ఆ వ్యక్తి మరియు అతని పనులు

దాదాపు పదిహేను సంవత్సరాలుగా. అతడిని మరిన్ని దురాగతాల నుండి ఆపడానికి మరో వివాహం మాత్రమే మార్గంలా కనిపించింది. ఇంగ్లీష్ రాజు వివాహం గురించి లూథర్ ఒకప్పుడు చేసిన ప్రకటన ఇప్పుడు ఫిలిప్‌కు కూడా అతని సలహాగా మారింది: విడాకుల ప్రసక్తే లేదు; అత్యవసర పరిస్థితిలో, రెండవ వివాహం మాత్రమే ఏకైక ప్రత్యామ్నాయం. ఫిలిప్ మొదటి భార్య, క్రిస్టినా, ఈ పరిష్కారానికి అంగీకరించింది. ఆమె ల్యాండ్‌గ్రావిన్‌గా తన హక్కులన్నింటినీ నిలుపుకుంది, మరియు ఆమె భర్త రెండవ వివాహం నుండి పుట్టిన పిల్లలకు (ఏడుగురు కుమారులు జన్మించారు) అధికారంపై ఎటువంటి దావాలు ఉండవు. ఫిలిప్ ఆమె పట్ల "స్నేహపూర్వకంగా" ఉండటం కొనసాగించవలసి వచ్చింది, మరియు అతను అలాగే చేశాడు:

క్రిస్టినా అతనికి మరో ముగ్గురు పిల్లలను కన్నది.

ఉపపత్ని కాదు, రెండవ భార్య: అది ఈ వ్యవహారం మొత్తానికి ముగింపు పలికి ఉండేది. ఆధునిక దృక్కోణం నుండి చూస్తే ఆ పరిష్కారం ఒక మైలురాయి ఏమీ కాదు, కానీ అది అపవాదు కూడా కాదు. ఇతర సంస్కృతుల దృష్టిలో కపటమైన మన వైఖరి దృష్ట్యా, మొదటి వివాహం విడదీయరానిదని లూథర్ మొండిగా పట్టుబట్టడం ప్రత్యేకంగా ఆకట్టుకుంటుంది. ఎందుకంటే మనం ఒకేసారి జరిగే "బహుభార్యత్వాన్ని" తీవ్రంగా ఖండిస్తూ, వరుస వివాహాలను అంగీకరిస్తాము. అలాంటప్పుడు ఫిలిప్‌కు ఇచ్చిన ఆధ్యాత్మిక సలహాను ఇతరులకు కూడా వర్తింపజేయాలా? అస్సలు వద్దు, అన్నారు లూథర్; అందుకే తన తాత్కాలిక సలహా రహస్యంగా ఉండాలని ఆయన పట్టుబట్టారు: అది చట్టపరమైన మరియు నైతిక ఆచారాన్ని సృష్టించకూడదు, "దాన్ని రహస్యంగానే ఉంచండి." * చరిత్ర చూపిస్తున్నట్లుగా, మౌనం పాటించాలన్న లూథర్ పట్టుదల వృధా అయింది.

ఈ విషయం యొక్క సరైన అంచనా అనేది, ఉపపత్నిని ఉంచుకోవడానికి మధ్యయుగ సంప్రదాయంపై నింద మోపి లూథర్‌ను ప్రొటెస్టెంట్లు సమర్థించడంలో గానీ, బ్యూసర్ మోసం చేశాడని ఆరోపించడంలో గానీ, లేదా దుర్మార్గుడైన, సిఫిలిస్ వ్యాధిగ్రస్తుడైన ల్యాండ్‌గ్రేవ్ యొక్క అసత్యవాదాన్ని ఖండించడంలో గానీ ఉండదు.

నింద ఎవరిపై మోపబడినప్పటికీ, లూథర్ తన సొంత అభిప్రాయానికి విరుద్ధంగా, నిజంగా ఆదర్శప్రాయమైన నిర్ణయానికి వచ్చాడన్నది వాస్తవం. అలిఖితమైనా లేదా చట్టంలో క్రోడీకరించబడినా, నైతిక సంప్రదాయాల పరిమితులను బద్దలుకొట్టే క్రైస్తవ ఉపదేశం ఉంది. సువార్త ఒక ఉన్నతమైన దానిని బోధిస్తుందని లూథర్ స్వయంగా నొక్కి చెబుతాడు.

ప్రమాదంలో సంస్కరణ చట్టం, ప్రేమ చట్టం—ఆచరణలో ఎంత ప్రమాదకరమైనదైనా—ఏ చట్టమూ ఊహించలేని సందిగ్ధతలను ఎదుర్కొనే అవకాశం ఉన్న "పొరుగువారి" ప్రత్యేక అవసరాలకు అనుగుణంగా ఉండాలి. లూథర్ తన సలహాను అయిష్టంగా మరియు సంకోచంగా ఇచ్చాడు, కానీ అతను తన మతగురువు బాధ్యత నుండి తప్పించుకోలేదు, ఉదాహరణకు, ఫిలిప్‌ను పౌర చట్ట నిపుణుల వద్దకు పంపడం ద్వారా.

ఈ విషయంలో కూడా, లూథర్ కఠినమైన చట్టానికి మరియు కృపా సువార్తకు మధ్య భేదాన్ని చూపారు. ప్రజా చట్టం ఒక అమూల్యమైన బహుమతి అయినప్పటికీ, అది సాధారణీకరించిన నిబంధనల యొక్క గుడ్డి చట్టపరమైన నియమావళికి లోబడి ఉంటుంది. ఈ నియమావళి, ప్రాధాన్యతా నిర్ణయానికీ, మినహాయింపులకూ; సాధారణ సందర్భాలకూ, అత్యవసర పరిస్థితులకూ మధ్య తేడాను గుర్తించలేదు. కానీ సువార్త, నైతిక బాధ్యతల చిక్కుముడిలో వ్యక్తిని చూస్తుంది మరియు అతని శ్రేయస్సును కోరుకుంటుంది. దానివల్ల చట్టం రద్దు కాలేదు, అందుకే...

రహస్యంగా ఉండమని లూథర్ తన పరిచర్యలో సలహా ఇచ్చాడు. సువార్త బేషరతు ప్రేమకు ముప్పు తెస్తుంది, అందుకే అలాంటి సలహా ఇవ్వబడింది. ఇక్కడ లూథర్

పరిస్థితి ఎంత దారుణంగా ఉందంటే! న్యాయం మరియు చట్టం ప్రకారం, పోప్ మరియు కార్డినల్స్ ఉరితీయబడటానికి అర్హులు. ఎడమ నుండి: మైంజ్ కార్డినల్ ఆల్బ్రెచ్ట్, ఆగ్స్‌బర్గ్ బిషప్ ఒట్టో (2), కోక్లేయస్ (2), పోప్.

వివాహానందము మరియు ప్రపంచ శాంతి అనేది నగరాల్లోని సంస్కరణ ఉద్యమానికీ, కాల్విన్ సంస్కరణ ఉద్యమానికీ చాలా భిన్నమైనది: బైబిల్ ఉపదేశాన్ని బూర్జువా నైతికతతో గందరగోళపడకూడదు. ఈ భేదాన్ని గుర్తించకపోవడం అంటే లూథర్ సంస్కరణ ఉద్యమాన్ని నిర్వీర్యం చేయడమే.

1539 డిసెంబర్ 10న, లూథర్ లాండ్‌గ్రేవ్‌కు రహస్యంగా మరో భార్యను చేసుకోమని సలహా ఇచ్చాడు. జర్మన్ చరిత్రలో ఇదే "దుఃఖకరమైన రోజు".

సంస్కరణ, లేదా కనీసం గత డెబ్బై ఐదు సంవత్సరాలుగా అనేక సవరణలు మరియు దిద్దుబాట్లకు గురైన, విస్తృతంగా ఉపయోగించబడుతున్న ఒక ప్రొటెస్టంట్ చర్చి చరిత్ర హ్యాండ్‌బుక్‌లో ఇప్పటికీ చదవగలిగేది అదే.*? మధ్యతరగతి వారి మనోభావాలు దెబ్బతిన్నందున, అది తన శాస్త్రీయ పాండిత్యంతో "తరువాత అంతమైపోతుంది" అని చెబుతుంది.

పోల్చి చూస్తే, యూదులకు వ్యతిరేకంగా లూథర్ రాసిన రచనలు (వాటిని పోప్ అనుచరులకు, రైతులకు వ్యతిరేకంగా రాసిన రచనల నుండి వేరు చేయలేము) స్పష్టంగా చాలా తక్కువ అభ్యంతరకరంగా అనిపించాయి. కానీ లూథర్ ఆ మూడు వర్గాలనూ అత్యంత తీవ్రంగా విమర్శించాడు, నిర్ణయాత్మక చర్యలు తీసుకోవాలని అధికారులను కోరాడు. 1520 వేసవి కాలం ప్రారంభంలోనే, సిల్వెస్టర్ ప్రియెరియాస్ స్పష్టంగా రూపొందించినట్లుగా, పోప్ వర్గం యొక్క వాదనలకు అతని సమాధానం ఇంతకంటే సూటిగా ఉండదు: "మనం దొంగలను ఉరితీసి, దోపిడీదారులను కత్తితో, మతవిరోధులను అగ్నితో శిక్షిస్తున్నప్పుడు, దేవుని సంఘాన్ని నిరంతరం నాశనం చేస్తున్న ఈ విధ్వంసక శక్తులైన కార్డినల్స్, పోప్‌లు, రోమన్ సోదోము యొక్క ఈ మురికి కుప్పకు వ్యతిరేకంగా మనల్ని మనం అన్ని ఆయుధాలతో మరింతగా ఎందుకు రక్షించుకోకూడదు, వారి రక్తంలో మన చేతులు ఎందుకు కడుక్కోకూడదు?"

1525 మే నెలలో తిరుగుబాటు చేస్తున్న రైతులపై అతను చేసిన దాడులు కూడా అంతే తీవ్రంగా ఉన్నాయి.*' అతని 'ఎర్మానుంగ్ జుమ్ ఫ్రీడెన్' (శాంతికి హెచ్చరిక) అనేది రెండు విధాలుగా చేసిన దాడి. ఇది రాకుమారులు, భూస్వాముల అన్యాయాలను, అలాగే రైతులు సువార్తను హింసతో అనుచితంగా కలపడాన్ని ఖండించింది. కల్లోలభరితమైన పది రోజుల ప్రయాణం యొక్క ముద్రలతో నిండి ఉంది.

థూరింగియాలో, లూథర్ తన హెచ్చరిక గ్రంథానికి "దోపిడీ, హత్యలు చేసే రైతుల గుంపులకు వ్యతిరేకంగా" అనే అనుబంధాన్ని హడావిడిగా జతచేశాడు. ఇక్కడే అతనికి "రాజుల భజనపరుడు" అనే ముద్ర వేయడానికి కారణమైన వాక్యం ఉంది: "ఇవి ఎంత విచిత్రమైన కాలమంటే, ఇతరులు ప్రార్థించడం కంటే ఒక రాజు రక్తం చిందించడం ద్వారా స్వర్గానికి ఎక్కువ అర్హుడు కాగలడు." లూథర్ భాష నిజంగా ఆగ్రహం, కసితో కంపించిపోతుంది.

కాబట్టి ప్రియమైన ప్రభువులారా, ఇక్కడ స్వేచ్ఛనివ్వండి, ఇక్కడ రక్షించండి, ఇక్కడ సహాయం చేయండి. పేదలపై కరుణ చూపండి, ఇక్కడ చేతనైన వారిని పొడవండి, చంపండి, గొంతు నులమండి; అలా చేస్తూ మీరు చనిపోతే, అది మీ అదృష్టం: మీరు మరింత ధన్యులు.

మరణాన్ని నీవు ఎన్నటికీ పొందలేవు.

ప్రమాదంలో సంస్కరణ ఉద్యమం: ఇరవై సంవత్సరాల తరువాత, వృద్ధుడైన లూథర్ యూదులకు వ్యతిరేకంగా చర్యలు తీసుకోవాలని పిలుపునిచ్చినప్పుడు, ఆయన అత్యంత క్రూరమైన, కచ్చితమైన సూచనలను చేర్చాడు. 'యూదులు మరియు వారి అబద్ధాల గురించి' అనే తన కరపత్రంలో, ఈ "సైతాను పిల్లలను" ఎలా చూడాలో ఆయన సూచించాడు.

మొదటగా, వారి ప్రార్థనా మందిరాలను లేదా పాఠశాలలను తగలబెట్టాలి, మరియు కాలిపోని వాటిని నేలమట్టం చేసి మట్టితో కప్పేయాలి, తద్వారా దాని రాయి గానీ, బూడిద గానీ మరెవరూ మళ్ళీ చూడకూడదు.

తరువాత, వారి ఇళ్లను కూడా అదే విధంగా పగలగొట్టి నాశనం చేయాలి. ఎందుకంటే వారు తమ పాఠశాలల్లో చేసే పనులనే అక్కడ కూడా చేస్తారు. దానివల్ల వారిని జిప్సీల వలె ఒక కప్పు కింద లేదా పశువులశాలలో ఉంచవచ్చు.

మూడవదిగా, విగ్రహారాధన సంబంధిత అబద్ధాలు, శాపాలు మరియు దైవదూషణలు బోధించబడే వారి ప్రార్థన పుస్తకాలు మరియు తాల్ముడిస్ట్‌లన్నింటినీ వారి నుండి తీసివేయాలి. నాలుగవదిగా, వారి రబ్బీలు తమ ప్రాణాలకు, శరీరానికి ప్రమాదం వాటిల్లినా సరే, ఇకపై బోధించకుండా నిషేధించాలి. ఎందుకంటే వారు సరైన కారణంతోనే తమ పదవిని కోల్పోయారు.

ఐదవదిగా, యూదులకు ఆ రక్షణ మరియు రహదారిని పూర్తిగా నిషేధించాలి. ఎందుకంటే వారు భూస్వాములుగానీ, అధికారులుగానీ, చిల్లర వ్యాపారులుగానీ లేదా అలాంటివారుగానీ లేనందున, ఆ దేశంలో ఉండటానికి వారికి ఎటువంటి కారణం లేదు.

ఆరవదిగా, వారిని వడ్డీ వ్యాపారం చేయకుండా నిషేధించాలి మరియు వారి వద్ద ఉన్న నగదు, వెండి, బంగారం రూపంలోని సంపద మొత్తాన్ని వారి నుండి తీసుకుని భద్రపరచాలి.

ఏడవదిగా, బలవంతులైన యౌవనస్థులైన యూదు స్త్రీపురుషులకు కొరడా, గొడ్డలి, పలుగు, గునపము, నూలు వడికే సాధనం, కండె వంటివి ఇచ్చి, వారి చెమటతో వారి జీవనోపాధిని సంపాదించుకునేలా వదిలివేయాలి.

ఎందుకంటే, అందరూ చూడగలిగినట్లుగా, వారిపై దేవుని ఉగ్రత ఎంత తీవ్రంగా ఉందంటే, సౌమ్యమైన కరుణ వారిని మరింత అధ్వాన్నంగా మాత్రమే చేస్తుంది, కఠినత్వం వల్ల పెద్దగా మేలు జరగదు. కాబట్టి, ఏ విధంగానైనా వారిని తొలగించండి.*

నిస్సందేహంగా ఒక మారణహోమం అని పిలవదగిన ఈ కార్యక్రమం యొక్క మొట్టమొదటి వాక్యాన్ని ఆధునిక అనువాదాలలో తొలగించారు:

అగ్నిజ్వాలల నుండి కొందరినైనా కాపాడగలమనే ఆశతో, మనం భయభక్తులతో కఠోర కరుణను ప్రదర్శించాలి. మనం ప్రతీకారం తీర్చుకోకూడదు. వారు దేవుని ఆగ్రహానికి గురయ్యారు—మనం వారికి కలగాలని కోరుకునే దానికంటే వెయ్యి రెట్లు ఘోరమైన ఆగ్రహానికి వారు లోనయ్యారు.*°

అయితే, అతను వాస్తవానికి వాళ్లకు జరగాలని కోరుకునేది చాలా చెడ్డ విషయం.

ఇక్కడ మాట్లాడింది కేవలం పనితో అలసిపోయి, చింతలతో సతమతమవుతూ, శక్తి క్షీణించిన వృద్ధుడైన లూథర్ మాత్రమే కాదు. ఇది కేవలం ఆ కాలపు సాధారణమైన మాటల కటుత్వం మాత్రమే కాదు. ఆ సంస్కర్త 1520లో "దోపిడీకి పాల్పడే రోమన్ కాథలిక్కులకు" మరియు 1525లో "కొల్లగొట్టే రైతులకు" వ్యతిరేకంగా ప్రతిఘటన కోసం ఇలాంటి విజ్ఞప్తులనే చేశారు. ఎన్నో విధాలుగా విముక్తిని, పురోగతిని తెచ్చిపెట్టిన సైతానుపై ఆయనకున్న దృక్పథం యొక్క పరిమితులు మూడుసార్లు ప్రదర్శించబడ్డాయి. సైతాను శక్తిపై ఆయనకున్న నిరంతర అవగాహన ఫలితంగా, లూథర్ చట్టానికి మరియు సువార్తకు మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాన్ని అన్వయించడం నేర్చుకున్నారు మరియు దేవునిపై నిష్క్రియాత్మక విశ్వాసానికి, ప్రపంచాన్ని తీర్చిదిద్దడంలో క్రియాశీలక భాగస్వామ్యానికి మధ్య ఉన్న సరిహద్దును కనుగొన్నారు. సైతాను ఆవరించిన ప్రపంచ నేపథ్యంలో, లూథర్ జీవితానందాన్ని కనుగొన్నారు. మరియు అంతిమంగా, సైతాను యొక్క నైతిక ఒత్తిడియే ఆ ప్రాణాంతక మానవ వ్యాధి అయిన అణచివేతకు వ్యతిరేకంగా పోరాడేలా అతన్ని నడిపించింది.

మనస్సాక్షి యొక్క "అధి అహం". కానీ సైతాను శక్తులతో జరిగే పోరాటం, వేగంగా సమీపిస్తున్న ప్రళయ దినం నేపథ్యంలో సామూహిక తీర్పులకు దారితీసినప్పుడు, ప్రవక్త స్వరం ఒక తీవ్రమైన మతోన్మాద యుద్ధ నినాదంగా మారుతుంది. అది కూడా అంతే.

ఒకే వ్యక్తి, బహుభార్యత్వం విషయంలో ప్రజా నైతికతకు, మర్యాదకు వ్యతిరేకంగా ప్రేమ సువార్తను నొక్కి చెబుతూనే, అదే సమయంలో చట్ట పరిరక్షకులైన అధికారులకు కత్తిని అందించి, శాంతిభద్రతలను పునరుద్ధరించడానికి సామూహిక హత్యాకాండను కూడా ఒక సాధనంగా ఉపయోగించమని ఎలా ఆదేశించగలడు?

ప్రపంచం యొక్క సహజ స్థితి గందరగోళం మరియు అల్లకల్లోలం. దానిని ఎన్నడూ దాని మానాన దాన్ని వదిలిపెట్టరు, అది ఎల్లప్పుడూ దేవునికి మరియు సైతానుకు మధ్య జరిగే యుద్ధభూమిగా ఉంటుంది. ఒక తండ్రి తన కుటుంబాన్ని పోషించి, ఆదుకున్నట్లు, లౌకిక అధికారులు మానవాళి సంక్షేమాన్ని కాపాడతారు. ఈ గందరగోళానికి వ్యతిరేకంగా జరిగే పోరాటంలో ప్రపంచం మనుగడ సాగించడానికి, కుటుంబంలోనూ, సమాజంలోనూ తమ వంతు సహకారం అందించడం క్రైస్తవుల కర్తవ్యం.

మఠం ద్వారం వద్ద రైతుల సైన్యం ee ప్రమాదంలో సంస్కరణ ఉద్యమం కాథలిక్కులు, రైతులు మరియు యూదులలోని సైతానుతో పోరాడటానికి, మరియు తదనంతరం "దేవుని శత్రువులకు" వ్యతిరేకంగా "దేవుని సైనికులను" సమీకరించడానికి సంస్కరణ ఉద్యమం అనే నినాదాన్ని ఉపయోగించడానికి మధ్య ఒక ప్రాణాంతకమైన సంబంధం ఉంది.

మధ్యాహ్నపు చీకటి: లూథర్ మరియు యూదులు. థర్డ్ రీచ్ మరియు దాని పర్యవసానంగా వచ్చిన పాశ్చాత్య ప్రపంచమంతా, యూదులను తీవ్రంగా ద్వేషించే లూథర్‌ను తమకు అనుకూలంగా మలచుకున్నాయి. ఆ సంస్కర్తతో వ్యవహరించే ఏ ప్రయత్నమైనా ఈ అడ్డంకిని ఎదుర్కొంటుంది. యూదులకు వ్యతిరేకంగా లూథర్ చేసిన పోరాటం గురించిన ఏ వర్ణన అయినా, అది ఎంత నిష్పక్షపాతంగా మరియు పాండిత్యంతో కూడి ఉన్నప్పటికీ, దానిలోని భయానకత నుండి తప్పించుకోలేదు: మనం హోలోకాస్ట్ అనంతర యుగంలో జీవిస్తున్నాము. పీడకల లాంటి భీభత్సపు మాయలో, దూకుడుగా చేసే ఆరోపణలకు మరియు క్షమాపణతో కూడిన వివరణలకు మధ్య ఉన్న మార్గంలో మనం తడబడుతూ ముందుకు సాగుతున్నప్పుడు, చరిత్ర నీడల గుండా తొంగిచూడటం, స్పష్టమైన తీర్పులు ఇవ్వడం, న్యాయమైన శిక్ష విధించడం కష్టంగా ఉంది. అపరాధభావంతో నిండిన స్వరాలు వెల్లువెత్తుతున్నాయి, కానీ మన యుగానికి కేవలం మాటలతో తిరస్కరించడం కంటే చాలా ఎక్కువ అవసరం: దానికి సవివరమైన సమాచారం మరియు గతం గురించిన నిష్కపటమైన దృక్పథం కావాలి. ఆధునిక ప్రపంచం ఆవిర్భవించిన యుగంతో జరిగిన బాధాకరమైన ముఖాముఖిలో సామూహిక స్మృతిమత్తత అవసరం. ఎందుకంటే ఇది జర్మన్ గతం గురించిన విషయం కాదు, దానిని అధిగమిస్తే నాగరికత భవిష్యత్తులో మధ్యాహ్నపు చీకటి భయం నుండి విముక్తి పొందుతుంది.

యూదుల గురించి లూథర్ రాసిన చివరి రచనలు, ఈ బాధాకరమైన కానీ అవసరమైన స్మరణ కార్యానికి అత్యంత కీలకమైనవి. దీనిని ప్రారంభించడానికి సరైన సమయం ఆగష్టు 1536, ఎలెక్టర్

లూథర్ యొక్క ఉదార ​​పోషకుడు మరియు సంస్కరణ ఉద్యమానికి గట్టి సమర్థకుడైన సాక్సనీకి చెందిన జాన్ ఫ్రెడరిక్, యూదులను తన నియోజకవర్గం నుండి తరిమివేయాలని శాసించాడు. ఆ ఎలెక్టర్ క్రైస్తవ ప్రపంచంలో చాలాకాలంగా మతపరంగా ఆమోదించబడిన ఒక మార్గాన్ని ఉపయోగించాడు, అందువల్ల అది యూదులకు ఆకస్మికంగా కలిగిన ఆశ్చర్యమేమీ కాదు. మధ్యయుగ ఐరోపాలో నిరాశ్రయులవ్వడం వారి విధిగా మారింది. కానీ దానికి అలవాటుపడటం సాధ్యపడలేదు. వారిని బహిష్కరించినప్పుడల్లా, వారు మళ్లీ తీవ్రమైన కష్టాలను అనుభవించారు.

ఎలక్టోర్‌ను తన చర్యలను ఉపసంహరించుకునేలా లేదా కనీసం వాటిని తగ్గించి, యూదు వ్యాపారులకు ఎలక్టోరేట్ గుండా వెళ్ళే హక్కును కల్పించేలా ఒప్పించాల్సి వచ్చింది. ఈ పనికి అత్యంత అనువైన వ్యక్తి జోసెల్ వాన్ రోషైమ్. అతను తన అల్సాటియన్ స్వస్థలానికి చాలా దూరంలో కూడా యూదుల ప్రతినిధిగా, "సామ్రాజ్యంలోని సమస్త యూదుల పాలకుడిగా" గుర్తింపు పొందాడు. కానీ ఎలక్టోరల్ సాక్సనీ ఆస్థానంలోకి అతనికి ప్రవేశం ఎవరు కల్పించగలరు? అందుకు ఒక వ్యక్తి అందుబాటులో ఉన్నట్లు కనిపించాడు, అతడొకడు.

విట్టెన్‌బర్గ్‌కు చెందిన మార్టిన్ లూథర్, 1523లో, యూదుల మిత్రుడిగా కనబడినందున, తన ప్రత్యర్థుల అనుమానాలకు ధైర్యంగా గురయ్యాడు. అన్నింటికీ మించి, ఆ సమయంలో లూథర్ చెప్పినట్లుగా, "యేసు క్రీస్తు..." అనే మాటను వినడానికి ఎవరు మాత్రం సహించగలరు?

"వివాహ ఆనందం మరియు ప్రపంచ శాంతి" "యూదుడిగా జన్మించాను" అని, మరియు దేవుడు తిరస్కరించిన ఈ నీచమైన యూదులు క్రీస్తు వంశానికి చెందినవారేనని; క్రైస్తవులమని మనల్ని మనం ఎంతగానో గొప్పగా భావించుకునే మనం అన్యమతస్థులమని, కేవలం "వియ్యపు బంధువులు మరియు పరదేశులం" మాత్రమేనని—ఆ సంస్కర్త అంత దూరం వెళ్ళడానికి సాహసించాడు.

విట్టెన్‌బర్గ్‌లో ఉన్న, యూదుల "స్నేహితుడు" అని పిలవబడే వ్యక్తితో సంబంధాన్ని, స్ట్రాస్‌బర్గ్‌కు చెందిన సంస్కర్త అయిన వోల్ఫ్‌గ్యాంగ్ కాపిటో నెలకొల్పాడు. కాపిటో ఒక ప్రసిద్ధ హీబ్రూ పండితుడు మరియు, బహుశా స్వయంగా "యూదుల స్నేహితుడు" కాకపోయినప్పటికీ, యూదుల పాండిత్యం పట్ల గొప్ప గౌరవం కలిగి ఉండేవాడు. లూథర్ సహాయంతో, ఆ ఎలెక్టర్‌ను తన మనసు మార్చుకునేలా ఒప్పించాల్సి ఉంది. లూథర్ నిరాకరించినప్పుడు, అది జోసెల్ వాన్ రోషైమ్‌కు మరియు బహుశా కాపిటోకు కూడా ఖచ్చితంగా ఒక అసహ్యకరమైన, వివరించలేని ఆశ్చర్యం కలిగించింది. ఈనాటికీ, లూథర్ జీవితంలో యూదుల పట్ల స్నేహం నుండి శత్రుత్వానికి మారిన నిర్ణయాత్మక మలుపుగా ఈ నిరాకరణనే తరచుగా పరిగణిస్తారు.

లూథర్ స్వయంగా అటువంటి మలుపును ఖండించి ఉండేవాడు, ఎందుకంటే యూదులను "స్నేహపూర్వకంగా" చూడాలని, తద్వారా దేవుని ద్వారా వారి మతమార్పిడికి ఎలాంటి ఆటంకాలు కలగకూడదని తాను ఎప్పుడూ భావిస్తూ వచ్చానని ఆయన నొక్కిచెప్పాడు. ఆ "స్నేహపూర్వకత" కఠినమైన "కరుణ"గా మారినప్పటికీ, ఆయన చివరి వరకు ఈ అభిప్రాయానికి గట్టిగా కట్టుబడి ఉన్నాడు; ఆయన దృష్టిలో బహిష్కరణకు అదే ఏకైక ప్రత్యామ్నాయం, యూదులను వెళ్లగొట్టకుండా ఆపడానికి ఉన్న చివరి మార్గం.

జోసెల్ వాన్ రోషైమ్, విట్టెన్‌బర్గ్ నుండి సహాయం అందుతుందని, తద్వారా యూదులను రక్షించే విధానాన్ని అనుసరించగలనని పొరపాటుగా ఆశించాడు, కానీ యూదులను రక్షించడం లూథర్ పనిలో భాగం కాదు. రాజ్య సంక్షేమానికి, తద్వారా అభివృద్ధి, రక్షణ లేదా బహిష్కరణపై నిర్ణయం తీసుకోవడానికి అధికారులు బాధ్యులు కాబట్టి, యూదులను "పునరావాసం" కల్పించడానికి చర్యలు తీసుకోవాలని అతను లౌకిక అధికారులను కోరాడు. లౌకిక అధికారులకు సంబంధించిన చట్టపరమైన నిబంధన ఏమిటంటే, లూథర్‌కు చాలా కాలం ముందు, స్వాబియన్ పండితుడు

జోహన్నెస్ రాయిక్లిన్ యూదుల జ్ఞానాన్ని సమర్థిస్తూ ఒక సూత్రాన్ని రూపొందించాడు. యూదుల జ్ఞానాన్ని క్రైస్తవుల సేవలో ఉపయోగించాల్సి ఉన్నందున, వారు దేశ చట్టాలను పాటించినంత కాలం వారిని "అతిథి పౌరులుగా" రక్షించాలని అతను డిమాండ్ చేశాడు. కానీ వారు ప్రజా శ్రేయస్సుకు హాని కలిగించి, తమను తాము మెరుగుపరుచుకోవడానికి అంగీకరించకపోతే, వారిని వెళ్లగొట్టాలి.

లూథర్ దృష్టిలో యూదులు అభివృద్ధి చెందడానికి బదులుగా మరేదైనా చేస్తున్నారు.

అంతకంటే దారుణమైన విషయం ఏమిటంటే, ఆయన మాటలను తప్పుగా అర్థం చేసుకోవడం వల్ల ప్రోత్సాహం పొంది, వారు మరింత తెగించి, నజరేయుడైన యేసును దూషిస్తూ, శపిస్తూ, క్రైస్తవులను తమ "ఘోర శత్రువులుగా" పరిగణించడం మొదలుపెట్టారు. ఎంతగా అంటే, "మీకు వీలైతే, [ఇప్పుడు] మీరు క్రైస్తవులందరినీ వారి అస్తిత్వాన్ని, వారికున్నదానిని దోచుకుంటారు."

అయితే, సాక్సోనీలోని యూదుల పక్షాన మాట్లాడకూడదనే నిర్ణయం, వారు మత సహనాన్ని కోరుతూనే తమ సొంత దేవుడిని మతవిశ్వాసం లేకుండా తిరస్కరిస్తున్నారనే విశ్లేషణపై ఆధారపడింది.

యేసు క్రీస్తు తండ్రి. "మీ బంధువు మరియు ప్రభువైన, ప్రియమైన, సిలువ వేయబడిన యేసును, మాతో పాటు అన్యజనులతో పాటు మీరు అంగీకరించకపోతే" ప్రవాస దుఃఖాన్ని ఏదీ నివారించదు. లూథర్ యూదులను "యేసు బంధువులు" అని పిలవడం, క్రీస్తు "వ్యతిరేకులకు" బేషరతు అంగీకారాన్ని తెలియజేయడానికి ఉద్దేశించినది కాదు: "దయచేసి నా సలహాను స్వీకరిస్తారా, .

ఎందుకంటే, నా నుండి ఎవరూ తీసివేయలేని సిలువ వేయబడిన యూదుని నిమిత్తం, మీరు మీ మొండితనం కోసం నా అనుగ్రహాన్ని దుర్వినియోగం చేయని పక్షంలో, మీ యూదులందరి కోసం నేను నా శక్తికొలది సంతోషంగా చేస్తాను. ఇది మీరు తెలుసుకోవలసిన విషయం.”

తన మరణానికి మూడు రోజుల ముందు, 1546 ఫిబ్రవరి 15న ఐస్లెబెన్‌లో ఇచ్చిన తన చివరి ఉపన్యాసానికి లూథర్ "యూదులకు వ్యతిరేకంగా హెచ్చరిక"ను జోడించారు. వృద్ధాప్యంలో లూథర్‌లో వచ్చిన మార్పును ఇది స్పష్టంగా వివరిస్తుంది. స్నేహం శత్రుత్వంగా మారలేదు; కేవలం అభివృద్ధి మరియు మతమార్పిడి కోసం సమర్థవంతమైన విధానానికి ప్రతిపాదించిన చర్యలు మాత్రమే మారాయి: యూదులు మన ప్రజా శత్రువులు; వారు మన ప్రభువైన క్రీస్తును దూషించడం, కన్య మరియను వేశ్య అని మరియు క్రీస్తును జారసంతానం అని పిలవడం మానరు, "మరియు వారు మనందరినీ చంపగలిగితే, వారు సంతోషంగా అలా చేస్తారు. మరియు వారు తరచుగా అలా చేస్తారు." అయినప్పటికీ, "మనం ఆచరించాలనుకుంటున్నాము

వారి పట్ల క్రైస్తవ ప్రేమను కలిగి ఉండి, వారు మారుమనస్సు పొందాలని ప్రార్థించండి.

జోసెల్ వాన్ రోషైమ్‌కు రాసిన తన లేఖలో లూథర్ యూదులను నేరుగా ఉద్దేశించి, మతం మార్చుకోమని వారిని ప్రోత్సహించే అవకాశాన్ని అప్పటికే తీసుకున్నాడు. కానీ ఇప్పుడు అతను క్రైస్తవ లౌకిక అధికారులతో మాట్లాడాడు: అంతిమ తీర్పు వేగంగా సమీపిస్తోంది, కాబట్టి క్రైస్తవ ప్రపంచాన్ని రక్షించడంలో తమ కర్తవ్యాన్ని నిర్లక్ష్యం చేసిన ఆ లౌకిక పాలకులకు శ్రమ! క్రీస్తు విరోధి యొక్క తుఫాన్ దళాల నుండి రక్షించుకోవడానికి ఇదే సమయం. వారు టర్కుల రూపంలో బయటి నుండి క్రైస్తవ ప్రపంచంపై దాడి చేసినా, పోప్ మరియు అతనికి విధేయులైన మతాధికారుల వలె చర్చి లోపల నుండి సామ్రాజ్యంలో సువార్త బోధనను మరియు క్రమాన్ని అణచివేసినా, లేదా యూదుల వలె లోపలి నుండి ప్రజా సంక్షేమాన్ని దెబ్బతీసినా సరే. యూదులపై తన భారీ దాడులను ప్రారంభించడానికి చాలా కాలం ముందే, లూథర్ యూదులు, పోప్ మరియు టర్కుల ఈ కలయికను దేవుని శత్రువుల అపవిత్ర కూటమిగా కనుగొన్నాడు. ఇప్పుడు అంతిమ దినాల భయానకతలు విప్పబడటంతో, చర్చి మరియు లౌకిక అధికారులు తమ సొంత రక్షణాత్మక యుద్ధంలోకి నెట్టబడ్డారు; ఆ యుద్ధంలో విజయం యొక్క హామీ లేదు కానీ మనుగడ సాగించే అవకాశాలు ఉన్నాయి. క్రైస్తవ పాలకులారా, మీరు ఇతరుల పాపాలలో పాలుపంచుకోకూడదు, దేవుడు మీపై కరుణించి, మీ పాలన కొనసాగేలా చేయమని మీరు వినయంగా ప్రార్థించాలి.

చర్యలు 'స్నేహపూర్వకత' నుండి 'కఠిన కరుణ'కు మారాయి; మారకుండా ఉన్నది యూదుల పట్ల లూథర్ దృక్పథం. కీర్తనల యువ ప్రొఫెసర్ యూదులు దేవునికి మొండి శత్రువులని కనుగొన్నప్పటి నుండి అది అలాగే ఉంది. వారు మతం మారాలి, దానికి వేరే మార్గం లేదు. వారు మారాల్సిందే.

వివాహానందం మరియు ప్రపంచ శాంతి, వారు ఒకప్పుడు ఎలా ఉన్నారో అలా తిరిగి మారారు: అబ్రహాము యొక్క నిజమైన పిల్లలు, ఇశ్రాయేలు యొక్క నిజమైన కుమారులు! కానీ యూదులుగా ఉన్న యూదులకు ఇక ఏ ఆశా లేదు. వారు తమ సైతాను సంబంధమైన, క్రీస్తును దూషించే పాఠశాలలు మరియు యూదుల ప్రార్థనా మందిరాల నుండి దూరంగా ఉండవలసి వచ్చింది, "కానీ వారు అలా చేయని చోట, మనం వారిని మన మధ్య సహించకూడదు లేదా అనుమతించకూడదు."

ఇది, అల్లరి దేశభక్తి ఉప్పెనతో ప్రజలు లేచి నిలబడి, యూదులపై క్రూరమైన ప్రతీకారంతో దాడి చేయమని చేసిన విజ్ఞప్తి కాదు. ఎందుకంటే, లూథర్ తన పునఃవిద్యా కార్యక్రమాన్ని "మనం మనకు మనమే ప్రతీకారం తీర్చుకోకూడదు" అనే ప్రకటనతో నిస్సందేహంగా ప్రారంభించాడు. అతని డిమాండ్లు లౌకిక పాలకులకు, రాకుమారులకు మరియు ఉన్నత వర్గాలకు ఉద్దేశించినవి. వారు డబ్బు కోసం, శపించబడిన వడ్డీ వ్యాపారాన్ని సహించారు, తద్వారా యూదుల చేతిలో సామాన్యుడు తనకున్నదంతా దోచుకోబడటాన్ని చూస్తూ ఉండిపోయారు; ఇప్పుడు వారు దేవునికి మరియు క్రీస్తుకు శత్రువులైన వీరి పట్ల తమ విధానాలను విడిచిపెట్టాలి.

దోపిడీ అనే విషయం కొత్తదేమీ కాదు; దాని మూలాలు సంస్కరణోద్యమానికి పూర్వం నాటి సామాజిక సంస్కరణ కరపత్రాలలో ఉన్నాయి. "యూదులను వెళ్లగొట్టండి" అనేది వీధులలో మరియు ప్రసంగ వేదికల నుండి వినిపించే ఒక సాధారణ నినాదం. మరోవైపు, లూథర్ బహిష్కరణను సమర్థించలేదు; ఆయన "సహనాన్ని" కాపాడటానికి ప్రయత్నించారు; అయితే, ఆ సహనం కేవలం మతమార్పిడి కోసమేనన్నది స్పష్టమవుతోంది. ఆయన జీవితాంతం అదే వైఖరిని కొనసాగించారు. కానీ అంత్యదినాలు సమీపించడంతో, సహనాన్ని పాటించగల కాలానికి తాత్కాలిక పరిమితులు ఏర్పడ్డాయి.

"ఇతరుల పాపాలకు" సహకరించవద్దని అధికారులను హెచ్చరించారు; ఇది నిస్సందేహంగా యూదులపై ఆరోపించబడిన పౌర చట్ట ఉల్లంఘనలను సూచిస్తుంది. యూదులపై దైవదూషణ ఆరోపణలు చేసి, వడ్డీ వ్యాపారులుగా నిందించడమే కాకుండా, పవిత్ర ప్రసాదాన్ని మరియు క్రీస్తు శరీరాన్ని అపవిత్రపరచడం, మరియు పిల్లలను ఆచారబద్ధంగా హత్య చేయడం వంటి ప్రజా ప్రమాదకరమైన నీచమైన నేరాలకు కూడా వారిపై అభియోగాలు మోపారు. వారిలో చాలా మందికి మరణశిక్ష విధించారు. "యూదుల నేరాలు" అనే అంశం మధ్యయుగాల చివరి నాటికి అప్పటికే ప్రాచుర్యం పొందింది మరియు తరువాత, 1541లో, జోహన్నెస్ ఎక్ దీనిని మళ్ళీ ప్రస్తావించారు. యూదులకు వ్యతిరేకంగా రాసిన తన అత్యంత తీవ్రమైన గ్రంథం, 'యూదులు మరియు వారి అబద్ధాల గురించి' (1543)లో, లూథర్ యూదుల నేరపూరిత చర్యల గురించిన ఈ భయాన్ని తగ్గించడానికి ప్రయత్నించలేదు. కానీ ఆ తీవ్ర విమర్శ యొక్క తీవ్రత, వ్యక్తులు చేయగల నేరాల గురించిన హెచ్చరిక నుండి కాకుండా, సామూహిక యూదు మతం పట్ల అతని కనికరంలేని వైఖరి నుండి ఉద్భవించింది, ఇది క్రైస్తవులను కేవలం చేతలతోనే కాకుండా మాటలతో కూడా ప్రమాదంలో పడేసింది. అందుకే లూథర్, యూదుల ప్రార్థనా మందిరాలను అబద్ధపు పాఠశాలలుగా భావించి తగలబెట్టమని, రబ్బీల పుస్తకాలను జప్తు చేయమని లేదా—మరే ఇతర మార్గాలు పనిచేయకపోతే—వారిని బహిష్కరించమని అధికారులకు సలహా ఇచ్చాడు.

మతం మారడానికి ఇష్టపడని యూదులు.' యూదుల 'దైవదూషణ' ప్రభావం చూపడం ప్రారంభం కావడంతో, క్రైస్తవ మతాన్ని రక్షించడానికి చర్యలు తీసుకోవలసి వచ్చింది.

కానీ "ఇతరుల పాపాలకు" మరో కోణం కూడా ఉంది, లూథర్ దృష్టిలో నిస్సందేహంగా అదే ప్రధానమైనది, అదే క్రీస్తును తిరస్కరించడం. ఇది ఏమాత్రం యూదులకే ప్రత్యేకమైనది కాదు.

ప్రమాదంలో ఉన్న సంస్కరణ ఉద్యమానికి ప్రధానంగా పోప్ మరియు అతని క్యూరియా కారణమని చెప్పబడింది: "కానీ ఇప్పుడు టర్కుల లేదా యూదుల అంధత్వం, మొండితనం, దుష్టత్వం చూసి నేను ఆశ్చర్యపోవడం లేదు. ఎందుకంటే నేను చర్చి యొక్క అత్యంత పవిత్రమైన పితరులలో, పోప్, కార్డినల్స్, బిషప్‌లలో కూడా అదే చూస్తున్నాను. ఓ దేవుని మహోన్నత మహిమ యొక్క భయంకరమైన ఉగ్రత మరియు అగమ్యగోచరమైన తీర్పు." లూథర్ ఈ సన్నిహిత సంబంధం గురించి చాలా కాలంగా తెలుసు, కానీ బహిష్కరణకు పిలుపునివ్వలేదు. కానీ క్రీస్తు విరోధి సమీపిస్తుండటంతో, బయటపడటానికి ఉన్న ఏకైక మార్గం తుది వేర్పాటు మాత్రమే—అయితే, కేవలం యూదుల నుండి మాత్రమే కాదు! లూథర్ తన భూలోక జీవితపు చివరి రోజులకు చేరుకుంటున్నప్పుడు, సమస్య టర్కీ క్రూసేడ్ లేదా రోమ్ లేదా యూదుల పట్ల ద్వేషం కాదు, అది అంత్యదినాల గందరగోళంలో శత్రువులందరి నుండి సువార్తను నిలబెట్టడం.

ప్రపంచ చరిత్రలో యూదులకు, క్రైస్తవులకు మధ్య ఉన్న సంబంధంలోని ఘోర విషాదాన్ని ఈ ఒక్క వ్యక్తి చరిత్రలో సంక్షిప్తంగా అధ్యయనం చేయవచ్చు. ఒక సంస్కర్తగా అతను "యూదుల నుండి పుట్టినవాడు," మరింత కచ్చితంగా చెప్పాలంటే, దేవుని ప్రజలుగా మరియు క్రీస్తును తిరస్కరించినవారిగా ఇశ్రాయేలుపై అతని ఆలోచనల నుండి పుట్టినవాడు. సంస్కరణకు, తిరిగి కనుగొనబడిన సువార్తకు యూదులు చూపిస్తున్న ప్రతిఘటనలో అతను "దేవుని నుండి మొండిగా, నిరంతరంగా దూరం కావడాన్ని" మరియు తద్వారా "దేవునికి విరోధమైన శక్తులన్నిటి యొక్క కొత్తగా ఏర్పడిన కూటమిని" చూశాడు. "యూదులు మరియు వారి" అనే తన గ్రంథంలో

అబద్ధాలు, మరియు అతని చివరి హెచ్చరికలో (1546లో విట్టెన్‌బర్గ్‌లో ఇచ్చిన శీర్షిక లేని ఉపన్యాసంలో ఒక భాగం) మళ్ళీ సంగ్రహించబడినప్పటికీ, మార్పుకు ఆస్కారం ఇచ్చే సహనం అనే భావన ఖచ్చితంగా నిలుపుకోబడింది. కానీ చివరి వ్యక్తి గురించిన అతని ఆసన్నమైన అంచనా...

బహిష్కరణను నివారించడానికి ఇదే చివరి అవకాశం కాబట్టి, ఈ సహనాన్ని చాలా పరిమితమైన పరిధులలో ఉంచడానికి, వివేకం అతనికి "కాలపు సంకేతాలను" అర్థం చేసుకుని, మూల్యాంకనం చేసే సామర్థ్యాన్ని ఇస్తుంది. లూథర్ యొక్క సంస్కరణ యూదుల రాజకీయ మరియు సామాజిక స్థితిని మెరుగుపరచడానికి నిస్సందేహంగా ఏమీ చేయలేదు.

యూదుల పట్ల అతని వైఖరి మధ్యయుగాల నాటిదిగానే ఉన్నప్పటికీ, తన జీవితపు చివరి దశలో కూడా, యూదులను "క్రీస్తు హంతకులు"గా భావిస్తూ, వారిని "క్రైస్తవ స్ఫూర్తితో" జన సమూహం యొక్క ఆగ్రహానికి గురిచేసే ఆ మధ్యయుగపు ద్వేషాన్ని అతను ఎన్నడూ అలవరచుకోలేదు. అతని అభిప్రాయాలు రెండు విధాలుగా మధ్యయుగాలను దాటి ముందుకు సాగాయి. ఒక విధంగా, అతని సొంత వర్గంలో అతని ప్రేరణలకు లభించిన ఆదరణను గమనించాలి. లూథర్ యొక్క పలువురు ప్రముఖ శిష్యులలోని వివిధ అభిప్రాయాల సూక్ష్మభేదాలను విస్మరించేంతగా మనం సంస్కరణ ఉద్యమాన్ని లూథర్‌తో ముడిపెట్టకూడదు. అతని సన్నిహిత సహచరుడు మరియు అతని యూదు కరపత్రాల అనువాదకుడైన జస్టస్ జోనాస్, మరియు నూరెంబర్గ్ సంస్కర్త ఆండ్రియాస్ ఓసియాండర్, క్రీస్తు విరోధి మరియు అతని సైన్యాలతో జరిగే అంతిమ పోరాటంలో యూదులను భాగస్వాములను చేయలేదు. తమ సువార్త విశ్వాసంలో, అంత్యదినాలలో యూదులు మరియు క్రైస్తవుల కోసం ఒక ఉమ్మడి, విముక్తి పొందిన భవిష్యత్తు ఉంటుందని వారు ఆశించారు. రెండవదిగా, పాల్ గెర్హార్డ్ (+1676) లేదా జాకబ్ రెవియస్ (+1658) రచించిన తరువాతి సంస్కరణ గీతాలు, "ప్రభూ యేసూ, నిన్ను సిలువ వేసింది యూదులు కాదు" అనే భావనను కలిగించిన మొదటివి కావు. 1544 నాటి విట్టెన్‌బర్గ్ గీతాల పుస్తకంలో అప్పటికే ఒక పద్యం ఉంది, అది లూథర్‌కు ప్రత్యేకంగా ఆపాదించబడనప్పటికీ, అతను సంవత్సరాలుగా వ్రాసి, బోధించిన దానికి ఎంతగానో పోలి ఉండటంతో, దానిని లూథర్ చేతితో వ్రాసినదిగా పరిగణించాలి.

మన గొప్ప పాపాన్ని, ఘోరమైన దుష్కార్యాన్ని, దేవుని నిజమైన కుమారుడైన యేసు సిలువకు మేకులతో కొట్టాడు.

కాబట్టి ఓ పాపియైన యూదాను, అలాగే యూదులందరినీ మనం శత్రుత్వంతో నిందించకూడదు, ఎందుకంటే ఆ దోషం మనదే.

అంత్యదినాల వేదనలో, దేవుని శత్రువుల యొక్క నిరంతర కూటమి లూథర్‌ను తీవ్రమైన వ్యతిరేకతకు సవాలు చేసింది. కానీ చరిత్ర గురించిన ఈ దృక్పథానికి భవిష్యత్తును సూచించే ఒక విరుద్ధమైన కోణం కూడా ఉంది. యూదుల చరిత్ర అనే అద్దంలో లూథర్, "దుర్భర క్రైస్తవులమైన మనల్ని"® కనుగొన్నాడు, మనం కూడా దుష్టత్వం యొక్క ప్రమాదకరమైన గొలుసులోని లంకెలం. యూదుల ద్వారా మనం నిజానికి ఎవరో అతను తెలుసుకున్నాడు: స్వభావరీత్యా మనం ఎల్లప్పుడూ అన్యజనులం మరియు దేవుని శత్రువులం; దేవుని ముందు మనం మంచి వంశం, ధర్మశాస్త్రం మరియు క్రియల మీద ఆధారపడినప్పుడు, యూదుల వలె మనం కూడా కపటవేషధారులం.*' యూదుల అద్దంలోని వెల్లడింపులు నమ్మశక్యం కానివి: "యూదులు"—చర్చిలోకి చొరబడి, పరిస్థితిని మరింత దిగజార్చేలా, దానిని తమ గుప్పిట్లోకి గట్టిగా తెచ్చుకోగలిగారు.

చర్చిపై అటువంటి తీవ్రమైన విమర్శ, తీవ్రమైన ద్వేషాన్ని నింపి, శతాబ్దాలుగా దానిని సృష్టించిన ప్యాషన్-ఆధారిత భక్తి™ని మూలాల నుండి దెబ్బతీయడానికి సరిపోయింది.

క్రైస్తవ ఐరోపాలో పవిత్ర వారం యూదులకు ఒక ప్రత్యేకమైన భయానక సమయం.* కానీ, "సంస్కరణ" అనేది నిజమైన క్రైస్తవులను మత నిరంకుశుల బానిసత్వం నుండి, అనగా అంతానికి ముందున్న చివరి బబులోను చెర నుండి, అప్పటికే బయటకు నడిపించిందని అర్థం చేసుకుంటే, "దుర్బల క్రైస్తవులమైన మనకు" మరియు యూదులకు మధ్య పాపంలో సంఘీభావం దాని పశ్చాత్తాప మరియు సంస్కరణ శక్తిని కోల్పోతుంది. అటువంటి ప్రొటెస్టంట్ విజయవాదం, మతవిరోధులను, పాపిస్టులను, యూదులను, మరియు "దుష్ట క్రైస్తవులమైన మనల్ని" గత చరిత్రగా వెనక్కి తిరిగి చూడటానికి అనుమతిస్తుంది. అప్పుడు, అంతం ప్రారంభంలో చర్చి కోసం జరిగిన సంస్కరణ పోరాటానికి సేవ చేసిన ప్రవచనాత్మక కొలమానమైన "యూదుల పరిశీలన", ఒక జాత్యహంకార అంతిమ పరిష్కారంగా దుర్వినియోగం కాకుండా ఇకపై సురక్షితంగా ఉండదు. యూదుల ద్వారా, స్వర్గ మరియు భూమి యొక్క ఆదిమ శత్రువుతో క్రైస్తవులు పొత్తు పెట్టుకోగల సామర్థ్యాన్ని మార్టిన్ లూథర్ బట్టబయలు చేశాడు. క్రైస్తవుల గురించిన ఈ దిగ్భ్రాంతికరమైన దృక్పథాన్ని తొలగించడం యూదుల గురించిన వినాశకరమైన దృక్పథానికి దారితీస్తుంది. ఈ ప్రాథమిక వేదాంత నిర్మాణం కూలిపోయిన తర్వాత, లూథర్‌లో కనిపించే యూదు వ్యతిరేకత—మొత్తం క్రైస్తవ విశ్వాసంలో ఉన్నట్లే—ఆధునిక యూదు వ్యతిరేకతకు ఒక పావుగా మారుతుంది.

ఆ వ్యక్తి మరియు అతని కార్యాలు: సంఘర్షణ మరియు వ్యక్తిత్వం. లూథర్ వోర్మ్స్ నుండి బయలుదేరినప్పుడు, అతనికి ముప్పై ఏడు సంవత్సరాల వయస్సు మరియు తన అధికార పరాకాష్టలో ఉన్నాడు. కానీ ఈ వ్యక్తి ఎవరనేది అస్పష్టంగానే మిగిలిపోయింది. ఊహించని సంఘటనలు అతన్ని ఒక రాజకీయ రంగంలోకి నెట్టాయి, అక్కడ తరచుగా అతని మాట వినిపించినప్పటికీ, అతని వ్యక్తిత్వం అస్పష్టంగా మారింది. అంతేకాకుండా, అతని ప్రవర్తన దృఢమైన నమ్మకాలచే ఎంతగానో రూపుదిద్దుకుంది, దానివల్ల వ్యక్తిగత లక్షణాలకు మరియు పదవి బాధ్యతలకు మధ్య కచ్చితంగా తేడాను గుర్తించడం తరచుగా కష్టంగా ఉంటుంది. కానీ, లూథర్ అనే వ్యక్తిని తెలుసుకోవాలనుకునే ఎవరైనా ఆ సాహసం చేయాల్సిందే. ఒక సన్యాసిగా, లూథర్ తన ఆత్మను తాను చదువుకోవడానికి శిక్షణ పొందాడు, మరియు అతని విమర్శనాత్మక స్వీయ-విశ్లేషణ, అతన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించే ఎవరికైనా ఒక అద్భుతమైన మార్గదర్శి. అతని ప్రతికూల తీర్పులు ఎప్పుడూ అతిశయోక్తి కావు; అతను తనలో నొక్కిచెప్పిన రెండు ప్రతికూల లక్షణాలు అతని సమకాలీనులచే ధృవీకరించబడ్డాయి: తీవ్రమైన చిరాకు మరియు వాచాలత్వం.

తన సాక్సన్ సంస్కారం లేకపోవడం, మందబుద్ధి అనే సాకులతో అతను తన మితిమీరిన వాచాలత్వాన్ని సమర్థించుకున్నాడు.

అతను నిరంతరం పోరాటం చేస్తూ ఉండటం, ఒత్తిడి మరీ ఎక్కువైనప్పుడు కేవలం "విస్ఫోటనం చెందడం" అనే వాస్తవం వల్ల అతని తొందరపాటు స్వభావాన్ని కొంతవరకు క్షమించారు. దీనితో మనం లూథర్ వ్యక్తిత్వంలోని ఇబ్బందికరమైన అంశాలను నిజంగానే స్పృశించాము. ఆగ్స్‌బర్గ్ మరియు వోర్మ్స్‌లో అతనికి ప్రత్యేక గుర్తింపును తెచ్చిపెట్టిన స్థిరత్వం మరియు మత విశ్వాసం, అతని స్నేహితులు మరియు అనుచరుల సంఖ్యను కూడా పరిమితం చేశాయి. అతని వ్యక్తిగత ఆకర్షణ అతని పరిసరాలకు ఒక భారంగా ఉండేది.

అవి ఎంత సూచనాత్మకంగా ఉన్నప్పటికీ, సాకులు వెతకడానికి ప్రయత్నించడంలో పెద్దగా అర్థం లేదు.

వాస్తవాలు స్పష్టంగా ఉన్నాయి, కానీ వాటిని చారిత్రకంగా, సంఘటనల నేపథ్యంలో అర్థం చేసుకోవాలి. డైట్ ఆఫ్ వోర్మ్స్ అనేది లూథర్‌పై చెరగని ముద్ర వేసిన ఒక అనుభవం; అతను దానిని వదిలించుకోలేకపోయాడు. స్వేచ్ఛగా సంచరించే హక్కు తీవ్రంగా నిరోధించబడిన ఏకైక సంస్కర్త అతనే. అతను స్వేచ్ఛగా తిరగగలిగిన ఏకైక ప్రదేశాలు ఎలక్టోరల్ సాక్సనీ, తరువాత హెస్సే—మరియు డ్యూక్ జార్జ్ మరణం తరువాత,

డ్యూకల్ సాక్సనీ. కానీ ఆంక్షలకు గురైనది ప్రయాణికుడైన లూథర్ మాత్రమే కాదు.

తన ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా అతను సంస్కరణ ఉద్యమానికి ప్రతీకగా నిలిచాడు. అతను పలికిన ప్రతి మాట ప్రతిచోటా వినిపించి, దానిపై మననం చేయబడేది. వర్మ్స్‌కు