ఎలక్టోరల్ సాక్సనీలోని పాస్టర్లు

అందుకనుగుణంగా, బలవంతులు, బలహీనులు, లేదా మొండివారు అనే తేడా లేకుండా ప్రతి ఒక్కరికీ ఈ రెండు రకాల ఆరాధనలకు సంబంధించిన సువార్త బోధను ప్రకటించమని మేము పాస్టర్లకు మరియు ప్రసంగీకులకు సూచించాము. వారు ఏ విధంగానూ ఒక ఆరాధనను ప్రోత్సహించకూడదు, కానీ దానిని తప్పుగా మరియు మన స్థాపనకు, చివరి నిబంధనకు విరుద్ధంగా ఖండించాలి.

రక్షకుడు మరియు ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు. ఈ విధంగా సిద్ధాంతం స్వేచ్ఛగా, స్వచ్ఛంగా, బహిరంగంగా వ్యాపింపజేయబడుతుంది.18

ఏలయనగా, ఎవ్వరినీ విశ్వసించమని బలవంతం చేయకూడదు, లేదా వారి అవిశ్వాసం నుండి ఆజ్ఞ లేదా బలంతో తరిమివేయకూడదు, ఎందుకంటే దేవుడు బలవంతపు సేవను ఇష్టపడడు మరియు తమ స్వేచ్ఛా సంకల్పంతో ఆయన సేవకులుగా ఉన్నవారిని మాత్రమే కోరుకుంటాడు, మరియు ప్రజలు గందరగోళంగా మరియు అనిశ్చితంగా ఉన్నారనే వాస్తవాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని, క్రీస్తు బోధన ప్రకారం రెండు రకాల వాటిని ఎవరికి అందించాలి లేదా ఎవరి నుండి వాటిని నిలిపివేయాలి అనే విషయంలో ఒక నియమాన్ని స్థాపించడం గతంలోనూ, ఇప్పటికీ అసాధ్యంగానే ఉంది.

కాబట్టి, క్రీస్తు స్వయంగా ఇచ్చిన విధంగానే ఈ సిద్ధాంతాన్ని స్వచ్ఛంగా, స్వేచ్ఛగా ప్రకటించాలని మనం సులభంగా చెప్పగలిగినప్పటికీ, అన్ని సందర్భాలలో, ప్రతి విధంగా, ప్రతి వ్యక్తి ద్వారా దాని ఉపయోగం మరియు ఆచరణ ఈ బోధనకు అనుగుణంగా ఉండేలా మనం చేయలేకపోయాము. ప్రజలు కేవలం ఒకే రకమైన దానిని స్వీకరించడానికి బలంగా అలవాటుపడ్డారని, మరియు ఈ అలవాటు కారణంగా తీవ్రమైన సందేహంలో ఉన్నవారు చాలామంది ఉన్నారని మనం గుర్తుంచుకోవాలి.

కాబట్టి ఆ రోజు దాని పన్నెండు గంటల పాటు సాగనిచ్చి, ఆ విషయాన్ని దేవుడి చేతుల్లో వదిలేయాలి.

అయితే ఈ విషయం ప్రతిరోజూ తలెత్తి మనస్సాక్షిని కలవరపరుస్తున్నందున, మేము పాస్టర్లను ఏ విధమైన మార్గదర్శకత్వం లేకుండా వదిలివేయాలని కోరుకోలేదు. అందువల్ల, పరిశుద్ధాత్మ మనకు మెరుగైన అవగాహనను కలిగించే వరకు, దేవుని ఉపదేశంపై ఆధారపడిన ఈ క్రింది పద్ధతిని మరియు ఉపదేశాన్ని ప్రయత్నించి చూడాలని మేము సిఫార్సు చేసాము.

మొదటగా, పైన సూచించినట్లుగా, క్రీస్తు ఏర్పాటు ప్రకారం సంస్కారంలో రెండు రకాలనూ ఉపయోగించాలనే సిద్ధాంతాన్ని అన్ని విధాలుగా దృఢంగా పట్టుకొని, నిశ్చయంగా బోధించి, తెలియజేయాలి. ఈ బోధను బలహీనులు మరియు మొండివారితో సహా ప్రతిఒక్కరికీ రాజీ లేకుండా అందించాలి.

రెండవదిగా, సువార్త వాక్యాన్ని ఇంకా వినని, లేదా దాని ద్వారా తగినంతగా ఉపదేశించబడి బలపరచబడని బలహీనమైన క్రైస్తవులు ఉన్నచోట, వారు మొండితనం వల్ల కాకుండా బలహీనత మరియు మనస్సాక్షి భయం వల్ల రెండు విధముల ప్రభువు బల్లను స్వీకరించలేరు. అటువంటి వారిని తాత్కాలికంగా ఒక విధములో ప్రభువు బల్లను స్వీకరించడానికి అనుమతించవచ్చు మరియు వారు అడిగినప్పుడు పాస్టర్ లేదా ప్రసంగికుడు దానిని అందించవచ్చు. దీనికి కారణం ఇది: ఈ విధంగా రెండు విధముల సిద్ధాంతం బలహీనపడదు లేదా రాజీపడదు, కానీ క్రైస్తవ సహనం మరియు ప్రేమ ద్వారా ఆ సిద్ధాంతం యొక్క అనువర్తనం లేదా ఉపయోగం తాత్కాలికంగా వాయిదా వేయబడుతుంది. కాబట్టి క్రీస్తు తన అపొస్తలులు సమరయులను అగ్నితో నాశనం చేయాలనుకున్నప్పుడు వంటి అనేక తప్పుడు విషయాలలో వారి పట్ల సహనం చూపాడు.

(లూకా 9[:54ff.]). లేదా, వారు ఆధిక్యత గురించి వాదించుకున్నప్పుడు (మత్తయి 20[:24ff.]). ఈ మరియు ఇలాంటి విషయాలను ఆయన ఉపేక్షించాడు, ఎందుకంటే ఆ సమయంలో వారు అంతకంటే మంచిది చేయడానికి లేదా తెలుసుకోవడానికి అసమర్థులు. వారు ఇంకా పరిశుద్ధాత్మను పొందలేదు.

ఆత్మ సంబంధమైన విషయమై, వారు మరణమునకు భయపడి, యూదులకు భయపడి క్రీస్తు మరణించినప్పుడు ఆయనను ఒప్పుకొనలేదు. రోమా 14 మరియు 15 ప్రకారం, నేటికీ దేవుడు మనలోను, ఇతరులలోను ఉన్న బలహీనమైన విశ్వాసం మరియు ఇతర లోపాల వంటి తప్పులను లేదా తగని వాటిని చాలా వరకు సహిస్తాడు.

ఇవన్నీ ఉన్నప్పటికీ ఆ సిద్ధాంతాన్ని నిలబెట్టి, ఏ విధంగానూ వ్యతిరేకించకపోతే, దాని అసంపూర్ణమైన అనువర్తనాన్ని కూడా ప్రేమ క్షమించి సహిస్తుంది.

ఇంకా, ఈ బలహీనులను రెండు విధాలుగానూ దివ్య సత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించమని బలవంతం చేయడం గానీ, లేదా ఒక విడతను స్వీకరించకుండా నిలిపివేయడం గానీ దయలేని పని, క్రైస్తవ విరుద్ధం కూడా. ఎందుకంటే అలా చేయడం ద్వారా తాము పాపం చేయడానికి ప్రేరేపించబడ్డామని వారు భావిస్తారు. తమ మనస్సాక్షికి విరుద్ధంగా రెండు విడతలనూ స్వీకరించినప్పుడు, వారు ఘోరమైన పాషండత్వానికి ఒప్పుకోలు చేసి, ప్రాయశ్చిత్తం చేయడం మేము తరచుగా చూశాము. అలాగే, తమ కోరిక మేరకు ఒక విడతను స్వీకరించనప్పుడు కూడా, తాము పాషండత్వానికి పాల్పడ్డామని వారు భావిస్తారు. ఈ రెండు సందర్భాలలోనూ, బలహీనమైన విశ్వాసం అబద్ధంగా ఉన్నప్పటికీ, పాషండత్వం వంటి ఘోరమైన పాపభారాన్ని తనపై వేసుకుంటుంది. ఇది, కొంతకాలం పాటు రెండు విడతల బోధనకు పూర్తి విధేయతను పాటించకపోవడం కంటే చాలా ఘోరమైనది.

రోమా 14[:23]లో పౌలు ఇలా అంటున్నాడు, "తాను తినేదానిని బట్టి తనను తాను తీర్పు తీర్చుకునేవాడు శిక్షకు పాత్రుడవుతాడు."

అలాగే పౌలు కూడా ఆహార విషయంలో స్వేచ్ఛను ప్రకటిస్తూనే, సున్నతిని మరియు యూదుల ఆహారాన్ని సహించాడు. ఈ స్వేచ్ఛను బోధించడం మరియు ఆచరించడం కూడా దేవుని ఆజ్ఞ మరియు శాసనమే, అయినప్పటికీ సిద్ధాంతానికి విరుద్ధమైనది ఏదీ బోధించనంత కాలం బలహీనుల పట్ల వైఖరి పాటించబడింది.

మూడవదిగా, ఈ సిద్ధాంతాన్ని నేర్చుకోవడానికి గానీ, ఆచరించడానికి గానీ ఇష్టపడని మొండివారి విషయానికొస్తే, వారికి ఏ విధమైన సహాయం అందించకుండా వారిని వెళ్ళనివ్వాలి. కాబట్టి, గలతీయులకు 2:3 ప్రకారం, యూదులు తీతుకు సున్నతి చేయాలని పట్టుబట్టి, స్వేచ్ఛను ఖండించాలని చూసినప్పుడు, పౌలు ఆ విధంగా చేయడానికి నిరాకరించాడు. ఎందుకంటే అటువంటి మొండివారు సిద్ధాంతాన్ని ఆచరించడంలో అపరిపూర్ణులుగా ఉండటమే కాకుండా, దానిని వక్రీకరించి, ఖండించాలని కూడా కోరుకుంటారు. దీనిని మనం సహించకూడదు. ఎందుకంటే, ఆచరణ మరియు క్రియలు దానిని అనుసరించి పాకుతూ, పరుగెడుతూ, గంతులు వేస్తూ వెళ్ళినా సరే, సిద్ధాంతం మాత్రం సూటిగా, స్పష్టంగా సాగాలి.

తన ప్రజలను ఎరిగి, వారితో ప్రతిరోజూ సహవాసం చేసే పాస్టర్, బలహీనులకు మరియు మొండివారికి మధ్య తేడాను గుర్తించగలగాలి. మంచి స్వభావం కలిగి, ప్రసంగాన్ని సంతోషంగా విని, దాని ద్వారా నేర్చుకుని, సరైన మార్గంలో నడవాలని కోరుకునే వారిని ఆయన సులభంగా గమనించగలరు.

కానీ, బోధను ఏమాత్రం పట్టించుకోని మొరటు మరియు వక్రబుద్ధి గలవారు, తాము బలహీనులమని ఎంత గట్టిగా చెప్పుకున్నప్పటికీ, ఏ పరిస్థితులలోనూ వారిని బలహీనులుగా పరిగణించకూడదు.

మూడవ మరియు అత్యంత ప్రాథమికమైన అంశం ఏమిటంటే, సంస్కారాన్ని ఎందుకు ఉపయోగించాలో మరియు దానికి తగిన విధంగా ఎలా సిద్ధపడాలో బోధించాలి.

మొదటగా, పరిశుద్ధ సంస్కారాన్ని అగౌరవపరచడం మరియు దానిని దుర్వినియోగం చేయడం ఎంత పెద్ద పాపమో పాస్టర్ ప్రజలకు బోధించాలి. ఎందుకంటే పౌలు 1 కొరింథీయులకు 11:27f.లో ఇలా అంటున్నాడు: "మీరు క్రీస్తు యొక్క శరీరమును, రక్తమును అపవిత్రపరచినవారై యున్నారు."

121 మరియు "మీ మీద తీర్పు తీర్చుకొనుటకు మీరు దానిని పొందుచున్నారు." ఇంకా, "మీలో అనేకులు రోగగ్రస్తులై యున్నారు మరియు క్రైస్తవులలో అనేకులు చనిపోయిరి." ఎందుకనగా దేవుడు రెండవ ఆజ్ఞలో (నిర్గమకాండము 20[:7]) ప్రకటించెను: ఎవడైనను ఆయన నామమును అవమానపరచునో, వాడు నిర్దోషిగా ఎంచబడడు. నిస్సందేహముగా క్రీస్తు యొక్క శరీరమునకును రక్తమునకును జరిగిన ఈ అవమానము శిక్షార్హము లేకుండా పోదు. ఈ పాపమును తప్పించుకొని, భక్తి, పశ్చాత్తాపము మరియు మార్పుకొనుటకు ప్రోత్సహించబడునట్లు ఈ విషయము ప్రజలకు జాగ్రత్తగా బోధించవలెను. బహిరంగ పాపము, వ్యభిచారము, తిండిపోతుతనము మరియు అటువంటి వాటి వలలో చిక్కుకొని, పశ్చాత్తాపము చూపని వారు ఈ సంస్కారములోనికి ప్రవేశింపబడరు.

రెండవదిగా, ఒక వ్యక్తి అంతకుముందు పాస్టర్ వద్దకు వెళ్ళకపోతే, అతడిని సంస్కారంలోకి అనుమతించరు. పాస్టర్, అతనికి సంస్కారం సరిగ్గా అర్థమైందో లేదో, లేదా మరింత సలహా అవసరమా, మొదలైన విషయాలను విచారిస్తారు.

అంతేకాక, తమ పాపాల విషయమై నిజమైన పశ్చాత్తాపాన్ని, దుఃఖాన్ని కనబరిచి, మనస్సాక్షిలో తీవ్రమైన భయాన్ని అనుభవించిన వారు మాత్రమే ఈ సంస్కారాన్ని స్వీకరించడానికి అర్హులని బోధించబడుతుంది. మొరటుగా, నిర్భయంగా ఉండే వ్యక్తులు అనుమతించబడరు. ఎందుకంటే 1 కొరింథీయులకు 11:25లో ఇలా వ్రాయబడింది: "మీరు దీనిని త్రాగినప్పుడల్లా, నా జ్ఞాపకార్థం దీనిని చేయండి."

ఇప్పుడు క్రీస్తు మరణాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకోవడం అంటే, ఒక బోధకుడు దాని గురించి వివరించడం వినడం మాత్రమే కాదు; పాపం పట్ల దేవుడు ఎంత కోపాన్ని కనబరిచాడంటే, దాని కారణంగా ఆయన తన ఏకైక కుమారునికి మరణాన్ని రప్పించాడు, మరియు ఏ దేవదూత గానీ, ఏ పరిశుద్ధుడు గానీ పాపానికి ప్రాయశ్చిత్తం చేయలేకపోయారు అనే విషయం తెలిసి భయభ్రాంతులకు గురికావాలి. దేవుడైన క్రీస్తు మాత్రమే తనను తాను బలిగా అర్పించుకోవలసి వచ్చింది, మొదలైనవి. దేవుడు పాపాన్ని ఎంత తీవ్రంగా పరిగణిస్తాడో విన్నప్పుడు, పాపాన్ని అంత తేలికగా పరిగణించే వారిపై ఎంత కఠినమైన శిక్ష పడుతుందో కదా.

క్రీస్తు మరణాన్ని సరిగ్గా గుర్తుంచుకున్నవాడు దివ్య సత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించి ఓదార్పును పొందాలి. దానిని పైపైన స్వీకరించడం హృదయానికి ఓదార్పునిస్తుందని కాదు, కానీ అది ఓదార్పుకు మరియు పాపక్షమాపణకు ఒక సూచన.

పశ్చాత్తాపపడేవారి పాపాలను దేవుడు క్షమిస్తాడని నమ్మడానికి ఈ చిహ్నం హృదయాన్ని ప్రోత్సహిస్తుంది.

కేవలం సంస్కారాన్ని స్వీకరించడం ద్వారా మాత్రమే కాకుండా, దానితో ముడిపడి ఉన్న మాటల ద్వారా కూడా హృదయం విశ్వసించడానికి ప్రోత్సహించబడి, పునరుజ్జీవింపబడుతుంది. ఎందుకంటే ఆ మాటలలోనే దేవుడు పాపక్షమాపణను వాగ్దానం చేస్తున్నాడు: "ఇది మీ కొరకు ఇవ్వబడిన నా శరీరం." "ఇది నూతన నిబంధన యొక్క పాత్ర," అనగా నూతన వాగ్దానం, వాగ్దానం చేయబడిన నీతి, అనగా నిత్యజీవం, "అనేకుల పాపక్షమాపణ కొరకు చిందింపబడిన నా రక్తంలో."

ఈ విధంగా వారు ఏ బాహ్య క్రియ ద్వారా కాకుండా, వాక్యము మరియు సూచన ద్వారా మేల్కొల్పబడిన విశ్వాసం ద్వారా పాపక్షమాపణ పొందుతారు.

అంతేకాకుండా, ఈ చిహ్నం విశ్వాసాన్ని మేల్కొల్పడానికే కాకుండా, ప్రేమలో మనకు ఉపదేశించడానికి కూడా స్థాపించబడిందని ప్రజలకు బోధించాలి. సెయింట్ పాల్ 1 కొరింథీయులకు 10:17లో చెప్పినట్లుగా: "అది ఒకే రొట్టె మరియు అది ఒకే శరీరం, ఎందుకంటే మనమందరం ఒకే రొట్టెలో పాలుపంచుకుంటాము." మనం అసూయ మరియు ద్వేషాన్ని పెంచుకోకూడదు, కానీ ప్రతి ఒక్కరూ ఒకరికొకరు శ్రద్ధ వహించాలి, దేవుడు మనకు ఆజ్ఞాపించిన దానధర్మాలు మరియు ప్రతి విధమైన సేవతో ఒకరికొకరు సహాయం చేసుకోవాలి.

ఈ బోధను తరచుగా పునరావృతం చేయాలి. ఎందుకంటే, మనం అసూయ, ద్వేషాలను మనసులో పెట్టుకుని, ప్రేమను చూపించకుండా, క్రీస్తు శరీరంలో ఒక భాగంగా పరిగణించబడాలని కోరుకున్నప్పుడు, అది క్రీస్తు శరీరాన్ని అగౌరవపరచడం కాకుండా మరేమిటి?

నిజమైన క్రైస్తవ ప్రాయశ్చిత్తం. ప్రాయశ్చిత్తాన్ని కూడా ఒక సంస్కారంగా పరిగణించాలి—అన్ని సంస్కారాలు ఒక రకమైన ప్రాయశ్చిత్తమే. దీనిని సంస్కారం అని పిలవడానికి ఇతర కారణాలు కూడా ఉన్నాయి, కానీ వాటిని ఇక్కడ వివరించాల్సిన అవసరం లేదు.

పశ్చాత్తాపాన్ని బోధించడం, మరియు ప్రస్తుతం లోకంలో ఉన్న నిర్భయ ప్రవర్తనను శిక్షించడం అవసరమని మనం ఇదివరకే చూపించాము. ఈ నిర్భయ ప్రవర్తనకు మూలం, కనీసం కొంతవరకైనా, విశ్వాసం గురించిన తప్పుడు అవగాహన నుండి వచ్చింది. ఎందుకంటే, విశ్వసించడం ద్వారా తమ పాపాలన్నీ క్షమించబడతాయని విన్న చాలామంది, తమ సొంత విశ్వాసాన్ని రూపొందించుకుని, తాము పవిత్రులమని అనుకుంటారు. ఈ విధంగా వారు సురక్షితంగా, అహంకారంతో నిండిపోతారు. అటువంటి శారీరక భద్రత, ఇప్పటివరకు ప్రబలంగా ఉన్న తప్పులన్నిటికంటే అధ్వాన్నమైనది. అందువల్ల, సువార్తను ప్రకటించేటప్పుడు, విశ్వాసం ఎక్కడ దొరుకుతుందో మరియు దానిని ఎలా పొందవచ్చో ప్రజలకు అన్ని విధాలుగా బోధించడం అవసరం. ఎందుకంటే, దేవుని ముందు నిజమైన పశ్చాత్తాపం, నిజమైన భయం మరియు భీభత్సం లేనిచోట నిజమైన విశ్వాసం ఉండదు.

ప్రజలకు బోధించడంలో ఇది అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది. ఎందుకంటే, ఎక్కడైతే పాపమునుబట్టి పశ్చాత్తాపము, దుఃఖము ఉండవో, అక్కడ నిజమైన విశ్వాసము కూడా ఉండదు. అందువలన కీర్తనలు 147[:11]లో మనము ఇలా చదువుతాము: "యెహోవాకు భయభక్తులు కలిగియుండువారినిబట్టియు, ఆయన స్థిరమైన ప్రేమయందు నిరీక్షించువారినిబట్టియు ఆయన ఆనందించును." యెహెజ్కేలు 3[:18]లో దేవుడే స్వయంగా ఇలా అంటున్నాడు, బోధకుడు తాను బోధించే వారి తప్పును, పాపాన్ని ఖండించకపోతే, వారి ఆత్మల నష్టాన్ని దేవుడు అతని ఖాతాలో వేస్తాడు. ప్రజలను ఓదార్చే, విశ్వాసం మరియు పాపక్షమాపణ గురించి ఎక్కువగా చెప్పి, పశ్చాత్తాపం లేదా దేవుని భయం మరియు తీర్పు గురించి ఏమీ చెప్పని అటువంటి బోధకునిపై దేవుడు అటువంటి తీర్పును ప్రకటించాడు.

యిర్మీయా కూడా ఏడవ అధ్యాయంలో [యిర్మీయా 6:14] అటువంటి బోధకులను ఖండిస్తున్నాడు: దేవుడు కోపంగా ఉన్నప్పుడు మరియు శాంతి లేనప్పుడు, "శాంతి, శాంతి" అని కేకలు వేసే వారిని నమ్మకూడదు.

అటువంటి భద్రత కారణంగా దేవుడు ఈ బోధకులను, శిష్యులను కఠినంగా శిక్షిస్తాడని మనం భయపడాలి. ఎందుకంటే యిర్మీయా 6:15లో ఖండించబడిన పాపం అదే, "సిగ్గుపడటం వారికి తెలియదు." మరియు ఎఫెసీయులకు పౌలు.

5[:5], మనస్సాక్షి బాధ లేకుండా తమ వక్ర మార్గాలలో నిశ్చింతగా జీవించే వారిని ఖండిస్తూ, ఇలా చెబుతోంది, "ఒక విషయం తెలుసుకోండి, ఏ దుర్నీతిపరుడు లేదా అపవిత్రుడు, లేదా లోభుడు (అనగా విగ్రహారాధకుడు) అయినా ఏదీ కలిగి ఉండడు

- 122 క్రీస్తు మరియు దేవుని రాజ్యములో వారసత్వము. వ్యర్థమైన మాటలతో ఎవరూ మిమ్మల్ని మోసగించనివ్వకండి, ఎందుకంటే ఈ విషయాల వలనే అవిధేయులైన వారిపై దేవుని ఉగ్రత వస్తుంది. కాబట్టి వారితో సహవాసం చేయవద్దు."

ఇప్పుడు వాస్తవానికి ప్రాయశ్చిత్తం అంటే ఒకరి పాపాల పట్ల హృదయపూర్వక పశ్చాత్తాపం మరియు దుఃఖం, మరియు దేవుని ఉగ్రత మరియు తీర్పు పట్ల హృదయపూర్వక భయం. ఇదే పశ్చాత్తాపం మరియు పాపాన్ని ఒప్పుకోవడం. "శరీర నిగ్రహం" కూడా, సరిగ్గా చెప్పాలంటే, ప్రాయశ్చిత్తమే. కాబట్టి లేఖనాలలో పశ్చాత్తాపానికి అనేక పేర్లు ఉన్నాయి.

కొందరు, ఇంద్రియ నిగ్రహం గురించి మాట్లాడేటప్పుడు, కేవలం శారీరక స్వభావాన్ని అదుపులో ఉంచుకోవడం అని మాత్రమే భావిస్తారు, కానీ ఇది నిజానికి ఒక నూతన జీవితపు కార్యం, మరియు ఇది శరీరాన్ని చంపడంపై ఆధారపడిన కార్యం. కాబట్టి ఇది నిజమైన పశ్చాత్తాపం తప్ప మరేమీ కాదు.

కొందరు ఈ విధంగా మాట్లాడుతారు: మన స్వభావమంతా చెడ్డదని మనం ఒప్పుకోవాలి, మొదలైనవి. అలా చేయడం ద్వారా తాము తమ పాపాన్ని అంగీకరిస్తున్నామని ప్రజలు అనుకున్నప్పుడు, వారు తమ దురాశను మాత్రమే ప్రదర్శిస్తారు.

"తనను తాను తెలుసుకోవడం" ఒక విషయం, మరియు "ధర్మశాస్త్రం ద్వారా పాపజ్ఞానం కలగడం" మరొక విషయం. ఎందుకంటే, తన పాపాన్ని తెలుసుకోవడమంటే దాని గురించి పశ్చాత్తాపం, దుఃఖం కలిగి ఉండటం మరియు దేవుని ఉగ్రతకు, తీర్పుకు యథార్థమైన భయం కలిగి ఉండటమే.

కాబట్టి, 2 సమూయేలు 12:13లో ప్రవక్తయైన నాతాను అతని వద్దకు వచ్చి అతనికి శిక్ష విధించినప్పుడు, దావీదు తన పాపాన్ని ఒప్పుకున్నాడు.

ఎందుకంటే దావీదు తాను పాపం చేశానని ముందే బాగా తెలుసుకున్నాడు, కానీ అతనికి పశ్చాత్తాపం కలగలేదు. కాబట్టి అతనికి తన పాపం గురించి సరైన జ్ఞానం లేదు.

మనలో పాపం లేనిది ఏదీ లేదు అనే సత్యం, ఇప్పుడిప్పుడే అర్థం చేసుకోవడం మొదలుపెట్టిన సామాన్యులకు గ్రహించలేనంత ఉన్నతమైనది. ఎందుకంటే, ఒక వ్యక్తి తన మంచి పనులన్నిటి గురించి భయపడి, మంచి పనులలో కూడా పాపం చేస్తున్నానని గ్రహించే స్థాయికి మనం అంత సులభంగా చేరుకోలేము. అందుకే ప్రసంగి 7[:20]లో సొలొమోను ఇలా అంటాడు: "నిశ్చయంగా, భూమి మీద మంచి చేసి పాపం చేయని నీతిమంతుడు ఒక్కడూ లేడు."

పిల్లలకు క్రమంగా బోధించాలి. అదేవిధంగా, మనందరికీ తెలిసిన ఘోర పాపాల ఆధారంగా మనం పశ్చాత్తాపాన్ని, విచారాన్ని బోధించాలి. మనం తాగుబోతుతనం, వ్యభిచారం, అసూయ, ద్వేషం, దురాశ, అబద్ధం వంటి వాటిని ఖండించాలి. మనం ప్రజలలో పశ్చాత్తాపాన్ని మేల్కొల్పి, వారి ముందు దేవుని తీర్పును, ఆయన ఖండనను, మరియు పాపానికి దేవుడు విధించే శిక్షకు సంబంధించిన లేఖనాధారిత ఉదాహరణలను ఉంచాలి.

వేషధారుల విషయానికొస్తే, అవసరమైనప్పుడు, తమ కనబడే పవిత్రతతో ఆయన నామాన్ని దూషించే దేవుని అబద్ధ సేవకుల మీద గానీ, వేషధారుల మీద గానీ దేవుని ఉగ్రతను, తీర్పును మనం మరువకూడదు.

దేవుడు మన హృదయాలలో నిజమైన పశ్చాత్తాపాన్ని కలుగజేస్తాడు కాబట్టి, ప్రజలను దాని వైపు ప్రోత్సహించకూడదని కొందరు భావిస్తారు.

దేవుడు నిజమైన పశ్చాత్తాపాన్ని కలుగజేస్తాడన్నది నిజమే, కానీ ఆయన దానిని వాక్యం మరియు ప్రసంగం ద్వారా కలుగజేస్తాడు. మనం ప్రజలను విశ్వాసానికి ప్రోత్సహిస్తాము మరియు అటువంటి ప్రసంగం ద్వారా దేవుడు విశ్వాసాన్ని కలుగజేస్తాడు. కాబట్టి మనం కూడా పశ్చాత్తాపం కొరకు ప్రోత్సహించి, ప్రేరేపించాలి మరియు పశ్చాత్తాపాన్ని కలుగజేసే పనిని దేవునికే వదిలివేయాలి. ఎందుకంటే, ద్వితీయోపదేశకాండములో మోషే చెప్పినట్లుగా, ఆయన ప్రసంగం ద్వారానే కార్యము చేస్తాడు.

4[:24], "దేవుడు దహించివేసే అగ్ని." దేవుని తీర్పు మరియు ఉగ్రతను గూర్చిన బోధ మనలో పశ్చాత్తాపాన్ని కలుగజేస్తుంది.

కాబట్టి, ప్రాయశ్చిత్తంలో మొదటి భాగం పశ్చాత్తాపం మరియు దుఃఖం. రెండవ భాగం, క్రీస్తు నిమిత్తం పాపాలు క్షమించబడతాయనే విశ్వాసం. ఈ విశ్వాసం మంచి సంకల్పాన్ని కలుగజేస్తుంది. కాబట్టి, పౌలు రోమా 3:35లో చెప్పినట్లుగా, విశ్వాసంతోనే మనం పాపక్షమాపణను పొందుతాము. కానీ, మనం తరచుగా చెప్పినట్లుగా, పశ్చాత్తాపం మరియు దుఃఖం లేనిదే ఈ విశ్వాసం ఉండదు. ఎందుకంటే, విశ్వాసం లేని పశ్చాత్తాపం యూదా మరియు సౌలుల పశ్చాత్తాపం వంటిది; అది నిరాశ.

కాబట్టి, మనం చూపించబోతున్నట్లుగా, పశ్చాత్తాపం లేని విశ్వాసం అహంకారం మరియు శారీరక భద్రత అవుతుంది.

పూర్వం ప్రాయశ్చిత్తంలో పశ్చాత్తాపం, పాప ఒప్పుకోలు, మరియు ప్రాయశ్చిత్తం అనే మూడు భాగాలు ఉంటాయని బోధించబడింది. మొదటి భాగం గురించి, పశ్చాత్తాపం మరియు దుఃఖం గురించి ఎల్లప్పుడూ బోధించాలని, మరియు పశ్చాత్తాపం, దుఃఖం అనేవి పాపాన్ని ఒప్పుకోవడాన్ని మరియు శరీరాన్ని దండించుకోవడాన్ని సూచిస్తాయని మేము చెప్పాము. పశ్చాత్తాపం మరియు దుఃఖం అనే ఈ పదాలను మనం ఉపయోగించడం మంచిది, ఎందుకంటే అవి స్పష్టంగా మరియు సులభంగా అర్థమయ్యేలా ఉన్నాయి.

నిజమైన క్రైస్తవ ఒప్పుకోలు: పోప్ ఆజ్ఞాపించే రకమైన ఒప్పుకోలు, అంటే అన్ని పాపాలను లెక్కలోకి తీసుకోవడం, ఆజ్ఞాపించబడలేదు. అంతేకాకుండా, ఇది అసాధ్యం, కీర్తనలు 19:13లో మనం చదివినట్లుగా, "అయినను తన దోషములను ఎరుగగలవాడెవడు? నాలో దాగియున్న దోషములనుండి నన్ను విడిపించుము." అయినప్పటికీ, ప్రజలను ఒప్పుకోలుకు ప్రోత్సహించడానికి అనేక కారణాలు ఉన్నాయి, ప్రత్యేకంగా వారికి సలహా అవసరమైన సందర్భాలలో మరియు వారు ఎక్కువగా కలత చెందినప్పుడు.

ఒక వ్యక్తి పవిత్ర సంస్కారానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడో లేదో అతని పాస్టర్ వ్యక్తిగతంగా పరీక్షించనిదే ఎవరినీ ప్రభువు బల్లలో పాల్గొనడానికి అనుమతించకూడదు. ఎందుకంటే, దానిని అపాత్రంగా స్వీకరించేవారు క్రీస్తు శరీరాన్ని, రక్తాన్ని అపవిత్రపరిచిన దోషులవుతారని పౌలు 1 కొరింథీయులకు 11:27 లో చెబుతున్నాడు.

దానిని అనర్హులుగా స్వీకరించేవారు మాత్రమే కాకుండా, అనర్హులకు దానిని అజాగ్రత్తగా ఇచ్చేవారు కూడా ఆ సంస్కారాన్ని అగౌరవపరుస్తారు. ఎందుకంటే సామాన్య ప్రజలు ఆచారం ప్రకారం సంస్కారం వైపు పరుగెత్తుతారు కానీ దానిని ఎందుకు ఉపయోగించాలో వారికి తెలియదు.

కాబట్టి, ఎవరైతే సంస్కారాన్ని ఎందుకు స్వీకరించాలో తెలియదో, వారిని దానికి అనుమతించకూడదు. సంస్కారానికి ముందు జరిగే విచారణలో, ప్రజలు పాపొప్పుకోలు చేసేలా ప్రోత్సహించాలి, తద్వారా వారు

- 123 మనస్సాక్షిలో సందేహాలు తలెత్తినప్పుడు, వారి హృదయాలలో నిజమైన పశ్చాత్తాపం ఉన్నప్పుడు, వారు పాపవిమోచన వాక్యాలను విని ఓదార్చబడవచ్చని బోధించబడింది.

పాపానికి నిజమైన క్రైస్తవ ప్రాయశ్చిత్తం మన పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోవడం మన వల్ల కాదు, ఎందుకంటే క్రీస్తు మాత్రమే మన పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తం చేసాడు. ప్రాయశ్చిత్తంలోని ఈ భాగం పాపక్షమాపణ మరియు విశ్వాసానికి సంబంధించినది—క్రీస్తు నిమిత్తం మన పాపాలు క్షమించబడ్డాయని మనం ఎరిగి విశ్వసిస్తాము. ఈ విషయాన్ని మనం ఈ విధంగానే బోధించాలి. ఎందుకంటే, దేవుడు పాపాన్ని శిక్షిస్తాడని తెలుసుకోవడం, పాపానికి పశ్చాత్తాపపడటం మాత్రమే సరిపోదు, క్రీస్తు నిమిత్తం దేవుడు పాపాన్ని క్షమిస్తాడని కూడా మనం తెలుసుకోవాలి. మరియు క్రీస్తు నిమిత్తం దేవుడు పాపాన్ని క్షమిస్తాడని మనం విశ్వసిస్తే, విశ్వాసం ద్వారా మనం ఈ క్షమాపణను పొందుతాము. ఎందుకంటే పశ్చాత్తాపం మరియు విశ్వాసం రెండూ కలిసే ఉంటాయి. ఎందుకంటే విశ్వాసం లేని పశ్చాత్తాపం యూదా [మత్తయి 27:5] మరియు సౌలు [1 సమూయేలు 31:4] విషయంలో వలె నిరాశను కలుగజేస్తుంది. పశ్చాత్తాపం లేకుండా నిజమైన విశ్వాసం ఉండదు.

కాబట్టి మనం ప్రజలకు ఇలా బోధించాలి: మొదటగా, మనం ప్రజలలో భయాన్ని మేల్కొల్పాలి. నిశ్చయంగా, పాపం పట్ల దేవునికి గొప్ప కోపం ఉంటుంది, ఎందుకంటే దేవుని కుమారుడైన క్రీస్తు తప్ప మరెవరూ పాపానికి ప్రాయశ్చిత్తం చేయలేరు. పాపం పట్ల దేవునికి అంత కోపం ఉందనే విషయం నిశ్చయంగా మనల్ని భయపెట్టాలి. లూకా 23[:31]లో క్రీస్తు చెప్పిన మాటను మనం బాగా ఆలోచించాలి: "చెక్క పచ్చిగా ఉన్నప్పుడే వారు ఇలా చేస్తే, అది ఎండిపోయినప్పుడు ఏమి జరుగుతుంది?" మన పాపాల నిమిత్తం క్రీస్తు అంతగా బాధపడవలసి వస్తే, మనం పశ్చాత్తాపపడక, దేవుణ్ణి తృణీకరిస్తే ఇంకెంత బాధపడవలసి వస్తుంది?

రెండవదిగా, మనం శిక్షకు తప్ప మరేదానికీ అర్హులం కాకపోయినా, ప్రజలలో విశ్వాసాన్ని మేల్కొల్పాలి. ఎందుకంటే మనం దానికి అర్హులం కాకపోయినా, క్రీస్తు నిమిత్తం దేవుడు మనలను క్షమిస్తాడు. అదే ప్రాయశ్చిత్తం. ఎందుకంటే, యోహాను 1 యోహాను 2:2 లో చెప్పినట్లుగా, క్రీస్తు మన కొరకు ప్రాయశ్చిత్తం చేశాడని మనం విశ్వసిస్తే, విశ్వాసం ద్వారా మనము పాపక్షమాపణ పొందుతాము: "ఆయన మన పాపములకు ప్రాయశ్చిత్తము; మన పాపములకు మాత్రమే కాక సర్వలోక పాపములకు కూడా ప్రాయశ్చిత్తము."

చర్చి యొక్క మానవ క్రమం. చర్చి క్రమం గురించి అనియంత్రితంగా బోధించడం వల్ల చాలా గందరగోళం ఏర్పడిందనేది స్పష్టమవుతోంది.

అందువల్ల, పైన వివరించిన క్రైస్తవ పశ్చాత్తాపం, విశ్వాసం, సత్క్రియలు, దైవభయం, ప్రార్థన, దేవుణ్ణి ఘనపరచడం, తల్లిదండ్రుల పట్ల గౌరవం, పిల్లల విద్య, ప్రభుత్వం పట్ల గౌరవం, అసూయపడకపోవడం, ద్వేషం పెంచుకోకపోవడం, ఎవరినీ గాయపరచకపోవడం లేదా చంపకపోవడం, పవిత్రత, వివాహంలో సద్గుణంగా జీవించడం, అత్యాశపడకపోవడం, దొంగతనం చేయకపోవడం, మితిమీరి త్రాగకపోవడం, అబద్ధం చెప్పకపోవడం, ఎవరినీ దూషించకపోవడం వంటి ముఖ్యమైన విషయాలపై ఎక్కువ శ్రద్ధ పెట్టాలని పాస్టర్లకు హితబోధ చేయబడింది. శుక్రవారం మాంసం తినడం వంటి విషయాలు దేవుని మరియు మనస్సాక్షి దృష్టిలో ఎంత సరైనవైనప్పటికీ, వాటికంటే ఈ విషయాలు ఎక్కువ ప్రాముఖ్యమైనవి.

అయితే సంఘ క్రమం వంటి విషయాలలో ప్రజలు సంయమనంతో మాట్లాడేలా బోధించాలి. ఎందుకంటే, 1 కొరింథీయులకు వ్రాసిన పత్రికలో పౌలు చెప్పినట్లుగా, మంచి క్రమం మరియు సామరస్యం కొరకు కొన్ని సంఘ నియమాలు స్థాపించబడ్డాయి.

14[:40]: "సంఘములలో సమస్తమును క్రమముగా జరగవలెను."19

ఆదివారం వంటి పవిత్ర దినాలను, మరియు ఆయా పాస్టర్లు పాటించడానికి అలవాటుపడినన్ని ఇతర దినాలను కూడా పాటించాలి. ప్రజలు కలిసి వచ్చి దైవ వాక్యాన్ని వినడానికి కొన్ని నిర్దిష్ట సమయాలు ఉండాలి కాబట్టి, ఒకరు ఒక పవిత్ర దినాన్ని పాటిస్తున్నారని, మరొకరు పాటించడం లేదని పాస్టర్లు దానిని ఒక సమస్యగా చేయకూడదు. ప్రతి ఒక్కరూ తమ తమ ఆచారాలను శాంతియుతంగా పాటించనివ్వండి. అయితే, అన్ని పవిత్ర దినాలను మాత్రం రద్దు చేయవద్దు. కొంత ఏకరూపత ఉంటే బాగుంటుంది. శుభవార్త దినం, శుద్ధీకరణ దినం, కన్య మరియ సందర్శన దినం, బాప్తిస్మ యోహాను దినం, మైఖేలు దినం, అపొస్తలుల దినం, మగ్దలేనా దినం—వీటిని ఇప్పటికే రద్దు చేశారు మరియు వీటిని సౌకర్యవంతంగా పునరుద్ధరించడం సాధ్యం కాదు. మనం ముఖ్యంగా క్రిస్మస్, సున్నతి, ఎపిఫనీ, ఈస్టర్,

ఆరోహణ దినం, పెంతెకోస్తు, అయితే వాటితో ముడిపడి ఉన్న క్రైస్తవేతర గాథలను, పాటలను పక్కన పెట్టాలి. సువార్తలోని అన్ని భాగాలను ఒకేసారి బోధించడం సాధ్యం కాదు కాబట్టి ఈ రోజులను ఏర్పాటు చేశారు. అందువల్ల, పాఠశాలలో ఒక రోజు వర్జిల్‌ను, మరో రోజు హోమర్‌ను చదివినట్లుగా, దాని బోధనను సంవత్సరంలోని వివిధ భాగాలుగా విభజించారు. అలాగే, ఈస్టర్‌కు ముందు వారంలో క్రీస్తు శ్రమల గురించి బోధించే సాధారణ పవిత్ర దినాలను మనం కొనసాగించాలి. ఇంత పురాతనమైన ఆచారాన్ని, క్రమాన్ని మార్చాల్సిన అవసరం లేదు, అలాగే క్రీస్తు శ్రమలను కేవలం ఈ ఒక్క నిర్దిష్ట సమయంలోనే నొక్కి చెప్పాల్సిన అవసరం కూడా లేదు.

అయినప్పటికీ, ఈ పండుగలను పాటించడానికి గల ఏకైక కారణం దేవుని వాక్యాన్ని నేర్చుకోవడమేనని ప్రజలకు బోధించాలి. ఎవరైనా శారీరక శ్రమ చేయాలనుకుంటే, వారు తమ సొంత పద్ధతిలో చేసుకోవచ్చు. ఎందుకంటే, పౌలు కొలొస్సయులకు 2:16లో చెప్పినట్లుగా, దేవుడు ఈ సంఘ ఆజ్ఞలను మనం పాటించాలని కేవలం బోధన నిమిత్తమే కోరుతున్నాడు: "కాబట్టి ఆహారపానీయాల విషయమై గానీ, పండుగ, అమావాస్య, విశ్రాంతి దినము విషయమై గానీ ఎవరూ మిమ్మల్ని తీర్పు తీర్చకూడదు."

- 124 మంచి క్రమం కొరకు చేయబడిన అటువంటి నిబంధనలకు మించి, క్రమమైన ఉపవాసాలు మరియు శుక్రవారాలలో మాంసం తినకుండా ఉండటం వంటి ఇతర నిబంధనలు ఉన్నాయి. ఇవి దేవునికి ఒక ప్రత్యేక సేవగా ఉంటాయని, దేవుణ్ణి శాంతింపజేసి ఆయన కృపను పొందవచ్చని భావించి స్థాపించబడ్డాయి. ఇప్పుడు క్రీస్తు మత్తయి 15[:9]లో అటువంటి నిబంధనలను పాటించడం ద్వారా దేవుణ్ణి శాంతపరచడం వ్యర్థమని బోధిస్తున్నాడు, ఎందుకంటే ఆయన ఇలా అంటున్నాడు: "వారు మనుష్యుల ఆజ్ఞలను బోధలుగా బోధిస్తూ, నన్ను వ్యర్థంగా ఆరాధిస్తున్నారు." 1 తిమోతి 4[:1]లో పౌలు, దేవుణ్ణి శాంతింపజేసే ఉద్దేశ్యంతో చేసిన శాసనాలు "దయ్యాల బోధలు" అని బోధిస్తున్నాడు.

కొలొస్సయులకు 2:20 లో పౌలు కూడా అటువంటి నియమాలకు ఎవరూ లోబడకూడదని చెబుతున్నాడు. మనం అటువంటి నియమాలను చేయకూడదు మరియు వాటిని ఉల్లంఘించడం పాపమని బోధించకూడదు. అలాగే, ఈ నియమాలను పాటించడం దేవునికి సేవ అని కూడా ఎవరూ బోధించకూడదు.

అపొస్తలులు కూడా ఇలాంటి నియమాలను అతిక్రమించారు (మత్తయి 15:1 మొదలైనవి). అయినప్పటికీ, ఇంకా ఉపదేశం పొందని వ్యక్తుల మధ్య ఈ నియమాలను అతిక్రమించవద్దని మనం ప్రజలకు బోధించాలి, అలా చేస్తే వారు మనస్తాపం చెందుతారు. ఎందుకంటే, విశ్వాసాన్ని ప్రేమకు హాని కలిగించేలా కాకుండా, దానిని వృద్ధి చేసేందుకే ఉపయోగించాలి. ఎందుకంటే పౌలు 1 కొరింథీయులకు 13:2లో ఇలా అంటున్నాడు: "పర్వతములను కదిలించునంత విశ్వాసము నాకు కలిగినను, ప్రేమ లేనియెడల నేను శూన్యముగా నుండుదును."

చర్చి వ్యవస్థకు మరియు లౌకిక ప్రభుత్వానికి మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాన్ని ప్రజలకు బోధించాలి. ప్రతి లౌకిక అధికారికి విధేయత చూపాలి, అది దేవునికి ఒక కొత్త సేవను ఏర్పాటు చేస్తుందని కాదు, కానీ అది శాంతి మరియు ప్రేమతో కూడిన క్రమబద్ధమైన జీవితాన్ని కలుగజేస్తుంది కాబట్టి. అందువల్ల, అది దేవుని ధర్మశాస్త్రానికి విరుద్ధమైన వాటిని ఆజ్ఞాపించినప్పుడు తప్ప, మిగతా అన్ని విషయాలలో దానికి విధేయత చూపాలి. ఉదాహరణకు, సువార్తను లేదా దానిలోని కొన్ని భాగాలను విస్మరించమని ప్రభుత్వం మనకు ఆజ్ఞాపిస్తే. అటువంటి సందర్భాలలో మనం అపొస్తలుల కార్యములు 5[:29] లోని నియమాన్ని అనుసరించాలి: "మనం మనుషుల కంటే దేవునికే లోబడాలి."

స్మారక ప్రార్థనలు మరియు ఇతర రుసుముతో కూడిన ప్రార్థనలు ఇకపై జరపరాదు. ఎందుకంటే, స్మారక ప్రార్థనలు, జాగరణలు మరియు అలాంటి వాటిలో ఏదైనా ప్రయోజనం ఉంటే, కర్మల ద్వారా పాప పరిహారం చేయడం సాధ్యమవుతుంది. కానీ, బాప్తిస్మమిచ్చు యోహాను సాక్ష్యమిచ్చినట్లుగా (యోహాను 1[:29]), లోక పాపమును తీసివేయు దేవుని గొర్రెపిల్ల క్రీస్తు ఒక్కడే.

అంతేకాకుండా, మనం క్రీస్తు యొక్క శరీరాన్ని, రక్తాన్ని స్వీకరించి, ఆయన మరణాన్ని స్మరించుకునే ఆరాధన, బ్రతికున్నవారి కోసమే గానీ మృతుల కోసం కాదు. బ్రతికున్నవారు మాత్రమే క్రీస్తు మరణాన్ని స్మరించుకోగలరు.

పూజారులు దివ్యబలి ఆజ్ఞలను ఎలా ఉపయోగించాలో ఇతర రచనలలో స్పష్టంగా వివరించబడింది. దీని గురించి సామాన్య ప్రజలకు ఎక్కువగా బోధించాల్సిన అవసరం లేదు.

కొందరు జర్మన్ భాషలో ప్రార్థనను గానం చేస్తారు, మరికొందరు లాటిన్ భాషలో గానం చేస్తారు, ఈ రెండింటిలో ఏది ఉపయోగించినా అనుమతి ఉంది. చాలా మందికి లాటిన్ అర్థం కాని చోట మనం జర్మన్ భాషను ఉపయోగించడం సమంజసంగా మరియు ఉపయోగకరంగా ఉంటుంది. అప్పుడు ప్రజలు గానం చేసిన లేదా చదివిన దానిని మరింత బాగా అర్థం చేసుకోగలుగుతారు. 1 కొరింథీయులకు 14:16వ వచనంలో పరిశుద్ధ పౌలు ఈ విధంగా మాట్లాడాడు: "మీరు ఆత్మతో దీవించినప్పుడు, సామాన్యుడైన ఒక వ్యక్తి మీరు ఏమి చెబుతున్నారో తెలియకుండా మీ కృతజ్ఞతకు 'ఆమెన్' అని ఎలా చెప్పగలడు? ఎందుకంటే మీరు చక్కగా కృతజ్ఞతలు చెప్పవచ్చు, కానీ అవతలి వ్యక్తికి ఉపదేశం కలగదు." మరియు పౌలు అదే చోట [1 కొరింథీయులకు 14:26] ఇలా అంటాడు: "అన్ని పనులు ఉపదేశం కొరకు జరగాలి."

క్రిస్మస్, ఈస్టర్, ఆరోహణ, పెంతెకోస్తు వంటి గొప్ప పండుగలలో, అవి లేఖనాలకు అనుగుణంగా ఉంటే, దివ్యబలిలో కొన్ని లాటిన్ కీర్తనలను ఉపయోగించడం మంచిది. ఎందుకంటే కేవలం ఒకే రకమైన గీతాన్ని పాడటం తగదు. ఎవరైనా జర్మన్ కీర్తనలను రచించాలనుకుంటే, అందుకు కావలసిన దైవకృప వారికి ఉంటే తప్ప ఆ సాహసం చేయకూడదు.

అయితే ప్రజలు దేవుని వాక్యాన్ని విని నేర్చుకునేలా అనేక పవిత్ర దినాలను పాటించవచ్చని మరియు పాటించాలని మేము చెప్పినప్పటికీ, పరిశుద్ధుల విజ్ఞాపన కొరకు వారికి చేసే ప్రార్థనను మేము స్థాపిస్తున్నామని లేదా ఆమోదిస్తున్నామని దీని అర్థం కాదు. ఎందుకంటే, 1 యోహాను 2:1 లో యోహాను మరియు రోమా 8:34 లో పౌలు చూపినట్లుగా, మన పక్షాన నిలబడే మధ్యవర్తి క్రీస్తు యేసు ఒక్కడే.

పరిశుద్ధులు దేవుని కృపకు, కరుణకు అద్దంలా మన ముందు నిలబెట్టబడ్డారని మనం గుర్తించినప్పుడే వారిని సరిగ్గా గౌరవించగలం. ఎందుకంటే, పేతురు, పౌలు మరియు మనలాగే శరీరం, రక్తం, మరియు బలహీనతలలో ఉన్న ఇతర పరిశుద్ధులు విశ్వాసం ద్వారా దేవుని కృపచేత ఆశీర్వదించబడినట్లే, మనం కూడా వారిలాగే మన బలహీనతలో ఆయనపై నమ్మకం ఉంచి, ఆయనను విశ్వసించి, ఆయనను వేడుకుంటే, దేవుడు మన బలహీనతను కరుణతో, కృపతో చూస్తాడనే వారి ఉదాహరణ ద్వారా మనం ఓదార్చబడతాము.

పరిశుద్ధులను గౌరవించడం అంటే, వారు చేసినట్లు మనం చూసే మరియు వినే విధంగానే మన విశ్వాసాన్ని మరియు సత్కార్యాలను అభ్యసించి, వృద్ధి చెందడమే.

అందువల్ల, పరిశుద్ధుల ఉదాహరణ ద్వారా ప్రజలు విశ్వాసానికి మరియు సత్కార్యాలకు ప్రేరేపించబడాలి, హెబ్రీయులకు 13:7లో వ్రాయబడినట్లుగా: "మీకంటే ముందు వెళ్లి మీకు దేవుని వాక్యాన్ని బోధించిన వారిని జ్ఞాపకం చేసుకోండి; వారి జీవిత ఫలితాన్ని పరిగణించండి మరియు వారి విశ్వాసాన్ని అనుసరించండి."

కాబట్టి, 1 పేతురు 3వ అధ్యాయం[:5f.]లో సెయింట్ పీటర్ స్త్రీలను, దయగల మరియు సౌమ్యమైన స్వభావంతో హృదయాన్ని అలంకరించుకోవడంలో వారి తల్లి సారాను అనుకరించమని ప్రోత్సహిస్తున్నాడు. ఆయన ఇలా వ్రాశాడు: "కాబట్టి ఒకప్పుడు దేవునియందు నిరీక్షణ ఉంచిన పవిత్ర స్త్రీలు, సారా అబ్రాహాముకు లోబడి, అతడిని ప్రభువు అని పిలిచినట్లుగా, తమను తాము అలంకరించుకొని తమ భర్తలకు లోబడి ఉండేవారు. మీరు సరిగ్గా ప్రవర్తించి, ఏదీ మిమ్మల్ని భయపెట్టనివ్వకపోతే, మీరు ఇప్పుడు ఆమె పిల్లలే."

వివాహం దేవునిచే స్థాపించబడిందని పాస్టర్లు ప్రజలకు శ్రద్ధగా బోధించాలి. అందువల్ల, వివాహంలోని అన్ని కష్టాలలో మనం ప్రార్థనతో, నిరీక్షణతో దేవుని వద్దకు వెళ్ళాలి. ఎందుకంటే దేవుడు వివాహాన్ని నియమించి, ఆశీర్వదించాడు కాబట్టి (ఆదికాండము 2:18 మొదలైనవి), వివాహితులు దేవుని వైపు చూడవచ్చు మరియు వారి అవసరాలన్నింటిలో ఆయన కృపను, సహాయాన్ని ఇస్తాడని నమ్మకంగా ఉండవచ్చు. అందుకే సామెతలు 18:22లో సొలొమోను ఇలా అంటున్నాడు: "భార్యను సంపాదించుకొనువాడు మంచిదాన్ని సంపాదించుకొనును, మరియు ప్రభువు నుండి అనుగ్రహమును పొందును." ఎఫెసీయులకు 5:22లో ఆజ్ఞాపించినట్లుగా, వివాహంలో క్రమశిక్షణ పాటించాలి, మరియు ఒకరి పట్ల ఒకరు సహనం, ప్రేమను చూపించి, ఆచరించాలి. మరియు మత్తయి 19:6, 9లో క్రీస్తు స్వయంగా ఆజ్ఞాపించినట్లుగా, వారు విడాకులు తీసుకోకూడదని లేదా ఒకరినొకరు విడిచిపెట్టకూడదని వారికి బోధించాలి.

అనేక సందర్భాలలో క్రైస్తవ స్వేచ్ఛ అజాగ్రత్తగా మరియు వక్రంగా దుర్వినియోగం చేయబడి, అనవసరంగా అపరాధానికి మరియు దుఃఖానికి దారితీస్తున్నందున, వివాహంలో నిషేధించబడిన సంబంధాల వంటి విషయాలలో పాస్టర్లు సానుభూతితో మరియు సహేతుకంగా బోధించాలి మరియు ప్రవర్తించాలి.21 సెయింట్ పాల్ గలతీయులకు [5:13]లో ఇలా బోధిస్తాడు:

క్రైస్తవ స్వేచ్ఛ ప్రతి ఒక్కరూ తమ సొంత భావాలను లేదా అభిప్రాయాలను వెదకుకోవడానికి లేదా సంతృప్తి పరచుకోవడానికి ఇవ్వబడలేదు, కానీ నిర్మలమైన మనస్సాక్షితో తమ పొరుగువారికి సేవకునిగా జీవించి, ప్రవర్తించడానికే ఇవ్వబడింది. "సహోదరులారా, మీరు స్వేచ్ఛ కొరకే పిలువబడితిరి; అయితే మీ స్వేచ్ఛను శరీరాశలకు అవకాశంగా ఉపయోగించుకోవద్దు." పాస్టర్లు గందరగోళానికి లేదా అనిశ్చితికి గురైన సందర్భాలలో, వారు ఇతర విద్వాంసుల సలహా తీసుకోవాలి, లేదా, అలా ఆజ్ఞాపించబడితే, వారు ఆ విషయాన్ని రాజు యొక్క అధికారులకు లేదా ఛాన్సలరీకి అప్పగించాలి.

చాలామంది సంకల్ప స్వేచ్ఛ గురించి అనుచితంగా మాట్లాడతారు, అందువల్ల మేము ఈ సంక్షిప్త ప్రకటనను ఇక్కడ రచించాము.

చట్టం మరియు శిక్షలచే నియంత్రించబడే బాహ్య కార్యాలను చేయడానికి లేదా చేయకుండా ఉండటానికి మనిషికి తన ఇష్టానుసారమైన సంకల్ప స్వేచ్ఛ ఉంది. అతను చేయగల మంచి పనులు ఉన్నాయి మరియు ఈ ప్రయోజనం కోసం దేవుని నుండి తాను పొందిన తన సొంత శక్తి ద్వారా అతను సాధించగల లౌకికమైన మంచితనం కూడా ఉంది. పౌలు దీనిని శరీర నీతి అని, అంటే శరీరం లేదా మనిషి స్వయంగా సాధించగల నీతి అని పేర్కొన్నాడు. మనిషి ఈ విధంగా స్వయంగా ఒక నీతిని సాధించాలంటే, చెడును తిరస్కరించి మంచి చేయడానికి అతనికి ఒక నిర్దిష్టమైన స్వేచ్ఛ మరియు ఎంపిక ఉండాలి.

గలతీయులకు 3:24లో మనం చదివినట్లుగా, దేవుడు అటువంటి బాహ్య లేదా లౌకిక నీతిని కూడా కోరుతాడు: బాహ్య విషయాలలో అతిక్రమాల నుండి కాపాడటానికి ధర్మశాస్త్రం ఇవ్వబడింది. మరియు 1 తిమోతి 1:9లో: "ధర్మశాస్త్రం నీతిమంతుల కోసం కాదు, కానీ ధర్మశాస్త్రం లేనివారికి, అవిధేయులకు, భక్తిహీనులకు మరియు పాపులకు ఉద్దేశించబడింది," అని ఉంది. దీనిని బట్టి సెయింట్ పాల్ ఇలా చెప్పాలనుకున్నట్లు అనిపిస్తుంది: మన స్వంత శక్తితో మనం హృదయాన్ని మార్చలేము, కానీ బాహ్య అతిక్రమణను నివారించగలము. అనైతిక, అన్యమత జీవితంలో దేవునికి సంతోషం లేదని మనం బోధించాలి. దేవుడు ప్రతి మనిషి నుండి ఈ నీతిని కోరుతాడు, మరియు అటువంటి అనైతికతను అన్ని రకాల తీవ్రమైన తాత్కాలిక పరిణామాలతో మరియు శాశ్వతమైన బాధతో శిక్షిస్తాడు.

కానీ ఈ స్వేచ్ఛకు సైతాను ఆటంకం కలిగిస్తాడు. ఎందుకంటే, మనిషి దేవునిచేత కాపాడబడక, పరిపాలించబడకపోయినట్లయితే, సైతాను అతడిని పాపం వైపు నడిపిస్తాడు, దానివల్ల అతనికి ఈ బాహ్యమైన మంచితనం కూడా ఉండదు. దేవుని నుండి సహాయం కోరనప్పుడు మనిషి ఎంత బలహీనుడో, దీనస్థితిలో ఉంటాడో ప్రజలకు బోధించి, వారు నేర్చుకోవడం ముఖ్యం. ఈ విషయాన్ని మనం గుర్తించి, దేవుడు మనలను సైతాను నుండి కాపాడి, మనకు నిజమైన దైవిక వరాలను అనుగ్రహించాలని ఆయన సహాయం కోసం ప్రార్థించాలి.

మరోవైపు, మనిషి తన స్వశక్తితో తన హృదయాన్ని శుద్ధి చేసుకొని, పాపాల పట్ల నిజమైన పశ్చాత్తాపం, కృత్రిమమైన దానికి విరుద్ధంగా నిజమైన దైవభయం, నిజమైన విశ్వాసం, నిష్కపటమైన ప్రేమ, పవిత్రత, ప్రతీకార భావం లేని స్వభావం, నిజమైన దీర్ఘ సహనం, తీవ్రమైన ప్రార్థన, పిసినారిగా ఉండకపోవడం మొదలైన దైవిక వరాలను పొందలేడు.

రోమా 8[:7]లో పౌలు ఇలా వ్రాశాడు: ప్రాకృతిక మనస్సు దైవికమైనది ఏదీ చేయలేదు. అది దేవుని ఉగ్రతను గ్రహించదు, కాబట్టి ఆయనకు సరిగా భయపడలేదు. అది దేవుని మంచితనాన్ని చూడలేదు, కాబట్టి ఆయనను నమ్మలేదు లేదా విశ్వసించలేదు. అందువల్ల, దేవుడు మనలో తన వరాలను బయలుపరచాలని మనం నిరంతరం ప్రార్థించాలి. దీనినే మనం క్రైస్తవ మంచితనం అని పిలుస్తాము.

ఇతరులు క్రైస్తవ స్వేచ్ఛ గురించి కూడా అంతే తప్పుగా మాట్లాడతారు. ఫలితంగా, కొంతమందికి ప్రభుత్వం అవసరం లేదని, పన్నులు కూడా చెల్లించాల్సిన అవసరం లేదని, ఆ అర్థంలో తాము స్వేచ్ఛగా ఉన్నామని అనుకుంటారు. మరికొందరు, తాము మాంసం తినవచ్చని, పాపొప్పుకోలు మరియు ఉపవాసం నుండి దూరంగా ఉండవచ్చని, మరియు అలాంటివే క్రైస్తవ స్వేచ్ఛ అని అన్వయించుకుంటారు.

ప్రజల యొక్క ఇటువంటి వట్టి భ్రమలను బోధకులు ఖండించాలి మరియు వారి బోధన దుష్టత్వానికి కాకుండా, అభివృద్ధికి దారితీయాలి.

మొట్టమొదటగా, క్రైస్తవ స్వేచ్ఛ అంటే మన యోగ్యత లేదా సహాయం లేకుండా, పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా క్రీస్తు ద్వారా పాపక్షమాపణ పొందడమే.

ఈ స్వేచ్ఛను సరిగ్గా వివరించినట్లయితే, అది యథార్థవంతులైన ఆత్మలకు గొప్ప ఓదార్పునిచ్చి, వారిని దేవుని ప్రేమ వైపు మరియు క్రైస్తవ కార్యాల వైపు ప్రేరేపిస్తుంది. అందువల్ల ఈ విషయాన్ని తరచుగా చర్చించాలి. సైతాను తన వశంలో ఉంచుకున్నవారు

- 126 పరిశుద్ధాత్మచేత కాపాడబడని వారిని దుర్గుణములోనికి, నేరములోనికి పురికొల్పే శక్తి. ఒకనిని వ్యభిచారిగా, మరొకనిని దొంగగా, మూడవవానిని నరహంతకునిగా చేస్తాడు. అటువంటి అవమానంలో పడిపోయిన అనేకులకు అది ఎలా జరిగిందో తెలియదని మనం చూస్తున్నాము. అపవాదే వారిని దానిలోకి నడిపించాడు. దీనినే మనం మానవ బంధనం అని పిలుస్తాము. ఎందుకంటే అపవాది విశ్రమించడు. వాడు శరీరాన్ని, ఆత్మను నాశనం చేయడానికి పొంచివున్న నరహంతకుడై, మన నాశనంలో తన ఆనందాన్ని, సంతోషాన్ని పొందుతాడు.

మరోవైపు, క్రైస్తవ స్వేచ్ఛ అంటే, మనపై పరిపాలన చేయడానికి మరియు అపవాది యొక్క అటువంటి శక్తి నుండి మనలను కాపాడటానికి క్రీస్తు మనకు పరిశుద్ధాత్మను వాగ్దానం చేసాడు.

యోహాను 8:36 లో క్రీస్తు స్వయంగా చెప్పిన మాట ఇది: "కుమారుడు మిమ్మల్ని స్వతంత్రులుగా చేస్తే, మీరు నిజంగా స్వతంత్రులవుతారు."

దేవుడు వారిని కాపాడకపోతే తాము ఎంతటి గొప్ప ప్రమాదంలో ఉన్నారో ప్రజలు గ్రహించేలా, వారికి భయం కలగాలని హెచ్చరించాలి, ఎందుకంటే పాపం మరియు అవమానం నుండి ఎవరూ సురక్షితంగా లేరు. పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా వారు అపవాది నుండి కాపాడబడేలా, వారికి ఓదార్పునిచ్చి, విశ్వాసం మరియు ప్రార్థన చేయమని ప్రోత్సహించాలి. కాబట్టి క్రీస్తు లూకా 22[:40]లో ఇలా ప్రార్థించమని మనకు ఆజ్ఞాపించాడు: "మీరు శోధనలో పడకుండా ఉండేందుకు ప్రార్థించండి." ఎందుకంటే అపవాది అల్పమైన మరియు బలహీనమైన శత్రువు కాదు, కానీ యోహాను 12[:31], 14[:30], మరియు 16[:11]లో క్రీస్తు స్వయంగా అతడిని పేర్కొన్నట్లుగా వాడు లోకానికి అధిపతి, మరియు 2 కొరింథీ 4[:4]లో పౌలు అతడిని పిలిచినట్లుగా ఈ లోకానికి దేవుడు. అందువల్ల, పౌలు ఎఫెసీయులకు వ్రాసినట్లుగా మనం పోరాడాలి.