ఇంటి గురించి ఆలోచిస్తున్నాను

నేను సెమినరీ విద్యార్థిగా ఉన్నప్పుడు, నా ప్రొఫెసర్లలో ఒకరైన డాక్టర్ జాన్ గెర్స్ట్నర్‌ను చూసి పూర్తిగా విస్మయం చెందాను. ఆయన అనేక విధాలుగా స్ఫూర్తిదాయకంగా ఉండేవారు. వాటిలో ముఖ్యమైనవి, వేదాంతం మరియు తత్వశాస్త్రంపై ఆయనకున్న సర్వజ్ఞాన సంపద, అలాగే తరగతి గదిలో ఆయన ప్రదర్శించిన తీక్షణమైన మేధస్సు. ఆయనకున్న ప్రగాఢమైన ఆధ్యాత్మిక పరిణితికి, దైవభక్తికి కూడా నేను ఆయనను ఎంతగానో ఆరాధించాను.

ఒక రోజు, డాక్టర్ గెర్స్ట్నర్ గారు ఆలోచనలను రేకెత్తించే ఉపన్యాసం ఇచ్చిన తర్వాత, "స్వర్గం ఎలా ఉంటుంది?" అని ఆయన్ని అడగాలని నాకు అనిపించింది. ఆయన నన్ను వింతగా చూశారు, "నాకెలా తెలుస్తుంది? నేను అక్కడికి వెళ్ళలేదు కదా" అన్నట్లుగా. డాక్టర్ గెర్స్ట్నర్ గారి ఆధ్యాత్మిక లోతు, అవగాహన నన్ను ఎంతగానో ఆకట్టుకున్నాయి, ఆయన నుండి ప్రత్యక్ష సాక్ష్యం దొరుకుతుందేమో అని దాదాపుగా ఆశించాను. చివరికి ఆయన నాకు చదవడానికి కొన్ని పుస్తకాలు ఇచ్చారు, అవి నా అవగాహనకు ఉపయోగపడ్డాయి.

స్వర్గం ఎలా ఉంటుందో అని ఆలోచించని వారు గానీ, లేదా అంతకంటే ప్రాథమికమైన 'అసలు స్వర్గం ఉందా?' అనే ప్రశ్న గురించి ఆలోచించని వారు గానీ ఎవరూ లేరని నేను అనుకుంటున్నాను. ఆధునిక కాలంలో క్రైస్తవ మతం ఒక 'అసాధ్యమైన ఆశల మతం' అని తీవ్రంగా విమర్శించబడింది. మతం అనేది ప్రజలను మత్తులో ముంచే ఒక మత్తుపదార్థం అనే భావనను కార్ల్ మార్క్స్ ప్రాచుర్యంలోకి తెచ్చారు; ప్రపంచంలోని పేద ప్రజలను దోపిడీ చేయడానికి, అణచివేయడానికి మరియు వారు తిరుగుబాటు చేయకుండా నిరోధించడానికి పాలక వర్గాలు మతాన్ని సృష్టించి, ఉపయోగిస్తున్నాయని ఆయన సిద్ధాంతం. వారిని మంచి కార్మికులుగా, తమ యజమానులకు విధేయులుగా ఉండేలా ప్రోత్సహించడానికి 'అసాధ్యమైన ఆశల' వాగ్దానం రూపొందించబడింది—వారి ప్రతిఫలం శాశ్వతత్వానికి వాయిదా వేయబడుతుంది.

అయితే, పరలోకం అనే భావన యొక్క కేంద్ర ప్రాముఖ్యతను గ్రహించకుండా క్రైస్తవ్యాన్ని తీవ్రంగా పరిగణించలేము. బైబిల్‌లో, ప్రత్యేకించి క్రొత్త నిబంధనలో, ఒక అసాధ్యమైన ఆశయం నిజంగానే అంతర్భాగంగా ఉంది. భవిష్యత్తులో దేవుడు తన ప్రజల కోసం దాచి ఉంచిన ఆనందాల పట్ల మనకు ఆకలి తగ్గిపోయిందేమోనని నాకు భయంగా ఉంది.

అప్పుడప్పుడు, సర్వే చేసేవారు క్రైస్తవులను క్రొత్త నిబంధనలో వారికి ఇష్టమైన అధ్యాయం ఏదో చెప్పమని అడుగుతుంటారు. అలాంటి సర్వేలు జరిగినప్పుడు, ఎప్పుడూ రెండు అధ్యాయాలు మొదటి, రెండవ స్థానాల్లో నిలుస్తాయి. క్రొత్త నిబంధనలో అత్యంత ప్రజాదరణ కోసం పోటీపడే అధ్యాయాలు ఏవంటే, గొప్ప "ప్రేమ అధ్యాయం" అయిన 1 కొరింథీయులు 13వ అధ్యాయం, మరియు యోహాను 14వ అధ్యాయం.

యోహాను సువార్త 14వ అధ్యాయం ప్రారంభంలో, యేసు తాను అప్పగించబడిన రాత్రి, అనగా తన మరణశిక్షకు ముందు రాత్రి, మేడగదిలో తన శిష్యులతో తన చివరి గొప్ప ప్రసంగంలో మాట్లాడుతున్నాడు. ఆయన ఇలా అంటాడు: "మీరు కలవరపడనీయకుడి; మీరు దేవునియందు విశ్వాసముంచుచున్నారు గనుక నా యందును విశ్వాసముంచుడి. నా తండ్రి యింట అనేక నివాసములు కలవు; లేనియెడల నేను మీతో చెప్పియుందును" (వ. 1-2ఎ).

యేసు ఈ ప్రసంగ భాగాన్ని తన శిష్యులకు ఒక హెచ్చరికతో, ఒక ఆజ్ఞతో ప్రారంభిస్తాడు. ఆయన వారితో, "మీ హృదయములు కలవరపడనీయకుడి" అని చెబుతాడు. ఇది నమ్మకమునకు, విశ్వాసమునకు పిలుపు. ఆ తర్వాత ఆయన క్లుప్తంగా కానీ లోతైన రీతిలో వారితో తర్కిస్తాడు. ఈ మాటలు మనకు ఎంతో ఓదార్పునిస్తాయి కాబట్టి, ఈ సంక్షిప్త తార్కిక అభ్యాసంలో ఉన్న వాదన యొక్క బలాన్ని మనం చాలా తేలికగా విస్మరించవచ్చు.

యేసు, "మీ హృదయము కలవరపడనీయకుడి," అని చెప్పి, ఆ తర్వాత తన శిష్యుల గురించి ఒక విషయాన్ని స్పష్టం చేస్తారు. ఆయన, "మీరు దేవునియందు విశ్వాసముంచుచున్నారు," అని అంటారు. ఆయన వారిని, "మీరు దేవునియందు విశ్వాసముంచుచున్నారా?" అని అడగరు: వారు విశ్వాసముంచుతున్నారని ఆయనకు తెలుసు. అదే ఆయన మొదటి ప్రతిపాదన. ఆయన ఇంకా ఇలా అంటారు, "నా యందును విశ్వాసముంచుడి." క్రొత్త నిబంధన సాక్ష్యమునకు ఇది కేంద్రమైనది—యేసు యొక్క గుర్తింపును ధృవీకరించి, నిర్ధారించేది దేవుడే. క్రీస్తుకు అద్భుత శక్తిని ప్రసాదించి, ఆయనను మృతులలో నుండి లేపడం ద్వారా, ఈయన తన ప్రియ కుమారుడని దేవుడు ధృవీకరిస్తున్నాడు. క్రొత్త నిబంధనలో మూడుసార్లు దేవుడు పరలోకం నుండి వినబడేలా మాట్లాడినట్లు వ్రాయబడింది, మరియు ఆ మూడు సందర్భాలలోనూ ఆ ప్రకటన దాదాపుగా ఒకే విధంగా ఉంటుంది: "ఈయన నా ప్రియ కుమారుడు." ఒక సందర్భంలో, ఆ స్వరం, "ఈయనయందు నేను మిక్కిలి సంతోషించుచున్నాను," అని చెబుతుంది. మరొకసారి అది, "ఈయన మాట వినుడి," అని చెబుతుంది. తండ్రియైన దేవుడు తనను ఈ లోకంలోకి పంపడమే కాకుండా, ఈ లోకంలో తన గుర్తింపునకు సాక్ష్యమిస్తున్నాడని యేసు తన శిష్యులకు చెబుతున్నారు; ఇప్పుడు, తాను మరణించడానికి ముందు రోజు రాత్రి, యేసు తన శిష్యులతో, "మీరు దేవునియందు విశ్వాసముంచుచున్నారు; కాబట్టి, నా యందు కూడా విశ్వాసముంచండి" అని చెప్పారు.

యేసు "మీరు దేవునియందు విశ్వాసముంచుడి" అనే ప్రాథమిక వాక్యంతో ఎందుకు ప్రారంభిస్తాడు? ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, జీవితం, ప్రపంచం, మరణం మరియు స్వర్గం గురించిన ఒకరి అవగాహన మొత్తానికి ఆ ప్రతిపాదనయే నియంత్రణాత్మక భావనగా ఉంది. దేవుడు లేకపోతే, మనం జీవితం అని పిలిచే వ్యక్తిగత అస్తిత్వం యొక్క కొనసాగింపుపై గణనీయమైన ఆశ పెట్టుకోవడానికి కారణమే లేదు; అయినప్పటికీ, దేవుడు ఉన్నట్లయితే, ఆయన తన స్వరూపంలో ప్రాణులను సృష్టించి, వారు కొంతకాలం గడ్డిలా జీవించి, చివరికి వారి జ్ఞాపకాలు, ఆశలు మరియు శ్రమ అంతా అర్థరహితంగా అంతమై నశించిపోవడానికి మాత్రమే ఉద్దేశించబడ్డారని భావించడం కంటే హాస్యాస్పదమైనది ఇంకేముంటుంది?

షేక్స్‌పియర్ రచించిన 'మక్‌బెత్' నాటకంలోని ఈ వాక్యం మనకు గుర్తుండే ఉంటుంది: "జీవితం ఒక నడిచే నీడ వంటిది, ఒక పేద నటుడు; రంగస్థలంపై గంటసేపు విర్రవీగి, ఆందోళన చెంది, ఆ తర్వాత కనుమరుగైపోతాడు." ఇది, వాస్తవానికి, ఒక నటుడి జీవితాన్ని సూచిస్తుంది.

నాటకకర్త. దీనిపై అంచనా ఏమిటి? "ఇది ఒక మూర్ఖుడు చెప్పిన కథ, శబ్దంతో, ఆవేశంతో నిండి ఉంది, కానీ దేనికీ అర్థం లేదు." ఆ వాక్యం నుండి మనకు కలిగే చిత్రం ఏమిటంటే, ఒక వ్యక్తి జీవితంలోని ఒక చిన్న దశలో అందరి దృష్టిలో, వెలుగులో ఉండి, ఆపై అకస్మాత్తుగా నిశ్శబ్దమైపోతాడు. ఈ ఆలోచనలోని భావం ఏమిటంటే, మానవ ఉనికికి ఇదే అంతిమ ముగింపు అయితే, జీవిత కథ ఒక మూర్ఖుడి కథ అవుతుంది. మూర్ఖుడు అంటే హేతుబద్ధంగా ఆలోచించని, అర్థం పర్థం లేని వ్యక్తి.

మూర్ఖుడు పిచ్చి అంచున ఉంటాడు, వాడు చెప్పే కథలు నమ్మదగినవి కావు. అవి శబ్దంతో, ఆగ్రహంతో, గొడవతో, ఉద్రేకంతో నిండి ఉండవచ్చు.

అవి బిగ్గరగా, కదిలించేవిగా ఉండవచ్చు. కానీ అవి దేనిని సూచిస్తాయి? దేనినీ కాదు. జీవితపు అర్థం అనేది, ప్రతి మానవుడు మరణ సమయంలో ఎదుర్కొనే ఒక గొప్ప అస్తిత్వ ప్రశ్న అని నేను అనుకుంటున్నాను.

నా కొడుకు పుట్టిన రోజును నేను ఎప్పటికీ మర్చిపోలేను. నేను ఆసుపత్రిలో నిలబడి నా పెద్ద కొడుకు వైపు చూశాను. నా జీవితం తిరిగి మార్చలేని విధంగా మారిపోయిందని నాకు అర్థమైంది. ఇకపై అన్ని సంబంధాలు భిన్నంగా ఉంటాయి. ఆ సందర్భం నాకు స్పష్టంగా గుర్తుంది, ఎందుకంటే, ఆ సాయంత్రం నేను తిరిగి ఆసుపత్రికి వెళ్ళినప్పుడు, మా అమ్మను తన మనవడిని చూడటానికి తీసుకువెళ్ళాను. ఆమె అతడిని చూసి అమితానందంతో ఉప్పొంగిపోయింది, మేము ఇంటికి తిరిగి వచ్చాక, ఆమె, "ఇది నా జీవితంలో అత్యంత సంతోషకరమైన రోజు" అని చెప్పింది.

మరుసటి రోజు ఉదయం, నా కూతురు అమ్మను పిలవడంతో నాకు మెలకువ వచ్చింది.

ఆమె నా గదిలోకి వచ్చి, "అమ్మమ్మ నిద్రలేవడం లేదు" అని చెప్పింది. నేను మా అమ్మ గదిలోకి వెళ్ళేసరికి, ఆమె చనిపోయిందని గ్రహించాను; ఆమె నిద్రలోనే కన్నుమూసింది. అది మానవ అనుభవంలోని వింతైన, అసాధారణమైన క్షణాలలో ఒకటి. కొన్ని క్షణాల ముందే మా అమ్మ నాతో, "ఈ రోజే నా జీవితంలో అత్యంత సంతోషకరమైన రోజు" అని చెప్పినట్లు నాకు అనిపించింది. ఆమె సజీవంగా, శ్వాస తీసుకుంటూ, ప్రేమగా, ఆప్యాయంగా ఉండే ఒక మనిషి. ఇప్పుడు ఆమె తన మంచం మీద నిర్జీవంగా పడి ఉంది. ముందు రోజు ఉదయం, నా కొడుకు పుట్టుకతో నేను జీవితంలో కొత్తదనాన్ని చూశాను.

నా కొడుకు పుట్టిన రోజే మా అమ్మ చనిపోయింది. అందువల్ల నేను జీవన్మరణ సంఘర్షణను అనుభవించాను. నేను అక్కడ నిలబడి, "ఇది అర్థరహితంగా ఉంది. మరణం అర్థరహితంగా ఉంది," అని అన్నాను. నాలోని ప్రతి అణువు నాతో, "మానవ అనుభవానికి ఇది అంతిమ ముగింపు కాజాలదు," అని చెప్పింది.

జీవితం అర్థవంతమైనదని నమ్మాలనే నా ఆత్మలోని భావోద్వేగ అవసరంగా నా ప్రతిస్పందనను కొట్టిపారేయవచ్చు, కానీ నేను ఈ విధంగా ఆలోచిస్తున్నాను: "దేవుడు ఉన్నట్లయితే, ఇదే అంతం కాదు." "మీ హృదయము కలవరపడనీయకుడి" అని యేసు తన శిష్యులతో చెప్పినప్పుడు ఆయన చెప్పేది కూడా ఇదే. ఆ గదిలో నేను మా అమ్మ పక్కన నిలబడినప్పుడు, నా హృదయం కలత చెందింది—తీవ్రంగా కలత చెందింది. కానీ యేసు ఇలా అంటారు: "అలా జరగనివ్వకండి. మీ హృదయము కలవరపడనీయకండి. మీరు దేవునియందు విశ్వాసముంచిన యెడల, నా యందు కూడా విశ్వాసముంచండి." మరియు ఈ సంబంధాన్ని ఏర్పరచిన వెంటనే...

తండ్రి మీద విశ్వాసానికీ, తన మీద విశ్వాసానికీ మధ్య ఉన్న తేడా గురించి యేసు ఇలా అంటారు, "నా తండ్రి ఇంట్లో అనేక నివాసాలు ఉన్నాయి; అలా కాకపోయి ఉంటే, నేను మీకు చెప్పి ఉండేవాడిని." యేసు తన శిష్యులతో ఏమి చెబుతున్నారో మీరు వింటున్నారా? ఆయన మరణ సమయం సమీపిస్తున్నప్పుడు, వారితో ఇలా అంటారు: "నన్ను నమ్మండి. తండ్రిని నమ్మండి. ఆయనకు అనేక నివాసాలు ఉన్న ఒక విశాలమైన ఇల్లు ఉంది." మరియు ఆయన ఇలా అంటారు, "ఒకవేళ ఇది నిజం కాకపోయి ఉంటే, ఇది కేవలం ఒక కల్పన అయితే, ఇది కేవలం భావోద్వేగపూరితమైన కోరికల ప్రదర్శన అయితే, ఇది ఒక కట్టుకథ లేదా మానవ మూఢనమ్మకం అయితే, నేను మీకు అది చెప్పి ఉండేవాడిని."

యేసు క్రీస్తు దేవుని అవతారమైతే, ఈ భూమిపై నడిచిన వారిలోకెల్లా ఆయనే గొప్ప వేదాంతి అని గుర్తుంచుకోండి. ఆయన వేదాంతపరమైన పొరపాట్లు చేయరు, వేదాంతపరమైన దోషాలను ఆమోదించరు. తన శిష్యులు తమ జీవితాంతం ఒక అసత్యమైన నమ్మకాన్ని కలిగి ఉండటానికి ఆయన అనుమతించరు. ఆయన ఇలా అంటారు: "మరణానంతర జీవితం గురించిన మీ నిరీక్షణ నిరాధారమైనది కాదు. అది ఒక అబద్ధపు నిరీక్షణ కాదు. ఒకవేళ అది అబద్ధపు నిరీక్షణ అయితే, నేను మీకు చెప్పి ఉండేవాడిని. నేను దానిని సరిచేసి ఉండేవాడిని."

ఆయన ఇంకా ఇలా అంటున్నాడు: "నేను మీ కొరకు ఒక స్థలమును సిద్ధపరచుటకు వెళ్లుచున్నాను. నేను వెళ్లి మీ కొరకు ఒక స్థలమును సిద్ధపరచిన యెడల, మరల వచ్చి మిమ్మును నా యొద్దకు చేర్చుకొందును; నేను ఎక్కడ ఉందునో, అక్కడ మీరును ఉందురు" (వచనాలు 2b-3). యేసు ఇలా అంటున్నాడు: "నేను నా ఇంటికి వెళ్లుచున్నాను. నేను నా తండ్రి యింటికి వెళ్లుచున్నాను. నేను నా అంతిమ స్వాస్థ్యమును పొందుటకు వెళ్లుచున్నాను, కానీ నేను ఒక్కడినే పరలోకమునకు వెళ్లుట లేదు. నేను మీ కొరకు ఒక స్థలమును సిద్ధపరచుటకు అక్కడికి వెళ్లుచున్నాను, అప్పుడు నేను ఎక్కడ ఉందునో, అక్కడ మీరును ఉందురు."

క్రైస్తవులైనా కాకపోయినా, ప్రతి ఒక్కరూ తమకంటే ముందు వెళ్ళిపోయిన తమ ప్రియమైనవారితో తిరిగి కలవాలని ఆరాటపడతారు, కానీ క్రైస్తవుడు క్రీస్తుతో ఉండాలని ఆరాటపడతాడు. నేను పరలోకానికి వెళ్ళినప్పుడు, చనిపోయిన నా తండ్రిని, నా తల్లిని, మరియు నా స్నేహితులను చూడటానికి నేను వేచి ఉండలేను, కానీ నా ఆత్మ యొక్క అంతిమ నిరీక్షణ, పునరుత్థానం చెందిన క్రీస్తును ఆయన తండ్రి ఇంట్లో చూడటమే, మరియు అది జరుగుతుందని ఆయన వాగ్దానం కూడా చేశారు.

మరణానంతరం జీవితం ఉందా అని మీరు ఎన్నిసార్లు ఆలోచించి ఉంటారు?

స్వర్గం లాంటి అద్భుతమైన దాని గురించి ఆలోచించినప్పుడు, కొన్నిసార్లు మనం భయంతో, సందేహంతో కుంగిపోతాము. ఇది నిజం కావడానికి మరీ అంత బాగుందనే భావన కొన్నిసార్లు మనల్ని కలవరపెడుతుంది. కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం, అలబామాలో నేను, నా భార్య ఒక రైలు ప్రమాదంలో చిక్కుకున్నాము. ఆ ప్రమాదంలో ఆమ్‌ట్రాక్ చరిత్రలో జరిగిన మిగతా అన్ని ప్రమాదాల కంటే ఎక్కువ మంది చనిపోయారు. ఆ తర్వాత, వార్తాపత్రికల విలేకరులు మా ముఖాల ముందు మైక్రోఫోన్లు పెట్టి, "మీరు బ్రతికి బయటపడటానికి ఎంత అదృష్టవంతులు?" మరియు "దేవుడు ఇతరుల ప్రాణాలను తీస్తుండగా, మిమ్మల్ని బ్రతకడానికి ఎందుకు అనుమతించాడు?" వంటి ప్రశ్నలు అడిగారు. నేను ఆ అనుభవం గురించి తరచుగా ఆలోచిస్తుంటాను, మరియు ఆ ప్రశ్నల వెనుక ఉన్న భావన నా మనసులో మెదిలే విషయాలలో ఒకటి: నేనే అదృష్టవంతుడిని అనే ఆలోచన.

ఒకటి, నేను ఆ రైలు ప్రమాదం నుండి ప్రాణాలతో బయటపడ్డాను కాబట్టి. కానీ ఒకవేళ నేను దాని నుండి బయటపడకపోయి ఉంటే, నేను ఇంట్లో ఉండేవాడిని. నేను స్వర్గంలో ఉండేవాడిని. ఆవలి లోకం మరింత దారుణంగా ఉంటుందేమోనన్న భయంతో మనం సహజంగా ఈ లోకంలోని జీవితాన్ని అంటిపెట్టుకుని ఉంటాము. కానీ స్వర్గానికి వెళ్ళేవారి కోసం దేవుడు దాచి ఉంచిన ఆనందం, మనం ఈ జీవితంలో అంటిపెట్టుకుని ఉండే ఏ సంతోషంతోనూ లేదా ఏ సుఖంతోనూ పోల్చడానికి యోగ్యమైనది కాదు.