మొదటి భాగం. పతనమవ్వాలనే ప్రలోభం.

"సైతాను మెరుపులా ఆకాశం నుండి పడిపోవడాన్ని నేను చూశాను," Luke 10:18. కానీ అప్పుడు ఆకాశాలు "పూర్తయ్యాయో" లేక ఇంకా వాటి అపరిపక్వ స్థితిలో ఉన్నాయో మనకు తెలియదు. అయితే, ఈ విషయం గురించిన చర్చ మన ముందున్న వాక్యభాగం యొక్క ప్రస్తుత వివరణకు సంబంధించినది కాదు. అత్యంత భయంకరమైన నిర్లక్ష్యంతో కూడిన, ఇక్కడ వెల్లడైన తీవ్రమైన దుష్టత్వాన్ని పరిశీలించడమే మన ప్రస్తుత కర్తవ్యం. ఎందుకంటే, దానివల్ల యావత్ మానవజాతిపై ఎంతటి భయంకరమైన విపత్తు సంభవిస్తుందో అతనికి ఆ సమయమంతా పూర్తిగా తెలిసినప్పటికీ, ఈ ఆత్మ దైవిక మహిమ యొక్క ఆజ్ఞను సందేహించడానికి వెనుకాడదు.

రెండవదిగా, ఇక్కడ ప్రదర్శించబడిన అద్భుతమైన చాకచక్యాన్ని ప్రత్యేకంగా పరిగణించాలి. అది మొదటగా ఈ విషయంలో బయటపడుతుంది: సాతాను మనిషి యొక్క అత్యున్నత శక్తులపై దాడి చేసి, అతనిలోని దేవుని స్వరూపాన్నే, అంటే దేవుని గురించి ఇంకా సరిగ్గా ఆలోచించి, తీర్పు తీర్చుతున్న అతని సంకల్పాన్నే, దూషిస్తాడు. "యెహోవా దేవుడు చేసిన భూజంతువులన్నిటికంటె సర్పము మిక్కిలి చాకచక్యము గలది" అని మన పాఠం చెబుతోంది. కానీ ఈ సందర్భంలో వ్యక్తమైన చాకచక్యం సర్పం యొక్క సహజమైన చాకచక్యం మొత్తాన్ని మించిపోయింది. ఎందుకంటే ఇక్కడ సాతాను దేవుని వాక్యం మరియు సంకల్పం గురించి మనిషితో వాదిస్తాడు. సర్పం తన సహజ స్థితిలో మరియు స్థితిలో ఇది చేయలేకపోయింది; ఎందుకంటే ఆ స్థితిలో అది మనిషి యొక్క "ఆధిపత్యానికి" లోబడి ఉంది. కానీ సర్పంలో మాట్లాడిన ఆత్మ ఎంత చాకచక్యమైనదంటే, అది మనిషిని జయించి, నిషేధించబడిన చెట్టు ఫలాన్ని తినేలా ఒప్పిస్తుంది. కాబట్టి ఇక్కడ మాట్లాడుతున్నది దేవుని సృష్టిలోని మంచి స్థితిలో ఉన్న జీవి కాదు; కానీ అది దేవునికి మరియు మనుష్యులకు అత్యంత తీవ్రమైన శత్రువైన ఒక ఆత్మ; ఆత్మ, నిజానికి అది దేవుని సృష్టియే, కానీ దేవుడు దానిని చెడ్డదిగా సృష్టించలేదు. అది సత్యంలో నివసించని సృష్టి; క్రీస్తు చెప్పినట్లుగా, యోహాను

8:44. ఈ వాస్తవాలు సువార్త నుండి మరియు మన ముందున్న మోషే వచనం నుండి స్పష్టంగా వెలువడిన పరిణామాలు.

మనం పరిశీలిస్తున్న ఈ చాకచక్యం, మానవ స్వభావంలోని బలహీనమైన భాగంపై, అంటే స్త్రీ అయిన హవ్వపై, దాడి చేయడంలో సైతాను పన్నిన వ్యూహంలో కూడా కనిపిస్తుంది; పురుషుడైన ఆదాముపై కాదు. ఎందుకంటే, వారిద్దరూ సమానంగా నీతిమంతులుగా సృష్టించబడినప్పటికీ, ఆదాము హవ్వను మించిపోయాడు. ఎందుకంటే, ప్రకృతి ప్రసాదించిన అన్ని వరాలలో పురుషుని బలం స్త్రీ బలాన్ని మించినట్లే, మానవ స్వభావంలోని నిర్దోషత్వం మరియు పరిపూర్ణత అనే స్థితిలో పురుషుడు కొంత మేరకు స్త్రీని మించిపోయాడు. అందువల్ల, ఆదాము మరింత శ్రేష్ఠమైన సృష్టి అని చూసిన సైతాను, అతనిపై దాడి చేయడానికి సాహసించలేదు; ఎందుకంటే తన ప్రయత్నాలు విఫలమవుతాయేమోనని అతనికి భయం వేసింది.

మరియు నా నమ్మకం ఏమిటంటే, ఒకవేళ అతను మొదట ఆదాముపై దాడి చేసి ఉంటే, ఆదాముకే విజయం లభించి ఉండేది. అతను బహుశా ఆ సర్పమును తన పాదంతో నలిపివేసి, దానితో, "నీవు మౌనంగా ఉండు. ప్రభువు వేరొక విధంగా ఆజ్ఞాపించాడు" అని చెప్పి ఉండేవాడు. అందువల్ల సైతాను బలహీనమైనదిగా భావించి హవ్వపై దాడి చేసి, ఆమె బలాన్ని పరీక్షిస్తాడు. ఎందుకంటే, ఆమె తన భర్తపై ఎంతగానో నమ్మకం మరియు ఆధారపడటం కలిగి ఉందని, తన భర్త చెప్పిన తర్వాత తను తప్పు చేయడానికి ఒప్పించబడతానని ఆమె అనుకోదని అతను చూస్తాడు.

పవిత్ర గ్రంథంలోని ఈ భాగం ద్వారా, దైవిక అనుమతి గురించి కూడా మనకు బోధించబడింది; దేవుడు కొన్నిసార్లు సైతానును జంతువులలోకి ప్రవేశించడానికి అనుమతిస్తాడు, ఇక్కడ వాడు సర్పంలోకి ప్రవేశించినట్లుగా. ఎందుకంటే, ఏ సర్పం రూపంలో సాతాను హవ్వతో మాట్లాడాడో, ఆ సర్పం నిజమైన మరియు సహజమైన సర్పం అనడంలో ఎటువంటి సందేహం లేదు. కానీ, ఆ సందర్భంలో ఈ సర్పం మానవ రూపాన్ని ధరించిందా లేదా అనే విషయాలపై మనుషులు చర్చలు జరిపినప్పుడు, అటువంటి చర్చలన్నీ అసంబద్ధమైనవి. ఆ జీవి నిస్సందేహంగా దాని సహజ స్థితిలో అత్యంత అందమైన సర్పం; లేకపోతే హవ్వ దానితో అంత ధైర్యంగా మాట్లాడి ఉండేది కాదు. అయితే, పతనమనే పాపం తర్వాత సర్పం యొక్క ఆ అందం మారిపోయింది. ఎందుకంటే, దేవుడు దానిని గద్దించి, ఇకపై "అది నేలమీద బోర్లా పాకుతుంది" అని ప్రకటిస్తున్నాడు. అంతకుముందు, అది మగ కోడిలా నిటారుగా నడిచింది. దేవుడు "అది ధూళిని తింటుంది" అని కూడా ప్రకటిస్తున్నాడు, అంతకుముందు, అది భూమి నుండి వచ్చే ఫలాల వంటి శ్రేష్ఠమైన ఆహారాన్ని తిన్నది. అంతేకాదు, సర్పంతో మనిషికి ఉన్న అసలైన భద్రత కూడా కోల్పోయింది. పాములను చూడగానే మనం వాటి నుండి పారిపోతాము, అవి కూడా మన నుండి పారిపోతాయి.

ఇవన్నీ పాపం కారణంగా ప్రకృతికి కలిగిన గాయాలు; అదే విధంగా మనం మన నగ్నత్వపు మహిమను, మన సంకల్పపు నీతిని, మరియు మన బుద్ధి, గ్రహణశక్తి యొక్క దృఢత్వాన్ని కోల్పోయాము. మోషే ఇక్కడ దేవుని విశిష్టమైన వరమని ప్రశంసించిన సర్పం, తన చాకచక్యాన్ని చాలా వరకు కోల్పోయిందని కూడా నేను నమ్ముతున్నాను. అంతేకాక, సర్పం ఇప్పుడు మృగాల మధ్య ఎంత దుష్ట ప్రాణిగా ఉందో, అప్పుడు అది అంత మంచి ప్రాణిగా, ధన్యమైన మరియు మనోహరమైన ప్రాణిగా ఉండేదని నేను నమ్ముతున్నాను; దానితో కేవలం మనుష్యులే కాక, మిగిలిన మృగాలన్నీ కూడా సంపూర్ణ స్వేచ్ఛతో, గొప్ప ఆనందంతో జీవించాయి. అందువల్ల, సాతాను ఉద్దేశ్యానికి ఇతర జీవులన్నిటికంటే సర్పం అత్యంత అనువైన ప్రాణి. దాని ద్వారా అతను హవ్వను అత్యంత సులభంగా చేరుకోగలిగాడు, మరియు ఆమెను పాపంలోకి ఆకర్షించే విధంగా ఆమెతో అత్యంత ప్రభావవంతంగా సంభాషించగలిగాడు.

సహజమైన సర్పం గురించి నా అభిప్రాయం ఇది; దాని అందమైన స్వభావాన్ని దుర్వినియోగం చేయాలని సాతాను ఈ విధంగా పథకం వేశాడు. నా నమ్మకం ప్రకారం, అది మొదట అత్యంత అందమైన జీవి, దాని తోకలో ఎలాంటి విషం లేకుండా మరియు ఇప్పుడు దానిని కప్పి ఉన్న ఆ మురికి పొలుసులు లేకుండా ఉండేది. ఎందుకంటే, పతనమనే పాపం తర్వాత ఇవి దానికి పెరిగాయి. అందువల్ల, ఏ జంతువు అయినా ఏ వ్యక్తినైనా చంపితే, దానిని వెంటనే చంపాలని మోషే ఇచ్చిన ఆజ్ఞను మనం చూస్తాము (నిర్గమకాండము 21:28); దీనికి కారణం, సాతాను మనిషిని హత్య చేసినప్పుడు ఒక జంతువును ఉపయోగించి పాపం చేశాడు. అందువల్లనే, ఈ దుష్ట పరుషానికి మరియు అతని ద్వారా జరిగిన మనిషి పతనానికి శాశ్వత స్మారకంగా, సర్పం ఎక్కడ కనిపించినా చంపబడుతుంది.

ఇక్కడ ఉపయోగించిన వ్యాకరణ పదబంధానికి సంబంధించి, లాటిన్ వ్యాఖ్యాత హీబ్రూలోని APHKIని cur అని అనువదించాడు. ఈ అనువాదం ఆ వాక్యభాగం యొక్క అసలు అర్థానికి పెద్దగా భిన్నంగా లేనప్పటికీ, అది నిజమైన మరియు సరైన అర్థాన్ని తెలియజేయదు. ఎందుకంటే, దేవుని సంకల్పం గురించి, దేవుడు ఇది లేదా అది ఎందుకు చేసాడు అనే దాని గురించి వివాదం మొదలైనప్పుడు, అది అన్ని శోధనలలోకెల్లా అత్యున్నతమైనది మరియు గొప్పదైనది. కానీ నా తీర్పు ఏమిటంటే, ఈ విషయం యొక్క ప్రాముఖ్యత 'ఎందుకు?' లేదా 'ఏమిటని?' అనే పదబంధాలపై ఆధారపడి లేదు. దానికి బదులుగా, అది 'ఎలోహిమ్' అనే దేవుని నామంపై ఆధారపడి ఉంది. ఈ శోధన యొక్క గొప్పతనాన్ని మరియు భయంకరతను ఏర్పరిచేది ఇదే.

సాతాను ఇలా అన్నట్లుగా ఉంది, "పరలోకంలోని చెట్లన్నిటిపై ఆయనే మీకు 'ఆధిపత్యం' ఇచ్చినప్పుడు, అంతేకాదు, మీ కోసమే ఆ చెట్లన్నిటినీ సృష్టించినప్పుడు, మీరు ఈ చెట్టు ఫలాలను తినడానికి దేవుడు ఇష్టపడడని మీరు అనుకుంటే, మీరు నిజంగా అవివేకులవుతారు. సమస్తాన్ని మీకు ఉచిత అనుగ్రహంగా ఇచ్చిన ఆయన, ఇంత మధురంగా, ఇంత ఆహ్లాదకరంగా ఉన్న ఈ ప్రత్యేకమైన ఫలాలను చూసి మిమ్మల్ని ఎలా అసూయపడగలడు!" ఎందుకంటే, వారిని వాక్యం నుండి మరియు దేవుని గురించిన జ్ఞానం నుండి దూరం చేయడానికి ఒక మార్గాన్ని పన్నడం, మరియు వారు చెప్పినది నిజంగా దేవుని చిత్తం కాదని, దేవుడు వారికి ఆజ్ఞాపించింది అది కాదని వారు నిర్ధారణకు వచ్చేలా చేయడమే సాతాను యొక్క పూర్తి ఉద్దేశ్యం. ఈ దైవిక వాక్యభాగం యొక్క నిజమైన అర్థం ఇదేనని, దాని తర్వాత వచ్చే భాగం నిరూపించడానికి ప్రయత్నిస్తుంది; సాతాను, "మీరు నిశ్చయంగా చావరు" ​​అని చెప్పినప్పుడు. ఎందుకంటే సాతాను యొక్క అన్ని ఎత్తుగడలు దీనిలోనే కేంద్రీకృతమై ఉన్నాయి: — మనుషులను వాక్యం నుండి, విశ్వాసం నుండి దూరం చేసి, ఒక కొత్త మరియు అబద్ధపు దేవుని వైపుకు లాగడం.

మరియు సైతాను యొక్క ఇదే ప్రణాళికను మతోన్మాద ఆత్మలన్నీ అనుసరిస్తాయి. అందువల్ల, ఏరియస్ తర్కించి ఇలా ప్రశ్నిస్తాడు, "క్రీస్తు స్వయంగా 'నా తండ్రి నాకంటే గొప్పవాడు' అని చెప్పినప్పుడు, మీరు నిజంగా ఆయన దేవుడని అనుకుంటున్నారా?" అదే విధంగా, శాక్రమెంటేరియన్లు కూడా ఇలా అడుగుతారు, "రొట్టె క్రీస్తు శరీరం అని, ద్రాక్షారసం క్రీస్తు రక్తం అని మీరు నిజంగా అనుకుంటున్నారా?" క్రీస్తుకు నిశ్చయంగా అంత అసంబద్ధమైన ఆలోచనలు లేవు.

మనుష్యులు ఈ విధంగా తమ సొంత ఆలోచనలలో మునిగిపోవడం ప్రారంభించినప్పుడు, వారు క్రమంగా వాక్యము నుండి తొలగిపోయి పొరపాటులో పడిపోతారు.

కాబట్టి, దేవుడు నిజంగా అలా చెప్పాడా లేదా అని హవ్వకు సందేహం కలిగించడంలోనే ఆ శోధన యొక్క పూర్తి శక్తి ఉంది; అందువల్ల, ప్రాధాన్యతను దేవుని నామంపైనే ఉంచడమే మరింత సరైన అనువాదం. దానిని 'ఎందుకు?' అనే ప్రశ్నార్థక పదంపై ఉంచడం, ఆ అర్థం యొక్క ప్రత్యేక శక్తిని తగ్గిస్తుంది. కాబట్టి నా అభిప్రాయంలో, ప్రాధాన్యతను 'కాదు' అనే పదంపై ఉంచడం ద్వారా ఈ వాక్యాన్ని ఉత్తమంగా అనువదించవచ్చు. "తోటలోని ప్రతి చెట్టు ఫలమును మీరు తినకూడదని దేవుడు చెప్పెనా?" ఎందుకంటే, దేవుడు ఎందుకు ఇలా చెప్పాడని విచారణ ప్రారంభించడం సాతాను యొక్క నిజమైన లక్ష్యం కాదు. దేవుడు ఖచ్చితంగా అలా ఆజ్ఞాపించలేదని హవ్వ ఒక నిర్ధారణకు వచ్చేలా చేసి, తద్వారా ఆమె నుండి వాక్యాన్ని లాక్కోవడమే అతని ఉద్దేశం. దేవుని నామంతోనే దేవుని వాక్యాన్ని ఆమె దృష్టి నుండి మరియు వివేచన నుండి దూరం చేస్తే, హవ్వ యొక్క తర్కించే శక్తిని ఈ విధంగా అత్యంత ప్రభావవంతంగా మోసగించవచ్చని సాతాను గ్రహించాడు. మరియు అతను ఇప్పటికీ అదే విధంగా ఆలోచిస్తున్నాడు.

సాతాను అడిగే ఈ ప్రశ్న కుటిలమైన మోసంతో నిండి ఉంది. వాడు ప్రత్యేకంగా మాట్లాడడు, కానీ సాధారణంగా మాట్లాడతాడు; తన విచారణలో, తోటలోని చెట్లన్నింటినీ కలిపి చేర్చుతాడు. వాడు ఇలా అన్నట్లుగా ఉంది, "భూమి మీద ఉన్న సమస్త జంతువుల మీద మీకు సార్వత్రిక 'అధికారం' ఇవ్వబడింది; మరి భూమి మీద ఉన్న సమస్త జంతువుల మీద మీకు ఈ విధంగా 'అధికారం' ఇచ్చిన దేవుడు, భూమి మీద ఉన్న చెట్లన్నిటి మీద కూడా అదే అధికారాన్ని మీకు ఇవ్వలేదని మీరు నిజంగా అనుకుంటున్నారా? ఎందుకంటే, దేవుడు భూమి మొత్తాన్ని మరియు భూమి మీద ఉన్న సమస్త జంతువులను మీ కింద ఉంచినట్లే, భూమి మీద పెరిగే వాటన్నిటినీ ఉపయోగించుకునే అధికారాన్ని కూడా ఆయన మీకు ఇచ్చాడని మీరు అనుకోవాలి." నిజానికి, శోధన యొక్క అత్యున్నత స్థాయి మరియు లోతు ఇదే. దేవుడు ఎప్పుడూ తనలాగే ఉంటాడని, అందువల్ల దేవుడు వారికి ఇతర సృష్టి జీవులన్నిటి మీద సార్వత్రిక అధికారం ఇచ్చినట్లయితే, చెట్లన్నిటి మీద కూడా సార్వత్రిక అధికారం ఇచ్చాడని హవ్వను కుయుక్తితో నమ్మించి, ఆమె మనసును తన వశం చేసుకోవడానికి సాతాను ఇక్కడ ప్రయత్నిస్తాడు. కాబట్టి దీని నుండి సహజంగానే తేలిందేమిటంటే, జీవవృక్ష ఫలమును తినవద్దనే ఆజ్ఞ దేవుని ఆజ్ఞ కాదు; ఒకవేళ అది ఆయన ఆజ్ఞే అయినా, వారు ఆ చెట్టు ఫలమును తినకూడదని ఆయన నిజంగా కోరుకున్నాడని దానిని అర్థం చేసుకోకూడదు.

అందువలన ఈ శోధన ఒక ద్వంద్వ శోధన, దీని ద్వారా సాతాను రెండు విధాలుగా ఒకే లక్ష్యాన్ని చేజిక్కించుకున్నాడు. ఆ శోధనలోని ఒక భాగం, “దేవుడు ఇది చెప్పలేదు, కాబట్టి మీరు ఈ చెట్టు ఫలమును తినవచ్చు.” ఈ భయంకరమైన శోధన యొక్క రెండవ భాగం, “దేవుడు మీకు సమస్తమును అనుగ్రహించెను; కాబట్టి సమస్తము మీదే; అందువలన ఈ చెట్టు మీకు నిషిద్ధం కాదు, వగైరా, వగైరా.” ఇప్పుడు, ఈ శోధన యొక్క రెండు భాగాలు ఒకే లక్ష్యాన్ని నిర్దేశిస్తున్నాయి; అదేమిటంటే, హవ్వను వాక్యము నుండి మరియు విశ్వాసము నుండి దూరం చేయడం. ఎందుకంటే, దేవుడు ఆదాముకు మరియు హవ్వకు ఇచ్చిన ఈ జ్ఞానవృక్ష ఫలమును తినవలెనని చెప్పిన ఈ ఆజ్ఞ, ఆదాము మరియు అతని సంతతి వారు తమ ఆదిమ నిర్దోషత్వములో కొనసాగివుంటే, అతడు మరియు వారు ఈ భౌతిక జీవితము నుండి ఆత్మీయమైన మరియు నిత్యమైన జీవితములోనికి మార్చబడే వరకు, విశ్వాసము ద్వారా ఆ స్వభావ పరిపూర్ణతలో జీవించి ఉండేవారని రుజువు చేస్తుంది. ఎందుకంటే వాక్యము ఎక్కడ ఉందో, అక్కడ తప్పనిసరిగా విశ్వాసము కూడా ఉంటుంది. ఎందుకంటే వాక్యము ఏమనగా, “జ్ఞాన వృక్ష ఫలము మొదలైనవాటిని నీవు తినకూడదు, ఎందుకంటే నీవు దానిని తిన్న దినమున నిశ్చయముగా చనిపోదువు.” కాబట్టి ఆదాము, హవ్వలు ఈ చెట్టు తమ రక్షణకు ప్రమాదకరమైనది ఏదో కలిగి ఉందని నమ్మి ఉండాలి. అందువల్ల ఈ విషయంలో

ఆజ్ఞా వాక్యంలో విశ్వాసం కూడా చేరి ఉంది.

పాప స్థితి నుండి నిత్య నీతి స్థితికి మార్చబడటానికి రూపొందించబడిన మనము కూడా విశ్వాసం ద్వారా జీవిస్తాము. కానీ ఆదాము తన సహజ నిర్దోష మరియు పరిపూర్ణ స్థితిలో కలిగి ఉన్న వాక్యానికి భిన్నమైన వాక్యము మనకు ఉంది. ఎందుకంటే అతను కేవలం జంతు జీవిత స్థితి నుండి ఆత్మీయ మరియు నిత్య జీవిత స్థితికి మార్చబడటానికి రూపొందించబడ్డాడు. అందువలన, నేను ఇంతకుముందు గమనించినట్లుగా, ఈ చెట్టు పరలోకం మధ్యలో ఒక దేవాలయం వలె ఉండాలని దేవుడు ఉద్దేశించాడు, అందులో దేవుడు ఆదాముతో పలికిన వాక్యము ప్రకటించబడవచ్చు. ఈ వాక్య సారాంశం ఏమిటంటే, పరలోకంలోని మిగిలిన చెట్లన్నీ ఆరోగ్యకరమైనవి మరియు తినదగినవి; కానీ ఈ జ్ఞాన వృక్షం నాశనమయ్యే ప్రమాదాన్ని కలిగి ఉంది; అందువల్ల, దేవుడు ఈ ప్రత్యేకమైన చెట్టును తినవద్దని వారిని నిషేధించాడు కాబట్టి, వారు ఈ చెట్టును తినకుండా ఉండటం ద్వారా దేవునికి మరియు ఆయన వాక్యానికి విధేయత చూపడం, మరియు దేవునికి తమ ఆరాధనను అర్పించడం నేర్చుకోవాలి.

ఈ విధంగా, ప్రకృతి తన అవినాశమైన మరియు పరిపూర్ణమైన స్థితిలో, దేవుని గురించిన జ్ఞానాన్ని కలిగి ఉన్నప్పటికీ, ఆదాము గ్రహణశక్తికి మించిన దేవుని వాక్యం లేదా ఆజ్ఞను కలిగి ఉంది, దానిని విశ్వసించమని అతడు పిలువబడ్డాడు.

ఆదాము దేవుణ్ణి ఆరాధించడానికి, ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెల్లించడానికి, మరియు దేవుని గురించిన ఈ జ్ఞానాన్ని తన పిల్లలకు నేర్పడానికి ఒక సూచనగా లేదా రూపంగా ఉండేలా, ఈ వాక్యం లేదా ఆజ్ఞ మానవుడు నిర్దోషుడిగా ఉన్న స్థితిలో అతనికి ఇవ్వబడింది. ఇప్పుడు అపవాది దీనిని చూసి, దేవుని ఈ వాక్యం లేదా ఆజ్ఞ మానవుని గ్రహణశక్తికి మించినదని తెలుసుకొని, హవ్వను తన శోధనతో రెచ్చగొట్టి, ఇది నిజంగా దేవుని ఆజ్ఞ మరియు చిత్తమా కాదా అని ఆలోచించేలా ఆమెను ప్రేరేపిస్తాడు. వాక్యం లేకుండా వాక్యం మరియు దేవుని గురించి తీర్పు తీర్చడానికి మానవుని వివేకం ప్రయత్నించినప్పుడే, శోధన అంతటికీ ఇదే మూలం.

ఇప్పుడు దేవుని చిత్తం ఏమిటంటే, ఆయన ఆజ్ఞ మనుష్యులకు విధేయత చూపడానికి మరియు బాహ్యంగా దేవుణ్ణి ఆరాధించడానికి ఒక కారణంగా ఉండాలి; మరియు ఈ చెట్టు ఒక గుర్తుగా ఉండాలి, దాని ద్వారా మనుష్యుడు తాను దేవునికి విధేయుడనని సాక్ష్యమివ్వాలి. కానీ సాతాను, సందేహాస్పదమైన వాదనను రేకెత్తించడం ద్వారా,

దేవుడు నిజంగా అలాంటి ఆజ్ఞను ఇచ్చి, మనిషిని ఆ విధేయత నుండి పాపంలోకి లాగడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. ఇక్కడ హవ్వ యొక్క రక్షణ కేవలం ఆమె దేవుని ఆజ్ఞను దృఢంగా నొక్కి చెప్పడంలోనే ఉంది; దేవుడు నిజంగా అలాంటి ఆజ్ఞను ఇచ్చాడా లేదా అనే ఇతర వాదోపవాదాలలోకి తనను తాను లాగబడకుండా చూసుకోవడంలోనే ఉంది. మరియు దేవుడు సమస్తాన్ని మనిషి కోసమే సృష్టించినప్పుడు, మనిషి రక్షణకు అర్థం చేసుకోలేని మరియు ప్రమాదకరమైన దానిని కలిగి ఉన్న ఈ ఒక్క చెట్టు మాత్రమే సృష్టించబడటం సాధ్యమేనా అనే వాదోపవాదాలలోకి తనను తాను లాగబడకుండా చూసుకోవడంలోనే ఉంది.

ఈ విషయాలను ధర్మానికి మించిన ఆసక్తితో విచారించడం, మనుషులకు జ్ఞాన ప్రదర్శనగా అనిపిస్తుంది. కానీ మనస్సు అటువంటి వాదోపవాదాలలో మునిగిపోవడం ప్రారంభించిన వెంటనే, మనిషి నశించిపోతాడు. అయితే ఇప్పుడు మనం జవాబు విందాం.

3:2, 3. అప్పుడు ఆ స్త్రీ సర్పముతో ఇట్లనెను: ఈ తోటలోని చెట్ల ఫలములను మేము తినవచ్చును; అయితే తోట మధ్యలోనున్న చెట్టు ఫలమును గూర్చి దేవుడు, మీరు దానిని తినకూడదనియు, ముట్టకూడదనియు చెప్పెను; ముట్టిన యెడల మీరు చనిపోదురేమో.

హవ్వ ప్రారంభం చాలా వరకు విజయవంతంగానే ఉంది. ఆమె తోటలోని మిగిలిన చెట్లన్నిటికీ, ఈ చెట్టుకూ మధ్య తేడాను చూపిస్తుంది. ఆమె దేవుని ఆజ్ఞను పునరుద్ఘాటిస్తుంది. కానీ శిక్షను కూడా వివరించాల్సిన సమయం వచ్చినప్పుడు, ఆమె విఫలమవుతుంది. ప్రభువు ప్రకటించిన విధంగా ఆమె ఆ శిక్షను వివరించదు. ప్రభువు నిశ్చయంగా ఇలా చెప్పాడు, "నీవు దాని ఫలము తిను దినమున నిశ్చయముగా చచ్చిపోదువు," ఆదికాండము 2:17. ఈ నిశ్చయమైన ప్రకటన నుండి, హవ్వ "ఒకవేళ మీరు చచ్చిపోతారేమో" అనే నిశ్చయం కాని పదాన్ని ఉపయోగిస్తుంది.

హవ్వ చెప్పిన మాటలోని ఈ లోపం చాలా విశేషమైనది మరియు ప్రత్యేక పరిశీలనను కోరుతుంది; ఎందుకంటే ఆమె విశ్వాసం నుండి అవిశ్వాసం వైపుకు మళ్లిందని ఇది రుజువు చేస్తుంది. దేవుని వాగ్దానం విశ్వాసాన్ని ఎలాగైతే కోరుతుందో, అలాగే దేవుని బెదిరింపు కూడా విశ్వాసాన్ని కోరుతుంది. హవ్వ తన మాటను ఒక వాస్తవంగా, ఒక నిశ్చయంగా చెప్పి ఉండవలసింది. "నేను తింటే, నిశ్చయంగా చనిపోతాను." అయితే, సాతాను తన మోసపూరితమైన మాటలతో ఈ విశ్వాసంపై ఎంతగా దాడి చేస్తాడంటే, హవ్వ ఈ మాటను జోడించేలా ఆమెను ప్రేరేపిస్తాడు,

బహుశా. ఎందుకంటే, కేవలం ఒక పండు రుచి చూసినందుకు దేవుడు తనను చంపేంత క్రూరుడు కాదని ఆమె నమ్మేలా సైతాను సమర్థవంతంగా ప్రేరేపించాడు. అందువల్ల ఇప్పుడు హవ్వ హృదయం సైతాను విషంతో నిండిపోయింది.

కాబట్టి ఈ వచనం మన అనువాదంలో కూడా ఏమాత్రం సరిగ్గా అనువదించబడలేదు. అసలు హెబ్రీ భాష యొక్క అర్థం ఏమిటంటే, హవ్వ తన సొంత మాటలు మాట్లాడుతుంది; కానీ పైకి ఆమె దేవుని వాక్యాన్ని వల్లెవేస్తున్నట్లు కనిపిస్తుంది; మరియు ఆమె దేవుని వాక్యానికి "బహుశా" అనే తన సొంత పదాన్ని జోడిస్తుంది. అందువల్ల, అబద్ధపు ఆత్మ యొక్క కుయుక్తి పూర్తిగా సఫలమైంది. ఎందుకంటే, అతను ప్రత్యేకంగా దృష్టిలో ఉంచుకున్న ఉద్దేశ్యం; అంటే, హవ్వను వాక్యం నుండి మరియు విశ్వాసం నుండి దూరం చేయడం; అతను ఇప్పుడు హవ్వ దేవుని వాక్యాన్ని వక్రీకరించేలా చేసేంత వరకు దానిని సాధించాడు; లేదా, పౌలు మాటల్లో చెప్పాలంటే, "అతను ఆమెను దేవుని చిత్తం నుండి పక్కకు తిప్పి, సాతాను వెంట వెళ్ళేలా చేశాడు", 1 తిమోతి 5:15. మరియు నిశ్చయమైన నాశనానికి ప్రారంభం దేవుని నుండి పక్కకు తిప్పబడి, సాతాను వెంట తిరగడమే; అంటే, వాక్యంలో మరియు విశ్వాసంలో స్థిరంగా నిలబడకపోవడమే.

కాబట్టి సైతాను హవ్వలో ఈ ఆరంభాన్ని చూసినప్పుడు, ఆమె నేలమీద సాష్టాంగ నమస్కారం చేసే వరకు, వంగిపోయే గోడపై ప్రయోగించినట్లుగా తన సర్వశక్తిని ఆమెపై ప్రయోగిస్తాడు.

3:4, 5. అప్పుడు సర్పము ఆ స్త్రీతో ఇట్లనెను: మీరు నిశ్చయముగా చావరు; ఎందుకనగా మీరు దానిని తిందు దినమున మీ కన్నులు తెరవబడుననియు, మీరు మంచి చెడులను ఎరిగి దేవుళ్లవలె ఉందురనియు దేవునికి తెలియును.

ఒక నిరుపేద, బలహీనమైన స్త్రీ దేవుని నుండి వైదొలగి, వేరొక బోధకుని మాట వినడానికి మొగ్గు చూపడాన్ని చూసినప్పుడు, ఆమెను పూర్తిగా పడగొట్టడానికి శోధకుడు అవలంబించే సైతాను సంబంధమైన వాక్చాతుర్యం ఇది. అంతకుముందు, అతను తన సైతాను సంబంధమైన కుయుక్తితో చెప్పినప్పుడు,

"దేవుడు నిజంగా మీకు ఈ విధంగా ఆజ్ఞాపించాడా?" అతను వాక్యాన్ని నిశ్చయంగా తిరస్కరించలేదు. అతను ఒక ప్రశ్న రూపంలో మాట్లాడటం ద్వారా హవ్వను పక్కకు తీసుకువెళ్లి సందేహం కలిగించడానికి మాత్రమే ప్రయత్నించాడు. కానీ ఇప్పుడు, తన మొదటి వాదనను పూర్తిగా నెరవేర్చుకున్న తరువాత, అతను ధైర్యమైన అహంకారంతో దేవుని వాక్యాన్ని పూర్తిగా తిరస్కరించడానికి, మరియు దేవునిపైనే అసత్యం మరియు క్రూరత్వం ఆరోపణలు చేయడానికి పూనుకున్నాడు. హవ్వ చేత "బహుశా" అనే పదాన్ని పలికించడంతో అతను ఇప్పుడు సంతృప్తి చెందలేదు. ఆ "బహుశా" అనే పదం నుండి, అతను ఇప్పుడు స్పష్టమైన మరియు నిశ్చయమైన తిరస్కరణను ప్రకటిస్తున్నాడు: "మీరు నిశ్చయంగా చావరు."

కాబట్టి, సాతాను ఒకసారి ఒక మనిషిని శోధించడం మొదలుపెడితే అది ఎంత భయంకరమైన విషయమో మనం ఇక్కడ చూస్తున్నాము. ఎందుకంటే అప్పుడు నాశనం నాశనానికి దారితీస్తుంది మరియు మొదట దేవునికి వ్యతిరేకంగా ఒక చిన్న అపరాధంగా కనిపించినది, చివరికి గొప్ప నాశనంలో ముగుస్తుంది. హవ్వ దేవుని నుండి మరియు ఆయన నుండి వైదొలగడం పాపంలోకి వేసిన ఒక భయంకరమైన అడుగు.

దేవుని వాక్యాన్ని ధిక్కరించి, సాతాను మాట వినడానికి ఆమె సిద్ధపడింది. కానీ ఆమె వేయబోయే తదుపరి అడుగు మరింత భయంకరమైనది; ఎందుకంటే, సాతాను దేవునిపై అసత్య ఆరోపణలు చేస్తూ, ఆయన ముఖం మీదే కొడుతున్నట్లుగా ఉండగా, ఆమె ఇప్పుడు అతనితో ఏకీభవిస్తోంది. కాబట్టి, తన శోధన యొక్క మొదటి దశలో ఉన్నట్లుగా, హవ్వ కేవలం దేవుని నుండి విముఖురాలైన స్త్రీ మాత్రమే కాదు. ఆమె ఇప్పుడు దేవుని పట్ల సాతానుకున్న ధిక్కారంలోను, ఆయన వాక్య సత్యాన్ని నిరాకరించడంలోను అతనితో చేరడం ప్రారంభించింది. ఆమె ఇప్పుడు దేవుని వాక్యానికి పూర్తిగా విరుద్ధంగా, అబద్ధపు తండ్రిని నమ్ముతోంది.

కాబట్టి, మనిషి ఎలాంటివాడో మనకు బోధించడానికి, ఈ విషయాలు మనకు ఒక గంభీరమైన పాఠంగాను, ఒక భయంకరమైన రుజువుగాను ఉండనివ్వండి! ఎందుకంటే, ప్రకృతి ఇంకా పరిపూర్ణ స్థితిలో ఉన్నప్పుడే ఈ విషయాలు సంభవించినట్లయితే, మన గతి ఏమవుతుందని మనం అనుకోగలం! మన కళ్లెదుటే, ఇప్పుడే మనకు రుజువులు ఉన్నాయి. మన ప్రస్థానం ప్రారంభంలో, దేవుడు బయలుపరిచిన ఆయన వాక్యమునుబట్టి మనతోపాటు ఆయనకు కృతజ్ఞతలు అర్పించిన అనేకులు, దాని నుండి తొలగిపోవడమే కాకుండా, మనకు అత్యంత కఠోరమైన విరోధులుగా మారారు!

అరియన్ల విషయంలో కూడా అలాగే జరిగింది. వారు కుమారుని దైవత్వంపై విశ్వాసం నుండి వైదొలగడం ప్రారంభించిన వెంటనే, వారు ఆయన పట్ల తీవ్రమైన శత్రుత్వాన్ని పెంచుకున్నారు. తద్వారా వారు సత్యవంతునికి పరమ శత్రువులుగా మారారు.

వారు సంఘమును అత్యంత క్రూరమృగముతో హింసించిరి. సత్యము పట్ల అటువంటి తీవ్రమైన ఆగ్రహపు ఉదాహరణలను మనము అనబాప్టిస్టులలో కూడా చూచితిమి. వారందరూ వాక్యము నుండి దూరముగా నడిపించబడి, "బహుశా" అనే సందేహాస్పదమైన పదాన్ని ఉపయోగించుటకు శోధింపబడిరి. కొద్ది కాలానికే సాతాను వారిని, సందేహాస్పదమైన "బహుశా" అనే పదాన్ని నిశ్చయమైన "కాదు," "దేవుడు చెప్పలేదు," మొదలైన మాటలుగా మార్చుటకు పురికొల్పాడు. అప్పుడు వారు దేవుని విడిచిపెట్టినవారి నుండి, దేవుని బహిరంగ హింసకులుగా మారిరి; ఈ విషయంలో వారు తమ తండ్రియైన సాతానును అనుకరించిరి; పాపం వలన పరలోకము నుండి పడిపోయిన తరువాత వాడు క్రీస్తుకును ఆయన సంఘమునకును అత్యంత కఠోరమైన శత్రువుగా మారెను. మన కాలంలో కూడా అచ్చం ఇలాంటి ఉదాహరణలు తక్కువేమీ కావు. ఎందుకనగా, ఒకప్పుడు మనతో కలిసి తాము అంగీకరించిన బోధ నుండి తొలగిపోయిన వారి కంటే కఠోరమైన శత్రువులు మనకు మరియొకరు లేరు. మరియు ఈ పాపం నుండే, దావీదు మనకు ఇచ్చిన "మూర్ఖుడు" అనే భయంకరమైన వర్ణన పుట్టింది: "మూర్ఖుడు తన హృదయంలో దేవుడు లేడని అనుకున్నాడు." ఎందుకంటే, అలా పతనమైన వారు దేవుని నుండి వైదొలగడంతో సంతృప్తి చెందరు, వారు దేవునిపైనా మరియు ఆయన వాక్యంపైనా కూడా దాడి చేసేవారుగా మారితే తప్ప.

అందువలన మనం ఈ నియమానికి కట్టుబడి ఉండటం, మరియు జీవితాంతం ఈ పవిత్రమైన లంగరుకు మనల్ని మనం కట్టుకుని ఉండటం అత్యంత అవసరం. మనం కలిగియుండి, ఒప్పుకొనుచున్న వాక్యము దేవుని వాక్యమని నిశ్చయముగా అంగీకరించబడినందున, మనం సంపూర్ణ విశ్వాస సరళతతో దానికి అంగీకరించి, దానిని హత్తుకొని ఉండాలి; అంతేగాని, దాని గురించి ఆసక్తికరమైన విచారణతో వాదించకూడదు. ఎందుకంటే, ప్రతి విచారణ మరియు ఆసక్తికరమైన వాదన నిశ్చయమైన నాశనాన్ని తమతో పాటు తెస్తాయి.

కాబట్టి ఉదాహరణకు, ప్రభువు విందును గూర్చి క్రీస్తు యొక్క స్పష్టమైన మరియు ప్రత్యక్షమైన వాక్యం మనకు ఉంది, ఆయన రొట్టెను గూర్చి ఇలా అంటాడు, "ఇది మీ కొరకు ఇవ్వబడిన నా శరీరం," Luke 22:19. మరియు గిన్నెను గూర్చి,

"ఈ గిన్నె నా రక్తములో ఉన్న క్రొత్త నిబంధన", 1 కొరింథీ. 11:25. కాబట్టి మతోన్మాదులు ఈ స్పష్టమైన మాటల మీద విశ్వాసం నుండి తొలగిపోయి, ఇవి ఎలా సాధ్యమవుతాయని వాదించడం మొదలుపెట్టినప్పుడు, వారు క్రమంగా దారి తప్పి, ఇవి క్రీస్తు మాటలని నిశ్చయంగా తిరస్కరించి, చివరికి వాటికి వ్యతిరేకంగా తీవ్రంగా పోరాడతారు.

ఇప్పుడు మన ముందున్న మోషే వచనంలో వ్రాయబడినట్లుగా, హవ్వకు సంభవించినట్లే.

సరిగ్గా అదే పద్ధతిలో, అరియస్ దేవుని గురించి ఆలోచించడం ప్రారంభించి, దేవుడు అత్యంత నిశ్చయమైన మరియు సంపూర్ణమైన ఏకత్వం అని తన స్వంత తర్కం ద్వారా నిర్ధారణకు వచ్చినప్పుడు, అతను మొదట "బహుశా క్రీస్తు దేవుడు కాకపోవచ్చు" అనే ప్రతిపాదనను ముందుకు తెచ్చాడు. ఆ తర్వాత అతను తన అసంబద్ధతలను ఎంత దూరం తీసుకువెళ్లాడంటే, "క్రీస్తు దేవుడు కాదు" అని స్పష్టంగా నిర్ధారించి, తన నిర్ధారణను సమర్థించుకున్నాడు. యోహాను, "వాక్యము దేవుడై యుండెను" అని స్పష్టంగా ప్రకటించినప్పటికీ, అది అతన్ని ఏమాత్రం కదిలించలేదు.

1:1; "తండ్రి, కుమారుడు మరియు పరిశుద్ధాత్మ నామంలో" బాప్తిస్మం పొందాలని క్రీస్తు మనుష్యులకు ఆజ్ఞాపించాడు, మత్తయి 28:19; మరియు మనం క్రీస్తును విశ్వసించడానికి, ఆయనను ఆరాధించడానికి మరియు ఆయనకు ప్రార్థించడానికి పిలువబడ్డాము, Acts 13:39;

Ps. 97:7. అయినప్పటికీ, మన పరిస్థితి ఆయన చేత, కేవలం ఆయన చేత మాత్రమే తీర్పు తీర్చబడటమే అయినప్పుడు, దేవుణ్ణి తీర్పు తీర్చే బాధ్యతను మనమే చేపట్టడం కంటే పెద్ద అసంబద్ధత ఇంకేముంటుంది?

కాబట్టి, ఈ సూత్రానికి కట్టుబడి, దానిని పట్టుదలతో అనుసరించడం మన కర్తవ్యం: అదేమిటంటే, దేవుడు ఏదైనా చెప్పినప్పుడు మనం దానిని నమ్మాలి, దాని గురించి వాదించకూడదు; దానికి విరుద్ధంగా, మన బుద్ధిని, ప్రతి ఆలోచనను క్రీస్తుకు లోబరచుకోవాలి.

కాబట్టి, ప్రవక్తయైన యెషయా మాటలను మనం సముచితంగా ఉదహరించవచ్చు, "మీరు విశ్వసించకపోతే, నిశ్చయంగా మీరు స్థిరపడలేరు," యెషయా 7:9. ఎందుకంటే, మనకు విపరీతమైన కుతూహలం కలిగేంతవరకు మనం విచారిస్తూనే ఉన్నా, కన్ను ఎలా చూస్తుందో, చెవి ఎలా వింటుందో, ఆత్మ అంటే ఏమిటో మొదలైనవాటిని మనం ఎన్నటికీ అర్థం చేసుకోలేము. అయినప్పటికీ, ఈ విషయాలన్నీ మనలో అంతర్భాగమే, మరియు మన అన్ని క్రియలలో ప్రతిరోజూ, ప్రతి క్షణం మనం వాటిని ఉపయోగిస్తాము. అలాంటప్పుడు, మన ఇంద్రియాలకు, సామర్థ్యాలకు మించిన, కేవలం దేవుని వాక్యంలోనే కనబడే ఆ విషయాలను మనం ఎలా అర్థం చేసుకోగలం? అందువల్ల, నియమించబడిన రొట్టె క్రీస్తు శరీరం అని, మరియు నియమించబడిన ద్రాక్షారసం క్రీస్తు రక్తం అని కేవలం వాక్యంలోనే కనబడుతుంది.

ఈ విషయాలను అర్థం చేసుకోవడం కాదు, నమ్మడమే మన కర్తవ్యం; ఎందుకంటే వాటిని మనం అర్థం చేసుకోలేము.

అదే విధంగా, మోషే వ్రాసిన ఈ వాక్యభాగంలో దేవుని మాటలు కూడా అత్యంత సరళంగా, స్పష్టంగా ఉన్నాయి, "తోట మధ్యలో ఉన్న చెట్టు ఫలమును మీరు తినకూడదు." కానీ ఆ మాటలలో దేవుని మనస్సును, ఆయన ఈ విషయాలు ఎందుకు అలా జరగాలని సంకల్పించాడో హేతువు గ్రహించలేకపోయింది. కాబట్టి, హవ్వ తాను విన్న ప్రభువు ఆజ్ఞతో సంతృప్తి చెందక, దానిని గూర్చి కుతూహలంతో విచారించడం ప్రారంభించినప్పుడు, ఆమె నశించిపోయింది. అందువల్ల, సాతాను వాక్యంపైనా, విశ్వాసంపైనా దాడి చేసే శోధనలన్నింటికీ ఈ శోధన ఒక నిజమైన ఉదాహరణ. హవ్వకు ఆ ఫలమును తినాలనే కోరిక కలగకముందే, దేవుడు ఆదాముతో పలికిన మాటను ఆమె విడిచిపెట్టింది. ఆమె ఆ వాక్యాన్ని గట్టిగా పట్టుకొనివుంటే, దేవుని పట్ల భయభక్తులతో, విశ్వాసంతో నిలిచి ఉండేది. మరోవైపు, ఆమె ఆ వాక్యాన్ని విడిచిపెట్టిన వెంటనే, దేవుని పట్ల తిరస్కారం ఆమెలోకి ప్రవేశించింది; ఆ తర్వాత అపవాదికి విధేయత చూపింది.

ఈ విషయాలను నేర్చుకోవడం, వాటిని తెలుసుకోవడం మనకు ప్రయోజనకరం. అందువలనే పేతురు మనలను ఇలా హెచ్చరిస్తున్నాడు: శోధనలో స్థిరంగా నిలబడాలి, శోధకుడిని ఎదిరించాలి, దృఢమైన విశ్వాసంతో వాక్యాన్ని గట్టిగా పట్టుకొని ఉండాలి, వాక్యానికి విరుద్ధమైన దేనినీ వినకుండా మన చెవులను మూసుకొని ఉండాలి (1 పేతురు 5:9). ఎందుకంటే, హవ్వ అనుభవించిన అటువంటి "శ్రమలు" మరియు శోధనలు మనకు నిజమైన "పాఠాలు"; ఆమెలాగే మనం కూడా వాక్యం మరియు విశ్వాసం నుండి పక్కకు మళ్ళించబడి అవే శ్రమలను అనుభవించకూడదు.

మన పాఠంలో తరువాత వచ్చే, "మీ కన్నులు తెరవబడునని దేవునికి తెలుసు," అనే వాక్యాన్ని రెండు విధాలుగా తీసుకోవచ్చు. మనం ఈ విధంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు:

అంత మంచి మరియు ఉపయోగకరమైన ఫలాన్ని తినకుండా మనిషిని నిషేధించినందుకు, దేవునిపై ద్వేషాన్ని రేకెత్తించే ఉద్దేశ్యంతో సైతాను ఈ విధంగా మాట్లాడాడు; తద్వారా, దేవుడు తగినంత ఉదారంగా లేడనే కారణంతో, హవ్వలో దేవుని పట్ల ద్వేషానికి నాంది పలకాలని సైతాను ప్రయత్నించాడు. లేదా, నేను ఈ వాక్యాన్ని ఇలా అర్థం చేసుకోవాలనుకుంటున్నాను: సైతాను ఈ మాటలను దేవుని స్తుతిస్తున్నట్లుగా మాట్లాడాడు; తద్వారా అతను హవ్వను తన మోసంలో మరింత సులభంగా చిక్కులో పెట్టగలడు. అతను ఆమెతో ఇలా అన్నట్లుగా: "మంచి చెడుల జ్ఞానం లేకుండా, చీకటిలో మీరు మరియు ఆదాము జీవించాలని దేవుడు కోరుకునేవాడు కాదని నిశ్చయంగా తెలుసుకోండి. ఆయన మంచివాడు. మీకు ఏ విధంగానైనా మేలు లేదా ఆనందాన్ని కలిగించే దేనినీ ఆయన అసూయపడడు. మంచి చెడుల జ్ఞానం విషయంలో మీరు ఆయనలాగే ఉండటంతో ఆయన పూర్తిగా సంతృప్తి చెందుతాడు."

సాతాను ఈ విధంగా దేవుణ్ణి స్తుతించినప్పుడు, క్షణంలో ఒక మనిషి గొంతు కోయడానికి కావలసిన కత్తి అతని చేతిలో ఉన్నట్లే. ఎందుకంటే, హృదయ కామం కోరుకునే దాని వెనుక దేవుని వాక్యం మరియు చిత్తం అనే సాకును తీసుకువచ్చినప్పుడు, సాతాను ఒక మనిషి పతనాన్ని అత్యంత సులభతరం చేస్తాడు. అందుకే, ఇప్పుడు చర్చలో ఉన్న ఈ మాటలను, హవ్వలో దేవుని పట్ల ఏ ద్వేషాన్ని రేకెత్తించడానికి కాకుండా, ఆమెను ఒప్పించడానికి ఉద్దేశించినవిగా సాతాను పలికాడని నేను భావించడానికి ఇష్టపడతాను. అయినప్పటికీ, నా శ్రోతలారా, ఈ వాక్యభాగం యొక్క అర్థాన్ని మీకు అత్యంత నచ్చిన విధంగా స్వీకరించే పూర్తి స్వేచ్ఛను నేను మీకు వదిలివేస్తున్నాను. సాతాను యొక్క మొత్తం లేదా ఏకైక లక్ష్యం యొక్క సారాంశం ఇది: సాధ్యమైన అన్ని మార్గాల ద్వారా హవ్వను వాక్యం నుండి దూరం చేసి, వాక్యం ద్వారా నిషేధించబడిన దానిని చేయడానికి ఆమెను ఒప్పించడం. ఎందుకంటే సాతాను దేవుని వాక్యానికి అత్యంత తీవ్రమైన శత్రువు; ఎందుకంటే మన సంపూర్ణ రక్షణ ఆ వాక్యానికి మనం విధేయత చూపడంలోనే ఉందని అతనికి తెలుసు.

అయితే ఇక్కడ ఏమాత్రం అసంబద్ధం కాని ఒక ప్రశ్న తలెత్తుతుంది. హవ్వ తన పాపాన్ని ఇంకా ఎందుకు గ్రహించలేదు? ఎందుకంటే, ఆమె ఆ పండును ఇంకా మింగకపోయినప్పటికీ, వాక్యానికి మరియు విశ్వాసానికి విరోధంగా పాపం చేసింది. ఆమె వాక్యం నుండి అబద్ధానికి, విశ్వాసం నుండి అవిశ్వాసానికి; దేవుని నుండి సాతానుకు మరియు దేవుని ఆరాధన నుండి విగ్రహారాధనకు మళ్లింది. ఆమె పాపానికి ఇదే సారాంశం, ఎందుకంటే పండును కోయడం ఆమె పాపానికి సారాంశం కాదు, అలాంటప్పుడు వెంటనే మరణం ఎందుకు సంభవించలేదు? అంతటి ఘోరమైన పాపాన్ని ఆమె ఎందుకు గ్రహించలేదు? అంతేకాదు, ఆదామును కూడా దానిని తినమని ఒప్పించేలోపే, ఆ పండును తిన్న తర్వాత, దానికి నిర్ణయించబడిన శిక్ష అయిన మరణాన్ని ఆమె ఎందుకు అనుభవించలేదు?

వివేకం యొక్క ఉన్నత శక్తి, మరియు నిమ్న శక్తి గురించి పండితులు చాలా రకాలుగా వాదిస్తారు. ఆదాముకు ఉన్నతమైన వివేక శక్తి ఉందని, హవ్వకు నిమ్నమైన వివేక శక్తి ఉందని వారు భావిస్తారు. అటువంటి అర్ధజ్ఞాన మరియు పాండిత్య వాదనలన్నింటినీ మనం పక్కన పెట్టి, ఈ వాక్యభాగం యొక్క నిజమైన అర్థాన్ని అన్వేషిద్దాం, అది ఈ క్రింది విధంగా ఉంది:

మొట్టమొదటగా, దేవుని దీర్ఘ సహనం గొప్పది. అందువల్ల ఆయన పాపాన్ని వెంటనే శిక్షించడు. ఒకవేళ ఆయన అలా చేస్తే మనం త్వరలోనే నశించిపోతాము. దేవుని ఈ దీర్ఘ సహనాన్ని సాతాను ఎల్లప్పుడూ దుర్వినియోగం చేస్తాడు. మనిషి తన పాపాన్ని వెంటనే గ్రహించకూడదనేదే అతని ఉద్దేశ్యానికి సరిగ్గా సరిపోతుంది. ఎందుకంటే, శిక్ష ఈ విధంగా వాయిదా పడటం వల్ల, సాతాను మనస్సును భద్రతతో, నిశ్చింతతో నింపుతాడు. తద్వారా మనిషి తాను పాపం చేశాననే వాస్తవాన్ని గ్రహించకుండా గుడ్డివాడిగా ఉండటమే కాకుండా, తన పాపాలలో ఆనందించేలా, వాటినిబట్టి అతిశయించేలా చేయబడతాడు.

ఇదంతా మనం పోపులలోనూ, పాపిస్టులలోనూ చూస్తాము. మనస్సాక్షి అనే వధశాలను, అవును, తమ భక్తిహీనమైన బోధన ద్వారా మనుషులను ఏ నాశనంలోకి నెడుతున్నారో వారు తమ కళ్ళతోనూ, హృదయాలతోనూ చూడగలిగితే, నిస్సందేహంగా తమ బోధనను మార్చుకుంటారు. కానీ ఇప్పుడు, సైతాను తన భ్రమలతో వారి కళ్ళను ఎంతగా మిరుమిట్లు గొలిపిస్తున్నాడంటే, వారు తమ సొంత తీర్పును, తమపై వేలాడుతున్న దేవుని ఉగ్రతను గ్రహించలేకపోతున్నారు. అందువల్ల, ఈ ఘోరమైన పాపాల మధ్యలోనే, వారు తాము అత్యంత గొప్ప కార్యాలు సాధించినట్లుగా తమ అద్భుత విజయాలను ప్రదర్శిస్తూ, అత్యంత భద్రతతో, సంతోషంతో, ఆనందంతో జీవిస్తున్నారు.

హవ్వ విషయంలో సరిగ్గా ఇదే జరిగింది. తన అవిశ్వాసం వలన ఆమె వాక్యము నుండి అబద్ధములోనికి పరుగెత్తింది. అందువల్ల దేవుని దృష్టిలో ఆమె అప్పటికే మరణించినది. కానీ సాతాను ఆమె హృదయాన్ని, కన్నులను తన వశంలో ఉంచుకున్నందువల్ల, ఆమె తన మరణాన్ని చూడకపోవడమే కాకుండా, ఆ ఫలం మీద ఆశతో క్రమంగా మరింతగా రగిలిపోయింది; మరియు తన ఈ విగ్రహారాధనతోను, తన పాపంతోను నిశ్చయంగా ఆనందించింది.