ఆ వ్యక్తి మరియు అతని పనులు

ఆ వ్యక్తి మరియు అతని కార్యాలు ప్రపంచంలో ఒక ప్రాంతీయ వేదాంతి ప్రభావాన్ని సృష్టించాయి. అందువల్ల, తన సొంత ఇంటి ఏకాంతంలో చేసిన ఒకే ఒక్క పదునైన వ్యాఖ్య నలుదిక్కులా వ్యాపించింది—మరియు తరచుగా అతిశయోక్తికి గురైంది.

దేవుని కొరకు సైతానుపై యుద్ధం చేయడంలో సూక్ష్మతకు తావు ఉండదు.

"దేవుడు మన పక్షమున ఉంటే, మనకు విరోధి ఎవరు!" (రోమా 8:31). సెయింట్ పాల్ యొక్క ఈ మాటలే, సంస్కర్త అయిన పాల్‌కు ఎరాస్మస్, కార్ల్‌స్టాడ్ మరియు జ్వింగ్లీలతో జరిగిన సమావేశాలను నిర్ధారించాయి.

లూథర్ యొక్క అనేక తీవ్ర విమర్శలు బహిరంగ భూతవైద్యాలను పోలి ఉంటాయి మరియు భిన్నమైన అభిప్రాయాలు గల వ్యక్తులను తన వాదన యొక్క సరైనదనం గురించి ఒప్పించే ప్రయత్నాలుగా నిష్ఫలమైనవి. అందువల్ల, లూథర్ సాధారణంగా ఉపయోగించే పండితుల అర్హత అయిన "నేను పొరపాటు పడకపోతే"—~xi fallor—ను అరుదుగా ఉపయోగించడం, కానీ తనకు ఇష్టమైన "నిశ్చయంగా"— immo— అనే వ్యక్తీకరణను విరివిగా వాడటం బహుశా యాదృచ్ఛికం కాదు, మరియు ఇది కేవలం వాక్చాతుర్యం యొక్క పర్యవసానంగా మాత్రమే కనిపిస్తుంది. లూథర్ యొక్క ఈ నిశ్చయత జర్మన్ విద్యాసంబంధ భాషా వాడుకపై తన ముద్ర వేసింది. ఆంగ్లో-అమెరికన్ పండితులు తమ వాక్యాలను "నేను నమ్మడానికి మొగ్గు చూపుతున్నాను" అని అర్హత కల్పిస్తే, జర్మన్లు ​​"ఇది స్పష్టంగా సుస్పష్టం" అని అంటారు. ఇది కూడా లూథర్ వారసత్వంలో ఒక భాగమే—దాని ప్రతికూల కోణం, అదీ ఒక నీరుగార్చిన రూపం.

ప్రత్యర్థుల పట్ల లూథర్ యొక్క అసహనపూరిత, కటువైన ప్రవర్తన బహుశా అతని తొందరపాటు స్వభావం మరియు ఉద్రేకపూరిత ప్రవృత్తితో ముడిపడి ఉండవచ్చు. కానీ మనం గమనించిన భాషా ప్రయోగం ఆ వ్యక్తిని దాటి, సుదీర్ఘమైన మతాంతర సంఘర్షణ యొక్క సంస్కృతిని తీర్చిదిద్దే శక్తిని సూచిస్తుంది. విట్టెన్‌బర్గ్‌కు చెందిన ఆ ప్రొఫెసర్ ఈ సంఘర్షణను ప్రారంభించడమే కాకుండా, మొదటి నుంచే దాని ప్రభావాలను కూడా అనుభవించాడు.

అందువల్ల అతని స్వభావాన్ని అంచనా వేయడం కష్టమవుతుంది, ఎందుకంటే ఒకరి వాదనలను నిజంగా కొద్దిమందే వింటుంటే సమచిత్తంగా ఉండటం అంత సులభం కాదు. లూథర్ 1518 నుండి అప్పటికే ఆత్మరక్షణలో ఉన్నాడు. ఇటాలియన్ క్యూరియల్ వేదాంతి అయిన సిల్వెస్టర్ ప్రియెరియాస్ మరియు జర్మన్ ప్రొఫెసర్ అయిన జోహన్నెస్ ఎక్ దాదాపు ఒకే సమయంలో అతనిపై తమ దాడులను ప్రారంభించారు. వారి పథకం ప్రకారం చేసిన అవమానాలు, ఖండనలు మరియు మతవిశ్వాస వ్యతిరేకత ఆరోపణలు విద్యాసంబంధమైన సంయమనానికి పూర్తి విరుద్ధంగా ఉన్నాయి.

ఇంగోల్‌స్టాడ్ మరియు రోమ్‌లలో ప్రజ్వరిల్లిన ఒక చర్చను, లూథర్ తన వ్యంగ్యం మరియు గొప్ప తార్కిక నైపుణ్యంతో ఆశ్చర్యకరంగా చాలా కాలం పాటు వాస్తవిక రూపంలోకి తీసుకురావడంలో సఫలమయ్యాడు.

చర్చి పట్ల తన ఆందోళనను, సంప్రదాయాన్ని ప్రశ్నించడంలో తన నిబద్ధతను, మరియు స్పష్టత కోసం తాను పడిన వ్యక్తిగత సంఘర్షణను వ్యక్తపరచడంలో ఆయన అత్యంత వాక్చాతుర్యం ప్రదర్శించారు.

1519 వేసవిలో జరిగిన లీప్‌జిగ్ వాదోపవాదాలు, ఎక్‌తో సమానంగా సాగుతున్నట్లు కనిపించే పోటీలో లూథర్ ఎంతటి అపారమైన ఒత్తిడికి లోనయ్యాడో బయటపెట్టాయి. ఎన్నడూ

వాదనాపటిమలో ఎక్‌కు సరిసమానంగా ఉన్న లూథర్, త్వరలోనే నిందితుడి స్థానంలోకి నెట్టబడ్డాడు. ఒకటిన్నర రోజుల పాటు ఎక్, తన ప్రత్యర్థిని ప్రత్యక్షంగా లేదా పరోక్షంగా, నిస్సందేహంగా లేదా అమాయకపు అస్పష్టతతో, "హుస్సైట్" మరియు "బోహేమియన్ మతవిరోధి" అని నిందించడానికి దొరికిన ప్రతి అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకున్నాడు. లూథర్ పదేపదే చేసిన నిరసనలను ఎవరూ పట్టించుకోలేదు. జూలై 5వ తేదీ మధ్యాహ్నం లూథర్ ఇక తనను తాను నిగ్రహించుకోలేకపోయాడు.

వాదోపవాదాల నియమాలన్నింటినీ ఉల్లంఘిస్తూ, అతను ఎక్‌ను రెండుసార్లు అడ్డుకున్నాడు. మరుసటి రోజు ఉదయం ఏడు గంటలకు, అతను ఎక్ యొక్క విమర్శనాస్త్రాలను ఇంక భరించలేక, తన హక్కులు ఉల్లంఘించబడ్డాయని వేదాంతవేత్తలు కాని వారికి నిరూపించడానికి అప్రయత్నంగా జర్మన్ భాషలోకి మారిపోయాడు. ఆ తర్వాతి సంవత్సరాలలో, సంస్కరణ వాదోపవాదాలకు మొదటి నుంచీ సామాన్యులే అధ్యక్షత వహించారు: సత్య అన్వేషణ అనేది విద్యావేత్తలైన వేదాంతవేత్తలకు వదిలివేయడానికి చాలా ముఖ్యమైనది.

1520లో చేసిన తన ఉపదేశంలో లూథర్ ఉపశమనం పొందినట్లుగా వినిపించారు; ఆయన భుజాల మీది భారం తొలగిపోయినట్లు అనిపించింది: "మౌనంగా ఉండే సమయం ముగిసింది, మాట్లాడాల్సిన సమయం వచ్చింది." ఆ సంస్కర్త ఎన్నడూ మౌనం పాటించలేదు, కానీ ఇప్పుడు ఆయన రక్షణాత్మక వైఖరిని విడిచిపెట్టి, అందరికీ అర్థమయ్యే భాషలో - జాతీయ భాష అయిన జర్మన్‌లో - ఎదురుదాడికి దిగారు. ఇది లూథర్‌కు అత్యంత అనువైన పాత్ర. కేవలం ఇప్పుడే ఆయన పదునైన, మౌలికమైన మేధస్సు మరియు ఆయన తాజా, సజీవమైన భాష తమ పూర్తి పరిధిని ఆవిష్కరించుకున్నాయి.

వోర్మ్స్ సభలో, తాను అప్పుడప్పుడు తన ప్రత్యర్థుల పట్ల మరీ కఠినంగా వ్యవహరించానని అతను అంగీకరించడానికి సిద్ధపడ్డాడు. ఒకవేళ అతను ప్రియెరియాస్ లేదా ఎక్ గురించి ఆలోచిస్తున్నట్లయితే, అతని వ్యక్తిత్వం గురించి నిర్ధారణలకు వచ్చేటప్పుడు మనోచరిత్రకారులు జాగ్రత్త వహించాల్సి ఉంటుంది. చర్చించడానికి బదులుగా ఖండించడానికి వారు చేసిన ప్రయత్నాలకు, అతని సమకాలీనులలో అత్యంత సౌమ్యులు కూడా భిన్నంగా స్పందించి ఉండేవారు కాదు.

కానీ సువార్తను కనుగొని, సైతాను దాడుల లక్ష్యాలను గుర్తించిన తర్వాత, లూథర్ తన ప్రత్యర్థులకు, తనతో ఏకీభవించని వారికి, సైతాను ప్రలోభాలకు, భిన్నమైన అభిప్రాయాలకు మధ్య తేడాను గుర్తించలేకపోయాడు. నిశ్చయంగా అతను ఎరాస్మస్‌తో బహిరంగ ఘర్షణకు దిగలేదు మరియు ఆ మానవతావాది దాడులను ఎదుర్కోవడానికి దాదాపు ఒక సంవత్సరం, అంటే 1525 చివరి వరకు వేచి ఉన్నాడు. కానీ తన స్నేహితులకు రాసిన లేఖలలో లూథర్ చాలా ముందుగానే ఆ "భాషావేత్త" గురించి అవమానకరంగా మాట్లాడటం ప్రారంభించాడు: ప్రాచీన కాలంలోని మోషే వలె,

ఎరాస్మస్ దైవజనులను కొంత దూరం నడిపించగలిగాడు, కానీ చివరికి అతను వేదాంతశాస్త్రాన్ని చేరుకోలేక ఎడారిలోనే ఉండిపోవాల్సి వచ్చింది. అటువంటి విమర్శలు రహస్యంగా ఉండలేదు, అలా ఉండాలని వారు ఉద్దేశించలేదు కూడా; లూథర్ యొక్క అంచనా ఒక ఉమ్మడి పరిచయస్తుడిని ఉద్దేశించి చెప్పబడింది. ఎరాస్మస్ బాధపడ్డాడు: నేను

మోషేనా? మరి, లూథర్ తనను తాను ఏసు అనుకుంటున్నాడు?* లూథర్ మానవతావాదితో వివాదంలోకి దిగినందుకు తరువాతి తరాలు కృతజ్ఞతతో ఉండాలి, ఎందుకంటే అది ఎరాస్మియన్ మానవతావాదాన్ని సంస్కరణ ఉద్యమం నుండి స్పష్టంగా వేరు చేయడానికి వీలు కల్పించింది. "వాక్చాతుర్యం కన్నా సత్యం శక్తివంతమైనది, మేధస్సు కన్నా ఆత్మ గొప్పది, విద్య కన్నా విశ్వాసం గొప్పది," అని లూథర్ 1522 మేలో రాశారు.

ఈ వైరుధ్యాన్ని ఒకే వాక్యంలో వ్యక్తపరచగలిగిన ఆ వ్యక్తి ఎంతటి ప్రతిభావంతుడు! శతాబ్దాల తరువాత కూడా, మానవతావాదాన్ని భాషా చాతుర్యం మరియు విద్యా నైపుణ్యంతో సమానం చేయడం ఇప్పటికీ సముచితంగానే అనిపిస్తుంది. ఈ లేఖ కూడా ఎరాస్మస్ దృష్టికి యాదృచ్ఛికంగా రాలేదు, అయినప్పటికీ లూథర్ ఎలాంటి సంఘర్షణ ఆలోచనను అయినా గట్టిగా ఖండించారు: "అతను ఇప్పుడు మరియు అప్పుడు నన్ను రెచ్చగొట్టినప్పటికీ, నేను ఎరాస్మస్‌ను సవాలు చేయను."° కానీ, తన సంయమన ప్రకటన వెనువెంటనే, అతని నుండి స్పష్టమైన రెచ్చగొట్టే చర్య వచ్చింది: ఎరాస్మస్ తన వాక్చాతుర్యంతో ఇతరులను "జయించగలడు", కానీ అతను నాపై దాడి చేయాలని నిర్ణయించుకుంటే, "నరకానికి గానీ, స్వర్గ శక్తులకు గానీ భయపడని క్రీస్తును అతను చూస్తాడు..."

"సైతాను ఆలోచనలను పసిగట్టడంలో నాకు మంచి ప్రావీణ్యం ఉంది కాబట్టి, ఈ మనిషి ఎలాంటివాడో నాకు తెలుసు." తాను భరించలేని అహంకారి అయిన సమకాలీనుడిని ఎదుర్కొంటున్నానని ఎరాస్మస్‌కు అనిపించడం అనివార్యమైంది.

వివిధ మతాల మధ్య సంఘర్షణల కల్లోలభరితమైన చరిత్రలో, సంస్కర్త యొక్క దృఢ విశ్వాసాలకు వ్యతిరేకంగా లూథర్ అనే వ్యక్తిపై విమర్శను ఒక ఆయుధంగా చాలా తరచుగా ఉపయోగించడం వల్ల, సంస్కరణ చరిత్ర రంగంలోని నిపుణులు న్యాయం కోసం సంస్కర్త యొక్క వ్యక్తిత్వాన్ని సమర్థించవలసి వచ్చింది. అయితే, ఎరాస్మస్‌తో జరిగిన వివాదంలో లూథర్ క్రీస్తుతో హృదయపూర్వకంగా తాదాత్మ్యం చెందడం, సంస్కర్తకు సైతాను ప్రమేయంపై అనుమానం కలిగిన చోట, అతను ఒక వ్యక్తికి మరియు అతని అభిప్రాయాలకు మధ్య, లేదా తప్పుకు మరియు అబద్ధానికి మధ్య తేడాను గుర్తించలేకపోయాడని చూపిస్తుంది. బహుశా అందుకే అతను చివరికి ఎరాస్మస్‌తో సంఘర్షణను కోరుకున్నాడు, అతని నిరంతర ఎగతాళి ఈ విషయాన్ని రుజువు చేస్తుంది.

లూథర్ ఎరాస్మస్‌కు లేఖ ద్వారా చేసిన చివరి సంధి ప్రతిపాదన కూడా, ఆ మానవతావాదికి బహిరంగ వివాదాన్ని ప్రారంభించడం తప్ప మరో మార్గం లేకుండా చేసే విధంగానే రూపొందించబడింది. ఎరాస్మస్‌లో ఉన్న సైతానును లూథర్ పసిగట్టాడు మరియు వాడు బయటకు వచ్చి తనను తాను బహిర్గతం చేసుకోవాలని కోరుకున్నాడు.

తనకంటే వయసులో పెద్దవాడైన సహోద్యోగి ఆండ్రియాస్ బోడెన్‌స్టీన్ వాన్ కార్ల్‌స్టాడ్‌తో లూథర్‌కు ఉన్న విభేదం కూడా ఇలాంటిదే. విట్టెన్‌బర్గ్ సంస్కరణ వేదాంతానికి ప్రతినిధులుగా, వారిద్దరూ 1517లో స్కాలస్టిసిజానికి వ్యతిరేకంగా నిలిచారు. 1519లో వారు లీప్‌జిగ్‌లో ఎక్‌తో చర్చించారు, ఆ చర్చలలో కార్ల్‌స్టాడ్ ఎల్లప్పుడూ తనకంటే చిన్నవాడైన సహోద్యోగి కంటే ముందుండేవాడు.

(లూథర్ తన డాక్టరేట్ పట్టా పొందినప్పటికే ఆయన ఒక సుప్రసిద్ధ ప్రొఫెసర్‌గా ఉన్నారు). అంతగా అల్లకల్లోలం లేని కాలంలో అయితే, కార్ల్‌స్టాడ్ ఒక ముఖ్యమైన పండితుడిగా చరిత్ర పుటల్లో నిలిచిపోయేవారు. ఆయన పాఠశాల సంప్రదాయాలకు భయంతో అంటిపెట్టుకుని ఉండలేదు మరియు పాండిత్య అధ్యయనం నుండి పితృసంబంధమైన రచనల వైపు తన మార్గాన్ని కనుగొన్నారు. లూథర్ ప్రోత్సాహంతో, ఆయన థామస్ అక్వినాస్ మరియు డన్స్ స్కాటస్ నుండి అగస్టిన్ వైపు మళ్లారు. పదేళ్ల క్రితం, లూథర్ ఇంకా విట్టెన్‌బర్గ్‌లో లేనప్పుడు, ఆయనే హీబ్రూ నేర్చుకుని, రాయిక్లిన్ వ్యాకరణాన్ని ఉపయోగించి పాత నిబంధనను అధ్యయనం చేసిన మొట్టమొదటి విశ్వవిద్యాలయ ప్రొఫెసర్ అయ్యారు.

కార్ల్‌స్టాడ్ నిరంతర అన్వేషణలో నిమగ్నమైన వ్యక్తి. ప్రతికూల అంచనా ప్రకారం అతను చంచలుడని, సానుకూల అంచనా ప్రకారం అతను ఎల్లప్పుడూ కొత్త ప్రేరణలకు సిద్ధంగా ఉండేవాడని అంటారు. తన జీవితాంతం, క్రైస్తవ స్వేచ్ఛ మరియు దేవుని ముందు విశ్వాసం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం కంటే, విశ్వాసం నుండి వెలువడే విధేయత మరియు దైవిక న్యాయాన్ని అమలుచేయడమే అతనికి ఎక్కువ ముఖ్యమైనవిగా ఉండేవి. నిజమైన క్రైస్తవ సమాజాన్ని స్థాపించాలనే అతని ఆదర్శం...

క్రైస్తవ సమాజమైన "విట్టెన్‌బర్గ్ క్రైస్తవ నగరం", మతపరమైన మరియు సామాజిక సంస్కరణల ద్వారా సంస్కరించబడిన వారిలో విశేష ఉత్సాహాన్ని పొందింది.

స్విట్జర్లాండ్. మరియు అక్కడే, బాసెల్ విశ్వవిద్యాలయంలో ప్రొఫెసర్‌గా ఆయన తన జీవిత చరమాంకాన్ని గడిపారు.* ప్రమాదంలో సంస్కరణ

ఎరాస్మస్ విషయంలో వలెనే, కార్ల్‌స్టాడ్‌తో లూథర్‌కు ఉన్న సంఘర్షణకు వారి మధ్య ఉన్న ప్రాథమిక భేదాలే కారణమయ్యాయి. లూథర్ అతని పట్ల ఎంత దారుణంగా ప్రవర్తించాడో మనం నిరూపించగలిగినప్పటికీ, ఆ భేదాలు తొలగిపోవు. సంస్కరణ ఉద్యమం భూమిపై దేవుని రాజ్యాన్ని స్థాపిస్తుంది, లేదా క్రైస్తవులు ఏకం కావడానికి, బలం పుంజుకోవడానికి సహాయపడే ఒక సాపేక్ష "అభివృద్ధి"కి దారితీస్తుంది. మొదటి సందర్భంలో, పాత మరియు కొత్త నిబంధనలు దేవుని నమూనాలు; అవి ఎంత ప్రతీకాత్మకంగా లేదా భౌగోళికంగా పరిమితంగా ఉన్నప్పటికీ, దేవునిలో మరియు దేవుని కొరకు ఒక నిజమైన సంఘాన్ని నిర్మించడానికి అవసరమైన సూచనలను వాటి నుండి మనం గ్రహించవచ్చు. అప్పుడు ఆ నగరం, మఠాధిపతి అయిన యేసు క్రీస్తు ఆధ్వర్యంలో ఒక మఠంగా మారుతుంది, మరియు బాధ్యతగల క్రైస్తవులు బాప్తిస్మ సమయంలో తీసుకునే ప్రమాణాలు, లేఖనాలలో దేవుడు అందించిన జీవన నియమానికి విధేయతను కోరతాయి.

అయితే, విశ్వాసులను సమకూర్చే ఉద్దేశ్యంతో క్రీస్తు సిలువను ప్రకటించడమే సంస్కరణ అయితే, అది "పురోగతి"ని సాధించదు. అంత్యదినాల కల్లోలంలో అది బోధన మరియు సంస్కారముల ద్వారా సైతానును ధిక్కరిస్తుంది. రాజకీయ మరియు సామాజిక సంస్కరణల ద్వారా "ప్రపంచ అభివృద్ధి" అవశ్యకమైనది మరియు సాధ్యమైనది కూడా. కానీ అది బైబిల్ ధర్మశాస్త్ర "నిర్దేశాల" ప్రకారం కాకుండా, క్రైస్తవ స్వేచ్ఛ యొక్క నిబంధనల ప్రకారం నిర్వహించబడుతుంది. అప్పుడు నైతిక పక్షపాతాలను సమీక్షించాలి మరియు బలహీనంగా, సంకోచించేవారిగా, లేదా భిన్నంగా ఆలోచించేవారిగా ఉన్నవారిని దయతో చూడాలి; అప్పుడు ప్రాథమికంగా పరిమితమైనప్పటికీ, సహేతుకమైన మనుగడ చర్యలు తీసుకోవలసిన సమయం వస్తుంది. స్థిరమైన విశ్వాసులు సమావేశమై, దేవుని సంస్కరణ రాకడపై తమ విశ్వాసం మరియు నమ్మకంలో దృఢంగా నిలబడతారు.

ఈ సంస్కరణ మఠం గోడలను పునర్నిర్మించదు; అది పాత మరియు కొత్త చట్టబద్ధతకు వ్యతిరేకంగా ప్రపంచంలో ఆచరణాత్మక హేతువును పరిరక్షిస్తుంది మరియు అమలు చేస్తుంది. అందువల్ల విట్టెన్‌బర్గ్‌కు చెందిన ఆ ఇద్దరు సహోద్యోగుల మధ్య ఎన్నో ప్రపంచాలు ఉన్నాయి; వారి సంఘర్షణ వ్యక్తిగతాతీతమైనది మరియు దానిని కేవలం స్వభావంలోని భేదాలకు కుదించలేము.

నిస్సందేహంగా ఈ విభేదాలు నిజంగానే ఉండేవి. ఇంగోల్‌స్టాడ్‌కు చెందిన ఆ ప్రొఫెసర్‌ను మొదట సవాలు చేసింది తానే అయినప్పటికీ, లూథర్‌పై విజయం సాధించాలనే విషయంలో జోహన్నెస్ ఎక్ స్పష్టంగా ఎక్కువ ఆసక్తి చూపడం చూసి కార్ల్‌స్టాడ్ బహుశా ఇబ్బందిపడి ఉంటాడు. కానీ, "విషయాన్ని మొదలుపెట్టిన" మొదటి వ్యక్తిగా తనను పరిగణించనప్పుడు లూథర్ కూడా ఎప్పుడూ సున్నితంగా ఉండేవాడు. అయినప్పటికీ, వార్మ్స్ శాసనం (మే 26, 1521) తర్వాత ఆచరణాత్మక సంస్కరణ చర్యల గురించి నిర్ణయాలు తీసుకోవలసి వచ్చినప్పుడు మాత్రమే విట్టెన్‌బర్గ్ నాయకత్వంలోని చీలికలు స్పష్టంగా కనిపించాయి.

చర్చి చట్టం దాని ప్రాసంగికతను కోల్పోయిన తర్వాత, మత జీవితం మరియు సమాజ సంస్కరణ వివరంగా ఎలా ఉండాలనే ప్రశ్నతో ఈ వివాదం చెలరేగింది.

ఒకవేళ కార్ల్‌స్టాడ్ చేతిలో ఉండి ఉంటే, లౌకిక సమాజం మరియు చర్చి సంఘం యొక్క జీవితాలను లేఖనాలలోని దైవిక నియమమే నిర్ధారించి ఉండేది.

మతపరమైన ఆరాధన మరియు ప్రజా జీవితాన్ని నిర్దేశించే ఒక కొత్త చట్ట నియమం పట్ల లూథర్‌కు అనుమానం ఉండేది. మొదట్లో అతను విట్టెన్‌బర్గ్ సంకీర్ణం విచ్ఛిన్నం కావడానికి వెనుకాడాడు.

కానీ కార్ల్‌స్టాడ్ తన ప్రొఫెసర్‌షిప్‌ను వదులుకుని ఓర్లామిండేకు వెళ్ళిన తర్వాత, ఆ శత్రుత్వం బయటపడింది. అక్కడ చర్చిల నుండి కార్ల్‌స్టాడ్ విగ్రహాలను తొలగించి, పిల్లలకు బాప్తిస్మం ఇవ్వడానికి నిరాకరించినప్పుడు, లూథర్‌కు ప్రమాదం పొంచి ఉందని అనిపించింది. ఓర్లామిండేలోని ఆ కొత్త పాస్టర్, విశ్వాసుల మనస్సాక్షిని భారంతో నింపి, గందరగోళానికి గురిచేయాలని కోరుకునే సైతాను యొక్క సాధనమని ఆయన గ్రహించాడు. భవిష్యత్తులో లూథర్, కార్ల్‌స్టాడ్ ఆదర్శాలను పోలిన దేనినైనా మతోన్మాదం లేదా సైతాను వ్యూహంగా ఖండించాడు.

వాస్తవానికి, ఎరాస్మస్ గానీ, కార్ల్‌స్టాడ్ గానీ క్రైస్తవులందరికీ స్వేచ్ఛను సాధించిపెట్టి ఉండేవారు కాదు. వారిలో ఒకరి 'జ్ఞానోదయ' సంస్కరణలు విద్యావంతులైన ఉన్నత వర్గాలకే పరిమితమై ఉండేవి, మరియు మరొకరి సంస్కరణ అందరిపై బలవంతంగా రుద్దబడి ఉండేది. ఒకవేళ వారిద్దరూ లూథర్‌ను పక్కకు నెట్టడంలో సఫలమై ఉంటే, క్రైస్తవ ప్రపంచం త్వరలోనే 'విద్య లేదా బైబిల్' అనే ప్రత్యామ్నాయాన్ని ఎదుర్కోవలసి వచ్చేది. ఈ పరిణామాలను లూథర్ గ్రహించడం వల్ల, క్రీస్తును తన సువార్త వ్యాఖ్యానంతో ఎంతగానో ముడిపెట్టాలనే అతని మొగ్గు మరింత బలపడింది. దానివల్ల, వైరుధ్యాలను అసత్యం, నిరాకరణ, లేదా సైతాను కుతంత్రాలతో ముడిపెట్టక తప్పలేదు.

తాను క్రీస్తు పక్షాన ఉన్నానని దృఢంగా నమ్మిన ఒక "సువార్తికుడు" మాత్రమే సంస్కరణ ఉద్యమానికి ఆ ఊపును ఇవ్వగలిగాడని చరిత్రకారులు అంగీకరిస్తారు. కానీ పోప్ రాజ్యానికి, మతోన్మాదానికి, మరియు యూదు మతానికి వ్యతిరేకత, పాపిస్టులను, అనబాప్టిస్టులను, మరియు యూదులను సామూహికంగా దూషించడంలోకి మారినప్పుడు, సైతాను శక్తిని కనుగొనడం ఒక భారంగా మరియు ప్రమాదంగా మారే ఘోరమైన దశకు చేరుకుంటుంది.

తన నైపుణ్యానికీ, సంకల్పానికీ విరుద్ధంగా, దేవునిచే ప్రేరేపించబడి, సువార్తను ప్రకటించడానికి తాను పిలవబడ్డానని లూథర్ భావించాడు. తన 'పదవి' గురించిన ఈ భావన, అతని వ్యక్తిత్వం గురించి సులభమైన నిర్ధారణలకు రావడానికి వీలు కల్పించదు. అన్ని రకాల ప్రశ్నలను, అన్వేషణను, సంకోచాన్ని, సందేహాలను అధిగమించినట్లు కనిపించే తీర్పు మరియు కార్యాచరణలోని విశ్వాసంతో అతను తన 'విధులను' నిర్వర్తించాడు. మనం లూథర్‌ను కేవలం అతని 'అధికారిక' ముఖంతోనే అంచనా వేస్తే, సున్నితమైన, తీవ్రంగా పరీక్షించబడిన, భయపడిన లూథర్‌ను గానీ, లేదా కటువైన లూథర్‌ను గానీ మనం ఎప్పటికీ తెలుసుకోలేము.

లూథర్‌ను మొండివాడని, కష్టమైనవాడని భావించినవారు కేవలం అతని ప్రత్యర్థులు మాత్రమే కాదు.

అతను తరచుగా తన సమకాలీనులలో అత్యంత ప్రతిభావంతులలో ఒకరైన, తన తోటి ప్రొఫెసర్ మరియు గ్రీకు ఉపాధ్యాయుడైన ఫిలిప్ మెలాంక్టన్‌కు ఒక భారంగా ఉండేవాడు. ఆ యువకుడు విట్టెన్‌బర్గ్‌ను విడిచి వెళ్ళాలని చాలాసార్లు అనుకున్నాడు. లూథర్ వ్యక్తిత్వం మరియు విచక్షణ పట్ల ఉన్న గౌరవం కారణంగా, అతను లూథర్ ఆగ్రహానికి భయపడి, ఆయన అప్పుడప్పుడు తనపై ఆప్యాయతను చూపకపోవడంతో బాధపడ్డాడు. లూథర్ వెదజల్లి ఉండాల్సిన ఆకర్షణీయమైన తేజస్సుకు మెలాంక్టన్ సజీవ సాక్ష్యం. "ఇశ్రాయేలు రథసారథి"గా ఉండటమే లూథర్ వృత్తి అని అతను ఎన్నడూ సందేహించలేదు, అందువల్ల వారి మధ్య భేదాలు ఉన్నప్పటికీ, వారు ఏకీభవించడానికి ఒక ఉమ్మడి ఆధారం ఎల్లప్పుడూ ఉండేది.

"ప్రమాదంలో ఉన్న సంస్కరణ"పై మెలాంక్టన్ స్వయంగా నిర్ణయాలు తీసుకోవలసి వచ్చినప్పుడల్లా, "విట్టెన్‌బర్గ్‌కు చెందిన ఎరాస్మస్" లూథర్ యొక్క వేదాంతపరమైన తీర్పులపై ఎంతగా ఆధారపడి ఉన్నాడో చూడవచ్చు. లూథర్ వార్ట్‌బర్గ్ కోటలో ప్రవాసంలో ఉన్నప్పుడు (1521-22) గానీ లేదా తొమ్మిది సంవత్సరాల తరువాత, అతను కోబర్గ్‌లో పిచ్చుకలు మరియు కాకులతో గడుపుతున్నప్పుడు గానీ ఈ విషయం స్పష్టమైంది.

ఆగ్స్‌బర్గ్ సభ (1530) సంఘటనలకు దూరంగా ఉన్న కోటలో, చివరకు లూథర్ మరణం తర్వాత, మెలాంక్టన్ ఆ పెద్దాయన భరోసా ఇచ్చే సాన్నిహిత్యం లేకపోవడంతో తీవ్రంగా బాధపడ్డాడు. అయితే, సైతాను యొక్క భయంకరమైన శక్తి గురించి లూథర్‌కు ఉన్న సంపూర్ణ అవగాహన మాత్రం మెలాంక్టన్‌కు ఎప్పుడూ పూర్తిగా అపరిచితంగానే ఉండిపోయింది. అతని దృష్టిలో సైతాను అనేక ప్రమాదకర శక్తులలో ఒకటి మాత్రమే, మరియు తగినంత వివేకవంతమైన చర్యలు తీసుకుంటే దానిని ఓడించవచ్చు.

క్రమబద్ధీకరించడంలో మెలాంక్టన్ సామర్థ్యం, ​​ఆవేశపరుడైన లూథర్ కంటే చాలా ఉన్నతమైనది; మరియు మెలాంక్టన్ యొక్క పద్ధతిపరమైన ప్రతిభ లేకపోతే, తన రచన దాని వాచాలత్వంలో ఉక్కిరిబిక్కిరి అయి, కనుమరుగైపోయేదని లూథర్ బహిరంగంగా అంగీకరించాడు. మెలాంక్టన్ సంస్కరణ ఉద్యమానికి కేవలం ప్రాతినిధ్యం వహించడమే కాకుండా, దానికి ఆచరణీయమైన రూపాన్ని, శాశ్వతమైన నిర్మాణాన్ని ఇచ్చాడు. అందుకే అతను మనకు "ప్రెసెప్టర్ జెర్మానియా" (జర్మనీ గురువు)గా నిలిచిపోయాడు. వివాదాస్పద సంస్కర్త అయిన లూథర్, మెలాంక్టన్ యొక్క పాండిత్య శక్తి ముందు గౌరవంతో తలవంచగలిగాడు; లూథర్‌కు, అతని తర్వాతి అభిమానులకు మధ్య ఉన్న తేడా ఇదే.

లూథర్ మరియు భాషా కళ: లూథర్ మరియు అతని స్నేహితులు తరచుగా లూథర్ నివాసమైన, పూర్వపు అగస్టీనియన్ మఠంలోని బల్ల వద్ద కూర్చుని, ఆనాటి సంఘటనల గురించి చర్చిస్తూ, పాత జ్ఞాపకాలను పంచుకుంటూ కనిపించేవారు. ఈ "బల్ల వద్ద" జరిగిన సంభాషణలలో చాలా వరకు నమోదు చేయబడి, తరువాత ప్రచురించబడ్డాయి. ఈ సంభాషణలలోని లూథర్, దైవ సేవలో ఒక అనుభవజ్ఞుడైన పెద్దమనిషిలా మాట్లాడటానికి ఇష్టపడతాడు, కానీ ఎల్లప్పుడూ తన బలహీనతలను మరియు విచక్షణలో చేసిన పొరపాట్లను కూడా బయటపెట్టే విధంగానే మాట్లాడతాడు. ఒక సువార్తికుడిగా తన బహిరంగ వ్యక్తిత్వాన్ని భవిష్యత్ తరాల కోసం ఒక స్మారక చిహ్నంగా మార్చాలనే ఉద్దేశం అతనికి ఎన్నడూ లేదనడానికి అతని బల్ల వద్ద సంభాషణలే సజీవ సాక్ష్యం.

దీనికి విరుద్ధంగా, సువార్తికుడు దైవ వాక్యం విషయంలో తనపై తనకు పూర్తి నమ్మకంతో ఉండేవాడు, కానీ ప్రొఫెసర్ లూథర్‌కు తన పరిమితులు తెలుసు—అందువల్ల తన బలాలు కూడా తెలుసు.

అలాగే, బైబిల్ వ్యాఖ్యానంలో కొందరు సహోద్యోగులు చేసిన అసమర్థ ప్రయత్నాలను ఆయన ఎగతాళి చేయడాన్ని బట్టి కూడా మనం ఈ విషయాన్ని గమనించవచ్చు. వార్ట్‌బర్గ్ కోటలో ఉన్నప్పుడు, ఆయన ఒక పనికి తనను తాను అంకితం చేసుకున్నారు. ఆ పని మొదట ఆయనలోని లోపాలను ఆయనకు తెలియజేసినప్పటికీ, రాబోయే శతాబ్దాలలో ఆయన కీర్తికి అదే హామీ ఇచ్చింది: అదే కొత్త నిబంధనను జర్మన్ భాషలోకి అనువదించడం. వార్ట్‌బర్గ్‌లో దాదాపు పది నెలల ఏకాంతవాసం తర్వాత, 1522 మార్చిలో లూథర్ విట్టెన్‌బర్గ్‌కు తిరిగి వచ్చినప్పుడు, అతను తనతో పాటు అనువాద ముసాయిదాను తీసుకువచ్చాడు. అది ముద్రించబడటానికి ముందు, అతను గ్రీకు భాషలో నిష్ణాతుడైన మెలాంక్టన్‌తో కలిసి ఆ వ్రాతప్రతిని పరిశీలించాడు, మరియు సమస్యాత్మకమైన అంశాలను స్పష్టం చేయడానికి వారు నిపుణులను సంప్రదించారు. కొత్త నిబంధన 1522 సెప్టెంబర్‌లో గ్రీకు భాషలో వెలువడింది—అందుకే దీనిని సాధారణంగా "సెప్టెంబర్ నిబంధన" అని పిలుస్తారు. ఈ అనువాదం లూథర్ చేసినదే అయినప్పటికీ, తన సహచరుల సహాయం లేకుండా అది పూర్తి కాదని అతను గ్రహించాడు. జనవరిలో అతను వార్ట్‌బర్గ్ కోట నుండి విట్టెన్‌బర్గ్‌కు ఇలా వ్రాశాడు: "ఈలోగా నేను బైబిల్ అనువాదాన్ని ప్రారంభించాను, అయినప్పటికీ ఈ పని నా సామర్థ్యానికి మించినది. అనువాదం అంటే నిజంగా ఏమిటో మరియు ఇంతవరకు ఎవరూ ఇలాంటి పనికి తమ పేరును ఎందుకు జోడించుకోవడానికి సాహసించలేదో నేను ఇప్పుడే తెలుసుకుంటున్నాను. మీ సామీప్యం మరియు సహాయం లేకుండా నేను పాత నిబంధనను అస్సలు పూర్తి చేయలేను."

ఈ పని చాలా పెద్దది మరియు ముఖ్యమైనది, ఇది ఒక ప్రజాకార్యం మరియు అందరి శ్రేయస్సుకు ఉపయోగపడుతుంది కాబట్టి మనమందరం దీనిపై పనిచేయాలి.

ఈ లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడానికి మరియు పాత నిబంధనలోని చివరి పుస్తకాన్ని అనువదించడానికి మరో పన్నెండు సంవత్సరాలు పట్టింది. 1534 సెప్టెంబరులో మొదటి పూర్తి

విట్టెన్‌బర్గ్ బైబిల్ ఆవిర్భవించింది. ఈ అనువాదం ఆధునిక జర్మన్ భాషను తీర్చిదిద్దడంలో ప్రధాన పాత్ర పోషించింది. అయినప్పటికీ, లూథర్ తన అనువాదంలో సజీవమైన, వ్యావహారిక జర్మన్‌ను ఉపయోగించడం వల్ల, ఇది సంస్కరణ ఉద్యమాన్ని ప్రతి ఇంటికీ చేరవేస్తూ, ఒక నిజమైన జానపద బైబిల్‌గా నిలిచింది. ఆయన నిజంగా సామాన్య ప్రజల మాటలను విన్నాడు—సామాన్యుడి భాష దైవ భాషగా పరిగణించబడటానికి మరీ నీచమైనది కాదు.

సంప్రదాయం అనే అద్దంలో లూథర్ భాష, కీర్తనలు 51:3,6—8:

ఓ గాట్ ఎర్బార్మ్ డిచ్ మెయిన్: నాచ్ డీనర్ మిచెల్న్ ఎర్బెర్మ్బ్డ్ డిర్ అలీన్ హబ్ ఇచ్ గెసిఇండేట్ అండ్ టెట్ దాస్ ఉబెల్ వోర్ డిర్: దాస్ డు వెర్డెస్ట్ గెరెచ్తాఫ్టిగ్ట్ ఇన్ డీనెన్ వోర్టెన్ అండ్ ఉబెర్విన్డెస్ట్ సో డు ఉర్టెయిల్స్ట్.

వాన్ సిచ్ ఇచ్ బిన్ ఎంట్‌ఫాంగెన్ ఇన్ డెన్ ఉంగంగ్‌కీటెన్: ఉండ్ ఇన్ డెన్ సిండేన్ ఎంట్‌ఫీంగ్ మిచ్ మెయిన్ మట్టర్.

వాన్ సిచ్ డు హస్ట్ లైబ్గేహాబ్ట్ డై వాహ్హీట్: డు హాస్ట్ మిర్ ఎరోఫెంట్ డై ఉంగ్విస్సెన్ అండ్ డై వెర్బోర్గెన్ డింగ్ డీనర్ వీషీట్.

(మెంటలీన్-బిబెల్, 1466; వల్గేట్ తర్వాత) ఎర్బార్మ్ డిచ్ ఐబర్ మిచ్, ఓ గాట్, నాచ్ డీనర్ గ్రాస్సెన్ బార్మ్‌హెర్ట్‌జికైట్ . . .

డిర్ హబ్ ఇచ్ అలీన్ గెసిఇండేట్ / ఉండ్ వోర్ డీనెమ్ ఏంజెసిచ్ట్ బెల్ గెథాన్ / దాస్ డు గెరెచ్ట్ సెయెస్ట్ ఇన్ డీనెన్ వోర్టెన్ / అండ్ ఐబెర్విన్‌డెస్ట్, సో మ్యాన్ డిచ్ ఉర్టైలెట్.

డాన్ ఇచ్ బిన్ వై డు సిచ్స్ట్ ఇన్ సిండే ఎంప్ఫాంగెన్ వార్డెన్ / అండ్ మెయిన్ మట్టర్ వార్డ్ మెయిన్ ఇన్ టిబెల్తాటెన్ స్క్వాంగర్.

జెడోచ్ హస్ట్ డు డై వార్హయ్ట్ లైబ్గెహెబ్ట్ / ఉండ్ అన్గ్విస్సే వెర్బోర్గ్నే ది రిఫార్మేషన్ ఇన్ పెరిల్ డింగ్ డీనర్ వీభయ్ట్ మిర్ జియోఫెన్‌బరేట్.

(ఓట్‌మార్ నాచ్ట్‌గల్ (లుస్సినియస్], 1524; వల్గేట్ తర్వాత) ఎర్బార్మ్ డిచ్ మెయిన్, ఓ గాట్, నాచ్ డీనర్ బార్మ్‌హెర్ట్‌జిగ్‌కైట్. . .

Dir / allein dir hab ich gesiindet / und das b68 in deinen augen hab ich gethan / darumb wirst du gerecht sein so du réden wirst / und wirst rain scheinen so du Richtten wirst.

నిమ్ వార్ ఇన్ డెర్ సిండ్ బిన్ ఇచ్ జు డెర్ గెబర్ట్ బెరైట్ / ఉండ్ ఇన్ డెర్ సింద్ హ్యాట్ మిచ్ ఎంప్ఫాంగెన్ మెయిన్ మ్యూటర్.

నిమ్ వార్ డై వార్‌హైట్ హాస్ట్ డు బెగర్ట్ ఇన్ డెర్ మౌరెన్ / అండ్ ఇన్ వెర్బోర్గెన్‌హైట్ హాస్ట్ డు మిర్ జువిస్సెన్ థాన్ డై వీషైట్.

(కాస్పర్ అమ్మాన్, 1523; హీబ్రూ మూలం తర్వాత) Gott sey myr gnedig nach deyner guete /.. .

యాన్ డైర్ అల్లేన్ హబ్ ఇచ్ గెసుండిగ్ట్ / అండ్ ఉబెల్ ఫర్ డైర్ గెథాన్.

డారంబ్ విర్స్టు రెచ్ట్ బ్లీబెన్ యన్న్ డీనెన్ వోర్టెన్ / అండ్ రెయిన్ ఎర్ఫుండెన్ వెన్ డు గెరిచ్టెట్ విర్స్ట్.

సిహె ఇచ్ బైన్ యన్న్ అన్‌టుగెంట్ గెమాచ్ట్ / అండ్ మెయిన్ మట్టర్ హ్యాట్ మిచ్ యిన్ సుండెన్ ఎంప్ఫాంగెన్.

సిహె డు హాస్ట్ లస్ట్ జుర్ వార్‌హీట్ / డు లెస్సెస్ట్ మిచ్ విస్సెన్ డై వెయ్‌షీట్ హేమ్లిచ్ వెర్బోర్జెన్.

(మార్టిన్ లూథర్, 1524; హీబ్రూ మూల ప్రతిని అనుసరించి) అదే వాక్యభాగం యొక్క కింగ్ జేమ్స్ అనువాదం ఇలా ఉంది:

ఓ దేవా, నీ ప్రేమనుబట్టి నాపై కరుణించు.

నీకు విరోధముగా, కేవలం నీకు విరోధముగా మాత్రమే నేను పాపము చేసితిని, నీ దృష్టిలో ఈ కీడు చేసితిని: నీవు మాటలాడినప్పుడు నీతిమంతుడవని తీర్చబడునట్లును, నీవు తీర్పు తీర్చినప్పుడు నిర్దోషియగునట్లును.

ఇదిగో, నేను పాపములో పుట్టితిని; పాపములోనే నా తల్లి నన్ను గర్భము ధరించెను.

ఇదిగో, నీవు అంతరంగములో సత్యమును కోరుచున్నావు: మరియు రహస్య భాగములో నీవు నాకు జ్ఞానమును తెలియజేయుదువు.

లూథర్ చేసిన బైబిల్ అనువాదాన్ని ఒక గొప్ప విజయంగా సముచితంగా కీర్తిస్తారు.

దాని ప్రశంసకు అది అర్హమైనదే, ఎందుకంటే జర్మన్ బైబిల్ కేవలం ఒక భాషా కళాఖండంగా మిగిలిపోలేదు; అది ప్రజల పుస్తకంగా మారింది.

బైబిల్ అనువాదంపై ఆయన చేసిన కృషి, లూథర్ కేవలం అచంచలమైన నిశ్చయత గల సంస్కర్త మాత్రమే కాదని స్పష్టం చేస్తుంది. ఆ వ్యక్తి మరియు అతని కార్యాలకు పిలవబడిన మొదటి వ్యక్తి తానేనని ఆయన చేసిన వాదన.

Auffs Neto sugeriche. er §u Gachfen Freibeit.

హెడ్రిన్‌సెట్ సు BSutremberg / మా) హన్స్ లుఫ్ట్.

విట్టెన్‌బర్గ్ 1541 ఎడిషన్ నుండి సంపూర్ణ బైబిల్ యొక్క శీర్షిక పేజీ. సువార్త ప్రచారకుని పదవిని ఆయన ఎన్నడూ సవాలు చేయనివ్వలేదు; ఆయన తన అనుభవాన్ని క్రైస్తవ అనుభవంగా చూశారు, మరియు ఆయన సుదీర్ఘ అన్వేషణ ఆయనను ఒక సత్యానికి నడిపించింది, అది ఆయన సమకాలీనులను కొత్త లక్ష్యాలతో ప్రేరేపించింది.

సత్యం ఇంకా అవిభాజ్యంగా ఉన్న కాలంలో లూథర్ జీవించాడు, మరియు ఆ "సువార్తికుడు" ఆ సత్యానికి తానొక్కడే ప్రతినిధినని గట్టిగా నమ్మాడు. ఈ వాదన ముందుకు తెచ్చింది

ప్రమాదంలో సంస్కరణ అతనికి ఒంటరివాడు అనే అపఖ్యాతిని తెచ్చిపెట్టింది. అతను బలహీనుల మరియు సామాన్యుల పక్షాన నిలబడ్డాడు, కానీ వేదాంతులలో అతను శ్రోతలను మరియు శిష్యులను మాత్రమే సహించాడు.

లూథర్ బైబిల్ చరిత్ర మనకు పూర్తిగా భిన్నమైన లూథర్‌ను చూపిస్తుంది; అతను తన పరిమితులను ఎరిగినవాడు మరియు అనువాదం కేవలం సహకారంతో మాత్రమే సాధ్యమవుతుందని బాగా తెలిసినవాడు. ఆ పనిలో తాను ప్రావీణ్యం సంపాదించానని అతను ఎన్నడూ భావించలేదు. 1539 వేసవి నుండి 1541 ప్రారంభం వరకు, ప్రతి బుధవారం మరియు గురువారం రాత్రి భోజనానికి ముందు, అతను తన నిపుణుల మండలిని సమావేశపరిచేవాడు.

సమర్థులైన సహోద్యోగుల మధ్య అనువాదాన్ని మరింత క్షుణ్ణంగా సవరించడానికి వీలుగా, ఆయన వారిని "సన్హెడ్రిన్" అని పిలిచేవారు. "మేము బిచ్చగాళ్ళం." లూథర్ తన మరణానికి కొద్దికాలం ముందు ఒక కాగితం ముక్కపై రాసిన ఈ వాక్యం, మరణిస్తున్నప్పుడు కలిగే నిరాశను కాకుండా, లౌకిక జ్ఞానాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. ఇది బైబిల్‌పై, దానిని సామాన్య భాషలోకి అనువదించడంపై ఆయన చేసిన పనిలోని అనుభవం నుండి పుట్టింది. ఆయన తొలి జీవితచరిత్రకారుడు ఆ ప్రయోగశాలలోనికి మనకు ఒక తొంగిచూపును అందిస్తాడు:

మొట్టమొదటిసారిగా జర్మన్ బైబిల్ మొత్తం వెలువడి, మరుసటి రోజు ఒక శ్రమ దినం బోధించబడినప్పుడు, ఆ డాక్టర్ గొప్ప గంభీరత, శ్రద్ధ మరియు ప్రార్థనతో బైబిల్‌ను మళ్ళీ మొదటి నుండి అధ్యయనం చేయడం ప్రారంభించారు; ఎందుకంటే, ప్రజలు ఆయన నామంలో కూడి, ఆయన ఆత్మ కొరకు ప్రార్థించే చోట తాను ఉంటానని దేవుని కుమారుడే స్వయంగా వాగ్దానం చేశారు.

డాక్టర్ లూథర్ వెంటనే, ఆ కాలంలో అందుబాటులో ఉన్న అత్యుత్తమ వ్యక్తులతో తన సొంత సన్హెడ్రిన్‌ను ఏర్పాటు చేశారు. ప్రతి వారం వారు రాత్రి భోజనానికి ముందు కొన్ని గంటల పాటు డాక్టర్ గారి మఠానికి వచ్చేవారు.

డాక్టర్ గారు మొదటగా అంతకుముందు ప్రచురించబడిన బైబిళ్ళను పరిశీలించి, అదనంగా యూదులను, విదేశీ భాషా నిపుణులను సంప్రదించి, సరైన పదాల కోసం పాత జర్మన్లను అడిగారు (ఒకసారి ఆయన కొన్ని గొర్రెలను కోయించి, వాటిలోని ప్రతి అవయవాన్ని ఏమని పిలుస్తారో తెలుసుకోవడానికి ఒక జర్మన్ కసాయివాడిని అడిగారు). ఆయన తన పాత లాటిన్ మరియు కొత్త జర్మన్ భాషలతో కాన్సిస్టరీకి వచ్చేవారు.

బైబిల్, ఎల్లప్పుడూ హీబ్రూ గ్రంథాన్ని కూడా తీసుకువచ్చేవారు. గురువు ఫిలిప్పుస్ [మెలాంక్టన్] ఎల్లప్పుడూ గ్రీకు గ్రంథాన్ని వెంట తెచ్చేవారు.

చర్చించబోయే మూలపాఠం కోసం ప్రతిఒక్కరూ అప్పటికే సిద్ధపడి, గ్రీకు, లాటిన్ భాషలతో పాటు యూదు వ్యాఖ్యాతల రచనలను కూడా పరిశీలించారు. ఆ తర్వాత, అధ్యక్షుడిగా ఆయన ఒక అనువాదాన్ని ప్రతిపాదించి, ప్రతిఒక్కరినీ మాట్లాడనిచ్చి, భాష యొక్క నాణ్యత లేదా పాత పండితుల వ్యాఖ్యానం గురించి ప్రతిఒక్కరూ చెప్పేది విన్నారు.

సరైన అనువాదం కోసం చేసే అపరిమితమైన, అందువల్ల తప్పనిసరిగా సర్వసాధారణమైన అన్వేషణ, విశ్వాస నిశ్చయతను నిరోధించదు; అలాగే, దేవుని వాక్యంపై నమ్మకం ఉండటం గ్రంథాన్ని విమర్శనాత్మకంగా అధ్యయనం చేయడాన్ని అనవసరం చేయదు. లేఖనాలు అందరికీ ఒకే విధంగా తమను తాము వెల్లడి చేయవు, మరియు చాలామంది వాటిలో దారి తప్పిపోతారు.

పోప్ గ్రెగొరీ యొక్క స్పష్టమైన మాటలలో లూథర్ వివరించినట్లుగా, ఆ వ్యక్తి మరియు అతని కార్యాలు: "ఈ [లేఖనాల] సముద్రంలో ఏనుగు మునిగిపోతుంది; క్రీస్తు కోసం వెతుకుతూ, పట్టుదలతో ఉండే గొర్రెపిల్ల స్థిరమైన నేలపై నిలబడి అవతలి ఒడ్డుకు చేరుకుంటుంది."

అన్నీ తెలిసినవాడు కాదు, కానీ ఇతరుల మార్గదర్శకత్వాన్ని స్వీకరించేవాడే బైబిలులో స్థిరమైన ఆధారాన్ని పొందుతాడు.

జ్ఞానానికి, వివేకానికి; గ్రహణశక్తికి, విశ్వాసానికి మధ్య సెయింట్ అగస్టిన్ చేసిన భేదం ఇక్కడ ప్రధానమైనది. తన మేధస్సుకు శిక్షణ ఇవ్వడమే కాకుండా, దేవునికి, ప్రపంచానికి మధ్య ఒక మనిషిగా మానవునికి శిక్షణ అవసరమనే వాస్తవాన్ని పాశ్చాత్య సంప్రదాయంలో పదేపదే అణచివేశారు. 'పాండిత్యం' అనే మాయా పదం, మధ్యయుగాల నుండి నేటి వరకు, పాండిత్య వ్యవస్థలను భక్తిపూర్వకంగా అంగీకరించడానికి లేదా అణచివేయబడిన "గొప్ప గురువులను" అంగీకరించడానికి దారితీసింది. ఇది తరచుగా అతివిశ్వాసానికి, అలసటతో కూడిన సందేహవాదానికి మధ్య ఒక విచిత్రమైన ఊగిసలాటగా సాగుతుంది.

పవిత్ర గ్రంథాలలో 'మునిగిపోతున్నట్లు' లూథర్ చూసిన 'ఏనుగు'కు, నమ్మకస్తులైన వారసులు దొరుకుతారు. చివరికి, ఆనాటి కాలపు స్ఫూర్తికి కొట్టుకుపోయిన అది, ఒక కొత్త మహాకాయునికి లొంగిపోక తప్పదు. ఆ కొత్త మహాకాయం, దాని ముందున్నది ఈతకు పనికిరాదని బట్టబయలు చేసి, దానిని అపహాస్యానికి గురిచేస్తుంది. తాత్విక నూతన ఆవిష్కరణల యొక్క ఎప్పటికప్పుడు కొత్త 'గురువులు' తమ ప్లేటో లేదా అరిస్టాటిల్, హెగెల్ లేదా హైడెగర్‌లతో కొంతకాలం పాటు ఉన్నత స్థానంలో ఉంటారు; వారిలో ప్రతి ఒక్కరూ సురక్షితమైన తీరానికి నమ్మకమైన మార్గదర్శిగా ఉంటామని వాగ్దానం చేస్తారు. లూథర్ తన తాత్విక శిక్షణ యొక్క ప్రాముఖ్యతను కాదనలేదు. కానీ, పాండిత్య సంప్రదాయానికి భిన్నంగా, ఆయన ఒక పాండిత్య వ్యవస్థను నిర్మించలేదు. భద్రతను అందిస్తాయని చెప్పుకునే 'సిద్ధాంతాలను' కూడా ఆయన ప్రతిపాదించలేదు; ఎందుకంటే వాటి విశ్వసనీయత వాస్తవానికి తాత్విక పునాదుల విశ్వసనీయతపై ఆధారపడి ఉంటుంది.

"మేము బిచ్చగాళ్లం" అనే ఒప్పుకోలు కేవలం దేవుని ముందు ఒక స్థానాన్ని నిర్వచించడమే కాదు, అది తన తోటి మానవుల ముందు లూథర్ యొక్క తప్పు చేసే స్వభావాన్ని అంగీకరించడం కూడా.

లూథర్ యొక్క తొలి జీవితచరిత్రకారుడు ఆ సంస్కర్త జీవిత చరిత్రను ఈ వాక్యంతో ముగిస్తాడు: "వేదాంతి శాస్త్రజ్ఞులందరూ లేఖనాలకు అధిపతులు కాకుండా దేవుడు వారిని కాపాడుగాక."

వైన్, మహిళలు మరియు పాట: లూథర్ అంతర్ముఖుడైన ఏకాకి కాదు, అలాగే స్వయం సమృద్ధిగల వ్యక్తివాది కూడా కాదు.

వార్ట్‌బర్గ్ కోటలో, పాండిత్యానికి ఏకాంతం ఎంత హానికరం, మరియు నిరంతర ఒంటరితనం ఒకరి ఆధ్యాత్మిక జీవితానికి ఎంత వినాశకరమైన ప్రభావాన్ని చూపుతుందో అతను అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకున్నాడు.

సైతాను క్రైస్తవుడు ఒంటరిగా ఉండటాన్ని ఇష్టపడతాడు, ఎందుకంటే అప్పుడు అతను అతనిపై చింతలను, నిరాశను కుప్పగా పోయగలడు; నాకు సైతాను గురించి బాగా తెలుసు, "వాడు నాపై ఆడటానికి ఇష్టపడే జిత్తులు నాకు తెలుసు; వాడు ఒక విచారకరమైన, విసుగు పుట్టించే ఆత్మ, హృదయం సంతోషంగా ఉండటాన్ని వాడు ఇష్టపడడు."

కానీ దేవుడు ఆనందానికి దేవుడు. నిరాశాజనకమైన ఆలోచనలను నివారించలేము, అయినప్పటికీ లూథర్ నిరాశలో ఉన్న స్నేహితుడిని ఓదారుస్తాడు; ఇది ప్రకృతిలో లాంటిదే: మీరు ఆపలేరు

ప్రమాదంలో సంస్కరణ పక్షులు మీ తలపై ఎగరడాన్ని ఆపగలవు, కానీ అవి మీ జుట్టులో గూడు కట్టుకోకుండా ఆపగలవు. కాబట్టి తోడు కోరండి, పేకాట ఆడండి, లేదా మీకు నచ్చినది ఏదైనా చేయండి—మరియు దానిని మంచి మనస్సాక్షితో చేయండి, ఎందుకంటే నిరాశలు దేవుని నుండి కాదు, సైతాను నుండి వస్తాయి.

లూథర్ తన అనుభవం నుండి మాట్లాడుతున్నాడు.

వేదాంతశాస్త్రంతో పాటు, సంగీతం దేవుడిచ్చిన గొప్ప వరం. దానికి వేదాంతశాస్త్రంతో చాలా పోలికలు ఉన్నాయి, ఎందుకంటే అది ఆత్మను స్వస్థపరిచి, ఉత్సాహాన్ని నింపుతుంది. లూథర్ తన యవ్వనంలోనే పాడటాన్ని, సంగీతం వాయించడాన్ని ఆస్వాదించాడు. సంగీతం లేనిదే మనిషి రాయి వంటివాడు, కానీ సంగీతంతో అతను సైతానును తరిమివేయగలడు: "అది నన్ను తరచుగా పునరుజ్జీవింపజేసి, బరువైన భారాల నుండి ఉపశమనం కలిగించింది." పేకాట, సంగీతం, మరియు సాంగత్యం—ఇవి దైవదత్తమైన వరాలు.

"స్త్రీలను, మద్యాన్ని, పాటలను ప్రేమించనివాడు తన జీవితాంతం అవివేకిగానే ఉంటాడు" అనే సముచితమైన సూక్తి లూథర్ రచనలలో మనకు కనిపించదు. ఆ సంస్కర్త అభిమానులు తమ నాయకుడికి అటువంటి అర్థంలేని మాటలను ఆపాదించడాన్ని తీవ్రంగా నిరసించారు. మరియు వారు చెప్పింది సరైనదే! విశ్వాసులు క్రీస్తు కొరకు అవివేకులు అని సెయింట్ పాల్‌తో ఏకీభవిస్తూ లూథర్ నొక్కి చెప్పి ఉంటే, అతను మరింత అభ్యంతరకరంగా ఉండేవాడు: "స్త్రీలను, మద్యాన్ని, పాటలను ప్రేమించనివాడు తన జీవితాంతం ఎన్నటికీ 'అవివేకి'గా ఉండడు."

నైతికతకు శత్రువు నుండి ముప్పు పొంచి ఉన్న నేపథ్యంలో, ప్రపంచాన్ని మరియు ప్రాపంచిక ఆనందాలను కనుగొనడం అనేది లూథర్‌ను సన్యాస మరియు ప్యూరిటన్ నైతికతల నుండి వేరు చేస్తుంది. ఇంట్లోనే సంగీతం నేర్చుకోవాలనే సాంస్కృతిక ఆదర్శంతో జర్మన్ లూథరనిజం, లూథర్ వారసత్వంలోని ఒక విలువైన భాగాన్ని పరిరక్షించింది. కానీ, ఉల్లాసంగా ఆడే పేకాటను అగౌరవమైనదిగా లేదా అపఖ్యాతిపాలైనదిగా భావించి నిరాదరించినప్పుడు,