వివాహానందం మరియు ప్రపంచ శాంతి

ప్రమాదంలో సంస్కరణ ఉద్యమం, విపరీత రీత్యా, లూథర్ యొక్క చారిత్రక తప్పుడు ప్రాతినిధ్యానికి ఇది ప్రధానంగా బాధ్యత వహిస్తుంది మరియు జ్ఞానోదయం పొందిన, విద్యావంతులైన వారి వీరోచిత గాథను కూడా సృష్టించింది.

ప్రొటెస్టంట్. లూథర్ "ఐక్యత కాదు, సత్యం" అనే ప్రత్యామ్నాయాలను సమర్థించడు.

"సంస్థ కాదు, మనస్సాక్షి," "సంఘం కాదు, వ్యక్తి." 1529 నాటి గ్రోసర్ కేటెకిస్మస్‌లో పరిశుద్ధుల సహవాసమైన సంఘానికి ఆయన చేసిన విధేయతా ప్రకటన, అటువంటి తప్పుడు ప్రత్యామ్నాయాలను తోసిపుచ్చి ఉండాల్సింది. ఎందుకంటే సంఘం

'వర్గాలకు, విభజనలకు అతీతంగా, ప్రేమలో ఏకమైన.' విశ్వాసుల అదృశ్య సంఘాన్ని, దృశ్యమాన సంస్థాగత సంఘానికి వ్యతిరేకంగా నిలబెట్టే ప్రొటెస్టంట్ ధోరణిని అధిగమించనంత కాలం, ఈ ప్రకటన ఎటువంటి ప్రభావాన్ని చూపదు. లూథర్ ఎప్పటికీ వాస్తవరూపం దాల్చలేని, దాల్చకూడని ఆదర్శ సంఘం గురించి ఆలోచిస్తున్నట్లుగా ఈ మాటలను తప్పుగా అర్థం చేసుకుంటున్నారు. అయితే, లూథర్ స్వయంగా, విశ్వాస సంఘాన్ని తిరిగి చరిత్రలోకి, తన అస్థిరమైన కాలంలోని (అతను లేకపోయినా సరే) వాస్తవంలోకి, తన రోజులోని వాస్తవంలోకి తీసుకురావడానికి ఆది నుంచీ పోరాడాడు. దృశ్యమాన, సంస్థాగత సంఘాన్ని ప్రభువు నిర్దేశించిన కార్యానికి అనుగుణంగానే అంచనా వేయాలి.

కీర్తనల గ్రంథం—సంఘ గ్రంథం. 1513 మరియు 1515 మధ్య, లూథర్ విట్టెన్‌బర్గ్‌లో కీర్తనల గ్రంథంపై బహుశా తన మొదటి వేదాంత ఉపన్యాసాల శ్రేణిని నిర్వహించారు. యువ లూథర్ మొదటి నుండి నిజంగా సంఘ సహవాసంపై దృష్టి సారించారా లేదా అనే విషయాన్ని మనం ఇక్కడే కనుగొనగలుగుతాము.

అతను అప్పటికే తన సాధారణ కాలపట్టికగా మారిన దానిని అనుసరిస్తుంటే, సోమ, మంగళ, బుధవారాల్లో ఉదయం తొమ్మిది నుండి పది గంటల వరకు అతని మాట వినబడేది.

ఇలాంటి ఉపన్యాసాలను అనుసరించడానికి లాటిన్ పరిజ్ఞానం కంటే ఎక్కువ అవసరం.

నేడు సర్వసాధారణంగా భావించే లూథర్ భావనలతో పాటు, మధ్యయుగాల నాటివై, మనకు అపరిచితంగా మారిన, కొన్నిసార్లు సాహసోపేతంగా కూడా అనిపించే ఆలోచనలను కూడా మనం కనుగొంటాము. కానీ ఒకసారి మనం ఆయన వ్యాఖ్యాన పద్ధతితో పరిచయం పెంచుకుని, ఆయన ఒక గ్రంథాన్ని సమీపించే విధానాన్ని గ్రహించి, ఆ యువ ప్రొఫెసర్ తన బైబిల్ వ్యాఖ్యానంలో పొందుపరిచిన అనుభవాల పట్ల ఒక అవగాహనను పెంపొందించుకున్న తర్వాత, సంఘం లేని ఒంటరి సంస్కర్త అనే ప్రబలమైన అభిప్రాయానికి విరుద్ధమైన సంఘం గురించిన ఆ చైతన్యాన్ని మనం పొందుతాము.

1513 వేసవి సెమిస్టర్ యొక్క మొదటి ఉపన్యాసం బహుశా వేసవి సెలవుల తర్వాత ఆగస్టు 15న జరిగి ఉంటుంది. లేఖనాలను అర్థం చేసుకోవడానికి సరైన "తాళం చెవి" గురించి ఒక ప్రాథమిక పరిచయంతో లూథర్ దానిని ప్రారంభించారు: అది ఆత్మకు మరియు అక్షరానికి మధ్య తేడాను గుర్తించే కళ. అదే ఒక నిజమైన వేదాంతిని తయారు చేస్తుంది. ఇది పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా సంఘానికి ప్రసాదించబడిన ఒక వరం మరియు ఇది మానవ చాతుర్యం నుండి ఉద్భవించదు. కీర్తనలు గనుక అలా ఉంటే, అవి కేవలం డొల్ల అక్షరాలు మాత్రమే.

దేవునికి మరియు సైతానుకు మధ్య ఉన్న క్రైస్తవత్వాన్ని, అంతర్గత అవగాహన లేకుండా, ఒక ఆరాధనా క్రతువుగా భావించి, దైవ ప్రార్థనలో భాగంగా ప్రతిరోజూ యాంత్రికంగా వల్లెవేయడం; అది కేవలం ఒకరిని సున్నితత్వం లేనివారిగా చేసి, హృదయాన్ని మూసివేస్తుంది. క్రీస్తు ఆత్మ వైపు ముందుకు సాగడం ద్వారా మాత్రమే ప్రార్థన చేసే వ్యక్తి విడుదల పొంది పునరుజ్జీవింపబడతాడు, ఎందుకంటే కీర్తనల గ్రంథమే క్రీస్తును గూర్చి ప్రవచించే గ్రంథం.

"కీర్తనల చిక్కుముడి"పై పాండిత్యంతో కూడిన వ్యాఖ్యానాలకు, అసలు పాఠం కంటే తరచుగా ఎక్కువ వివరణ అవసరం ఉంటుంది. క్రీస్తు స్వయంగా ఈ మాట చెప్పి ఆ అసలు పాఠానికి తాళం చెవిని అందించారు: "లేఖనములను పరిశోధించుడి; ఏలయనగా . ."

"అవి నా గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుచున్నవి" (యోహాను 5:39). క్రీస్తు రాకడకు మరియు ఆయన కార్యాలకు సాక్ష్యమిచ్చే కీర్తనల ప్రవచనాత్మక భావం ఇది. అయితే, ఇంతటితో ఈ వాక్యభాగం ముగిసిపోదు; క్రీస్తు రాకడ వలన ఇది నిరర్థకం కూడా కాదు. క్రీస్తు రాకడ తర్వాత నేటికీ దీనికున్న శాశ్వతమైన ఆధ్యాత్మిక విలువ ఏమిటంటే, దీని ప్రవచనం రూపకాలంకారంగా "క్రీస్తు సర్వస్వాన్ని," అనగా ప్రభువును మరియు ఆయన సంఘాన్ని తనలో ఇముడ్చుకుంది. అంతేకాక, ఈ వాక్యభాగం ఇంకా ముందుకు సాగి, ఒక వ్యక్తిగత క్రైస్తవుని జీవితంలోకి కూడా వెళుతుంది; అతడు ఒంటరి జీవిగా కాకుండా, భూమిపై ఉన్న పోరాట సంఘంలో ఒక సభ్యునిగా పరిగణించబడతాడు: కీర్తనల యొక్క రూపకాలంకార లేదా నైతిక అర్థం, పాపానికి మరియు సాతానుకు వ్యతిరేకంగా మనిషి చేసే మతపరమైన పోరాటంలో అతనికి ఆయుధాలను అందించి, బలపరుస్తుంది.

లేఖనాల చతుర్విధ భావం గురించిన ఈ అంతర్దృష్టిని ఒక వ్యాఖ్యాన పద్ధతిగా ఎలా నిర్వహిస్తారో ప్రదర్శించడానికి, లూథర్ సాంప్రదాయ ఉదాహరణలను ఆశ్రయిస్తాడు.

అతను పదే పదే యెరూషలేము మరియు బబులోను అనే ప్రత్యామ్నాయాలను లేదా "సీయోను పర్వతం" అనే పదంలో ఉన్న అనేక సందేశాలను ఉపయోగిస్తాడు:

(అంతిమ తీర్పు వెలుగులో) యెరూషలేము నగరం మంచి ప్రజలు _సద్గుణాలు యూదయ ప్రతిఫలాలు బబులోను నగరం దుష్ట ప్రజలు దుర్గుణాలు శిక్ష

పర్వతమండలము, యూదుల ప్రార్థనా మందిరము, కనాను సీయోను, న్యాయము, శ్రేయస్సు, క్రైస్తవ నిత్యజీవము. ప్రమాదంలో సంస్కరణ. యూదులు మరియు అన్యమతస్థులకు వ్యతిరేకంగా సంఘం చేస్తున్న పోరాట పరిస్థితిని బహిర్గతం చేయడానికి, క్రైస్తవులను వారి నిద్రాణస్థితి నుండి మేల్కొల్పడానికి, వారిని హెచ్చరించి బలపరచడానికి, మరియు క్రైస్తవ విశ్వాసం యొక్క "అనవసరమైన" మరియు "మూర్ఖత్వం" పట్ల వారి ప్రతిఘటనను అధిగమించడానికి లూథర్ ఈ చతుర్విధ వ్యాఖ్యానాన్ని ఉపయోగిస్తాడు.

1513 ఆగస్టు నాటి విద్యార్థులు ఈ ప్రణాళిక యొక్క పరిణామాలను అప్పటికే గ్రహించారా? కీర్తనల ప్రవచనంపై లూథర్ చేసిన వ్యాఖ్యానం ఎంతగా లక్ష్య-ఆధారితమైనదో—అంటే సంఘాన్ని ఉద్దేశించినదో—అతని రచన చూపిస్తుంది. అతను తన ఉద్దేశాలను రెండుసార్లు స్పష్టంగా ప్రకటిస్తాడు, మరియు మూడవసారి ప్రస్ఫుటమైన మౌనంతో తన వైఖరిని స్పష్టం చేస్తాడు.

కీర్తనలపై ఆయన ఉపన్యాసాలకు పరిచయమైన "యేసు క్రీస్తు పీఠిక" నాలుగు లేఖన భాగాల శ్రేణితో ప్రారంభమవుతుంది, చివరి భాగం కీర్తనల రచయితగా పరిగణించబడిన కీర్తనకారుడైన దావీదు ఏ క్రీస్తు గురించి ముందుగా చెప్పాడో సూచిస్తుంది: "యేసు క్రీస్తును, సిలువ వేయబడిన ఆయనను తప్ప నేను దేనిని ఎరుగను."

(1 కొరింథీ. 2:2). ఈ వచనం సంఘం యొక్క నిజమైన వ్యాఖ్యానాన్ని కూడా అందిస్తుంది: హింసించబడిన సంఘం తప్ప వేరే సంఘం లేదు, అది తన చరిత్రలో క్రీస్తు యొక్క శ్రమలలో పాలుపంచుకుంటుంది. మరియు: శ్రమ మరియు బాధల నుండి తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నించని వారు తప్ప మరెవరూ ఈ సంఘానికి చెందినవారు కారు.

పరిచయం యొక్క రెండవ భాగంలో లూథర్ మరింత స్పష్టంగా వివరించారు, అందులో ఆయన క్రీస్తు, ఆయన సంఘం మరియు దాని సభ్యులకు సంబంధించిన కీర్తనల యొక్క మూడు స్థాయిల అర్థాలను ప్రదర్శించడానికి జాగ్రత్తగా ఎంచుకున్న ఉదాహరణలను ఉపయోగించారు:

క్రీస్తు యూదులచేత ఎలా వేధించబడ్డాడో, అలాగే సంఘం కూడా నిరంకుశులు, మతవిరోధులు మరియు నాస్తిక క్రైస్తవులచే పీడింపబడుతోంది. తొలి సంఘానికి పట్టిన తెగులు అమరవీరుల యుగం. చక్రవర్తి కాన్‌స్టాంటైన్ క్రైస్తవ మతాన్ని గుర్తించిన తరువాత, ప్రమాదకరమైన మతవిరోధాల నుండి తనను తాను రక్షించుకోవడానికి సంఘానికి సభలు మరియు సంఘ పండితులు అవసరమైన కాలం వచ్చింది; చివరగా, "మన కాలంలో," సంఘంలోని నాస్తికులకు వ్యతిరేకంగా అంతర్గత పోరాటం చెలరేగింది, వారు ఇప్పటికే అగ్రస్థానాలను పొందేంతగా అభివృద్ధి చెందారు. "నిరంకుశులు, మతవిరోధులు మరియు భక్తిహీనమైన మతాధికారులకు వ్యతిరేకంగా":'! ఈ రోజు మనం నిరంకుశులు, మతవిరోధులు మరియు భక్తిహీనమైన మతాధికారులకు వ్యతిరేకంగా పోరాడుతున్నాము.

లూథర్ తన ప్రారంభ ఉపన్యాసాలలో స్పష్టంగా నిర్లక్ష్యం చేసిన విషయం ఏమిటంటే, లేఖనాలను వ్యాఖ్యానించే సాంప్రదాయ చతుర్విధ వ్యవస్థలోని నాల్గవ స్థాయి: అదే అంతిమ తీర్పు వెలుగులో చేసే అనగోజిక్ వ్యాఖ్యానం. తరువాతి రెండు సంవత్సరాలలో అతను అప్పుడప్పుడు ఈ కోణాన్ని విడిగా అంచనా వేసేవాడు, కానీ అతను దానిని తన పరిచయం నుండి విస్మరించడం యాదృచ్ఛికం కాదు. కీర్తనలలోని క్రీస్తు ప్రవచనం, రెండవ రాకడ వేగంగా సమీపిస్తోందని వెల్లడిస్తుంది. భవిష్యత్తు ఇప్పటికే ప్రారంభమైంది, అంతం మొదలైంది. సుదూర రాకడ వెలుగులో ఒక "అంతిమ అర్థం" అనవసరం: ఈ భవిష్యత్తు ఇప్పుడే!

లూథర్ యొక్క పవిత్ర గ్రంథ వ్యాఖ్యానం మొదటి నుంచీ "చర్చి సిద్ధాంతం"తో విడదీయరాని విధంగా ముడిపడి ఉంది. డాక్టరేట్ పొందిన ఒక సంవత్సరం తర్వాత, ఇరవై ఎనిమిదేళ్ల ఆ ప్రొఫెసర్ తన సమగ్ర గ్రంథాన్ని సిద్ధం చేశారు.

దేవునికి మరియు సైతానుకు మధ్య క్రైస్తవత్వం: నరకపు కోరల్లో సైతాను సేవకుల మధ్య పోప్ పట్టాభిషిక్తుడవుతాడు, ఇది 2 థెస్సలొనీకయులు 2:4a లోని "[సైతాను] దేవుడని పిలువబడే లేదా ఆరాధించబడే వాటన్నిటినీ ఎదిరించి, వాటికంటే తనను తాను హెచ్చించుకుంటాడు" అనే వాక్యానికి సూచన. అతను మధ్యయుగ గ్రంథ వ్యాఖ్యాన సంప్రదాయాన్ని ఆకళింపు చేసుకుంటూనే, దానిని స్వతంత్రంగా అభివృద్ధి చేసే విధంగా కీర్తనలపై ఉపన్యాసాలు ఇస్తాడు. మొదటి వాక్యం నుండే మార్టిన్ లూథర్ ముద్ర స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.

అయితే ఆ వ్యక్తిగత గుణం, క్రీస్తు పట్ల ఆయనకున్న దృక్పథం వల్ల ఏర్పడదు, మరియు నిశ్చయంగా ఆయన చతుర్విధ వ్యాఖ్యాన పద్ధతిని ఉపయోగించడం వల్ల కూడా ఏర్పడదు. క్రీస్తు, సంఘం మరియు క్రైస్తవుని మధ్య ఉన్న పరస్పర సంబంధంపై, మరియు సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు తన సంఘాన్ని స్థాపించి, ప్రతి క్రైస్తవుని జీవితాన్ని నిర్దేశిస్తాడనే విషయంపై ఆయన ఇచ్చే ప్రాధాన్యతే దీనిలోని విశేషమైన లక్షణం. అందుకే సంఘం పదేపదే ప్రమాదంలో పడుతోంది, మరియు క్రైస్తవులు "నేడు కూడా" సైతాను శక్తిచేత శోధించబడుతున్నారు.

క్రీస్తు కాలం గడిచిపోయిన కాలం కాదని, అది చరిత్రలో కొనసాగుతూనే ఉందని లూథర్ చూపించాలనుకుంటున్నాడు. సంఘం దేవునికి మరియు సైతానుకు మధ్య తీవ్రమైన పోటీని ఎదుర్కొంటోంది. విరోధి తన వేషాలను మార్చుకోవచ్చు, కానీ అతను పరిసయ్యునిగా, రోమన్ చక్రవర్తిగా, మతవిరోధిగా, లేదా మత నాయకుడిగా ఉన్నప్పటికీ, గుర్తించదగిన విధంగా తనకు తాను నమ్మకంగానే ఉంటాడు. సంఘం యొక్క అసలు భావన, మరియు తద్వారా వర్ధమాన సంస్కర్త చూసినట్లుగా దాని మార్గదర్శి మరియు గీటురాయి, ప్రమాదంలో ఉన్న సంస్కరణకు సంబంధించినదే. అది సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు సంఘం, ప్రాపంచిక శక్తి మరియు సాయుధ బలంతో కాకుండా, విశ్వాసం మరియు విశ్వాస ప్రకటన ద్వారా సువార్తను వ్యాప్తి చేసే అమరవీరుల సంఘం.

విశ్వాసం ద్వారా అమరవీరుల విధేయత యువ లూథర్‌కు ఇంకా ఎంత కేంద్రంగా ఉందంటే, క్రీస్తు, సంఘం మరియు వ్యక్తిగత క్రైస్తవుడు అనే అల్లికలో, సెయింట్ పాల్ రోమీయులకు రాసిన పత్రికలో కనిపించే విశ్వాసం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటాన్ని అతను ఇంకా ఇమడ్చలేకపోయాడు.

పత్రికలోని ప్రధాన వాక్యభాగమైన "నీతిమంతులు విశ్వాసము ద్వారా జీవింతురు" (రోమా 1:17) పట్ల ఆయన అనుసరించిన సంస్కరణవాద దృక్పథం ఫలితంగా మాత్రమే ఇది సాధ్యమవుతుంది. స్పష్టత కోసం తన అన్వేషణలో లూథర్ ఒకదాని తర్వాత ఒకటిగా కొత్త విషయాలను కనుగొంటూ ముందుకు సాగాడు; ఆయన మార్గం సంఘంతో ప్రారంభమై చివరి వరకు దానితోనే కొనసాగింది. పావు శతాబ్దం తర్వాత తన కీర్తనల ఉపన్యాసాలను తిరిగి చూసుకుంటూ, ఆయన ఇలా చెప్పగలిగాడు, "ఆహా, ఒక పదం యొక్క నిజమైన అర్థాన్ని కనుగొన్నప్పుడు నేను తరచుగా సంతోషించేవాడిని; అది నా కోసం ఒక వాక్యం మొత్తాన్ని ప్రకాశవంతం చేసింది."

పరిచయం రుజువు చేస్తున్నట్లుగా, కీర్తనలపై లూథర్ యొక్క మొదటి ఉపన్యాసాలకు ముందు అనేక ఆవిష్కరణలు జరిగాయి. అవన్నీ కలిసి, అప్పటికే సంస్కరణ లక్షణాలను కలిగి ఉన్న ఒక చర్చి చిత్రాన్ని ఆవిష్కరిస్తాయి. ఇక్కడ తీసుకున్న నిర్ణయాలు పాప పరిహార పత్రాల (ఇండల్జెన్సెస్) వివాదానికి మార్గం సుగమం చేశాయి.

విశ్వాసుల సంఘం—అమరవీరుల సంఘం. క్రీస్తు సంఘం అదృశ్యమైనది కాదు. దాని శక్తి మరియు సంపదలు దేవుని చేతులలో భద్రంగా ఉండి, విశ్వాసం ద్వారా మాత్రమే చూడగలిగినప్పటికీ, దాని సాక్ష్యం జీవన్మరణాలలో తన స్థానాన్ని, ఒక స్థానాన్ని పొందుతుంది; దానికి ఒక చరిత్ర ఉంది; మరియు దానికి పదవులు, పదవులను నిర్వహించేవారు కూడా అవసరం. కానీ సంఘంలో ఒక మార్పు సంభవించినప్పుడు, దాని సాక్ష్యం మరుగునపడి, దాని ఆస్తులు మరియు సంపదలు ప్రదర్శించబడినప్పుడు, దాని సంస్థలనే సంస్కరించడం తప్ప మరో ప్రత్యామ్నాయం లేదు.

1515 శరదృతువులో లూథర్, పశ్చిమ దేశాలలో రోమ్ చర్చి యొక్క ఆధిపత్యాన్ని ఒక తరువాతి సిద్ధాంతపరమైన మరియు చారిత్రక పరిణామంగా అంగీకరించడానికి ఇంకా సిద్ధంగానే ఉన్నాడు, కానీ అతని మత పరిపాలన ఆదర్శం బిషప్‌ల సముదాయమే. విశ్వాసుల చర్చిలో ప్రాధాన్యత మరియు ప్రత్యేక హక్కుల కోసం వాదోపవాదాలకు తావు లేదు. దానికి పదవుల గురించి తెలుసు మరియు అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా బిషప్‌లు మరియు పండితుల సహకారం అవసరం, కానీ వారందరూ సేవ చేయడానికి ఉన్నారు కానీ పాలించడానికి కాదు.

వారు సువార్త బోధను కాపాడతారు మరియు సంస్కారాల నిర్వహణను పర్యవేక్షిస్తారు. బోధన మరియు ఉపదేశం చేసే బాధ్యతను బట్టి, గ్రామ యాజకునికి తన పారిష్‌లో బిషప్ మరియు డాక్టర్ అనే రెండు విధులు అప్పగించబడతాయి. బోధన ద్వారా దేవుని పిల్లలు జన్మిస్తారు; బాప్తిస్మం మరియు ప్రభువు బల్ల అనే సంస్కారాల ద్వారా క్రీస్తు వారిని సైతాను చేతుల నుండి విడిపించి, శ్రమ మరియు హింసలలో వారిని బలపరుస్తాడు.

దేవునికి మరియు సైతానుకు మధ్య క్రైస్తవత్వం. కనిపించే సంఘం ఎన్నడూ పరిశుద్ధంగా మరియు నిర్మలంగా ఉండదు; అది ఎల్లప్పుడూ పరిశుద్ధులు మరియు వేషధారులతో కూడిన ఒక "మిశ్రమ శరీరం" (corpus mixtum) గా ఉంటుంది. తీవ్రమైన ప్రమాద సమయాలలో, తమ స్థానంలో నిలబడి, తమ విశ్వాసంలో చలించకుండా ఉండే వారు ఎక్కువ మంది ఉండరు. కేవలం "కొద్దిమంది" మాత్రమే చివరి వరకు దృఢంగా నిలబడతారు.

ఇవన్నీ లూథర్ యొక్క మొదటి కీర్తనల ఉపన్యాసాలలో కనిపించే ప్రాథమిక భావనలు.

అవి 1517 నాటి ఇండల్జెన్స్ సిద్ధాంతాలకు మరియు 1530లో మెలాంక్టన్ రూపొందించిన ఆగ్స్‌బర్గ్ ఒప్పుకోలులోని చర్చి గురించిన వ్యాసానికి ఆధారభూతమైన సూత్రంగా నిలిచిపోతాయి. 1537లో లూథర్ ష్మాట్‌కాల్డిక్ వ్యాసాలలో చర్చిని దాని నిజమైన పునాదులకు తిరిగి పిలిచారు: "కృతజ్ఞత

ఏడేళ్ల బాలుడనైన దేవునికి సంఘం అంటే ఏమిటో తెలుసు; అదేమిటంటే, పరిశుద్ధులైన విశ్వాసులు మరియు తమ కాపరి స్వరాన్ని వినే గొర్రెలు.

లూథర్ తన ప్రధాన గ్రంథమైన 'ఆన్ ది కౌన్సిల్స్ అండ్ చర్చ్స్' (1539)లో ఒక తుది వివరణను అందిస్తాడు. అందులో అతను ప్రసంగం, బాప్తిస్మం, పవిత్ర సహవాసం, పాపవిమోచనం, అభిషేకం మరియు దైవారాధనలను సంఘం యొక్క ఆరు లక్షణాలుగా పేర్కొన్నాడు, మరియు ఒక కీలకమైన ఏడవ లక్షణాన్ని జోడించాడు: దేవుని ప్రజలు హింసను అనుభవిస్తారు మరియు ద్వేషానికి గురవుతారు, సైతాను, లోకం మరియు శరీరం చేత పీడింపబడతారు. "ఏడవ లక్షణంగా, పవిత్రాత్మ యొక్క అవశేషం ద్వారా పవిత్ర క్రైస్తవ ప్రజలను బాహ్యంగా గుర్తించవచ్చు."

సిలువ అంటే, అది అపవాది, లోకం, మరియు శరీరం నుండి వచ్చే సమస్త దురదృష్టాన్ని, హింసను, అన్ని రకాల శ్రమలను మరియు కీడును ('పరలోక తండ్రీ' ప్రార్థనలో చెప్పినట్లుగా) సహించాలి; అంతరంగంలో దుఃఖించాలి, బుద్ధిహీనంగా ఉండాలి, భయపడాలి; బాహ్యంగా పేదదిగా, నిందలకు గురైనదిగా, రోగిగా, బలహీనంగా, బాధపడాలి; అప్పుడే అది తన శిరస్సు అయిన క్రీస్తులా ఉండగలదు. దీనికి గల ఏకైక కారణం, అది క్రీస్తును మరియు దేవుని వాక్యాన్ని గట్టిగా పట్టుకొని, క్రీస్తు నిమిత్తం బాధపడటమే అయి ఉండాలి, మత్తయి 5: 'నా నిమిత్తము హింస పొందువారు ధన్యులు'.

మీరు అలాంటిది ఎక్కడ చూసినా లేదా విన్నా, అది పవిత్రమైన క్రైస్తవ సంఘమేనని తెలుసుకోండి."'> సంఘం గురించిన ఈ దృక్పథంలోని విప్లవాత్మక స్వభావం సుస్పష్టం. అమరవీరుల సంఘాన్ని మధ్యయుగపు సంఘం యొక్క బాహ్య వైభవం మరియు సార్వభౌమాధికారపు బాహ్య చిహ్నాలతో పోల్చి చూస్తే సరిపోతుంది.

మరియు లూథర్ సమకాలీనులలో చాలామంది సరిగ్గా అదే చేశారు.

అయినప్పటికీ, లూథర్ కార్యక్రమం అంతటి సాహసోపేతమైనది అయినప్పటికీ, అణచివేయకూడని ఒక చీకటి కోణం కూడా ఉంది. హింసించబడిన వారిని నిస్సహాయంగా సిలువను అంగీకరించమని, నిష్క్రియాత్మకంగా బాధపడమని ప్రోత్సహించడం యథాతథ స్థితిని బలపరుస్తుంది మరియు మార్పు, సంస్కరణలకు ఆటంకం కలిగించేంత సంప్రదాయవాద ప్రభావాన్ని కలిగి ఉంటుంది. క్రైస్తవులు "భక్తిపరులుగా, మౌనంగా, విధేయులుగా ఉండాలి; అధికారులకు మరియు ప్రతి ఒక్కరికీ వారి శరీరంతో, వారికి ఉన్నదంతటితో సేవ చేయడానికి సిద్ధంగా ఉండాలి, మరియు ఏ మనిషికి హాని చేయకూడదు."

"భక్తి, మౌనం, మరియు విధేయత"—లూథర్ జర్మన్లకు దాస్యభావాన్ని, తమ పై అధికారులకు తలొగ్గడాన్ని నేర్పించాడనడానికి ఇది సరిపోదా? ఆ "కొద్దిమంది" స్థిరపడిన చర్చిగా మారినప్పుడు మరియు సింహాసనం బలిపీఠంతో ఒక పవిత్రమైన బంధాన్ని ఏర్పరచుకున్నప్పుడు నిస్సందేహంగా అలాగే కనిపిస్తుంది. భక్తితో కూడిన మౌనం, యుద్ధ సమయాల్లో మాత్రమే విప్లవాత్మకంగా, నూతనంగా మరియు పునరుజ్జీవింపజేసేదిగా మారుతుంది.

ప్రమాదంలో ఉన్న సంస్కరణ ఉద్యమం, హింసను శాంతితో ఎదుర్కోవడానికి ధైర్యం అవసరమైనప్పుడే, "ఎవరికీ హాని చేయని" సాహసంగా మారుతుంది. లూథర్ మాట్లాడుతున్న, హింసించబడిన ధైర్యవంతమైన సంఘం ఇదే; "ఉరితీయబడినా, ముంచివేయబడినా, హత్య చేయబడినా, అమరవీరుడైనా, తరిమివేయబడినా, హింసించబడినా" కూడా ఆరాధనను కొనసాగిస్తూ, ప్రజా శ్రేయస్సును అందించే సంఘం ఇది. మరొక్కసారి: "మీరు అలాంటి వాటిని చూసినా లేదా విన్నా, ఇదే పవిత్రమైన క్రైస్తవ సంఘమని తెలుసుకోండి."

హింసల కాలంలో కూడా ఒక క్రైస్తవుడు సమాజం నుండి తనను తాను వేరుచేసుకోకూడదని, దానికి సేవ చేయాలని నొక్కి చెప్పడం ద్వారా, లూథర్ తాను దైవారాధనను ప్రజా శ్రేయస్సు నుండి, క్రైస్తవుడిని పౌరుడి నుండి వేరు చేయాలనుకోవడం లేదని సూచిస్తున్నాడు.

పీడింపబడుతూనే రాజ్యాన్ని నిలబెట్టవలసిన బాధ్యత—చర్చికి, రాజ్యానికి మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసానికి ఇదే చారిత్రక ఆధారం. క్రైస్తవునికి, పౌరునికి, దేవుని ప్రాపంచిక రాజ్యానికి, దేవుని విశ్వాస రాజ్యానికి మధ్య లూథర్ తరచుగా అపార్థం చేసుకునే వ్యత్యాసంపై జరిగే చర్చల చిక్కుముడిలో మనం దారి కనుక్కోవాలంటే, ఇక్కడి నుంచే మొదలుపెట్టాలి. "రాజ్యాన్ని నిలబెట్టడం" వంటి ఆధునిక భావనకు బదులుగా, లూథర్ "ఖడ్గాన్ని ధరించడం" అనే పదాన్ని ఇష్టపడి ఉండేవారు. ఆయన కేవలం క్రైస్తవ సైనికుల గురించే కాకుండా, ప్రజలకు సేవ చేయడానికి కట్టుబడి ఉన్న న్యాయమూర్తులు, మేజిస్ట్రేట్లు, మరియు పదవులలో ఉన్న వారందరి గురించి కూడా ఆలోచించారు. రాజులకు దాసోహం అనే వికృత చిత్రానికి లూథర్ స్వంత ప్రవర్తన విరుద్ధంగా ఉంటుంది. ఎలక్టోరల్ సాక్సనీకి చెందిన ఆయన సొంత రాజులు, వారందరూ సంస్కరణ ఉద్యమానికి తమ రక్షణను అందించినప్పటికీ, వారిని కూడా వదల్లేదు. అవసరమైతే అవిధేయత చూపించేంత వరకు వారందరినీ తీవ్రంగా విమర్శించారు. అయితే, దీనికి విరుద్ధంగా, హింసించే ప్రభుత్వానికి సేవ చేయడానికి నిరాకరించకూడదు—ఈ దృక్పథం మధ్యయుగపు పోప్ పాలనకు విరుద్ధమైనది. ఆ పోప్ పాలన, ఎదురుతిరిగిన చక్రవర్తి ప్రజలను వారి విధేయతా ప్రమాణం నుండి విడిపించే హక్కును కలిగి ఉందని వాదించింది మరియు సంఘం కొరకు అధికారులకు వ్యతిరేకంగా చురుకైన యుద్ధంలో లేవమని ప్రజలను ప్రోత్సహించింది. మరోవైపు, నిజమైన, హింసించబడుతున్న సంఘానికి, ప్రపంచ శాంతిని పణంగా పెట్టి సాధించే రాజకీయ ఆశయాలు ఏవీ లేవు. ఎందుకంటే, సంఘాన్ని హింసిస్తూ, ప్రపంచంలో గందరగోళాన్ని సృష్టించడానికి ప్రయత్నిస్తున్న శత్రువు ఒకడే: అతడే సైతాను. అతనికి మూడవ లోకం లేదు; అతను ఈ రెండు లోకాలలో గందరగోళాన్ని సృష్టిస్తాడు, క్రైస్తవుడిని లోకం నుండి వైదొలగి దేవుని ముందు గొప్పలు చెప్పుకునేలా ప్రలోభపెడతాడు.

హింసించబడిన కొద్దిమంది అనేది లూథర్ యొక్క ఇతివృత్తం. రాజ్యాంగాలు మరియు ఒప్పందాల ద్వారా రక్షించబడే సహనంతో కూడిన ప్రపంచంలో, క్రైస్తవులు మరియు చర్చి గురించి ఆయనకు చెప్పడానికి ఏమీ లేదని దీని అర్థమా? గొప్ప ఇండల్జెన్స్ వివాదం యొక్క మూలాలు సరిగ్గా ఈ రకమైన పైకి కనిపించే స్వేచ్ఛలోనే ఉన్నాయి. 1514 శరదృతువులో, దాని పరిణామాలను ఎవరూ ఊహించలేని సమయంలో, లూథర్ ఈ సహనంతో కూడిన ఓర్పు అనే అంశాన్ని చేపట్టారు: సంపూర్ణ సహనం అంటే సంపూర్ణ హింస—"నుల్లా పెర్సెక్యూషియో టోటా పెర్సెక్యూషియో." "ఈ రోజు సైతాను ఊహించలేనంతటి తీవ్రమైన హింసలతో చర్చిని ప్రమాదంలో పడేస్తున్నాడు,

దేవునికి మరియు సైతానుకు మధ్య క్రైస్తవత్వం, అనగా హింస లేకుండా, సహనంతో మరియు భద్రతతో కూడుకున్నది. తృప్తి మరియు శ్రేయస్సుతో కళ్ళు మిరుమిట్లు గొలిపి, సైతాను ఉచ్చులో పడే మనకు శ్రమ.

హెచ్చరిక జారీ చేసే లూథర్ హక్కును కాదనలేము, ఎందుకంటే తృప్తి చెందిన, ఆత్మసంతృప్తితో ఉన్న చర్చి, తృప్తి చెందిన మరియు ఆత్మసంతృప్తితో ఉన్నవారిని తప్ప మిగతా అందరినీ అపరాధభావానికి గురి చేస్తుంది. అయినప్పటికీ, ఈ విమర్శ, పదహారవ శతాబ్దంలో మరియు ఆ తర్వాత చాలా కాలం పాటు నిరాశను, ద్వేషాన్ని విత్తేసి, రక్తాన్ని చిందించేలా చేసిన చర్చిలోని చీలికను మరియు దాని గురించిన పోరాటాన్ని సమర్థిస్తుందా? నష్టాలను ఏమాత్రం లెక్కచేయకుండా, నిజమైన చర్చి కోసం తన ఉద్వేగభరితమైన కలలను బలవంతంగా ముందుకు నెట్టడానికి ప్రయత్నించిన ఒక తీవ్రవాదితో మనం వ్యవహరించడం లేదా? ఒక ఉద్వేగభరితమైన కల అతని సాధారణంగా ప్రశాంతమైన తలను తిప్పివేసిందా?

రాజకీయాలనే కఠినమైన వ్యవహారంలో తనను తాను నిరూపించుకోవడం తప్ప మరో ప్రత్యామ్నాయం లేని, చారిత్రకంగా బలమైన సమకాలీన చర్చి, శక్తిహీనమైన క్రీస్తు సహవాసం అనే రక్షణారహిత వైఖరిలో మనుగడ సాగించగలదని లూథర్ ఎలా నమ్మగలిగాడు? స్పష్టంగా కనిపించే లోపాలను సరిదిద్ది, అధికార దుర్వినియోగాన్ని అరికట్టగలిగితే సరిపోయేది. కానీ, అనుభవం చూపినట్లుగా, ఒక దృఢమైన, శక్తివంతమైన పోప్ సహాయంతో మాత్రమే అది రాజులు, చక్రవర్తులు, మతవిరోధులు మరియు విప్లవకారులపై విజయం సాధించగలిగినప్పుడు, చర్చి నిర్మాణంపై ఎందుకు దాడి చేయాలి? అధికారం మరియు వాస్తవికతకు వ్యతిరేకంగా నిలబడటానికి ఈ వ్యక్తిని ఏది ప్రేరేపించింది?

ఈ ప్రశ్నలు మన ఆధునిక దృక్కోణం నుండి తలెత్తవు; అవి లూథర్ కాలంలోనే అడగబడ్డాయి మరియు ఆయనకు తీవ్రమైన వేదనను కలిగించాయి. ఆయన తన నమ్మకాలను సంపూర్ణ ఆత్మవిశ్వాసంతో, స్థిరత్వంతో అనుసరించాడనేది కాలక్రమేణా పుట్టుకొచ్చిన ఒక అపోహ. కానీ, ఆ సంఘటనల తీవ్రత చూసి ఆయనకు కలిగిన భయం ఆయనను నిశ్శబ్దంగా ఉంచలేదు, ఎందుకంటే చేతిలో ఉన్న లేఖనాలతో ఆయన "మాట్లాడే పుస్తకాన్ని" కలిగి ఉన్నాడు, అది ఆయనకు రెండు విధాలుగా సమాధానం కనుగొనడంలో సహాయపడింది: ఒకటి, సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు సంఘం అనేది మనసులోని కల్పన కాదు, లేదా ఒక ఆదర్శవాది కల కూడా కాదు. అది చారిత్రక వాస్తవం, క్రీస్తు మరియు ఆయన సాక్షుల యొక్క నమోదు చేయబడిన కథ. అంతేకాకుండా, విజయోత్సాహంతో, అధికారంపై దృష్టి సారించిన సంఘాన్ని మార్చగల సామర్థ్యం ఎవరికీ ఉండదు. అది తీర్పు దినాన దేవునికి వదిలివేయవలసిన పని.

నిజమైన క్రైస్తవ ప్రపంచం యొక్క చారిత్రక వాస్తవికతతో ప్రారంభిద్దాం: విశ్వాసుల సంఘం యొక్క ఆరంభం గురించి అపొస్తలులు వివరిస్తారు—అది నిరంతరం ఎలా వెంబడించబడి, హింసించబడిందో. పరిశుద్ధ పౌలు సువార్త యొక్క ప్రధాన సందేశాన్ని అందిస్తూ, అదే సమయంలో విశ్వాసుల సహవాసం ఎందుకు హింసించబడుతుందో వివరిస్తాడు: "మేము సిలువ వేయబడిన క్రీస్తును ప్రకటిస్తున్నాము; యూదులకు అది అభ్యంతరముగాను, గ్రీకులకు అది వెర్రితనముగాను ఉంది" (1 కొరింథీ. 1:23). ఈ వాక్యభాగం ప్రాథమికమైనది.

ది రిఫార్మేషన్ ఇన్ పెరిల్ కాన్రాడినస్ కాన్రాడి [111 ఇమెరేటోరిస్ ఫిలియస్, సిసిలిజ్ & నియాపోఫిస్ రెక్స్, క్లెమెంటే 1111 పాపా క్యాపిట్ ట్రంకాటస్.

Accipe nune Pape infidias, C7 crinine ab uno - భక్తిపరుడైన చక్రవర్తి (కాన్రాడిన్) శిరచ్ఛేదం చేయడానికి సిద్ధమవుతున్న దుష్ట పోప్ (క్లెమెంట్ IV) లూథర్‌తో అన్న మాట. ఇది అప్పటికే అతని మొదటి కీర్తనల ఉపన్యాసాల వ్యాఖ్యాన రచనలో ఒక రూపాంతర కారకంగా ఉంది, తరువాత కూడా దీనిని తరచుగా ప్రస్తావించారు, మరియు 1518లో హైడెల్‌బర్గ్‌లో జరిగిన చర్చలో, సిద్ధాంతాల రూపంలో, దాని అన్ని అంతరార్థాలతో సహా అతని స్వంత సంఘం ముందు సమర్పించారు. అడ్డురాయి, అవివేకం—ఇవే వాస్తవాలు, ఎందుకంటే దేవుడు తన మహిమను మరుగుపరిచి, అన్ని అంచనాలకు, ఆశలకు, మరియు నమ్మకాలకు విరుద్ధంగా, దానిని దానికి వ్యతిరేకమైన దానిగా మారుస్తాడు: అదే సిలువపై బలహీనత. ఈ ఆలోచన ప్రపంచానికి సహించరానిది; దీనిని దైవదూషణగా, చివరికి నాస్తికత్వంగా కూడా నిర్మూలించాలి. క్రీస్తును అనుకరించే సంఘం తన విశ్వాసాన్ని అమరవీరుల రక్తంతో ధృవీకరించడం సమంజసమే.

1511లో లూథర్ తన మతసంస్థ నిమిత్తం రోమ్‌లో నాలుగు వారాలు గడిపినప్పుడు, రోమ్ వైభవం నాటి ప్రాచీన కట్టడాల కన్నా, క్రైస్తవుల రక్తపాతాన్ని గుర్తుచేసే ప్రదేశాలే అతన్ని ఎక్కువగా ఆకర్షించాయి. అవేంటంటే, వియా అప్పియాలోని సెయింట్ కాలిక్స్టస్ భూగర్భ సమాధులు, అక్కడ వేలాది మంది అమరవీరులు స్మరించుకోబడ్డారు.

దేవునికి, సైతానుకు మధ్య ఉన్న క్రైస్తవత్వం పాతిపెట్టబడింది. అతని సన్యాస సంవత్సరాలలోనే అమరవీరుల చర్చి అతనికి మార్గదర్శక కాంతిగా ఉండేది.

ఇది కాకుండా, చర్చి చరిత్రపై ఆ సన్యాసికి ఉన్న జ్ఞానం, అతని సమకాలీనులందరిలాగే అసంపూర్ణంగా ఉండేది. 1512లో లూథర్ తన డాక్టరేట్ పట్టా కోసం సిద్ధమవుతున్నప్పుడు, సాధారణ వేదాంత శిక్షణలో గతాన్ని లోతుగా అధ్యయనం చేయడం, చారిత్రక దృక్పథాన్ని అలవర్చుకోవడం వంటివి ఉండేవి కావు. అయినప్పటికీ, ఆ కాలపు నూతన స్ఫూర్తి అతనిని ప్రభావితం చేసింది. అతనిలో గతం పట్ల ఒక అవగాహన రేకెత్తింది, మరియు త్వరలోనే పురాణ చారిత్రక సంప్రదాయాలను విమర్శనాత్మక పరిశీలనకు గురిచేయవలసిన ఆవశ్యకతను అతను గ్రహించాడు.

అతను ఎర్ఫర్ట్‌లోని తత్వశాస్త్ర విభాగంలో చదువుతున్నప్పుడు (1501-05), మానవతావాది అయిన ముటియానస్ రూఫస్‌కు సన్నిహిత వర్గంలో తిరిగేవాడు, అయినప్పటికీ వారు చాలా కాలం తర్వాత, 1515లో మాత్రమే కలుసుకున్నారు. మరియు ఆ ముటియానస్ వర్గం నుండే అతని మొదటి శిష్యుడు, సన్యాసి మరియు స్నేహితుడైన జోహన్నెస్ లాంగ్ వచ్చాడు. లాంగ్ పరిచయం చేశాడు

1516 చివరి నుండి విట్టెన్‌బర్గ్‌లోని సంస్కర్తలకు మరియు ఎలెక్టర్ ఫ్రెడరిక్‌కు మధ్య జాగ్రత్తగల మధ్యవర్తిగా ఉన్న జార్జ్ స్పలాటిన్‌కు లూథర్ రాసినది.

లూథర్‌కు ప్రాచీన రచయితల పట్ల, ముఖ్యంగా వర్జిల్ మరియు సిసెరోల పట్ల ప్రేమ కలగడానికి ఎర్ఫర్ట్ మానవతావాదులే కారణం; వారితో పరిచయం ద్వారా అతను అలంకార శాస్త్రం మరియు అలంకారిక పద్ధతులపై అవగాహన పెంచుకున్నాడు, వీటిని అతను తరువాత సరైన గ్రంథ వ్యాఖ్యానానికి కీలకమైన పూర్వావశ్యకాలుగా పరిగణించాడు. ఎర్ఫర్ట్ బృందంతో అతనికి ఉన్న సంవత్సరాల పరిచయమే, హీబ్రూ మరియు గ్రీకు భాషలను మరింత సులభంగా అర్థమయ్యేలా చేయడంలో జోహన్నెస్ రాయిక్లిన్ లేదా రోటర్‌డామ్‌కు చెందిన ఎరాస్మస్ వంటి వారి విజయాల పట్ల అతనికి గౌరవాన్ని కలిగించింది మరియు తరువాత బైబిల్ గ్రంథాలను వాటి అసలు భాషలో సంప్రదించడం అతనికి చాలా సహజమైంది. రాయిక్లిన్ మరియు ఎరాస్మస్‌లకు వ్యతిరేకంగా తమ పోరాటంలో "పాండిత్య అస్పష్టవాదులు" అవిశ్వసించి, మతవిరోధమైనవిగా ముద్రవేసిన వాటిని అతను త్వరగా తన సహజ స్వభావంగా భావించడం మొదలుపెట్టాడు.

మఠంలో లూథర్, విద్వత్ ప్రపంచంలోకి అప్పుడే ప్రవేశించిన చర్చ్ ఫాదర్స్ యొక్క కొత్త ముద్రణలలో మునిగిపోయాడు. అవి అగస్టీన్ లేదా హిరోనిము® వంటి వారి రచనలను పూర్తిగా మరియు వాటి అసలు రూపంలో చదవడానికి వీలు కల్పించాయి. ఇది ఎంతమాత్రం సాధారణ పద్ధతి కాదు, ఎందుకంటే మధ్యయుగాల వేదాంతం, ఇంకా వ్రాతప్రతుల యుగంలో, పితృసంబంధమైన రచనల యొక్క ఒక చిన్న ప్రామాణిక గ్రంథానికే పరిమితమై ఉండేది. వీటిని ఫ్లోరిలేజియా అని పిలవబడే వాటిలోని ఎంపికలుగా విభజించారు. అయితే, ఎర్ఫర్ట్ మరియు విట్టెన్‌బర్గ్‌లోని తన తొలి సంవత్సరాలలో చర్చ్ ఫాదర్స్‌పై లూథర్‌కు ఉన్న ఆసక్తి చారిత్రకమైనది కాదు; అతను వాటిని కేవలం గ్రంథ వ్యాఖ్యానం సందర్భంలో మాత్రమే చదివాడు. అంతేకాకుండా, పోప్‌ల పాలన చరిత్రకు సంబంధించిన కీలకమైన మూల సమాచారం చాలా ఆలస్యంగా అందుబాటులోకి వచ్చింది, దానిని లూథర్ ఆ తర్వాత మాత్రమే ఉపయోగించగలిగాడు. "మొదట్లో," అని అతను 1536లో అంగీకరించాడు, "నాకు చారిత్రక పరిజ్ఞానం ఏమాత్రం లేదు. నేను పోప్‌ల పాలనను 'ఎ ప్రియోరి' అని అంటారు, అంటే పవిత్ర గ్రంథాల ఆధారంగా. ఇప్పుడు ఇతరులు నా ఫలితాలను 'ఎ పోస్టెరియోరి', అంటే చారిత్రక పత్రాల ఆధారంగా ధృవీకరిస్తున్నారు."

"క్రిస్టో సాల్వటోరి డియో ఆప్టిమో మాక్సిమో. జార్జియస్ స్పాలటినస్. పెకేటర్." (జార్జ్ స్పాలాటిన్.

(విశ్వానికి ప్రభువైన దేవుడైన రక్షకుడైన క్రీస్తుకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేసినవాడు.) లూథర్ స్నేహితుడు మరియు శిష్యుడు జార్జ్ స్పాలటిన్ శిలువ ముందు ప్రార్థిస్తున్నాడు.

లూకాస్ క్రానాక్ ది ఎల్డర్ చెక్కిన చిత్రం, 1515.

దేవునికి మరియు సైతానుకు మధ్య క్రైస్తవత్వం. పాశ్చాత్య ప్రపంచంపై పోప్ యొక్క ప్రాపంచిక ఆధిపత్య వాదన ఒక బూటకంపై ఆధారపడి ఉందని, అరవై సంవత్సరాల క్రితమే లారెన్షియస్ వల్లా నిరూపించిన సాక్ష్యం యొక్క, కొత్తగా ప్రచురించబడిన హట్టెన్ ఎడిషన్ ప్రతిని అతను 1520 సంవత్సరం ప్రారంభంలోనే అందుకున్నాడు. కాన్‌స్టాంటైన్ యొక్క విరాళం ఒక మోసం! ఇది ఒక బరితెగించిన అబద్ధాన్ని బయటపెట్టడం కంటే ఎక్కువ. ఇది జర్మన్ జాతి అప్పటికే రోమ్‌పై మోస్తున్న ఆగ్రహాన్ని మరింత పెంచడమే కాకుండా, నమ్మకాన్ని కూడా నాశనం చేసింది. బహిష్కరణ మరియు నిషేధం ద్వారా చక్రవర్తులను, రాజులను, మొత్తం సామ్రాజ్యాలను మరియు దేశాలను తన సహవాసం నుండి మినహాయించడం ద్వారా, చర్చి, చట్టం అనే ముసుగు వెనుక దాగి, దేవుని పేరిట మానవుడిని మోక్షం నుండి దూరం చేస్తూ వచ్చింది.

"ఓ దేవుడా, రోమన్ల నీచమైన కుయుక్తి," వల్లా యొక్క వెల్లడిని పొందిన వెంటనే లూథర్ స్పాలాటిన్‌కు రాశాడు.

BBs Hort el6(t vom Bapftum Elle Deiat dio (hrecklich Hild hie geftellt:

కామపిశాచి, బబులోను వేశ్య అయిన ఆ రాక్షసి రోమ్‌ను స్వాధీనం చేసుకుంది. ప్రమాదంలో సంస్కరణ. ఈ అబద్ధాన్ని ఇంతకాలం మనుగడ సాగించనివ్వడం, చివరికి దాన్ని మత శాసనంలోకి కూడా చొరబడనివ్వడం దేవుని ఉపదేశానికి ఆశ్చర్యం కలిగిస్తుంది. "విలువలను ఈ విధంగా పునర్మూల్యాంకనం చేయడం, క్రైస్తవ ప్రపంచాన్ని ఈ విధంగా వక్రీకరించడం, రోమ్‌లోని పోప్ చట్టబద్ధత ముసుగులో, క్రీస్తు నామంతో క్రీస్తుకు వ్యతిరేకంగా వ్యవహరిస్తున్నాడని, అతడే ఎదురుచూస్తున్న క్రీస్తు విరోధి అని నిస్సందేహమైన సాక్ష్యాన్ని అందించలేదా?"