John 6:45, "ప్రవక్తల గ్రంథములలో ఈలాగు వ్రాయబడియున్నది, వారందరూ దేవునివలన బోధించబడుదురు. కాబట్టి తండ్రి యొద్ద విని నేర్చుకొను ప్రతివాడు నా యొద్దకు వచ్చును." జ్ఞానమే తాళంచెవి, అది మొదట కఠిన హృదయాన్ని తెరిచి, ప్రేమలను విస్తరింపజేసి, తద్వారా మనుష్యులకు పరలోకరాజ్యములోనికి మార్గమును తెరుస్తుంది; Luke 11:52, "మీరు జ్ఞానమనే తాళంచెవిని తీసివేసిరి."
ఇప్పుడు అవగాహనలోని ఏ వెలుగు నుండి ఉద్భవించని అనేక అనురాగాలు ఉన్నాయి.
మరియు అది అలా ఉన్నప్పుడు, ఆ భావోద్వేగాలు ఎంత ఉన్నతమైనవైనా సరే, అవి ఆధ్యాత్మికమైనవి కావని చెప్పడానికి అది ఒక నిశ్చయమైన సాక్ష్యం.52 నిజానికి, వారికి ఇంతకు ముందు లేని కొన్ని కొత్త గ్రహింపులు కలుగుతాయి. మనిషి స్వభావం అలాంటిది, అతను గ్రహించే లేదా అతని మనస్సు ఊహించే దాని ద్వారా తప్ప, అతని మనస్సు ప్రభావితం కావడం అసాధ్యం. కానీ చాలా మంది వ్యక్తులలో, వారు ప్రభావితం కావడానికి కారణమయ్యే ఆ గ్రహింపులు లేదా భావనలలో జ్ఞానం లేదా ఉపదేశం అనే స్వభావం ఏమీ ఉండదు. ఉదాహరణకు, ఒక వ్యక్తి మనస్సులో అకస్మాత్తుగా ఏదైనా ఆకారం లేదా చాలా అందమైన, ఆహ్లాదకరమైన ముఖ రూపం, లేదా ఏదైనా ప్రకాశవంతమైన కాంతి, లేదా ఇతర మహిమాన్వితమైన బాహ్య స్వరూపం వంటి స్పష్టమైన ఆలోచనతో ప్రభావితమైనప్పుడు: ఇక్కడ మనస్సు ద్వారా గ్రహించబడిన లేదా ఊహించబడినది ఏదో ఉంది; కానీ దానిలో ఉపదేశం అనే స్వభావం ఏమీ లేదు; అటువంటి విషయాల ద్వారా వ్యక్తులు ఎన్నడూ జ్ఞానులు కారు, లేదా దేవుని గురించి, లేదా దేవునికి మరియు మనిషికి మధ్యవర్తి గురించి, లేదా క్రీస్తు ద్వారా రక్షణ మార్గం గురించి, లేదా సువార్త సిద్ధాంతాలలో ఉన్న దేని గురించైనా ఎక్కువ తెలుసుకోలేరు. ఈ బాహ్య భావనల ద్వారా వ్యక్తులకు దేవుని స్వభావంలోని ఏ గుణాల గురించి గానీ, పరిపూర్ణతల గురించి గానీ ఆయనతో ఇంకేమీ పరిచయం ఉండదు; అలాగే వారికి ఆయన వాక్యం గురించి గానీ, ఆయన మార్గాలు లేదా కార్యాల గురించి గానీ ఇంకేమీ అవగాహన ఉండదు. నిజమైన ఆత్మీయ మరియు కృపాపూర్వకమైన అనురాగాలు ఈ పద్ధతిలో కలుగవు; ఇవి అంతరంగానికి జ్ఞానోదయం కలగడం ద్వారా ఉద్భవిస్తాయి.52 "మొట్టమొదట మారుమనస్సు పొందినప్పుడు గొప్ప బలమైన అనురాగాలు కలిగిన అనేకులు, ఆ తర్వాత ఎండిపోయి, వాడిపోయి, క్షీణించి, కృశించిపోయి, నశించిపోతారు: మరియు ఇప్పుడు వారి వేషధారణ బయలుపరచబడింది; బహిరంగ అపవిత్రత ద్వారా ప్రపంచమంతటికీ కాకపోయినా, ఆచారబద్ధమైన, నిస్సారమైన, రుచిలేని, నిష్ఫలమైన హృదయం మరియు ప్రవర్తన ద్వారా జీవించి ఉన్న క్రైస్తవుల వివేక దృష్టికి అయినా ఇది కనిపిస్తుంది; ఎందుకంటే వారికి ఇంకా ఒప్పించడానికి తగినంత వెలుగు లభించలేదు."
IV. దేవుడు మరియు క్రీస్తు బోధించిన విషయాలను ఒక నూతన రీతిలో అర్థం చేసుకోగలిగేలా మనస్సు సమృద్ధిగా ప్రకాశింపబడినప్పుడు, దేవుని శ్రేష్ఠమైన స్వభావం మరియు ఆయన అద్భుతమైన పరిపూర్ణతల గురించి ఒక నూతన అవగాహనను పొందినప్పుడు, క్రీస్తు యొక్క ఆధ్యాత్మిక శ్రేష్ఠతలు మరియు పరిపూర్ణత గురించి ఒక నూతన దృక్పథాన్ని పొందినప్పుడు, లేదా క్రీస్తు ద్వారా రక్షణ మార్గానికి సంబంధించిన విషయాలు అతనికి నూతన రీతిలో వెల్లడి చేయబడినప్పుడు, కృపాపూర్వక అనురాగాలు ఉద్భవిస్తాయి. దీని ద్వారా అతను ఇప్పుడు అది ఎలా ఉందో చూస్తాడు, మరియు ఒకప్పుడు తనకు అవివేకంగా అనిపించిన ఆ దైవిక మరియు ఆధ్యాత్మిక సిద్ధాంతాలను అర్థం చేసుకుంటాడు. ఇటువంటి గ్రహణశక్తి యొక్క ప్రకాశాలు, ఆకారాలు మరియు రంగులు, బాహ్య ప్రకాశం మరియు మహిమ, లేదా శబ్దాలు మరియు స్వరాల గురించిన బలమైన భావనల స్వభావానికి పూర్తిగా భిన్నమైనవి. అందువల్ల, అన్ని కృపాపూర్వక అనురాగాలు గ్రహణశక్తికి కలిగే ఏదో ఒక బోధన లేదా ప్రకాశం నుండి ఉద్భవిస్తాయనేది, ఊహపై అటువంటి ముద్ర నుండి ఉద్భవించే అనురాగాలు కృపాపూర్వక అనురాగాలు కావని చెప్పడానికి మరో రుజువు. ఇదివరకటి గమనించిన విషయాలు దీనిని స్పష్టం చేస్తాయి.
అందుకే, లేఖన వచనాలు మనస్సులోకి వచ్చినప్పుడు వాటి నుండి పుట్టే భావోద్వేగాలు వ్యర్థమని స్పష్టమవుతోంది; ఎందుకంటే, ఆ వచనాల నుండి గ్రహణశక్తిలో పొందిన ఉపదేశం గానీ, లేదా ఆ వచనాలలో బోధించబడిన విషయం గానీ ఆ భావోద్వేగానికి ఆధారం కాదు, కానీ అవి మనస్సులోకి వచ్చే విధానమే దానికి ఆధారం. క్రీస్తు లేఖనాలను హృదయం కృపాభిమానంతో మండటానికి ఒక సాధనంగా చేసినప్పుడు, అది లేఖనాలను వారి గ్రహణశక్తికి విప్పి చెప్పడం ద్వారానే జరుగుతుంది; "ఆయన మార్గమధ్యంలో మనతో మాట్లాడుచుండగాను, మనకు లేఖనములను విప్పి చెప్పుచుండగాను మన హృదయము మనలో మండుకొనలేదా?"
ఒక లేఖన భాగం మన ముందుకు వచ్చినప్పుడు, దాని ద్వారా బోధించబడుతుందని భావించే విషయంపై ఆధారపడిన ఆసక్తి వ్యర్థమవుతుందని కూడా స్పష్టమవుతోంది; ఎందుకంటే ఆ విషయం నిజానికి ఆ లేఖనంలో గానీ, మరే ఇతర లేఖనంలో గానీ ఉండదు; అలా భావించే బోధన నిజమైన బోధన కాదు, అది మనస్సు యొక్క ఒక పొరపాటు మరియు తప్పుడు అవగాహన. ఉదాహరణకు, తమ మనస్సులోకి వచ్చే ఏదో ఒక లేఖన భాగం ద్వారా, తాము ప్రత్యేకంగా దేవునికి ప్రియులమని, లేదా తమ పాపాలు క్షమించబడ్డాయని, దేవుడు తమ తండ్రి అని, మరియు అలాంటి విషయాలు తమకు స్పష్టంగా బోధించబడుతున్నాయని కొందరు వ్యక్తులు భావించినప్పుడు, ఇది ఒక పొరపాటు లేదా తప్పుడు అవగాహన; ఎందుకంటే ప్రేమించబడవలసిన వ్యక్తులను లేఖనం ఎక్కడా స్పష్టంగా బయలుపరచదు; కేవలం పర్యవసానంగా, అంటే దేవునికి ప్రియులైన వ్యక్తుల అర్హతలను బయలుపరచడం ద్వారా మాత్రమే ఇది జరుగుతుంది: అందువల్ల ఈ విషయాన్ని లేఖనం నుండి పర్యవసానంగా మరియు ఈ అర్హతల ద్వారా తప్ప మరే విధంగానూ నేర్చుకోకూడదు; ఎందుకంటే లేఖనంలో విషయాలు బోధించబడిన విధంగా తప్ప మరే విధంగానూ వాటిని లేఖనం నుండి నేర్చుకోలేము.
పైన పేర్కొన్న సందర్భాలలో, అలాగే పేర్కొనదగిన మరికొన్నింటిలో కూడా, భావోద్వేగాలు నిజానికి బోధన వల్ల కాకుండా అజ్ఞానం నుండే పుడతాయి. ఉదాహరణకు, కొందరు ప్రార్థనలో తమకు వాక్ స్వాతంత్ర్యం లభించినప్పుడు, దేవుడు తమతో ఉన్నాడని దానిని భావిస్తారు; మరియు ఇది వారిని మరింతగా ప్రభావితం చేస్తుంది; అందువల్ల వారి భావోద్వేగాలు ప్రేరేపించబడి, పెరుగుతాయి; అయితే, దేవుని ఆత్మీయ సన్నిధి కాకుండా అనేక ఇతర మార్గాలలో కూడా కలగగల ఈ వాక్ స్వాతంత్ర్యానికి గల కారణాన్ని వారు పరిశీలించరు. అలాగే, కొందరు లేఖనాల గురించి తమ మనస్సులలోకి వచ్చే కొన్ని సరైన ఆలోచనలతో ఎంతగానో ప్రభావితులై, దేవుని ఆత్మ తమకు బోధిస్తోందని దానిని భావిస్తారు. కాబట్టి, తాము గొప్పగా భావించి, సంతోషించి, ముగ్ధులయ్యే తమ సొంత మనస్సుల కార్యకలాపాలలో చాలావాటిని, దేవుని ఆత్మ యొక్క ప్రత్యేకమైన ప్రత్యక్ష ప్రభావాలకు ఆపాదిస్తారు; అందువల్ల వారు తీవ్రంగా ప్రభావితమవుతారు.
IV. మనస్సు దాని విశేషాధికారంతో సమృద్ధిగా ప్రకాశింపబడినప్పుడు, దైవానుగ్రహాలు ఉద్భవిస్తాయి. మరియు కొంతమంది వ్యక్తులలో, వారి అనుగ్రహానికి మొదటి కారణం ఏదో ఒక శారీరక అనుభూతి అని స్పష్టంగా కనిపించే కొన్ని సందర్భాలు ఉన్నాయి. ఏదో ఒక కారణం చేత (మరియు బహుశా కొన్నిసార్లు సైతాను వలన) ప్రాణశక్తులు అకస్మాత్తుగా మరియు వివరించలేని విధంగా చాలా ఆహ్లాదకరమైన చలనంలోకి తీసుకురాబడతాయి, దీనివల్ల వ్యక్తులు తమ శరీరాలలో సుఖాన్ని అనుభవిస్తారు; ప్రాణశక్తులు మనస్సు యొక్క ఉల్లాసంతో ముడిపడి ఉండేటువంటి చలనంలోకి తీసుకురాబడతాయి; మరియు ఆత్మ, శరీరం-ఆత్మల కలయిక యొక్క నియమాల ప్రకారం, దీని వలన సుఖాన్ని అనుభవిస్తుంది. ప్రాణశక్తుల చలనం మొదట మనస్సు యొక్క ఏ అనుగ్రహం లేదా గ్రహణశక్తి నుండి ఉద్భవించదు; కానీ మొట్టమొదటగా అనుభూతి చెందేది ప్రాణశక్తుల ఉల్లాసం, మరియు అది వారి వక్షస్థలంలో ఒక ఆహ్లాదకరమైన బాహ్య అనుభూతి కావచ్చు. అందువల్ల, అజ్ఞానం వలన ఆశ్చర్యపోయిన ఆ వ్యక్తి, నిశ్చయంగా తనలోనికి వస్తున్నది పరిశుద్ధాత్ముడే అని ఆలోచించడం ప్రారంభిస్తాడు. అప్పుడు మనస్సు ప్రభావితమై ఉన్నత స్థితికి చేరడం మొదలవుతుంది. మొదట గొప్ప ఆనందం కలుగుతుంది; ఆ తర్వాత మరెన్నో భావోద్వేగాలు, అత్యంత గందరగోళ రీతిలో, శరీరాన్ని మరియు మనస్సును రెండింటినీ కలిపి, సమస్త ప్రకృతిని ఒక పెద్ద కల్లోలంలోకి నెట్టివేస్తాయి. ఎందుకంటే, నేను ఇంతకు ముందే చెప్పినట్లుగా, భావోద్వేగాలకు మూలం ఆత్మ మాత్రమే అయినప్పటికీ; ఈ విధంగా శారీరక అనుభూతులు మనస్సులో భావోద్వేగాలకు ఒక కారణంగా మారకుండా ఇది నిరోధించదు.
మరియు ఒకవేళ మనుషుల మతపరమైన అనురాగాలు నిజంగానే ఏదైనా బోధన లేదా గ్రహణశక్తిలోని వెలుగు నుండి ఉద్భవించినప్పటికీ; దానికి ఆధారమైన వెలుగు ఆధ్యాత్మికమైనది కాకపోతే ఆ అనురాగం కృపాయుతమైనది కాదు. కేవలం మానవ బోధన ద్వారా, మరియు మనస్సు యొక్క సామర్థ్యాలను సాధారణంగా మెరుగుపరచుకోవడం ద్వారా వారు పొందే విషయ అవగాహనతో కూడా అనురాగాలు ప్రేరేపించబడవచ్చు.
ఈ విధంగా వారు పొందే మతపరమైన విషయాల జ్ఞానం వల్ల మనుషులు ఎంతగానో ప్రభావితం కావచ్చు; కొంతమంది తత్వవేత్తలు గణితశాస్త్రం మరియు ప్రకృతి తత్వశాస్త్రంలో తాము చేసిన ఆవిష్కరణల వల్ల ఎంతగానో ప్రభావితులై, దాదాపు తమ పరిధిని దాటిపోయినట్లుగా. అలాగే, దైవాత్మ యొక్క సాధారణ ప్రకాశాల వల్ల కూడా మనుషులు ఎంతగానో ప్రభావితం కావచ్చు. ఈ ప్రకాశాలలో, కేవలం తమ సొంత సామర్థ్యాలను సాధారణంగా అభ్యసించడం మరియు మెరుగుపరచుకోవడం ద్వారా కొంతమేరకు కలిగి ఉండే మతపరమైన విషయాల అవగాహనను మరింత ఉన్నత స్థాయికి చేర్చడానికి దేవుడు మనుషుల సామర్థ్యాలకు సహాయం చేస్తాడు.
అటువంటి జ్ఞానోదయాలు మనస్సును బాగా ప్రభావితం చేయవచ్చు; లేఖనాలలో మనం చదివే అనేకమంది ఒకప్పుడు జ్ఞానోదయం పొందినవారి విషయంలో లాగా; కానీ ఈ భావోద్వేగాలు ఆధ్యాత్మికమైనవి కావు.
లేఖనాలు మనకు ఏదైనా బోధించడానికి ఉపయోగపడితే, దైవిక విషయాల గురించిన ఆత్మీయ, అతీంద్రియ అవగాహన అనే ఒకటి ఉంది. అది పరిశుద్ధులకు మాత్రమే ప్రత్యేకమైనది, మరియు పరిశుద్ధులు కానివారికి అది ఏమాత్రం ఉండదు. అది నిశ్చయంగా దైవిక విషయాలను గ్రహించే లేదా వివేచించే ఒక రకమైన అవగాహన, అది ప్రాకృతిక మనుష్యులకు ఏమాత్రం ఉండదు. దాని గురించే అపొస్తలుడు 1 కొరింథీయులకు 2:14లో ఇలా ప్రస్తావిస్తున్నాడు: "అయితే ప్రాకృతిక మనుష్యుడు దేవుని ఆత్మ సంబంధమైన విషయములను అంగీకరింపడు; అవి అతనికి వెర్రితనముగా కనబడును; ఆత్మ సంబంధమైన వివేచన వలననే వాడు వాటిని గ్రహింపలేడు."
ఇది నిశ్చయంగా పరిశుద్ధులకు ప్రత్యేకమైన ఆత్మీయ విషయాలను చూడటం లేదా గ్రహించడం వంటిది, దీని గురించి ఇలా చెప్పబడింది, 1 John 3:6: "పాపము చేయువాడు ఆయనయై యుండలేదు, ఆయనను ఎరుగలేదు." 3 యోహాను
11, "కీడు చేయువాడు దేవుని చూడలేదు." మరియు John 6:40, "కుమారుని చూచి, ఆయనయందు విశ్వాసముంచు ప్రతివాడును నిత్యజీవము పొందవలెనని నన్ను పంపినవాని చిత్తము ఇదే." అధ్యాయం.
14:19, "లోకం నన్ను ఇక చూడదు; కానీ మీరు నన్ను చూస్తున్నారు." అధ్యాయం 17:3, "ఇదే నిత్యజీవం, IV. మనస్సు సమృద్ధిగా ప్రకాశింపజేయబడటం వలన కృపాపూర్వకమైన అనురాగాలు ఉద్భవిస్తాయి… వారు ఏకైక సత్య దేవుడవైన నిన్ను, మరియు నీవు పంపిన యేసు క్రీస్తును తెలుసుకోగలరు." మత్తయి.
11:27, "తండ్రి తప్ప కుమారుని ఎవ్వరూ ఎరుగరు; కుమారుడు తప్ప తండ్రిని ఎవ్వరూ ఎరుగరు; మరియు కుమారుడు ఎవరికి ఆయనను బయలుపరచగోరునో వారు మాత్రమే ఎరుగుదురు." John 12:45, "నన్ను చూచువాడు, నన్ను పంపినవానిని చూచుచున్నాడు." కీర్తన. 9:10, "నీ నామమును ఎరిగినవారు నీయందు నమ్మకముంచుదురు."
ఫిలిప్పీయులకు 3:8, "నా ప్రభువైన యేసు క్రీస్తును గూర్చిన జ్ఞానము యొక్క శ్రేష్ఠత నిమిత్తము నేను సమస్తమును నష్టముగా ఎంచుచున్నాను:"—10వ వచనం, "నేను ఆయనను తెలుసుకొనునట్లు." మరియు బైబిలు అంతటా ఇదే విషయాన్ని చూపించే లెక్కలేనన్ని ఇతర స్థలాలు ఉన్నాయి. మరియు ప్రాకృతిక మనుష్యులకు కలిగిన జ్ఞానమంతటికంటే దాని స్వభావంలో మరియు రకంలో పూర్తిగా భిన్నమైన దైవిక విషయాల గ్రహణశక్తి అనే ఒకటి ఉందని దీని నుండి స్పష్టమవుతుంది, దైవిక విషయాల గ్రహణశక్తి ఉంది, దీనిని లేఖనం ఆత్మీయ గ్రహణశక్తి అని పిలుస్తుంది, కొలొస్సయులకు 1:9: "మీరు సంపూర్ణ జ్ఞానముతోను, ఆత్మీయ గ్రహణశక్తితోను ఆయన చిత్తమును గూర్చిన జ్ఞానముతో నింపబడవలెనని మేము మిమ్మును గూర్చి ప్రార్థన మానక యున్నాము."
క్రొత్త నిబంధనలో ఆత్మీయమైనది అని సాధారణంగా వాడే అర్థంలో, ప్రాకృతిక మనుష్యులు లోబడే లేదా లోబడగల వాటన్నిటి కంటే స్వభావంలోనూ, రకంలోనూ పూర్తిగా భిన్నమైనదని ఇదివరకే చూపబడింది.
దీని నుండి ఆధ్యాత్మిక అవగాహన దేనిలో ఇమిడి ఉందో నిశ్చయంగా ఊహించవచ్చు. ఎందుకంటే, పరిశుద్ధులలో ఒక విధమైన గ్రహణశక్తి లేదా అవగాహన ఉండి, అది ప్రాకృతిక మానవులకు ఒక నూతన స్వభావం లభించే వరకు, వారి వద్ద ఉన్న లేదా వారు కలిగి ఉండటానికి అవకాశం ఉన్న వాటన్నిటి కంటే దాని స్వభావంలో పూర్తిగా భిన్నంగా ఉన్నట్లయితే; అది ప్రాకృతిక మానవుల మనస్సులలో ఉన్న లేదా ఉండగల వాటన్నిటి కంటే పూర్తిగా భిన్నమైన ఒక నిర్దిష్ట రకమైన మానసిక భావనలను లేదా అనుభూతులను వారు కలిగి ఉండటంలోనే ఇమిడి ఉండాలి. మరియు దాని అర్థం ఏమిటంటే, అది ప్రాకృతిక మానవుల ఆత్మలకు లేని ఒక నూతన ఆధ్యాత్మిక ఇంద్రియ అనుభూతులలో ఇమిడి ఉంటుంది; ఇది ఇంతకు ముందు ఒకటి కంటే ఎక్కువసార్లు గమనించిన దాని ద్వారా స్పష్టమవుతుంది.
అయితే, పునరుజ్జీవనంలో పరిశుద్ధులు వారికి అనుగ్రహించిన ఆ నూతన ఆధ్యాత్మిక భావం ఏమిటో, మరియు దాని ఉద్దేశ్యం ఏమిటో నేను ఇదివరకే చూపించాను. దైవిక విషయాలు వాటి స్వభావరీత్యా ఉన్నటువంటి వాటి స్వభావంలోని అత్యున్నత సౌందర్యం మరియు శ్రేష్ఠతే దాని తక్షణ ఉద్దేశ్యం అని నేను చూపించాను.
మరియు ఇది లేఖనమునకు అనుగుణంగా ఉంది; ఆత్మీయ వెలుగు ద్వారా కనుగొనబడి, ఆత్మీయ జ్ఞానం ద్వారా అర్థం చేసుకోబడే గొప్ప విషయం దైవిక విషయాల మహిమేనని అపొస్తలుడు చాలా స్పష్టంగా బోధిస్తున్నాడు, 2 కొరింథీ. 4:3, 4: "అయితే మన సువార్త మరుగు చేయబడిన యెడల, అది నశించుచున్నవారికి మరుగు చేయబడినది; దేవుని స్వరూపియైన క్రీస్తు మహిమగల సువార్త వెలుగు వారికి ప్రకాశించకుండునట్లు, ఈ లోక దేవుడు అవిశ్వాసుల మనస్సులను గ్రుడ్డివాటిగా చేసెను;" వచనం 6తో పాటు:
చీకటిలో నుండి వెలుగు ప్రకాశించునట్లు ఆజ్ఞాపించిన దేవుడు, యేసు క్రీస్తు ముఖములో దేవుని మహిమను గూర్చిన జ్ఞానపు వెలుగును అనుగ్రహించుటకు మన హృదయములలోనికి ప్రకాశింపజేసెను. మరియు అధ్యాయం.
3:18, ముందు వచనం: "అయితే మనమందరము ముసుగులేని ముఖముతో అద్దములో చూచునట్లు ప్రభువు మహిమను చూచుచు, ప్రభువు ఆత్మవలన మహిమ నుండి మహిమకు అదే స్వరూపములోనికి మార్చబడుచున్నాము." మరియు అది తప్పక అలాగే జరగాలి, ఎందుకంటే, ఇంతకుముందు గమనించినట్లుగా, నిజమైన మతమంతా సంక్షిప్తంగా దైవిక విషయాల పట్ల ప్రేమలోనే ఉంటుందని లేఖనం తరచుగా బోధిస్తుంది. అందువల్ల, నిజమైన మతానికి సరైన పునాది అయిన ఆ విధమైన అవగాహన లేదా జ్ఞానం, దైవిక విషయాల మనోహరత్వం గురించిన జ్ఞానమై ఉండాలి. ఎందుకంటే నిస్సందేహంగా, ప్రేమకు సరైన పునాది అయిన జ్ఞానం, మనోహరత్వం గురించిన జ్ఞానమే. దైవిక విషయాల సౌందర్యం ఏమిటంటే,
IV. మనస్సు సమృద్ధిగా ప్రకాశింపబడటం వలన కృపాపూర్వక అనురాగాలు ఉద్భవిస్తాయి... ఇది ఆధ్యాత్మిక మనోభావానికి సరైన మరియు తక్షణ లక్ష్యం అని, గతంలో నొక్కిచెప్పిన అంశం క్రింద చూపబడింది, అనగా, అది వారి నైతిక పరిపూర్ణత యొక్క సౌందర్యం. అందువల్ల, ఆధ్యాత్మిక అవగాహన మరింత తక్షణమే మరియు ప్రాథమికంగా ఈ దృష్టి లేదా భావనలోనే ఉంటుంది. మరియు నిజానికి అది మరేదీ కాదని స్పష్టంగా ఉంది; ఎందుకంటే (ఇప్పటికే చూపినట్లుగా) దైవిక విషయాలకు సంబంధించి, వాటి నైతిక శ్రేష్ఠత యొక్క సౌందర్యం మరియు ఈ సౌందర్యానికి ఆధారమైన దైవిక విషయాల యొక్క గుణగణాలు తప్ప మరేమీ లేదు. ప్రాకృత మానవులు మరియు దయ్యాలు చూడగల, తెలుసుకోగల మరియు శాశ్వతంగా పూర్తిగా, స్పష్టంగా తెలుసుకోగల విషయాలు తప్ప.
కాబట్టి, చెప్పబడిన దాని నుండి, ఆధ్యాత్మిక అవగాహన దేనిలో ఇమిడి ఉంటుందనే విషయానికి సంబంధించి మనం తప్పనిసరిగా ఈ నిర్ధారణకు వస్తాము, అనగా, అది "దైవిక విషయాల యొక్క పవిత్రత లేదా నైతిక పరిపూర్ణత యొక్క అత్యున్నత సౌందర్యం మరియు మాధుర్యం గురించిన హృదయానుభూతిలో, దానితో పాటు అటువంటి గ్రహింపుపై ఆధారపడి, దాని నుండి ప్రవహించే మత విషయాల గురించిన వివేచన మరియు జ్ఞానంలో" ఇమిడి ఉంటుంది.
ఆధ్యాత్మిక అవగాహన ప్రధానంగా ఆ ఆధ్యాత్మిక సౌందర్యం పట్ల హృదయానుభూతిని కలిగి ఉంటుంది. నేను హృదయానుభూతి అని అంటున్నాను; ఎందుకంటే ఈ రకమైన అవగాహనలో కేవలం ఊహాగానాలు మాత్రమే ఇమిడి ఉండవు; అలాగే ఈ విషయంలో గ్రహణశక్తి మరియు సంకల్పం అనే రెండు శక్తులు విభిన్నంగా, వేరువేరుగా పనిచేస్తాయని స్పష్టమైన భేదాన్ని చూపలేము. మనస్సు ఒక వస్తువు యొక్క మధురమైన సౌందర్యాన్ని, మనోహరత్వాన్ని గ్రహించినప్పుడు, అది దాని ఆలోచన సమక్షంలో మాధుర్యాన్ని, ఆనందాన్ని గ్రహించడాన్ని సూచిస్తుంది: మరియు సౌందర్యం యొక్క ఈ మనోహరత్వం లేదా ఆనందదాయకత పట్ల గల ఈ గ్రహింపు, దాని స్వభావంలోనే హృదయానుభూతిని కలిగి ఉంటుంది; లేదా రుచి, మొగ్గు మరియు సంకల్పం గల ఒక పదార్థంగా ఆత్మ అనుభూతి చెందే ఒక ప్రభావాన్ని, ముద్రను కలిగి ఉంటుంది.
కేవలం ఊహాశక్తిని ఉపయోగించి మనసు వస్తువులను గమనించే భావనాత్మక అవగాహనకూ, మనసు కేవలం ఊహించి, గమనించడమే కాకుండా ఆస్వాదించి, అనుభూతి చెందే హృదయ జ్ఞానానికీ మధ్య ఒక వ్యత్యాసం ఉంది. ఒక వ్యక్తికి ఆకర్షణీయత, అసహ్యం లేదా మాధుర్యం, వికారం వంటి వాటిని ఇంద్రియ జ్ఞానంతో గ్రహించే జ్ఞానం, త్రిభుజం అంటే ఏమిటి, చతురస్రం అంటే ఏమిటి అని తెలుసుకునే జ్ఞానం లాంటిది కాదు. ఒకటి కేవలం ఊహా జ్ఞానం అయితే, రెండవది ఇంద్రియ జ్ఞానం. ఇందులో కేవలం మేధస్సుకు మించినది ఉంటుంది; దీనికి సరైన విషయం హృదయం లేదా ఆత్మ. ఎందుకంటే అది కేవలం గమనించడమే కాకుండా, మొగ్గు చూపి, సంతోషిస్తుంది లేదా అసంతృప్తి చెందుతుంది. అయినప్పటికీ, దానిలో ఒక రకమైన ఉపదేశ స్వభావం ఉంది; ఎలాగంటే, తేనె యొక్క మధురమైన రుచిని గ్రహించినవాడు, దానిని కేవలం చూసి, అనుభూతి చెందిన వానికంటే దాని గురించి చాలా ఎక్కువ తెలుసుకుంటాడు.
మత విషయాల గురించిన కేవలం ఊహాత్మక జ్ఞానానికి, మరియు ఆత్మీయ జ్ఞానానికి మధ్య అపోస్తలుడు ఒక భేదాన్ని చూపిస్తున్నట్లు కనిపిస్తుంది. ఆత్మీయ జ్ఞానాన్ని, "జ్ఞాన స్వరూపమును, ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన సత్య స్వరూపమును కలిగినది" అని అతను పిలుస్తున్నాడు. రెండవది తరచుగా ఆస్వాదించడం, వాసన చూడటం లేదా రుచి చూడటం ద్వారా సూచించబడుతుంది. 2 కొరింథీ. 2:14, "క్రీస్తుయేసునందు మనలను ఎల్లప్పుడు జయము కలుగజేయుచు, ప్రతిచోట తన జ్ఞానసును బయలుపరచుచున్న దేవునికి స్తోత్రము కలుగును గాక." మత్తయి. 16:23, "నీవు దేవుని సంబంధమైన వాటిని రుచి చూడక, మనుష్యుల సంబంధమైన వాటిని రుచి చూచుచున్నావు." 1 పేతురు 2:2, 3, "క్రొత్తగా పుట్టిన శిశువులవలె, వాక్యమనే నిష్కపటమైన పాలను ఆశించుడి; దానివలన మీరు వృద్ధిపొందుదురు; ప్రభువు కృపగలవాడని మీరు రుచి చూచియున్న యెడల." కాంట్. 1:3, "నీ మంచి అత్తరుల పరిమళమునుబట్టి నీ నామము పోయబడిన అత్తరువలె ఉన్నది; అందువలన కన్యలు నిన్ను ప్రేమించుచున్నారు;" దీనితో పోల్చగా 1 John 2:20, "అయినను మీరు పరిశుద్ధుని వలన అభిషేకము పొందియున్నారు, మరియు మీరు సమస్తమును ఎరుగుదురు."
ఆధ్యాత్మిక అవగాహన ప్రాథమికంగా దైవిక విషయాల నైతిక సౌందర్యాన్ని ఆస్వాదించడంలో ఉంటుంది; అందువల్ల, ఈ భావన నుండి ఉద్భవించి, దీనిని తనలో కలిగి ఉన్నంత వరకు ఏ జ్ఞానాన్ని ఆధ్యాత్మికం అని పిలవలేము. కానీ రెండవదిగా, మత విషయాలకు సంబంధించిన వివేచన మరియు జ్ఞానం అంతా ఇందులో చేరి ఉంటుంది, ఎందుకంటే అవన్నీ అటువంటి భావనపై ఆధారపడి దాని నుండి ప్రవహిస్తాయి.
దైవిక విషయాలలో ఉన్న పవిత్రత లేదా నిజమైన నైతిక శ్రేయస్సు యొక్క యథార్థ సౌందర్యం మరియు ఆకర్షణీయత ఆత్మకు వెల్లడైనప్పుడు, అది దాని దృష్టికి ఒక కొత్త ప్రపంచాన్ని తెరిచినట్లుగా ఉంటుంది. ఇది దేవుని యొక్క సమస్త పరిపూర్ణతల యొక్క మరియు దైవిక సత్తాకు సంబంధించిన ప్రతిదాని యొక్క మహిమను చూపిస్తుంది. ఎందుకంటే, ఇంతకు ముందు గమనించినట్లుగా, అన్నిటి సౌందర్యం దేవుని నైతిక పరిపూర్ణత నుండి ఉద్భవిస్తుంది. ఇది సృష్టి మరియు సంరక్షణ రెండింటికి సంబంధించిన దేవుని కార్యాలన్నిటి మహిమను చూపిస్తుంది. ఎందుకంటే, దేవుని పవిత్రత, నీతి, విశ్వసనీయత మరియు మంచితనం వాటిలో ఆ విధంగా వ్యక్తమవ్వడమే వాటి యొక్క ప్రత్యేక మహిమ; మరియు ఈ నైతిక పరిపూర్ణతలు లేకుండా, వాటిని సాధించిన ఆ శక్తి మరియు నైపుణ్యంలో ఎలాంటి మహిమ ఉండదు. దేవుని నైతిక పరిపూర్ణతలను మహిమపరచడమే దేవుని చేతుల కార్యాలన్నిటి యొక్క ప్రత్యేక అంతిమ లక్ష్యం. దైవిక విషయాల యొక్క నైతిక సౌందర్యం అనే ఈ భావం ద్వారా, మధ్యవర్తిగా క్రీస్తు యొక్క సంపూర్ణతను అర్థం చేసుకోవచ్చు; క్రీస్తు యొక్క నైతిక పరిపూర్ణత యొక్క సౌందర్యాన్ని కనుగొనడం ద్వారా మాత్రమే, విశ్వాసి ఆయన వ్యక్తిత్వపు శ్రేష్ఠతను గూర్చిన జ్ఞానంలోకి ప్రవేశిస్తాడు, తద్వారా దాని గురించి అపవాదుల కంటే ఎక్కువగా తెలుసుకోగలుగుతాడు; మరియు క్రీస్తు వ్యక్తిత్వపు శ్రేష్ఠతను గూర్చిన జ్ఞానం ద్వారా మాత్రమే, ఎవరైనా మధ్యవర్తిగా ఆయన సమర్థతను తెలుసుకోగలరు; ఎందుకంటే రెండవది మొదటిదానిపై ఆధారపడి ఉంటుంది మరియు దాని నుండి ఉద్భవిస్తుంది. క్రీస్తు వ్యక్తిత్వపు శ్రేష్ఠతను చూడటం ద్వారానే, పరిశుద్ధులు ఆయన రక్తం యొక్క అమూల్యతను మరియు పాప పరిహారార్థ ప్రాయశ్చిత్తం చేయడానికి దాని సమర్థతను గ్రహించగలుగుతారు; ఎందుకంటే క్రీస్తు రక్తం యొక్క అమూల్యత అందులోనే ఉంది, అది అంతటి శ్రేష్ఠమైన మరియు ప్రియమైన వ్యక్తి యొక్క రక్తం కావడంలోనే ఉంది. మరియు దీనిపైనే ఆయన విధేయత యొక్క యోగ్యత, మరియు ఆయన విజ్ఞాపన యొక్క సమర్థత మరియు ప్రాబల్యం ఆధారపడి ఉంటాయి. దైవిక విషయాల యొక్క నైతిక సౌందర్యాన్ని ఈ విధంగా చూడటం ద్వారా, క్రీస్తు ద్వారా రక్షణ మార్గం యొక్క సౌందర్యం చూడబడుతుంది; ఎందుకంటే అది దేవుని నైతిక పరిపూర్ణతల సౌందర్యంలో ఇమిడి ఉంది, ఇది ఈ రక్షణ మార్గంలోని ప్రతి అడుగులో, ఆది నుండి అంతం వరకు అద్భుతంగా ప్రకాశిస్తుంది. దీని ద్వారా ఈ మార్గం యొక్క యోగ్యత మరియు అనుకూలత కనిపిస్తుంది: ఎందుకంటే ఇది మనలను పాపం మరియు నరకం నుండి విడిపించి, దేవుని నైతిక పరిపూర్ణతలతో చక్కగా ఏకీభవించే రీతిలో, నైతిక మంచితనాన్ని కలిగి ఉండటం మరియు అనుభవించడంలో ఉండే ఆనందానికి మనలను తీసుకువచ్చే దాని ప్రవృత్తిలో పూర్తిగా ఇమిడి ఉంది. మరియు ఈ లక్ష్యాలను సాధించే విధంగా ఈ మార్గం రూపొందించబడటంలోనే ఆ మార్గం యొక్క శ్రేష్ఠమైన జ్ఞానం ఇమిడి ఉంది. దీని ద్వారా దేవుని వాక్యపు శ్రేష్ఠత కనిపిస్తుంది. వాక్యంలోని నైతిక సౌందర్యాన్ని మరియు మాధుర్యాన్ని పూర్తిగా తీసివేస్తే, బైబిల్ పూర్తిగా ఒక నిర్జీవమైన అక్షరంగా, ఒక పొడి, ప్రాణం లేని, రుచిలేని వస్తువుగా మిగిలిపోతుంది. దీని ద్వారా మన కర్తవ్యం యొక్క నిజమైన పునాది, దేవుడు మన నుండి ఆశించిన విధంగా ఆయనను గౌరవించడానికి, సన్మానించడానికి, ప్రేమించడానికి, విధేయత చూపడానికి మరియు సేవించడానికి ఆయన యోగ్యుడని, మరియు మన నుండి ఆశించబడే కర్తవ్యాల యొక్క ఆకర్షణీయత కనిపిస్తుంది. మరియు దీని ద్వారా పాపం యొక్క నిజమైన దుష్టత్వం కనిపిస్తుంది; ఎందుకంటే చూసేవాడు
IV. మనస్సు సంపూర్ణంగా ప్రకాశవంతమైనప్పుడు దయగల అనురాగాలు ఉద్భవిస్తాయి... పవిత్రత యొక్క సౌందర్యాన్ని చూసినవారు, పాపం యొక్క ద్వేషాన్ని, దానికి విరుద్ధమైన దానిని తప్పనిసరిగా చూడగలరు. దీని ద్వారానే మనుషులు స్వర్గం యొక్క నిజమైన మహిమను అర్థం చేసుకుంటారు, అది పవిత్రతలో ఉన్న సౌందర్యం మరియు ఆనందంలో ఇమిడి ఉంటుంది. దీని ద్వారానే సాధువులు మరియు దేవదూతల ఆకర్షణీయత మరియు ఆనందం కనిపిస్తాయి. పవిత్రత యొక్క సౌందర్యాన్ని, లేదా నిజమైన నైతిక శ్రేయస్సును చూసేవాడు, ప్రపంచంలోనే అత్యంత గొప్ప మరియు ముఖ్యమైన విషయాన్ని చూస్తాడు, అదే సర్వస్వ పరిపూర్ణత. అది లేకుండా ఈ ప్రపంచమంతా శూన్యం, శూన్యం కంటే ఏమాత్రం మేలు కాదు, అవును, శూన్యం కంటే అధ్వాన్నం. ఇది చూడకపోతే, చూడదగినది ఏదీ కనిపించదు; ఎందుకంటే దీనికి మించిన నిజమైన శ్రేష్ఠత గానీ, సౌందర్యం గానీ లేదు. ఇది అర్థం చేసుకోకపోతే, గ్రహణశక్తి అనే ఉన్నతమైన సామర్థ్యాన్ని ఉపయోగించడానికి యోగ్యమైనది ఏదీ అర్థం కాదు.
ఇదే దైవత్వపు సౌందర్యం, మరియు దైవత్వపు దైవత్వం (నేను అలా చెప్పగలిగితే), అనంతమైన మేలు ఊట యొక్క మేలు; ఇది లేకుండా, దేవుడే (అది సాధ్యమైతే) ఒక అనంతమైన కీడు అవుతాడు; ఇది లేకుండా మనమే పుట్టకుండా ఉంటే బాగుండేది; మరియు ఇది లేకుండా అస్తిత్వమే లేకుండా ఉంటే బాగుండేది. కాబట్టి, ఇది తెలియనివాడు వాస్తవానికి ఏమీ ఎరుగడు; అతని జ్ఞానం కేవలం జ్ఞానానికి నీడ మాత్రమే, లేదా అపొస్తలుడు పిలిచినట్లుగా జ్ఞానానికి రూపం మాత్రమే. అందువల్ల, పరిశుద్ధత యొక్క సౌందర్యాన్ని గ్రహించే ఆత్మీయ జ్ఞానం లేనివారిని, పూర్తిగా గ్రుడ్డివారుగా, చెవిటివారుగా, మరియు తెలివిలేనివారుగా, అవును, మృతులుగా లేఖనాలు వర్ణించడం సబబే. మరియు సృష్టికర్తచే ఆత్మకు ఈ దైవిక జ్ఞానం ఇవ్వబడే పునరుజ్జీవనాన్ని, గ్రుడ్డివారి కళ్ళు తెరవడం, మృతులను లేపడం, మరియు ఒక వ్యక్తిని నూతన లోకంలోకి తీసుకురావడంగా వర్ణించడం కూడా సబబే. ఎందుకంటే, చెప్పబడిన దానిని పరిగణనలోకి తీసుకుంటే, ఒక వ్యక్తికి ఈ జ్ఞానం మరియు ఇంద్రియ జ్ఞానం ఇవ్వబడినప్పుడు, అతను దేనినీ మునుపటిలా చూడడని స్పష్టమవుతుంది; అంతకుముందు ఆయన శరీర రీత్యా సమస్తమును ఎరిగియున్నను, ఇకమీదట వాటిని ఆలాగు ఎరుగడు; మరియు ఆయన నూతన సృష్టియై యున్నాడు; పాతవి గతించిపోయినవి, ఇదిగో సమస్తమును నూతనమైనవిగా మారినవి;" ఇది 2 కొరింథీయులకు 5:16, 17 వచనాలకు అనుగుణంగా ఉంది.
ఇప్పటికే ప్రస్తావించబడిన విషయాలతో పాటు, ఈ ఆధ్యాత్మిక సౌందర్య భావన నుండే మతానికి సంబంధించిన నిజమైన అనుభవజ్ఞానం ఉద్భవిస్తుంది, అది స్వతహాగా ఒక నూతన జ్ఞాన ప్రపంచం వంటిది. పరిశుద్ధత యొక్క సౌందర్యాన్ని చూడనివాడు, దేవుని ఆత్మ యొక్క కృపలలో ఒకటి ఏమిటో తెలుసుకోలేడు; ఆత్మ యొక్క కృపాపూర్వకమైన అభ్యాసాలన్నిటినీ, పవిత్రమైన ఓదార్పులు మరియు ఆనందాలన్నిటినీ, మరియు హృదయంపై దేవుని ఆత్మ యొక్క రక్షణా ప్రభావాలన్నిటినీ గూర్చి అతనికి ఏ విధమైన ఆలోచన గానీ, భావన గానీ ఉండదు; అందువల్ల అతడు దేవుని గొప్ప కార్యాల గురించి, సృష్టిపై ఆయన శక్తి యొక్క అత్యంత ముఖ్యమైన మరియు మహిమాన్వితమైన ప్రభావాల గురించి అజ్ఞానిగా ఉంటాడు; అంతేకాక, పరిశుద్ధులు అంటే ఏమిటో అతనికి తెలియదు కాబట్టి, పరిశుద్ధుల గురించి కూడా పూర్తిగా అజ్ఞానిగా ఉంటాడు; ఫలితంగా అతడు సమస్త ఆధ్యాత్మిక ప్రపంచం గురించే అజ్ఞానిగా ఉంటాడు.
పరిస్థితులు ఇలా ఉన్నందున, ఇంతకుముందు చెప్పబడిన ఆ ఆధ్యాత్మిక అతీంద్రియ జ్ఞానాన్ని దేవుడు ఒక మనిషిలో నాటడం అతనిలో గొప్ప మార్పును తెస్తుందని స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. సాధారణంగా ఈ జ్ఞానం మొదట్లో చాలా అసంపూర్ణ స్థాయిలో ఇవ్వబడకపోయినా, లేదా ఆత్మపై మొదట ఉదయించే ఈ మహిమాన్వితమైన వెలుగు చాలా తక్కువ స్థాయిలో ఉండకపోయినా, మారుమనస్సులో కళ్ళు తెరుచుకోవడం ద్వారా కలిగే ఈ ఆధ్యాత్మిక మార్పు, పుట్టుకతో అంధుడై, కేవలం మిగిలిన నాలుగు ఇంద్రియాలు మాత్రమే ఉన్న ఒక వ్యక్తి చాలా కాలం పాటు అలాగే ఉండి, ఆపై అకస్మాత్తుగా సూర్యరశ్మి మధ్యలో చూసే జ్ఞానాన్ని పొంది, కంటికి కనిపించే వస్తువుల ప్రపంచాన్ని కనుగొన్నప్పుడు కలిగే మార్పు కంటే, అన్ని విధాలా చాలా గొప్పదిగా మరియు విశేషమైనదిగా ఉండేది. ఎందుకంటే దృష్టి అనేది మరింత
IV. మనస్సు ప్రకాశవంతమవడం వలన దయగల అనురాగాలు ఉద్భవిస్తాయి, అవి ఇతర బాహ్య ఇంద్రియాలన్నిటి కంటే అత్యంత శ్రేష్ఠమైనవి, అయినప్పటికీ, ఇక్కడ ప్రస్తావించబడిన ఈ ఆధ్యాత్మిక ఇంద్రియం, మనిషికి సహజంగా ఉండే వివేచన యొక్క మరే ఇతర సూత్రం కన్నా అనంతంగా శ్రేష్ఠమైనది, మరియు ఈ ఇంద్రియం యొక్క లక్ష్యం అనంతంగా గొప్పది మరియు మరింత ముఖ్యమైనది.
ఈ విధమైన అవగాహన లేదా జ్ఞానం అనేది దైవిక విషయాల గురించిన జ్ఞానం, దీని నుండే నిజమైన దయగల అనురాగాలన్నీ ఉద్భవిస్తాయి; అందువల్ల దీని ద్వారానే అన్ని అనురాగాలను పరీక్షించాలి.
పూర్తిగా ఇతర రకాల జ్ఞానం నుండి ఉద్భవించే లేదా ఇతర రకాల మానసిక గ్రహింపుల ఫలితంగా ఏర్పడే అనురాగాలు వ్యర్థమైనవి.
చెప్పబడిన దాని నుండి, ప్రాకృతిక మనుష్యుల హృదయాలపై దేవుని ఆత్మ యొక్క సాధారణ ప్రభావాల ద్వారా ఇవ్వబడే ఆ వెలుగుకు లేదా గ్రహింపునకు, మరియు పరిశుద్ధులకు ఇవ్వబడే ఆ రక్షణ ఉపదేశానికి మధ్య ఉన్న అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యత్యాసం ఎక్కడ ఉందో తెలుసుకోవచ్చు.
రెండవది ప్రాథమికంగా మరియు అత్యంత ముఖ్యంగా దైవిక విషయాలలో ఉన్న పవిత్ర సౌందర్యాన్ని దర్శించడంలో ఉంది; అదే ఏకైక నిజమైన నైతిక శ్రేయస్సు, మరియు పతిత మానవుని ఆత్మ స్వభావరీత్యా దానికి పూర్తిగా అంధంగా ఉంటుంది. మొదటిది, మానవులు తమ సామర్థ్యాలను సాధారణంగా ఉపయోగించడం ద్వారా మాత్రమే కొంత మేరకు తెలుసుకోగలిగే విషయాలను, సహజ సూత్రాల సహాయంతో మరింతగా అర్థం చేసుకోవడంలో మాత్రమే ఉంటుంది. మరియు ఈ జ్ఞానం, మతానికి సంబంధించిన సహజమైన విషయాల జ్ఞానంలో మాత్రమే ఉంటుంది. ఉదాహరణకు, సహజ మానవులు తరచుగా పొందే మనస్సాక్షి జాగృతులలో, దైవిక విషయాలలో ఉన్న నిజమైన నైతిక సౌందర్యం గురించిన జ్ఞానాన్ని దేవుని ఆత్మ ఇవ్వదు; కానీ పాప దోషం, లేదా శిక్షతో దాని సంబంధం, మరియు బాధ అనే చెడుతో దానికున్న అనుబంధం గురించి మనసుకు స్పష్టమైన అవగాహన కల్పించడానికి మాత్రమే సహాయపడుతుంది.