ఆ తర్వాత పద్నాలుగేళ్లకు, నేను మళ్ళీ యెరూషలేముకు వెళ్లాను.

మరియు ఎవనికైతే క్రీస్తునందు ఈ విశ్వాసము హృదయములో గ్రహించబడునో, వానిని దేవుడు నీతిమంతునిగా ఎంచుతాడు. ఇదే మధ్యమార్గము, మరియు ఇదే యోగ్యత వలన మనము పాపక్షమాపణను మరియు నీతిని పొందుతాము. ప్రభువు ఇలా అంటున్నాడు, నీవు నా యందు విశ్వాసముంచితివి గనుక, మరియు నీ విశ్వాసము నీకు మధ్యవర్తిగాను ప్రధానయాజకునిగాను ఉండటానికి నేను నీకు ఉచితముగా అనుగ్రహించిన క్రీస్తును హత్తుకొనియున్నది గనుక, నీవు నీతిమంతునిగా తీర్చబడతావు.

అందువలన, క్రీస్తునందు మనకున్న విశ్వాసమునుబట్టి మాత్రమే దేవుడు మనలను నీతిమంతులుగా ఎంచును.

మరియు ఈ అంగీకారం, లేదా ఆరోపణ, చాలా అవసరం: మొదటిది, ఎందుకంటే మనం ఇంకా సంపూర్ణంగా నీతిమంతులం కాలేదు, కానీ మనం ఈ జీవితంలో ఉన్నంత కాలం, పాపం మన శరీరంలో నివసిస్తూనే ఉంటుంది; మరియు పాపపు ఈ శేషాన్ని దేవుడు మనలో నుండి శుద్ధి చేస్తాడు. అంతేకాకుండా, పేతురు, దావీదు మరియు ఇతర పరిశుద్ధుల వలె, మనం కొన్నిసార్లు పరిశుద్ధాత్మను కోల్పోయి పాపాలలో పడిపోతాము. అయినప్పటికీ, మన పాపాలు కప్పబడ్డాయని, మరియు దేవుడు వాటిని మనపై మోపడని అనే ఈ విషయాన్ని మనం ఎల్లప్పుడూ ఆశ్రయిస్తాము.

(రోమీయులు 4వ అధ్యాయం). మనలో పాపం లేదని కాదు (మనలో పాపం ఇక మిగిలిలేదని మనకు అనిపించేంత వరకు మనం ఎల్లప్పుడూ మంచిగా ప్రవర్తిస్తూ ఉండాలని తర్కశాస్త్ర వివేచకులు బోధించినట్లుగా): అవును, పాపం నిజానికి ఎల్లప్పుడూ మనలో ఉంటుంది, మరియు దైవభక్తిగలవారు దానిని అనుభవిస్తారు, కానీ అది కప్పబడి ఉంటుంది, మరియు క్రీస్తు నిమిత్తం దేవునిచేత అది మనకు ఆపాదించబడదు; ఎందుకంటే మనం విశ్వాసం ద్వారా ఆయనను గ్రహిస్తాము కాబట్టి, మన పాపాలన్నిటినీ ఇప్పుడు పాపాలుగా పరిగణించము.

అయితే క్రీస్తు మరియు విశ్వాసం లేనిచోట, పాపక్షమాపణ గానీ, వాటిని కప్పిపుచ్చడం గానీ ఉండదు, కేవలం పాపారోపణ మరియు శిక్ష మాత్రమే ఉంటుంది. ఈ విధంగా దేవుడు తన కుమారుని మహిమపరుస్తాడు, మరియు ఆయన ద్వారా మనలో తానూ మహిమపరచబడతాడు.

మనం ఈ విధంగా క్రీస్తునందు విశ్వాసాన్ని బోధించినప్పుడు, సత్క్రియలను కూడా బోధిస్తాము. నీవు విశ్వాసము ద్వారా క్రీస్తును హత్తుకొంటివి గనుక, ఆయన ద్వారా నీవు నీతిమంతుడవైతివి, కాబట్టి ఇప్పుడు సత్క్రియలు చేయుట ప్రారంభించుము. దేవునిని, నీ పొరుగువానిని ప్రేమించుము, దేవుని ప్రార్థించుము, ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెల్లించుము, ఆయనను స్తుతించుము, ఆయనను ఒప్పుకొనుము. నీ పొరుగువానికి మేలు చేయుము, అతనికి సేవ చేయుము; నీ బాధ్యతలను నెరవేర్చుము. క్రీస్తు ద్వారా మనకు పాపక్షమాపణ ఉచితముగా కలుగుచున్నది గనుక, హృదయములో కలిగిన ఈ విశ్వాసము నుండియు, ఈ సంతోషము నుండియు ప్రవహించు ఈ సత్క్రియలే నిజముగా మంచి క్రియలు.

ఇక మీదట ఎలాంటి సిలువ గానీ, శ్రమ గానీ సంభవించినప్పటికీ, వాటిని తేలికగా సహించవచ్చు, సంతోషముతో భరించవచ్చు. ఎందుకంటే క్రీస్తు మన మీద మోపిన కాడి మధురమైనది, ఆయన భారము తేలికైనది.

(Matthew 11:30). పాపం క్షమించబడినప్పుడు, మరియు మనస్సాక్షి పాపభారం మరియు బాధ నుండి విడిపించబడినప్పుడు, ఒక క్రైస్తవుడు అన్నిటినీ తేలికగా భరించగలడు: ఎందుకంటే అతను అన్నిటినీ తన అంతరంగంలో మధురంగా ​​మరియు సౌకర్యవంతంగా భావిస్తాడు, కాబట్టి అతను అన్నిటినీ ఇష్టపూర్వకంగా చేస్తాడు మరియు సహిస్తాడు. కానీ ఒక వ్యక్తి తన స్వంత నీతిలో నడిచినప్పుడు, అతను చేసేది ఏదైనా అతనికి బాధాకరంగా మరియు విసుగుగా ఉంటుంది, ఎందుకంటే అతను దానిని ఇష్టపూర్వకంగా చేయడు.

కాబట్టి మేము క్రైస్తవునికి ఈ నిర్వచనాన్ని ఇస్తున్నాము: పాపం లేనివాడు లేదా పాపభారం అనుభవించనివాడు కాదు, కానీ క్రీస్తునందు విశ్వాసం ఉంచినందువల్ల దేవుడు అతని పాపాన్ని ఎరుగనివాడే క్రైస్తవుడు. ఈ సిద్ధాంతం, తీవ్రమైన మరియు అంతర్గత భయాలతో బాధపడే మనస్సాక్షికి బలమైన ఓదార్పునిస్తుంది. అందువల్లనే, క్రీస్తు నిమిత్తం పాపక్షమాపణ మరియు నీతి ఆపాదన గురించి మేము తరచుగా పునరావృతం చేసి, మీ మనస్సులలో బలంగా నాటుతున్నాము; అలాగే, ముఖ్యంగా శోధన సమయంలో, క్రైస్తవునికి ధర్మశాస్త్రంతోను, పాపంతోను ఎటువంటి సంబంధం లేదని కూడా నొక్కి చెబుతున్నాము.

అతడు క్రైస్తవుడు గనుక ధర్మశాస్త్రమునకును పాపమునకును అతీతుడు. ఎందుకనగా, ఒక ఉంగరములో రత్నము గాని ఒక ఆభరణము గాని పొదగబడియున్నట్లుగా, ధర్మశాస్త్రమునకు ప్రభువైన క్రీస్తు అతని హృదయములో సన్నిహితముగాను, భద్రపరచబడియున్నాడు (మేము ఇదివరకే చెప్పినట్లు). కాబట్టి, ధర్మశాస్త్రము అతనిని నిందించి, పాపము అతనిని భయపెట్టినప్పుడు, అతడు క్రీస్తు వైపు చూచును; మరియు విశ్వాసము ద్వారా ఆయనను గ్రహించినప్పుడు, ధర్మశాస్త్రమును, పాపమును, మరణమును, అపవాదిని జయించువాడు అతనితోపాటు సన్నిహితముగా ఉండును. ఆయన వాటిపై ఏలుచును, ఏలును, అందువలన అవి అతనికి హాని చేయలేవు.

కాబట్టి, మీరు ఒక క్రైస్తవుని సరిగ్గా నిర్వచించినట్లయితే, అతడు అన్ని చట్టాల నుండి విముక్తుడై ఉంటాడు, మరియు లోపల గానీ, బయట గానీ ఏ ప్రాణికి లోబడడు: నేను చెప్పేదేమంటే, అతడు పురుషుడు లేదా స్త్రీ అయినందువల్ల కాదు, అతడు ఒక క్రైస్తవుడు అయినందువల్ల. అనగా, ఈ విశ్వాసంతో, ఈ గొప్ప మరియు అమూల్యమైన నిధితో, లేదా పౌలు చెప్పినట్లుగా 'ఈ వర్ణనాతీతమైన బహుమతి'తో (2 Corinthians 9:15) అతని మనస్సాక్షి అలంకరించబడి, సుందరంగా చేయబడి, సుసంపన్నం చేయబడినందువల్ల. దీనిని ఎంత ఘనపరిచినా, ఎంత స్తుతించినా తక్కువే, ఎందుకంటే ఇది మనలను దేవుని పిల్లలుగాను, వారసులుగాను చేస్తుంది. ఈ విధంగా ఒక క్రైస్తవుడు ప్రపంచం మొత్తం కంటే గొప్పవాడు. ఎందుకంటే అతని హృదయంలో అటువంటి బహుమతి, అటువంటి నిధి ఉంది; అది చిన్నదిగా కనిపించినప్పటికీ, దాని అల్పత్వాన్ని లెక్కచేయకుండా, అది ఆకాశము మరియు భూమి కంటే గొప్పది, ఎందుకంటే ఈ బహుమతి అయిన క్రీస్తు గొప్పవాడు.

మనస్సాక్షిని శాంతపరిచి, ప్రశాంతపరిచే ఈ సిద్ధాంతం స్వచ్ఛంగా, భ్రష్టంగా ఉన్నంత కాలం, క్రైస్తవులు అన్ని రకాల సిద్ధాంతాలకు న్యాయాధిపతులుగాను, ప్రపంచ చట్టాలన్నింటికీ ప్రభువులుగాను నియమించబడ్డారు. అలాంటప్పుడు, ఖురాన్‌తో ఉన్న టర్క్ నరకానికి వెళ్తాడని వారు నిశ్చయంగా తీర్పు చెప్పగలరు, ఎందుకంటే అతను సరైన మార్గంలో నడవడు, అనగా, తాను ఒక దౌర్భాగ్యుడనని, నరకానికి వెళ్ళే పాపినని ఒప్పుకోడు, మరియు విశ్వాసం ద్వారా క్రీస్తును గ్రహించడు; అలా గ్రహించినందుకు తన పాపాలు క్షమించబడతాయని అతను నిశ్చయత పొందగలడు. అదే విధంగా, పోప్ తన రాజ్యంతో సహా ఖండించబడ్డాడని వారు ధైర్యంగా తీర్పు చెబుతారు, ఎందుకంటే అతను (తన మతవాద సభాసాములు మరియు పండితుల సమూహంతో కలిసి) నడుస్తూ, బోధిస్తూ, ఏకీభావం అనే యోగ్యత ద్వారా మనం కృపను పొందుతామని, ఆ తర్వాత యోగ్యత అనే యోగ్యత ద్వారా స్వర్గంలోకి స్వీకరించబడతామని చెప్తాడు. ఇక్కడ క్రైస్తవుడు ఇలా అంటున్నాడు: ఇది మనల్ని నీతిమంతులుగా తీర్చడానికి సరైన మార్గం కాదు, ఈ మార్గం స్వర్గానికి దారితీయదు. అతడు చెప్పునదేమనగా, కృపకు ముందుగా నా క్రియలు జరగడం వలన నేను ఏకరూప కృపను సంపాదించుకోలేను, కృపను అనుసరించే నా క్రియల వలన యోగ్యతగల నిత్యజీవాన్ని పొందలేను. అయితే క్రీస్తునందు విశ్వాసముంచువానికి పాపము క్షమించబడి నీతి ఆపాదించబడును. ఈ నమ్మకము, ఈ విశ్వాసము అతడిని దేవుని కుమారునిగాను, ఆయన రాజ్యమునకు వారసునిగాను చేస్తుంది; ఎందుకంటే నిరీక్షణ ద్వారా అతడు వాగ్దానముచేత నిశ్చయపరచబడిన నిత్యజీవాన్ని ఇప్పటికే కలిగియున్నాడు. కాబట్టి క్రీస్తునందలి విశ్వాసము ద్వారా కృప, సమాధానము, పాపక్షమాపణ, రక్షణ, నిత్యజీవము అను సమస్తము మనకు అనుగ్రహించబడును; ఇవి ఏకరూపత మరియు యోగ్యత అనే యోగ్యత వలన కలిగినవి కావు.

కాబట్టి, ఈ పండితుల బోధ, వారి ఆచారాలు, పూజలు, మరియు పాపస్ రాజ్యపు అనంతమైన పునాదులతో, దేవునికి వ్యతిరేకంగా అత్యంత హేయమైన దూషణలు, అపవిత్రతలు మరియు క్రీస్తును స్పష్టంగా తిరస్కరించడమే. పేతురు ఈ మాటలలో ముందుగానే చెప్పినట్లుగా: 'మీ మధ్య అబద్ధ బోధకులు ఉంటారు, వారు రహస్యంగా నాశనకరమైన అబద్ధ బోధలను ప్రవేశపెడతారు, తమను కొన్న ప్రభువును తిరస్కరిస్తారు,' మొదలైనవి. (2 Peter 2:1). ఆయన ఇలా అన్నట్లుగా: ప్రభువు తన రక్తంతో మనలను విమోచించి కొన్నాడు, ఆయన మనలను నీతిమంతులుగా తీర్చి రక్షించగలడు; ఇదే నీతి మరియు రక్షణ మార్గం. కానీ అబద్ధ బోధకులు వస్తారు, వారు ప్రభువును తిరస్కరిస్తూ, సత్యం, నీతి మరియు రక్షణ మార్గాన్ని దూషిస్తారు; వారు అబద్ధం మరియు నాశనానికి కొత్త మార్గాలను కనుగొంటారు, మరియు చాలామంది వారి నాశనకరమైన మార్గాలను అనుసరిస్తారు.

ఈ అధ్యాయమంతటిలో పేతురు, సువార్తను మరియు క్రీస్తునందలి విశ్వాసాన్ని నిర్లక్ష్యం చేసి, తృణీకరించి, మనుషుల క్రియలను మరియు సంప్రదాయాలను బోధించిన పోప్ పాలనను అత్యంత సజీవంగా చిత్రీకరించాడు: అవి ఏకీభావం మరియు యోగ్యత యొక్క యోగ్యత, రోజుల, భోజనాల మరియు వ్యక్తుల భేదం, మొక్కులు, పుణ్యాత్ముల ప్రార్థన, తీర్థయాత్రలు, శుద్ధీకరణ స్థలం, మరియు అలాంటివి. ఈ కల్పిత అభిప్రాయాలలో పోప్ అనుచరులు ఎంతగా తప్పుదోవ పట్టించబడ్డారంటే, వారికి సువార్త, విశ్వాసం, లేదా క్రీస్తుకు సంబంధించిన ఒక్క అక్షరం కూడా అర్థం చేసుకోవడం అసాధ్యం.

మరియు ఈ విషయమే చక్కగా ప్రకటిస్తుంది. ఎందుకంటే, కేవలం క్రీస్తుకు మాత్రమే చెందవలసిన ఆ ప్రత్యేకాధికారాన్ని వారు తమకే ఆపాదించుకుంటున్నారు. పాపముల నుండి విడిపించువాడు ఆయనే, నీతిని మరియు నిత్యజీవాన్ని అనుగ్రహించువాడు ఆయనే; అయినప్పటికీ, క్రీస్తు లేకుండా, అనుగుణ్యత మరియు యోగ్యత అనే యోగ్యతల ద్వారా మనం ఈ విషయాలను పొందగలమని వారు అత్యంత నిర్లజ్జగా మరియు దుర్మార్గంగా గొప్పలు చెప్పుకుంటున్నారు. ఇది, చెప్పునది

పేతురు మరియు ఇతర అపొస్తలుల ఉద్దేశ్యం, నాశనకరమైన భ్రష్టత్వాలను మరియు వినాశకరమైన తెగలను ప్రవేశపెట్టడమే. ఎందుకంటే ఈ మార్గాల ద్వారా వారు క్రీస్తును తిరస్కరిస్తారు, ఆయన రక్తాన్ని తమ పాదాల క్రింద తొక్కేస్తారు, పరిశుద్ధాత్మను దూషిస్తారు మరియు దేవుని కృపను తృణీకరిస్తారు. అందువల్ల, పాపిస్టుల విగ్రహారాధన ఎంత భయంకరమైనదో ఏ మనిషి కూడా పూర్తిగా ఊహించలేడు.

క్రీస్తు మనకు అనుగ్రహించిన వరం ఎంత అమూల్యమైనదో, అదే విధంగా మరియు అంతే హేయమైనవే పోపిస్టులు చేసే ఈ అపవిత్రతలు కూడా. అందువలన వాటిని తేలికగా తీసుకోకూడదు లేదా మరచిపోకూడదు, కానీ శ్రద్ధగా తూచి, పరిగణించాలి. దీనికి విరుద్ధంగా జరగడం కంటే, ఇలా జరగడం దేవుని కృపను మరియు క్రీస్తు ప్రయోజనాన్ని విస్తరింపజేస్తుంది. ఎందుకంటే, పోపిస్టికల్ మాస్ యొక్క అపవిత్రత గురించి మనం ఎంత ఎక్కువగా తెలుసుకుంటామో, అంత ఎక్కువగా దానిని అసహ్యించుకుంటాము మరియు మాస్ యొక్క నిజమైన ఉపయోగాన్ని స్వీకరిస్తాము. ఆ ఉపయోగాన్ని పోప్ తీసివేసి, దానిని ఒక వ్యాపార వస్తువుగా మార్చారు, తద్వారా దానిని డబ్బుకు కొని ఇతరులకు ప్రయోజనం చేకూర్చవచ్చు. ఎందుకంటే, క్రీస్తును తిరస్కరించి, పరిశుద్ధాత్మను దూషించే మతభ్రష్టుడైన మాస్ యాజకుడు బలిపీఠం వద్ద నిలబడి, కేవలం తన కోసమే కాకుండా, బ్రతికి ఉన్న మరియు చనిపోయిన ఇతరుల కోసం, మరియు యావత్ సంఘం కోసం కూడా ఒక మంచి పని చేస్తున్నాడని, అది కేవలం తాను చేసిన పని ద్వారా మాత్రమేనని, మరే ఇతర మార్గాల ద్వారా కాదని ఆయన అంటారు.

కాబట్టి దీని ద్వారా కూడా దేవుని అపారమైన సహనాన్ని మనం స్పష్టంగా చూడవచ్చు, ఎందుకంటే ఆయన సోదోము, గొమొర్రాలను నాశనం చేసినట్లే, ఇటీవలే పోప్‌ల పాలన మొత్తాన్ని అగ్నిగంధకాలతో దహించివేశాడు. కానీ ఇప్పుడు ఈ ఉల్లాసవంతులు తమ భక్తిహీనతను, అపవిత్రతను కప్పిపుచ్చుకోవడానికే కాకుండా, వాటిని మరింతగా పెంచి పోషించడానికి తిరుగుతున్నారు. ఈ విషయాన్ని మనం ఏ సందర్భంలోనూ దాచకూడదు. అందువల్ల, మనం నీతిమంతులుగా తీర్చబడటమనే విషయాన్ని అత్యంత శ్రద్ధతో తెలియజేయాలి; అది ప్రకాశవంతమైన సూర్యునిలా వారి వేషధారణలోని చీకటిని వెలుగులోకి తెచ్చి, వారి అపవిత్రతను, సిగ్గును బయలుపరచాలి. ఈ కారణంగానే మనం విశ్వాస నీతిని పదేపదే నొక్కి చెబుతూ, ఎంతో శ్రద్ధగా తెలియజేస్తాము, తద్వారా విరోధులు సిగ్గుపడి, ఈ విషయం మన హృదయాలలో స్థిరపడి, ధృవీకరించబడుతుంది.

మరియు ఇది అత్యంత ఆవశ్యకమైన విషయం: ఎందుకంటే మనం ఒక్కసారి ఈ సూర్యుడిని కోల్పోతే, తిరిగి మన పూర్వపు చీకటిలోకి పడిపోతాము. మరియు ఇది అత్యంత భయంకరమైన విషయం, పోప్ చర్చిలో ఇలా జరిగేలా చేయగలగడం, క్రీస్తును తిరస్కరించడం, కాళ్ళతో తొక్కడం, ఉమ్మివేయడం, దూషించడం, అవును అది కూడా సువార్త మరియు సంస్కారాల ద్వారానే; వాటిని ఆయన ఎంతగా అంధకారం చేసి, అటువంటి భయంకరమైన దుర్వినియోగంగా మార్చాడంటే, తన హేయమైన హేయమైన కార్యాలను స్థాపించడానికి మరియు ధృవీకరించడానికి, క్రీస్తుకు వ్యతిరేకంగా అవి తనకు సేవ చేసేలా చేశాడు. ఓ గాఢమైన చీకటి! ఓ దేవుని భయంకరమైన ఉగ్రత!

నేను చెప్పేదేమంటే, మేము కూడా క్రీస్తు యేసునందు విశ్వసించాము, దానివల్ల మేము నీతిమంతులుగా తీర్చబడతాము, మొదలైనవి.

క్రైస్తవుడుగా మారడానికి నిజమైన మార్గం ఇదే, అనగా ధర్మశాస్త్ర క్రియల ద్వారా కాకుండా, యేసు క్రీస్తునందలి విశ్వాసం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం. ఇక్కడ మనం, ప్రేమ మరియు సత్క్రియలు జతచేయబడినప్పుడు విశ్వాసం నీతిమంతులుగా తీరుస్తుందని చెప్పే పండితుల దుష్ట వ్యాఖ్యానంపై ఆధారపడకూడదు. ఈ హానికరమైన వ్యాఖ్యానంతో, వాచాలకులు పౌలు యొక్క ఈ మరియు ఇలాంటి ఇతర వాక్యాలను మసకబార్చి, వక్రీకరించారు; వాటిలో ఆయన నీతిమంతులుగా తీర్చబడటాన్ని కేవలం క్రీస్తునందలి విశ్వాసానికి మాత్రమే స్పష్టంగా ఆపాదిస్తున్నాడు. అయితే ఒక వ్యక్తి తాను క్రీస్తునందు విశ్వాసముంచవలెనని విని, ప్రేమ అనే భావనతో కూడియుంటేనే గాని విశ్వాసం నీతిమంతులుగా తీర్చదని గ్రహించినప్పుడు, వెంటనే అతడు విశ్వాసమునుండి పడిపోవును, మరియు అతడు ఈలాగు తలంచుకొనును:

ప్రేమ లేని విశ్వాసం నీతిమంతునిగా తీర్చకపోతే, ఆ విశ్వాసం వ్యర్థమైనది మరియు నిష్ప్రయోజనమైనది; కేవలం ప్రేమ మాత్రమే నీతిమంతునిగా తీరుస్తుంది; ఎందుకంటే ప్రేమతో రూపుదిద్దుకొని, అలంకరించబడకపోతే, ఆ విశ్వాసం శూన్యం.

మరియు ఈ హానికరమైన మరియు వినాశకరమైన వ్యాఖ్యానాన్ని ధృవీకరించడానికి, విరోధులు ఈ వాక్యాన్ని ఉదహరిస్తారు, 1 Corinthians 13:1 f.: 'నేను మనుష్యుల మరియు దేవదూతల భాషలతో మాట్లాడినను, మొదలైనవి, ప్రేమ లేకపోతే, నేను శూన్యం.' మరియు ఇదే వారి ఇత్తడి గోడ. కానీ వారు గ్రహణశక్తి లేని మనుష్యులు, అందువల్ల వారు పౌలులో ఏమీ చూడలేరు లేదా అర్థం చేసుకోలేరు; మరియు ఈ తప్పుడు వ్యాఖ్యానం ద్వారా, వారు పౌలు మాటలను వక్రీకరించడమే కాకుండా, క్రీస్తును కూడా తిరస్కరించి, ఆయన చేసిన మేళ్లన్నిటినీ పాతిపెట్టారు. అందువల్ల మనం ఈ వ్యాఖ్యానాన్ని అత్యంత ప్రాణాంతకమైన మరియు దైవ వ్యతిరేక విషంగా భావించి తప్పించుకోవాలి, మరియు పౌలుతో ఏకీభవిస్తూ, మనం ప్రేమతో కూడిన విశ్వాసం ద్వారా కాకుండా, కేవలం విశ్వాసం ద్వారా మాత్రమే నీతిమంతులుగా తీర్చబడతామని నిర్ధారణకు రావాలి. ఒక మనిషిని దేవునికి అంగీకారయోగ్యుడిగా చేసే ఆ రూపానికి [అనగా ప్రేమకు] మనం నీతిమంతులుగా తీర్చే శక్తిని ఆపాదించకూడదు, కానీ రక్షకుడైన క్రీస్తునే హృదయంలో గ్రహించి, సొంతం చేసుకునే విశ్వాసానికి దానిని ఆపాదించాలి. ఈ విశ్వాసం ప్రేమ లేకుండా మరియు ప్రేమకు ముందే నీతిమంతులుగా తీరుస్తుంది.

మనం సత్క్రియలను, దానధర్మాలను కూడా బోధించాలని మేము అంగీకరిస్తున్నాము, కానీ అది సరైన సమయానికి, సరైన సందర్భంలో జరగాలి. అంటే, ప్రశ్న క్రియలకు సంబంధించినదై, నీతిమంతులుగా తీర్చబడటమనే ఈ అంశాన్ని తాకనప్పుడు మాత్రమే అది జరగాలి. అయితే ఇక్కడ ప్రశ్న ఏమిటంటే, ఏ మార్గాల ద్వారా మనం నీతిమంతులుగా తీర్చబడి నిత్యజీవాన్ని పొందుతాము.

దీనికి పౌలుతో పాటు మేము కూడా ఇలా జవాబిస్తాము, కేవలం క్రీస్తునందు విశ్వాసము ద్వారానే మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడతాము గాని, ధర్మశాస్త్ర క్రియల వలన గానీ, ప్రేమ క్రియల వలన గానీ కాదు. మా విరోధులు మాపై మోపిన ఆరోపణ ప్రకారం మేము సత్క్రియలను తిరస్కరించినందువల్ల కాదు, కానీ సాతాను అత్యంతగా కోరుకుంటున్నట్లుగా, ఈ ప్రస్తుత విషయంలోని ప్రధానమైన అంశం నుండి మేము పక్కకు మళ్ళడానికి అనుమతించము. కాబట్టి, ఇప్పుడు మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడే విషయంలో ఉన్నాము గనుక, సత్క్రియలన్నిటినీ తిరస్కరించి, ఖండిస్తాము; ఎందుకంటే ఈ స్థలంలో సత్క్రియల గురించి ఎటువంటి వాదనకు తావు లేదు. అందువల్ల ఈ విషయంలో, మేము సాధారణంగా అన్ని చట్టాలను మరియు ధర్మశాస్త్ర క్రియలన్నింటినీ ఖండించివేస్తాము.

అయితే ధర్మశాస్త్రం మంచిది, న్యాయమైనది మరియు పవిత్రమైనది. నిజమే, అది నిజమే. కానీ మనం నీతిమంతులుగా తీర్చబడటాన్ని గూర్చి వాదించుకుంటున్నప్పుడు, ధర్మశాస్త్రం గురించి మాట్లాడటానికి సమయమూ సందర్భమూ లేదు; కానీ అసలు ప్రశ్న ఏమిటంటే, క్రీస్తు ఎవరు, మరియు ఆయన మనకు ఏ ప్రయోజనాన్ని చేకూర్చాడు.

క్రీస్తు ధర్మశాస్త్రము కాదు, ఆయన నా పని కాదు, లేదా ధర్మశాస్త్ర కార్యము కాదు, ఆయన నా ప్రేమ కాదు, ఆయన నా పవిత్రత, విధేయత, లేదా పేదరికం కాదు, కానీ ఆయన జీవమరణములకు ప్రభువు, పాపులకు మధ్యవర్తి మరియు రక్షకుడు, ధర్మశాస్త్రము క్రింద ఉన్నవారికి విమోచకుడు. విశ్వాసము ద్వారా మనము ఆయనయందు ఉన్నాము, మరియు ఆయన మనలో ఉన్నాడు. ఈ పెండ్లికుమారుడు తన రహస్య గదిలో పెండ్లికూతురితో ఏకాంతంగా ఉండాలి, సేవకులందరినీ మరియు కుటుంబాన్ని వేరుగా ఉంచాలి. కానీ తరువాత, అతను తలుపు తెరిచి బయటకు వచ్చినప్పుడు, సేవకులు మరియు దాసీలు తమ పరిచర్యను నెరవేర్చడానికి తిరిగి రావాలి. అక్కడ ప్రేమ తన కార్యమును చేయును గాక, మరియు మంచి పనులు జరుగును గాక.

కాబట్టి మనము క్రీస్తును సరిగ్గా గ్రహించగలిగేలా, సువార్త వాగ్దానం నుండి మరియు విశ్వాసం నుండి, సమస్త నియమాలను, అవును, దేవుని నియమాన్ని కూడా, మరియు సమస్త క్రియలను వివేచించడం నేర్చుకోవాలి. ఎందుకంటే క్రీస్తు ఏ నియమమూ కాదు, కాబట్టి ఆయన ధర్మశాస్త్రమును మరియు క్రియలను వసూలు చేసేవాడు కాదు; కానీ ఆయన లోక పాపములను తీసివేయు దేవుని గొఱ్ఱెపిల్ల. దీనిని విశ్వాసం మాత్రమే పట్టుకుంటుంది, ప్రేమ కాదు; అయినప్పటికీ, ఒక నిశ్చయమైన కృతజ్ఞతగా ప్రేమ విశ్వాసాన్ని అనుసరించాలి.

కాబట్టి పాపమరణముపై విజయము, రక్షణ మరియు నిత్యజీవము ధర్మశాస్త్రము వలన గాని, ధర్మశాస్త్ర క్రియల వలన గాని, స్వేచ్ఛా సంకల్ప శక్తి వలన గాని కలగవు, కానీ కేవలం ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు ద్వారా మాత్రమే కలుగును. అందువలన, దీనిని గ్రహించిన విశ్వాసము మాత్రమే నీతిమంతులుగా తీర్చును, ఇది తగిన విభజన మరియు ప్రేరణ ద్వారా స్పష్టమగును: పాపమరణముపై విజయము కేవలం యేసు క్రీస్తు ద్వారా మాత్రమే కలుగును: అందువలన అది ధర్మశాస్త్ర క్రియల వలన గాని, మన సంకల్పము వలన గాని కలగదు, మొదలైనవి. ఇక్కడ పౌలు యొక్క ఈ వాదనను ఏమాత్రం అర్థం చేసుకోని మా విరోధులచే 'సోలారియన్లు' అని పిలవబడటానికి మేము సంతోషంగా అంగీకరిస్తాము.

ధర్మశాస్త్ర క్రియల వలన కాక, క్రీస్తునందలి విశ్వాసము వలన మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడవలెనని పౌలు ఇక్కడ, మేము మునుపు చెప్పినట్లు కేవలం ఆచారసంబంధమైన ధర్మశాస్త్రం గురించి మాత్రమే కాక, సంపూర్ణ ధర్మశాస్త్రం గురించి మాట్లాడుతున్నాడు. ఎందుకంటే, నైతిక ధర్మశాస్త్రం వలెనే ఆచారసంబంధమైన ధర్మశాస్త్రం కూడా దేవుని ధర్మశాస్త్రమే. ఉదాహరణకు, పది ఆజ్ఞల వలెనే సున్నతి, యాజకత్వ స్థాపన, దేవాలయ సేవ మరియు ఆచారాలు కూడా దేవునిచే ఆజ్ఞాపించబడినవే. అంతేకాకుండా,

అబ్రాహాము తన కుమారుడైన ఇస్సాకును బలిగా అర్పించమని ఆజ్ఞాపించబడ్డాడు, అది ఒక ధర్మశాస్త్రం. అబ్రాహాము చేసిన ఈ కార్యం, ఆచార సంబంధమైన ధర్మశాస్త్రంలోని ఇతర క్రియల వలెనే దేవునికి ప్రీతికరంగా ఉంది, అయినప్పటికీ అతను ఈ క్రియ వలన కాక, విశ్వాసం వలన నీతిమంతుడిగా తీర్చబడ్డాడు; ఎందుకంటే లేఖనము ఇలా చెబుతోంది: 'అబ్రాహాము దేవుని నమ్మెను, అది అతనికి నీతిగా ఎంచబడెను' (Genesis 15:6; Romans 4:3).

కానీ క్రీస్తు ప్రత్యక్షమైనప్పటి నుండి, ఆచార సంబంధమైన ధర్మశాస్త్రం చంపుతుంది మరియు మరణాన్ని కలుగజేస్తుంది అని వారు అంటున్నారు.

అవును, క్రీస్తు మీద విశ్వాసం లేకుండా పది ఆజ్ఞల ధర్మశాస్త్రం కూడా అలాగే ఉంటుంది. అంతేకాక, మనస్సాక్షిలో ఏ ధర్మశాస్త్రమూ పరిపాలించడానికి అనుమతించబడదు, కేవలం జీవాత్మ యొక్క ధర్మశాస్త్రం మాత్రమే పరిపాలించాలి. దాని ద్వారా మనము క్రీస్తునందు అక్షరార్థమైన మరియు మరణకరమైన ధర్మశాస్త్రం నుండి, దాని క్రియల నుండి, మరియు సమస్త పాపముల నుండి విడిపించబడతాము. ధర్మశాస్త్రం చెడ్డది అయినందువల్ల కాదు, కానీ అది మనలను నీతిమంతులుగా తీర్చలేదు; ఎందుకంటే దానికి స్పష్టంగా వ్యతిరేకమైన ప్రభావం మరియు కార్యము ఉన్నాయి. దేవునితో సమాధానముగా ఉండుట ఒక ఉన్నతమైన మరియు శ్రేష్ఠమైన విషయం, అందువల్ల ఈ విషయంలో, మోషే లేదా ధర్మశాస్త్రం కంటే, మన స్వంత సంకల్పం కంటే, అవును, వారు దేవుని ప్రేమ అని పిలిచే ఆ కృప కంటే కూడా వేరొక మధ్యవర్తి మనకు అవసరం. ఇక్కడ మనమేమీ కాకుండా, మన హృదయాలలో విశ్వాసం ద్వారా గ్రహించబడిన క్రీస్తు అనే నిధిని మాత్రమే స్వీకరించాలి, మనము ఎంత పాపములతో నిండి ఉన్నామని భావించినప్పటికీ. కాబట్టి అపొస్తలుని ఈ మాటలు, 'ధర్మశాస్త్ర క్రియల వలన కాక, క్రీస్తునందలి విశ్వాసము వలన మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడవలెను,' అనేవి చాలా ప్రభావవంతమైనవి; పండితులు అనుకుంటున్నట్లుగా అవి వ్యర్థమైనవి లేదా నిష్ప్రయోజనమైనవి కావు, అందువల్లనే వారు వాటిని అంత తేలికగా విస్మరిస్తారు.

ఇంతవరకు పౌలు పేతురుతో పలికిన మాటలను మీరు వినియున్నారు; అందులో ఆయన, నిజమైన క్రైస్తవులను తయారుచేసే క్రైస్తవ బోధలన్నింటిలోని ప్రధానమైన అంశాన్ని క్లుప్తంగా వివరించాడు. ఇప్పుడు ఆయన గలతీయుల వైపు తిరిగి, వారికి వ్రాస్తూ, ఈ విధంగా ముగిస్తున్నాడు: మనము క్రీస్తునందు విశ్వాసము ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడతాము గనుక, ధర్మశాస్త్ర క్రియల వలన ఏ మనుష్యుడూ నీతిమంతుడుగా తీర్చబడడు.

ఎందుకంటే ధర్మశాస్త్ర క్రియల వలన ఏ ప్రాణియు నీతిమంతునిగా తీర్చబడదు. 'నాన్ ఓమ్నిస్ కరో' అనేది వ్యాకరణానికి విరుద్ధమైన ఒక హీబ్రూ పద ప్రయోగం. కాబట్టి: 'అతడిని కనుగొన్న ప్రతిఒక్కడూ అతడిని కొట్టకూడదు.'

గ్రీకులు మరియు లాటిన్లు అలా మాట్లాడరు. 'ప్రతి ఒక్కరూ కాదు' అంటే 'ఎవరూ కాదు' అని, మరియు 'సర్వశరీరము కాదు' అంటే 'శరీరము లేదు' అని అర్థం. కానీ లాటిన్‌లో 'సర్వశరీరము కాదు' అన్నది 'కొంత శరీరము' అని చెప్పినట్లు అనిపిస్తుంది. అయినప్పటికీ పరిశుద్ధాత్మ వ్యాకరణంలోని ఈ కఠినత్వాన్ని పాటించదు.

ఇప్పుడు పౌలు విషయంలో 'శరీరం' అనే పదానికి (పాఠ్య పండితులు ఊహించినట్లుగా) స్పష్టమైన మరియు ఘోరమైన పాపాలు అని అర్థం కాదు; ఎందుకంటే వాటిని ఆయన వ్యభిచారం, జారత్వం, అపవిత్రత మరియు అలాంటి వాటి సరైన పేర్లతో పిలుస్తాడు (Galatians 5:19 ff.): కానీ ఇక్కడ పౌలు 'శరీరం' అనే పదం ద్వారా, యోహాను సువార్త మూడవ అధ్యాయంలో క్రీస్తు చెప్పినట్లే అర్థం చేసుకున్నాడు: 'శరీరము నుండి పుట్టినది శరీరమే' (John 3:6). కాబట్టి 'శరీరం' అనేది మనిషి యొక్క సంపూర్ణ స్వభావాన్ని, అంటే వివేకాన్ని మరియు మనిషికి చెందిన అన్ని ఇతర శక్తులను సూచిస్తుంది. ఈ శరీరం, ఆయన అంటున్నాడు, కర్మల వలన గానీ, ధర్మశాస్త్రం వలన గానీ నీతిమంతులుగా తీర్చబడదు. ఆయన ఇలా అనలేదు: నరహత్య, వ్యభిచారం, త్రాగుబోతుతనం మరియు అలాంటి ధర్మశాస్త్ర విరుద్ధమైన కర్మల వలన శరీరం నీతిమంతులుగా తీర్చబడదు, కానీ ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం చేయబడిన మంచి కర్మల వలనే తీర్చబడుతుంది. కాబట్టి పౌలు ప్రకారం, శరీరం అనగా ఒక ప్రాకృతిక మనుష్యునిలో ఉండగలిగే సమస్త నీతి, జ్ఞానం, భక్తి, మతం, గ్రహణశక్తి మరియు సంకల్పం. ఇప్పుడు, దేవుని ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం చేసిన క్రియల వలన ఒక యూదుడు నీతిమంతునిగా తీర్చబడనప్పుడు, ఇక ఒక సన్యాసి తన సంఘము వలన, ఒక యాజకుడు దివ్యబలి మరియు నియమిత ప్రార్థనల వలన, ఒక తత్వవేత్త తన జ్ఞానం వలన, ఒక వేదాంతి తన దైవత్వం వలన, ఒక తురుడు ఖురాన్ వలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడరాదు.

సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, ఒక వ్యక్తి హేతువు ప్రకారం మరియు దేవుని ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం ఎంత జ్ఞాని మరియు నీతిమంతుడైనప్పటికీ, అతని నీతి, క్రియలు, యోగ్యతలు, భక్తి మరియు మతం ఉన్నప్పటికీ, అతడు నీతిమంతుడుగా తీర్చబడడు.

దీనిని పాపిస్టులు నమ్మరు, కానీ గుడ్డివారై, మొండివారై, తమ హేయమైన పనులను తమ సొంత మనస్సాక్షికి వ్యతిరేకంగా సమర్థించుకుంటారు, మరియు తమ నోళ్లలో ఈ హేయమైన మాటలను పలుకుతూ ఈ దూషణలోనే కొనసాగుతారు: ఫలానా మంచి పని చేసినవాడు తన పాప క్షమాపణకు అర్హుడు; ఫలానా పవిత్రమైన సంఘంలో ప్రవేశించి, దాని నియమాన్ని పాటించినవానికి మేము నిశ్చయంగా నిత్యజీవాన్ని వాగ్దానం చేస్తున్నాము. క్రీస్తు అపొస్తలుడైన పౌలు దేవుని ధర్మశాస్త్రం మరియు దాని క్రియల నుండి గ్రహించిన దానిని, దయ్యాల సిద్ధాంతాలకు, మనుషుల శాసనాలకు మరియు నిబంధనలకు, పోప్ యొక్క దుష్ట సంప్రదాయాలకు, సన్యాసుల మరియు ఫ్రైయర్ల క్రియలకు మరియు యోగ్యతలకు ఆపాదించడం ఎంత భయంకరమైన దూషణో మాటల్లో చెప్పలేము. దేవుని ధర్మశాస్త్ర క్రియల వలన ఏ శరీరమూ నీతిమంతునిగా తీర్చబడనప్పుడు, ఇక బెనెడిక్ట్, ఫ్రాన్సిస్, లేదా అగస్టీన్ ల నియమాల వలన అసలే నీతిమంతునిగా తీర్చబడదు; ఎందుకంటే ఆ నియమాలలో క్రీస్తునందు నిజమైన విశ్వాసం రవ్వంత కూడా లేదు. అయితే వారు బోధించేది ఒక్కటే, ఈ విషయాలను పాటించు ప్రతివాడు నిత్యజీవం పొందునని.

అందువల్ల, ఈ నాశనకరమైన తెగలు ఇన్ని సంవత్సరాలు ఇంతటి గొప్ప అంధకారంలో మరియు తప్పులలో రాజ్యమేలుతున్నప్పటికీ, సంఘం ఇంతకాలం సహించి, కొనసాగగలిగిన తీరు చూసి నేను ఎంతో తరచుగా ఆశ్చర్యపడ్డాను. వారిలో కొందరిని దేవుడు కేవలం సువార్త వచనం ద్వారా (అయినప్పటికీ అది ప్రసంగ పీఠంపై నిలిచి ఉంది) మరియు బాప్తిస్మం ద్వారా పిలిచాడు. వీరు సన్యాసులు, ఫ్రైయర్‌లు మరియు బిషప్‌లచే అభిషేకించబడిన వారు మాత్రమే మతపరమైన మరియు పవిత్రమైన వారని, తాము అపవిత్రులమని, లౌకికులమని, వారితో పోల్చదగిన వారము కారని భావిస్తూ, సరళమైన మరియు వినయమైన హృదయంతో నడిచారు. అందువల్ల, దేవుని ఉగ్రతకు మరియు తీర్పుకు వ్యతిరేకంగా నిలబడటానికి తమలో ఎలాంటి మంచి క్రియలు లేవని గ్రహించి, వారు క్రీస్తు మరణం మరియు శ్రమల వైపు పారిపోయారు, మరియు ఈ సరళతలోనే రక్షించబడ్డారు.

పాపిస్టులలో సువార్తను మరియు క్రీస్తును తృణీకరించినందుకు, మరియు వారి కృతఘ్నతకు, వారిని భ్రష్టమైన మనస్సుకు అప్పగించడం ద్వారా దేవుడు చాలా కాలంగా శిక్షించినందున, ఆయన ఉగ్రత భయంకరమైనది మరియు వర్ణనాతీతమైనది (Romans 1:24. ff.), వారు దూషిస్తూ మరియు తిరస్కరిస్తూ ఉన్నారు

క్రీస్తు తన పదవికి సంబంధించి, సువార్తకు బదులుగా, మనుషుల హేయమైన నియమాలను, శాసనాలను మరియు సంప్రదాయాలను పూర్తిగా స్వీకరించారు. వాటిని వారు భక్తితో ఆరాధించి, గౌరవించారు; అంతేకాక, దేవుని వాక్యం కంటే వాటికే ఎక్కువ ప్రాధాన్యతనిచ్చారు. చివరికి, వారికి వివాహం చేసుకోకుండా నిషేధించబడి, ఆ అక్రమ సంబంధమైన బ్రహ్మచర్య జీవితానికి బంధించబడ్డారు; దానిలో వారు వ్యభిచారం, జారత్వం, అపవిత్రత, స్వలింగ సంపర్కం మరియు అలాంటి ఇతర హేయమైన కార్యాల వంటి అన్ని రకాల భయంకరమైన దుర్మార్గాలతో బాహ్యంగా కలుషితమై, అపవిత్రులయ్యారు. ఆ నీచమైన బ్రహ్మచర్య జీవితం యొక్క ఫలం ఇదే.

కాబట్టి దేవుడు పాపాన్ని పాపంతోనే శిక్షించి, వారిని అంతరంగంలో భ్రష్టమైన మనస్సుకు అప్పగించి, బాహ్యంగా అటువంటి భయంకరమైన నేరాలలో పడటానికి అనుమతించాడు. అది న్యాయమే, ఎందుకంటే వారు దేవుని ఏకైక కుమారుని దూషించారు. ఆ కుమారుని యందు తండ్రి మహిమపరచబడవలెను, మరియు ఆయనను విశ్వసించువారందరూ తమ సొంత నియమాలు మరియు ఆజ్ఞల వలన కాక, ఆయన ద్వారానే రక్షింపబడాలని తండ్రి ఆయనను మరణానికి అప్పగించాడు. 'నన్ను ఘనపరచువానిని నేను ఘనపరుస్తాను' అని ఆయన అంటున్నాడు (1 Samuel 2:30). ఇప్పుడు, దేవుడు తన కుమారుని యందు ఘనపరచబడుతున్నాడు (John 5:23). కాబట్టి, కుమారుడు మన మధ్యవర్తి మరియు రక్షకుడని విశ్వసించువాడు తండ్రిని ఘనపరుస్తాడు, మరియు దేవుడు కూడా అతనిని ఘనపరుస్తాడు, అనగా పాపక్షమాపణ, నీతి, పరిశుద్ధాత్మ మరియు నిత్యజీవం అనే తన వరాలతో అతనిని అలంకరిస్తాడు.

దీనికి విరుద్ధంగా, 'నన్ను తృణీకరించువారు తృణీకరించబడుదురు' అని ఆయన సెలవిచ్చుచున్నాడు (Samuel 2:30; మత్తయి సువార్త). కాబట్టి ఒక సాధారణ ముగింపు ఉంది: 'ధర్మశాస్త్ర క్రియల వలన ఏ ప్రాణియు నీతిమంతునిగా తీర్చబడదు.'

దీనిని నీవు జీవితంలోని అన్ని స్థితులు మరియు పరిస్థితులకు ఈ విధంగా విస్తరించి, వర్తింపజేయుము: కాబట్టి ఏ సన్యాసి తన మతగురువుగా తీర్చబడడు, ఏ సన్యాసిని తన పతివ్రతము వలన, ఏ పౌరుడు తన నీతిమంతునిగా తీర్చబడడు, ఏ రాజు తన దాతృత్వము వలన, మొదలైనవి. దేవుని ధర్మశాస్త్రము సర్వలోకము కంటె గొప్పది, ఎందుకనగా అది సమస్త మనుష్యులను తనలో ఇముడ్చుకొనును, మరియు ధర్మశాస్త్ర క్రియలు పుణ్యకార్యములు చేయువారందరి యొక్క అత్యంత ఘనమైన సంకల్ప క్రియలను సైతం మించియుండును; అయినను ధర్మశాస్త్రము గాని, ధర్మశాస్త్ర క్రియలు గాని నీతిమంతులుగా తీర్చవని పౌలు చెప్పుచున్నాడు. కాబట్టి విశ్వాసము మాత్రమే నీతిమంతులుగా తీరుస్తునదని పౌలుతో ఏకీభవించుచున్నాము. ఈ ప్రతిపాదనను అతడు ఈ రీతిలో ధృవీకరించుటకు ప్రయత్నించుచున్నాడు:

కాబట్టి, మనం క్రీస్తునందు నీతిమంతులుగా తీర్చబడాలని కోరుచుండగా, మనమే పాపులమని తేలితే, క్రీస్తు పాపానికి పరిచారకుడా? అట్లు కాకూడదు.

ఇవి లాటిన్ పదబంధాలు కావు, కానీ హీబ్రూ మరియు వేదాంతపరమైనవి. ఆయన ఇలా అంటున్నాడు, "మనం క్రీస్తు ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడ్డామనేది నిజమైతే, మనం పాపులుగా ఉండటం గానీ, ధర్మశాస్త్రం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం గానీ అసాధ్యం." దీనికి విరుద్ధంగా, ఇది నిజం కాక, మనం ధర్మశాస్త్రం మరియు ధర్మశాస్త్ర క్రియల ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడవలసి ఉంటే, అప్పుడు మనం క్రీస్తు ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం అసాధ్యం. ఈ రెండింటిలో ఒకటి తప్పనిసరిగా అసత్యమై ఉండాలి. మనం క్రీస్తు ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడము, లేదా ధర్మశాస్త్రం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడము.

అయితే సత్యమేమిటంటే, మనము క్రీస్తు ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడ్డాము; కాబట్టి ధర్మశాస్త్రం ద్వారా మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడలేదు. అందువలన ఆయన ఈ విధంగా తర్కించుచున్నాడు: 'అయితే మనము క్రీస్తు ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడాలని ప్రయత్నిస్తుంటే,' మొదలైనవి. అనగా: మనము క్రీస్తునందు విశ్వాసము ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడాలని ప్రయత్నించి, ఆలాగు నీతిమంతులుగా తీర్చబడినప్పటికీ, పాపులుగానే కనబడితే, పాపులమైన మనలను నీతిమంతులుగా తీర్చడానికి ధర్మశాస్త్రం అవసరం: మనలను నీతిమంతులుగా తీర్చడానికి ధర్మశాస్త్రమును పాటించవలసిన అవసరం మనకు ఉంటే, క్రీస్తునందు నీతిమంతులుగా ఉన్నవారు నీతిమంతులుగా ఉండరు, అయినప్పటికీ వారిని నీతిమంతులుగా తీర్చడానికి ధర్మశాస్త్రం అవసరం: లేదా క్రీస్తు ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడినవారు ధర్మశాస్త్రం ద్వారా ఇంకా నీతిమంతులుగా తీర్చబడవలసి వస్తే, అప్పుడు క్రీస్తు ఒక ధర్మశాస్త్ర ప్రదాత మరియు పాప పరిచారకుడు తప్ప మరేమీ కాదు.

కాబట్టి క్రీస్తునందు నీతిమంతునిగా తీర్చబడి పరిశుద్ధుడైనవాడు, నీతిమంతునిగా గానీ పరిశుద్ధునిగా గానీ తీర్చబడలేదు; అతనికి ఇంకా ధర్మశాస్త్రమువలన కలుగు నీతియు పరిశుద్ధతయు అవసరము కలదు.

అయినను మనము క్రీస్తునందు నిజముగా నీతిమంతులుగా తీర్చబడితిమి; ఏలయనగా, ఒక మనుష్యుడు ధర్మశాస్త్రమునుబట్టి కాక, క్రీస్తునందు మాత్రమే నీతిమంతునిగా తీర్చబడతాడని సువార్త సత్యము మనకు బోధించుచున్నది.

ఇప్పుడు, క్రీస్తునందు నీతిమంతులుగా తీర్చబడినవారు ఇంకను పాపులుగా కనబడితే, అనగా వారు ఇంకను ధర్మశాస్త్రమునకు చెంది, దాని క్రింద ఉన్నట్లయితే (అబద్ధ అపొస్తలులు బోధించినట్లుగా), అప్పుడు వారు ఇంకను నీతిమంతులుగా తీర్చబడలేదు.

ఎందుకంటే ధర్మశాస్త్రం వారిని నిందించి, వారు ఇంకను పాపులని బయలుపరచి, వారి నీతిమంతులుగా తీర్చబడటానికి ధర్మశాస్త్ర క్రియలు అవసరమని వారి నుండి ఆశిస్తుంది. కాబట్టి క్రీస్తునందు నీతిమంతులుగా తీర్చబడినవారు నీతిమంతులుగా తీర్చబడలేదు; అందువలన క్రీస్తు నీతిమంతులుగా తీర్చేవాడు కాక, పాపానికి పరిచారకుడు అని స్పష్టమవుతోంది.

ఈ మాటలతో ఆయన అబద్ధ అపోస్తలులను మరియు పుణ్యం కోసం పాకులాడే వారందరినీ గట్టిగా గద్దించుచున్నాడు, వారు వాటన్నిటినీ వక్రీకరించుచున్నారు: ఎందుకంటే వారు ధర్మశాస్త్రమును కృపగాను, కృపను ధర్మశాస్త్రముగాను, మోషేనుండి మార్చుచున్నారు.

క్రీస్తు, మరియు క్రీస్తు నుండి మోషే. ఎందుకంటే, క్రీస్తు మరియు క్రీస్తు యొక్క సమస్త నీతితో పాటు, నీతిమంతులుగా తీర్చబడటానికి ధర్మశాస్త్రమును పాటించడం కూడా అవసరమని వారు బోధిస్తారు. ఈ విధంగా, వారి సహించరాని వక్రత ద్వారా, వారు ధర్మశాస్త్రాన్ని క్రీస్తుగా మారుస్తున్నారని మనం చూస్తున్నాము; ఎందుకంటే ఈ పద్ధతి ద్వారా, వాస్తవానికి క్రీస్తుకు చెందవలసిన దానిని వారు ధర్మశాస్త్రానికి ఆపాదిస్తున్నారు. వారు ఇలా అంటారు, "నీవు ధర్మశాస్త్ర క్రియలను చేస్తే, నీవు నీతిమంతునిగా తీర్చబడతావు; కానీ నీవు వాటిని చేయకపోతే, నీవు క్రీస్తును ఎంతగా విశ్వసించినప్పటికీ నీతిమంతునిగా తీర్చబడవు." ఇప్పుడు, క్రీస్తు నీతిమంతునిగా తీర్చక, పాపానికి పరిచారకుడైతే (వారి సిద్ధాంతం ప్రకారం ఇది తప్పక అనుసరించాలి), అప్పుడు క్రీస్తే ధర్మశాస్త్రం అవుతాడు, ఎందుకంటే ఆయన నుండి మనకు వేరే ఏమీ లేదు.

(ఆయన మనము పాపులమని బోధిస్తున్నాడు గనుక) ధర్మశాస్త్రము వలన మనకు కలిగిన దానికంటే ఎక్కువ. కాబట్టి పాపమును గూర్చి బోధించు క్రీస్తు, మనలను నీతిమంతులుగా తీర్చువాడైన మోషే యొద్దకు, ధర్మశాస్త్రము యొద్దకు పంపుచున్నాడు.

అందువల్ల, పాపిస్టులు మరియు క్రీస్తు నీతి గురించి తెలియని లేదా దాని గురించిన నిజమైన జ్ఞానం లేని వారందరూ క్రీస్తును నిందించక తప్పదు.

మోషే మరియు ధర్మశాస్త్రం, మరియు ధర్మశాస్త్రం నుండి క్రీస్తు. ఎందుకంటే వారు ఈ విధంగా బోధిస్తారు: క్రీస్తునందు విశ్వాసం నీతిమంతులుగా తీరుస్తుందన్నది నిజమే, కానీ దానితో పాటు మనం దేవుని ఆజ్ఞలను తప్పక పాటించాలి. ఎందుకంటే ఇలా వ్రాయబడింది:

'నీవు జీవములోనికి ప్రవేశించగోరిన యెడల ఆజ్ఞలను గైకొనుము' (Matthew 19:17). ఇక్కడ మొదటి వాక్యంలోనే క్రీస్తును తిరస్కరించడం మరియు విశ్వాసాన్ని రద్దు చేయడం జరిగింది, ఎందుకంటే అది దేవుని ఆజ్ఞలకు లేదా ధర్మశాస్త్రానికి ఆపాదించబడింది, కానీ ధర్మశాస్త్రం కేవలం క్రీస్తుకు మాత్రమే చెందుతుంది. ఎందుకంటే క్రీస్తు, తన నిజమైన నిర్వచనం ప్రకారం, నీతిమంతునిగా తీర్చేవాడు మరియు పాపముల నుండి విమోచకుడు. నేను దీనిని ధర్మశాస్త్రానికి ఆపాదిస్తే, అప్పుడు ధర్మశాస్త్రమే నన్ను నీతిమంతునిగా తీర్చి, నా పాపముల నుండి విడిపిస్తుంది, ఎందుకంటే నేను దాని క్రియలను చేస్తాను: కాబట్టి ఇప్పుడు ధర్మశాస్త్రం క్రీస్తే, మరియు క్రీస్తు తన నామాన్ని, తన పదవిని మరియు మహిమను పూర్తిగా కోల్పోయి, ధర్మశాస్త్ర పరిచారకునిగా మాత్రమే ఉంటాడు; ఆయన పాపిని గద్దిస్తూ, భయపెడుతూ, హాజరుపరిచి, అతడిని నీతిమంతునిగా తీర్చగల మరొకరి వద్దకు పంపుతాడు: ఇదే ధర్మశాస్త్రం యొక్క సరైన విధి.

అయితే క్రీస్తు యొక్క సరైన కార్యం ఏమిటంటే, ధర్మశాస్త్రం ఒక వ్యక్తిని దోషిగా తీర్పు తీర్చిన తరువాత, అతను సువార్తను విశ్వసించినట్లయితే, అతన్ని తిరిగి లేపి, అతని పాపాల నుండి విడిపించడం. 'ఎందుకంటే విశ్వసించే ప్రతి ఒక్కరికీ నీతి కొరకు క్రీస్తు ధర్మశాస్త్రానికి అంతం' (Romans 10:4); ఆయన 'లోక పాపములను తీసివేయు దేవుని గొఱ్ఱెపిల్ల' (John 1:29). కానీ పాపిస్టులు మరియు అనబాప్టిస్టులు, ఈ సిద్ధాంతాన్ని అర్థం చేసుకోనందున, దీనికి పూర్తిగా వ్యతిరేకంగా ప్రవర్తిస్తూ, క్రీస్తును మోషేగాను, మోషేను క్రీస్తుగాను చిత్రీకరిస్తారు. మరియు నిజానికి (వారు దీనికి భిన్నంగా చెప్పినప్పటికీ) వారి ప్రధాన ప్రతిపాదన ఇదే: క్రీస్తు మోషే అని. అంతేకాక, మేము ఇంత శ్రద్ధగా బోధిస్తూ, విశ్వాసాన్ని ఇంత తీవ్రంగా కోరుతున్నందున వారు మమ్మల్ని ఎగతాళి చేస్తారు. హా, హా, (వారు అంటారు), విశ్వాసమా, విశ్వాసమా, విశ్వాసము ద్వారా నీవు పరలోకానికి వచ్చేవరకు ఆ సమయం కోసం వేచి ఉండు. కాదు, నీవు గొప్ప మరియు బరువైన కార్యాలు చేయడానికి ప్రయత్నించాలి. 'దీనిని చేయుము, అప్పుడు నీవు జీవింతువు' అనే ఆ మాట ప్రకారం నీవు దేవుని నియమాన్ని నెరవేర్చాలి (Luke 10:28).

నీవు అనేక శ్రమలు అనుభవించాలి, నీ రక్తాన్ని చిందించాలి, నీ ఇల్లు, భార్య, పిల్లలను విడిచిపెట్టాలి, క్రీస్తు మాదిరిని అనుకరించాలి. మీరు ఎంతగానో పొగిడే విశ్వాసం, మనుషులను అజాగ్రత్తగా, సోమరులుగా మరియు నిర్లక్ష్యంగా మార్చడం తప్ప మరేమీ చేయదు. ఈ విధంగా వారు ధర్మశాస్త్ర పరిచారకులుగా, ధర్మశాస్త్ర కార్యకర్తలుగా మాత్రమే మిగిలిపోతారు; వారు ప్రజలను క్రీస్తు నుండి మోషే వైపుకు, బాప్తిస్మం, విశ్వాసం, క్రీస్తు వాగ్దానాల నుండి ధర్మశాస్త్రం మరియు క్రియల వైపుకు మరల పిలుస్తారు; కృపను ధర్మశాస్త్రంగాను, ధర్మశాస్త్రాన్ని కృపగాను మార్చేస్తారు.

ఈ విషయాలు ఇంత తేలికగా కలగలిసిపోతాయని, కలిసిపోతాయని ఎవరు నమ్ముతారు? ధర్మశాస్త్రమునకును కృపకును మధ్యనున్న ఈ భేదము అత్యంత స్పష్టముగాను, సుస్పష్టముగాను ఉందని గ్రహించలేని అజ్ఞాని ఎవరూ లేరు.

ఎందుకంటే ఆ పదాల స్వభావం మరియు అర్థమే ఈ భేదాన్ని, వ్యత్యాసాన్ని కలుగజేస్తుంది.

ధర్మశాస్త్రమును కృపయు అనే ఈ మాటలు పేరులోను, అర్థములోను వేరువేరుగా ఉన్నాయని ఎవరికి అర్థం కాదు? అందువలన, ఈ భేదం ఇంత స్పష్టంగా ఉండగా, విరోధులు ధర్మశాస్త్రమును కృపను కలిపివేసి, క్రీస్తును మోషేగా మార్చేంతటి దుష్టులుగాను, వక్రబుద్ధి గలవారుగాను ఉండటం ఒక వికారమైన విషయం. అందువల్ల నేను తరచుగా చెప్పేదేమంటే, ఈ విశ్వాస సిద్ధాంతం చాలా స్పష్టమైనది, మరియు ప్రతి ఒక్కరూ ధర్మశాస్త్రమునకు, కృపకు మధ్య ఉన్న ఈ భేదాన్ని మాటల విషయంలో సులభంగా అర్థం చేసుకోగలరు; కానీ దాని ఉపయోగం మరియు ఆచరణ విషయంలో అది చాలా కఠినమైనది.

పోప్ మరియు ఆయన శిష్యులు, ధర్మశాస్త్రం మరియు కృప వేర్వేరు మరియు విభిన్నమైన విషయాలని స్పష్టంగా ఒప్పుకుంటారు, అయినప్పటికీ వాటిని ఉపయోగించే మరియు ఆచరించే విషయానికి వస్తే, వారు దానికి పూర్తిగా విరుద్ధంగా బోధిస్తారు. క్రీస్తు మీద విశ్వాసం, అది ప్రకృతి యొక్క బలం, కార్యం మరియు గుణాల ద్వారా పొందినదైనా, లేదా దేవుడు మనలో నింపి కుమ్మరించిన విశ్వాసమైనా, దానితో ప్రేమ జతకట్టకపోతే అది మృత విశ్వాసమే అని వారు అంటారు. మరి ధర్మశాస్త్రానికి, కృపకు మధ్య ఉన్న భేదం మరియు వ్యత్యాసం ఎక్కడ ఉంది? నిజానికి, వారు వాటిని పేరులో వేరు చేస్తారు, కానీ ఆచరణలో కృపను ప్రేమ అని పిలుస్తారు. ధర్మశాస్త్రాన్ని ఖచ్చితంగా పాటించాలని కోరుతూ, నీతిని ధర్మశాస్త్రానికి మరియు కర్మలకు ఆపాదించే వారందరూ ఇలాగే చేస్తారు. అందువల్ల, నీతి అనే విషయాన్ని సంపూర్ణంగా అర్థం చేసుకోని వారు ధర్మశాస్త్రాన్ని మరియు కృపను తప్పక గందరగోళానికి గురిచేసి కలగలిపివేస్తారు.

కాబట్టి, ప్రతి దైవభక్తిగలవాడు అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, ధర్మశాస్త్రమునకును కృపకును మధ్యనున్న భేదమును క్రియల ద్వారా, ఆచరణల ద్వారా గ్రహించుటకు శ్రద్ధగా నేర్చుకోవాలి. పోప్ గారు, మరియు భ్రాంతికరమైన ఆత్మలు చేసే విధంగా కేవలం మాటల ద్వారా మాత్రమే కాదు; వారు మాటల విషయమై, అవి రెండూ వేర్వేరు విషయాలని ఒప్పుకుంటారు; కానీ వాస్తవానికి (నేను చెప్పినట్లుగా), వారు వాటిని గందరగోళపరిచి కలిపివేస్తారు, ఎందుకంటే క్రియలు లేకుండా విశ్వాసం నీతిమంతునిగా తీరుస్తుందని వారు అంగీకరించరు. ఇది నిజమైతే, క్రీస్తు వలన నాకు ఏ ప్రయోజనమూ లేదు. ఎందుకంటే నా విశ్వాసం ఎంత పరిపూర్ణమైనదైనప్పటికీ, వారి అభిప్రాయం ప్రకారం, ఈ విశ్వాసం ప్రేమ లేకుండా ఉంటే, నేను నీతిమంతునిగా తీర్చబడను; మరియు నాకు ఎంత ప్రేమ ఉన్నప్పటికీ, నేను తగినంతగా ప్రేమించలేను. మరియు ఈ విధంగా

విశ్వాసం ద్వారా గ్రహించబడిన క్రీస్తు నీతిమంతునిగా తీర్చడు, కృప వలన ఏ ప్రయోజనమూ లేదు, అలాగే ప్రేమ లేకుండా విశ్వాసం నిజమైన విశ్వాసం కాలేదు (లేదా అనాబాప్టిస్టులు చెప్పినట్లుగా: సిలువ, శ్రమ మరియు రక్త చిందింపు లేకుండా). కానీ ప్రేమ, క్రియలు మరియు సిలువ ఉన్నట్లయితే, అప్పుడు ఆ విశ్వాసం నిజమైన విశ్వాసం అవుతుంది మరియు నీతిమంతునిగా తీరుస్తుంది.

ఈ సిద్ధాంతంతో, కల్పిత మత వర్గాలు ఈ రోజున కూడా క్రీస్తు యొక్క మేలును మరలా మసకబార్చి, వికృతం చేస్తున్నాయి: అవి ఆయనకు నీతిమంతునిగా తీర్చే మహిమను తీసివేసి, ఆయనను పాప పరిచారకునిగా చేస్తున్నాయి.