ఈ ప్రవక్త యోనా ఒక వితంతువు కుమారుడని జెరోమ్ అభిప్రాయంతో కొంతమంది ఏకీభవిస్తున్నారు.

25 అతను తన తోటివారిని గాయపరిచాడు. అతను వారి ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా వారి ప్రాణాలను ప్రమాదంలో పడేశాడు, ఇప్పుడు వారు కూడా వారి ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా అతని ప్రాణాన్ని తీయాలి, కానీ అది అతని స్వంత తీర్పు మరియు కోరిక కారణంగానే. అది కఠినమైన మరియు న్యాయమైన తీర్పు అని నేను భావిస్తున్నాను.

7. మరియు వారు ఒకరితో ఒకరు ఇలా అన్నారు: రండి, మనం చీట్లు వేద్దాం, మొదలైనవి.

ఎవరూ స్వచ్ఛందంగా ఒప్పుకోనందున—అటువంటి అసాధారణ వాతావరణానికి ఎవరో చేసిన పాపాలే కారణమని వారు గట్టిగా నమ్మారు—మరియు మానవ తీర్పు అందుబాటులో లేనందున, బహిరంగ న్యాయస్థానం ఏర్పాటు చేయలేనందున, వారు దేవుని పరీక్షను, తీర్పును ఆశ్రయించారు. వారు చీట్లు వేయడం ద్వారా ఒక సమాధానం కనుగొనడానికి ప్రయత్నించారు. అయ్యో, యోనా అక్కడ ఎంత ఉత్కంఠతో కూర్చుని ఉండాలి! గలగలలాడే ఆకు ముందు కూడా వణికిపోయే దుష్ట మనస్సాక్షిలా, అతను చీట్లు వేయడానికి ఎంతగా భయపడి ఉండాలి!8 పాపం యోనా అనేక మరణాలను అనుభవించవలసి వచ్చింది, అయినా అతను తప్పించుకోలేకపోయాడు, తరువాత దాని మూల్యం నిజంగా చెల్లించవలసి వచ్చింది. ఇదిగో, మనం పాపాన్ని దాచడానికి ప్రయత్నించి, దానిని ఒప్పుకోవడానికి నిరాకరిస్తే, అది ఎంతటి దురదృష్టాన్ని, హృదయ వేదనను కలుగజేస్తుంది. అయినప్పటికీ, దానిని తరువాత రెట్టింపు మూల్యంతో ఒప్పుకోవలసి వస్తుంది. అయితే, పాపం మనల్ని అలా చేయకుండా నిరోధిస్తుంది; అది తనంతట తాను బయటపడదు, బయటపడజాలదు—అది పూర్తిగా అసాధ్యం. ప్రతి ఒక్కరూ తమ తోటివారి ముందు మంచివారిగా, పవిత్రులుగా కనిపించాలని కోరుకుంటారు, కానీ రహస్యంగా పాపం చేయడం మానుకోరు. కానీ చివరికి అతను ఇతరులు ఈ పాపాన్ని బయటపెట్టేలా చేయాలి, తద్వారా ఆ క్రమంలో అవమానాన్ని, హానిని అనుభవించాలి. తాను బయటపెట్టని గాయాలను ఎవరూ మాన్పలేరు. అదేవిధంగా పాపాన్ని ఒప్పుకుంటేనే తప్ప, అంటే దానిని బయటపెడితేనే తప్ప, అది క్షమించబడదు.

ఈ సందర్భంలో, ఈ ప్రజలు చీట్లు వేయడం ద్వారా పాపం చేశారా అనే ప్రశ్న తలెత్తవచ్చు. ఇలా చేయడం దేవుణ్ణి శోధిస్తుంది కాబట్టి, అది తప్పు అని చెప్పబడింది. కానీ యోనా ఈ చీట్లు వేయడంలో పాలుపంచుకోవలసి వచ్చింది; కాబట్టి, అది పాపమైతే, అతడు కూడా ఈ పాపంలో భాగమయ్యాడు. అన్నిటికంటే ముందుగా నేను చెప్పేదేమిటంటే, కొన్ని పనుల స్వభావం మంచిదిగా లేదా చెడ్డదిగా ఉండవచ్చు. ఉదాహరణకు, మత్తయి 5:34లో క్రీస్తు ప్రమాణం చేయడాన్ని నిషేధించాడు, అయినప్పటికీ దైవభక్తితో కూడిన ప్రమాణం అనే ఒకటి ఉంది.

అందువలన కోపాన్ని ప్రదర్శించడం, చంపడం కూడా నిషిద్ధమే, అయినప్పటికీ ప్రజా న్యాయస్థానం ద్వారా దుష్కార్యాలు చేసినవారిని శిక్షించడం, ఉరితీయడం దైవికం. అందువల్ల అటువంటి చర్యలలోని హృదయ ఉద్దేశాన్ని మనం పరిశీలించడం శ్రేయస్కరం. స్వలాభం కోసం అటువంటి చర్యలో పాల్గొనేవాడు పాపం చేస్తాడు, కానీ దేవుని ఆజ్ఞకు లోబడి గానీ లేదా తన పొరుగువారి సంక్షేమం కోసం గానీ ఇలా చేసేవాడు న్యాయవంతుడు. దేవుని ఆజ్ఞ లేకుండా ఇలా చేసేవాడిని లేదా తన పొరుగువారి అవసరం వల్ల ప్రేరేపించబడకుండా, కేవలం తన స్వలాభం కోసం ఇలా చేసేవాడిని మనం తిరస్కరిస్తాము. అటువంటి వ్యక్తి పగలంతా మోకరించి ప్రార్థించినా, రాత్రింబగళ్లు ఉపవాసం ఉన్నా, అవును, అద్భుతాలు చేసినా కూడా న్యాయం చేయడు. అందువల్ల అటువంటి విషయంలో నిర్ణయం ప్రతి ఒక్కరి మనస్సాక్షికి వదిలివేయబడింది; మనం వారి హృదయాన్ని తీర్పు తీర్చలేము. ఒకవేళ చీట్లు వేయడం అనేది ఆ క్రియల కోవలోకి వస్తే, ఈ ప్రజలు మరియు యోనా ఇక్కడ పాపం చేశారా లేదా అనేది ముఖ్యం కాదు, ఎందుకంటే వారు అవిశ్వాసులు, అందువల్ల వారి క్రియలన్నీ దేవునికి అసహ్యకరంగా ఉన్నాయి. మనం వినబోతున్నట్లుగా, తరువాత వారు మారుమనస్సు పొందినప్పుడు అది వేరే ప్రశ్నగా మారింది.

రెండవదిగా, చీట్లు వేయడం నిషేధించబడిందని నేను అంత ఖచ్చితంగా చెప్పలేనని ప్రకటిస్తున్నాను. దేవుణ్ణి శోధించడం నిషేధించబడిందన్నది నిజమే; కానీ చీట్లు వేయడం, దేవుణ్ణి శోధించడం అనేవి పూర్తిగా భిన్నమైన రెండు విషయాలు. మనం Acts 1:26లో చదివినట్లుగా, అపొస్తలులు మత్తయి సువార్త విషయంలో చీట్లు వేశారు. సొలొమోను ఇలా ప్రకటిస్తున్నాడు (సామెతలు 16:33): "చీటి ఒడిలో వేయబడుతుంది, కానీ నిర్ణయం పూర్తిగా ప్రభువుదే." ఆ సందర్భాలలో దేవుడు చీట్లు వేయడాన్ని ఖండించడు, పైగా దానిని ఆమోదిస్తాడు. నిస్సందేహంగా, కొందరు పితరులు అటువంటి ఉదాహరణలను అనుకరించకూడదని అంటారు. కానీ వారి ఈ అభిప్రాయానికి సరైన కారణం లేదు. నా అభిప్రాయం ప్రకారం, చీట్లు వేయడం అనేది నిజమైన విశ్వాస కార్యం, అయితే ఇది కత్తి మరియు ప్రమాణం యొక్క దుర్వినియోగం వలెనే, నిష్ప్రయోజనమైన ఉత్సుకత మరియు స్వసంతృప్తి ద్వారా దుర్వినియోగానికి గురయ్యే అవకాశం ఉంది. అయితే, మనం ఇదివరకే చెప్పినట్లుగా, అది ఆ చర్య యొక్క తప్పు కాదు, ఆ వ్యక్తి యొక్క తప్పు. చీట్లు వేయడం దేవుణ్ణి శోధించడమని పితరులు ఎటువంటి రుజువునూ ఇవ్వలేదు. ఎటువంటి బలమైన అవసరం లేకుండా, దేవుడు నెరవేర్చవలసిన ఒక నిర్దిష్టమైన గమ్యాన్ని, గడియను, స్థలాన్ని, పరిమాణాన్ని, వ్యక్తిని, పద్ధతిని మరియు కార్యాన్ని నేను నా స్వంత జిజ్ఞాసను ఇష్టానుసారంగా తీర్చుకొని, తద్వారా ఆయన సన్నిధికి స్పష్టమైన సాక్ష్యాన్ని ఇచ్చినప్పుడు నేను దేవుణ్ణి శోధిస్తాను. ఉదాహరణకు, అరణ్యంలోని యూదులు దేవుడు తమకు ఆహారపానీయాలు అందించాలని కోరి, దానికోసం ఒక నిర్దిష్ట సమయాన్ని నిర్దేశించారు; వారు దేవుణ్ణి నమ్మలేదు, ఆ విషయాన్ని ఆయనకే వదిలిపెట్టలేదు. అదే విధంగా, మత్తయి 16:1లో మనం విన్నట్లుగా, యూదులు కూడా తమకు తోచిన విధంగా పరలోకం నుండి ఒక నిర్దిష్టమైన సూచనను కోరారు. కానీ చీట్లు వేయడంలో ఇది భిన్నమైనది. అక్కడ ఇద్దరు, ముగ్గురు, లేదా తమకు నచ్చినంత మంది ఒక ప్రశ్నను ఈ విధంగానో లేదా ఆ విధంగానో నిర్ణయించడానికి అంగీకరిస్తారు—ఎందుకంటే చీట్లు వివిధ రకాలుగా ఉంటాయి.

ఈ వివాదాస్పద ప్రశ్నను ఏ ఒక్క వ్యక్తి నిర్ణయించడు; చీటీ ఎవరిపై పడుతుందో నిర్ణయించడం దేవుడికే వదిలివేయబడింది.

చీటీ ఎవరి మీద పడుతుందో, అతడే దేవునిచే ఎన్నుకోబడిన వ్యక్తిగా పరిగణించబడతాడని వారు ముందుగానే అంగీకరిస్తారు.

నిశ్చయంగా, అన్యజనులు చేసే విధంగా, దేవుడు లేకుండా, యాదృచ్ఛికంగా చీట్లు వేయడం జరగవచ్చు. పాచికలు మరియు ఇతర జూద క్రీడలలో జరిగే విధంగా, దేవుడు చీట్లను నియంత్రిస్తాడని నమ్మకుండా, అంతా గుడ్డి అదృష్టం చేతనే నిర్ణయించబడుతుందని వారు భావిస్తారు. క్రైస్తవులు తేలికపాటి భావనతో చీట్లు వేయకుండా ఉండటం చాలా ముఖ్యం. దేవుడే చీట్లను నిర్దేశిస్తాడని మరియు సార్వభౌమ అధికారంతో మన విధులను శాసిస్తాడని వారు విశ్వసించాలి; చీటి మరియు ఆటలో గెలుపు ఓటములు దేవునిచేతనే నిర్ణయించబడతాయని వారు సందేహించకూడదు. ప్రమాణం చేసే సందర్భంలో కూడా, ప్రమాణాన్ని స్వీకరించడానికి మరియు దానికి అనుగుణంగా సంబంధిత వ్యక్తులందరినీ తీర్పు తీర్చడానికి దేవుడు ఉంటాడని నమ్ముతారు. కానీ దేవుడు ఎలా ఉంటాడో మనిషి నిర్ణయించలేడు కాబట్టి...

- 26 ప్రమాణాన్ని విచారించే వ్యక్తి దానిని ఆయనకే వదిలివేసి, ఆయన నిర్ణయంతో సంతృప్తి చెందితే, అందులో దేవుణ్ణి శోధించే ప్రసక్తే లేదు. అదేవిధంగా, మనం చీట్లు వేసేటప్పుడు దేవుడు ఎవరిని అనుగ్రహించాలో నిర్ణయించకుండా, దానిని ఆయన తీర్పుకే వదిలివేసి సంతృప్తి చెందుతాము కాబట్టి, అందులో కూడా దేవుణ్ణి శోధించడం ఇమిడి లేదు; అది స్వతహాగా ఒక మంచి పని, మరియు దానిని విశ్వాసంతో చేస్తే, అది దేవుని గౌరవార్థం చేసిన దైవభక్తితో కూడిన కార్యం. మరియు చీటి ద్వారా ఒక వ్యక్తికి కేటాయించబడినది న్యాయబద్ధంగా అతనిదే, మరియు దానిని అతని నుండి లాక్కునేవాడు తద్వారా దేవుణ్ణి ఎదిరించినట్లే. ఇది ఒకరి లేదా మరొకరి పక్షాన వివాదాస్పద విషయాన్ని పరిష్కరించుకోవడానికి చేసుకున్న పరస్పర ఒప్పందం తప్ప మరేమిటి? ఇందులో నిందించదగినది ఏమీ లేదు, కేవలం చీట్ల యొక్క అనుకూల లేదా ప్రతికూల ఫలితాన్ని బట్టి, ఏదైనా వదులుకోవడానికి లేదా పొందడానికి శాంతియుతంగా మరియు స్వచ్ఛందంగా అంగీకరించడం మాత్రమే ఉంది.9 అయితే, క్రైస్తవులు దేవుడు ప్రతిదీ చేసి, ఏర్పాటు చేసినట్లే, ఆయన దీనిని కూడా చేసి, ఏర్పాటు చేస్తాడని జతచేస్తారు. అన్యజనులు దీనిని నమ్మరు, లేదా వారు దానిని పట్టించుకోరు.

అయితే, ఒక వ్యక్తి మరణం ముడిపడి ఉన్న లేదా ఒక వ్యక్తి యొక్క రహస్య పాపాన్ని వెతికి పట్టుకోవడానికి వేసే చీట్ల గురించి మనం ఏమి చెప్పాలి? ఇక్కడ యోనా విషయంలో జరిగినట్లుగా, సౌలు తన కుమారుడైన యోనాతాను విషయంలో (1 సమూయేలు 14:42 మొదలైనవి) మరియు యెహోషువ ఆకాను విషయంలో (Joshua 7:18) చేసినట్లుగా ఇది నిజం. నేను ఇలా జవాబిస్తాను: భక్తిహీనులు, జీవిత మరణాలకు సంబంధించిన విషయాలపై, అది సరదాగా అయినా లేక తీవ్రంగా అయినా, చీట్లు వేయనివ్వండి. ఏదీ సరిగ్గా చేయని వారి వల్ల మనకేమిటి?

అయితే, చీటీ వేయడం అనేది ఎవరి మరణాన్నీ నిర్దేశించదు. భక్తిగల క్రైస్తవులు కూడా మరణాన్ని పణంగా పెట్టి చీటీలు వేయరు. మన పాఠంలో కూడా, ఓడలోని ప్రజలు యోనాను చంపాలని ఆలోచించలేదని, కానీ తమ కష్టానికి కారణాన్ని వెతికి తొలగించాలని కోరుకున్నారని మనం చూస్తాము. యోనా వారిని చంపమని చెప్పినప్పటికీ, వారు అతన్ని చంపాలనుకోలేదు; వారు కేవలం అతన్ని ఒడ్డుకు చేర్చాలనుకున్నారు. కానీ ఇది అసాధ్యం కావడంతో, యోనా సూచనను వారు పాటించడమే దేవుని చిత్తమని వారు గ్రహించారు. వారు ఇష్టపూర్వకంగా కాకపోయినా, శ్రద్ధగా ప్రార్థిస్తూ, ఇది తమ కర్తవ్యమని గ్రహించారు. సౌలు కూడా తన కుమారుడిని చంపాలనుకున్నప్పుడు తప్పు చేశాడు; అతను అంత తీవ్రస్థాయికి చీటీలు వేసి ఉండకూడదు. యెహోషువ విషయంలో ఇది వేరే కథ, అతను చేసిన విధంగా చేయమని దేవుడే ఆజ్ఞాపించాడు. మన పాఠంలోని ప్రజలు, ఎవరి మీద చీటీ పడిందో వారే దోషి అని అంగీకరించడంలో ఎందుకు సమర్థించబడకూడదు? ప్రత్యేకించి, ఇతరులను రక్షించవలసిన అత్యవసర అవసరం వారిని ప్రేరేపించినప్పుడు, మరియు దేవుని న్యాయం, నిష్పక్షపాతం చీటీలో పొరపాటు జరగడానికి అనుమతించనప్పుడు. అదేవిధంగా, ఒక వ్యక్తి ప్రమాణం చేసినప్పుడు, వాస్తవానికి అతను దోషి అయినా, అబద్ధపు సాక్ష్యం చెబుతున్నా, అతడిని నిర్దోషిగా భావించేవారు కూడా నిందారహితులే. కానీ ప్రస్తుతానికి ఈ విషయంపై ఇంతవరకు చాలు.

9. నేను హెబ్రీయుడను; సముద్రమును, భూమిని సృజించిన ఆకాశ దేవుడైన యెహోవాకు నేను భయపడుచున్నాను.

ఇప్పుడు యోనా తన పాపాన్ని ఒప్పుకోబోతున్నాడు; ఇప్పుడు ఆ పాపం బయటపడింది. ఆ సంఘర్షణలో అత్యంత కష్టమైన దశ ముగిసినప్పటికీ, ఇప్పుడు యోనాకు, మృత్యువుకు మధ్య అసలైన పోరాటం మొదలవుతుంది. ఎందుకంటే, మృత్యువు మరియు దేవుని ఉగ్రత యోనాపైకి దూసుకువచ్చి, అతనిపై తీవ్రంగా దాడి చేస్తున్నప్పటికీ, పాపమనే బరువైన భారం అప్పటికే అతని హృదయం నుండి తొలగిపోయింది, పాపాన్ని ఒప్పుకోవడం ద్వారా అతని మనస్సాక్షి తేలికైంది, మరియు అతని విశ్వాసం మసకగానైనా ప్రజ్వరిల్లడం ప్రారంభమవుతుంది. ఎందుకంటే యోనా ఆకాశమునకును భూమికిని గొప్పవాడైన సత్యదేవునిని ఒప్పుకుంటున్నాడు, మరియు ఇది విశ్వాసానికి, ఆనందానికి ఒక అల్పమైన ఆరంభం కాదు. నిరుత్సాహంతో, నిస్పృహతో ఉన్న మనస్సాక్షి అంతగా తన పెదవులను తెరవదు; అది మూగబోతుంది లేదా దేవుణ్ణి దూషిస్తుంది, మరియు అది దేవుణ్ణి ఒక భయంకరమైన నిరంకుశ పాలకుడిగా లేదా సైతానుగా తప్ప వేరే విధంగా తలంచదు, పరిగణించదు, ప్రస్తావించదు. అది కేవలం ఆయన నుండి పారిపోయి, తనకు మరియు దేవునికి మధ్య వీలైనంత దూరం ఉంచుకోవాలని కోరుకుంటుంది. నిజానికి, ఆయన దేవుడు కాకుండా ఉంటే బాగుండునని అది కోరుకుంటుంది, తద్వారా ఆయన చేతుల మీదుగా ఈ బాధను అనుభవించాల్సిన అవసరం ఉండదు. అటువంటి మనస్సాక్షి ఒప్పుకోలును కూడా పట్టించుకోదు మరియు తన పాపాన్ని అంగీకరించదు. అది భయంలో ఎంతగా మునిగిపోయి, ఎంతగా కఠినమైపోయిందంటే, అది భయాన్ని తప్ప మరేమీ చూడదు, అనుభూతి చెందదు మరియు ఈ భయం నుండి విముక్తి పొందడం గురించే ఆలోచిస్తుంది, కానీ అది అసాధ్యం, ఎందుకంటే అది తనపై తానే పాపభారాన్ని మోపుకుంటూ ఉంటుంది.

అందువలన అది నిత్యము పాపంలోనూ, మరణంలోనూ కూరుకుపోయి ఉంటుంది.

దీని నుండి, సమస్త దుఃఖాల నుండి మరియు భయాల నుండి మనల్ని మనం విడిపించుకునే అసలైన కళను, నైపుణ్యాన్ని నేర్చుకుందాం. ఇలా చేయడానికి, మనం అన్నిటికంటే ముందుగా మన పాపాన్ని గుర్తించి, వెంటనే దానిని ఒప్పుకొని, మనఃపూర్వకంగా అంగీకరించాలి. అది అత్యంత తీవ్రమైన ప్రమాదాన్ని మరియు అవసరాన్ని తొలగిస్తుంది. ఎందుకంటే సహాయం మొదట హృదయానికి చేరాలి; అది తేలికపడి, ఊపిరి పీల్చుకోవడానికి వీలు కల్పించాలి. అప్పుడు వ్యక్తి మొత్తానికి సహాయం చేయడం సులభం అవుతుంది. ఈ విధంగా, అన్నిటికంటే ముందుగా మనస్సాక్షిని భారాల నుండి విముక్తి చేసి, ఊపిరి పీల్చుకోవడానికి చోటు కల్పించాలి, అప్పుడు అన్ని కష్టాలకు సహాయం లభిస్తుంది. దేవుని కోపం వచ్చినప్పుడు, పాపం మరియు భయం అనే రెండు విషయాలు ముడిపడి ఉంటాయి. అవివేకి హృదయాలు ఈ పరిస్థితిని తప్పుగా ఎదుర్కొంటాయి.

వారు పాపాన్ని అలాగే ఉండనిచ్చి, కేవలం భయం నుండి విముక్తి పొందాలనే ఉద్దేశంతోనే ఉంటారు. దానివల్ల వారికి ప్రయోజనం ఉండదు, వారు నిరాశ చెందక తప్పదు. దైవకృప మరియు ఆత్మ తోడుగా లేనప్పుడు, వివేకం ఎల్లప్పుడూ సమస్యపై దాడి చేసే విధానం ఇదే. కానీ వివేకవంతులైన హృదయాలు తమ మనస్సులను భయం నుండి మళ్ళించి, ప్రధానంగా పాపంపై దృష్టి పెడతాయి, దానిని ఒప్పుకొని, దాని నుండి విముక్తి పొందుతాయి; ఒకవేళ భయం వారిని శాశ్వతంగా వెంటాడినా, యోనా ఇక్కడ చేసినట్లుగా వారు దానికి సర్దుకుపోతారు. కానీ భక్తిహీనులందరి పద్ధతి ఏమిటంటే, వారు శిక్షకు భయపడి, దానిని పాటిస్తారు కానీ పాపాన్ని పట్టించుకోరు. వారు శిక్ష నుండి తప్పించుకుంటూ పాపం చేస్తూనే ఉండాలని కోరుకుంటారు; కానీ అది సాధ్యం కాదు, ఎందుకంటే పాపం వెనువెంటనే శిక్ష క్రమం తప్పకుండా వస్తుంది. మరోవైపు, దైవభక్తిగలవారి స్వభావం ఏమిటంటే, పాపానికి భయపడి, దానిని పాటిస్తూ, శిక్షను తక్కువగా పట్టించుకోవడం. వారు పాపంలో ఉండి శిక్ష నుండి విముక్తి పొందడం కంటే, శిక్ష అనుభవించి పాపం నుండి విడిపించబడటానికే ఇష్టపడతారు.

యోనా పలికిన "నేను పరలోక దేవుడైన యెహోవాకు భయపడుచున్నాను" అనే మాటలు ఒక హెబ్రీ భాషా ప్రయోగం. ఎందుకంటే, "దేవునికి భయపడటం" అనగా దేవుణ్ణి ఆరాధించడం అని చెప్పడానికి హెబ్రీ భాషలో వాడే పదం. యెషయా 29:13 వచనంలో దేవుడు ఇలా చెప్పడం ద్వారా ఇది స్పష్టమవుతుంది: "వారు నాకు భయపడుట మనుష్యుల ఆజ్ఞలలో ఒకటి," అంటే, "వారు మనుష్యుల ఆజ్ఞల ద్వారా నన్ను ఘనపరచి, సేవిస్తున్నామని అనుకుంటున్నారు" (మత్తయి 15:8 చూడండి). యోనా ఈ రెండింటినీ కలిపి ఇలా అంటాడు: "నేను హెబ్రీయుడిని; మరియు నేను పరలోక దేవుడైన యెహోవాకు భయపడుచున్నాను." నిస్సందేహంగా, అతను ఈ గడియ వరకు దేవుణ్ణి తృణీకరించి, ఆయనకు అవిధేయత చూపాడు, కానీ అతను చెప్పదలచుకున్నది ఏమిటంటే: "మీరును ఇతర అన్యజనులును చేయునట్లు నేను అన్యదేవతలను ఘనపరచి సేవించను, కానీ నేను ఒక్కడే సత్య దేవుణ్ణి ఆరాధిస్తాను." సత్య దేవుని సేవకుడిగా, అత్యంత పవిత్రమైన దేశానికి మరియు జాతికి చెందినవాడిగా ఉన్న యోనా, విగ్రహారాధకులైన అన్యజనుల కంటే కూడా ఘోరమైన మరియు అత్యంత ఘోరమైన పాపిగా మారడం అతని పాపాన్ని, అవమానాన్ని మరింత పెంచింది. అతని కారణంగా విగ్రహారాధకులైన అన్యజనులు ఈ ప్రమాదానికి, వేదనకు గురికావలసి వచ్చింది. అయితే, సాధారణంగా ఇతర పాపులకు దేవుని సేవకులు సహాయం చేస్తారు, ఉదాహరణకు అహాబు రాజుకు మరియు అతని సంతతికి ఏలీయా, ఎలీషాలు సహాయం చేసినట్లుగా. ఇక్కడ మనం దానికి పూర్తి విరుద్ధమైనదాన్ని చూస్తాము. సాధారణంగా దుష్టులు భక్తుల నుండి ప్రయోజనం పొందుతారు. ఇక్కడ దుష్టుడే భక్తుని కోసం ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి; అత్యంత భక్తుడు నీచుడుగా మారతాడు, మరియు మొదటివాడు చివరివాడు అవుతాడు.

అందుకే యోనా ప్రజల ఎదుట తన పాపాలను ఒప్పుకోవడానికి సిగ్గుపడ్డాడు; ఎందుకంటే అతను అన్యజనుల కంటే నీచుడిగా కనబడాలని కోరుకోలేదు, అయినప్పటికీ అతను అలా బయటపడవలసి వచ్చింది.

12. నన్ను సముద్రంలో పడవేయుము; అప్పుడు సముద్రం నీకు శాంతించును; ఎందుకంటే నా వలనే ఈ మహా తుఫాను మీ మీదికి వచ్చిందని నాకు తెలుసు.

పరిశుద్ధ హృదయ విశ్వాసం యొక్క శక్తిని, ప్రభావాన్ని మనకు ప్రదర్శించడానికి యోనా ఇక్కడ ఒక ఉదాహరణగా నిలుస్తాడు. ఇది మనం ఇంతకుముందు ప్రస్తావించిన విశ్వాసానికి ఒక చక్కటి ఉదాహరణను అందిస్తుంది, అది వాస్తవంగా సర్వశక్తివంతమైనదని, అన్ని అడ్డంకులను అధిగమిస్తుందని చెప్పబడింది. మొట్టమొదటగా, యోనా ఇతరుల పాపాలను తనపై వేసుకుని, ఆ తుఫానుకు తానే కారణమని ఒప్పుకుంటాడు. తద్వారా అతను ఇతరులందరినీ క్షమించి, నిర్దోషులుగా ప్రకటిస్తాడు. దోషి అతనొక్కడే, ఇప్పుడు ఇతరులు నిరపరాధులు. ఈ విధంగా అతను ప్రేమకు సంతృప్తినిచ్చి, ప్రజలను ప్రమాదానికి గురిచేసినందుకు వారికి పరిహారం చెల్లిస్తాడు. అతను అందరి కోసం బాధపడతాడు. ఇప్పుడు ప్రేమ మళ్ళీ ఒక సంతోషకరమైన మరియు కృతజ్ఞతతో కూడిన నివాసాన్ని కనుగొంటుంది. ఎందుకంటే ఈ మంచి ప్రజలు అంతటి ఖరీదైన ప్రాయశ్చిత్తాన్ని కోరరు, కానీ అతని పాపాన్ని క్షమించడానికి సిద్ధంగా ఉంటారు. అతని బహిరంగ అంగీకారం మరియు ఒప్పుకోలు వారికి సరిపోతాయి. వారు అతన్ని తిరిగి ఒడ్డుకు తీసుకురావడానికి మరియు తద్వారా ప్రేమకు ప్రేమతో ప్రతిఫలం ఇవ్వడానికి అన్ని ప్రయత్నాలు చేస్తారు. అయితే, అది జరగలేదు.

రెండవదిగా, యోనా అటువంటి పాపభారాన్ని అంగీకరించి, దేవుని ఎదుట కూడా తన మనస్సాక్షిపై మోస్తాడు.

అతడు దేవుని ఎదుట కూడా అవమానంతో నిలబడతాడు; తాను దేవునికి, మనుష్యులకు వ్యతిరేకంగా ఘోరమైన పాపం చేశానని అతని హృదయం శక్తివంతంగా సాక్ష్యమిస్తూ ఒప్పుకుంటుంది. దేవుని ఎదుట సిగ్గుతో తలవంచవలసి రావడం అనే ఈ అవమానం వెయ్యి రెట్లు అధికమైనది. సృష్టి అంతటిలో, నరకంలో కూడా, తాను దూరిపోవడానికి అతనికి ఏ సందు గానీ, మూల గానీ దొరకదు; కానీ అతడు సకల ప్రాణుల చూపులకు తనను తాను బహిర్గతం చేసుకుని, తన అవమానమంతటితో వారి ఎదుట నిలబడవలసి వస్తుంది. అలాగే ఒక పాపపు మనస్సాక్షి పాపిని కుడుతుంది. ఎందుకంటే ఇక్కడ మీరు, తిరిగి విడుదల చేయబడి, తన గౌరవం పునరుద్ధరించబడిన తరువాతి కాలపు యోనా గురించి ఆలోచించకూడదు; కానీ తన గౌరవాన్ని తిరిగి పొందే ఆశ ఏమాత్రం లేకుండా, అవమానంలో ఉన్న అతడిని మీరు చూడాలి. ఎందుకంటే అటువంటి హృదయం తన అవమానం నుండి తప్పించుకునే మార్గాన్ని తెలుసుకున్నా లేదా గుర్తించినా, అది ఈ అవమానం వల్ల, మనస్సాక్షి వల్ల అంతగా పీడించబడదు. కానీ ఇప్పుడు దేవుడు యోనా నుండి సకల గౌరవాన్ని, సకల ఓదార్పును తీసివేస్తాడు. అవమానం తప్ప మరేమీ అతని ముఖం వైపు చూస్తూ ఉండదు. మరియు అదే అతడిని అంత దీనస్థితికి చేర్చింది.

మూడవదిగా, పాపం జరిగిన వెంటనే మరణశిక్ష విధించడం సహజంగానే జరుగుతుంది. ఈ విధంగా సెయింట్.

పౌలు 1 కొరింథీయులకు 15:56లో ఇలా పేర్కొన్నాడు: "మరణపు ముల్లు పాపమే, పాపపు శక్తి ధర్మశాస్త్రమే."

తనకు మరణం తప్ప మరేమీ ఎదురుకాదని యోనా పూర్తిగా గ్రహించాడు. అతను తన విధికి సర్దుకుపోయి, తన తీర్పును కూడా స్వయంగా ప్రకటిస్తూ, "నన్ను సముద్రంలోకి విసిరేయండి" అని అన్నాడు. అది ఎలా ఉందంటే, "నేను చావాలి, లేకపోతే సముద్రం మళ్ళీ ఎన్నటికీ ప్రశాంతంగా ఉండదు" అన్నట్లుగా ఉంది. ఇక్కడ కూడా మీరు యోనా కథను పూర్తిగా దృష్టిలో పెట్టుకొని చూడకూడదు.

అతని కథ ముగింపు మనకు సుపరిచితం మరియు అతను వాటన్నిటి నుండి విడిపించబడ్డాడని మనకు తెలుసు కాబట్టి, అతని జీవితంలోని ఈ దశ మనకు సాపేక్షంగా ప్రాముఖ్యత లేనిదిగా అనిపిస్తుంది మరియు మనల్ని పెద్దగా కదిలించదు. కానీ ఈ క్లిష్ట పరిస్థితిలో యోనా మనస్థితిని మీరు ఊహించుకోవాలి. తనలో ప్రాణపు మెరుపు గానీ, రక్షణపై ఏ ఆశ గానీ అతనికి కనిపించదు; మరణం తప్ప మరేమీ లేదు, అవును, మరణం, మరణం అతనికి ఎదురుగా ఉంది, మరియు అతను జీవితంపై నిరాశ చెంది మరణానికి లొంగిపోవాలి. మరణం మధ్యలో మనం జీవాన్ని గ్రహించేలా దేవుడు మనకు అనుగ్రహిస్తే,11 లేదా ఆయన మన ఆత్మకు దాని అంతిమ నివాస స్థలాన్ని, గదిని మరియు అది తనను తాను నిలబెట్టుకుని తన లక్ష్యాన్ని చేరుకునే విధానాన్ని, మార్గాన్ని చూపిస్తే, మరణం చేదుగా కాకుండా, ఇరువైపులా సురక్షితమైన మరియు దృఢమైన ఒడ్డులతో ఉన్న ఒక నిస్సారమైన వాగును దాటడానికి చేసే గంతులా అనిపిస్తుంది. కానీ వాస్తవానికి, దేవుడు మనకు అవేమీ చూపించడు, మరియు మన కింద నిశ్చయమైన ఆధారం ఉందని చూడకుండా లేదా అనుభూతి చెందకుండా, మనం జీవితమనే సురక్షితమైన ఒడ్డు నుండి ఈ అగాధంలోకి దూకాలి. మనం, ఒకరకంగా చెప్పాలంటే, యాదృచ్ఛికంగా, కేవలం దేవుని ఆసరా ఇచ్చే మరియు రక్షించే హస్తాన్ని నమ్ముతూ దూకాలి. ఆ విధంగానే యోనా ఓడ నుండి బయటకు విసిరివేయబడ్డాడు; అతను సముద్రంలోకి కూరుకుపోయాడు, అడుగుభాగం తెలియలేదు, ప్రాణులన్నీ అతన్ని విడిచిపెట్టాయి, మరియు అతను కేవలం దేవుని ఆదుకునే శక్తిపైనే ఆధారపడ్డాడు.

28 నాలుగవదిగా, యోనా మరణంలో దేవుని ఉగ్రతను సహిస్తాడు. ఎందుకంటే, మరణం తనపై కృపకు చిహ్నంగా కాక, తన పాపానికి పర్యవసానంగా వచ్చిన కోపమని అతను భావిస్తాడు. అయితే, ఒక వ్యక్తి నిర్దోషిగా మరణశిక్షకు గురైనప్పుడు, మరియు దేవుని ఎదుట మనుషులు తమ పట్ల అన్యాయంగా ప్రవర్తిస్తున్నారని తెలిసిన పవిత్ర అమరవీరుల వలె దేవుని కొరకు మరణించినప్పుడు జరిగినట్లుగా, ఆ మరణం దేవుని కోపం వలన సంభవించకపోతే సహించదగినదిగా మరియు అంత తీవ్రమైన బాధాకరంగా ఉండేది కాదు. దేవుని ఎదుట ఒక మంచి కారణం కొరకు వారు మరణించడం, దేవుడు దయగలవాడు కానీ కోపగించుకోడని వారికి విశ్వాసాన్ని కలిగిస్తుంది, కాబట్టి వారి మరణం దేవుని కోపం వలన కాక ఆయన కరుణ మరియు సంతోషం వలన సంభవించిందని వారు గుర్తిస్తారు. అయితే, పాపం వలన ఒక వ్యక్తి తలపై మరణం విధించబడి, తత్ఫలితంగా ఆ గతికి అర్హుడైనప్పుడు, అక్కడ దేవుని ఉగ్రత మరణంతో పాటు వచ్చి దానిని భరించలేనిదిగా చేస్తుంది; అక్కడ మరణం తప్ప మరేదీ చూడలేము మరియు అనుభూతి చెందలేము.

ఇదిగో, ఈ నాలుగు భాగాలలో ప్రతి ఒక్కటీ, పరిశుద్ధులకు సైతం భరించడానికి కష్టంగాను, భక్తిహీనులకు సహించరానిదిగాను ఉంది. ఎందుకంటే, తాను చనిపోకపోయినా, దేవుని ఉగ్రత తన మీద ఉందని గ్రహించినప్పుడు, సంతోషకరమైన మనఃస్థితిని, హృదయశాంతిని నిలుపుకోగలిగేంత ధైర్యవంతుడు ఎవడు? ఇది ఇప్పటికే అనేకమంది భక్తిహీనులను పిచ్చివారిగా, మతిస్థిమితం లేనివారిగా చేసింది. లేదా, అన్యజనుల విషయంలో వలె దేవుని ఉగ్రతను అనుభవించకపోయినా లేదా తెలుసుకోకపోయినా, లేదా పరిశుద్ధుల విషయంలో వలె కృపగల దేవుణ్ణి గ్రహించకపోయినా, మరణానికి భయపడి, దాని ముందు వణకనివాడు ఎవడు? అందువలన, భూమి మీద పాపం మరియు మనస్సాక్షి కంటే ఘోరమైన భారము మరొకటి లేదు. ఎందుకంటే, దేవుని మరియు లోకం ముందు అవమానాన్ని ఎవరు భరించగలరు? అటువంటి జీవితం కంటే మరణాన్ని ఎవరు ఇష్టపడరు? కానీ ఈ నాలుగు విషయాలూ ఒకేసారి పాపంలో ఉన్న యోనా మీద పడి, దేవుని కృపపై అతనికి సంపూర్ణ నిరాశను కలిగించి, విశ్వాసం నుండి వైదొలగేలా అతన్ని ప్రేరేపించాయి.

అతని హృదయంలో ఎంతటి భీకర పోరాటం జరిగి ఉండాలి! అతను కూడా తన వేదనలో రక్తపు చెమట కార్చి ఉండవచ్చు. అతను ఏకకాలంలో తన పాపానికి, తన అంతరాత్మకు, తన హృదయ స్పందనకు, మృత్యువుకు, మరియు దేవుని ఉగ్రతకు వ్యతిరేకంగా పోరాడవలసి వచ్చింది. అతని ఆత్మ ఒక పట్టు దారంతో పాతాళానికి, నిత్య శిక్షకు పైన వేలాడుతూ ఉండి ఉండాలి. ఓహ్, అతన్ని నిలబెట్టి, కాపాడటానికి దేవుని శక్తి ద్వారా అతని హృదయంలో ఒక గొప్ప కార్యం జరిగింది! అతని విమోచన, అతను విశ్వాసంలోనే నిలిచి ఉన్నాడనడానికి బలమైన రుజువును ఇస్తుంది; ఎందుకంటే దేవుడు భక్తిహీనుడిని అటువంటి మరణం మరియు దుఃఖం నుండి ఎన్నడూ రక్షించడు. ఈ విధంగా యోనా తానే దేవుని సేవకుడనని ఒప్పుకుంటున్నాడు, మరియు భక్తిహీనులు చేయలేని శిక్షకు లోబడ్డాడు. వారందరూ పాపంలో నిరాశ చెందుతారు.

కానీ, ఐదవ స్థానంలో, యోనాకు ఇంకా ఎక్కువ దురదృష్టం ఎదురవుతుంది. సముద్రమే అతని మరణశయ్య అవుతుంది. అక్కడ అతన్ని ఓదార్చడానికి ఎవరూ లేకుండా, అతను ఒంటరిగా చనిపోవాలి. అతను మునిగిపోయి, పోయాడని నమ్మి, ఓడలోని ప్రజలు అతన్ని ఆ లోతైన సముద్రపు ఒంటరితనంలో వదిలి ముందుకు సాగిపోతారు. ఆరవ స్థానంలో, అతని బాధ సముద్రంలో కూడా ముగియదు. ఒక మరణం సరిపోదు, అతను తిమింగలం నోటి గుండా వెళ్ళవలసి వస్తుంది.

దేవుడు కోపంతో కూడిన ముఖ కవళికలను ప్రదర్శిస్తాడు. యోనా లొంగిపోవడానికి సిద్ధపడిన మరణం మరియు శిక్షతో ఆయన కోపం చల్లారలేదని, మరియు అతనిపై తగినంత తీవ్రంగా ప్రతీకారం తీర్చుకోలేడని అనిపిస్తుంది. తిమింగలం తన నోరు వెడల్పుగా తెరిచినప్పుడు, మొనదేలిన స్తంభాలు లేదా దూలాల వలె చుట్టూ నిటారుగా నిలబడిన పదునైన దంతాలను చూసి, ఆ వెడల్పాటి నేలమాళిగ వంటి ప్రవేశద్వారం గుండా దాని కడుపులోకి తొంగి చూసినప్పుడు, నిస్సహాయంగా, దారి తప్పి, మరణిస్తున్న యోనాకు అది ఎంత భయంకరమైన దృశ్యమై ఉంటుందో కదా. మరణ సమయంలో ఇదేనా ఓదార్పు? మరణిస్తున్నప్పుడు కనిపించే స్నేహపూర్వకమైన చూపు ఇదేనా, మరణం మరియు చావు కూడా సరిపోవనే భావన కలిగించేదా? నాకు అనిపించేదేమిటంటే, ఇదే నిజమైన విశ్వాసం; అవును, ఇది విశ్వాసంతో చేసే ఒక యుద్ధం మరియు పోరాటం. ఇక్కడే మనం గొప్ప బలహీనతలో దాగి ఉన్న విజయాన్ని, జయాన్ని కనుగొంటాము. ఇక్కడ దేవుడు తన వాక్యము యొక్క మరియు విశ్వాసం యొక్క శక్తిని ఎంత బలంగా ప్రదర్శిస్తున్నాడు! ఏ ప్రాణి కూడా దానిని ఆయన నుండి దోచుకోలేదు, కనీసం మనిషి కూడా కాదు.

అందరూ ఎంత తీవ్రంగా, ఉగ్రంగా ఆగ్రహించినా, దేవుని ఆగ్రహమే హాని కలిగించగలదు. కానీ దీని ద్వారా, యోనా తన హృదయం యొక్క యథార్థ స్థితిని మరియు అటువంటి శోధనలో ఏ విశ్వాసి హృదయం యొక్క స్వభావాన్ని ప్రపంచం మొత్తానికి చూపించవలసి వచ్చింది, దానిని మనం తరువాత చూస్తాము. ఎందుకంటే, అల్లకల్లోలంగా ఉన్న సముద్రం యోనాను ముంచివేయాలని చూస్తున్నట్లుగా, మరియు తిమింగలం అతన్ని మింగివేయాలని చూస్తున్నట్లుగా, మనస్సాక్షి దేవుని ఉగ్రత మరియు మరణమనే తుఫానును తప్ప మరేమీ అనుభవించదు, మరియు నరకం, శాపం ఆత్మను త్వరగా నాశనం చేసి, దానిని కబళించివేస్తామని బెదిరిస్తాయి, మొదలైనవి.

17. మరియు యోనా మూడు పగళ్ళు, మూడు రాత్రులు చేప కడుపులో ఉన్నాడు.