తిరిగి రాని స్థితి

నరకం అనే భావన గురించిన ఏ చర్చలోనైనా ధనవంతుని మరియు లాజరు యొక్క ఉపమానం చాలా ముఖ్యమైనది. ఇది మనకు లూకా 16వ అధ్యాయంలో కనిపిస్తుంది, అక్కడ మనం ఇలా చదువుతాము:

ఊదా రంగు వస్త్రాలు, సన్నని నార బట్టలు ధరించి, ప్రతిదినం విందుభోజనాలు చేసే ఒక ధనవంతుడు ఉండేవాడు. అయితే, ఒళ్లంతా పుండ్లతో ఉన్న లాజరు అనే ఒక బిచ్చగాడు, ఆ ధనవంతుని బల్ల నుండి కిందపడే ముక్కల కోసం ఎదురుచూస్తూ, అతని గుమ్మం దగ్గర పడి ఉండేవాడు. అంతేకాక, కుక్కలు వచ్చి అతని పుండ్లను నాకేవి. అందువల్ల ఆ బిచ్చగాడు చనిపోగా, దేవదూతలు అతనిని అబ్రాహాము ఒడిలోకి తీసుకువెళ్లారు. ఆ ధనవంతుడు కూడా చనిపోయి సమాధి చేయబడ్డాడు. పాతాళంలో బాధలు అనుభవిస్తూ, అతడు కన్నులెత్తి చూసినప్పుడు, దూరంగా అబ్రాహామును, అతని ఒడిలో ఉన్న లాజరును చూశాడు. (వచనాలు 19-23)

ఈ ఉపమానం ఇక్కడితో ముగియదు, కానీ మనం ఇప్పటివరకు చదివిన దానిపై కొన్ని ప్రాథమిక వ్యాఖ్యలు చేయడానికి నేను ఈ సమయంలో ఆగుతున్నాను. ఉపమానాలకు అర్థం చెప్పడంలో సాధారణ నియమం ఏమిటంటే, మనం ప్రాథమికంగా ఒక ప్రధాన విషయాన్ని వెతకాలి. కానీ ఇది ఎల్లప్పుడూ నిజం కాదు. ఉదాహరణకు, విత్తేవాడి ఉపమానం అనేక ముఖ్యమైన విషయాలను దాదాపు ఒక రూపకాలంకార పద్ధతిలో చెబుతుంది. కానీ సాధారణంగా, ఒక పోలికలో, దృష్టాంతంలో, లేదా ఉపమానాన్ని పోలిన దేనిలోనైనా ప్రతి ఒక్క వివరానికి అర్థంలో ఒకదానికొకటి సరిపోయే సంబంధాన్ని కనుగొనడానికి ప్రయత్నించడం తప్పుదారి పట్టించేది. మనం ఉపమానాల విషయంలో అలా చేస్తే గందరగోళ సముద్రంలో చిక్కుకుపోతాము. అందుకే ఒక ఉపమానానికి సరైన వ్యాఖ్యానం ఇవ్వడం తరచుగా చాలా కష్టంగా ఉంటుంది.

అలా చెప్పినప్పటికీ, నేను ఒక విషయం తప్పక చెప్పాలి. యేసు ఒక విషయాన్ని వివరించడానికి ప్రకృతి నుండి గానీ, ప్రజల సాధారణ జీవితం నుండి గానీ ఒక ఉపమానాన్ని తీసుకున్నప్పుడు, లేదా ఒక కల్పిత కథను చెప్పినప్పుడు, ఆ కథలోని ప్రతి అంశంలో ఒక నిర్దిష్టమైన దైవశాస్త్ర సందేశం లేకపోయినప్పటికీ, ఆయన ప్రాథమికంగా తప్పు అయిన ప్రకటన చేయరని మనం నిశ్చింతగా ఉండవచ్చు. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, ఆయన తన ఉపమానంలో భాగంగా, దేవుని వాక్య బోధనలకు నేరుగా విరుద్ధంగా ఉండే ఆలోచనను ఉపయోగించరు. కాబట్టి అది మనకు ఒక

ఉపమానంలో ఇమిడి ఉన్న కొన్ని ద్వితీయ భావనల గురించి సూత్రప్రాయంగా ఊహించుకోవడానికి కొద్దిపాటి స్వేచ్ఛ ఉంది.

ఈ విషయాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని, యేసు చెప్పదలచుకున్న విషయం ఏమిటో అర్థం చేసుకోవడానికి, ధనవంతుని మరియు లాజరు యొక్క ఉపమానంలోని ఈ ప్రారంభ భాగాన్ని పరిశీలిద్దాం. ఆయన ఇద్దరు మనుషులను వర్ణించడం మరియు వారి మధ్య తేడాలను చెప్పడంతో ప్రారంభిస్తాడు; వారిలో ఒకరు అపారమైన సంపద కలవాడు, మరొకరు దయనీయమైన స్థితిలో జీవిస్తున్నాడు. ఈ రెండవ వ్యక్తి యొక్క అనుభవం కేవలం దారుణమైన పేదరికంతోనే కాకుండా, అంతులేని బాధతో కూడా నిండి ఉంది. అతను పుండ్లతో బాధపడుతుండగా, కుక్కలు వచ్చి వాటిని నాకుతాయి. మనం ఆ చిన్న విషయాన్ని రెండు విధాలుగా చూడవచ్చు. ఇశ్రాయేలులో అసహ్యించుకోబడిన జీవులైన కుక్కల రాక వల్ల అతని దుఃఖం మరింత తీవ్రమైందని మనం భావించవచ్చు; ఇశ్రాయేలులో "కుక్క" అని పిలవబడటం అత్యంత ఘోరమైన అవమానంగా పరిగణించబడేది. కాబట్టి, కుక్కలు అతని పుండ్లను నాకడానికి వస్తున్నాయని చెప్పడం ద్వారా యేసు ఆ వ్యక్తి యొక్క దుఃఖాన్ని నొక్కి చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తూ ఉండవచ్చు. ఒక మనిషి శరీరంపై పుండ్లు ఉన్నప్పుడు, కొంత ఉపశమనం లేదా సాంత్వన చేకూర్చడానికి ఒక కుక్క ఆ పుండ్లను పదేపదే నాకుతుందని మరికొందరు వాదించారు. కాబట్టి బహుశా ఇక్కడ యేసు చెప్పదలుచుకున్నది ఏమిటంటే, ఈ మనిషికి లభించిన ఏకైక ఓదార్పు దయగల మనుషుల నుండి కాదు, కుక్కల నుండి మాత్రమే; ఆ ధనవంతుని కన్నా గానీ, మరెవరి కన్నా గానీ ఆ కుక్కలే అతని క్షేమం గురించి ఎక్కువ శ్రద్ధ చూపాయి. కనీసం అవి వచ్చి అతని బాధను, వేదనను తగ్గించడానికి ప్రయత్నించే దయను అయినా చూపించాయి. ఏదేమైనప్పటికీ, పరిస్థితి స్పష్టంగా ఉంది. ఈ మనిషి అత్యంత దయనీయమైన స్థితిలో ఉన్నాడు.

ఆ ధనవంతుని వర్ణనలో, అతను ఊదా రంగు వస్త్రాలు మరియు సన్నని నార వస్త్రాలు ధరించి ఉన్నాడనే వివరము ఉంది. ప్రాచీన కాలంలో దీనిని చదివిన ఎవరైనా, ఈ వ్యక్తి ఒక రాజు యొక్క జీవనశైలిని గడుపుతున్నాడని వెంటనే గ్రహించి ఉండేవారు. రాజులు ఊదా రంగు వస్త్రాలు ధరించేవారని మనకు గుర్తుంది. నిజానికి, ఊదా రంగు రాజ్యానికి ఎదగడమంటే, కిరీట రాజ్యానికి ఎదగడమే. కాబట్టి ఈ వ్యక్తి యొక్క సంపదను యేసు అత్యంత సుందరమైన పదజాలంతో వర్ణించారు, ఎందుకంటే అపారమైన సంపద ఉన్నవారు మాత్రమే ఊదా రంగులో ముంచి, సన్నని నారతో నేసిన వస్త్రాలను కొనగలిగేవారు. స్పష్టంగా, యేసు అపారమైన సంపదకు మరియు భయంకరమైన పేదరికానికి మధ్య ఉన్న తీవ్రమైన వ్యత్యాసాన్ని చిత్రించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు.

ఈ ఉపమానంలో యేసు చెప్పదలచుకున్న ముఖ్య విషయం ఏమిటంటే, పేదలందరూ పరలోకానికి వెళ్తారని, ధనవంతులందరూ నరకానికి వెళ్తారని మనం భావించేలా ఇది మనల్ని ప్రేరేపించవచ్చు. కానీ ఈ ఉపమానం నుండి మనం ఆ నిర్ధారణకు రాకూడదు, ఎందుకంటే అలాంటి బోధ లేఖనాల్లో ఇతర చోట్ల చెప్పిన విషయాలతో ఘర్షణ పడుతుంది. బైబిల్లో అపారమైన సంపద కలిగి ఉండి, అదే సమయంలో ప్రగాఢమైన దైవభక్తిని కలిగిన వ్యక్తులకు అనేక ఉదాహరణలు ఉన్నాయని మనకు తెలుసు. ఈ ఉపమానంలోనే ప్రస్తావించబడిన అబ్రాహాము, ప్రాచీన ప్రపంచంలోని అత్యంత ధనవంతులలో ఒకడు. అరిమతీయ యోసేపు మరొకడు.

యేసును తన సమాధిలో పాతిపెట్టడానికి అనుమతించినందుకు ప్రసిద్ధి చెందిన గొప్ప ధనవంతుడు. కాబట్టి, ధనవంతులు అందరూ చివరికి నరకానికి వెళ్తారని, ధనవంతులుగా ఉండటం స్వతహాగా పాపమని బైబిలు చెప్పదు. మనం ఆ ముగింపునకు రాకూడదు, అయినప్పటికీ, అపారమైన వనరులు ఉన్నవారు దేవుని రాజ్యంలోకి రావడానికి ఇబ్బంది పడవచ్చునని యేసు తరచుగా హెచ్చరిస్తాడు, ఎందుకంటే వారు తమను తాము స్వయం సమృద్ధిగా భావించే ధోరణిని కలిగి ఉంటారు. ఈ లోకంలో సంపదను కూడబెట్టడంపై ఎంతగానో నిమగ్నమై, తన ఆత్మ సంరక్షణను నిర్లక్ష్యం చేసిన ధనవంతుడైన అవివేకి ఉపమానంలో యేసు దీనిని బోధిస్తాడు (Luke 12:16-21). కానీ పేదలందరూ పరలోకానికి వెళ్తారని కూడా యేసు బోధించడం లేదు. ధనము ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటాన్ని, పేదరికము ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటాన్ని బైబిలు ఖండిస్తుంది. పేదరికంలో ప్రత్యేకమైన అంతర్గత పుణ్యం ఏమీ లేదు, అయినప్పటికీ తరచుగా పేదలే క్రీస్తు ఇచ్చే సౌకర్యాల వైపు గుంపులుగా వెళ్తారు: ఎందుకంటే వారు ఈ లోకంలో సౌకర్యాన్ని, భౌతిక వస్తువులలో సంతృప్తిని పొందలేరు కాబట్టి, వారు దేవుని రాజ్య సందేశాన్ని వినడానికి మరింత సుముఖంగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తారు.

ధనవంతుడు ప్రతిరోజూ విలాసవంతంగా భోజనం చేసేవాడని కూడా మనకు చెప్పబడింది. అతనిది నిరంతర సుఖభోగాలతో కూడిన జీవితం. కానీ లాజరు ప్రతిరోజూ ఆ ధనవంతుని ఇంటి గుమ్మం ముందు పడి ఉండేవాడు, అతని బల్ల నుండి కింద పడిన ముక్కలను తినాలని ఆశించేవాడు. పాత నిబంధనలో, దేవుడు భూస్వాములను, రైతులను తాము పండించినదంతా కోసి అమ్మవద్దని, పొలాల మూలలను ఖాళీగా వదిలివేయమని ఆజ్ఞాపించాడు. తద్వారా పేదలు వచ్చి పంటలో మిగిలిపోయినదాన్ని ఏరుకోవచ్చు, వారు పూర్తిగా నిరుపేదలుగా మిగిలిపోకుండా ఉంటారు. నేటి వీధుల్లోని ప్రజలు, తమ దారిద్ర్యాన్ని దయనీయంగా ప్రదర్శిస్తూ, తమకున్నదంతా సంచుల్లో నింపుకుని తిరగడం మీరు చూడవచ్చు, లేదా వారు తమ భూసంబంధమైన వస్తువులన్నింటినీ బుట్టలో వేసుకుని సూపర్ మార్కెట్ నుండి బండిని నెట్టుకుంటూ రావచ్చు. న్యూయార్క్ నగరంలోని గ్రాండ్ సెంట్రల్ స్టేషన్‌లో పేద ప్రజలు, తినడానికి ఇతరులు పారేసిన ఆహారపు ముక్కల కోసం ఒక చెత్త డబ్బా నుండి మరొకదానికి వెతుకుతూ ఉండటం నేను చూశాను. లాజరు అనే ఈ బిచ్చగాడి విషయంలోనూ అలాగే జరిగింది—అతను ఆ ధనవంతుని చెత్తను తిని బతకాలని ఆశిస్తూ గుమ్మం దగ్గర నిలబడ్డాడు.

ఆ తర్వాత, ఆ బిచ్చగాడు చనిపోయాడని, దేవదూతలు అతనిని "అబ్రాహాము ఒడికి" తీసుకువెళ్ళారని మనకు చెప్పబడింది. ఇక్కడ మనం జాగ్రత్తగా ఉండాలి. ఒక పరిశుద్ధుడు చనిపోయి పరలోకానికి వెళ్ళినప్పుడల్లా, ఈ దేవదూతల దూతలు అతనిని దేవుని సన్నిధిలోకి తీసుకువెళ్తారని యేసు బోధిస్తున్నారా? లేదా ఈ రూపకం మరణానంతర జీవితంలోని గొప్ప సౌందర్యాన్ని వర్ణిస్తోందా? ఆ ప్రశ్నలకు సమాధానాలు నాకు తెలియవు, కానీ ఊహించడం సరదాగా ఉంటుంది. మనం చనిపోయిన క్షణంలో, మనకు తోడుగా ఒకరు ఉంటారని, ఆ తోడుగా వచ్చినవారే మనల్ని క్రీస్తు సన్నిధిలోకి తీసుకువెళ్ళే దేవదూతలని అనుకోవడం ఖచ్చితంగా లేఖనంలోని ఏ సూత్రాన్ని ఉల్లంఘించదు. అలా అయితే అది మరింత అద్భుతంగా ఉండదా?

మనం ఈ జీవితాన్ని విడిచిపెట్టిన మరుక్షణమే దేవదూతల సమక్షంలో ఉంటే అది అద్భుతంగా ఉంటుంది కదా? ఆరోహణ పర్వతం మీద ఉన్న దేవదూతల సమక్షంలో మన ప్రభువు పరలోకానికి ఆరోహణమవ్వడంలో కనీసం ఒక బైబిల్ పూర్వ ఉదాహరణ ఉంది (Acts 1:9-11). కాబట్టి ఇది సాధారణమైన విషయమని, యేసు ఇక్కడ బైబిల్ ప్రకటన యొక్క పూర్తి సారాంశం నుండి గ్రహించిన ఒక వివరమును జోడిస్తున్నారని, మరియు ఆయన ప్రజలమైన మనం, ఈ లోకంలో మనం ఎప్పుడైనా ఆస్వాదించగల ఏ విలాసవంతమైన లిమోసిన్‌ను మించిన ఒక అనుగ్రహ సేవను ఆశించవచ్చని నేను భావించాలనుకుంటున్నాను.

దేవదూతలు ఆ బిచ్చగాడిని తీసుకువెళ్ళిన స్థలాన్ని యేసు "అబ్రాహాము ఒడి" అని పిలుస్తాడు. ఆ పదాన్ని మన కాలంలో కొన్నిసార్లు పరలోకానికే ఒక మారుపేరుగా ఉపయోగిస్తారు; విశ్వాసుల తండ్రి అయిన ఆయన ఇప్పుడు తన శాశ్వత ఆనందంలో విశ్రమిస్తున్న స్థలం అదే. ఆ తర్వాత, ఆ ధనవంతుడు కూడా చనిపోయాడని, కానీ అతడు పాతాళానికి వెళ్ళాడని మనకు చెప్పబడింది. అక్కడ అతడు అబ్రాహామును, లాజరును "దూరంగా" చూడగలిగాడు. దీని అర్థం నరకంలో ఉన్నవారు పరలోకంలో ఉన్నవారిని చూడగలరని, అలాగే పరలోకంలో ఉన్నవారు నరకంలో ఉన్నవారిని చూడగలరని కాదు. అయినప్పటికీ, యేసు ఈ చిత్రాన్ని గీసినందున, అదే నిజమనే నిర్ధారణకు రాకుండా ఉండటం కష్టం. కనీసం తన ఉపమానం యొక్క ఉద్దేశ్యాల మేరకు, యేసు ఈ కథను చెప్పిన తీరులో, ఆ ధనవంతుడు తన భయంకరమైన, దారుణమైన వేదన మధ్యలో కూడా, తాను కోల్పోతున్న వైభవాన్ని, ఆనందాన్ని, మరియు ఆ పేదవాడు అనుభవిస్తున్న ఆనందాన్ని చూడగలుగుతాడు.

యేసు ఇంకా ఇలా అంటున్నాడు, "అప్పుడు అతడు కేకవేసి, 'తండ్రీ అబ్రాహాము, నా మీద కరుణించు, మరియు లాజరును పంపుము, అతడు తన వేలికొనను నీటిలో ముంచి నా నాలుకను చల్లబరచును గాక, ఎందుకంటే నేను ఈ మంటలో వేదన పడుతున్నాను' అని అన్నాడు" (వ. 24). దీని నుండి మనం ఏమి గ్రహించవచ్చు? మనం ఇప్పటికే సూచించినట్లుగా, ఈ మాటలకు నరకం అనేది అగ్నితో నిండిన ప్రదేశం అని, మరియు అక్కడి వేదన తీవ్రమైన వేడితో కూడుకున్నదని తప్పనిసరిగా అర్థం కాదు.

యేసు చెప్పే విషయం ఏమిటంటే, నరకంలో ఉన్న పాపి, ఈ లోకంలో తాను చేసిన పాపాల సంఖ్యను ఒకటి తగ్గించుకోవడానికి, తనకున్నదంతా ఇచ్చేస్తాడు, తాను చేయగలిగినదంతా చేస్తాడు. ఆ ధనవంతుడు తన బాధ నుండి కొంత ఉపశమనం కోరుకుంటున్నాడు, మరియు ఇప్పుడు తాను నిర్లక్ష్యం చేసిన బిచ్చగాడిని సహాయం కోసం వేడుకుంటున్నాడు. అతను పరలోకం నుండి ఒక గొప్ప విందును పంపమని అడగడం లేదు. అతను అడిగేదల్లా ఒక్కటే, లాజరు తన వేలి కొనను చల్లని నీటిలో ముంచి తన నాలుకను తాకించాలి. "నాకు కొంచెమైనా ఉపశమనం కలిగించు," అని ఆ ధనవంతుని ఆక్రందన. అతను ఈ ఆక్రందనను "నాపై కరుణించు" అనే మాటలతో చేయడం కూడా ఆసక్తికరమైన విషయం. తాను అనుభవిస్తున్న వేదన న్యాయమైనదని, మరియు తన బాధకు ఏదైనా ఉపశమనం లభిస్తే, అది నిజంగా కరుణాకార్యమే అవుతుందని ఆ ధనవంతునికి ఇప్పుడు అర్థమైందో లేదో అని నేను ఆశ్చర్యపోతున్నాను.

తరువాత మనం చదివేది:

అయితే అబ్రాహాము, “కుమారుడా, నీ జీవితకాలంలో నీవు నీ మంచివాటిని, అలాగే లాజరు చెడ్డవాటిని పొందాడని గుర్తుంచుకో; కానీ ఇప్పుడు అతడు ఓదార్చబడ్డాడు, నీవు బాధించబడుతున్నావు. అంతేకాక, మనకూ మీకూ మధ్య ఒక పెద్ద అగాధం ఏర్పరచబడింది, దానివల్ల ఇక్కడ నుండి మీ దగ్గరకు రావాలనుకునేవారు రాలేరు, అలాగే అక్కడ నుండి మన దగ్గరకు రావాలనుకునేవారు కూడా రాలేరు” అన్నాడు. అప్పుడు అతడు, “తండ్రీ, దయచేసి అతడిని మా నాన్న ఇంటికి పంపండి, ఎందుకంటే నాకు ఐదుగురు సహోదరులు ఉన్నారు, వారు కూడా ఈ బాధాకరమైన స్థలానికి రాకుండా ఉండేందుకు అతడు వారికి సాక్ష్యం చెప్పాలి” అన్నాడు. అబ్రాహాము అతనితో, “వారికి మోషే మరియు ప్రవక్తలు ఉన్నారు; వారు వారి మాట విననివ్వండి” అన్నాడు. అందుకు అతడు, “లేదు, తండ్రీ అబ్రాహాము, కానీ మృతులలో నుండి ఒకడు వారి దగ్గరకు వెళితే, వారు పశ్చాత్తాపపడతారు” అన్నాడు. కానీ అతడు అతనితో, “వారు మోషే మరియు ప్రవక్తల మాట వినకపోతే, మృతులలో నుండి ఒకడు లేచినా వారు ఒప్పించబడరు” అన్నాడు. (వ. 25-31)

ఈ విన్నపంతో, తాను అనుభవిస్తున్న దుఃఖంలోనే తన సోదరులు కూడా పడకుండా ఉండేందుకు, వారితో మాట్లాడటానికి ఎవరినైనా పంపమని ఆ ధనవంతుడు అబ్రాహామును వేడుకుంటున్నాడు. పశ్చాత్తాపపడని వారికి సమాధి ఆవల ఏమి ఎదురవుతుందో తెలియజేసి, వారిని హెచ్చరించడానికి ఎవరైనా వెళ్లాలని అతను కోరుకుంటున్నాడు. ఒకవేళ అబ్రాహాము తనను రక్షించకపోయినా, ఇంకా బ్రతికి ఉన్న ఆ ధనవంతుని సోదరులను తప్పకుండా రక్షిస్తాడు. ఏదైనా అద్భుతం జరిగితేనే తన సోదరులు నమ్ముతారని, దీనికోసం అసాధారణమైన చర్యలు అవసరమని ఆ ధనవంతుడు భావిస్తున్నట్లుంది. కానీ మోషే మరియు ప్రవక్తల ద్వారా దేవుడు బోధించినదే చాలని అబ్రాహాము అంటున్నాడు. దేవుని ప్రత్యక్షతను నమ్మనివారు ఆయన అద్భుతాలను కూడా నమ్మరు.

ఈ ఉపమానంలోని ప్రధాన విషయం ఇదేనని నేను అనుకుంటున్నాను: పరలోకానికీ, నరకానికీ మధ్య ఒక పెద్ద అగాధం ఏర్పరచబడింది. ఒక వ్యక్తి ఒకసారి పరలోకానికి లేదా పరలోకానికి వెళ్ళిన తర్వాత, మరణానంతరం నరకం నుండి పరలోకానికి తిరిగి వెళ్ళడానికి ఏ వారధి ఉండదు. బైబిలు చెప్పినట్లుగా, "మనుష్యులు ఒక్కసారే మరణించుటయు, ఆ తరువాత తీర్పు పొందుటయు నియమింపబడియున్నది" (హెబ్రీ. 9:27).

సమాధి తర్వాత రెండవ అవకాశం లేదు. మరియు మనం ఎలా చనిపోతామనేది మనందరికీ అంతిమమని యేసు అబ్రహాము ద్వారా మనకు తెలియజేస్తున్నాడు.

బహుశా మనం చేసే అతిపెద్ద మూర్ఖపు పనులలో ఒకటి వాయిదా వేయడం అనే మూర్ఖత్వం. రేపు మనం కొత్త జీవితాన్ని ప్రారంభిస్తామని, రేపు దేవునితో మన సంబంధాన్ని సరిచేసుకుంటామని మనకు మనమే చెప్పుకుంటూ ఉంటాము, కానీ మనం దానికి పూర్తిగా సిద్ధంగా ఉండము. ధనవంతుడైన అవివేకి ఆలోచన కూడా అదే, మరియు అతని అవివేకం ఈ హెచ్చరికలో కనబడింది, "అవివేకీ! ఈ రాత్రి నీ ప్రాణము నీ నుండి తీసివేయబడును" (లూకా 12:20a). అటువంటి వాయిదా వేయడం ద్వారా మన విమోచనను మనం వాయిదా వేయకూడదు: "ఇదిగో, ఇప్పుడు అంగీకరించబడిన సమయము; ఇదిగో, ఇప్పుడు రక్షణ దినము" (2 కొరింథీ. 6:2b). క్రీస్తు సమాధి నుండి తిరిగి వచ్చాడు.

ఆయన మాట వినడానికి, ఆయన వద్దకు పరుగెత్తడానికి, ఆయనను ఆలింగనం చేసుకోవడానికి ఇప్పుడు, ఈరోజే మనకు అవకాశం ఉంది. మనకు లభించే చివరి అవకాశం బహుశా ఈ రోజే కావచ్చు.