ఇక కన్నీళ్లు లేవు

చాలా మంది క్రైస్తవులలో ఉన్న అంచనా ఏమిటంటే, చివరికి స్వర్గం కొంతవరకు అభౌతికంగా మరియు ఆధ్యాత్మికంగా ఉంటుంది, మనం నివసించే ఈ ప్రపంచం పూర్తిగా నాశనమవుతుంది మరియు మనం ఆకాశంలోని ఆవిరితో కూడిన ప్రదేశంలో నివసిస్తాము.

అయితే క్రొత్త నిబంధన ఈ లోకం యొక్క అంతిమ నాశనాన్ని బోధించదు; దానికి బదులుగా, పతనమైన ఈ గ్రహం యొక్క పునరుద్ధరణ గురించి మాట్లాడుతుంది. ఉదాహరణకు, పౌలు రోమా పత్రికలో, "సమస్త సృష్టి ప్రసవ వేదన పడుచు మూలుగుచున్నది" (8:22) అని, మరియు దేవుని రాజ్యం పరిపూర్ణమైనప్పుడు, అనగా క్రీస్తు యొక్క అంతిమ విజయానంతరం, ఈ లోకం ఒక సమూలమైన శుద్ధీకరణకు గురై, నాశనం కాకుండా పునరుద్ధరించబడుతుందని మనకు తెలియజేస్తాడు. అంతిమంగా, క్రొత్త నిబంధన యొక్క ఆశ ఏమిటంటే, భూమి రూపాంతరం చెందిన తర్వాత పరలోకం ఇక్కడే ఉంటుంది.

ప్రకటన గ్రంథంలోని చివరి రెండు అధ్యాయాలలో, ఈ విషయాన్ని అందమైన పదజాలంతో వర్ణించే చిత్రణను మనం చూస్తాము. ఇక్కడ యోహానుకు కలిగిన నూతన ఆకాశం, నూతన భూమి, మరియు పరలోకం నుండి భూమికి దిగివచ్చే నూతన యెరూషలేము అనే పరలోక పట్టణపు దర్శనం గురించి మనం చదువుతాము. పవిత్ర లేఖనమంతటిలో పరలోకం ఎలా ఉంటుందో తెలిపే అత్యంత స్పష్టమైన మరియు సజీవమైన వర్ణన ఇది. ఇది ప్రళయ సాహిత్యమని పిలువబడే దాని ద్వారా మనకు తెలియజేయబడింది. ప్రళయ సాహిత్యం గొప్ప చిత్రణలను మరియు చిహ్నాలను విరివిగా ఉపయోగించడానికి ప్రసిద్ధి చెందింది, కాబట్టి బంగారు వీధులు, ముత్యాల ద్వారాలు మొదలైన కొన్ని వర్ణనలను మనం చదివినప్పుడు ఈ భాగం మనకు వింతగా అనిపిస్తుంది. కానీ ఈ చిత్రణలు మరియు చిహ్నాలు అన్నీ వాటికి అతీతంగా అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన వాస్తవాలను సూచిస్తాయి.

ప్రకటన గ్రంథం 21వ అధ్యాయం ఈ మాటలతో ప్రారంభమవుతుంది: "అప్పుడు నేను క్రొత్త ఆకాశమును క్రొత్త భూమిని చూచితిని; ఏలయనగా మొదటి ఆకాశమును మొదటి భూమియు గతించిపోయియుండెను. సముద్రము కూడా ఇక లేకపోయెను" (వ. 1). క్రొత్త ఆకాశము మరియు క్రొత్త భూమి గురించిన మొదటి వాక్యం ప్రతికూలంగా ఉండటం నాకు ఆశ్చర్యం కలిగిస్తుంది. అది సముద్రం లేకపోవడం గురించి మాట్లాడుతుంది. సముద్రం లేదు. మీ బూట్లలో ఇసుకను ఇష్టపడేవారికి మరియు సముద్ర తీరాలను ప్రేమించేవారికి ఇది తీవ్రమైన నిరాశను కలిగించవచ్చు. మీకు, సముద్రం లేని క్రొత్త ఆకాశము మరియు క్రొత్త భూమి అవసరమైన అంశాలు లేని స్వర్గంలా అనిపించవచ్చు.

అయితే, ప్రాచీన ప్రపంచంలోని ఒక యూదు వ్యక్తికి, ఈ వివరణ

దానికి ప్రతీకాత్మక ప్రాముఖ్యత ఉంది, ఎందుకంటే హీబ్రూ కవిత్వంలో సముద్రం వినాశనానికి చిహ్నంగా ఉండేది. సముద్రం ప్రాచీన యూదులకు మిత్రుడు కాదు.

ఇశ్రాయేలు ఎన్నడూ వాణిజ్య సముద్ర వ్యాపారాన్ని అభివృద్ధి చేసుకోలేదు. దానికి బదులుగా, సముద్రం దోపిడీదారులు వచ్చే ప్రదేశంగా ఉండేది. ఇశ్రాయేలీయుల బద్ధ శత్రువులు మరియు శాశ్వత విరోధులు అయిన ఫిలిష్తీయులు తీరప్రాంతాన్ని నియంత్రించేవారు. సముద్రతీరం రాతిమయంగా మరియు ప్రమాదకరంగా ఉండేది, మరియు మధ్యధరా సముద్రం మీదుగా వీచే భయంకరమైన తుఫానులు సరస్సులను కల్లోలం చేసి, సిరోక్కో యొక్క వేడి గాలులను తీసుకువచ్చేవి. ఈ అవాంఛనీయ విషయాలన్నీ సముద్రం నుండే వచ్చాయి, అందువల్ల యూదుల మనస్సులో సముద్రం వినాశనానికి ప్రతీకగా నిలిచింది. కీర్తన 46లో మనం దీనిని స్పష్టంగా చూస్తాము, అక్కడ కీర్తనకారుడు సముద్రం ఎలా గర్జిస్తుందో మరియు కలవరపడుతుందో, అది పర్వతాలను ఎలా ఢీకొట్టి వాటిని నాశనం చేసి నీటి మధ్యలో పడవేస్తుందో వివరిస్తాడు.

హీబ్రూ కవిత్వంలో సానుకూలమైన రూపకం నది, బావి లేదా సెలయేరు —ఉదాహరణకు, యోర్దాను నది, ఇశ్రాయేలు యొక్క శుష్క భూమి మధ్యలో ఒక రిబ్బన్‌లా ప్రవహిస్తూ, జీవానికి మరియు పోషణకు మూలంగా ఉంది. మనం చూడబోతున్నట్లుగా, నూతన యెరూషలేములో, నగరం మధ్యలో ప్రవహించే ఒక జీవనది ఉంది. కాబట్టి మనం సముద్రం లేకపోవడాన్ని, కానీ నది ఉండటాన్ని చూసినప్పుడు, మనం వినాశనం లేకపోవడానికి మరియు జీవం ఉండటానికి చిహ్నాలను చూస్తున్నాము.

అప్పుడు అపొస్తలుడు ఇలా అంటున్నాడు, "పెళ్లికూతురు తన భర్త కోసం అలంకరించబడినట్లుగా, దేవుని నుండి పరలోకం నుండి క్రిందికి దిగివస్తున్న పరిశుద్ధ పట్టణమైన క్రొత్త యెరూషలేమును నేను చూశాను. మరియు పరలోకం నుండి ఒక గొప్ప స్వరం ఇలా చెప్పడం నేను విన్నాను, 'ఇదిగో, దేవుని గుడారం మనుష్యులతో ఉంది, మరియు ఆయన వారితో నివసిస్తాడు, మరియు వారు ఆయన ప్రజలవుతారు. దేవుడే స్వయంగా వారితో ఉండి వారి దేవుడవుతాడు'" (వ. 2-3).

మళ్ళీ, ఇక్కడ ఉన్న రూపకం పాత నిబంధన నుండి తీసుకోబడింది, అక్కడ దేవుడు తన ప్రజలతో ఉంటానని వాగ్దానం చేశాడనడానికి బాహ్యంగా, కంటికి కనిపించే గుర్తుగా గుడారం ఉండేది. ఆ గుడారం ఇశ్రాయేలీయుల శిబిరం యొక్క సరిగ్గా మధ్యలో వేయబడింది. పన్నెండు గోత్రాలు దాదాపు ఒక గడియారంలా అమర్చబడి ఉండేవి, మరియు ఆ గడియారం యొక్క సరిగ్గా మధ్యలో, లేదా కేంద్రంలో, గుడారం ఉండేది, ఇది దేవుడు తన ప్రజల మధ్య ఉన్నాడని సూచిస్తుంది. ఆ గుడారాన్ని "సమాగమ గుడారం" అని పిలిచేవారు, ఎందుకంటే అక్కడే ప్రజలు దేవునితో సమావేశం కావడానికి కూడుకునేవారు.

క్రొత్త నిబంధనలో, క్రీస్తు అవతారంలో వస్తాడు. యోహాను మనకు ఇలా చెబుతున్నాడు, "ఆదిలో వాక్యముండెను, ఆ వాక్యము దేవునితో ఉండెను, ఆ వాక్యము దేవుడైయుండెను" (John 1:1). కొద్దిసేపటి తర్వాత యోహాను ఇలా అంటాడు, "ఆ వాక్యము శరీరధారియై మన మధ్య నివసించెను" (వ. 14a). "మన మధ్య నివసించెను" అని అనువదించబడిన పదాలకు అక్షరాలా అర్థం "మన మధ్య గుడారము వేసెను" లేదా "మనలో తన గుడారము వేసెను".

"మధ్యలో," పాత నిబంధనలోని గుడారంలో దేవుని ప్రతీకాత్మక ఉనికిని సూచిస్తుంది.

ఈ దర్శనం మనకు ఏమి చెబుతోంది? అది చెబుతున్నదేమంటే, అంతిమ కాలంలో దేవుడే స్వయంగా తన ప్రజలతో ఉంటాడు. ఇక్కడ మనం చూస్తున్నది, దేవుడు తన ప్రజల మధ్యకు ప్రత్యక్షంగా రాకకు ఒక చిత్రం. మరియు, దేవుడు ప్రత్యక్షమై కనబడే తన సన్నిధి తేజస్సులో తడిసిపోవడం కంటే పరలోకంలో మహిమాన్వితమైనది మరొకటి లేదు.

అప్పుడు మనం ఇది చదువుతాము: "దేవుడు వారి కన్నుల నుండి ప్రతి కన్నీటిని తుడిచివేయును; ఇక మరణము గాని, దుఃఖము గాని, ఏడుపు గాని ఉండదు. ఇక బాధ ఉండదు, ఎందుకంటే పూర్వపు సంగతులు గతించిపోయినవి" (వ. 4). నేను చిన్నపిల్లాడిగా ఉన్నప్పుడు, అప్పుడప్పుడు చిక్కుల్లో పడేవాడిని. మా ఊరిలో ఒక అబ్బాయి ఉండేవాడు, వాడు అందరినీ వేధించేవాడు. వాడు అందరికన్నా చాలా వేగంగా పెరిగేవాడు, అందువల్ల మా అందరికన్నా చాలా పొడవుగా ఉండేవాడు, ఇంకా వాడు చాలా క్రూరంగా ప్రవర్తించేవాడు. ఒకరోజు, నేను మరికొంతమంది పిల్లలతో ఆడుకుంటుండగా, వాడికన్నా పెద్దవాడైన ఆ అబ్బాయి నన్ను చెడ్డ పేర్లతో పిలవడం, ఎగతాళి చేయడం మొదలుపెట్టాడు. వాడి మాటలకు నా మనసు నొచ్చుకుంది, దాంతో నేను ఏడవడం మొదలుపెట్టి ఇంటికి వెళ్ళిపోయాను.

వంటగదిలోకి వెళ్ళిన ఆ రోజు నాకు ఇప్పటికీ గుర్తుంది. మా అమ్మ అక్కడ వంట చేస్తోంది, ఆమె ఒంటి మీద ఆప్రాన్ వేసుకుంది. నేను ఏడుస్తున్నానని చూసి, ఆమె పరుగెత్తుకొచ్చి నన్ను కౌగిలించుకుని, ఏమైందని అడిగింది. వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తున్నా నా నోటి నుండి మాట రాలేదు, కానీ ఆమె చాలా ఆప్యాయంగా నన్ను ఓదార్చింది. తర్వాత ఆమె తన ఆప్రాన్ అంచుతో నా కన్నీళ్లను తుడిచింది.

జీవిత నాటకంలో అది చాలాసార్లు పునరావృతం కావడం నేను చూశాను కాబట్టి నాకు అది గుర్తుంది. ఉదాహరణకు, చాలా సంవత్సరాల క్రితం, నేను బోస్టన్‌లోని ఒక ఆసుపత్రిలో ఉన్న నా స్నేహితుడిని చూడటానికి వెళ్ళాను. అతను తన జీవితపు చివరి గడియలలో ఉన్నాడు, మరియు అతని ఆసుపత్రి మంచం పక్కన నేను ఉన్నది నాకు గుర్తుంది. చిన్న చిన్న మంచు ముక్కలు తీసుకుని అతని ఎండిపోయిన పెదవులపై పెట్టడం తప్ప అతనికి సహాయం చేయడానికి నేను ఏమీ చేయలేకపోయాను, అందుకే పూర్తిగా నిస్సహాయంగా భావించాను. ఒకసారి నేను అలా చేస్తున్నప్పుడు, అతను నా వైపు చూశాడు. అతను మాట్లాడలేనంత బలహీనంగా ఉన్నాడు, మరియు అతని కంటిలో ఒకే ఒక కన్నీటి చుక్క ఏర్పడింది. నేను మంచం పక్కన ఉన్న చిన్న గుడ్డను తీసుకుని ఆ కన్నీటి చుక్కను తుడిచాను. అలాంటి అనుభవాన్ని ఎలా వర్ణించాలో నాకు తెలియదు—ఒక కన్నీటి చుక్కను తుడవడం వంటి ఆ రకమైన సేవ చేసినప్పుడు, ఒక మనిషి నుండి మరొక మనిషికి ఏమి అందించబడుతుందో.

మా అమ్మ నా కన్నీళ్లు తుడిచినప్పుడు, నాకు ఎంతో సాంత్వన కలిగింది. నా ఏడుపు ఆగిపోయింది, నేను తిరిగి కుదుటపడ్డాను.

కానీ నా బాల్యం గడుస్తున్న కొద్దీ, నేను పదే పదే ఏడ్చాను. అయితే, దేవుడు స్వయంగా తన ప్రజల వద్దకు వచ్చి మన కన్నీళ్లను తుడిచినప్పుడు, నొప్పి, దుఃఖం, శోకం లేదా అసంతృప్తి వలన కలిగే ఏడుపు అంతమైపోతుందని యోహాను ఇక్కడ మనకు చెబుతున్నాడు. పరలోకంలో, ఈ విషయాలు శాశ్వతంగా అంతమైపోతాయి. అక్కడ మరణం, నొప్పి, లేదా దుఃఖం ఉండవు.

మనల్ని ఏడ్చేలా ప్రేరేపించేవి ఇకపై ఉండవు. నిజానికి, పరలోక స్వభావం గురించిన ఈ వర్ణనలో అత్యంత అద్భుతమైన విషయాలలో ఒకటి, పరలోకంలో లేని వాటిపై ఇచ్చిన ప్రాధాన్యత. అక్కడ సముద్రం లేదు. అక్కడ మరణం లేదు. అక్కడ కన్నీళ్లు లేవు. అక్కడ అనారోగ్యం లేదు. అక్కడ నొప్పి లేదు. అక్కడ పాపం లేదు. ఇది పూర్తి జాబితా కాదు, ఎందుకంటే ఈ వాక్యభాగంలో మనం చూడబోయే ఇతర విషయాలు కూడా ఉన్నాయి, కానీ గమనించదగ్గ ఆసక్తికరమైన విషయం ఏమిటంటే, మొట్టమొదటగా ప్రకటించబడిన విషయం బాధల అంతం.

జాన్ కొనసాగిస్తున్నాడు:

అప్పుడు, ఏడు చివరి తెగుళ్లతో నిండిన ఏడు పాత్రలు గల ఏడుగురు దేవదూతలలో ఒకడు నా యొద్దకు వచ్చి నాతో మాట్లాడి, “రా, నేను నీకు పెళ్లికూతురైన, అనగా గొర్రెపిల్ల భార్యను చూపిస్తాను” అని చెప్పాడు. అతడు ఆత్మలో నన్ను ఒక గొప్ప ఎత్తైన పర్వతము మీదికి కొనిపోయి, దేవుని మహిమతో పరలోకము నుండి దేవుని నుండి దిగి వచ్చుచున్న ఆ గొప్ప పట్టణమైన, అనగా పరిశుద్ధ యెరూషలేమును నాకు చూపించాడు. దాని వెలుగు స్ఫటికము వలె స్వచ్ఛముగా, పరదారము వలె శ్రేష్ఠమైన రాయి వలె ఉండెను. దానికి పన్నెండు ద్వారములు గల ఒక గొప్ప ఎత్తైన ప్రాకారము ఉండెను. ఆ ద్వారముల మీద ఇశ్రాయేలు కుమారుల పన్నెండు గోత్రముల పేర్లు వ్రాయబడియుండెను: తూర్పున మూడు ద్వారములు, ఉత్తరాన మూడు ద్వారములు, దక్షిణాన మూడు ద్వారములు, పడమరన మూడు ద్వారములు. ఆ పట్టణపు ప్రాకారమునకు పన్నెండు పునాదులు ఉండెను, వాటి మీద గొర్రెపిల్ల యొక్క పన్నెండుమంది అపొస్తలుల పేర్లు వ్రాయబడియుండెను.” (వ. 9-14)

ఈ వివరణ నూతన యెరూషలేము యొక్క పునాదులు మరియు గోడల గురించి తెలియజేస్తుంది, మరియు ఇక్కడ పన్నెండు అనే సంఖ్య ప్రముఖంగా కనిపిస్తుంది. పన్నెండు యొక్క గుణిజాలు, ద్వారాల వద్ద స్మరించబడిన ఇశ్రాయేలు యొక్క పన్నెండు గోత్రాలను, మరియు పునాదులపై జాబితా చేయబడిన క్రీస్తు యొక్క పన్నెండు మంది అపొస్తలులను సూచిస్తాయి. గుర్తుంచుకోండి, ఇది దేవుడే కట్టించిన మరియు నిర్మించిన నగరం, మరియు దేవుని నగరం పాత నిబంధన ప్రవక్తలు మరియు క్రొత్త నిబంధన అపొస్తలుల పునాదిపై నిలిచి ఉంది, క్రీస్తు ప్రధాన మూలరాయిగా ఉన్నారు.

ఆ వివరణ ఇంకా అనేక ఇతర విషయాలను కూడా సూచిస్తుంది. వాటిలో మొదటిది, నూతన యెరూషలేము ఒక సంపూర్ణ ఘనం. యోహాను ఇలా వ్రాశాడు: “నాతో మాట్లాడినవాడు ఆ పట్టణమును, దాని ద్వారములను, దాని ప్రాకారమును కొలుచుటకు బంగారు కొలకర్రను వచ్చెను. ఆ పట్టణము చతురస్రాకారముగా నిర్మించబడియున్నది; దాని పొడవు దాని వెడల్పుతో సమానముగా ఉన్నది. అతడు ఆ కొలకర్రతో ఆ పట్టణమును కొలుచుట: పన్నెండు వేల ఫర్లాంగులు. దాని పొడవు, వెడల్పు, ఎత్తు సమానముగా ఉన్నవి” (వచనాలు 15-16). ఇది మనకు ఏమి గుర్తు చేస్తుంది? ఇది భూసంబంధమైన దేవాలయంలోని అత్యంత లోపలి భాగమైన అతి పరిశుద్ధ స్థలం యొక్క కొలతలను ప్రతిబింబిస్తుంది, లేదా పునశ్చరణ చేస్తుంది, అది కూడా ఒక సంపూర్ణ ఘనంగా ఉండేది.

18-21 వచనాలు నగరాన్ని అలంకరించే అద్భుతమైన ఆభరణాల గురించి చెబుతున్నాయి, మరియు ఆ పన్నెండు ద్వారాలు పన్నెండు ముత్యాలని మనం చదువుతాము. ఒక్కసారి ఊహించుకోండి. మీరు "ముత్యాల ద్వారాలు" అనే ప్రసిద్ధ ప్రస్తావనలను విని ఉంటారు. అవిగో ఇక్కడ ఉన్నాయి. ప్రతి ద్వారం ఒకే ఒక్క ముత్యం, పారదర్శకంగా మరియు అద్భుతంగా ఉంది. ఆ ద్వారాల గుండా లోపలి ప్రాంగణాలను చూడవచ్చు, అక్కడ నగరాన్ని ముంచెత్తే కాంతి సౌందర్యం, నగరాన్ని అలంకరించే ఆభరణాల కోణాల నుండి పరావర్తనం చెంది, వక్రీభవనం చెందుతుంది.

యోహాను ఇలా అంటున్నాడు, "ఆ పట్టణపు వీధి పారదర్శకమైన గాజులా స్వచ్ఛమైన బంగారంగా ఉండెను" (వ. 21b). బంగారం పారదర్శకంగా ఉంటుందని మనం అనుకోము. బంగారం పారదర్శకంగా ఉండాలంటే, దానిని చాలా పలుచగా అయ్యేంతవరకు సాగదీయాలి. అక్షరాలా ఇలా కనిపించే ఒక ప్రదేశాన్ని దేవుడు సృష్టించగలడని నేను అనుకోను. నేను పరలోకానికి వెళ్ళినప్పుడు, కాంక్రీటు, రాయి, లేదా తారుతో కాకుండా, దాని సంపూర్ణ సౌందర్యంతో బంగారంతో వేయబడిన వీధిలో నడుస్తూ కనిపిస్తే నేను ఏమాత్రం ఆశ్చర్యపోను.

అయితే, అక్కడ లేని మరికొన్ని విషయాల గురించి మనం చదువుతాము. యోహాను ఇలా అంటున్నాడు, "అయితే నేను దానిలో ఏ దేవాలయమును చూడలేదు" (వ. 22ఎ). మనం ఒక దేవాలయాన్ని ఆశించే స్థలం ఏదైనా ఉందంటే, అది పరలోకమే. అక్కడ మరణం, ఏడుపు, దుఃఖం, వ్యాధి, లేదా సముద్రం లేవని చెప్పడం ఒక విషయం, కానీ పరలోకంలో దేవాలయం కూడా లేదు. కారణం స్పష్టమే కదా? దేవాలయం అవసరం లేదు, ఎందుకంటే దేవాలయం దేవుడు తన ప్రజలతో ఉండటానికి ప్రతీక. దేవుడు వాస్తవంగా అక్కడ ఉన్నప్పుడు, తన ప్రజలకు కనిపించినప్పుడు, భూసంబంధమైన ప్రాతినిధ్యం అవసరం లేదు. యోహాను అదే చెబుతున్నాడు: "ఎందుకంటే సర్వశక్తిమంతుడైన యెహోవాను గొఱ్ఱెపిల్లయు దాని ఆలయమై యున్నారు" (వ. 22బి).

అలాగే, "ఆ పట్టణంలో ప్రకాశించుటకు సూర్యుని గాని చంద్రుని గాని అవసరము లేదు, ఎందుకంటే దేవుని మహిమ దానిని ప్రకాశింపజేసెను. ఆ గొఱ్ఱెపిల్లే దాని వెలుగు" (వ. 23). అది మరొక అద్భుతమైన ఉపమానం—సూర్యుడు లేకపోవడం. ఒకవేళ పరలోకంలో సూర్యుడు ఉంటే, మనం దానిని చూడలేము—అది గ్రహణానికి గురవుతుంది, అది వేరే ఖగోళ వస్తువు వల్ల కాదు, కానీ సూర్యుని వంటి సృష్టించబడిన ఏ వస్తువు కన్నా ఎంతో మిరుమిట్లు గొలిపే మరియు ఎంతో ప్రకాశవంతమైన దేవుని యొక్క తేజస్సు మరియు తేజోవంతమైన మహిమ యొక్క అత్యధిక తీవ్రత వల్ల. అక్కడ సూర్యచంద్రులు అనవసరం. ఈ పట్టణానికి వెలుగు దేవుని మరియు క్రీస్తు యొక్క మహిమ నుండి వస్తుంది.

తరువాత మనం 22వ అధ్యాయంలో చదువుతాము:

మరియు ఆయన నాకు, దేవుని మరియు గొర్రెపిల్ల యొక్క సింహాసనం నుండి ప్రవహిస్తున్న, స్ఫటికం వలె స్వచ్ఛమైన, జీవజలముగల ఒక నిర్మలమైన నదిని చూపించాడు. దాని వీధి మధ్యలోను, నదికి ఇరువైపులాను జీవవృక్షం ఉంది; అది పన్నెండు ఫలాలను ఫలించింది, ప్రతి వృక్షం ప్రతి నెలా ఫలాలను ఇచ్చింది. ఆ వృక్షపు ఆకులు జనముల స్వస్థత కొరకు ఉన్నాయి. మరియు ఇకమీదట శాపము ఉండదు, కానీ దేవుని సింహాసనం నుండి శాపము వస్తుంది.

మరియు గొర్రెపిల్ల దానిలో ఉండును, ఆయన సేవకులు ఆయనను సేవించుదురు. వారు ఆయన ముఖమును చూచెదరు, మరియు ఆయన నామము వారి నుదుట ఉండును. అక్కడ రాత్రి ఉండదు: వారికి దీపము గాని సూర్యకాంతి గాని అవసరము లేదు, ఎందుకంటే ప్రభువైన దేవుడు వారికి వెలుగునిస్తాడు. (వ. 1-5ఎ)

నూతన యెరూషలేములో లేనిది ఇంకేముంది? దేవుని శాపం, అంటే దేవుని ఉగ్రత మరియు తీర్పు. శాపాన్ని సూచించే చీకటికి బదులుగా, పరలోకపు అంతిమ ఆనందం మనకు కలిగే దివ్య దర్శనమే అవుతుంది—అంటే, ముసుగు తొలగించబడిన దేవుని ముఖాన్ని దర్శించడం. అక్కడ ఉన్న మనము, ముసుగు తొలగించబడిన దేవుని ముఖంలోకి నేరుగా చూస్తాము, ఎందుకంటే ఆయన ఉన్నది ఉన్నట్లుగా మనము ఆయనను చూస్తాము.

మీరు సమయం కేటాయించి, ప్రకటన గ్రంథంలోని 21 మరియు 22 అధ్యాయాలను పూర్తిగా చదవాలని నేను మిమ్మల్ని ప్రోత్సహిస్తున్నాను. మీరు నిజంగా ఆయనలో ఉన్నట్లయితే, క్రీస్తు వెళ్లి మీ కోసం ఒక గదిని సిద్ధం చేస్తానని వాగ్దానం చేసిన ఆ స్థలాన్ని వర్ణించడానికి, పరలోకం నుండి మీకు సంబోధించబడిన ఒక లేఖగా ఈ అధ్యాయాలను భావించండి. మనం పరలోకం గురించిన ఈ దర్శనాన్ని ఎల్లప్పుడూ మన ముందు ఉంచుకోవాలి, ఎందుకంటే గొర్రెపిల్ల మరియు ఆయన రాజ్యం యొక్క విజయం ద్వారా మరణం పూర్తిగా మ్రింగివేయబడుతుంది. మనం ఆ రూపాన్ని మన కళ్ల ముందు ఉంచుకోవాలి, తద్వారా కన్నీటి లోయలో మనం కార్చే ఏ కన్నీటి చుక్క కూడా వృధా కాకుండా ఉంటుంది.