స్పానిష్ భాషలో "విశ్వాసం అంటే ఏమిటి?"గా ప్రచురించబడింది, అనువాదం: వాలెంటిన్ అల్పుచే (శాన్ హోసే,

అంతేకాకుండా, మానవ దుష్టత్వం కారణంగా, పతనమై, విఫలమైన పాపిలో దేవుణ్ణి కోరుకునేవాడు గానీ, విశ్వాసంతో స్పందించగలిగేవాడు గానీ ఎవరూ ఉండరు. పౌలు ఇలా వ్రాశాడు: “గ్రహించువాడును దేవుణ్ణి వెదకువాడును లేడు. ప్రతివాడును వారు ప్రత్యేకపరచియున్నారు; ఒకనికి నిరుపయోగముగా చేయబడెను; మేలు చేయువాడును లేడు, ఒక్కడును లేడు. వారి గొంతు తెరవబడిన సమాధి వంటిది; వారు తమ నాలుకతో మోసపుచ్చుదురు. వారి పెదవుల క్రింద సర్ప విషము కలదు” (Rom. 3:11-13). పాపంలో ఉన్నవారందరి స్థితి అయిన మరణానికి సంబంధించిన రూపకాలను గమనించండి. మనం త్వరలో చూడబోతున్నట్లుగా, పాపభరితమైన మానవాళి తమ అతిక్రమాల వలన, పాపాల వలన మరణించిన స్థితిలో ఉందని బైబిలు బోధిస్తుంది (ఎఫెసీ. 2:1), 'క్రీస్తు లేకుండా, ఇశ్రాయేలు పౌరసత్వం నుండి వేరుచేయబడి, వాగ్దాన నిబంధనలకు అపరిచితులుగా ఉండి, నిరీక్షణ లేకుండా మరియు లోకంలో దేవుడు లేకుండా ఉన్నారు' (వ. 12). దేవుని కృపా రక్షకుని సార్వభౌమ జోక్యం తప్ప, ఇంతటి నిస్సహాయ పరిస్థితి నుండి తప్పించుకోవడానికి వేరే మార్గం లేదు.

కృప ద్వారా మీరు రక్షించబడ్డారు

కృప ద్వారా రక్షణ గురించిన ప్రామాణిక వచనం Ephesians 2:8, 9: "ఎందుకంటే కృప చేత విశ్వాసం ద్వారా రక్షింపబడతారు; మరియు ఇది మీ నుండి వచ్చినది కాదు, ఎందుకంటే ఇది ఒక బహుమతి."

దేవుడు. కర్మల వలన కాదు, అందువలన ఎవరూ అతిశయపడకూడదు. ఈ వచనాలను వాటి సందర్భంలో పరిశీలిద్దాం మరియు ప్రభువైన యేసు క్రీస్తునందు విశ్వాసం ద్వారా కృపచేత కలిగే రక్షణను బైబిలు ఏ విధంగా వివరిస్తుందో మరింత బాగా అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిద్దాం.

ఎఫెసీయులకు 1వ అధ్యాయంలో, రక్షించడంలో దేవుని సార్వభౌమాధికారమే పౌలు యొక్క ప్రధాన ఉద్దేశం. ఎన్నుకోబడిన వారికి కృప ద్వారా: ఆయన ఇలా వ్రాశాడు, దేవుడు మనలను ఎన్నుకున్నాడు (వ. 4), మనలను ముందుగా నిర్ణయించాడు (వ. 5), మన దత్తతకు హామీ ఇచ్చాడు (వ. 5), తన కృపను మనకు అనుగ్రహించాడు (వ. 6), ఆయన మనలను విమోచించాడు (వ. 7), ఆయన మనలను క్షమించాడు (వ. 7), ఆయన తన కృపా ఐశ్వర్యముతో మనలను కప్పాడు (వ. 8), తన చిత్తమును మనకు తెలియజేశాడు (వ. 9), మన కొరకు స్వాస్థ్యమును సంపాదించాడు (వ. 11), మనలను రక్షించాడు (వ. 13) మరియు తన ఆత్మతో మనలను ముద్రించాడు (వ. 13, 14); కొన్ని మాటలలో, "ఆయన క్రీస్తునందు పరలోక సంబంధమైన ప్రతి ఆశీర్వాదముతో మనలను ఆశీర్వదించాడు" (వ. 3). ఇదంతా ఆయన సార్వభౌమ కృప యొక్క కార్యమే; ఇది మనలో ఏదో మంచి ఉన్నందువల్ల జరగలేదు, కానీ కేవలం "ఆయన చిత్తానుసారమైన సంకల్పం చొప్పున" (వ. 5; వ. 9 చూడండి) మరియు "ఆయన చిత్తానుసారమైన సంకల్పము చొప్పున సమస్తమును నెరవేర్చువాని ఉద్దేశము చొప్పున" (వ. 11) జరిగింది.

ఇక్కడ, ఎఫెసీయులకు 2వ అధ్యాయంలోని మొదటి పది వచనాలలో, పౌలు మన గత జీవితపు రక్షణ ప్రక్రియను వివరిస్తున్నాడు:

మీ విషయానికొస్తే, మీరు మీ అపరాధముల వలనను, పాపముల వలనను చనిపోయియుండిరి. వారు వేరొక కాలమందు ఈ లోకపు నడవడిక చొప్పునను, వాయుమండల అధికారియగు అధిపతియైన, అనగా ఇప్పుడు అవిధేయులైన వారిలో కార్యము చేయుచున్న ఆత్మ వశమైయుండిరి. వేరొక కాలమందు మనమందరము వారి మధ్య మన శరీరాశల చొప్పున జీవిస్తూ, శరీరాభిలాషలను, మనస్సు యొక్క చిత్తములను నెరవేర్చుచుండిరి; మరియు స్వభావరీత్యా మనము ఇతరులవలెనే పాపుల పిల్లలమై యుంటిమి. అయినను, అపారమైన కరుణగల దేవుడు, మనయెడల తాను చూపిన గొప్ప ప్రేమనుబట్టి, మనము అపరాధముల వలన చనిపోయియుండి యున్నప్పుడు కూడ, క్రీస్తుతోపాటు మనకు జీవమును అనుగ్రహించెను. కృపచేతనే మీరు రక్షింపబడితిరి! మరియు క్రీస్తుయేసుతోపాటు ఆయన మనలను పునరుత్థానము చేసి, క్రీస్తుయేసునందు మనయెడల తాను చూపిన మంచితనమునుబట్టి, రాబోవు యుగములలో తన కృప యొక్క అత్యధిక ఐశ్వర్యమును కనబరచుటకు పరలోక స్థలములలో మనలను ఆసీనుడయ్యెను. ఏలయనగా మీరు విశ్వాసము ద్వారా కృపచేత రక్షింపబడితిరి; ఇది మీ వలన కలిగినది కాదు, కాబట్టి మీరు దేవుని నుండి వచ్చిన బహుమానము. ఇది కర్మల వలన కలిగినది కాదు, అందువలన ఎవడును అతిశయపడకూడదు. ఎందుకంటే మనము దేవుని చేతిపని, దేవుడు మనము వాటియందు నడుచుకొనుటకై ముందుగా సిద్ధపరచిన మంచి కార్యములను చేయుటకు క్రీస్తుయేసునందు సృజింపబడితిమి.

ఈ వచనాలలో పాబ్లో యొక్క ఏకైక ఆందోళన దేవుని కార్యం. మనలను రక్షించు, ఎందుకంటే రక్షణ ప్రక్రియలో భాగంగా పరిగణించబడే మానవ కార్యం ఏదీ లేదు (వ. 8, 9). ఈ భాగం క్రైస్తవులుగా మన గతం, వర్తమానం మరియు భవిష్యత్తును వివరిస్తుంది (మనం గతంలో ఎలా ఉండేవాళ్ళమో, వ. 1-3; ప్రస్తుతం ఎలా ఉండేవాళ్ళమో, వ. 4-6, 8, 9; మరియు భవిష్యత్తులో ఎలా ఉంటామో, వ. 7, 10), మరియు దీనిని ప్రభుత్వాధిపత్య రక్షణపై ఒక గ్రంథంగా చదవవచ్చు. అపొస్తలుడు రక్షణ యొక్క ఆరు లక్షణాలను పేర్కొన్నాడు: అది పాపం నుండి రక్షణ (వ. 1-3), ప్రేమ వలన (వ. 4), జీవాన్ని ఇవ్వడానికి (వ. 5), మరియు

దేవుని మహిమ కొరకు (వ. 6, 7), విశ్వాసం ద్వారా (వ. 8, 9) మరియు మంచి క్రియల కొరకు (వ. 10).

మనం పాపం నుండి రక్షించబడ్డాము. పౌలు ఇలా వ్రాశాడు: "మీరు వారి అపరాధముల వలనను, పాపముల వలనను చనిపోయినవారై యుండిరి. వారు పూర్వము ఈ లోకపు నడవడిక చొప్పునను, వాయుమండల అధికారముగల అధిపతియగు దురాత్మ వశము చొప్పునను నడుచుకొనెను. ఆ దురాత్మయే ఇప్పుడు అవిధేయులైన వారిలో కార్యము చేయుచున్నది. పూర్వము మనమందరము వారి మధ్య మన శరీరాశల చొప్పున జీవించుచు, శరీరము యొక్కయు మనస్సు యొక్కయు ఇష్టమును నెరవేర్చుచుంటిమి; మరియు స్వభావరీత్యా మనము 'ఇతరుల' వలె దైవకోపమునకు పాత్రులమై యుంటిమి" (2:1-3). బహుశా పాపంలో మానవాళి యొక్క సంపూర్ణ పతనము మరియు నశించిపోయిన స్థితికి ఇది సాధ్యమైనంత సంక్షిప్తమైన వివరణ.

మనం పాపంలో పుట్టాము కాబట్టి, మరణం కొరకే పుట్టాము, ఎందుకంటే "పాపమునకు జీతము మరణము" (Rom. 6:23). ప్రజలు తమ పాపాల వలన ఆత్మీయంగా చనిపోరు, కానీ వారు "స్వభావరీత్యా పాపులు" (వ. 3) మరియు, అందువల్ల, ఆత్మీయ జీవం లేకుండా పుట్టారు. దేవునికి మరణించినందున, మనం సత్యానికి, న్యాయానికి, శాంతికి, సంతోషానికి మరియు అన్ని ఇతర మంచి విషయాలకు కూడా మరణించాము; దేవునికి ప్రతిస్పందించే సామర్థ్యం ఒక శవానికి ఉండే దానికంటే ఎక్కువగా మనకు లేదు.

గ్రేస్ చర్చిలో నా పరిచర్య ప్రారంభంలో ఒక మధ్యాహ్నం, నా ఆఫీసు తలుపు మీద ఎవరో గట్టిగా తడుతున్న శబ్దం విన్నాను. తలుపు తెరిచి చూడగా, ఊపిరి ఆడక ఏడుస్తున్న ఒక చిన్న బాలుడు కనిపించాడు. భయంతో నిండిన స్వరంతో వాడు, 'మీరు పాస్టర్ గారేనా?' అని అడిగాడు. నేను అవునని చెప్పగానే... వాడు, "త్వరగా రా! దయచేసి నాతో రా," అని బదులిచ్చాడు. వాడికి ఏదో చాలా చెడు జరుగుతోందని స్పష్టంగా అర్థమైంది, కాబట్టి నేను వాడితో పాటు వాడి ఇంటికి పరుగెత్తాను. ఆ ఇల్లు, చర్చికి అర బ్లాక్ దూరంలో, వీధికి అవతలి వైపున ఉంది.

లోపల ఆగకుండా ఏడుస్తున్న ఆ బిడ్డ తల్లి, "నా బిడ్డ చనిపోయాడు! నా బిడ్డ చనిపోయాడు!" అని అరిచింది. అది నన్ను వెంటనే ఒక గదిలోకి తీసుకువెళ్ళింది. అక్కడ మంచం మీద ఒక చిన్నారి నిర్జీవ శరీరం పడి ఉంది. స్పష్టంగా ఆ బిడ్డ నిద్రలోనే చనిపోయింది. ఆ శరీరం నీలి రంగులో కనిపించింది. తాకితే అప్పటికే చల్లగా అయిపోయింది. ఆ తల్లి అతన్ని బ్రతికించడానికి ఎంతగానో ప్రయత్నించినప్పటికీ, ఇంకేమీ చేయలేకపోయింది: ఆ బిడ్డ చనిపోయాడు, ప్రాణ లక్షణాలు ఏవీ లేవు. ఆ తల్లి తన చిన్న శరీరాన్ని సున్నితంగా పట్టుకుంది. నేను దాన్ని ముద్దుపెట్టుకున్నాను, దాని ముఖాన్ని సున్నితంగా తాకాను, దానితో మాట్లాడాను, దాని కోసం ఏడ్చాను, కానీ ఆ బాలుడు స్పందించలేదు. పారామెడిక్స్ బృందం అక్కడికి చేరుకుని, ఆ బాలుడికి మళ్ళీ శ్వాస అందేలా చేయడానికి ప్రయత్నించారు, కానీ అప్పటికే చాలా ఆలస్యమైపోయింది. వారు చేసిన ఏ ప్రయత్నమూ ఫలించలేదు. ఎటువంటి స్పందన లేదు, ఎందుకంటే అందులో ప్రాణం లేదు. ఆ కుంగిపోయిన తల్లి యొక్క అపారమైన ప్రేమ కూడా ఏ ప్రతిచర్యనూ కలిగించలేకపోయింది.

ఆధ్యాత్మిక మరణం కూడా సరిగ్గా అలాగే ఉంటుంది: పునరుజ్జీవనం పొందని పాపులకు ఆధ్యాత్మిక ప్రేరణకు ప్రతిస్పందించడానికి జీవం ఉండదు, కాబట్టి కాదు

ప్రతిస్పందనను రేకెత్తించగల ప్రేమ, విన్నపాలు లేదా ఆధ్యాత్మిక సత్యాలు ఏవీ లేవు. దేవుని నుండి వేరు చేయబడిన ప్రజలు కృతజ్ఞత లేని మృతులు, తమ పరిస్థితి యొక్క తీవ్రతను అర్థం చేసుకోలేని జాంబీల వంటి ఆధ్యాత్మిక లేదా అన్యజీవులు. వారికి జీవం లేదు, అయినప్పటికీ అది ఉన్నట్లుగా వారు చాలా బాగా నటిస్తారు, కానీ అది నిజం కాదు: వారు బ్రతికి ఉండగానే మృతులై యున్నారు (1 తిమోతి 5:6 చూడండి).

రక్షింపబడక ముందు, ప్రతి క్రైస్తవుడు ఖచ్చితంగా అదే పరిస్థితిలో ఉన్నాడు; మనలో ఎవరూ దేవునికి గానీ ఆయన సత్యానికి గానీ స్పందించలేదు, ఎందుకంటే మనం "మన అపరాధముల వలనను పాపముల వలనను చనిపోయినవారమై" (ఎఫెసీ. 2:1), "నేరముల వలనను చనిపోయినవారమై" (వ. 5) ఉన్నాము. ఇక్కడ ప్రస్తావించబడిన "నేరములు మరియు పాపములు" అనేవి నిర్దిష్టమైన క్రియలను సూచించవు, కానీ దేవుని నుండి, వారు జీవించే లోకం నుండి వేరు చేయబడిన వ్యక్తి యొక్క ఉనికి యొక్క పరిధిని వివరిస్తాయి. అది సజీవ శవాల నిత్య రాత్రి మరియు దాని నివాసులు పూర్తిగా భ్రష్టులై ఉన్నారు.

సంపూర్ణ భ్రష్టత్వం అంటే, పాపులు ఎల్లప్పుడూ సాధ్యమైన అన్ని చెడులతో ప్రవర్తించినట్లుగా, ప్రజలందరి జీవనశైలి కూడా అదే స్థాయిలో అవినీతితో, దుష్టత్వంతో నిండి ఉంటుందని కాదు; అలా కాకపోతే, మానవజాతి అన్ని విధాలుగా భ్రష్టమైనది: విమోచన పొందని వారు తమ మనస్సులలో, హృదయాలలో, సంకల్పాలలో, భావోద్వేగాలలో మరియు భౌతిక శరీరాలలో భ్రష్టులై ఉన్నారు, కాబట్టి వారు పాపం చేయడం తప్ప మరేమీ చేయలేరు; వారు మానవతావాద, పరోపకార లేదా మతపరమైన కార్యాలు చేయగలిగినప్పటికీ, వారు దానిని దేవుని మహిమ కొరకు కాకుండా తమ స్వంత మహిమ కొరకే చేస్తారు (1 కొరింథీ. 10:31 చూడండి). పాపులు ఎల్లప్పుడూ అత్యంత వికారమైన మార్గాలలో పాపం చేయరు, కానీ పాపం వారి ఉనికిలోని అన్ని అంశాలను మలినం చేసినందున, వారు దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టడానికి లేదా మీ అనుగ్రహాన్ని సంపాదించడానికి ఏమీ చేయలేరు. ఇదే ఆత్మీయ మరణం యొక్క అర్థం.

శవగదిలో వంద దశలలో, వివిధ రకాలుగా కుళ్ళిపోతున్న వంద శవాలు ఉండవచ్చు, కానీ అవన్నీ సమానంగా మరణించినవే. మరణం వలెనే, దుర్నీతి కూడా వివిధ రూపాల్లో వ్యక్తమవుతుంది; మరణ తీవ్రతలో వేర్వేరు స్థాయిలు ఉండనట్లే, దుర్నీతి కూడా ఎటువంటి ఆంక్షలు లేకుండా ఎల్లప్పుడూ సంపూర్ణంగా ఉంటుంది. ప్రజలందరూ తాము ఉండగలిగినంత చెడ్డవారుగా కనిపించరు, కానీ అందరూ తమ పాపాలలో సమానంగా మరణించినవారే.

ఆత్మీయ మరణ స్థితిలో ప్రజలు ఎలా ప్రవర్తిస్తారు? వారు "ఈ లోకపు నడవడిక చొప్పునను, వాయుమండల అధికారియగు అధిపతియగు ఆత్మ చొప్పునను, అనగా అవిధేయులైన వారిలో ఇప్పుడు కార్యము చేయుచున్న ఆత్మ చొప్పునను" నడుచుకొందురు (ఎఫెసీ. 2:2). సాతాను 'వాయుమండల అధికారియగు అధిపతి', అతడు పాపమరణముల రాజ్యమును ("ఈ లోకము") ఏలును, దీనిలో రక్షణ పొందని వారు సంచరించుదురు.

విమోచించబడింది. ఇది విభిన్న మతాలు, నైతిక వ్యవస్థలు మరియు ప్రవర్తనా సరళిలతో చాలామంది పోటీపడే రంగంలా కనిపిస్తుంది, కానీ వాస్తవానికి, ప్రతిదీ సైతాను నియంత్రణ మరియు ఆధిపత్యంలో ఉంది: 'ప్రపంచమంతా దుష్టుని ఆధీనంలో ఉంది' (1 John 5:19).

కాబట్టి, విమోచించబడని వారికి (వారు గ్రహించినా గ్రహించకపోయినా) "వాయుమండల అధికారమునకు అధిపతియైన" ఒకే ప్రభువు ఉన్నాడు. సాతాను ఆర్కోన్, అనగా "ఈ లోకపు అధిపతి," ప్రభువుచేత వెలివేయబడే వరకు అతడు పరిపాలిస్తాడు. ఆ పాపమరణ రాజ్యములో జీవించువారు అతని ఆధిపత్యం క్రింద జీవిస్తారు, వారు అతని స్వభావాన్ని పంచుకుంటారు, దేవునికి వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేయడంలో వారు కుట్రదారులుగా ఉంటారు మరియు వారు సహజంగానే అతని అధికారానికి ప్రతిస్పందిస్తారు. వారు ఒకే ఆధ్యాత్మిక తరంగదైర్ఘ్యంపై ఉన్నారు. యేసు కూడా తన ఆధిపత్యం క్రింద జీవించువారికి అపవాదిని తండ్రి అని పేర్కొన్నాడు (John 8:44).

రక్షింపబడని వారు 'స్వభావరీత్యా... దేవుని ఉగ్రతకు పాత్రులైనవారు' అని గమనించండి (ఎఫెసీయులకు 2:3), కాబట్టి కొందరు చెప్పినట్లుగా ప్రజలందరూ 'దేవుని పిల్లలు' కారు. వారు దేవునికి శత్రువులు (8:7; యాకోబు 4:4), కేవలం "అవిధేయత" యొక్క పిల్లలు మాత్రమే కాదు, తత్ఫలితంగా "దేవుని ఉగ్రతకు పాత్రులైన పిల్లలు" కూడా (అంటే, దేవుని నిత్య శిక్షకు పాత్రులైనవారు).

పౌలు యొక్క ఉద్దేశ్యం వారు జీవించే విధానాన్ని చూపించడం కాదు. రక్షణ గురించిన వారి బోధ విలువైనదే అయినప్పటికీ, రక్షణ లేని ప్రజలు గతంలో ఎలా జీవించారో ఆయన గుర్తుచేస్తాడు: "మరొక కాలమందు మనమందరము వారి మధ్య మన శరీరాశల చొప్పున శరీరాభిమానములను అనుసరించియు, మనస్సును అనుసరించియు వారి ఇష్టమును అనుసరించియు జీవించుచుంటిమి; మరియు స్వభావరీత్యా మనము ఇతరులవలెనే దైవకోపమునకు పాత్రులమై యుంటిమి" (వ. 3, నొక్కి చెప్పబడింది). పాపమరణముల రాజ్యము విశ్వాసులకు గడిచిపోయిన అనుభవమే: మనము లోకమునకు, శరీరమునకు, మరియు అపవాదికి లోబడి నిరీక్షణగా ఉంటిమి (వ. 2, 3); మనము అవిధేయులైన పిల్లలవలె నడుచుకొంటిమి (వ. 2); మనము అపరాధములలోను పాపములలోను చనిపోయి యుంటిమి. ఇప్పుడు అదంతా గడిచిపోయిన విషయమే.

మనం ఒకప్పుడు మిగతా మానవాళిలాగే ఉన్నప్పటికీ, దేవుని కృప వలన మనం ఇకపై అలా లేము. మన జీవితాలలో ఆయన చేసిన రక్షణా కార్యం ఫలితంగా మనం ఇప్పుడు మరియు నిరంతరం విమోచించబడ్డాము. ఆత్మీయ మరణం, పాపం, దేవుని నుండి వేరుపడటం, అవిధేయత, దయ్యాల నియంత్రణ, దురాశ మరియు దైవ తీర్పు నుండి మనం విడిపించబడ్డాము (వచనాలు 1-3). కృప సాధించేది ఇదే. రక్షకుడు.

మోక్షం ప్రేమ ద్వారా లభిస్తుంది

కానీ, కరుణలో ఐశ్వర్యవంతుడైన దేవుడు, మనయెడల ఆయనకున్న గొప్ప ప్రేమనుబట్టి, మనము పాపములలో చనిపోయి యున్నప్పుడు కూడా, క్రీస్తుతోపాటు మనకు జీవమును అనుగ్రహించాడు" (వచనాలు 4, 5). దేవుని కరుణ "ఐశ్వర్యమైనది," కొలవలేనిది, అత్యధికమైనది, ఉదారమైనది, అపరిమితమైనది. దేవుని సార్వభౌమ కృప అనే భావనతో సతమతమయ్యేవారు కొందరు ఉన్నారు; ఆయన కొందరిని ఎన్నుకొని మరికొందరిని ఎన్నుకోకపోవడం అన్యాయమని వారు నమ్ముతారు. అందరికీ నమస్కారం, కానీ అది సరైన ఆలోచనకు పూర్తిగా విరుద్ధం. నిజం ఏమిటంటే, మనమందరం నరకానికి అర్హులమే, కానీ దేవుడు తన కృపలో కొందరిని రక్షించడానికి ఎన్నుకుంటాడు; ఆయన సార్వభౌమ కృప లేకపోతే ఎవరూ రక్షింపబడరు. పాపులు దేవునితో సమాధానపడకుండా అడ్డుకుంటున్నది, దేవుని వైపు ఉన్న కరుణ లేదా కృపలో లోపం కాదు, కానీ పాపమే ఒక సమస్య. తిరుగుబాటు మరియు తిరస్కరణ ప్రతి పాపి స్వభావంలో కనిపిస్తాయి.

"కానీ దేవుడు" అనే రెండు మాటలు, రక్షించే చొరవ పూర్తిగా మీదేనని ధృవీకరిస్తున్నాయి. ఆయన మన పట్ల అపారమైన కరుణ కలిగియున్నాడు కాబట్టి, మరియు ఆయన మనలను ప్రేమించిన గొప్ప ప్రేమ కారణంగా, మనం ఆయన వద్దకు తిరిగి రాగలిగేలా ఆయన జోక్యం చేసుకుని, కృప ద్వారా ఒక మార్గాన్ని కల్పించాడు.

దేవుడు స్వభావతః దయగలవాడు, కనికరముగలవాడు మరియు ప్రేమగలవాడు; ప్రేమ ఆయన స్వభావంలో ఎంతగా అంతర్భాగమైందంటే, అపొస్తలుడైన యోహాను ఇలా వ్రాశాడు: 'దేవుడు ప్రేమే' (1 యోహాను 1:25). ఆయన తన ప్రేమతోనే పాపభరితమైన, దరిద్రులైన, శిక్షకు గురైన మరియు ఆత్మీయంగా మరణించిన మానవుల వైపు తన హస్తాన్ని చాపుతాడు, క్రీస్తులో పరలోక స్థలములలో వారిని సకల ఆత్మీయ ఆశీర్వాదములతో దీవించడానికి (ఎఫెసీయులకు 1:3).

దేవుడు క్షమించేంతగా ప్రేమించడమే కాకుండా, ఆయన మనల్ని ఎంతగానో ప్రేమించి, కేవలం అర్హులైన వారి కోసమే తన కుమారుణ్ణి మరణానికి అప్పగించాడు. "దేవుడు లోకాన్ని ఎంతగానో ప్రేమించి, తన ఏకైక కుమారుణ్ణి అనుగ్రహించాడు, తద్వారా ఆయనపై విశ్వాసం ఉంచిన ప్రతి ఒక్కరూ నశించిపోకుండా నిత్యజీవాన్ని పొందుతారు" (John 3:16); "తన స్నేహితుల కోసం తన ప్రాణాన్ని అర్పించడం కంటే గొప్ప ప్రేమ మరొకటి లేదు" (John 15:13). తాము రక్షణకు అర్హులం కాదని భావించే వారి పట్ల దేవుని ప్రేమ, వారికి రక్షణను సాధ్యం చేసి, దానిని తన కరుణతో నింపడమే సర్వోన్నత కృపకు పరాకాష్ట.

రక్షణ జీవితాంతం ఉంటుంది

"మనం పాపాలలో చనిపోయి ఉన్నప్పుడు కూడా, [దేవుడు] క్రీస్తుతోపాటు మనకు జీవాన్నిచ్చాడు" (ఎఫెసీ. 2:5). దేవుడు ఒక మృత వ్యక్తికి ఆత్మీయ జీవాన్ని ఇచ్చిన క్షణంలోనే రక్షణ కార్యం ప్రారంభమవుతుంది; ఆ మొదటి కదలికే దానిని చేస్తుంది. యేసు ఇలా అన్నారు: 'ఎవడూ నా దగ్గరకు రాలేడు, ఒకవేళ వస్తే తప్ప'

"నన్ను పంపిన తండ్రి వారిని ఆకర్షిస్తే తప్ప ఎవరూ నా వద్దకు రాలేరు" (John 6:44). నిజమే! రక్షణ లేని ప్రజలు మృతులు మరియు ఏ ఆధ్యాత్మిక కార్యకలాపాలు చేయలేరు, అందుకే ఆయన మేల్కొనే వరకు విశ్వాసంతో దేవునికి ప్రతిస్పందించే సామర్థ్యం మనకు లేదు.

పాపులు రక్షింపబడినప్పుడు, వారు దేవుని జీవము నుండి వేరుగా ఉండటం మానేస్తారు మరియు క్రీస్తుతో ఐక్యత అనే దైవికంగా ఏర్పరచబడిన అద్భుతం వలన వారు ఆత్మీయంగా జీవిస్తారు. మొదటిసారిగా వారు దేవుని పట్ల సున్నితంగా మారతారు, దీనినే పౌలు "నూతన జీవం" అని పిలుస్తాడు (Rom. 6:4). ఇప్పుడు వారు ఆత్మీయ సత్యాన్ని అర్థం చేసుకుని, ఆత్మీయమైన వాటిని కోరుకుంటారు (1 కొరింథీ. 2:10-16), దైవ స్వభావంలో పాలుపొందుతారు (2 పేతురు 1:4) మరియు భూసంబంధమైన వాటికి బదులుగా ఆత్మీయమైన వాటిని (పైనున్న వాటిని) వెదకగలరు (కొలొస్స. 3:2).

ఈ నూతన జీవితం మన జీవమైన "క్రీస్తు యేసుతో" (ఎఫెసీ. 2:6) ఉంటుంది. ఆయన పునరుత్థానమును పోలిన రీతిలో (6:5), "మనం ఆయనతో జీవిస్తాము" (Rom. 6:8). మన నూతన జీవితం వాస్తవానికి మనలో జీవించే ఆయన జీవితమే (గలతీ. 2:20), ఇది మన మునుపటి జీవితానికి పూర్తిగా భిన్నమైనది మరియు దేవుని సార్వభౌమ కృప యొక్క అత్యున్నత ప్రత్యక్షత.

రక్షణ దేవుని మహిమ కొరకే.

[దేవుడు] క్రీస్తు యేసుతో కలిసి మనలను లేపి, పరలోక స్థలములలో కూర్చుండబెట్టెను. క్రీస్తు యేసునందు మనయెడల ఆయనకున్న మంచితనమునుబట్టి, రాబోవు యుగములలో ఆయన కృపయొక్క అత్యధిక ఐశ్వర్యమును కనబరచుటకు ఆయన ఈలాగు చేసెను" (ఎఫెసీ. 2:6, 7). రక్షణకు ఒక నిర్దిష్టమైన ప్రయోజనము కలదు: మనము ఆయన మహిమను అనుభవించి, దానిని కనబరచి, ఆయన కృపయొక్క ఐశ్వర్యమును తెలియజేయుటయే (cf. Rom. 9:23).

మన కొత్త పౌరసత్వం పరలోకంలో ఉంది (ఫిలిప్పీయులకు 3:20), కాబట్టి దేవుడు మనలను క్రీస్తుతో లేపి, పరలోక స్థలములలో ఆయనతోపాటు కూర్చోబెడతాడు. మన పాపాల వలన కలిగే ఆత్మీయ మరణం మరియు దాని పర్యవసానాల నుండి మనం రక్షించబడ్డాము కాబట్టి, ఇకపై మనం ఈ లోకానికి గానీ, దాని పాపభరితమైన మరియు తిరుగుబాటు స్వభావానికి గానీ చెందినవారం కాదు. అదే స్వచ్ఛమైన కృప.

అపోస్తలుడు పరలోక జీవితాన్ని అది అప్పటికే పూర్తిగా సాధించబడినట్లుగా వర్ణించడాన్ని గమనించండి. క్రీస్తులో దేవుడు మన కొరకు ఉంచిన వాటన్నిటినీ మనం ఇంకా పూర్తిగా పొందకపోయినప్పటికీ, మనం ఆయన ఆధిపత్యంలో జీవిస్తున్నాము, తద్వారా గతంలో మనం పాపమరణాల రాజ్యంలో జీవించినట్లే. "పరలోక రాజ్యములు" అనే పదం దేవుని ఆధిపత్యం యొక్క సంపూర్ణ భావాన్ని స్పష్టంగా సూచిస్తుంది మరియు ఆయన ప్రభుత్వాన్ని ఒక ఐచ్ఛికంగా భావించే విధంగా దీనిని చదవలేము. పరలోక రాజ్యంలో నివసించడం అంటే సహవాసాన్ని ఆస్వాదించడం.

దేవునితో పరిపూర్ణతను పొంది, ఆ లోకంలో నివసించడమే, మీ రక్షణను, మీ దైనందిన పోషణను, మరియు మీ అనుగ్రహ దీవెనలన్నిటిని మేము అనుభవించడానికి వీలు కల్పిస్తుంది. అయితే, అవిధేయులైన వారిలో ఇప్పుడు పనిచేస్తున్న ఆత్మ నియంత్రణలో, ఈ లోకపు మార్గాల ప్రకారం మరియు వాయుమండల అధికారియైన అధిపతి యొక్క అదుపులో నడుచుకొనేవారు ఎవరూ అక్కడ నివసించరు. మనం ఇకపై 'పిల్లలం' కాదు, కానీ "దేవుని పిల్లలం" (John 1:12; 1 John 3:1) మరియు పరలోక పౌరులం (ఎఫెసీ. 2:19). పాపమరణములు గల పూర్వరాజ్యములో మనము వాయుమండల అధికారముగల అధిపతికి లోబడియున్నట్లే (వ. 2), ఈ నూతన రాజ్యములో మనము నూతన ప్రభువును అనుసరిస్తున్నాము; "స్వభావరీత్యా మనము ఉగ్రతకు పాత్రులము" (వ. 3) మరియు "అవిధేయతకు పాత్రులము" (వ. 2) అయినట్లే, ఇప్పుడు "ఆయన స్వభావరీత్యా క్రీస్తుతోపాటు మనలను సజీవులనుగా చేసెను" (వ. 5, 6).

మన రక్షణలో దేవుని యొక్క పరమ ఉద్దేశ్యం తన కృపను ఘనపరచడమే. "రాబోయే యుగాలలో క్రీస్తునందు మనయెడల ఆయన చూపిన మేలువలన తన కృపయొక్క అపారమైన ఐశ్వర్యమును కనబరచుటకు" (వ. 7) ఆయన సర్వాధిపతి. తద్వారా మన ప్రేమగల తండ్రి మనలను ఆశీర్వదిస్తూనే తనను తాను మహిమపరచుకుంటాడు: ఆయన కృపే ఆయన మహిమకు కేంద్ర అక్షం. రక్షణ పొందిన మొదటి క్షణం నుండి 'రాబోయే యుగాల' వరకు, మనం ఆయన కృప నుండి మరియు మన పట్ల ఆయన చూపిన మేలువ నుండి ప్రయోజనం పొందడం ఎప్పటికీ ఆగదు, ఎందుకంటే మానవ ప్రయత్నాలు నియంత్రణలోకి తీసుకున్నందున అది ఎప్పటికీ అంతం కాదు. 9

రక్షణ విశ్వాసం ద్వారా లభిస్తుంది

"Porque por gracia son salvos por medio de la fe; y esto no de ustedes pues It is the gift of God. Not by curls, so that no one can proud" (2:8, 9). విశ్వాసం అనేది మన ప్రతిస్పందన, రక్షణకు కారణం కాదు; విశ్వాసం కూడా 'మనది కాదు'.

ప్రభుత్వాన్ని నిరాకరించడాన్ని సమర్థించే వారిలో కొందరు ఈ వ్యాఖ్యానాన్ని వ్యతిరేకిస్తారు, "విశ్వాసం" (పిస్టిస్) స్త్రీలింగం కాగా "ఇది" (ఇది) నపుంసకలింగం అని సూచిస్తారు, కాబట్టి వ్యాకరణపరంగా ఆ సర్వనామానికి స్పష్టమైన పూర్వపదం లేదు మరియు అది "విశ్వాసం" అనే నామవాచకాన్ని సూచించదు, బదులుగా నమ్మే (అర్థం చేసుకున్న) చర్యను లేదా బహుశా మొత్తంగా మోక్షాన్ని సూచిస్తుంది.

ఏ విధంగా చూసినా, దాని అర్థం స్పష్టంగానే ఉంది: విశ్వాసం అనేది దేవుడిచ్చిన వరం. ఆయన కృప, యేసు స్వయంగా ధృవీకరించిన సత్యం: 'తండ్రిచేత అనుగ్రహించబడితే తప్ప ఎవరూ నా యొద్దకు రాలేరు' (John 6:65). ఆయన Acts 3:16 లో కూడా విశ్వాసం ఒక దైవిక వరం అని చెప్పారు ('మరియు మేల్కొన్న విశ్వాసం

ఎందుకంటే యేసు మీ అందరి సమక్షంలో ఈ సంపూర్ణ స్వస్థతను అనుగ్రహించారు, ఆయనను విశ్వసించే ఆధిక్యత మాత్రమే కాక, ఆయన నిమిత్తం శ్రమపడే ఆధిక్యత కూడా మీకు అనుగ్రహించబడింది, మరియు మనంతటి విలువైన విశ్వాసాన్ని సాధించిన వారికి కూడా అనుగ్రహించబడింది. 11 "క్రియల వలన కాదు" అనగా విశ్వాసాన్ని పశ్చాత్తాపంతో, అంటే నిబద్ధతతో లేదా నిగ్రహంతో పోల్చడం కాదు. నిజానికి, ఇక్కడ చర్చించబడుతున్న విషయం అంత సులభమైనది కాదు. సున్నతికి వ్యతిరేకంగా విశ్వాసం లేదా బాప్తిస్మానికి వ్యతిరేకంగా విశ్వాసం వంటిది కాదు, ఎందుకంటే ఇక్కడ పోల్చబడేది దైవిక కృప మరియు మానవ యోగ్యతలు.

మానవ ప్రయత్నాలు రక్షణను కలుగజేయలేవు; మనం కేవలం కృప ద్వారా మరియు క్రీస్తునందు మాత్రమే విశ్వాసం ఉంచడం ద్వారా రక్షింపబడతాము. క్రీస్తునందు మరియు మన పక్షాన ఆయన చేసే సంపూర్ణ కార్యమునందు విశ్వాసం కాని ఏ నిరీక్షణనైనా మనం విడిచిపెట్టినప్పుడు, దేవుడు తన కృపలో అనుగ్రహించే విశ్వాసంతోనే మనం పనిచేస్తున్నాము. కాబట్టి, విశ్వసించడమే పునరుత్థానం పొందిన ఆత్మీయ దేహం యొక్క మొదటి క్రియ; అదే నూతన మానవుడు తన మొదటి శ్వాసను అనుభవిస్తాడు. విశ్వాసం దోషరహితమైనది కాబట్టి, ఆత్మీయ మానవుడు శ్వాసిస్తూనే ఉంటాడు.

స్పష్టంగా, రక్షణ పూర్తిగా దేవుని కృప ద్వారానే సంభవిస్తే, అది మానవ క్రియల ఫలితంగా ఉండదు మరియు దానిని పొందడానికి లేదా నిలుపుకోవడానికి మానవ ప్రయత్నాలకు ఎటువంటి సంబంధం లేదు (పోల్చండి. గలతీ. 2:16); దానిని సంపాదించుకోవడానికి తానేదో చేసినట్లుగా ఎవరూ గొప్పలు చెప్పుకోకూడదు (పోల్చండి. 4:5; 1 కొరింథీ. 1:31).

అయితే, మనం ఇప్పుడు ఆగలేము, ఎందుకంటే పాబ్లో వాదనలో కీలకమైన మరో విషయం ఉంది, అదే అతను సూచిస్తున్న ప్రధాన సిద్ధాంతం.

మోక్షం మంచి పనుల ద్వారా లభిస్తుంది

ఎందుకంటే మనము దేవుని చేతిపనియై యున్నాము. దేవుడు ముందుగా సిద్ధపరచిన సత్క్రియలను చేయుటకు క్రీస్తుయేసునందు సృజింపబడితిమి. ఆ సత్క్రియలయందు మనము నడుచుకొనవలెను (2:10). ప్రభుత్వాన్ని తిరస్కరించే వేదాంతం ఈ వచనాన్ని పూర్తిగా వివరించలేదు, అందుకే మీ అనేక పుస్తకాలు విస్మరించబడ్డాయి. 8 మరియు 9 వచనాలు ప్రభుత్వాన్ని తిరస్కరించే వ్యవస్థలో సులభంగా సరిపోతున్నట్లు అనిపిస్తాయి, కానీ 10వ వచనం లేకుండా మన రక్షణ గురించి పౌలు ఏమి చెబుతున్నాడో మనకు పూర్తి అవగాహన రాదు.

మోక్ష ప్రాప్తిలో కర్మలకు ఏమాత్రం పాత్ర లేదని మేము ఎంత నొక్కి చెప్పినా తక్కువే. కానీ సత్కర్మలకు మాత్రం చాలా పాత్ర ఉంది.

రక్షణను చూడటమే దాని జీవన విధానం. ఏ మంచి క్రియలూ దానిని మనకు సంపాదించిపెట్టలేవు. నిజమైన రక్షణ అనేక మంచి క్రియలకు దారితీస్తుంది; శిష్యుడిగా మారడానికి ఆ క్రియలు అవసరం లేనప్పటికీ, అవి ప్రతి నిజమైన శిష్యునికి అవసరమైన గుర్తులు. ఏదేమైనా, మనం వాటిలో నడుచుకోవాలని దేవుడే ఏర్పాటు చేశాడు.

మనం ప్రభువు కొరకు ఏ మంచి కార్యమైనా చేయడానికి ముందు, ఆయన మనలో తన మంచి కార్యాన్ని చేస్తాడని గమనించండి. దేవుని కృప ద్వారా, మనం "ఆయన చేతిపనిగా, మంచి పనుల కొరకు క్రీస్తు యేసులో సృష్టించబడినవారిగా" అవుతాము. క్రీస్తులో మనకు జీవాన్ని ఇచ్చి, ఆయనతోపాటు మనలను లేపిన అదే కృప, ఆయన మనలను రక్షించిన మంచి పనులను మనం చేయగలిగేలా మనలను సన్నద్ధం చేస్తుంది.

ఈ మంచి పనులను దేవుడే 'సిద్ధం' చేశాడని, వాటికి మనకు ఎలాంటి గుర్తింపు లభించదని కూడా మీరు గమనించవచ్చు. మన మంచి పనులు కూడా (గత అధ్యాయంలో మనం 'విశ్వాస కార్యాలు' అని పేర్కొన్నవి) ఆయన కృపా కార్యాలే (కాబట్టి వాటిని 'కృపా కార్యాలు' అని పిలవడం కూడా సముచితం). ఈ కార్యాలు నిజమైన రక్షణను ధృవీకరించే సాక్ష్యాలు మరియు దైవిక రక్షణ యొక్క ఇతర అంశాల వలెనే, ఇవి కూడా సర్వాధిపతియైన దేవుని కృప యొక్క ఫలితమే.

క్రైస్తవులుగా, మంచి పనులు మరియు న్యాయమైన వైఖరులు మన ఉనికిలో అంతర్లీనంగా ఉంటాయి మరియు పరలోక రాజ్యంలో నివసించే వారి స్వభావం నుండే వస్తాయి. రక్షణ లేనివారు స్వభావరీత్యా పాపులు అయినట్లే, విమోచించబడినవారు స్వభావరీత్యా నీతిమంతులు. దేవుని సమృద్ధియైన కృప వారికి "ప్రతి మంచి పని కొరకు" (2 కొరింథీ. 9:8) సిద్ధపరిచే సమృద్ధియైన తృప్తిని ఇచ్చిందని పౌలు కొరింథీయులతో చెప్పాడు, మరియు క్రీస్తు "మనలను సమస్త పాపముల నుండి విమోచించి, మంచి పనుల యందు ఆసక్తిగల తన సొంత ప్రజలను తన కొరకు పవిత్రపరచుటకు తన్ను తాను మన కొరకు అర్పించుకొనెను" అని తీతోతో చెప్పాడు (Titus 2:14, నొక్కి చెప్పబడింది).

ఇక్కడ పౌలు యొక్క ప్రాథమిక సందేశం సువార్త ప్రచార సంబంధమైనది కాదని గుర్తుంచుకోండి. అవును, అతను విశ్వాసులకే వ్రాస్తున్నాడు, వారిలో చాలామంది కొన్ని సంవత్సరాల క్రితమే క్రీస్తును స్వీకరించారు. ఇక్కడ ప్రతిపాదించబడినది ఏమిటంటే, వారు ఎలా రక్షించబడ్డారో వారికి గుర్తుచేయకుండా, ఎలా రక్షించబడాలో వారికి చెప్పడం కాదు, తద్వారా విమోచించబడిన వారి జీవితాలలో కృప పనిచేయడం కోసం వారు ఎలా ఎదురుచూడాలో వారు చూడగలరు. 'మనం దేవుని సృష్టి' అనే వాక్యమే ఈ వాక్యభాగం మొత్తానికి కీలకం.

'సృష్టి' అనే గ్రీకు పదం ఎస్పోయెమా నుండి ఈ పదం ఉద్భవించింది. పద్యం: మన జీవితాలు దేవుడు వ్రాసిన ఒక సొనెట్ లాంటివి, ఒక సాహిత్య కళాఖండం. దేవుడు తన కుమారుని స్వరూపానికి అనుగుణంగా ఉండటానికి మనల్ని అనాదిగా సృష్టించాడు (Rom. 8:29). మనమందరం అసంపూర్ణంగానే కొనసాగుతాము, కర్మలు