వారి కాలంలో యూదులకు రక్తము మరియు శరీర మహిమ రెండూ ఉండేవి. తుర్క్కు శరీర మహిమ మాత్రమే ఉంది. కానీ యూదులు రక్తమునుబట్టి అతిశయించారు; అనగా, వారు పితరుల మరియు ప్రవక్తల నుండి జన్మించారని.
అంతేకాక, వారికి రాజ్యం, అధికారం, మతం మరియు వేషధారణ వంటి శారీరక వైభవం కూడా ఉండేది.
అందువల్ల వారు, కేవలం కారణం వల్లనే కాక, దాని ఫలితం వల్ల కూడా, అన్ని విధాలా గర్వంతో విర్రవీగారు. దానికి కారణం, వారు అత్యంత పుణ్యాత్ములైన తల్లిదండ్రులకు జన్మించడం; దాని ఫలితం, వారికి ఒక రాజ్యం, కీర్తి, మరియు సంపద ఉండటం. తుర్కుకు రక్త సంబంధమైన కీర్తి లేదు, ఎందుకంటే అతడు పితరుల వంశస్థుడు కాదు. కానీ అతనికి ఒక రాజ్యం, జ్ఞానం, మరియు కీర్తి ఉన్నాయి; మరియు ఈ అత్యంత ముఖ్యమైన ఫలితాల ఆధారంగా తన ప్రజలు దేవుని ప్రజలని నిరూపించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. కానీ ఒకరు అడుగుతారు: "ఆ పిలుపు ఎక్కడ ఉంది?" "దాని అవసరం లేదు," వారు అంటారు; "మొదటి జన్మ చాలు. మనిషి తనంతట తాను చేయగలిగినది చేస్తే, అతడు రక్షింపబడతాడు."43
ఇది ఎంతమాత్రం వాస్తవం కాదు; కానీ పిలుపు అవసరం, అదే వాక్యం. ప్రథమ జన్మ చాలునట్లయితే, మనకు వాక్యం ఎందుకు అవసరం? దేవుడు తూర్పు నుండి పడమర వరకు ఎందుకు పిలుస్తాడు? మనం నీతిమంతులం, పరిశుద్ధులం, వివేకులం కామా? కానీ వీటన్నిటికీ విరుద్ధంగా దేవుడు ఇలా అంటున్నాడు: "నాకు కావలసినది ఇదే. సమస్త శరీరం గడ్డి వంటిది, దాని అందమంతా పొలంలోని పువ్వులా ఉంది" (యెషయా 40:6)—తద్వారా ప్రతి ఒక్కరూ తమ శరీరం మరియు రక్తంలో గర్వపడకుండా, దేవుడు పిలిచినప్పుడు జరిగే నూతనీకరణను పొందాలి. లేకపోతే, కారణం మరియు ఫలితం రెండింటి యొక్క సమస్త మహిమ వ్యర్థం మరియు నిష్ప్రయోజనం అవుతుంది, మరియు కేవలం ఈ మహిమపైనే నమ్మకం ఉంచే ప్రజలు శాశ్వతంగా శిక్షించబడతారు.
కానీ ఈ విధమైన బోధన ఉన్నప్పుడు, యూదులు ఆగ్రహించి దాదాపు పిచ్చివాళ్ళవుతారు; ఎందుకంటే ప్రథమ జన్మ విషయంలో వారు తమ వివేకాన్ని కోల్పోయి, రెండవ జన్మ గురించిన ఆలోచనకు పురోగమించరు. అందువలన వారు నశించిపోతారు. అదే విధంగా, టర్క్ కేవలం ప్రథమ జన్మనుబట్టి గర్వపడతాడు కానీ పిలుపు గురించి పట్టించుకోడు. పోప్ అదే జన్మలో ఎంతగా లీనమైపోయాడంటే, ఆయన సమస్త దైవభక్తిని, మతాన్ని దానికి అనుగుణంగా మార్చాడు. ఉదాహరణకు, బలిపీఠం వద్ద జరిగే సంస్కారం కేవలం నిర్వహించబడే ఒక పని మాత్రమేనని ఆయన బోధించాడు—ఆ పని ద్వారా దైవభక్తిగలవారు సంఘం పట్ల తమ విధేయతను వ్యక్తపరుస్తారు. అక్కడ ప్రథమ జన్మ వలన కలిగే స్వభావం తప్ప మరేదీ లేదు, అది నిర్వహించబడే పనిని, అంటే సంఘానికి విధేయతను అర్థం చేసుకోగలదు. ఆ తర్వాత ఆయన ప్రపంచాన్ని ఒక దుష్ట వృక్షం యొక్క ఫలాలైన చట్టాలతో నింపాడు, అవి చూడటానికి చాలా గౌరవప్రదంగా, అందంగా కనిపించినప్పటికీ; కానీ అక్కడ పిలుపునిచ్చి, వాగ్దానం చేసే దేవుడిని నేను వినలేను. లేదు, అక్కడ ప్రథమ జన్మ ఫలితంగా ఒక పనిని చేస్తున్న మానవుడిని నేను వింటున్నాను.
ఫలితంగా, ఆది నుండి అంతం వరకు ప్రపంచమంతటా జరిగినట్లే, మనమూ విభేదిస్తున్నాము. వారు సంఘము కారని, వారు కేవలం ప్రథమ జన్మనుబట్టి మాత్రమే అతిశయపడతారని మనము అంటాము. మరోవైపు, పిలిచి వాగ్దానం చేసే దేవుణ్ణి విశ్వసించే మనలను వారు ఖండిస్తారు. ఆ మూలం నుండే మనము రక్షణను ఆశిస్తాము. ఇక్కడ మధ్యవర్తి మరియు న్యాయాధిపతి ఎవరు? ఈ వాక్యభాగం: "శరీరానుసారులు కాదు, విశ్వాసముగలవారే." రక్షణ పొందడానికి పిలుపు మరియు వాగ్దానం అవసరం. ఒక తుర్కు దేశస్థుడు రక్షింపబడతాడా అని ప్రశ్నిస్తే, జవాబు: "అతడు రక్షింపబడడు." "అయినను ఇక్కడ జ్ఞానము, అత్యంత గౌరవప్రదమైన జీవితము, బహువిధమైన ఆరాధన, ప్రభుత్వము యెడల గౌరవము మరియు విధేయత, మరియు అత్యుత్తమ సైనిక క్రమశిక్షణ ఉన్నవి." "నిజమే, అవి ఇక్కడ ఉన్నాయి." "అయితే వీటన్నిటికీ సంబంధం ఏమిటి?" "ప్రథమ జన్మకు." కాబట్టి అతడు ఖండించబడాలి మరియు రాజ్యపు బిడ్డగా ఉండలేడు; ఎందుకంటే పిలుపు మరియు పునర్జన్మ లోపించాయి, మరియు అతడు తన ప్రథమ జన్మ ద్వారా రక్షింపబడాలని కోరుకుంటున్నాడు, అది లేకపోతే భ్రష్టమైనది.
- 176 పునరుజ్జీవనం ద్వారా పునరుద్ధరించబడింది. కాబట్టి టర్క్ సంఘం కాదని నిశ్చయం. యూదులు కూడా కాదు; ఎందుకంటే వారికి పిలుపు లేదు, పైన చెప్పినట్లుగా కారణానికి గానీ, ఫలితానికి గానీ లోటు లేనప్పటికీ.
అందువల్ల పోపీ యొక్క సంఘం నిజమైన సంఘం కాదు, ఎందుకంటే వారు ప్రథమ జన్మలో నడుస్తూ, కర్మల ఫలితంగా మోక్షం పొందవచ్చని భావిస్తారు. కానీ, పౌలు చెప్పినట్లుగా (Rom. 9:11–12): "ఆయన పిలుపునుబట్టి ఆమెకు చెప్పబడింది," ప్రథమ జన్మకు మించి దేవుడు పిలుపును జతచేసే చోట, మీరు సంఘాన్ని కనుగొంటారు. కవి వారిని ప్రశంసించినట్లుగా, రోమీయులు చాలా చక్కని హక్కులు మరియు చట్టాలను రూపొందించారు: "జ్ఞాపకం ఉంచుకోండి, ఓ
రోమన్, ప్రజలను పరిపాలించడానికి."45 కానీ వారు ఒక స్త్రీ మరియు పురుషుని ద్వారా శరీరం నుండి పుట్టిన తర్కం తప్ప మరేమీ కాదు. ఇది దేవుని దృష్టిలో పూర్తిగా నిష్ప్రయోజనమైనది మరియు మృతమైనది. అందువల్ల, ఏ పాపిస్ట్ గానీ, టర్క్ గానీ, సన్యాసి గానీ, న్యాయశాస్త్రవేత్త గానీ, వైద్యుడు గానీ తనను తాను రక్షించుకోలేడు;46 ఎందుకంటే ఈ ప్రపంచంలో చాలా శ్రేష్ఠమైన మరియు ఉపయోగకరమైన విషయాలు ఏవైతే ఉన్నాయో, అవన్నీ ఒకే పేరుతో ఖండించబడ్డాయి, అదేమిటంటే, అది శరీరం మరియు శరీరపు మహిమ (యెషయా 40:6 చూడండి).
కాబట్టి సత్య సంఘం యొక్క బోధ ఇదే: మనం కేవలం శరీరము వలన సృష్టించబడి, జన్మించడమే కాదు, దేవుడు తన వాక్యమును పంపి మనలను పిలుస్తున్నాడు; అనగా, ఆయన యేసు క్రీస్తు ద్వారా పాపక్షమాపణను మరియు కుమారుల దత్తతను ప్రకటిస్తున్నాడు. మనం దీనిని విశ్వసిస్తే, మనమే సంఘం. ఈ విధంగా ఇస్సాకు వాగ్దాన పుత్రుడు, కానీ అబ్రాహాము మరియు సారా వలన అతనికి ఆ కుమారుని హోదా లేదు, ఎందుకంటే అది శరీర సంబంధమైన జన్మ. కాదు, "ఇస్సాకు సంతానమగును" అనే మాటల ఫలితంగా అతనికి ఆ కుమారుని హోదా లభించింది. యాకోబు విషయంలో కూడా ఇదే నిజం. అతడు ఇస్సాకు నుండి జన్మించినందువల్ల కాదు, కానీ పిలిచే వాని స్వరము ఇలా చెప్పినందువల్ల సంఘంలో భాగమయ్యాడు:
యాకోబు చిన్నవాడు. అయినప్పటికీ, అతడే యజమానిగా ఉండాలి. ఈ విధంగా అబ్రాహాము బబులోనులో చాలా జ్ఞాని మరియు గౌరవనీయుడుగా ఉండేవాడు. అతనికి ఒక చట్టబద్ధమైన భార్య ఉండి, ఆమెతో పవిత్రంగా జీవించాడు, కానీ దేవుడు కల్దీయుల ఊరు నుండి అతన్ని పిలవకపోయి ఉంటే, వీటన్నిటితో పాటు అతను నాశనమైపోయేవాడు.
అందువల్ల, రక్త సంబంధం వలన—అనగా పుట్టుక వలన—లేదా దాని ప్రభావం వలన అహంకారం చూపే అబద్ధపు సంఘం నుండి నిజమైన సంఘాన్ని ఈ విధంగా వేరుగా గుర్తించాలి.
ఇష్మాయేలు ఈ కారణంతో ఇలా వాదిస్తాడు: "నేను అబ్రాహాము నుండి పుట్టాను మరియు నిశ్చయంగా నేనే జ్యేష్ఠుడను."
తత్ఫలితంగా, నేను దేవుని ప్రజలనై ఉంటాను." కారణం మరియు రక్తం ఉన్నాయి; కానీ అతనికి పిలుపు లేకపోతే, రక్తం మరియు పుట్టుక కారణంగా అతని అహంకారాలన్నీ వ్యర్థమవుతాయి. ఈ విధంగా పాపిస్టులు మరియు టర్కులు అందరూ తాము దేవుని ప్రజలమని గొప్పలు చెప్పుకుంటారు, మరియు వారు కారణం వలె పితరుల రక్తం కారణంగా గర్వపడలేకపోయినప్పటికీ, వారు దాని ఫలితం కారణంగా, అంటే వారి శక్తి, నీతి మరియు మతం కారణంగా గర్వపడతారు, ఇవన్నీ శరీర సంబంధమైనవి. కానీ మీరు వారిని, దీనికి అదనంగా వారికి మరొక పిలుపు—అంటే వారు దేవుని కుమారులు అనే పిలుపు—ఉందా అని అడిగితే, వారు దేవుని గొప్ప ఆశీర్వాదాల గురించి మాత్రమే గొప్పలు చెప్పుకోవడం తప్ప వేరే సమాధానం ఇవ్వరు, అది ఒక వ్యర్థమైన మహిమ మరియు అది మంచివారిపైన, అలాగే చెడ్డవారిపైన కూడా కుమ్మరించబడుతుంది.
మీరు పోప్ను, ఆయన ఎందుకు దేవుని ప్రజలలో ఒకరని అడిగితే, ఆయన ఇలా సమాధానమిస్తారు: "ఎందుకంటే నేను అపొస్తలులైన పేతురు, పౌలుల స్థానంలో కూర్చున్నాను మరియు వారి వారసుడిని. అంతేకాకుండా, లేఖనాలలో నాకు ఒక కారణం ఉంది (మత్తయి సువార్త).
18:18): 'నీవు పేతురువు, ఈ బండ మీద నేను నా సంఘమును కట్టెదను.'" అయితే, ఒక కుక్క గానీ పంది గానీ సెయింట్ పేతురు స్థానంలో కూర్చోగలదు; కానీ ఆ పిలుపును కలిగి ఉండటం—అనగా, ఆ వారసత్వానికి మించి మీరు విశ్వసించే వాక్యం—అది నిస్సందేహంగా సంఘమును మరియు దేవుని పిల్లలను స్థాపిస్తుంది. ఇది పోప్కు లేదు, కానీ ఆయన దానిని విరోధపూరితంగా హింసిస్తాడు. అందువల్ల ఆయన దేవుని కుమారుడు కాదు, కానీ దేవుని శత్రువు మరియు క్రీస్తుకు విరోధి. అయితే, మేమే సంఘమనే విషయంలో మాకు ఏమాత్రం సందేహం లేదు; ఎందుకంటే మా వద్ద సువార్త, బాప్తిస్మం, తాళపుచెవులు మరియు పరిశుద్ధ గ్రంథం ఉన్నాయి, అవి మానవజాతి ఆది పాపంలో నశించి, శిక్షించబడిందని మరియు క్రీస్తు ద్వారా తిరిగి జన్మించాలని బోధిస్తాయి.
అందువల్ల, సత్య సంఘానికీ అసత్య సంఘానికీ మధ్య భేదాన్ని చూపే ఈ సిద్ధాంతం అవసరం.
అబ్రాహాము మరియు ఇస్సాకు అనే రెండు వంశాలలోని ఈ శ్రేష్ఠమైన ఉదాహరణల ద్వారా, తమ రక్తపు మహిమనుబట్టి యూదులకు ఉన్న గర్వాన్ని నాశనం చేయడానికి దేవుడు దానిని మొదట వారికి చూపించాడు. ఎందుకంటే ఇష్మాయేలు, ఇస్సాకు ఇద్దరూ అబ్రాహాము యొక్క ఒకే రక్తము నుండి జన్మించారు. అయినప్పటికీ, ఇష్మాయేలు వారసుడు కాదు; ఎందుకంటే అతను ప్రథమ జన్మ ద్వారా, మరియు దాని ద్వారా మాత్రమే రక్షింపబడాలని కోరుకుంటున్నాడు. కానీ ఇస్సాకు వారసుడు, ఎందుకంటే అతని వద్ద వాక్యము మరియు వాగ్దానము ఉన్నాయి. ఈ విధంగా ఏశావు మరియు యాకోబు ఒకే తండ్రికి మాత్రమే కాక, ఒకే తల్లికి కూడా సంతానం, మరియు ఇది మునుపటి వాదన కంటే బలమైనది. ఎందుకంటే తండ్రి ఒక్కడే, తల్లి ఒక్కతే, మరియు రక్తం ఒక్కటే. అయితే ఏశావు కంటే యాకోబుకు ఎందుకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడింది? దానికి నా సమాధానం ఏమిటంటే, పిలుపు యాకోబు వద్దకు వచ్చింది. ప్రథమ జన్మ ఆధారంగా రాజ్య వారసత్వం తనకే చెందుతుందని ఏశావు భావిస్తున్నాడు. దేవుడు ఆ భావనతో అసంతృప్తిగా ఉన్నాడు మరియు అతని స్వభావం నూతనపరచబడాలని కోరుకుంటున్నాడు; అలా జరగకపోతే రాజ్యానికి గానీ, వారసత్వానికి గానీ ఎటువంటి హక్కు మిగలదు. మరియు ఈ వాక్యభాగాల ఆధారంగా, నేటికీ ఆ రక్తపు మహిమను గూర్చి కలలు కంటున్న మన యూదులను సైతం మనం శక్తివంతంగా, అత్యంత ప్రభావవంతంగా ఖండించవచ్చు. ఎందుకంటే ఇద్దరు ఒకే రక్తం నుండి పుట్టారు, వారిలో ఒకడు వారసుడు, మరొకడు కాదు; మరియు - 177 వారు పిలుపు ద్వారా భేదించబడ్డారు. శరీర సంబంధమైన సమస్త మహిమ విషయంలో వారు సమానులే; కానీ ఒకడు వాక్యాన్ని కలిగి దానిని వింటాడు, మరొకడు దానిని తృణీకరిస్తాడు.
పోపీ గారి సంఘంలోనూ, మన సంఘంలోనూ పూర్తిగా ఒకే విధమైన ఉదాహరణ ఉంది; ఎందుకంటే మనకు ఒకే బాప్తిస్మం, ఒకే బలిపీఠ సంస్కారం, ఒకే తాళాలు, మరియు ఒకే లేఖనం మరియు వాక్యం ఉన్నాయి. చివరగా, మన మూలం ఒకే అపొస్తలుల నుండి మరియు ఒకే సంఘం నుండి వచ్చింది, ఒకే తల్లి అయిన రెబెక్కా నుండి వచ్చినట్లుగా.
అయితే, మనమెందుకు విభేదిస్తున్నాము? మనము సంస్కారములో వాక్యమును గ్రహించి, పిలుపును అనుసరించి, విశ్వాసమునుబట్టి వాక్యమును చర్చిస్తాము; కానీ వారు బయట కనబడే దానినిబట్టి అలా చేస్తారు. సంస్కారములను ఉపయోగించునప్పుడు వాక్యము మీద శ్రద్ధ వహించి దానిని విశ్వాసముతో అంగీకరించవలెనని మనము ప్రకటిస్తాము; వారు దానిని కేవలం నిర్వర్తించే ఒక పనిగా చేస్తారు. కాబట్టి, వాక్యమును, విశ్వాసమును గట్టిగా పట్టుకొని, క్రియల మీద ఆధారపడకుండా, దేవుడు పిలిచినప్పుడు విని ఆయనను అనుసరించే సంఘమే నిజమైన సంఘము. కానీ ఆ పిలుపే వాక్యము, దాని ద్వారా అపవాది మరియు పాపము వలన చెడిపోయిన మన స్వభావము పునరుజ్జీవింపబడుతుంది.
ఇది ఒక ప్రాముఖ్యత లేని విభేదం మరియు పోరాటం కాదు. మన విరోధులు మనపై ఇంత శత్రుత్వంతో కోపంగా ఉండటానికి కారణం లేకపోలేదు, ఎందుకంటే మనం ప్రపంచంలోనే అత్యంత ముఖ్యమైన విషయాల గురించి చర్చిస్తున్నాము—సామ్రాజ్యం గురించి కాదు, సంపద, ప్రతిష్ట, లేదా అధికారం గురించి కాదు, కానీ నిత్య నరకం మరియు నిత్య జీవం గురించి. ఈ కారణంగానే ద్వేషాలు ఇంత తీవ్రంగా ఉన్నాయి. మత విషయంలోని విభేదాలలో ఈ ద్వేషాలు మరెక్కడా లేనంత తీవ్రంగా ఉంటాయి, ఎందుకంటే ఇది అత్యంత ముఖ్యమైన మరియు అత్యంత గంభీరమైన కారణం. మనం దేవుని పిల్లలమా లేక సైతాను పిల్లలమా? వారు సైతాను పిల్లలుగా ఉండటానికి ఇష్టపడరు, కానీ వారు సత్య సంఘం యొక్క మహిమను మరియు నామాన్ని అపహరించి, అందువల్ల మనల్ని ఖండించి చంపుతున్నారు. మరోవైపు, మనం వాక్య ఆధారంగా వారిని ఖండిస్తున్నాము, మరియు సత్యమైన సాక్ష్యాల కారణంగా మన సొంత రక్షణ గురించి మనకు నిశ్చయత ఉంది. దేవుడు అబ్రాహాముకు, బబులోనీయులకు, ఇష్మాయేలుకు, ఇస్సాకుకు, మరియు యాకోబుకు, ఏశావుకు మధ్య ఏర్పరచిన భేదాన్ని, అనగా అబ్రాహాముకు చెప్పబడిన పిలుపును (ఆదికాండము 12:1): "ఇక్కడి నుండి వెళ్ళుము, మొదలైనవి."; "ఇస్సాకు ద్వారానే నీ సంతతికి పేరు వచ్చును" అనే పిలుపును మేము గట్టిగా పట్టుకొని ఉన్నాము.
(ఆదికాండము 21:12); మరియు (ఆదికాండము 25:23): "పెద్దవాడు చిన్నవానికి సేవ చేయాలి."
ఈ విషయాన్ని పక్కన పెడితే, మొదటి జన్మ అబ్రహాముకు, ఇస్సాకు మరియు యాకోబులకు మాత్రమే కాకుండా, మానవాళి అందరికీ పూర్తిగా నిరుపయోగమైనది. నిజానికి, అదే సమస్త కీడులకు మూలం మరియు ఆధారం. యాకోబు నుండి వచ్చిన 12 మంది పితృపురుషుల ఉదాహరణలో దీనిని గమనించవచ్చు. వారు హంతకులుగా మారారు.
నిజానికి, వారు తమ దగ్గరి బంధువులను హత్య చేస్తారు, మరియు తమ సొంత తండ్రికి ద్రోహం చేసి చంపుతారు, ఎందుకంటే వారు ఆ అత్యంత భక్తిగల వృద్ధుడిని చనిపోవాలని కోరుకునేంతగా దుఃఖానికి గురిచేస్తారు (ఆదికాండము 37:35). మరియు ఎవరైనా అతిశయోక్తి చేయాలనుకుంటే, వారి ఈ పాపాన్ని చాలా సరిగ్గా పితృహత్య అని పిలవవచ్చు. సహజంగానే, ఇవి శరీరం మరియు రక్తం యొక్క ఫలాలు మరియు క్రియలు. మానవుడు తన స్వభావరీత్యా పూర్తిగా కయీను వలె ఉంటాడని మరియు హత్య చేయడానికి మొగ్గు చూపుతాడని ఇవి చూపిస్తాయి. దేవుడు నిశ్చయంగా యాకోబు కుమారులను కూడా ఒక ఉదాహరణగా చేసి ఉండవచ్చు; కానీ ఆయన వారిని తిరస్కరించడానికి ఇష్టపడలేదు మరియు ఈ రెండు రుజువులతో సంతృప్తి చెందాడు: ఇష్మాయేలు మరియు ఇస్సాకు, ఏశావు మరియు యాకోబు. మరియు నా అభిప్రాయం ప్రకారం వారు రక్షించబడ్డారు, అలాగే ఇష్మాయేలు మరియు ఏశావు పశ్చాత్తాపపడి పిలుపుకు తమ అంగీకారాన్ని తెలిపారని కూడా నేను భావిస్తున్నాను. అయినప్పటికీ, దేవుడు ఈ రుజువు ఉండాలని కోరుకున్నాడు, అదేమిటంటే, మొదటి జననం దేవుని ముందు ఏమీ కాదు మరియు సామ్రాజ్యాలు, చట్టాలు మరియు న్యాయం వంటి ఎంత గొప్పవి మరియు శ్రేష్ఠమైనవి అయినప్పటికీ, శరీరం తాను కలిగి ఉన్న మరియు చేయగల ప్రతిదానితో పాటు పూర్తిగా ఖండించబడింది. ఈ విషయంలో అగస్టస్ పరిపాలన అన్నిటికంటే అత్యంత వైభవమైనది. అప్పుడు జ్ఞానం, న్యాయం, సంపద, ప్రశాంతత మరియు అద్భుతమైన విజయాలు వర్ధిల్లాయి. కానీ ఇవన్నీ ప్రథమ జన్మకు, అంటే హేతువుకు, సృష్టికి మరియు శరీరానికి చెందినవి. అందువల్ల అవి ఖండించబడ్డాయి.
అందువల్ల, అన్యజనులు, తుక్కు వారు, లేదా పోపు గారు ఆ సహజ వరాలను కలిగి ఉన్నప్పటికీ, వాటికి మించి ఇంకేమైనా ఉందో లేదో చూడాలి. ఆ పిలుపు లేకపోతే, అంతా పూర్తిగా నశించిపోయిందని, నాశనమైందని మీరు భావించాలి. ఎందుకంటే దేవుడే స్వయంగా ఈ విధంగా తీర్పు తీర్చి, వారి సొంత ప్రథమ పితరుల విషయంలో ఈ ప్రజలకు ప్రత్యేకంగా సూచించాడు, ప్రథమ జన్మతో పాటు, దానికి అతీతంగా కూడా వారు పిలువబడవలసి ఉందని. మరియు పితృహత్య, అక్రమ సంబంధాలతో తమను తాము అపవిత్రపరచుకున్న ప్రథమ పితరుల ఘోరమైన నేరాలు, పిలుపు లేకుండా ప్రథమ జన్మ ఏమి చేయగలదో వెల్లడిస్తున్నాయి.
రాజుల, న్యాయాధిపతుల చారిత్రక వృత్తాంతాలు, చివరకు వారు దేవుని కుమారుడైన తమ మెస్సీయను సిలువ వేసిన ఆ ఘోరమైన నేరం కూడా ఇదే విషయాన్ని ధృవీకరిస్తున్నాయి. తమ తల్లి గర్భంలో ఒకరితో ఒకరు పెనుగులాడుకున్న ఇద్దరు శిశువుల గర్భధారణకు సంబంధించిన ఈ అద్భుతమైన మరియు ఆశ్చర్యకరమైన ఉదాహరణ, నిజమైన మరియు అబద్ధపు సంఘాల మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసం గురించిన ఈ వాస్తవాలను బోధిస్తుంది.
ఎప్పుడో ఒకప్పుడు రబ్బీల వ్యాఖ్యానాలను చదివే వారి కోసం, మనం ఇప్పుడు యూదుల అసంబద్ధ వాదనలో కొంత భాగాన్ని జోడిద్దాం.47 ఈ సందర్భంలో వారు ఒక ప్రశ్నను లేవనెత్తుతారు, దాదాపు 20 సంవత్సరాల కాలంలో తన భార్య గొడ్రాలు అని తెలుసుకున్న తర్వాత కూడా ఇస్సాకు మరొక భార్యను ఎందుకు వివాహం చేసుకోలేదు?
- 178 అయితే సారా ఉదాహరణలో, గొడ్రాలుతనం లేదా ఫలవంతం కావడాన్ని కనుగొనడానికి 10 సంవత్సరాలు అనుమతించాలని వారు నిర్ధారించారు. అబ్రహాము విషయంలో ఉన్నదానికి భిన్నంగా ఇస్సాకు విషయంలో పరిస్థితి ఉందని వారి సమాధానం. దేవుని ఆజ్ఞ ప్రకారం ఇస్సాకు దేవునికి బలిగా అర్పించబడి, దహనబలి అయ్యాడు కాబట్టి, అతనికి మరొక భార్యను వివాహం చేసుకోవడానికి అనుమతి లేదని వారు అంటారు. అందువల్ల పౌలు ఒక బిషప్ ఒకే భార్యకు భర్తగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాడు (1 తిమోతి 3:2). ఈ ఆలోచనలు ఎంత అసంబద్ధమైనవి మరియు పనికిరానివో అందరూ చూస్తున్నారు.
అయినప్పటికీ, హెబ్రీ భాషా విద్యార్థులకు యూదుల సూక్తులను, రచనలను వివేకంతో చదవమని సలహా ఇవ్వడం కోసం, వాటిని అప్పుడప్పుడు ప్రస్తావించవలసి ఉంటుంది. నిస్సందేహంగా, వారి నుండి మనం ఆ భాషను పొందడం ఒక గొప్ప ప్రయోజనమని మేము అంగీకరిస్తున్నాము; కానీ, పవిత్ర గ్రంథాన్ని తమ నీచత్వాన్ని, అత్యంత అవివేకమైన అభిప్రాయాలను నిక్షిప్తం చేసే ఒకరకమైన మరుగుదొడ్డిగా మార్చిన రబ్బీల మలం పట్ల మనం జాగ్రత్త వహించాలి. నేను ఈ సలహా ఇస్తున్నాను ఎందుకంటే, మన సొంత వేదాంతులలో కూడా చాలామంది, గ్రంథార్థాన్ని వివరించడంలో రబ్బీలకు అవసరానికి మించి ప్రాధాన్యత ఇస్తున్నారు. వ్యాకరణ విషయంలో నేను వారిని సులభంగా సహిస్తాను; కానీ యెషయా 29:14లోని సుప్రసిద్ధమైన మాటల ప్రకారం, వారిలో నిజమైన భావం మరియు అవగాహన లోపించాయి: "వారి జ్ఞానుల జ్ఞానము నశించును, వారి వివేకుల వివేకము మరుగు చేయబడును." ఈ వాక్యం యూదులలో గ్రంథానికి అవగాహన ఉండదని ప్రకటిస్తోంది. లేదు, ఈ పవిత్ర గ్రంథం వారి కోసం మూసివేయబడి, ముద్రించబడింది. "ప్రభువు ఈ ప్రజలతో అన్యభాషతో మాట్లాడును" (యెషయా 28:11). మరియు వారికి క్రైస్తవ మతానికి వ్యతిరేకంగా చేసే శుద్ధ దూషణలు తప్ప మరేమీ తెలియదు.
కాబట్టి, ఇస్సాకు బలి అర్పించబడ్డాడనే వాక్యానికి, ఆ కారణంగా అతను రెండవ భార్యను తీసుకోలేడనే వాక్యానికి ఎటువంటి సంబంధం లేదు. అబ్రాహాము కూడా ఇస్సాకు వలెనే, అవును, అంతకంటే ఎక్కువగా దేవునికి అంకితం చేయబడ్డాడు; ఎందుకంటే అతను కల్దీయుల ఊరు నుండి పిలువబడి, ఒక్కసారి కాదు, అనేకసార్లు బలి అర్పించబడ్డాడు. అయినప్పటికీ, ఈ పవిత్రీకరణ అతన్ని మరో భార్యను తీసుకోకుండా నిరోధించదు. అందువల్ల, ఇస్సాకు కోరుకుంటే మరో భార్యను తీసుకోవడానికి అతనికి ఖచ్చితంగా అనుమతి లభించి ఉండేది, కానీ సహనానికి, నిరీక్షణకు ఒక ఉదాహరణగా తనను తాను చూపించుకోవడానికి, అతను అన్నింటినీ భరించి, అత్యంత ఘోరమైన బాధలను అనుభవించడానికే ఇష్టపడ్డాడు. ఎందుకంటే రెబెక్కా తల్లి అవుతుందనే గొప్ప, నిశ్చయమైన నిరీక్షణ కూడా ఉంది, దేవుడు ఆమెను అతని భార్యగా ఎన్నుకున్నాడు, దేవదూతలు ఆమెను తీసుకువచ్చి పెళ్లికూతురు తోడుగా ఉన్నారు, మరియు అతని తండ్రి దాసిని నియమించి పంపాడు. కానీ దేవుడు ఈ పరిశుద్ధుడైన పురుషుడిని, ఈ పరిశుద్ధురాలైన స్త్రీని సంఘాలన్నిటికీ ఒక ఉదాహరణగా, ఉపదేశంగా పరీక్షించాలని కోరుకున్నందున, అతను ఇరవయ్యవ సంవత్సరం వరకు వాయిదా వేయబడ్డాడు.
22. ఆమె గర్భమందు పిల్లలు ఒకరితో ఒకరు పెనుగులాడుకున్నారు; అప్పుడు ఆమె ఇలా అనుకుంది: ఇదే అయితే, నేను ఎందుకు బ్రతకాలి?
పుణ్యాత్ములైన పితరుల ఈ వృత్తాంతాలు సంతానోత్పత్తి, సహజీవనం, మరియు స్త్రీపురుషుల కలయిక గురించి తెలియజేస్తాయి. ప్రపంచంలో ఇంతకంటే అల్పమైన, హాస్యాస్పదమైన విషయం మరొకటి లేదు. అయినప్పటికీ, ఈ అల్పమైన విషయాలలోనే విశ్వాసానికి మరియు ఇతర సద్గుణాలకు అత్యుత్తమ ఉదాహరణలు కనబడతాయి. మనలాగే రక్తమాంసాలతో జన్మించిన ఈ భక్తిపరురాలు, పుణ్యాత్మురాలైన రెబెక్కా, ఎన్నో సంవత్సరాలుగా అత్యంత కఠినమైన పరీక్షను ఎదుర్కొంది. ఎందుకంటే, అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, దేవుడు ఎన్నుకున్న, ఆయన వెదకిన తల్లి ఆమెనే అని నిస్సందేహంగా చెప్పవచ్చు. ఆమె తల్లి కావాలనే ఉద్దేశ్యంతో దేవదూతల ద్వారా కనుగొనబడి, తన వరుని వద్దకు తీసుకురాబడింది.
కానీ అస్సలు ఏమీ జరగదు, మరియు ఆమె దేవునిచే ఒక సుదీర్ఘమైన శిలువ మరియు బాధతో పరీక్షించబడుతుంది. అక్కడ నిజానికి కామం మరియు సుఖం తరువాత దుఃఖం, చేదు, కన్నీళ్లు మరియు వేదన వచ్చాయి. ఇవి, వాస్తవానికి, వైవాహిక జీవితంలోని ఆనందాలు. అందువల్ల ఆమె ఈ బీజానికి తల్లి కావాలని అసాధారణ స్థాయిలో మరియు తీవ్రంగా ప్రార్థిస్తుంది మరియు కోరుకుంటుంది. ఆ తరువాత, ఆమె ప్రార్థన వినబడినప్పుడు మరియు దేవుడు బలవంతంగా, ఒకరకంగా చెప్పాలంటే, ఆ వంధ్యను కలుగజేసినప్పుడు...
రెబెక్కా ఫలవంతమైనప్పటికీ, మరో కష్టం ఎదురైంది. దేవునిచే ఎన్నుకోబడి, పిలువబడిన ఫలితంగా ఆమెకు ఉండే ఆశను కోల్పోవడం, మరియు తన పొరుగువారికి, పనివారికి నిందకు గురికావడం ఆమెకు చాలా కష్టంగా అనిపించింది.
ఆమె ఇప్పుడు సంతానాన్ని పొందింది, ప్రకృతికి విరుద్ధంగా గర్భవతి అయ్యింది; ఆమె గొడ్రాలుతనం అధిగమించబడింది, మరియు ఆమె ఒక కొత్త అద్భుతం ద్వారా గర్భం ధరించింది. కానీ భరించవలసిన కష్టాలు ఇంకా చాలా ఉన్నాయి. ఆమె గర్భంలో పిండాలు ఉన్నప్పుడు, ఇంతటి తీవ్ర నిరాశ తర్వాత తాను కవలలకు తల్లి కాబోతున్నాననే అద్భుతమైన నిరీక్షణతో ఉత్సాహాన్ని పొందుతున్నానని తనను తాను అభినందించుకుంటుంది. కానీ, గతంలో తిరస్కరించబడి, అవమానించబడి, శారా వలె (ఆదికాండము 16:2) మాతృత్వపు కీర్తిని మరొకరికి అప్పగించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న ఆమె, చివరికి అత్యంత దుఃఖకరమైన నిరాశ యొక్క అంచులకు నెట్టబడుతుంది. ఎందుకంటే ఆమె గర్భంలోని పిల్లలు కష్టపడుతున్నప్పటికీ, వారు పిల్లలో కాదో ఆమెకు ఖచ్చితంగా తెలియదు. అందువల్ల ఆమె ఇలా అంటుంది: "అలా అయితే, నేను ఎందుకు?" ఇది రెబెక్కా యొక్క అస్పష్టమైన మాట, ఎందుకంటే ఆమె కలత చెంది, గర్భవతి కావాలని కోరుకున్న తన మునుపటి ప్రార్థన గురించి పశ్చాత్తాపపడుతోంది. ఆమె ఇలా అనుకుంటుంది: "అయ్యో, నేను అసలు ప్రార్థించకుండా ఉండి ఉంటే బాగుండేది! మునుపటి కంటే ఎన్నో రెట్లు ఎక్కువ దుఃఖాలను నేను అనుభవించి, భరించవలసి వస్తున్నప్పుడు, నేను ఎందుకు ఓపిక పట్టి, మాతృత్వపు హక్కును మరో స్త్రీకి ఇవ్వలేదు?"
- 179 ఇది రెండు రెట్లు, అవును, ఏడు రెట్లు పరీక్ష; ఎందుకంటే ఇంత ఘోరంగా బాధపడుతూ, అదే సమయంలో తల్లి కావడం గురించి సందేహాలు కలిగి ఉండటం కంటే, శాశ్వతంగా గొడ్రాలిగా ఉండిపోవడమే మేలని రెబెక్కా ఇప్పుడు భావిస్తోంది. ప్రస్తుతం ఆమె మరణాన్ని అనుభవిస్తున్నందున మరియు ఆమె ప్రాణానికి ప్రమాదం ఏర్పడటం ప్రారంభమైనందున, ఆమె ఇప్పుడు రెండవసారి దీనిని వదులుకోవలసి వస్తోంది. ఎందుకంటే తన గర్భంలో ఏ చెడు ఉందో, ఎలాంటి కల్లోలం జరుగుతోందో ఆమెకు తెలియదు. ఆమె కేవలం ఆ పెనుగులాటను మాత్రమే అనుభవిస్తోంది, మరియు దేవుడిని సంతానం కోసం ఇంత తీవ్రంగా కోరినందుకు తనను తాను నిందించుకోకుండా మరియు అవివేకానికి పాల్పడినట్లు భావించకుండా ఉండలేకపోతోంది. తాను గొడ్రాలిగా ఉండిపోయి ఉంటే కంటే ఎక్కువ అవమానంతో మరణించవలసి వస్తుందని ఆమె గ్రహిస్తోంది. ఈ విధంగా తల్లి కావాలన్న ఆమె ఆశ రెండవసారి క్షీణిస్తుంది. నిజానికి, తల్లి పుట్టబోయే బిడ్డతో పాటే నాశనమవుతుంది. ఎందుకంటే దేవుడు మన ఆశను, ప్రార్థనను బలహీనపరిచినప్పుడల్లా, వివేకం ఇలా చెప్పడం తప్ప మరోలా భావించదు లేదా ఆలోచించదు: "నేను ఎంత ఎక్కువసేపు ప్రార్థిస్తే, అంత తీవ్రంగా నేను బాధించబడతాను మరియు వేధించబడతాను."
అందువలన ప్రార్థించడం, నమ్మడం, మరియు నిరీక్షించడం అనవసరం అవుతుందా? దేవుడు నిర్ణయించినవి తప్పక నెరవేరుతాయి కాబట్టి, ప్రతిదీ దేవుని చిత్తానికి మరియు నిర్దేశానికి వదిలివేస్తామని ఇప్పుడు ప్రకటించే ఎపిక్యూరియన్ల వలె మనం కూడా ఉండాలా? ప్రార్థనను ఏ మాత్రం విరమించకూడదు; ఎందుకంటే ప్రార్థించమని, విశ్వసించమని, ఆయనను స్మరించమని, ఆయన నామాన్ని పరిశుద్ధపరచమని, మరియు నిరీక్షించమని దేవుడు మనకు ఆజ్ఞాపించాడు. దేవుడు వాక్యం లేకుండా సంఘాన్ని సమకూర్చగలడు, ప్రభుత్వం లేకుండా రాజ్యాన్ని నిర్వహించగలడు, తల్లిదండ్రులు లేకుండా పిల్లలను కనగలడు, మరియు నీరు లేకుండా చేపలను సృష్టించగలడు; కానీ ఆయన మనకు బోధించమని, ప్రార్థించమని ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు మరియు కోరుకుంటున్నాడు, మరియు ప్రతి ఒక్కరూ తమ తమ స్థానాలలో తమ కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తించాలని ఆశిస్తున్నాడు. కానీ ఫలితం మనం ముందుగా నిర్ణయించుకున్నట్లుగా ఎల్లప్పుడూ రాకపోయినా, మనం మన పిలుపులో కొనసాగాలి మరియు ఫలితాన్ని, పర్యవసానాన్ని ఆయనకే వదిలివేయాలి.
రెబెక్కా ఎదుర్కొన్న పరీక్ష ఇలాంటిదే. ఎందుకంటే ఆమె ఇలా అనుకుంది: "చూడు, నీకు సంతానం ఇవ్వమని దేవుణ్ణి ప్రార్థించావు; అసలు ప్రార్థించకుండా ఉండి ఉంటే బాగుండేది." ఆమె ఆ సంఘర్షణను అనుభవిస్తున్నప్పుడు, తన గర్భంలో పిల్లలు ఉన్నారని ఆమె ఇంకా అనుకోదు, కానీ అది ఏదో ఒక రకమైన రాక్షసి అని భావిస్తుంది. అందుకే ఆమె ఇలా అంటుంది: "అలా అయితే, నేనెందుకు గర్భం దాల్చాను?" దీనికి సాధారణ అనువాదం "నాకు ఇలా జరగాల్సి ఉంటే, నేను గర్భం దాల్చడం ఎందుకు అవసరమైంది?" కానీ ఆ పుణ్యాత్మురాలైన స్త్రీ, తన మునుపటి ప్రార్థన పట్ల పశ్చాత్తాపపడుతూ, దానిని తప్పుబట్టుకుంటున్నట్లు సూచిస్తోంది. ఆమె ఇలా అంటున్నట్లుగా ఉంది: "ఇలా జరగాల్సి ఉంటే, ప్రార్థించకుండా ఉండి ఉంటే బాగుండేది. ఇలా జరగాల్సి ఉంటే, నేనెందుకు ప్రార్థించాను? దేవుని చిత్తానికి విరుద్ధంగా నేనెందుకు తల్లి కావాలని కోరుకున్నాను?" ఇవి తన మునుపటి ప్రార్థన పట్ల పశ్చాత్తాపపడి, ఇప్పుడు నిరాశలో ఉన్న ఒక స్త్రీ మాటలు. తీవ్రమైన నిరాశలో ఉన్నవారు సగం మాత్రమే పూర్తికాని వాక్యాలు మాట్లాడతారు, మరియు వారి మాటల్లో నామవాచకాలు, క్రియల కంటే ఆశ్చర్యార్థకాలే ఎక్కువగా ఉంటాయి. రెబెక్కా హృదయం వలె, బాధిత మరియు దాదాపు నిరాశతో ఉన్న వారి హృదయాలలో ఉన్న దుఃఖం యొక్క తీవ్రతను ఆ చుక్కలు సూచిస్తాయి. ఎందుకంటే ఆ పరిశుద్ధుల యొక్క ప్రధాన చింత మరియు ఆందోళన సంతానం యొక్క వాగ్దానానికి సంబంధించినది. అందువల్ల ఆమె నిరాశ చెంది ఇలా అనుకుంటుంది: "నేను ఆ సంఘంలో తల్లిని కాలేను; నా మరణం తర్వాత, నాకంటే యోగ్యురాలైన మరొక స్త్రీ ఎన్నుకోబడుతుంది." ఈ విధంగా, పైన సారా (ఆదికాండము 16:2) చేసినట్లుగా మరియు క్రింద రాహేలు (ఆదికాండము 30:3) చేసినట్లుగా, ఆమె తల్లి కావాలనే ఆలోచనను వదులుకుంటుంది. రాహేలు నిజంగా యాకోబు భార్యే. అయినప్పటికీ, ఆమె మాతృత్వపు హక్కును మరొకరికి వదులుకోవలసి వస్తుంది. "నీవు దాసి యొద్దకు వెళ్ళు," అని ఆమె యాకోబుతో అంటుంది.
అయితే, ఈ వృత్తాంతాలలో కొద్దిమంది మాత్రమే ఈ విషయాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకుంటారు. శ్రమలు, కష్టాలు లేకుండా జీవించే తాము ఎలాగైతే తమ సుఖాలను, కామవాంఛలను తీర్చుకుంటారో, అలాగే పితరులు కూడా చేశారని పాపిస్టులు ఊహించుకున్నట్లే ఇది కూడా ఉంటుంది. కానీ ఆ పుణ్యాత్ములు చాలా తీవ్రమైన భావోద్వేగాలను, బాధలను అనుభవించారు, అవి సుఖానికి సంబంధించిన ప్రతి ఆలోచనను, అనుభూతిని సులభంగా తొలగించాయి. పితరులకు దైవిక సహాయం ఏమాత్రం అందనట్లుగా, లెక్కలేనన్ని గృహకార్యాలను నిర్వహించవలసి వచ్చింది, అదే సమయంలో తీవ్రమైన శ్రమలను కూడా భరించవలసి వచ్చింది.