ధూళి నుండి పైకి లేవడం

నేను సెమినరీ విద్యార్థిగా ఉన్నప్పుడు ఒకసారి మా ప్రొఫెసర్‌ని స్వర్గం ఎలా ఉంటుందని అడిగానని మొదటి అధ్యాయంలో ప్రస్తావించాను. అది ఒక అమాయకపు ప్రశ్న, ఎందుకంటే ఆ విదేశానికి వెళ్లి, అక్కడ తాము చూసిన వాటి గురించి వివరంగా వర్ణించడానికి తిరిగి వచ్చిన యాత్రికుల నుండి మనకు ఎలాంటి సమాచారం లేదు. ప్రజలు నన్ను ఎప్పుడూ అడుగుతూ ఉంటారు, "నా తల్లిదండ్రులు నాకు తెలుస్తారా?" "నా భార్య నాకు తెలుస్తుందా?" "మమ్మల్ని గుర్తుపట్టగలరా?" "స్వర్గంలో మా వయస్సు ఎంత ఉంటుంది?" "మనం తొంభై ఏళ్ల వయసులో చనిపోతే, ఎప్పటికీ ముసలివారిగానే ఉంటామా?" మరియు "చనిపోయిన పిల్లలు ఎప్పటికీ యవ్వనంగా ఉంటారా?" స్వర్గం ఎలా ఉంటుందో అర్థం చేసుకోవడానికి, ఊహించుకోవడానికి మనం ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు ఈ ప్రశ్నలన్నీ మనల్ని వేధిస్తాయి. ప్రజలు నన్ను అలాంటి ప్రశ్నలు అడిగినప్పుడు, నాకు సమాధానాలు తెలియవని చెప్పాల్సి వస్తుంది.

"పునరుత్థానంలో వారు వివాహం చేసుకోరు, వివాహం చేయబడరు, కానీ పరలోకంలో దేవుని దూతల వలె ఉంటారు" (మత్తయి 22:30) అనే యేసు వాక్యానికి సంబంధించి ఒక అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన ప్రశ్న తలెత్తుతుంది. "యేసు అలా అన్నప్పుడు ఆయన ఉద్దేశం ఏమిటి?" అని ప్రజలు ఆశ్చర్యపోతారు. యేసు చేసిన ఈ ప్రకటన అన్ని రకాల ఊహాగానాలకు దారితీసింది. దేవదూతలకు లింగభేదం లేదు కాబట్టి మనం పరలోకంలో ఉన్నప్పుడు మనకు కూడా లింగభేదం ఉండదని చెప్పే పుస్తకాలను నేను చదివాను. కానీ దేవదూతలకు లింగభేదం లేదని బైబిల్ చెప్పదు, మరియు మనం పరలోకానికి వెళ్ళినప్పుడు మన లింగ గుర్తింపును కోల్పోతామని కూడా అది ఖచ్చితంగా చెప్పదు. అక్కడ వివాహాలు చేసుకోవడం, వివాహం చేయడం ఉండదని యేసు కేవలం చెప్పారు. తమ జీవిత భాగస్వాములతో శాశ్వతంగా వివాహ బంధంలో ఉండాలనుకునే వారికి ఇది నిరాశ కలిగిస్తుంది. భార్యాభర్తలు అనుభవించే సాన్నిహిత్యం మరణంతో అంతమైపోతుందని, ఆ సంబంధం రద్దు చేయబడుతుందని యేసు ఉద్దేశమా? నాకు తెలియదు.

నోవహు కాలంలో ప్రజలు తమ దృష్టిలో ఏది సరైనదో అది చేస్తూ, ప్రపంచాన్ని హింసతో నింపినప్పుడు, ఆ దుష్టత్వం దాని పరాకాష్టకు చేరుకుంది. ఆ విస్తరణను వర్ణించడానికి బైబిల్లో "పెళ్లిళ్లు చేసుకోవడం మరియు పెళ్లిళ్లు జరిపించడం" అనే పదబంధం ఉపయోగించబడింది. యేసు ఇలా అంటాడు, "నోవహు ఓడలోకి ప్రవేశించే రోజు వరకు, జలప్రళయానికి ముందు రోజులలో వారు తింటూ, తాగుతూ, పెళ్లిళ్లు చేసుకుంటూ, పెళ్లిళ్లు జరిపిస్తూ ఉన్నారు" (మత్తయి 24:38). దీని భావం ఏమిటంటే, క్రీస్తు రాకడ సమయంలో జీవితం, ప్రజలు పెళ్లిళ్లు చేసుకుంటూ, పెళ్లిళ్లు జరిపిస్తున్న నోవహు కాలంలో ఉన్నట్లుగానే ఉంటుంది.

యేసు చెప్పిన ఈ మాటను కనీసం రెండు విధాలుగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. మొదటిది, ఇది దైవిక తీర్పు యొక్క ఆకస్మిక రాకను సూచిస్తూ ఉండవచ్చు. మనకు తెలిసిన జీవితంలో పెళ్లి చేసుకోవడం, పెళ్లిళ్లు చేయడం వంటి సాధారణ కార్యకలాపాలలో ప్రజలు నిమగ్నమై ఉన్న పరిస్థితిని ఆయన వివరిస్తూ ఉండవచ్చు. అలాంటప్పుడు, యేసు చెప్పదలచుకున్నదల్లా ఆయన రాక ఊహించని విధంగా ఉంటుందని మాత్రమే.

రెండవది, నేను ధృవీకరించలేని ఒక సిద్ధాంతం ఉంది, కానీ అది నాకు చాలా ఆసక్తికరంగా మరియు ఉత్కంఠభరితంగా అనిపిస్తుంది. ఆ సిద్ధాంతం ప్రకారం, వివాహానికి శాశ్వతత్వం అనే భావన లేని ఒక పతనమైన సంస్కృతిలో, వివాహ పవిత్రత పట్ల ఉన్న తక్కువ అభిప్రాయాన్ని సూచించడానికి 'పెళ్లి చేసుకోవడం మరియు పెళ్లి చేయడం' అనే పదబంధం ఒక యూదుల వాడుక భాషగా వాడబడింది. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, అది ఒక పరిస్థితి, అందులో ప్రజలు పెళ్లి చేసుకుని, త్వరగా విడాకులు తీసుకుని, మళ్లీ మళ్లీ పెళ్లి చేసుకునేవారు. ఇది నోవహు యుగం నాటి పతనానికి ఒక లక్షణం, ఇది దేవుడు జలప్రళయాన్ని తీసుకురావడానికి ప్రేరేపించింది. అందువల్ల, మనం పరలోకానికి వెళ్ళినప్పుడు, ఈ పెళ్లి చేసుకోవడం మరియు పెళ్లి చేయడం అనే సులభమైన చక్రం మనకు ఉండదని యేసు ఇక్కడ చెబుతున్నారేమో. బహుశా ఆయన ఉద్దేశం అదేనేమో. నాకు తెలియదు.

పరలోకంలో వివాహం ఉండదు అనే వాక్యం, "అంటే ఈ లోకంలో దేవుడు మనకిచ్చిన ఆత్మీయ సంబంధంలో ఉండే ఆనందం అంతమైపోయిందా?" అని మనల్ని ప్రశ్నించేలా చేస్తుంది. లేఖనాల్లో ప్రత్యేకంగా చెప్పబడిన దేనిలోనూ ఏమాత్రం ఆధారం లేని నా ఊహాగానం ఇది. ఒకవేళ పరలోకంలో మనం ఎంతగా పవిత్రపరచబడతామంటే, ఇప్పుడు మనకున్న అత్యంత ఆనందకరమైన, వ్యక్తిగతమైన, ఆత్మీయ సంబంధాన్ని మించిన గాఢమైన, సన్నిహితమైన, వ్యక్తిగత సంబంధాన్ని పరలోకంలోని ప్రతి నివాసితో ఆస్వాదించగలిగితే ఎలా ఉంటుంది? అటువంటి సంబంధాలు పరలోకంలో సాధ్యమవుతాయని, ఇప్పుడు మన జీవిత భాగస్వాములతో ఎంత సన్నిహితంగా, బహిరంగంగా, ఆప్యాయంగా ఉంటున్నామో, పరలోకంలో కూడా వేలాది మంది ఇతరులతో అంతే సన్నిహితంగా, అంతే బహిరంగంగా, అంతే ఆప్యాయంగా ఉండగలుగుతామని నమ్మడానికి బలమైన కారణం ఉందని నేను భావిస్తున్నాను. నిజానికి, పాపం తొలగిపోయిన తర్వాత, ఈ లోకంలో మనం అనుభవిస్తున్న ఏ సంబంధం కన్నా, ఇప్పుడు మనకు తెలియని వ్యక్తులతో కూడా మనకు మరింత లోతైన వ్యక్తిగత సంబంధం ఏర్పడుతుంది. ఎందుకంటే, మనం మానవులుగా మహిమపరచబడినప్పుడు, పాపం కారణంగా లోతైన, వ్యక్తిగత సంబంధాలకు మరియు సంభాషణలకు అడ్డుగా ఉన్న అవరోధాలన్నీ తొలగిపోతాయి. బహుశా పరలోకంలో వివాహం గానీ, వివాహాలు జరిపించడం గానీ ఉండదని యేసు చెప్పినప్పుడు ఆయన సూచిస్తున్న రహస్యం ఇదేనేమో.

ఇలాంటి ప్రశ్నలు అడిగిన మొదటి వాళ్ళం మనం కాదు. అపొస్తలుడైన పౌలు, కొరింథీయులకు రాసిన తన మొదటి పత్రికలో, క్రీస్తు పునరుత్థానానికి సంబంధించి పరలోకం అనే భావన గురించి చాలా సమయం మాట్లాడాడు. పదిహేనవ అధ్యాయంలో

ఆ లేఖలో, పౌలు యేసు పునరుత్థానం యొక్క చారిత్రక వాస్తవికతను అద్భుతంగా సమర్థించి, అది క్రైస్తవత్వానికి కేంద్రమైనదని నిరూపించాడు.

క్రొత్త నిబంధనను పురాణేతరంగా మార్చడానికి మరియు పునరుత్థానాన్ని స్వీకరించకుండా క్రైస్తవత్వపు ఆనవాళ్లను నిలుపుకోవడానికి ప్రయత్నించే వేదాంతాలు ఈ రోజుల్లో ఉన్నాయని నేను గ్రహించాను. కళాశాలలో నాకు ఒక రూమ్‌మేట్ ఉండేవాడు, అతను మత ప్రచార వృత్తిలోకి వెళ్ళాడు.

తన సిద్ధాంతంపై విచారణ నిమిత్తం అతను పెద్దల సభ ఎదుటకు వెళ్ళవలసి వచ్చినప్పుడు, అతను నన్ను ఇలా అడిగాడు: "నేను క్రీస్తు పునరుత్థానాన్ని నమ్మాలా వద్దా? క్రీస్తు మృతులలో నుండి లేచాడని నేను నమ్ముతున్నానని పెద్దల సభకు చెప్పాలా?" నేను, "మీరు ఏమి నమ్ముతున్నారు?" అని అడిగాను. అతను, "ఆయన లేచాడని నేను అనుకోవడం లేదు," అని చెప్పాడు. నేను ఇలా బదులిచ్చాను: "మీరు క్రీస్తు పునరుత్థానాన్ని నమ్మడం లేదని చెప్పడానికి నైతికంగా కట్టుబడి ఉన్నారు. పెద్దల సభ యొక్క విచారణ మండలి నుండి మీరు ఆ విషయాన్ని దాచలేరు."

చివరికి, అతను దానిని దాచిపెట్టాడు, మరియు అతనికి పట్టాభిషేకం జరిగింది. విచిత్రమేమిటంటే, కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత నేను అదే ప్రెస్బిటరీ ముందు విచారణకు హాజరు కావాల్సి వచ్చింది, మరియు విచారణకర్త కూడా అదే వ్యక్తి. నేను పునరుత్థానాన్ని నమ్ముతున్నానా అని నన్ను అడిగేటప్పుడు అతను నా కళ్లలోకి చూడవలసి వచ్చింది.

ఏది ఏమైనప్పటికీ, ఇది కొరింథీ సంఘంలో ఒక ప్రధాన సమస్యగా ఉండేది, మరియు పౌలు పునరుత్థానాన్ని అద్భుతంగా సమర్థించాడు. పునరుత్థానం లేకపోతే, అన్ని రకాల విషయాలు తార్కికంగా అనుసరిస్తాయని అతను వాదించాడు. అయితే క్రీస్తు పునరుత్థానం యొక్క సత్యాన్ని సమర్థించిన తరువాత, అతను మరో రెండు ప్రశ్నలకు సమాధానమిచ్చాడు: "అయితే ఎవరో ఒకరు, 'చనిపోయినవారు ఎలా లేపబడతారు? మరియు వారు ఏ శరీరంతో వస్తారు?' అని అడుగుతారు" (వ. 35). ఆ ప్రశ్నలను ఎవరు అడగలేదు?

అపోస్తలుల విశ్వాస ప్రమాణంలో కనిపించే అత్యంత ముఖ్యమైన వాక్యాలలో ఒకటి, "శరీర పునరుత్థానమును నేను నమ్ముచున్నాను" అనే ప్రకటన అని నేను మీకు గుర్తు చేస్తున్నాను.

ఈ విశ్వాస ప్రకటనకు క్రీస్తు పునరుత్థానంతో సంబంధం లేదు. నిశ్చయంగా, అపొస్తలులు క్రీస్తు పునరుత్థానాన్ని విశ్వసించారు, కానీ ఇక్కడ ఈ విశ్వాస ప్రమాణం, మనం క్రీస్తు యొక్క శారీరక పునరుత్థానంలో పాలుపంచుకుంటామనే మన నమ్మకాన్ని సూచిస్తుంది. మనం ఈ విశ్వాస ప్రకటనను పఠించినప్పుడు, మన శరీరాలు మరణం నుండి లేపబడి పరిపూర్ణం చేయబడతాయని, మరియు మన శరీరాలు, ఆత్మలు తిరిగి ఏకం చేయబడతాయని మనం విశ్వసిస్తున్నామని చెబుతున్నాము. "నేను శరీర పునరుత్థానాన్ని విశ్వసిస్తున్నాను" అని చెప్పడంలో ఉన్న అర్థం ఇదే.

కాబట్టి పౌలు ఈ ప్రశ్నలను లేవనెత్తుతాడు: "చనిపోయినవారు ఎలా లేపబడతారు? మరియు వారు ఏ శరీరంతో వస్తారు?" మీరు శరీర పునరుత్థానాన్ని నమ్మితే, మీరు దేని గురించి మాట్లాడుతున్నారు? పౌలు ఇంకా ఇలా అంటాడు, "ఓ అవివేకి, నీవు విత్తేది చావకపోతే బ్రతకదు. మరియు నీవు విత్తేది, రాబోయే శరీరాన్ని కాదు, కేవలం ధాన్యాన్ని—బహుశా గోధుమలు లేదా మరేదైనా ధాన్యాన్ని—విత్తుతావు. కానీ దేవుడు తన ఇష్టానుసారం దానికి ఒక శరీరాన్ని ఇస్తాడు, మరియు ప్రతి విత్తనానికి దాని స్వంత శరీరాన్ని ఇస్తాడు" (వచనాలు 36-38). ఇక్కడ అతను ప్లేటో మరియు సోక్రటీస్ నుండి ఒక వాక్యాన్ని దాదాపు యథాతథంగా తీసుకున్నాడు, ఇది ఒక పోలిక.

ప్రకృతి నుండి గ్రహించబడింది. మీరు నేలలో ఒక విత్తనాన్ని నాటుతారు. తర్వాత దానిపై నీరు పోస్తారు, మరియు దానికి నిరంతరం నీరు పోస్తూ, సూర్యరశ్మి తగిలేలా చేస్తారు. మీరెందుకు అలా చేస్తారు? మీరు జీవం మొలకెత్తేలా చేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు కాబట్టి అలా చేస్తారు. ఆ విత్తనం నుండి ఒక పువ్వు, కూరగాయ లేదా గడ్డి పెరగాలని మీరు కోరుకుంటారు. కొత్త జీవం ముందుకు రావాలని మీరు కోరుకుంటారు, అందుకే దానికి నీరు పోస్తారు. ఆ నీరు విత్తనానికి జీవాన్ని ఇస్తుందా?

లేదు. నీరు విత్తనాన్ని చంపుతుంది. అది దానిని కుళ్ళిపోయేలా చేస్తుంది, ఎందుకంటే అంకురోత్పత్తి జరగడానికి ముందు విత్తనం కుళ్ళిపోయి, ఒకరకంగా చెప్పాలంటే, చావాలి. ఇది గొంగళి పురుగు సీతాకోకచిలుకగా మారే రూపాంతరం లాంటిది. ఒకటి మరొకటిగా మారాలి. పౌలు చెబుతున్నది అదే. "మీరు విత్తినది చావితేనే గాని బ్రతికించబడదు. మరియు మీరు విత్తేది, రాబోయే శరీరాన్ని విత్తరు." మనకు గడ్డి కావాలంటే, మనం మట్టిలో గడ్డిని వేయము. మనం మట్టిలో గడ్డి విత్తనాలను వేస్తాము. మనకు పువ్వులు కావాలంటే, మనం పువ్వు నుండి రేకులను తీసి నేలపై వేసి నీరు పోయము. మీరు పువ్వుల నుండి విత్తనాలను తీసి వాటిని భూమిలో వేసి నీరు పోయాలి.

నేను చిన్నప్పుడు, మా అమ్మ నాకు తోట వేయడంలో సహాయం చేసింది. మేము పువ్వులు, కూరగాయల విత్తనాల చిన్న ప్యాకెట్ల కోసం ఆర్డర్ ఇచ్చి తెప్పించుకునేవాళ్ళం. విత్తనాలను నిటారైన వరుసలలో ఎలా నాటాలో, మరియు పెరిగిన మొక్కలు విస్తరించడానికి తగినంత స్థలం ఉండేలా విత్తనాల మధ్య ఎంత దూరం ఉంచాలో ఆమె నాకు విసుగు పుట్టించేలా చూపించింది. ఆమె చెప్పిన క్రమంలో నేను విత్తనాలన్నీ నాటిన తర్వాత, ఆ విత్తనాలు వచ్చిన ప్యాకెట్లను తీసుకుని, నేను విత్తనాలు పెట్టిన చోట గుర్తుల్లాగా వాటిని ఐస్ క్రీమ్ పుల్లలకు గుచ్చి నేలలో పాతాలి. అసలు మొక్కలు మొలకెత్తక ముందే, నేను ఏ రకం విత్తనాన్ని ఎక్కడ నాటానో నాకు తెలియడం కోసం అలా చేసేవాడిని. నా తోటపనిలో నేను చేసిన అత్యుత్తమ పని ఆ పుల్లలకు గుచ్చిన విత్తనాల ప్యాకెట్లే. తోటపనిలో నాకున్న నైపుణ్యం దాదాపు అంతవరకే.

అయితే పౌలు జీవితానికి సంబంధించిన ఒక ప్రాథమికమైన, మౌలికమైన విషయాన్ని ఎత్తి చూపుతున్నాడు—అదేమిటంటే, ఈ ప్రపంచంలో అన్ని రకాల శరీరాలు, అన్ని రకాల జీవరాశులు, అన్ని రకాల ధాన్యాలు, పువ్వులు మరియు కూరగాయలు ఉన్నాయి. అవన్నీ విత్తనాల నుండి వస్తాయి, మరియు వేర్వేరు విత్తనాలు వేర్వేరు రకాల శరీరాలను ఉత్పత్తి చేస్తాయి. ఆయన ఇలా అంటున్నాడు, “సర్వశరీరము ఒకే విధమైనది కాదు; మనుష్యుల శరీరము ఒక విధమైనది, జంతువుల శరీరము వేరొక విధమైనది, చేపల శరీరము వేరొక విధమైనది, పక్షుల శరీరము వేరొక విధమైనది” (వ. 39). శరీరాల గురించి ఇంకా ఏముంది? “ఖగోళ శరీరములును భూసంబంధమైన శరీరములును కలవు; అయితే ఖగోళ శరీరముల మహిమ ఒక విధమైనది, భూసంబంధమైన శరీరముల మహిమ వేరొక విధమైనది. సూర్యుని మహిమ ఒక విధమైనది, చంద్రుని మహిమ వేరొక విధమైనది, నక్షత్రాల మహిమ వేరొక విధమైనది; ఏలయనగా ఒక నక్షత్రము యొక్క మహిమ మరియొక నక్షత్రమునకు భిన్నమైనది” (వ. 40-41). పౌలు ఇలా చెబుతున్నాడు, “మీరు అనుభవించే వాస్తవికత యొక్క విస్తృత వైవిధ్యానికి మీ కళ్ళు తెరవండి—విశ్వంలో ఉన్న నక్షత్రాలు, చంద్రులు, చెట్లు, పర్వతాలు, గడ్డి మరియు జలపాతాలు వంటి అన్ని పరిమాణాలు, ఆకారాలు, రూపాలు మరియు నిర్మాణాలను చూడండి.” మీరు కేవలం

జంతు రాజ్యాన్ని చూడండి, మీకు జీవరాశిలో అసంఖ్యాకమైన వైవిధ్యం కనిపిస్తుంది. మన అనుభవంలో, ఊహించదగిన ప్రతి రకమైన జీవాన్ని, ఊహించదగిన ప్రతి రకమైన శరీరాన్ని మనం చూశామని మీరు అనుకుంటున్నారా? మన కల్పనలలో మరియు సైన్స్-ఫిక్షన్ సినిమాలలో, తెర రచయితల సృజనాత్మక ఊహలు వివిధ రకాల జీవాలకు మరియు వివిధ రకాల శరీరాలకు ప్రతీకగా నిలిచే అన్ని రకాల గ్రహాంతరవాసులను సృష్టిస్తాయి. కానీ పౌలు, "ఇంతవరకు ఎవరూ చూడని ఒక విధమైన శరీరం ఉంది" అని చెబుతున్నాడు. క్రీస్తు తాను సమాధిలోకి తీసుకువెళ్ళిన అదే శరీరంతో సమాధిలో నుండి బయటకు వచ్చినప్పుడు దీనికి ఒక ముందస్తు సూచనను ఇచ్చారు; ఆ శరీరం పాతిపెట్టబడిన దానితో కొనసాగింపును కలిగియున్నది, కానీ అది మార్చబడిన శరీరం.

ఆయనకు మహిమగల శరీరం ఉండేది, మరియు జీవితానికి, శారీరక ఉనికికి సంబంధించిన ఒక సరికొత్త కోణం కోసం మనం సిద్ధం చేయబడుతున్నామని పౌలు ఇక్కడ చెబుతున్నాడు.

పౌలు ఇలా కొనసాగిస్తున్నాడు: "మృతుల పునరుత్థానం కూడా అలాగే ఉంటుంది. శరీరం క్షయమైనదిగా విత్తబడుతుంది, అది అక్షయమైనదిగా లేపబడుతుంది" (వ. 42). ఆయన ఇక్కడ కేవలం పాపం గురించి మాత్రమే కాదు, నశించిపోయే స్వభావం గురించి కూడా మాట్లాడుతున్నాడు. ఇప్పుడు నాకున్న శరీరం ముసలిదై బలహీనపడుతోంది; అది క్షీణిస్తోంది; అది ఒకరకమైన బలాన్ని, జీవశక్తిని కోల్పోతోంది. నేను ఒక కొత్త శరీరం కోసం ఆశపడుతున్నాను. నా తదుపరి శరీరం అక్షయమైనదిగా ఉంటుంది. అది అజేయమైనదిగా ఉంటుంది. దానికి వయసు పెరగదు. అది క్షీణించదు. అది అరిగిపోదు. అది కుళ్ళిపోదు. అది విరిగిపోదు. దానికి జబ్బు రాదు. పౌలు ఇంకా ఇలా అంటున్నాడు: "అది అవమానములో విత్తబడుతుంది, అది మహిమలో లేపబడుతుంది. అది బలహీనతలో విత్తబడుతుంది, అది శక్తిలో లేపబడుతుంది. అది ప్రాకృతిక శరీరంగా విత్తబడుతుంది, అది ఆత్మ సంబంధమైన శరీరంగా లేపబడుతుంది. ప్రాకృతిక శరీరం ఒకటి ఉంది, ఆత్మ సంబంధమైన శరీరం ఒకటి ఉంది. అందువలననే, 'మొదటి మనుష్యుడైన ఆదాము జీవిగా మారెను' అని వ్రాయబడియున్నది." కడపటి ఆదాము జీవమిచ్చే ఆత్మగా మారాడు... మట్టితో చేయబడిన మనిషి ఎలా ఉన్నాడో, అలాగే మట్టితో చేయబడిన వారు కూడా ఉన్నారు; మరియు పరలోక సంబంధి అయిన మనిషి ఎలా ఉన్నాడో, అలాగే పరలోక సంబంధులు కూడా ఉన్నారు" (వ. 43-45, 48). ఆయన దీనితో ముగిస్తాడు— దీని గురించి ఆలోచించండి: "మనం మట్టితో చేయబడిన మనిషి స్వరూపాన్ని ఎలా ధరించామో, అలాగే పరలోక సంబంధి అయిన మనిషి స్వరూపాన్ని కూడా ధరిస్తాము" (వ. 49). మనకు క్రీస్తు శరీరం వంటి శరీరాలు ఉంటాయి.

"మనం స్వర్గానికి వెళ్ళినప్పుడు, అక్కడ ఉన్న వ్యక్తులను గుర్తించగలమా?" అని మనం ప్రశ్నించుకున్నాం. నిశ్చయంగా వారి బాహ్య రూపాలు మారిపోయి ఉంటాయి, మరియు మనం వ్యక్తులను కేవలం వారి బాహ్య రూపాల ఆధారంగానే గుర్తించడానికి అలవాటుపడ్డాం. నాకు నూనె రంగులతో ప్రయోగాలు చేయడం ఇష్టం. నేను అందులో కొత్తవాడినే, కానీ ఒకసారి మార్టిన్ లూథర్ చిత్రపటాన్ని గీయడానికి పూనుకున్నాను. దాన్ని దశలవారీగా చేయాల్సి వచ్చింది. మొదటి దశ చాలా ముతకగా గీసిన రూపురేఖలు. అందులో నేను తల నిష్పత్తిని సరిగ్గా అమర్చడానికి, చెవిని ముక్కుతో సరిగ్గా కలిపి ఉంచడానికి ప్రయత్నించాను. ఒక రాత్రంతా నేను ఈజెల్ మీద కూర్చుని లూథర్ చిత్రపటం యొక్క ప్రాథమిక నిష్పత్తులను ముతకగా గీస్తూ గడిపాను. పని పూర్తి చేసి, నా రంగులను శుభ్రం చేసుకుని వెళ్ళిపోయాక, వెనక్కి నిలబడి ఆ చిత్రాన్ని చూశాను.

సుమారు ముప్పై అడుగుల దూరంలో. నేను నా భార్యతో ఇలా అన్నాను: "వెస్టా, అది చూడు. ఒకవేళ ఆ చిత్తరువును వేరొకరు గీస్తుంటే, నేను లోపలికి వచ్చి దాన్ని ఆ ముడి, అసంపూర్ణ స్థితిలో ఇక్కడి నుండి చూసినా, అది మార్టిన్ లూథర్ చిత్తరువు అని నేను వెంటనే గుర్తుపట్టగలను." ఇది నా కళా నైపుణ్యానికి నిదర్శనం కాదు. నేను కేవలం చెబుతున్నదేమిటంటే, అది అంత అసంపూర్ణంగా ఉన్నా, లూథర్ ముఖానికి ఖచ్చితమైన ప్రతిరూపంలా ఏమాత్రం లేకపోయినా, ఆ కాన్వాస్‌పై నేను గుర్తించగలిగినది ఏదో ఒకటి ఉంది.

అదే విధంగా, యేసు సమాధిలో నుండి బయటకు వచ్చినప్పుడు ఆయన శరీరం భిన్నంగా ఉండిపోయింది.

అది ఎంత భిన్నంగా ఉందంటే ప్రజలు ఆయనను వెంటనే గుర్తుపట్టలేకపోయారు. కానీ, రెండోసారి చూసినప్పుడు, అది యేసు అని వారు గ్రహించగలిగిన సందర్భాలు ఉన్నాయి. పరలోకంలో మీరు మీ స్నేహితులను, బంధువులను చూసినప్పుడు, వారు ఈ జీవితంలో ఉన్నప్పటికంటే భిన్నంగా కనిపిస్తారు, కానీ మీరు వారిని చూసినప్పుడు, మీరు వారిని గుర్తుపడతారు, మరియు వారు మిమ్మల్ని గుర్తుపడతారు.