ఈ తెలుగు ఎడిషన్ యంత్ర సహాయంతో అనువదించబడింది; సమీక్ష కొనసాగుతోంది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.
4. మోషే యొక్క ఈ మాటల నుండి, దేవునికి ఒక వాక్కు ఉందని, దాని ద్వారా లేదా దాని సహాయంతో ఏదైనా సృష్టించబడక ముందే ఆయన మాట్లాడాడని స్పష్టంగా నిరూపించబడింది; మరియు ఈ వాక్కు సృష్టించబడినది కాదు మరియు కాజాలదు, ఎందుకంటే ఈ దైవిక ఉచ్చారణ ద్వారానే సమస్తము సృష్టించబడింది, మోషే గ్రంథం ఈ విషయాన్ని స్పష్టంగా మరియు బలంగా వ్యక్తపరుస్తుంది, అది ఇలా చెబుతుంది: "దేవుడు సెలవిచ్చెను,
వెలుగు కలుగుగాక, వెలుగు కలిగింది.
కాబట్టి వాక్యము వెలుగు కంటే ముందు ఉండి ఉండాలి, ఎందుకంటే వెలుగు వాక్యము ద్వారానే వచ్చింది; తత్ఫలితంగా, మోషే వ్రాసినట్లుగా, వాక్యము ద్వారానే వచ్చిన ఇతర సృష్టిలన్నిటి కంటే కూడా అది ముందు ఉంది.
5. కానీ మనం ఇంకా ముందుకు వెళ్దాం. ఒకవేళ వాక్యము సమస్త సృష్టికి ముందు ఉండి, సమస్త సృష్టి ఆ వాక్యము ద్వారా వచ్చి దాని ద్వారా సృష్టించబడి ఉంటే, ఆ వాక్యము ఒక సృష్టి కంటే భిన్నమైనదిగా ఉండాలి, మరియు అది ఒక సృష్టి వలె చేయబడలేదు లేదా సృష్టించబడలేదు.
అందువల్ల అది శాశ్వతమైనదిగా మరియు ఆది లేనిదిగా ఉండాలి.
ఎందుకంటే సమస్తము ఆరంభమైనప్పుడు అది అప్పటికే అక్కడ ఉండెను, మరియు దానిని కాలానికి గాని సృష్టికి గాని పరిమితం చేయలేము, కానీ అది కాలానికి మరియు సృష్టికి అతీతమైనది; అవును, కాలం మరియు సృష్టి దాని ద్వారానే సృష్టించబడ్డాయి మరియు వాటి ఆరంభం కూడా దాని ద్వారానే ఉంది. అందువల్ల, తాత్కాలికం కానిది ఏదైనా శాశ్వతమైనదిగా ఉండాలి; మరియు ఆరంభం లేనిది తాత్కాలికం కాలేదు; మరియు సృష్టి కానిది దేవుడై ఉండాలి.
ఎందుకంటే దేవుడు మరియు ఆయన సృష్టి తప్ప మరేదీ లేదు. అందువల్ల మోషే యొక్క ఈ వచనం నుండి మనం నేర్చుకునేది ఏమిటంటే, ఆదిలో ఉండి, దేని ద్వారా సమస్తము సృష్టించబడి, పలకబడిందో ఆ దేవుని వాక్యమే తప్పక...
దేవుడు నిత్యుడు, సృష్టి కాదు.
6. మరలా, వాక్యమును దానిని పలుకువాడును ఒకే వ్యక్తి కాదు; ఎందుకనగా, పలుకువాడే ఆ వాక్యమైయుండుట సాధ్యము కాదు.
తానే వాక్యమై ఉన్నవాడు ఎలాంటి వక్త అవుతాడు?
అతడు తప్పక మూగవాడై ఉండాలి, లేదా మాట్లాడే వ్యక్తి లేకుండానే ఆ పదం తప్పక ధ్వనించాలి. కానీ ఇక్కడ లేఖనం బలమైన మరియు స్పష్టమైన మాటలలో మాట్లాడుతుంది: "దేవుడు చెప్పాడు."
అందువల్ల దేవుడు మరియు ఆయన వాక్యం అనేవి రెండు విభిన్నమైన విషయాలై ఉండాలి.
ఒకవేళ మోషే "ఒక వాక్కు ఉండెను" అని వ్రాసివుంటే, అక్కడ వాక్కు మరియు వాక్యం అనేవి రెండు ఉన్నాయని అంత స్పష్టంగా తెలిసేది కాదు. కానీ ఆయన "దేవుడు సెలవిచ్చెను" అని చెప్పి, మాట్లాడినవానిని మరియు ఆయన వాక్యాన్ని పేర్కొన్నప్పుడు, అక్కడ రెండు ఉన్నాయని ఆయన బలంగా నొక్కి చెబుతున్నాడు; అంటే, మాట్లాడినవాడు వాక్యం కాదు, వాక్యం మాట్లాడినవాడు కాదు, కానీ వాక్యం మాట్లాడినవాని నుండి వస్తుంది, మరియు
స్టిల్ వాటర్స్ రివైవల్ బుక్స్ - సర్వ హక్కులు సంరక్షించబడినవి. లూథర్ చర్చ్ దాని ఉనికి దానంతట అదే కాదు, వక్త నుండి వస్తుంది.
కానీ మాట్లాడేవాడు వాక్యం నుండి రాడు, అతని ఉనికి కూడా దాని నుండి రాదు, కానీ తన నుండే వస్తుంది.
సమస్త సృష్టికి పూర్వం, అనాది నుండి దైవత్వంలో ఇద్దరు వ్యక్తులు ఉన్నారని, వారిలో ఒకరు మరొకరి నుండి ఉనికిని పొందారని, మరియు మొదటివారు కేవలం తమ నుండి మాత్రమే ఉనికిని పొందారని మోషే నిశ్చయంగా సూచిస్తున్నాడు.
7. మరలా, లేఖనాలు దేవుడు ఒక్కడే అని దృఢంగా మరియు శాశ్వతంగా నొక్కి చెబుతున్నాయి, మోషే ఇలా చెప్పడం ద్వారా ప్రారంభిస్తాడు: "ఆదియందు దేవుడు ఆకాశమును భూమిని సృజించెను." మరియు ద్వితీయోపదేశకాండము 6:4, "ఓ ఇశ్రాయేలు, వినుము; మన దేవుడైన యెహోవా ఒక్కడే దేవుడు."
ఈ విధంగా లేఖనాలు సరళమైన, సులభంగా అర్థమయ్యే మాటలలో కొనసాగుతూ, అటువంటి ఉన్నతమైన విషయాలను ప్రతి ఒక్కరూ చక్కగా అర్థం చేసుకోగలిగేంత స్పష్టంగాను, ఎవరూ వ్యతిరేకించలేనంత బలంగాను బోధిస్తాయి.
మోషే చెప్పిన ఈ మాటల నుండి, దైవత్వంలో ఇద్దరు వ్యక్తులు ఉన్నప్పటికీ దేవుడు ఒక్కడేనని అర్థం చేసుకోలేని వారు ఎవరున్నారు? అలా అర్థం చేసుకోలేని వారు స్పష్టమైన సత్యాన్ని నిరాకరించాలనుకుంటే తప్ప.
8. మళ్ళీ, ఈ సిద్ధాంతాన్ని ఖండించగలిగేంత చాకచక్యం గలవారు ఎవరున్నారు?
అతడు వాక్యమును, దానిని పలికిన దేవుని నుండి వేరుగా గుర్తించాలి; మరియు అది సకల సృష్టికి పూర్వమున్నదనియు, ఆ సృష్టి దాని ద్వారానే చేయబడినదనియు అతడు ఒప్పుకోవాలి.
అందువల్ల అతను దానిని దేవుడిగా తప్పక అంగీకరించాలి, ఎందుకంటే సృష్టి తప్ప దేవుడు తప్ప మరేదీ లేదు; అలాగే దేవుడు ఒక్కడే అని కూడా అతను అంగీకరించాలి.
అందువల్ల లేఖనాలు ఈ ఇద్దరు వ్యక్తులు ఒకే పరిపూర్ణ దేవుడని, మరియు వారిలో ప్రతి ఒక్కరూ సమస్తాన్ని సృష్టించిన ఏకైక సత్యమైన, వాస్తవమైన మరియు పరిపూర్ణ దేవుడని బలంగా నిర్ధారిస్తున్నాయి; వక్త తన ఉనికిని వాక్యం నుండి పొందలేదు, కానీ వాక్యం వక్త నుండి తన ఉనికిని పొందింది, అయితే అతను తన ఉనికిని శాశ్వతంగా మరియు నిత్యత్వం నుండి, మరియు సకల సృష్టికి వెలుపల కలిగి ఉన్నాడు.
9. ఏరియన్ మతవిరోధులు ఈ స్పష్టమైన మార్గంపై పొగమంచును కమ్మి, స్వర్గంలోకి రంధ్రం చేయాలని ఉద్దేశించారు, ఎందుకంటే వారు దానిని అధిగమించలేకపోయారు, మరియు ఈ దైవ వాక్యము నిజంగా అని చెప్పారు.
అయితే దేవుడు, స్వభావం వల్ల కాదు, సృష్టి వల్ల.
సమస్తము దాని ద్వారా సృష్టించబడెనని వారు చెప్పెను, కానీ అది అంతకుముందే సృష్టించబడెను, ఆ తరువాత సమస్తము దాని ద్వారా సృష్టించబడెను.
లేఖనాల నుండి ఎటువంటి అధికారం లేకుండా వారు తమ సొంత ఊహల నుండి ఈ మాటలు చెప్పారు, ఎందుకంటే వారు లేఖనాల యొక్క సరళమైన మాటలను విడిచిపెట్టి తమ సొంత కల్పనలను అనుసరించారు.
10. అందువలన నేను చెప్పినదేమనగా, స్థిరమైన పునాదిపై సురక్షితంగా ముందుకు సాగాలని కోరుకునేవాడు, అనేక సూక్ష్మమైన మరియు అనవసరమైన మాటలను, కల్పనలను లక్ష్యపెట్టకుండా, లేఖనంలోని సరళమైన, శక్తివంతమైన మరియు స్పష్టమైన మాటలను గట్టిగా పట్టుకోవాలి, అప్పుడు అతడు సురక్షితంగా ఉంటాడు.
సెయింట్ జాన్ ఈ మతవిరోధులనే ఎలా ముందుగానే ఊహించి, వారి కుయుక్తులను మరియు కల్పనలను ఎలా ఖండించాడో కూడా మనం చూస్తాము.
11. అందువల్ల, క్రీస్తు దైవత్వం గురించి క్రొత్త నిబంధనలో వ్రాయబడినదంతా తీసుకోబడిన అసలైన బంగారు గని మోషే గ్రంథాలలో మనకు ఉంది.
ఇక్కడ మీరు సెయింట్ సువార్త ఏ మూలం నుండి వచ్చిందో చూడవచ్చు.
యోహానును స్వీకరించారు, మరియు అది దేనిపై ఆధారపడి ఉందో కూడా గ్రహించారు; అందువల్ల దానిని అర్థం చేసుకోవడం సులభం.
కీర్తనలు 33:6 లోని ఈ వాక్యభాగానికి ఇదే మూలం: "యెహోవా వాక్యము వలన ఆకాశములు సృజింపబడెను." సొలొమోను సామెతలు 3:22 లో దేవుని జ్ఞానాన్ని అందమైన మాటలతో వర్ణిస్తూ, ఈ జ్ఞానం సమస్తమునకు ముందే దేవునిలో ఉండియున్నదని చెప్పాడు; మరియు అతను తన ఆలోచనలను మోషే గ్రంథంలోని ఈ అధ్యాయం నుండి తీసుకున్నాడు.
కాబట్టి దాదాపు ప్రవక్తలందరూ ఈ గనిలో పనిచేసి, దాని నుండి తమ నిధులను తవ్వుకున్నారు.
12. అయితే పరిశుద్ధాత్మను గూర్చి ఇదే మోషే వ్రాసిన ఇతర వాక్యభాగాలు కూడా ఉన్నాయి, ఉదాహరణకు ఆదికాండము 1:22లో: "మరియు దేవుని ఆత్మ నీళ్ల మీద సంచరించుచుండెను."
దేవుని ఆత్మ, అతనికి ప్రాణం పోసి, అతన్ని పంపేవాడి కన్నా భిన్నమైనదై ఉండాలి, అయినప్పటికీ అతను సకల సృష్టికి ముందు ఉండాలి.
మళ్ళీ, ఆదికాండము 1,28-31లో మోషే ఇలా అంటున్నాడు: "దేవుడు సృష్టిని ఆశీర్వదించి, వాటిని చూసి, వాటితో సంతోషించాడు."
ఈ ఆశీర్వాదం మరియు ప్రాణుల పట్ల అనుకూలమైన ధ్యానం పరిశుద్ధాత్మను సూచిస్తాయి, ఎందుకంటే లేఖనాలు ఆయనకు జీవాన్ని మరియు కరుణను ఆపాదిస్తాయి.
కానీ ఈ వాక్యభాగాలు కుమారుని గురించి ప్రస్తావించే వాటి వలె అంతగా అభివృద్ధి చెందలేదు; అందువల్ల అవి అంత ప్రముఖమైనవి కావు.
ఖనిజం ఇంకా గనులలో సగం వరకే ఉంది, కాబట్టి ఇద్దరు వ్యక్తులు ఉన్నారని నమ్మేంతగా హేతువు లొంగిపోతే, ఈ భాగాలను సులభంగా నమ్మవచ్చు.
ఎవరైనా సమయం, శ్రమ తీసుకుని న్యూ స్టిల్ వాటర్స్ రివైవల్ బుక్స్ లోని భాగాలను పోల్చి చూస్తే - సర్వ హక్కులు భద్రపరచబడినవి
మోషే వ్రాసిన ఈ వచనంతో పరిశుద్ధాత్మను సూచిస్తున్న నిబంధన ప్రకారం, అతడు అధిక వెలుగును, అలాగే ఆనందాన్ని పొందుతాడు.
13. ఇప్పుడు మనం మన హృదయాలను, మన అవగాహనను విశాలం చేసుకోవాలి. తద్వారా ఈ మాటలను మనిషి పలికిన అల్పమైన, నశించిపోయే మాటలుగా కాకుండా, వాటిని పలికిన వాని అంత గొప్పవిగా భావించాలి. అది ఆయన తన గురించి పలికిన వాక్కు, అది ఆయనలోనే నిలిచి ఉంటుంది, ఆయన నుండి ఎన్నటికీ వేరు కాదు.
కాబట్టి అపొస్తలుని ఆలోచన ప్రకారం, దేవుడు తనతో తాను ఎలా మాట్లాడుకుంటాడో, మరియు వాక్యము ఆయనలో నుండి ఎలా వెలువడుతుందో మనం పరిశీలించాలి.
అయితే, ఈ వాక్యం శూన్యమైన ధ్వని కాదు, కానీ దైవిక స్వభావం యొక్క సంపూర్ణ సారాన్ని తనతో పాటు తెస్తుంది. ఈ పత్రికలో ఆయన మహిమ యొక్క తేజస్సు మరియు ఆయన స్వరూప స్వరూపం గురించి ప్రస్తావించబడింది; ఇవి దైవిక స్వభావాన్ని ఏర్పరుస్తాయి, తద్వారా అది ఆ స్వరూపాన్ని దాని సంపూర్ణతలో అనుసరిస్తుంది మరియు ఆ విధంగానే స్వయంగా ఆ స్వరూపంగా మారుతుంది.
అదే విధంగా దేవుడు కూడా తన వాక్కును స్వయంగా పలుకుతాడు, తద్వారా సమస్త దైవత్వం వాక్కుతో పాటుగా ఉండి, దాని స్వభావంలో వాక్కులోనే నిలిచియుండుటయు, మరియు సారాంశంలో వాక్యమే అయియుండుటయు జరుగుతుంది.
14. ఇదిగో, క్రీస్తును దైవిక సారాంశానికి ప్రతిరూపం అని, దైవిక మహిమ యొక్క తేజస్సు అని అపొస్తలుడు పిలిచినప్పుడు, అతను తన భాషను ఎక్కడ నుండి తీసుకున్నాడో ఇక్కడ మనం చూస్తున్నాము.
దేవుడు తన వాక్కును తానే పలికాడని మోషే చెప్పిన ఈ వచనం నుండి ఆయన దీనిని గ్రహించాడు; ఇది ఆయనను సూచించే ఒక ప్రతిరూపం తప్ప మరొకటి కాజాలదు, ఎందుకంటే ప్రతి మాటా ఒక అర్థాన్నిచ్చే సంకేతం.
కానీ ఇక్కడ సూచించబడిన విషయం దాని స్వభావం రీత్యా సంకేతంలో లేదా మాటలో ఉంది, అది మరే ఇతర సంకేతంలోనూ లేదు.
అందువల్ల ఆయన దానిని తన స్వభావానికి నిజమైన ప్రతిబింబం లేదా చిహ్నం అని చాలా సముచితంగా పిలుస్తాడు.
15. ఈ సందర్భంలో మనిషి మాటను కూడా కొంతవరకు ఉదాహరణగా ఉపయోగించవచ్చు; ఎందుకంటే దాని ద్వారానే మానవ హృదయం తెలుస్తుంది.
అందుకే మనం సాధారణంగా ఇలా అంటాము: మనం అతని మాటలు మాత్రమే విన్నప్పటికీ, అతని హృదయం లేదా ఉద్దేశాలు నాకు అర్థమయ్యాయి; ఎందుకంటే హృదయం నిండినప్పుడే నోరు మాట్లాడుతుంది, మరియు మాట ద్వారా హృదయం తెలియబడుతుంది, అది మాటలోనే ఉన్నట్లుగా.
ఈ అనుభవం ఫలితంగా అన్యజనులు ఒక సామెత చెప్పేవారు:
క్వాలిస్ క్విస్క్ ఈస్ట్ టాలియా లోక్విటర్.
(మనిషి ఎలా మాట్లాడతాడో, అతను అలాగే ఉంటాడు).
మళ్ళీ: Oratio est character animi (మాట హృదయానికి ప్రతిబింబం). హృదయం స్వచ్ఛంగా ఉన్నప్పుడు అది స్వచ్ఛమైన మాటలను పలుకుతుంది, అపవిత్రంగా ఉన్నప్పుడు అది అపవిత్రమైన మాటలను పలుకుతుంది.
స్టిల్ వాటర్స్ రివైవల్ బుక్స్ - సర్వ హక్కులు భద్రపరచబడినవి, మూడవ క్రిస్మస్ రోజు. ఇది మత్తయి సువార్త, 12:34కి కూడా అనుగుణంగా ఉంది, అక్కడ క్రీస్తు ఇలా అంటాడు: "హృదయము నిండిన దానినిబట్టియే నోరు మాట్లాడును."
మరియు మరలా: "మీరు చెడ్డవారైయుండి, మంచి మాటలు ఎలా మాట్లాడగలరు?"
యోహాను బాప్టిస్టు ఇలా అంటున్నాడు, యోహాను 3:31:
భూసంబంధియుడు భూసంబంధియే, భూసంబంధియై మాట్లాడును.
జర్మన్లకు ఒక సామెత కూడా ఉంది: "హృదయం నిండినది నోటి నుండి పొంగిపొర్లుతుంది." పక్షి దాని పాట ద్వారానే తెలుస్తుంది, ఎందుకంటే అది దాని స్వభావానికి అనుగుణంగా పాడుతుంది.
అందువల్ల, హృదయం ఆ మాటలోనే ఉన్నట్లుగా, నోటి మాటలంత పరిపూర్ణంగా, అంత నిశ్చయంగా హృదయ స్థితిని మరేదీ వ్యక్తపరచదని ప్రపంచమంతటికీ తెలుసు.
16. దేవుని విషయంలో కూడా అలాగే ఉంటుంది.
ఆయన వాక్యము ఆయనను ఎంతగా పోలి ఉందంటే, దైవత్వము సంపూర్ణంగా దానిలో ఇమిడి ఉంది, మరియు వాక్యమును పొందినవాడు సంపూర్ణ దైవత్వమును పొందినవాడగును.
కానీ ఈ పోలికకు దాని పరిమితులు ఉన్నాయి. ఎందుకంటే మానవ పదం హృదయం యొక్క సారాన్ని లేదా స్వభావాన్ని తనతో పాటు తీసుకువెళ్ళదు, కేవలం దాని అర్థాన్ని మాత్రమే కలిగి ఉంటుంది, లేదా హృదయానికి ఒక చిహ్నంగా ఉంటుంది. ఎలాగైతే ఒక చెక్క బొమ్మ లేదా కంచు ఫలకం మనిషిని తనతో పాటు తీసుకువెళ్ళదో, కేవలం అతనికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుందో అలాగే. కానీ ఇక్కడ దేవునిలో, వాక్యం కేవలం చిహ్నాన్ని మరియు చిత్రాన్ని మాత్రమే కాకుండా, సంపూర్ణ అస్తిత్వాన్ని తనతో పాటు తీసుకువెళుతుంది, మరియు అది ఎవరి వాక్కు లేదా చిత్రమో, ఆయనలాగే దైవంతో నిండి ఉంటుంది.
ఒకవేళ మానవ వాక్కు స్వచ్ఛమైన హృదయం లేదా హృదయ సంకల్పం అయితే, ఆ పోలిక పరిపూర్ణంగా ఉండేది. కానీ అది సాధ్యం కాదు; అందువల్ల దేవుని వాక్యం ప్రతి వాక్కు కన్నా ఉన్నతమైనది మరియు సకల సృష్టిలోనూ దానికి సాటి లేదు.
17 మనిషి దేవుని స్వరూపంలో సృష్టించబడ్డాడు కాబట్టి, మనిషి హృదయంలో అంతర్గతంగా ఉండే అంతర వాక్కు గురించి తీవ్రమైన చర్చలు జరిగాయి.
కానీ అదంతా చాలా లోతైనది మరియు రహస్యమైనది, మరియు ఎప్పటికీ అలాగే ఉంటుంది, కాబట్టి దానిని అర్థం చేసుకోవడం సాధ్యం కాదు. అందువల్ల మనం ముందుకు సాగి, ఇప్పుడు మన సువార్త వద్దకు వస్తాము, అది స్వతహాగా స్పష్టమైనది మరియు సుస్పష్టమైనది.
"ఆదియందు 18 ఉండెను. మోషే చెప్పిన 'ఆదియందు దేవుడు ఆకాశమును భూమిని సృజించెను' అనే ఆరంభం తప్ప, సువార్తకుడు మరే ఆరంభాన్ని ఉద్దేశిస్తున్నాడు?" అదే సృష్టికి ఆరంభం మరియు మూలం.
ఇది తప్ప వేరే ఆరంభం లేదు, ఎందుకంటే దేవునికి ఆరంభం లేదు, ఆయన నిత్యుడు.
కాబట్టి, వాక్యము కూడా నిత్యమైనదని దీని నుండి తెలుస్తుంది, ఎందుకంటే దాని మూలం ఆదిలో లేదు, కానీ అది అప్పటికే ఆదిలో ఉంది అని యోహాను చెప్పాడు.
అది ప్రారంభం కాలేదు, కానీ ఇతర విషయాలు ప్రారంభమైనప్పుడు అది అప్పటికే ఉనికిలో ఉంది; మరియు అన్ని విషయాలు ప్రారంభమైనప్పుడు దాని ఉనికి ప్రారంభం కాలేదు, కానీ అది అప్పటికే ఉంది.
19. సువార్తికుడు ఎంత వివేకంతో మాట్లాడుతున్నాడో; ఎందుకంటే అతడు ఇలా అనడు:
"ఆదియందు వాక్యము కలుగుట
"నేను ఆదిలో." ఏరియన్లు వాదించినట్లుగా, ఆయన ప్రపంచానికి ముందే సృష్టించబడి ఉంటే, ఆయన ఆదిలో ఉండేవాడు కాదు, కానీ ఆయనే ఆది అయి ఉండేవాడు.
కానీ యోహాను దృఢంగా మరియు స్పష్టంగా ఇలా నొక్కి చెబుతున్నాడు: "ఆదిలో వాక్యముండెను," మరియు ఆయన ఆది కాదు. పరిశుద్ధ యోహానుకు ఈ మాటలు ఎక్కడి నుండి వచ్చాయి? మోషే గ్రంథంలోని ఆదికాండము 1:3 నుండి, "దేవుడు, వెలుగు కలుగుగాక అని పలికెను." ఈ వాక్యభాగం నుండే స్పష్టంగా ఈ మాటలు వచ్చాయి: "ఆదిలో వాక్యముండెను." ఎందుకంటే దేవుడు మాట్లాడినట్లయితే, ఒక వాక్యము ఉండవలసి ఉంటుంది.
మరియు ఆయన దానిని ఆదిలో, సృష్టి ఆరంభమైనప్పుడు పలికివుంటే, అది అప్పటికే ఆదిలో ఉండియున్నది గాని, సృష్టితో ఆరంభించియున్నది కాదు.
20. కానీ అతను ఎందుకు ఇలా అనడు:
ఆరంభానికి ముందే వాక్యముండెనా? ఇది విషయాన్ని మరింత స్పష్టం చేసి ఉండేదని అనిపిస్తుంది; అందుకే సెయింట్ పాల్ తరచుగా ఇలా అంటారు: ప్రపంచ సృష్టికి ముందు, మొదలైనవి.
సమాధానం ఏమిటంటే, ఎందుకంటే, ప్రారంభంలో ఉండటం మరియు ప్రారంభానికి ముందు ఉండటం రెండూ ఒకటే, మరియు ఒకటి మరొకదాని పర్యవసానం.
సువార్తికుడిగా సెయింట్ జాన్, మోషే రచనలతో ఏకీభవించాలని, వాటిని విప్పి చెప్పాలని, మరియు తన మాటల మూలాన్ని వెల్లడించాలని కోరుకున్నాడు; ఒకవేళ ఆయన "ప్రారంభానికి 'ముందు'" అని చెప్పి ఉంటే ఇది సాధ్యమయ్యేది కాదు.
మోషే ఆరంభానికి ముందున్న దాని గురించి ఏమీ చెప్పలేదు, కానీ ఆరంభంలో ఉన్న వాక్యాన్ని వర్ణించాడు, తద్వారా ఆ వాక్యం ద్వారా చేయబడిన సృష్టిని అతను మరింత మెరుగ్గా వర్ణించగలడు.
అదే కారణంతో అతను కూడా అతన్ని ఒక పదం అని పిలుస్తాడు, కానీ తరువాత చేసినట్లుగా అతనికి ఒక వెలుగు, జీవితం లేదా మరేదైనా ఇచ్చి ఉండవచ్చు; ఎందుకంటే మోషే ఒక పదం గురించి మాట్లాడతాడు.
ఇప్పుడు, ప్రారంభించకపోవడం మరియు ప్రారంభంలో ఉండటం అనేవి ప్రారంభానికి ముందు ఉండటంతో సమానం.
కానీ, ఆ వాక్యము ఆరంభంలో ఉండి, ఆరంభానికి ముందు లేకపోయి ఉంటే, అది ఆరంభానికి ముందే ప్రారంభమై ఉండాలి, అందువల్ల ఆరంభం ఆరంభానికి ముందే ఉండి ఉండేది, అది ఒక వైరుధ్యం అవుతుంది, మరియు ఆరంభం ఆరంభం కానట్లే అవుతుంది.
అందువల్ల దీనిని నైపుణ్యంగా ఇలా చెప్పారు:
ఆదిలో వాక్యముండెను, దాని ద్వారా అది ప్రారంభం కాలేదని, అందువల్ల ఆరంభానికి ముందే అది తప్పనిసరిగా నిత్యమై ఉండాలని చూపించబడింది.
మరియు ఆ వాక్యము 21వ దానితో ఉండెను. అది ఇంకెక్కడ ఉండవలెను?
దేవుడు లేకుండా మరేదీ ఎప్పుడూ లేదు.
మోషే కూడా ఇదే విషయాన్ని చెబుతూ ఇలా రాశాడు: "దేవుడు, వెలుగు కలుగుగాక అని పలికాడు." దేవుడు మాట్లాడినప్పుడల్లా ఆ వాక్యం ఆయనతోనే ఉండాలి. కానీ ఇక్కడ ఆయన ఆ ఇద్దరి వ్యక్తుల మధ్య స్పష్టంగా భేదాన్ని చూపిస్తున్నాడు, తద్వారా ఆ వాక్యం, అది ఎవరితో అయితే ఉందో ఆ దేవుని కన్నా వేరొక వ్యక్తిగా ఉంది.
యోహాను సువార్తలోని ఈ భాగం, దేవుడు ఒంటరిగా ఉన్నాడనే వ్యాఖ్యానానికి తావు ఇవ్వదు, ఎందుకంటే దేవునితో పాటు ఏదో ఒకటి, అనగా వాక్యము, ఉండిపోయిందని అది చెబుతోంది.
ఒకవేళ అతను ఒంటరిగా ఉండి ఉంటే, "వాక్యం తోడుగా ఉంది" అని ఎందుకు చెప్పాల్సి వచ్చేది? తనతో ఏదైనా కలిగి ఉండటం అంటే ఒంటరిగా లేదా ఏకాకిగా ఉండటం కాదు.
సువార్తికుడు 'తో' అనే చిన్న పదాన్ని బలంగా నొక్కి చెబుతున్నాడనే విషయాన్ని మర్చిపోకూడదు.
ఎందుకంటే అతను దానిని పునరావృతం చేస్తాడు, మరియు సహజ హేతువును మరియు భవిష్యత్ మతవిరోధులను వ్యతిరేకించడానికి వ్యక్తులలోని భేదాన్ని స్పష్టంగా వ్యక్తపరుస్తాడు.
సహజమైన తర్కం ప్రకారం దేవుడు ఒక్కడే అని అర్థం చేసుకోవచ్చు, మరియు లేఖనంలోని అనేక వాక్యభాగాలు దీనిని బలపరుస్తాయి, ఇది నిజమే అయినప్పటికీ, ఈ దేవుడే ఒక్క వ్యక్తి అనే భావనను లేఖనాలు గట్టిగా వ్యతిరేకిస్తాయి.
22. ఈ విధంగా సబెల్లియస్ యొక్క మతవిశ్వాసభ్రష్టత్వం ఉద్భవించింది, అతడు ఇలా అన్నాడు:
తండ్రి, కుమారుడు మరియు పరిశుద్ధాత్మ ఒకే వ్యక్తి.
ఏరియస్, వాక్యము దేవునితో ఉందని అంగీకరించినప్పటికీ, ఆయన నిజమైన దేవుడని ఒప్పుకోలేదు.
మొదటిది దేవుని అతి సరళతను ఒప్పుకొని బోధిస్తుంది; రెండవది అతి బహుళత్వాన్ని.
మొదటిది వ్యక్తులను కలుపుతుంది; రెండవది స్వభావాలను వేరు చేస్తుంది.
కానీ నిజమైన క్రైస్తవ విశ్వాసం మధ్యేమార్గాన్ని తీసుకుంటుంది, వేర్వేరు వ్యక్తులను మరియు అవిభక్త స్వభావాన్ని బోధిస్తుంది మరియు ఒప్పుకుంటుంది. తండ్రి కుమారుని కన్నా భిన్నమైన వ్యక్తి, కానీ ఆయన వేరొక దేవుడు కాదు.
సహజమైన తర్కం దీనిని గ్రహించలేదు; దీనిని విశ్వాసంతో మాత్రమే గ్రహించాలి.
స్టిల్ వాటర్స్ రివైవల్ బుక్స్ - సర్వ హక్కులు సంరక్షించబడినవి. తర్కం దోషాన్ని మరియు మతవిశ్వాస వ్యతిరేకతను కలుగజేస్తుంది; విశ్వాసం సత్యాన్ని బోధించి నిలబెడుతుంది; ఎందుకంటే అది మోసగించని, అబద్ధం చెప్పని లేఖనాలను గట్టిగా పట్టుకుంటుంది.
23. దేవుడు ఒక్కడే కాబట్టి, దేవుడే వాక్యము అని, అది సకల సృష్టికి పూర్వము ఆదిలో ఉండెనని నిజమై ఉండాలి.
కొందరు పదాల క్రమాన్ని మార్చి ఇలా చదువుతారు:
మరియు ఆ వాక్యము దేవుడై యుండెను, ఈ వాక్యము దేవునితో ఉండి వేరొక వ్యక్తి మాత్రమే కాక, దాని సారాంశంలో తండ్రితో ఉన్న ఏకైక సత్య దేవుడే అని వివరించడానికి. కానీ మనం ఆ మాటలను ఇప్పుడున్న క్రమంలోనే ఉంచుదాం:
మరియు దేవుడు వాక్యమైయుండెను; దీని అర్థం కూడా ఇదే; ఏకైక దేవుడు తప్ప వేరొక దేవుడు లేడు, మరియు సువార్తకుడు ప్రస్తావించిన ఈ దేవుడే సారాంశంలో వాక్యమైయుండాలి; కాబట్టి వాక్యంలో లేనిది దైవ స్వభావంలో ఏదీ లేదు.
ఈ వాక్యము నిజంగా దేవుడే అని స్పష్టంగా చెప్పబడింది, కాబట్టి వాక్యము దేవుడే అనేది నిజం మాత్రమే కాదు, 24. వాక్యము దేవుడు కాదని బోధించే అరియస్ను ఈ వాక్యభాగం ఎంత బలంగా వ్యతిరేకిస్తుందో, అంత బలంగా అది అనుకూలంగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది.
సబెల్లియస్; ఎందుకంటే అది వ్యక్తులను కలగలిపినట్లుగా మాట్లాడుతుంది, తద్వారా వ్యక్తులను వేరుచేసి "వాక్యం దేవునితో ఉండెను" అని చెప్పే మునుపటి వాక్యాన్ని రద్దు చేస్తుంది లేదా కొట్టివేస్తుంది.
కానీ ఆ సువార్తికుడు, మతవిరోధులందరినీ ఖండించే విధంగా ఉద్దేశపూర్వకంగా తన మాటలను అమర్చాడు.
కాబట్టి ఇక్కడ అతను అరియస్ వాదనను ఖండించి, "మరియు దేవుడు వాక్యమైయుండెను" అని చెప్పడం ద్వారా దైవత్వపు నిజమైన సారాన్ని వాక్యానికే ఆపాదిస్తున్నాడు; ఇది ఎలా ఉందంటే, అతను ఇలా చెప్పినట్లు: "నేను కేవలం 'వాక్యమే దేవుడు' అని చెప్పడం లేదు, ఎందుకంటే దానిని బట్టి దైవత్వం ఆయనకు మాత్రమే ఆపాదించబడింది కానీ, అరియస్ అయిన నీవు వాదిస్తున్నట్లుగా అది ఆయన సారం కాదు అని అర్థం చేసుకోవచ్చు; కానీ నేను ఇలా అంటున్నాను:
దేవుడు వాక్యమై ఉన్నాడు; ప్రతిఒక్కరూ దేవుడని పిలిచి, అలా భావించే ఈ సత్తే వాక్యమై ఉందనే విషయాన్ని తప్ప మరో విధంగా అర్థం చేసుకోలేము.
మరలా, సబెల్లియస్ మరియు వివేకం నేను వారి పక్షం వహిస్తున్నానని, వ్యక్తులను కలగలిపివేస్తున్నానని, మరియు ఈ విషయంలో నేను చెప్పినదాన్ని ఉపసంహరించుకుంటున్నానని భావించకుండా ఉండేందుకు, నేను దానిని పునరావృతం చేసి మళ్ళీ చెబుతున్నాను:
ప్రారంభంలో 25 తో కూడా అదే విధంగా ఉంది. వాక్యము దేవునితో, దేవునితో ఉండెను, అయినను దేవుడు నిశ్చల జలముల పునరుద్ధరణ పుస్తకాలుగా ఉండెను - సర్వ హక్కులు ప్రత్యేకించబడినవి
మూడవ క్రిస్మస్ రోజు.
అందువల్ల సువార్తికుడు రెండు వాదనలూ నిజమేనని వాదిస్తాడు: దేవుడే వాక్యం, మరియు వాక్యం దేవునితో ఉంది; దైవిక సారం యొక్క ఒకే స్వభావం, అయినప్పటికీ ఒకే వ్యక్తి కాదు.
ప్రతి వ్యక్తి ఆది నుండి నిత్యం వరకు సంపూర్ణంగా దేవుడే. ఈ వాక్యభాగాలపైనే మన విశ్వాసం ఆధారపడి ఉంది మరియు వీటినే మనం గట్టిగా పట్టుకోవాలి.
ముగ్గురు వ్యక్తులు ఉండి, వారిలో ప్రతి ఒక్కరూ పరిపూర్ణుడు మరియు సత్యవంతుడైన దేవుడు అయినప్పటికీ, ముగ్గురు దేవుళ్ళు కాదు, ఒక్కడే దేవుడు అనే విషయం హేతువుకు పూర్తిగా అతీతమైనది.
26. ఈ సిద్ధాంతాన్ని అర్థమయ్యేలా చేయడానికి, పండితులు తమ అనేక సూక్ష్మభేదాలతో దీనికి అనుకూలంగా, వ్యతిరేకంగా చాలా వాదించారు. కానీ మీరు శత్రువు యొక్క వలలో చిక్కుకోకూడదనుకుంటే, వారి కుయుక్తులను, అహంకారాన్ని, మరియు సూక్ష్మభేదాలను విస్మరించి, ఈ దైవిక వాక్యాలను గట్టిగా పట్టుకోండి.
రాతి పగులులో ఇరుక్కున్న కుందేలులా, వాటిలోకి చొచ్చుకుపోయి వాటిలోనే ఉండిపో.
ఒకవేళ మీరు బయటకు వచ్చి మనుషుల మాటలు వినడానికి ఒప్పుకుంటే, శత్రువు మిమ్మల్ని తప్పుదారి పట్టించి జయిస్తాడు, దాని ఫలితంగా చివరికి వివేకం, విశ్వాసం, దేవుడు, చివరికి మీరే ఎక్కడ ఉన్నారో కూడా మీకు తెలియదు.
27. దానిని అనుభవించి, ప్రయత్నించి, వట్టి మాటలు మాట్లాడని వానిగా నా మాట నమ్మండి; లేఖనాలు మనకు వ్యర్థంగా ఇవ్వబడలేదు. వివేకం సరైన మార్గంలో నడవగలిగి ఉంటే, లేఖనాలు మనకు ఇవ్వబడి ఉండేవి కావు.
అరియస్ మరియు సబెల్లియస్ విషయంలో ఒక ఉదాహరణ తీసుకోండి.
వారు లేఖనాలను గట్టిగా పట్టుకొని, హేతువును విస్మరించి ఉంటే, సంఘంలో ఇంత గొడవను సృష్టించి ఉండేవారు కాదు.
మరియు మన పండితులు తమ సూక్ష్మ విషయాలతో కాలక్షేపం చేయడం మానుకొని, లేఖనాలను గట్టిగా పట్టుకొని ఉంటే, వారు క్రైస్తవులై ఉండేవారు.
సమస్తము ఆయన ద్వారానే సృష్టించబడినవి.
28. ఈ విషయాన్ని తగినంత స్పష్టంగా చెప్పలేదా?
అరియన్లు ఈ స్పష్టమైన మరియు నిర్దిష్టమైన వాక్యాన్ని తప్పించుకొని, "సమస్తము వాక్యముచేత చేయబడినవి" అని చెప్పగలిగినప్పుడు, సత్యాన్ని ఎంత స్పష్టంగా మరియు శ్రద్ధగా చెప్పినా, మొండి మనుషులు తమ తప్పును ఒప్పించే ప్రతి ప్రయత్నాన్ని తిరస్కరిస్తే ఎవరు ఆశ్చర్యపోతారు? కానీ వాస్తవానికి ఆ వాక్యమే మొదట చేయబడింది, ఆ తర్వాత సమస్తము దాని ద్వారా చేయబడ్డాయి. మరియు ఇది ప్రత్యక్ష వాక్యాలకు విరుద్ధంగా ఉంది:
సమస్తము ఆయన ద్వారానే సృష్టించబడినవి. మరియు ఆయన సృష్టించబడలేదని, సృష్టించబడిన వాటిలో ఆయనను లెక్కించలేమని ఎటువంటి సందేహం లేదు.
ఎందుకంటే అన్నిటినీ ప్రస్తావించేవాడు దేనినీ మినహాయించడు, సెయింట్ పాల్ కూడా కీర్తన 8, 6ను వివరిస్తూ, హెబ్రీయులకు 2:8లో ఇలా అంటాడు: "నీవు సమస్తమును ఆయన పాదముల క్రింద ఉంచితివి."
ఎందుకంటే ఆయన సమస్తమును ఆయనకు లోబరచుకొనెను గనుక, ఆయనకు లోబడనిది ఏదియు ఆయన విడిచిపెట్టలేదు." మరలా, 1 కొరింథీ. 15,27:
ఎందుకంటే ఆయన సమస్తమును తన పాదముల క్రింద ఉంచెను. సమస్తమును తనకు లోబరచినవాడే నిరీక్షించబడుచున్నాడని స్పష్టముగా తెలియుచున్నది.
అలాగే, "సమస్తము ఆయన ద్వారానే సృష్టించబడెను" అనే మాటలను, ఎవరి ద్వారా సమస్తము సృష్టించబడిందో మరియు ఆయన లేకుండా ఏదీ సృష్టించబడలేదో, ఆయన్ని మినహాయించి అని ఖచ్చితంగా అర్థం చేసుకోవాలి. ఈ వాక్యభాగం కూడా ఆదికాండము మొదటి అధ్యాయము, 1వ అధ్యాయము, 7వ వచనం మీద ఆధారపడి ఉంది, అక్కడ దేవుడు చేసిన సృష్టించబడిన వస్తువులన్నీ ప్రస్తావించబడ్డాయి, మరియు ప్రతి సందర్భంలోనూ, అవన్నీ వాక్యము ద్వారా సృష్టించబడ్డాయని చూపించడానికి, "మరియు దేవుడు చెప్పగా, అది ఆలాగు జరిగెను" అని చెప్పబడింది. కానీ సెయింట్...
జాన్ తన మాటలను మరింత వివరంగా వివరిస్తూ ఇలా అంటాడు:
మరియు ఆయన లేకుండా సృష్టించబడినది ఏదీ సృష్టించబడలేదు.
29. ఆయన లేకుండా ఏదీ సృష్టించబడనప్పుడు, ఆయన లేకుండా ఏదీ సృష్టించబడనప్పుడు, ఆయన స్వయంగా సృష్టించబడటం అంతకన్నా అసంభవం; అందువల్ల ఏరియస్ చేసిన పొరపాటు ఎన్నడూ ఎవరి దృష్టినీ ఆకర్షించి ఉండకూడదు, కానీ అలా జరిగింది. వాక్యమే దేవుడని మరియు సృష్టించబడిన సమస్త వస్తువులకు నిజమైన సృష్టికర్త అని వివరించడానికి వ్యాఖ్యానం అవసరం లేదు.
ఎందుకంటే ఆయన లేకుండా సృష్టించబడినది ఏదీ సృష్టించబడలేదు.
30. ఈ పాఠంలోని పదాల క్రమం గురించి కొందరికి సందేహం ఉంది; వారు "చేయబడినది" అనే పదాలను, తర్వాతి పదాలతో ఈ విధంగా తీసుకుంటారు: "చేయబడినది అతనిలో జీవం కలిగియుండెను." సెయింట్ అగస్టిన్ కూడా ఇదే అభిప్రాయంతో ఉన్నారు. కానీ నేను ఇచ్చిన విధంగా ఆ పదాలు సరిగ్గా వాటికి ముందున్న పదాలకు చెందినవి.
అందువలన: "ఆయన లేకుండా సృష్టించబడినది ఏదీ సృష్టించబడలేదు." ఆయన చెప్పదలచుకున్నది ఏమిటంటే, సృష్టించబడిన వాటిలో ఏదీ ఆయన లేకుండా సృష్టించబడలేదు; తద్వారా సమస్తము ఆయన ద్వారానే సృష్టించబడ్డాయని, మరియు తాను సృష్టించబడలేదని ఆయన మరింత స్పష్టంగా వ్యక్తపరచగలడు.
సంక్షిప్తంగా, వాక్యము నిజమైన దేవుడేనని, అయితే ఆయన తన వలన కాక తండ్రి వలన కలిగినవాడని సువార్తికుడు దృఢంగా నొక్కిచెబుతున్నాడు. అందువలన మనము ఇలా అంటాము: ఆయన ద్వారా చేయబడినవాడు, మరియు పుట్టించబడినవాడు.
స్టిల్ వాటర్స్ రివైవల్ బుక్స్ - సర్వ హక్కులు సంరక్షించబడినవి క్రీస్తు యొక్క రెండవ బిరుదు మరియు ప్రశంస: 31వ వచనంలో. ఈ భాగంపై సాధారణంగా చాలా ఊహాగానాలు ఉన్నాయి, మరియు సృష్టి యొక్క ద్వివిధ ఉనికికి సంబంధించి అర్థం చేసుకోవడానికి కష్టమైనదిగా దీనిని తరచుగా భావిస్తారు; ఈ విషయంలో ప్లేటోనిక్ తత్వవేత్తలు ప్రసిద్ధులు.
సకల సృష్టి దాని స్వంత స్వభావం మరియు రకంలో, అది సృష్టించబడిన విధంగానే, మొదటిగా ఉనికిని కలిగి ఉందని వారు వాదిస్తారు. రెండవదిగా, సకల సృష్టి దైవికంగా ఉనికిని కలిగి ఉంది.
ఆయన సమస్తాన్ని సృష్టించాలని తనలో తాను సంకల్పించుకున్నందున, అది అనాది నుండి ఉన్న దైవ సంకల్పం.
కాబట్టి ఆయన జీవిస్తున్నందున సమస్తము ఆయనయందు జీవిస్తున్నాయి; మరియు దేవునియందు ఈ సృజనాత్మకమైన ఉనికి, దాని స్వంత జాతి మరియు స్వభావంలో ఉండే ఉనికి కంటే శ్రేష్ఠమైనదని అంటారు. ఎందుకంటే రాళ్ళు, మట్టి, నీరు మొదలైన వాటిలాగా, స్వతహాగా జీవం లేనివి కూడా దేవునియందు జీవిస్తాయి.
అందువల్ల సెయింట్ అగస్టిన్ ఈ వాక్యం సకల సృష్టికి ప్రతిరూపమని, మరియు ఒక పడకగదిలాగా భావాలు అని పిలువబడే ప్రతిమలతో అలంకరించబడి ఉందని అంటారు.
(గ్రీకులో చిత్రాలు అని అర్థం), దీని ప్రకారం సృష్టించబడిన వస్తువులు, ప్రతి ఒక్కటి దాని స్వంత ప్రతిరూపం ప్రకారం తయారు చేయబడ్డాయి.
వీటి గురించి యోహాను ఇలా చెప్పినట్లు చెప్పబడింది: "ఆయనలో జీవం ఉండెను." ఆ తర్వాత వారు ఈ మాటలను దానికి ముందున్న మాటలతో ఈ విధంగా కలుపుతారు: సృష్టించబడినది ఆయనలో జీవమై ఉండెను, అనగా, సృష్టించబడిన ప్రతీదానికి, అది సృష్టించబడక ముందే, ఆయనలో జీవం ఉండి ఉండెను.
32. కానీ ఇది మరీ శృతిమించిపోతుంది మరియు ఈ వాక్యభాగానికి బలవంతపు వ్యాఖ్యానం అవుతుంది. ఎందుకంటే యోహాను చాలా సరళంగా, స్పష్టంగా మాట్లాడతాడు, మరియు మనలను అటువంటి సూక్ష్మమైన, నిగూఢమైన ఆలోచనలలోకి నడిపించాలని ఆయన ఉద్దేశించడు.
లేఖనాలలో ఎక్కడైనా సృష్టించబడిన జీవుల గురించి ఈ విధంగా ప్రస్తావించినట్లు నాకు తెలియదు. లూకా 20:38లో క్రీస్తు అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబుల గురించి చెప్పినట్లుగా, సృష్టి అప్పటికే జరిగిపోయినట్లుగా, సమస్తము దేవుని దృష్టిలో ఎరుగబడినవని, ఎన్నుకోబడినవని, సిద్ధంగా ఉన్నాయని మరియు జీవిస్తున్నాయని అవి చెబుతున్నాయి.
ఆయన (దేవుడు) మృతుల దేవుడు కాదు, సజీవుల దేవుడు; ఎందుకంటే అందరూ ఆయన దృష్టిలో జీవిస్తున్నారు. కానీ, సమస్తము ఆయనయందు జీవిస్తున్నాయని ఈ అర్థంలో వ్రాయబడి ఉన్నట్లు మనకు కనబడదు.
33. ఈ వాక్యభాగం, లోకానికి ముందు జీవిలో ఉన్న జీవం కంటే మించిన విషయాన్ని కూడా సూచిస్తుంది. ఇది అత్యంత సరళమైన రీతిలో తెలియజేసేదేమిటంటే, ఆయనే జీవానికి మూలం మరియు కారణం, జీవించే సమస్తము ఆయన ద్వారా, ఆయనలో మరియు ఆయన ద్వారానే జీవిస్తాయి, మరియు ఆయనను మినహాయిస్తే వేరే జీవం లేదు, యోహాను 14:6లో ఆయనే స్వయంగా చెప్పినట్లు.
నేనే మార్గము, సత్యము మరియు జీవము.
పునరుత్థానమును జీవమును నేనే.
అందువల్ల యోహాను 1 యోహాను 1:1లో అతనిని పిలుస్తాడు.
"జీవము;" మరియు ఆయన ప్రత్యేకంగా మనిషి ఆయన ద్వారా పొందే జీవమును, అనగా నిత్యజీవమును గూర్చి మాట్లాడుచున్నాడు; మరియు ఈ జీవము కొరకే యోహాను తన సువార్తను వ్రాయుటకు పూనుకున్నాడు.
34. ఇది సందర్భాన్ని బట్టి కూడా స్పష్టమవుతుంది. ఎందుకంటే, ఆయన ఇలా చెప్పడం ద్వారా, తాను ప్రస్తావిస్తున్న జీవాన్ని ఆయనే వివరిస్తున్నాడు: "మరియు ఆ జీవమే మనుష్యులకు వెలుగుగా ఉండెను." ఈ మాటల ద్వారా, క్రీస్తు తన ద్వారా మనిషికి ఇచ్చే జీవం మరియు వెలుగు గురించే తాను మాట్లాడుతున్నానని ఆయన నిస్సందేహంగా చూపిస్తున్నాడు.
ఈ కారణంగా కూడా ఆయన బాప్తిస్మమిచ్చు యోహానును ఆ వెలుగుకు సాక్షిగా పేర్కొన్నాడు. అందువల్ల, బాప్తిస్మమిచ్చు యోహాను క్రీస్తును ఏదో కట్టుకథలాగా, ఉన్నతమైన ఊహాజనిత పదజాలంతో కాకుండా, క్రీస్తు సకల మనుష్యుల రక్షణ కొరకు వారి వెలుగుగాను, జీవముగాను ఎలా ఉన్నాడో స్పష్టమైన రీతిలో బోధించాడని స్పష్టమవుతుంది.
35. అందువల్ల, చరిత్రకారులు మనకు చెప్పినట్లుగా, యోహాను తన సువార్తను వ్రాయడానికి కారణం, అతని కాలంలో సెరింథస్ అనే మతవిరోధి లేచి, క్రీస్తు తన తల్లియైన మరియకు ముందు ఉనికిలో లేడని బోధించి, తద్వారా ఆయనను ఒక సాధారణ మానవుడిగా లేదా సృష్టిగా మార్చడమేనని గుర్తుంచుకోవడం మంచిది.
ఈ మతభ్రష్టునికి వ్యతిరేకంగా, ఆయన తన సువార్తను ఒక ఉదాత్తమైన స్వరంతో ప్రారంభించి, చివరి వరకు అలాగే కొనసాగిస్తాడు. తద్వారా, దాదాపు ప్రతి పత్రికలోనూ ఆయన క్రీస్తు దైవత్వాన్ని బోధిస్తాడు, ఇది ఇతర సువార్తికులెవరూ చేయని పని. అందువల్ల, ఆయన ఉద్దేశపూర్వకంగా క్రీస్తు తన తల్లి పట్ల వింతగా ప్రవర్తించినట్లు పరిచయం చేస్తాడు, మరియు యోహాను సువార్తలో ఆయన ఆమెతో, "స్త్రీ, నీతో నాకేమి పని?" అని అన్నాడు.
ఒక కుమారుడు తన తల్లిని ఉద్దేశించి మాట్లాడటానికి ఇది వింతైన, కఠినమైన పదం కాదా? అలాగే సిలువ మీద కూడా ఆయన ఇలా అన్నాడు: "అమ్మా, ఇదిగో నీ కుమారుడు," యోహాను 19,26.
