మరియు మొదలైనవి: "అయినను ప్రియులారా, మేము ఈలాగు చెప్పుచున్నను, మీ విషయమై శ్రేష్ఠమైన వాటినియు, రక్షణతో కూడ వచ్చు వాటినియు మేము నిశ్చయించుకొనుచున్నాము. ఏలయనగా, మీరు ఆయన పరిశుద్ధులకు పరిచర్య చేయుటవలనను, ఆయన నామము విషయమై మీరు కనబరచిన మీ కార్యమును, ప్రేమ ప్రయాసను మరచిపోవుటకు దేవుడు అన్యాయస్థుడు కాడు. అంతము వరకు నిరీక్షణయందు సంపూర్ణ నిశ్చయత కలుగునట్లు మీలో ప్రతి ఒక్కరును అదే శ్రద్ధ కనబరచాలని మేము కోరుచున్నాము." కాబట్టి అపొస్తలుడు గలతీయులను వారి ప్రవర్తనను లేదా ఆచరణను పరిశీలించుకొనుమని నిర్దేశిస్తున్నాడు, తద్వారా వారు తమ సంతోషకరమైన స్థితిలో తమయందు ఆనందించగలరు, గలతీ. 6:4:
ప్రతివాడు తన క్రియలను తానే పరీక్షించుకొనవలెను; అప్పుడు అతడు ఇతరులయందు కాక, తనయందు సంతోషించును.
మరియు కీర్తనకారుడు, కీర్తన 119:6 లో ఇలా అంటున్నాడు, "నీ ఆజ్ఞలన్నిటిని నేను లక్ష్యపెట్టినప్పుడు, నేను సిగ్గుపడను;" అనగా, అప్పుడు నేను ధైర్యంగా, నిశ్చయతతో, మరియు నా నిరీక్షణలో స్థిరంగా ఉంటాను.
మరియు మన రక్షకుని గూర్చిన మత్తయి సువార్త 7:19, 20 వచనాలలో ఇలా ఉంది: "మంచి ఫలము ఫలించని ప్రతి చెట్టు నరకబడి అగ్నిలో పడవేయబడును. కాబట్టి వారి ఫలముల వలన మీరు వారిని తెలిసికొందురు." అయినప్పటికీ
క్రీస్తు దీనిని, మొదటిగా, మనం ఇతరులను తీర్పు తీర్చడానికి ఒక నియమంగా ఇస్తున్నాడు, అయినప్పటికీ XII. దయగల మరియు పవిత్రమైన అనురాగాలు క్రైస్తవత్వంలో వాటి అభ్యాసాన్ని మరియు ఫలాన్ని కలిగి ఉంటాయి… అనే మాటలలో, తరువాత ఆయన దీనిని మనం మనల్ని మనం తీర్పు తీర్చుకోవడానికి కూడా ఒక నియమంగా ఉద్దేశించాడని స్పష్టంగా చూపిస్తున్నాడు: “ప్రభూ, ప్రభూ అని నన్ను పిలుచు ప్రతివాడును పరలోకరాజ్యములో ప్రవేశించడు; పరలోకమందున్న నా తండ్రి చిత్తమును నెరవేర్చువాడే ప్రవేశించును. ఆ దినమున అనేకులు నాతో, ప్రభూ, ప్రభూ, మొదలైనవి చెప్పుదురు.—అప్పుడు నేను వారితో, నేను మిమ్మును ఎన్నడూ ఎరుగను; అక్రమము చేయువారలారా, నా యొద్ద నుండి తొలగిపొండి అని చెప్పుదును. కాబట్టి, నా ఈ మాటలు విని వాటి ప్రకారం నడుచుకొనువాడు బండమీద తన ఇల్లు కట్టుకొనిన జ్ఞానిని పోలియుండును.—నా ఈ మాటలు విని వాటి ప్రకారం నడుచుకొనని ప్రతివాడును ఇసుకమీద తన ఇల్లు కట్టుకొనిన బుద్ధిహీనుని పోలియుండును.” ఇదే విషయాన్ని చూపించడానికి, ఇకపై నేను ఇతర వచనాలను ప్రస్తావించవలసి ఉంటుంది.
అయితే ఈ విషయంలో మరింత స్పష్టత కోసం, నేను మొదటగా, లేఖనం ప్రకారం క్రైస్తవ ఆచరణ, అనగా సత్క్రియలు చేయడం లేదా క్రీస్తు ఆజ్ఞలను పాటించడం అనేది, మనం నిజమైన క్రైస్తవులమని మన మనస్సాక్షికి ఒక నిశ్చయమైన సూచనగా ఎలా పరిగణించబడాలో చూపిస్తాను. మరియు రెండవదిగా, మనుష్యులు తమ యథార్థమైన దైవభక్తికి కలిగి ఉండగల అన్ని సాక్ష్యాలలో ఇదే ప్రధానమైనదని నిరూపిస్తాను.
మొదటగా, క్రైస్తవ ఆచరణను, అంటే క్రీస్తు ఆజ్ఞలను పాటించడాన్ని, ఎలా పరిగణించాలో నేను చూపిస్తాను, ఎందుకంటే లేఖనం దానిని మనం నిజమైన క్రైస్తవులమని మన మనస్సాక్షికి నిశ్చయమైన సాక్ష్యంగా సూచిస్తుంది.
ఇక్కడ నేను గమనించేదేమిటంటే, ఈ సందర్భంలో లేఖనం సత్క్రియలు, సత్ఫలితాలు, మరియు క్రీస్తు ఆజ్ఞలను పాటించడం గురించి మాట్లాడినప్పుడు, అది కేవలం బాహ్యమైన వాటికి, అంటే శరీరం యొక్క కదలిక మరియు క్రియలకు మాత్రమే సంబంధించినదని, కర్త యొక్క ఏ లక్ష్యాన్ని గానీ, ఉద్దేశాన్ని గానీ, లేదా అతని అవగాహన లేదా సంకల్పం యొక్క ఏ చర్యను గానీ పరిగణనలోకి తీసుకోకుండా మరే ఇతర విషయాన్ని చేర్చకుండా ఉందని మనం సహేతుకంగా భావించలేము. ఎందుకంటే మనుషుల క్రియలను అలాగే పరిశీలిస్తే, అవి గడియారం యొక్క క్రమబద్ధమైన కదలికల కంటే ఏమాత్రం సత్క్రియలు లేదా విధేయత చర్యలు కావు; వాటిని మనిషి యొక్క క్రియలుగా గానీ, లేదా అసలు ఏ మానవ క్రియలుగా గానీ పరిగణించలేము. ఈ విధంగా తీసుకున్నప్పుడు, శరీరం యొక్క క్రియలు, మూర్ఛలో శరీరం యొక్క కదలికల వలె, విధేయత చర్యలు గానీ, అవిధేయత చర్యలు గానీ కావు. కానీ ఇక్కడ ప్రస్తావించబడిన విధేయత మరియు ఫలం, మనిషి యొక్క విధేయత మరియు ఫలం; అందువల్ల అది కేవలం శరీర క్రియలు మాత్రమే కాదు, ఆత్మ యొక్క క్రియలు మరియు ఆచరణలో ఉండే ఆత్మ యొక్క విధేయత. ఈ సందర్భంలో లేఖనం కృపా కార్యాలు, ఫలం మరియు ఆచరణ గురించి మాట్లాడినప్పుడు, ఆ పదబంధాలలో అంతరంగ భక్తి, హృదయ పరిశుద్ధత, అనగా సూత్రం, ఆచరణ, ఆత్మ మరియు ఆచరణ అన్నీ చేర్చబడ్డాయని నేను అనుకోవడం లేదు: ఎందుకంటే అలా అయితే, హృదయంలోని కృపా సూత్రానికి ఇవి సూచనలుగా ఇవ్వబడినప్పుడు, అదే విషయం దానికి అదే ఒక సూచనగా ఇవ్వబడినట్లు అవుతుంది, మరియు మూలానికి, ఫలానికి మధ్య ఎటువంటి భేదం ఉండదు. కానీ ఆత్మ యొక్క కృపాపూర్వక ఆచరణ మరియు పరిశుద్ధమైన క్రియ మాత్రమే ఉద్దేశించబడింది, మరియు పరిశుద్ధ సూత్రానికి మరియు మంచి స్థితికి సూచనగా ఇవ్వబడింది. కృప యొక్క ప్రతి రకమైన అంతరంగ ఆచరణ కూడా ఉద్దేశించబడలేదు; కానీ ఆచరణాత్మక ఆచరణ, అనగా విధేయతతో కూడిన క్రియలో ఉండే ఆత్మ యొక్క ఆచరణ మరియు అంతరంగ పరిశుద్ధత యొక్క ప్రయత్నం; లేదా మనస్సు యొక్క ప్రయత్నం మరియు కృప యొక్క క్రియ, ఇది వారు సంకల్పం యొక్క ఆజ్ఞారూప క్రియలు అని పిలిచే వాటిలో పరిణమించి ముగుస్తుంది; దీనిలో ఏదైనా చేయమని ఆత్మచేత నిర్దేశించబడి, ఆజ్ఞాపించబడి, ఆచరణలో నెరవేర్చబడుతుంది.
XII. దయగల మరియు పవిత్రమైన అనురాగాలు క్రైస్తవ జీవితంలో వాటి అభ్యాసాన్ని మరియు ఫలాన్ని పొందుతాయి… ఇక్కడ, మరింత స్పష్టమైన అవగాహన కోసం, కృపాభ్యాసాలు రెండు రకాలుగా ఉంటాయని నేను గమనించాలనుకుంటున్నాను. 1. కొందరు అంతర్గత క్రియలు అని పిలిచేవి ఉన్నాయి, అనగా, ఆత్మలోనే ఉండిపోయే కృపాభ్యాసాలు, అవి అక్కడే ప్రారంభమై అక్కడే ముగుస్తాయి; వీటికి బయట చేయవలసిన లేదా ఆచరణలో పెట్టవలసిన దేనితోనూ తక్షణ సంబంధం ఉండదు. పరిశుద్ధులు తరచుగా ధ్యానంలో కలిగి ఉండే కృపాభ్యాసాలు ఇవే; హృదయంలో జరిగే అభ్యాసం మనస్సు యొక్క ఆలోచనలకు మించిన దేనిలోనూ నేరుగా కొనసాగదు లేదా ముగియదు; అయినప్పటికీ అవి (అన్ని కృపాభ్యాసాల వలె) మరింత దూరంగా ఆచరణకు దారితీయవచ్చు.
2. మరొక రకమైన కృపా కార్యాలు ఉన్నాయి, వాటిని మరింత కచ్చితంగా ఆచరణాత్మకమైనవి లేదా ప్రభావవంతమైన అభ్యాసాలు అని పిలుస్తారు, ఎందుకంటే అవి తక్షణమే చేయవలసిన పనికి సంబంధించినవి. అవి బాహ్య క్రియలను నిర్దేశిస్తూ, సంకల్పం యొక్క ఆజ్ఞాపించే క్రియలలో కృప యొక్క ప్రయోగాలు. ఉదాహరణకు, ఒక పరిశుద్ధుడు ప్రేమ అనే కృపను ప్రయోగించి తన శిష్యునికి ఒక గ్లాసు చల్లని నీళ్ళు ఇవ్వడం; లేదా క్రీస్తు పట్ల ఉన్న అత్యున్నతమైన ప్రేమ నుండి తక్షణమే తన కర్తవ్య మార్గంలో హింసను స్వచ్ఛందంగా సహించడం. ఇక్కడ కృప యొక్క ప్రయోగం బాహ్య క్రియలలో తన ప్రభావాన్ని కలుగజేస్తుంది.
కృప యొక్క ఈ అభ్యాసాలు ఆచరణాత్మకమైనవి మరియు సత్కార్యాలను ఫలింపజేస్తాయి. కేవలం అవి ఫలవంతమైన స్వభావం కలిగి ఉన్నాయనే అర్థంలోనే కాదు (ఎందుకంటే నిజమైన కృప యొక్క అన్ని అభ్యాసాలు అలాగే ఉంటాయి), అవి ఫలింపజేసే క్రియలు కూడా. సంకల్ప క్రియలో కృప యొక్క అభ్యాసం సరిగ్గా ఇదే; మరియు ఆత్మ యొక్క అభ్యాసం కూడా సరిగ్గా ఇదే. ఆత్మ ఈ అభ్యాసం తప్ప మరే ఇతర అభ్యాసానికీ ప్రత్యక్ష కర్త కాదు; ఆత్మ మరియు శరీరం మధ్య ఉన్న ఐక్యత నియమాల నుండి శరీర కదలికలు ఉద్భవిస్తాయి, ఆ నియమాలను దేవుడు స్థాపించి, నిర్వహిస్తున్నాడు కానీ ఆత్మ కాదు. ఒక సత్కార్యాన్ని నిర్వర్తించడంలో ప్రదర్శించబడే ఆత్మ యొక్క క్రియ మరియు కృప యొక్క అభ్యాసం, ఆత్మకు సంబంధించినంత వరకు లేదా అది ఆత్మ యొక్క సత్కార్యమైనంత వరకు, అదే సత్కార్యం అవుతుంది. డాక్టర్ డాడ్రిడ్జ్ గమనించినట్లుగా, సంకల్ప నిర్ణయాలు సరిగ్గా మనవైనంత వరకు, అవి నిజానికి మన చర్యలే.78
ఆత్మ యొక్క ఈ అభ్యాసంలో, కర్త అయిన ఆత్మ యొక్క లక్ష్యం మరియు ఉద్దేశ్యం ఇమిడి ఉన్నాయి.
ఒక విగ్రహం గడియారంలా పనిచేస్తూ న్యాయం చేయడం లేదా దానధర్మాలు చేయడం వంటి కదలికలను, ఆ విగ్రహంలో క్రీస్తుకు విధేయత చూపిన చర్యలుగా మనం చూడకూడదు; అలాగే, ఒక వ్యక్తి క్రీస్తు గురించి గానీ, ఆయన ఆజ్ఞల గురించి గానీ ఎన్నడూ వినకపోయినా, లేదా తాను చేసే పనిలో ఆయన ఆజ్ఞల గురించి ఏమాత్రం ఆలోచించకపోయినా, క్రీస్తు ఆజ్ఞకు బాహ్యంగా మరియు భౌతికంగా అనుగుణంగా ఉండే తన స్వచ్ఛంద చర్యలను కూడా ఎవరూ క్రీస్తుకు విధేయత అని పిలవరు. ఇక్కడ చెప్పబడిన విధేయత మరియు మంచి ఫలాల చర్యలను కేవలం శరీర కదలికలుగా కాకుండా, ఆత్మ యొక్క చర్యలుగా చూసినట్లయితే; ఆ చర్యలో మనస్సు యొక్క ఆత్మ యొక్క సంపూర్ణ ప్రమేయాన్ని, దాని లక్ష్యాన్ని, మరియు అప్పుడు ఆత్మ దేవుని పట్ల చూపే గౌరవాన్ని మొదలైనవాటిని పరిగణనలోకి తీసుకోవాలి. లేకపోతే, అవి మనల్ని మనం నిరాకరించుకున్న చర్యలు గానీ, దేవునికి విధేయత చూపినవి గానీ, లేదా ఆయనకు చేసిన సేవ గానీ కావు, కానీ అవి అంతకంటే వేరేవి. నేను ఇప్పుడు వివరించినటువంటి కృప యొక్క ప్రభావవంతమైన అభ్యాసాలను చాలా మంది అమరవీరులు ఉన్నత స్థాయిలో అనుభవించారు. మరియు నిజమైన పరిశుద్ధులందరూ ఇటువంటి కృపా కార్యాలతో కూడిన జీవితాన్ని గడుపుతారు; వారందరూ కృపా కార్యాలతో కూడిన జీవితాన్ని గడుపుతారు, ఈ కృపా కార్యాలే ఆ కార్యాలకు జీవం మరియు ఆత్మ. మరియు దేవుడు ప్రధానంగా చూసే విధేయత మరియు ఫలం ఇదే, ఆయన 78 రక్షణ యొక్క లేఖన సిద్ధాంతం, ప్రసంగం I. పే. 11 ను చూసినప్పుడు.
XII. దయగల మరియు పవిత్రమైన అనురాగాలు శరీరం కంటే ఎక్కువగా క్రైస్తవ ఆత్మలో తమ అభ్యాసాన్ని మరియు ఫలాలను పొందుతాయి; ఎందుకంటే మానవ స్వభావం యొక్క నిర్మాణంలో ఆత్మ శ్రేష్ఠమైన భాగం. దేవుడు మనిషి యొక్క విధేయతను మరియు ఆచరణను చూసినట్లే, ఆయన ఆత్మ యొక్క ఆచరణను కూడా చూస్తాడు; ఎందుకంటే దేవుని దృష్టిలో ఆత్మే మనిషి, "ప్రభువు మనుష్యులు చూచినట్లు చూడడు, ఆయన హృదయమును చూచును."
అందుకే, లేఖనాల్లో ఇవ్వబడినప్పుడు, విధేయత, సత్క్రియలు, మంచి ఫలాలు అనేవి కృప యొక్క నిజమైన సూత్రానికి మన సొంత మనస్సాక్షికి నిశ్చయమైన సాక్ష్యంగా పరిగణించబడాలి: ఇందులో ఆత్మ యొక్క విధేయత మరియు ఆచరణ కూడా చేరి ఉంటాయి, ఇవి శరీరం యొక్క క్రియలకు ముందుగా ఉండి వాటిని నియంత్రిస్తాయి. లేఖనాల్లో ఆచరణ అనేది ఇతరులకు మన నిజమైన కృపకు ప్రధాన సాక్ష్యంగా ఇవ్వబడినప్పుడు,
అప్పుడు క్రైస్తవ్యం అనగా, వారికి కనిపించే మన ఆచరణలోనిది, అనగా మన బాహ్య క్రియలు: కానీ మన నిజమైన క్రైస్తవ్యానికి మన సొంత మనస్సాక్షికి ఆచరణే నిశ్చయమైన సాక్ష్యంగా ఇవ్వబడినప్పుడు, అప్పుడు మన ఆచరణలో మన సొంత మనస్సాక్షికి కనిపించేదే దాని అర్థం; అది కేవలం మన శరీర కదలిక మాత్రమే కాదు, ఆ కదలికను నిర్దేశించి, ఆజ్ఞాపించే ఆత్మ యొక్క ప్రయాస; ఇది శరీర క్రియ కంటే మన సొంత మనస్సాక్షి దృష్టికి మరింత ప్రత్యక్షంగా మరియు తక్షణమే వస్తుంది. మరియు లేఖనం యొక్క ఉద్దేశ్యం ఇదేనని, ఆ విషయం యొక్క స్వభావం మరియు కారణం చూపడమే కాకుండా, లేఖనం ద్వారానే అది స్పష్టమవుతుంది. ఈ విధంగా, క్రీస్తు తన కొండమీది ప్రసంగాన్ని ముగించినప్పుడు, విశ్వాసులు నిజమైన శిష్యులుగా ఉండటానికి గొప్ప సూచనగా తన మాటలను చేయడం లేదా ఆచరించడం గురించి మాట్లాడినప్పుడు ఇది స్పష్టమవుతుంది; వాటిని పాటించని వారిని ఇసుక మీద ఇల్లు కట్టుకున్న వ్యక్తితోను, వాటిని పాటిస్తున్న వారిని బండ మీద ఇల్లు కట్టుకున్న వ్యక్తితోను ఆయన పోల్చాడు; ఆయన బాహ్య ప్రవర్తనను మాత్రమే కాక, ఆ ప్రవర్తనలో మనస్సు చేసే అంతర్గత అభ్యాసాన్ని కూడా గౌరవిస్తాడు: ఆయన మనము వాటిని చేయడం లేదా ఆచరించడం గురించి మాట్లాడినప్పుడు, ఆయన ఏ ఉపదేశాలను సూచిస్తున్నాడో గమనించడం ద్వారా ఇది స్పష్టమవుతుంది; మరియు అవి ఈ క్రింది విధంగా ఉన్నాయని మనం కనుగొంటాము: "ఆత్మయందు దీనులైనవారు ధన్యులు; దుఃఖించువారు ధన్యులు; సాత్వికులు ధన్యులు; నీతికొరకు ఆకలిదప్పులు గలవారు ధన్యులు; కనికరముగలవారు ధన్యులు; హృదయశుద్ధిగలవారు ధన్యులు; కారణములేకుండా తన సహోదరునిమీద కోపించువాడు, మొదలైనవి; ఒక స్త్రీని చూచి ఆమెను కామించువాడు, మొదలైనవి; మీ శత్రువులను ప్రేమించండి; మీ ప్రాణమును గూర్చి చింతపడకుడి," మరియు ఇలాంటి స్వభావం గల మరికొన్ని, ఇవి అంతర్గత అభ్యాసాలను సూచిస్తాయి: మరియు క్రీస్తు ఇలా అన్నప్పుడు, John 14:2, "ఎవనికైతే నా ఆజ్ఞలు కలిగి వాటిని గైకొనునో, అతడే నన్ను ప్రేమించువాడు;" అదే ప్రసంగంలో అనేకసార్లు పునరావృతమైన ఆ ఆజ్ఞ పట్ల ఆయనకు స్పష్టంగా ఒక ప్రత్యేక గౌరవం ఉంది (దానిని ఆయన ప్రముఖంగా తన ఆజ్ఞ అని పిలుస్తాడు), అదేమిటంటే, ఆయన వారిని ప్రేమించినట్లుగా వారు ఒకరినొకరు ప్రేమించుకోవాలి (అధ్యాయం 13:34, మరియు అధ్యాయం 15:10, 12, 13, 14 చూడండి). కానీ ఈ ఆజ్ఞ, ఆచరణలో చూపినప్పటికీ, ప్రధానంగా మనస్సు లేదా హృదయం యొక్క అభ్యాసానికి సంబంధించినది. కాబట్టి అపొస్తలుడైన యోహాను, "మనం ఆయన ఆజ్ఞలను పాటిస్తే, ఆయనను ఎరుగుదుమని దీని ద్వారా తెలుసుకుంటాము" అని చెప్పినప్పుడు, ఆ తర్వాత వచ్చే వచనాలు 7-11, మరియు రెండవ పత్రికలోని వచనాలు 5, 6 ద్వారా స్పష్టమయ్యే విధంగా, ఆయనకు స్పష్టంగా అదే ఆజ్ఞ పట్ల ఒక ప్రధాన గౌరవం ఉంది; మరియు చివరి రోజున మనుష్యులు వారి క్రియల ప్రకారం తీర్పు పొందుతారని, మరియు అందరూ శరీరంలో చేసిన వాటి ప్రకారం ప్రతిఫలం పొందుతారని లేఖనాల్లో మనకు చెప్పబడినప్పుడు, దానిని కేవలం బాహ్య క్రియలకు మాత్రమే సంబంధించినదిగా అర్థం చేసుకోకూడదు; అలాగైతే, "ప్రతివానికి వాని క్రియల చొప్పున ప్రతిఫలమిచ్చుటకై" దేవుడు హృదయములను శోధిస్తాడని, అంతరంగాలను పరీక్షిస్తాడని ఎందుకు తరచుగా చెప్పబడుతుంది? ప్రకటన 2:23లో చెప్పినట్లుగా, "నేనే అంతరంగాలను, హృదయములను శోధించువాడనని సంఘములన్నియు తెలిసికొనును; ప్రతివానికి వాని క్రియల చొప్పున నేను ప్రతిఫలమిచ్చెదను." యిర్మీయా 17:9, 10, "ప్రతివానికి వాని మార్గముల చొప్పునను, వాని క్రియల ఫలముల చొప్పునను ప్రతిఫలమిచ్చుటకు యెహోవానైన నేనే హృదయమును శోధించువాడను, అంతరంగాలను పరీక్షించువాడను." అయితే, అతని మార్గములు, అతని క్రియల ఫలము అంటే కేవలం అతని శరీర క్రియలు మాత్రమే అయితే, వాటిని తెలుసుకోవడానికి హృదయాన్ని, అంతరంగాలను శోధించవలసిన అవసరం ఏమిటి? హిజ్కియా తన అనారోగ్యంలో, తన బాహ్య క్రియలు మాత్రమే కాకుండా తన హృదయంలో ఉన్నది కూడా దేవుని అనుగ్రహానికి తన హక్కుకు సాక్ష్యంగా తన ప్రవర్తనను వాదించాడు: యెషయా. 38:3, "ప్రభూ, నేను నీ ఎదుట సత్యముతోను, పూర్ణ హృదయముతోను ఎలా నడుచుకున్నానో దయచేసి జ్ఞాపకముంచుకొనుము."
లేఖనం మనకు ఇచ్చే ఈ గొప్ప యథార్థతా సాక్ష్యంలో, అంతర్గతమైనదే అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది అయినప్పటికీ; శరీర క్రియలను నిర్దేశిస్తూ, ఆజ్ఞాపిస్తూ, సంకల్పంలో కృపను ఆచరణాత్మకంగా ప్రయోగించడంతో ముడిపడి ఉన్నందున, బాహ్యమైనది కూడా అందులో చేర్చబడి, ఉద్దేశించబడింది.
మరియు దీని ద్వారా, బాహ్యంగా దుష్టంగా జీవించే ఏ వ్యక్తికైనా దైవభక్తికి సంబంధించిన సాక్ష్యాలుగా ఉండగల అన్ని అభీష్టాలు సమర్థవంతంగా తొలగించబడతాయి; ఎందుకంటే గొప్ప సాక్ష్యం ఆత్మ యొక్క అంతర్గత అభ్యాసం మరియు ఆచరణలో ఉంది, అది బాహ్య క్రియలను ఆజ్ఞాపించే సంకల్ప క్రియలను కలిగి ఉంటుంది.
అయితే, సంకల్పం యొక్క ఈ ఆజ్ఞాపించే చర్యలు ఒక విధంగాను, శరీర అవయవాల క్రియలు మరో విధంగాను ఉండవని తెలిసిన విషయమే: ఎందుకంటే, ఆత్మ మరియు శరీరం ఐక్యంగా ఉన్నంత కాలం, మరియు ఆత్మ ఆజ్ఞాపించే కదలికలను చేయలేనంతగా అవయవాలు నశించిపోనంత వరకు, అవి కూడా ఐక్యంగానే ఉండాలనేది ప్రకృతి యొక్క మార్పులేని నియమం. అందువల్ల, ఒక వ్యక్తి తన పాదాలు తనను ఒక సారాయి దుకాణానికి లేదా వేశ్యాగృహానికి తీసుకువెళుతుండగా, తన సంకల్పం యొక్క ఆజ్ఞాపించే చర్య బహిరంగ ఆరాధనకు వెళ్లడమేనని వాదించడం; లేదా, తన చేతిలో ఉన్న నాణెాన్ని అదే క్షణంలో తన చేయి వెనక్కి ఆపి, గట్టిగా పట్టుకొని ఉండగా, దానిని ఒక పేద బిచ్చగాడికి ఇవ్వడమే తన సంకల్పం యొక్క ఆజ్ఞాపించే చర్య అని వాదించడం హాస్యాస్పదంగా ఉంటుంది.
రెండవదిగా, వివరించబడిన అర్థంలో తీసుకున్న క్రైస్తవ ఆచరణ, మత విశ్వాసుల మనస్సాక్షికి, మతంలో రక్షించే చిత్తశుద్ధికి సంబంధించిన అన్ని సాక్ష్యాలలోకెల్లా ప్రధానమైనదని నేను చూపించబోతున్నాను; ఇది మతమార్పిడిలో కలిగే తొలి నమ్మకాలు, జ్ఞానోదయాలు, మరియు ఓదార్పుల పద్ధతి కన్నా, లేదా ధ్యానంతో మొదలై ధ్యానంతోనే ముగిసే ఏవైనా అంతర్గత ఆవిష్కరణలు లేదా కృపా అభ్యాసాల కన్నా ఎంతో శ్రేష్ఠమైనది.79 దీనికి సంబంధించిన సాక్ష్యం ఈ క్రింది వాదనల ద్వారా స్పష్టమవుతుంది.
వాదన I.—తమ ఇష్టాయిష్టాలను అనుసరించడానికి వదిలివేసినప్పుడు, మనుషులు తమ ఆచరణలో వాస్తవానికి దేనికి కట్టుబడి ఉంటారో మరియు దేనికి ప్రాధాన్యత ఇస్తారో పరీక్షించే విషయాలే, వారు తమ హృదయాలలో నిజంగా దేనికి ప్రాధాన్యత ఇస్తారో తెలుసుకోవడానికి సరైన పరీక్ష అని తర్కం స్పష్టంగా చూపిస్తుంది. ఇదివరకే గమనించినట్లుగా, మతంలో నిజాయితీ అనేది హృదయంలో దేవుణ్ణి అత్యున్నత స్థానంలో ఉంచడంలో ఉంటుంది, 79 "క్రీస్తు యొక్క ప్రియమైన శిష్యుడు మరియు ప్రాణ స్నేహితుడైన యోహానును చూడండి! సత్యవంతుడైన వానిని ఎరిగినవానిని ఎరిగినవానిని అతడు అభిషేకించెను, మరియు తాను ఆయనను ఎరిగినవానిని ఎరిగియున్నానని అతడు ఎరిగియున్నాడు, 1 John 2:3. అయితే అది అతనికి ఎలా తెలిసింది? అతడు మోసపోవచ్చు;
(ఒక విషాదకరమైన ఊహ ఏమి చేస్తుందో, దాని ప్రభావాలను చూడటం వింతగా ఉంటుంది; నిజాయితీపరులకు బలహీనమైన మెదడు ఉంటుందని, వారు దేవుని రహస్యాల లోతులను ఎన్నడూ చూడరని అంటారు;) ఆయన చివరి రుజువు ఏమిటి? 'ఎందుకంటే మనం ఆయన ఆజ్ఞలను పాటిస్తాము.'" షెపర్డ్ ఉపమానం, మొదటి భాగం. పే. 131.
XII. దయగల మరియు పవిత్రమైన అనురాగాలు క్రైస్తవత్వంలో తమ అభ్యాసాన్ని మరియు ఫలాన్ని పొందుతాయి... ఇతర విషయాల కంటే ఆయనను ఎంచుకోవడం, క్రీస్తు కోసం సర్వస్వం అర్పించడానికి హృదయాన్ని కలిగి ఉండటం మొదలైన వాటిలో. కానీ ఒక మనిషి హృదయం దేనికి ప్రాధాన్యత ఇస్తుందో అతని చర్యలే సరైన పరీక్ష. ఉదాహరణకు, దేవుడు మరియు ఇతర విషయాలు పోటీకి దిగినప్పుడు, ఒక మనిషి జీవితంలో తరచుగా జరిగే విధంగా, ఒకవైపు దేవుడు, మరోవైపు అతని ప్రాపంచిక ప్రయోజనం లేదా సుఖం అతని ముందు ఉంచబడినట్లుగా ఉంటుంది; అటువంటి సందర్భంలో, వాస్తవంగా ఒకదానిని అంటిపెట్టుకుని, మరొకదానిని విడిచిపెట్టడమే అతను దేనికి ప్రాధాన్యత ఇస్తాడో తెలిపే సరైన పరీక్ష. హృదయపూర్వకంగా క్రీస్తు కోసం సర్వస్వం విడిచిపెట్టడంలోనే నిజాయితీ ఉంటుంది; కానీ హృదయపూర్వకంగా క్రీస్తు కోసం సర్వస్వం విడిచిపెట్టడం, క్రీస్తు కోసం సర్వస్వం విడిచిపెట్టడానికి హృదయాన్ని కలిగి ఉండటంతో సమానం; అయితే, ఒక మనిషికి క్రీస్తు కోసం సర్వస్వం విడిచిపెట్టడానికి హృదయం ఉందో లేదో తెలిపే సరైన పరీక్ష ఏమిటంటే, అతను వాస్తవంగా ఆ పరిస్థితికి గురికావడం, క్రీస్తు మరియు ఇతర విషయాలు పోటీకి దిగి, అతను వాస్తవంగా లేదా ఆచరణాత్మకంగా ఒకదానిని అంటిపెట్టుకుని, మరొకదానిని విడిచిపెట్టవలసి రావడం. హృదయపూర్వకంగా క్రీస్తు కొరకు సర్వస్వం విడిచిపెట్టడం, మరియు అలా చేయమని పిలిచినప్పుడు క్రీస్తు కొరకు సర్వస్వం విడిచిపెట్టడానికి హృదయం కలిగి ఉండటం ఒకటే: అయితే, అలా చేయమని పిలిచినప్పుడు క్రీస్తు కొరకు సర్వస్వం విడిచిపెట్టడానికి మనకు హృదయం ఉందని మనకు మరియు ఇతరులకు లభించే అత్యున్నతమైన రుజువు ఏమిటంటే, అలా చేయమని పిలిచినప్పుడు లేదా పిలిచినంత వరకు వాస్తవంగా దానిని చేయడం. అనుసరించడానికి
హృదయంలో క్రీస్తును కలిగి ఉండటమంటే, ఆయనను అనుసరించడానికి హృదయాన్ని కలిగి ఉండటం. క్రీస్తు కొరకు హృదయంలో మనల్ని మనం త్యజించుకోవడం, వాస్తవానికి ఆయన కొరకు మనల్ని మనం త్యజించడానికి హృదయాన్ని కలిగి ఉండటంతో సమానం. ఒక విషయంలో, తన సొంత ఇష్టాలను అనుసరించడానికి, మరియు తనకు నచ్చినట్లుగా చేయడానికి లేదా చేయకుండా ఉండటానికి స్వేచ్ఛ ఉన్నప్పుడు, ఆ విషయానికి ఒక వ్యక్తికి హృదయం ఉందని చెప్పడానికి ప్రధానమైన మరియు అత్యంత సరైన రుజువు, అతను దానిని ఆచరించడమే. ఒక వ్యక్తికి మాట్లాడాలా లేదా మౌనంగా ఉండాలా అనే స్వేచ్ఛ ఉన్నప్పుడు, అతనికి మాట్లాడటానికి హృదయం ఉందని చెప్పడానికి అత్యంత సరైన సాక్ష్యం అతను మాట్లాడటమే. ఒక వ్యక్తికి నడవాలా లేదా నిశ్చలంగా కూర్చోవాలా అనే స్వేచ్ఛ ఉన్నప్పుడు, అతనికి నడవడానికి హృదయం ఉందని చెప్పడానికి సరైన రుజువు అతను నడవడమే. దైవభక్తి అనేది దేవుని చిత్తాన్ని చేయాలని సంకల్పించే హృదయంలో కాదు, దానిని ఆచరించే హృదయంలో ఉంటుంది. అరణ్యంలోని ఇశ్రాయేలీయులకు మొదటిది ఉండేది, వారి గురించి మనం ద్వితీయోపదేశకాండము 5:27, 28, 29లో చదువుతాము, "నీవు దగ్గరకు వెళ్లి, మన ప్రభువైన యెహోవా చెప్పునదంతయు వినుము."
దేవుడు ఇలా సెలవిస్తాడు; మా దేవుడైన యెహోవా నీతో సెలవిచ్చినదంతయు నీవు మాతో సెలవిచ్చుము, మేము విని దాని ప్రకారం నడుచుకొందుము. మీరు నాతో మాట్లాడినప్పుడు యెహోవా మీ మాటల స్వరమును వినెను; మరియు యెహోవా నాతో ఇట్లనెను, ఈ ప్రజలు నీతో మాట్లాడిన మాటల స్వరమును నేను వినెను; వారు మాట్లాడినదంతయు బాగుగా చెప్పిరి. వారు నాకు భయపడి, నా ఆజ్ఞలన్నిటిని ఎల్లప్పుడు గైకొనునట్లు వారిలో అనుగ్రహమైన హృదయము ఉండినయెడల ఎంత బాగుండును! అప్పుడు వారికిను, వారి పిల్లలకును ఎల్లప్పుడు మేలు కలుగును! దేవుని ఆజ్ఞలను గైకొనాలని సంకల్పించుటకును, ఆ సంకల్పములను నెరవేర్చుటకును తమకు హృదయము ఉందని ప్రజలు వ్యక్తపరిచారు; కానీ దేవుడు కోరుకున్న దానికి ఇది ఎంతమాత్రము పొంచి లేదని ఆయన వ్యక్తపరుస్తున్నాడు; నిజమైన దైవభక్తి అంటే, ఆ ఆజ్ఞలను వాస్తవంగా గైకొనే హృదయం కలిగి ఉండటమే.
అందువల్ల, ఎవరైనా దుష్ట జీవితం గడుపుతూ, లేదా తమ ఆచరణలో సార్వత్రిక పవిత్రత అనే ఫలాన్ని ఫలించకుండా, తమకు మంచి హృదయం ఉందని నటించడం అత్యంత అసంబద్ధం, హాస్యాస్పదం కూడా. ఎందుకంటే, అటువంటి వారు అన్నిటికంటే ఎక్కువగా దేవుణ్ణి ప్రేమించరని వాస్తవంగా నిరూపించబడింది. స్పష్టమైన వాస్తవానికి, అనుభవానికి వ్యతిరేకంగా వాదించడం అవివేకం. పాప మార్గాలలో జీవిస్తూ, పవిత్రమైన ఆచరణ లేకుండా తాము పరలోకానికి వెళ్తామని, లేదా ఆ తర్వాత పవిత్రులుగా స్వీకరించబడతామని తమను తామే పొగుడుకునే వారు, తమ న్యాయాధిపతిని అవివేకిగా చేయాలని ఆశించినట్లుగా ప్రవర్తిస్తారు.
అపొస్తలుడు చెప్పిన మాటలలో ఇది సూచించబడింది (మనుష్యులు మంచి పనులు చేయడం మరియు పవిత్రమైన జీవితం గడపడం గురించి మాట్లాడుతూ, తద్వారా నిత్యజీవానికి తమ అర్హతకు సాక్ష్యాన్ని ప్రదర్శిస్తారు), గలతీ. 6:7: "మోసపోకుడి; దేవుడు వెక్కిరించబడడు; ఎందుకంటే ఒక మనిషి ఏమి విత్తుతాడో, దాన్నే కోస్తాడు." దీనర్థం, "మీరు ఇక్కడ ఆత్మకు విత్తకపోతే, భవిష్యత్తులో నిత్యజీవాన్ని కోస్తామని ఆశించి మిమ్మల్ని మీరు మోసగించుకోకండి; మీరు నటిస్తున్న దానికి విరుద్ధమైనది మీ జీవితంలో ఆయన ఎదుట స్పష్టంగా కనబడినప్పుడు, దేవుడు మీ ద్వారా వెక్కిరించబడతాడని, అసలైన వాటికి బదులుగా నీడలతోను, ఆయన ఆశించే మంచి ఫలాలకు బదులుగా వ్యర్థమైన నటనతోను ఆయన మోసగించబడి, ఓడింపబడతాడని అనుకోవడం వ్యర్థం." ఈ విధంగా లేఖనాలలో కొన్నిసార్లు 'వెక్కిరించు' అనే పదం ఉపయోగించబడుతుంది. అందువలన దెలీలా సంసోనుతో ఇలా అంటుంది, "ఇదిగో, నీవు నన్ను ఎగతాళి చేసి, నాకు అబద్ధాలు చెప్పావు." Judges 16:10, 13; అనగా, "సత్యానికి బదులుగా, ఏ వ్యర్థమైన సాకుతోనైనా నేను సులభంగా దారి తప్పిపోతానన్నట్లు, నన్ను వెర్రిదానిగా చేయాలనుకున్నట్లుగా నీవు నన్ను విఫలం చేశావు." అలాగే లోతు, దేవుడు ఆ స్థలాన్ని నాశనం చేస్తాడని తన అల్లుళ్లకు చెప్పినప్పుడు, "అతడు తన అల్లుళ్లకు ఎగతాళి చేసినవానివలె కనబడ్డాడు," ఆదికాండము 19:14; అనగా, అలాంటి భయానక విషయాలను నమ్మే అమాయకపు మూర్ఖులైన వారిని ఎగతాళి చేయాలనుకున్నవానివలె అతడు కనబడ్డాడు. కానీ అగ్నిజ్వాల వంటి కన్నులు గల ఆ గొప్ప న్యాయాధిపతి, పరిశుద్ధమైన జీవితం లేకుండా ఏ సాకులతోనూ ఎగతాళి చేయబడడు లేదా విఫలం చేయబడడు. ఆయన నామమున మనుష్యులు ప్రవచించి అద్భుతములు చేసి, పర్వతములను కదిలించి దయ్యములను వెళ్లగొట్టునంత విశ్వాసము కలిగియుండి, వారి భక్తియుక్తమైన అనురాగాలు ఎంత ఉన్నతమైనవైనా, వారికి కృపా ఛాయలు ఎంత గొప్పగా ఉన్నవైనా, ఏ మానవ నైపుణ్యము గాని, శోధన గాని వారిని కనుగొనలేనంతగా వారి దాగుడు స్థలము ఎంత గాఢముగాను, చీకటిగాను, లోతైనదిగాను ఉన్నప్పటికీ, వారు దుష్కార్యములు చేయువారుగాను, వాటిని ఆచరించువారుగాను ఉన్నట్లయితే, తమ న్యాయాధిపతి యెదుట తమ వేషధారణను దాచుకొనలేరు: దుష్కార్యములు చేయువారు దాగుకొనుటకు చీకటి గాని, మరణ ఛాయ గాని లేదు." ఒక జ్ఞానియైన రాజు, తాను ఒక నమ్మకమైన పౌరుడినని నటిస్తూ, తన రాజుపై తనకు సంపూర్ణమైన ప్రేమ ఉందని, ఫలానా సమయంలో దానిని తాను అనుభవించానని, తన ప్రేమలు ఆయన వైపు బలంగా పనిచేస్తున్నాయని చెప్పి, ఆ రాజు తనను తన అత్యంత సన్నిహితులలో ఒకనిగా అంగీకరించి, బహుమతి ఇస్తాడని ఆశిస్తూ వచ్చే ఒక పౌరుని చేత మోసగించబడి, కృంగింపబడటానికి సహిస్తాడా? అతని కిరీటం కోసం ఆశపడే ఒకరిని అనుసరిస్తూ, అతనికి వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేస్తూ, అప్పుడప్పుడు అతనిపై కుట్రలు పన్నుతున్నప్పటికీ, ఒక యజమాని తనను తాను లెక్కలోకి తీసుకుంటాడా? లేదా, తన హృదయంలో యజమాని పట్ల గొప్ప ప్రేమ, గౌరవం ఉన్నాయని, అతని యోగ్యత, దయ పట్ల గొప్ప అవగాహన ఉందని నటిస్తూ, అదే సమయంలో అతనికి విధేయత చూపడానికి నిరాకరిస్తూ, అతని చేత ఏ పనీ చేయించుకోలేని ఒక సేవకుడి చేతిలో మోసపోవడానికి, వంచనకు గురికావడానికి యజమాని సహిస్తాడా?
వాదన II.—జీవిత క్రమంలో ఎదురయ్యే, మనుషులు ఆచరణలో ఇతర విషయాల కన్నా దేవుణ్ణి ఎక్కువగా ఇష్టపడతారా లేదా అని పరీక్షించే విషయాలే వారి హృదయాల యథార్థతకు, నిజాయితీకి సరైన పరీక్ష అని తర్కం చూపిస్తుంది; అలాగే అవే విషయాలు లేఖనాల్లో విశ్వాసుల నిజాయితీకి కూడా సరైన పరీక్షగా వర్ణించబడ్డాయి. అక్కడ అలాంటి విషయాలను పరీక్షలు లేదా శోధనలు అని పిలవడం మనం చూస్తాము (ఈ రెండు పదాలకు ఒకే అర్థం ఉందని నేను ముందే గమనించాను). మనుషులు ఆచరణలో ఇతర విషయాల కన్నా దేవుణ్ణి ఎక్కువగా ఇష్టపడతారా లేదా అని పరీక్షించే విషయాలు మతంలోని కష్టాలు, లేదా విధిని ఆచరించడం కష్టతరం చేసి, దేవుని ప్రేమ కాకుండా ఇతర సూత్రాలకు అడ్డుగా నిలిచే విషయాలు; ఎందుకంటే వాటిలో, దేవుడు మరియు ఇతర విషయాలు రెండూ మనుషుల వాస్తవ మరియు ఆచరణాత్మక ఎంపిక కోసం వారి ముందు ఉంచబడతాయి; చివరికి, మనం రెండింటినీ పట్టుకొని ఉండలేము, కానీ ఒకదానిని లేదా మరొకదానిని విడిచిపెట్టవలసి ఉంటుంది. మరియు ఈ విషయాలు లేఖనమంతటా శోధనలు లేదా రుజువులు అనే పేరుతో పిలువబడుతున్నాయి.80
మరియు వారు ఈ పేరుతో పిలువబడతారు, ఎందుకంటే దీని ద్వారా విశ్వాసులు ఎలాంటివారో, వారు చెప్పుకునే మరియు కనిపించే విధంగా నిజంగా ఉన్నారో లేదో పరీక్షించబడి, నిరూపించబడతారు; మరియు వారిలో, దేవుని పట్ల ఉన్న అత్యున్నత ప్రేమ యొక్క వాస్తవికత ప్రయోగం మరియు వాస్తవం యొక్క పరీక్షకు గురిచేయబడుతుంది; మనుష్యులకు దేవునితో హత్తుకొనుటకు హృదయపూర్వకమైన మొగ్గు ఉందో లేదో అనుభవం ద్వారా నిజంగా నిర్ధారించబడే సరైన రుజువులు ఇవే: ద్వితీయోపదేశకాండము 8:2, "నిన్ను అణచివేయుటకును, నీవు ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొందువో లేదో అని నిన్ను పరీక్షించుటకును, ఈ నలుబది సంవత్సరములు అరణ్యములో నీ దేవుడైన యెహోవా నిన్ను నడిపించిన మార్గమంతయు నీవు జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను:" Judges 2:21, 22, "యెహోషువ చనిపోయినప్పుడు విడిచిపెట్టిన జనములలో ఎవ్వరినీ నేను ఇకమీదట వారి యెదుట నుండి వెళ్లగొట్టను; ఇశ్రాయేలీయులు యెహోవా మార్గమును గైకొందురో లేదో వారి ద్వారా నేను వారిని పరీక్షించుదును."
కాబట్టి అధ్యాయం 3:1, 4, మరియు నిర్గమకాండము 16:4.
లేఖనం, మతపరమైన ఈ కష్టాలను శోధనలు లేదా పరీక్షలు అని పిలిచినప్పుడు, దాని అర్థం వారి విశ్వాసం యొక్క పరీక్ష లేదా ప్రయోగం అని వివరిస్తుంది: James 1:2, 3, "నా సహోదరులారా, మీరు నానావిధమైన శోధనలలో పడినప్పుడు దానిని మహా ఆనందంగా భావించండి; ఎందుకంటే మీ విశ్వాస పరీక్ష ఓర్పును కలుగజేస్తుందని మీకు తెలుసు:" 1 పేతురు 1:6, 7, "ఇప్పుడు, మీరు నానావిధమైన శోధనల వలన కొంతకాలం పాటు దుఃఖంలో ఉంటారు; ఎందుకంటే మీ విశ్వాస పరీక్ష బంగారం కంటే ఎంతో విలువైనది,"
అలాగే, అపొస్తలుడైన పౌలు, మన ఆస్తిని పేదలకు పంచిపెట్టడమనే ఆ ఖరీదైన విధిని, క్రైస్తవుల ప్రేమ యొక్క యథార్థతకు నిదర్శనంగా పేర్కొన్నాడు: 2 కొరింథీ. 8:8. మరియు దైవగ్రంథాలలో మతసంబంధమైన కష్టాలు తరచుగా విశ్వాసులకు ఒక పరీక్షగా వర్ణించబడ్డాయి, అదే విధంగా కొలిమి బంగారాన్ని, వెండిని పరీక్షించడానికి సరైన మార్గం: కీర్తన. 66:10, 11, "దేవా, నీవు మమ్మును పరీక్షించితివి; వెండిని పరీక్షించినట్లు మమ్మును పరీక్షించితివి; నీవు మమ్మును వలలో వేసితివి, మా నడుము మీద శ్రమను మోపితివి." జెకర్యా 13:9, "వారిలో మూడవ వంతును నేను అగ్నిలో పడవేసెదను; వెండిని శుద్ధి చేసినట్లు వారిని శుద్ధి చేసెదను; బంగారాన్ని పరీక్షించినట్లు వారిని పరీక్షించెదను." బంగారం రంగు మరియు రూపం కలిగినది, అది నిజమైన బంగారమా కాదా అని పరీక్షించడానికి కొలిమిలో వేయబడుతుంది. కాబట్టి మతంలోని కష్టాలను పరీక్షలు అని పిలుస్తారు, ఎందుకంటే అవి, సాధువులమని చెప్పుకునేవారు, వారిలా కనిపించేవారు నిజమైన సాధువులేనా కాదా అని పరీక్షిస్తాయి.
మనం నిజమైన బంగారాన్ని కొలిమిలో వేస్తే, దాని గొప్ప విలువను, అమూల్యతను కనుగొంటాము: అలాగే, ఒక నిజమైన క్రైస్తవుడు ఈ శోధనలలో ఉన్నప్పుడు అతని సద్గుణాల సత్యం మరియు అమూల్యమైన విలువ బయటపడతాయి: 1 పేతురు 1:7, "నశించిపోయే బంగారు కంటే మీ విశ్వాస శోధన ఎంతో అమూల్యమైనది, అది ప్రశంసకు, ఘనతకు, మరియు మహిమకు పాత్రమైనదిగా కనబడుతుంది." నిజమైన మరియు స్వచ్ఛమైన బంగారం కొలిమి నుండి పూర్తి బరువుతో బయటకు వస్తుంది, అలాగే నిజమైన పరిశుద్ధులు శోధించబడినప్పుడు బంగారంలా బయటకు వస్తారు.
80 2 కొరింథీ. 8:2; హెబ్రీ. 11:36; 1 Pet 1:7; అధ్యాయం. 4:12; ఆది. 22:1; ద్వితీ. 8:2, 16; అధ్యాయం. 13:3; నిర్గ. 15:25; అధ్యాయం. 16:4; Judges 2:22; అధ్యాయం. 3:1, 4; కీర్తన. 66:10, 11, దానియేలు. 12:10, ప్రకటన. 3:10; Job 23:10; Zech 13:9; James 1:12, ప్రకటన 2:10; లూకా
8:13; Acts 20:19; James 1:2, 3; 1 పేతురు 1:6.
XII. దయగల మరియు పవిత్రమైన అనురాగాలు క్రైస్తవ జీవితంలో వాటి అభ్యాసాన్ని మరియు ఫలాన్ని పొందుతాయి… నిజమైన కృపను నకిలీ కృప నుండి క్రీస్తు ఈ విధంగా వేరు చేస్తాడు, అది అగ్నిలో పరీక్షించబడిన బంగారం వంటిది, ప్రవక్త.
3:17, 18. కాబట్టి, లేఖనాల్లో ఈ విషయాలను శోధనలు అని ఎందుకు పిలుస్తారో స్పష్టమవుతోంది, ప్రధానంగా అవి విశ్వాసుల యథార్థతను పరీక్షిస్తాయి లేదా నిరూపిస్తాయి. మరియు, ఇప్పుడు గమనించిన దాని నుండి, అవి వారి యథార్థతకు అత్యంత సరైన శోధన లేదా నిరూపణ అని స్పష్టమవుతోంది; ఎందుకంటే లేఖనాల్లో సాధారణంగా ఉపయోగించే 'శోధన' అనే పదానికి అసలు అర్థం, ఒక విశ్వాసి యొక్క యథార్థతకు పరీక్ష లేదా ప్రయోగంగా, అతని విధి నిర్వహణలో ఎదురయ్యే కష్టమే. మతపరమైన ఈ కష్టాలకు 'యథార్థతా శోధన' సరైన పేరు అయితే, నిస్సందేహంగా, ఈ మతపరమైన కష్టాలు సరిగ్గా మరియు ప్రధానంగా యథార్థతా శోధనే; ఎందుకంటే పరిశుద్ధాత్మ వాటిని ఏ పేరుతో పిలుస్తుందో నిస్సందేహంగా అవి ఆ పేరుతోనే ప్రధానంగా పిలువబడుతున్నాయి: దేవుడు వాటి స్వభావాన్ని బట్టి వాటికి పేర్లు పెడతాడు. మరియు, ఈ విషయాలు విశ్వాసుల యథార్థతకు సరైన మరియు ప్రధానమైన శోధన, నిరూపణ లేదా ప్రయోగం అయితే, అప్పుడు నిశ్చయంగా ఆ శోధన లేదా ప్రయోగం యొక్క ఫలితం...
(అనగా, అటువంటి శోధనలలో వ్యక్తుల ప్రవర్తన లేదా ఆచరణ) వారి చిత్తశుద్ధికి సరైన మరియు ప్రధానమైన సాక్ష్యం; ఎందుకంటే వాటిని శోధనలు లేదా రుజువులు అని పిలుస్తారు, కేవలం ఫలితాన్ని బట్టి మాత్రమే, మరియు దాని ప్రభావమే ప్రధానంగా రుజువు లేదా సాక్ష్యం కాబట్టి. మరియు ఈ శోధనలకు లోనైన వారి మనస్సాక్షికి ఇదే అత్యంత సరైన రుజువు మరియు సాక్ష్యం. ఎందుకంటే, మనుష్యుల హృదయాలలో ఏముందో, వారు ఆయన ఆజ్ఞలను పాటిస్తారో లేదో చూడటానికి, దేవుడు ఈ విషయాల ద్వారా వారిని శోధిస్తాడని, పరీక్షిస్తాడని చెప్పబడినప్పుడు; అది ఆయన స్వంత సమాచారం కోసం లేదా వారి చిత్తశుద్ధికి ఆయన స్వయంగా సాక్ష్యం పొందడం కోసం అని మనం అర్థం చేసుకోకూడదు (ఎందుకంటే ఆయనకు తన సమాచారం కోసం శోధనలు అవసరం లేదు); కానీ ప్రధానంగా వారిని దోషారోపణ చేయడానికి మరియు వారి మనస్సాక్షికి సాక్ష్యాన్ని ప్రదర్శించడానికి.81
కాబట్టి, ఇశ్రాయేలీయులు అరణ్యంలో ఎదుర్కొన్న కష్టాల ద్వారా, మరియు కనానులో వారి శత్రువుల నుండి ఎదురైన కష్టాల ద్వారా, వారి హృదయాలలో ఏముందో, వారు ఆయన ఆజ్ఞలను పాటిస్తారో లేదో తెలుసుకోవడానికి దేవుడు వారిని పరీక్షించాడని చెప్పబడినప్పుడు; అది వారి హృదయాలలో ఏముందో వారే తెలుసుకునేలా, వారిని వారికే బయలుపరచడానికే అని అర్థం చేసుకోవాలి. అలాగే, దేవుడు అబ్రాహామును తన కుమారుని బలిగా అర్పించమనే కష్టమైన ఆజ్ఞతో శోధించినప్పుడు, అది అతడు దేవునికి భయపడతాడో లేదో అనే సంతృప్తి కోసం కాదు, కానీ అబ్రాహాముకు మరింత ఎక్కువ సంతృప్తిని, సాంత్వనను ఇవ్వడానికి మరియు అతనిపై దేవుని అనుగ్రహం మరింత స్పష్టంగా వ్యక్తపరచడానికి. ఈ శోధనలో అబ్రాహాము విశ్వాసపాత్రుడని నిరూపించుకున్నప్పుడు, దేవుడు అతనితో ఇలా అన్నాడు, "నీవు నీ కుమారుని, నీ ఏకైక కుమారుని నాకు అర్పించడానికి వెనుకాడలేదు గనుక, నీవు దేవునికి భయపడతావని ఇప్పుడు నేను తెలుసుకున్నాను."
దీని ద్వారా స్పష్టమయ్యేదేమిటంటే, ఈ శోధనలో అబ్రాహాము తన కృపను ఆచరణాత్మకంగా ఉపయోగించడం అనేది, మునుపెన్నడూ లేనంతగా ఆయన కృప యొక్క సత్యానికి స్పష్టమైన సాక్ష్యంగా నిలిచింది; మరియు అది అబ్రాహాము మనస్సాక్షికి గొప్ప సాక్ష్యంగా ఉంది; ఎందుకంటే దేవుడే స్వయంగా అతని ఓదార్పు మరియు ఆనందం కోసం దానిని అబ్రాహాముకు అనుగ్రహించాడు; మరియు తన న్యాయాధిపతి దృష్టిలో తాను యథార్థవంతుడనని అతని మనస్సాక్షికి గొప్ప సాక్ష్యంగా ఉండే దాని గురించి అతనితో మాట్లాడాడు. ఇది నేను చెప్పేదాన్ని రుజువు చేస్తుంది, ఆ పవిత్రమైన అభ్యాసం,
81 "కాల్విన్ వలె నేను కూడా దృఢంగా నమ్ముతున్నాను, మనుష్యులకు కలిగే వివిధ శోధనలన్నీ, వారు కేవలం నకిలీవారని వారికి మరియు ప్రపంచానికి చూపించడానికే; మరియు పరిశుద్ధులు తమకు తామే మరింత బాగా తెలియబడేలా చేయడానికి ఉద్దేశించినవి, రోమా. 5:5. శ్రమ, శోధనను మరియు నిరీక్షణను కలుగజేస్తుంది, సామెతలు 17:3. దానికి విలువ ఉందో లేదో మీరు తెలుసుకోవాలనుకుంటే, ఆ శోధనే మీకు తెలియజేస్తుంది. షెపర్డ్స్
ఉపమానం, భాగం I. పే. 191.
XII. దయగల మరియు పవిత్రమైన అనురాగాలు క్రైస్తవ జీవితంలో వాటి అభ్యాసాన్ని మరియు ఫలాలను పొందుతాయి... శోధనల క్రింద, విశ్వాసులు తమ సొంత మనస్సాక్షి పట్ల చూపే చిత్తశుద్ధికి ఇదే అత్యున్నతమైన సాక్ష్యం.
మరియు క్రీస్తు, తనతో స్నేహం నటిస్తున్న వారి మనస్సాక్షిని ఒప్పించడానికి మరియు వారు ఎలాంటివారో వారికి చూపించడానికి, అప్పుడప్పుడు ఇదే పద్ధతిని అనుసరించారని మనం చూస్తాము. మత్తయి 19:16 మొదలైన వచనాలలో ఉన్న ధనవంతుని విషయంలో ఆయన అనుసరించిన పద్ధతి ఇదే. అతడు క్రీస్తు పట్ల గొప్ప గౌరవం చూపినట్లు కనిపించాడు; అతడు మోకరించి వచ్చి, ఆయనను మంచి బోధకుడని పిలిచాడు, మరియు ఆజ్ఞలకు విధేయత చూపుతానని గొప్పగా ప్రకటించాడు; కానీ క్రీస్తు అతడిని పరీక్షించాడు, అతడికి ఉన్నదంతా అమ్మి పేదలకు ఇచ్చి, వచ్చి తన సిలువను మోసుకొని తనను అనుసరించమని ఆజ్ఞాపించాడు, అలా చేస్తే అతనికి పరలోకంలో నిధి లభిస్తుందని చెప్పాడు. అలాగే ఆయన మత్తయి 8:20లో మనం చదివిన మరొకరిని కూడా పరీక్షించాడు. అతడు క్రీస్తు పట్ల గొప్ప గౌరవాన్ని ప్రకటించాడు: "ప్రభూ, నీవు ఎక్కడికి వెళ్ళినా నేను నిన్ను అనుసరిస్తాను" అని అన్నాడు. క్రీస్తు వెంటనే అతని స్నేహాన్ని పరీక్షించాడు, నక్కలకు బొరియలు ఉన్నాయని, ఆకాశ పక్షులకు గూళ్ళు ఉన్నాయని, కానీ మనుష్యకుమారునికి తల వాల్చడానికి చోటు లేదని అతనికి చెప్పాడు. అందుకే క్రీస్తు తన సంరక్షణలో, సాధారణంగా శిష్యులమని చెప్పుకునే వారిని పరీక్షించడం అలవాటుగా ఉంది. అలాగే, రాతి నేల, ముళ్ల నేల, సారవంతమైన నేల అని అన్ని రకాల నేలల్లో విత్తిన విత్తనం, మొదట మొలకెత్తినప్పుడు అంతా ఒకేలా కనిపిస్తుంది; అయినప్పటికీ, సూర్యుని ప్రచండ వేడిమి వలన అది పరీక్షించబడి, దానిలోని భేదం స్పష్టమవుతుంది.
కాబట్టి, దేవుడు మనలను పరీక్షించడానికి ఉపయోగించే విషయాలు ఇవే కాబట్టి, మన గురించి మనం సరైన తీర్పు తీర్చుకోవడానికి, అవే విషయాల ద్వారా మనల్ని మనం పరీక్షించుకోవడమే నిస్సందేహంగా అత్యంత నిశ్చయమైన మార్గం. ఆయన చేసే ఈ పరీక్షలు ఆయన సమాచారం కోసం కాదు, మన సమాచారం కోసమే; అందువల్ల మనం మన సమాచారాన్ని అక్కడి నుండే పొందాలి. మన బంగారం ఏమిటో తెలుసుకోవడానికి అత్యంత నిశ్చయమైన మార్గం, దేవుని కొలిమిలో దానిని చూసి పరీక్షించడమే. ఆ ఉద్దేశ్యంతోనే ఆయన దానిని అక్కడ పరీక్షిస్తాడు, తద్వారా అది ఏమిటో మనం చూడగలం. ఒక భవనం బలంగా నిలబడి ఉందో లేదో తెలుసుకోవాలంటే, గాలి వీచేటప్పుడు దానిని చూడాలి. గోధుమల రూపంలో కనిపించేది నిజమైన గోధుమల సారాన్ని కలిగి ఉందో లేక పొట్టు మాత్రమేనో తెలుసుకోవాలంటే, దానిని తూర్పార పట్టేటప్పుడు గమనించాలి.
ఒక కర్ర బలమైనదో, లేక కుళ్ళిపోయిన విరిగిన రెల్లుగడ్డయో తెలుసుకోవాలంటే, దానిపై ఆనించి బరువు మోపినప్పుడు మనం దానిని గమనించాలి. మనల్ని మనం న్యాయంగా తూకం వేసుకోవాలంటే, దేవుడు మనల్ని తూకం వేయడానికి ఉపయోగించే ఆయన త్రాసులోనే మనల్ని మనం తూకం వేసుకోవాలి.82 మన అభ్యాస క్రమంలో జరిగే ఈ పరీక్షలు, మన హృదయాలను తూకం వేసే త్రాసుల వంటివి; లేదా మన హృదయాలలో వారికి ఉన్న గౌరవం మరియు అభిమానం విషయంలో క్రీస్తును, లోకాన్ని, లేదా క్రీస్తును మరియు ఆయన పోటీదారులను తూకం వేసే త్రాసుల వంటివి; లేదా వాటిని ఎదురెదురు త్రాసులలో పెట్టి, ఏది ఎక్కువ బరువు కలిగి ఉందో చూసే అవకాశం కల్పిస్తాయి. ఒక వ్యక్తిని రెండు మార్గాలున్న చోటికి తీసుకువచ్చినప్పుడు, వాటిలో ఒకటి క్రీస్తు వద్దకు, మరొకటి అతని దురాశల వద్దకు దారితీస్తుంది, అతను ఏ మార్గంలో వెళ్తాడో చూడటానికి; లేదా అతన్ని క్రీస్తుకు, లోకానికి మధ్య నిలబెట్టినట్లుగా, క్రీస్తు కుడివైపున, లోకం ఎడమవైపున ఉండేలా చేసినప్పుడు, అతను ఒకదాని వద్దకు వెళితే, మరొకదానిని విడిచిపెట్టవలసి వస్తుంది, అప్పుడు అతని మార్గం ఏది అని అతను చూస్తాడు.
82 డాక్టర్ సిబ్స్, తన 'బ్రూజ్డ్ రీడ్' అనే గ్రంథంలో ఇలా అంటారు, "ఏదైనా లౌకిక నష్టం లేదా లాభంతో క్రీస్తు చిత్తం పోటీ పడినప్పుడు కూడా, ఆ ప్రత్యేక సందర్భంలో హృదయం క్రీస్తుకు తలొగ్గితే, అది ఒక నిజమైన సూచన. ఎందుకంటే కృప యొక్క శక్తికి నిజమైన పరీక్ష, మనకు అత్యంత సన్నిహితంగా ఉండే అటువంటి ప్రత్యేక సందర్భాలలోనే ఉంటుంది; అక్కడ మన భ్రష్టత్వమే అతిపెద్ద తలకాయగా నిలుస్తుంది. సువార్తలో క్రీస్తు ఆ యువకుడి ఇంటికి వచ్చినప్పుడు, అతను తన శిష్యులలో ఒకరిని కోల్పోయాడు."
XII. దయగల మరియు పవిత్రమైన అనురాగాలు ఒక క్రైస్తవుని హృదయం దేని వైపు ఎక్కువగా మొగ్గు చూపుతుందో, లేదా ఏది అతని హృదయంలో ప్రబలంగా ఉంటుందో, దానిలోనే తమ అభ్యాసాన్ని మరియు ఫలాన్ని పొందుతాయి; ఇది క్రీస్తును మరియు లోకాన్ని రెండు ఎదురెదురు త్రాసులలో ఉంచడం లాంటిదే; మరియు అతను ఒకదాని వైపు వెళ్లి, మరొకదానిని విడిచిపెట్టడం అనేది ఒక త్రాసు మునిగిపోయి, మరొకటి పైకి లేవడంతో సమానం. అందువల్ల, దైవ సంకల్పం యొక్క పరీక్షల క్రింద ఒక వ్యక్తి యొక్క ఆచరణ, అతని హృదయం యొక్క ఉన్నతమైన మొగ్గుకు సరైన సాక్ష్యంగా నిలుస్తుంది, ఎలాగైతే ఎదురెదురు త్రాసులలో వేర్వేరు బరువులతో త్రాసు కదలడం అనేది ఉన్నతమైన బరువుకు సరైన ప్రయోగంగా నిలుస్తుందో.