మొదటి భాగం. ఓడలో నోవహు — వరద తగ్గుదల.

మొదటి భాగం. ఓడలో నోవహు — వరద తగ్గుదల.

ఎ. ఓడలో నోవహు పరిస్థితి.

8:1ఎ. మరియు దేవుడు నోవహును, అతనితో ఓడలో ఉన్న సమస్త జంతువులను, మరియు పశువులన్నిటినీ జ్ఞాపకం చేసుకున్నాడు.

[1] ఆ భయంకరమైన ఉగ్రత శాంతించి, భూమితో పాటు సమస్త ప్రాణులు నాశనమైనప్పుడు, నోవహు మరియు అతని కుమారులు మానవ జాతికి సంతతి అవుతారని దేవుడు వారికి చేసిన వాగ్దానం నెరవేరడం ప్రారంభమైంది. నిస్సందేహంగా ఈ వాగ్దానం వారికి ఎంతో ఆసక్తితో ఎదురుచూసిన విషయం. విశ్వాస జీవితం వలె కష్టాలతో చుట్టుముట్టబడిన జీవితం మరొకటి లేదు. నోవహు మరియు అతని కుమారులు జీవించిన జీవితం ఇదే; వారు తమ ఆసరా కోసం పూర్తిగా ఆకాశంపైనే ఆధారపడటం మనం చూస్తాము. భూమి నీటితో కప్పబడి ఉంది. నిలబడటానికి అడుగుభాగం లేదు. ఈ జలప్రళయంలో వారు కొట్టుకుపోతున్నప్పుడు, వాగ్దాన వాక్యమే వారిని నిలబెట్టింది.

[2] పాపిస్టుల వాదనలు చూపినట్లుగా, శరీరం ప్రమాదం నుండి విముక్తి పొందినప్పుడు, అది విశ్వాసాన్ని తృణీకరిస్తుంది. అది ఆడంబరమైన మరియు శ్రమతో కూడిన పనులను ప్రేమిస్తుంది; వీటిలో అది చెమటలు చిందిస్తుంది. కానీ ఇదిగో నోహు, అన్ని వైపులా నీటితో చుట్టుముట్టబడినప్పటికీ, మునిగిపోలేదు! నిశ్చయంగా అతన్ని నిలబెట్టేది కర్మలు కాదు, వాగ్దాన వాక్యం ద్వారా అందించబడిన దేవుని కరుణపై ఉన్న విశ్వాసమే.

[3] "దేవుడు జ్ఞాపకం చేసుకున్నాడు" అనే మాటలలో నోవహు ఎదుర్కొన్న కష్టం సూచించబడింది. ఈ విధంగా మోషే, నోవహు చాలా కాలం నీటిపై విసిరివేయబడ్డాడని, దేవుడు అతన్ని పూర్తిగా మరచిపోయినట్లు అనిపించిందని సూచిస్తున్నాడు. దైవ కృప యొక్క కిరణాలు మాయమై, వారు చీకటిలో కూర్చున్నప్పుడు లేదా దేవునిచే మరచిపోయినప్పుడు, అటువంటి మానసిక ఒత్తిడిని అనుభవించేవారు, సన్యాసిగా లేదా [4] గా ఉండటం కంటే వాక్యంలో లేదా విశ్వాసంతో మాత్రమే జీవించడం చాలా కష్టమని అనుభవం ద్వారా తెలుసుకుంటారు. అందువల్ల, పరిశుద్ధాత్మ "దేవుడు నోవహును జ్ఞాపకం చేసుకున్నాడు" అని చెప్పినప్పుడు అది అర్థరహితమైన వ్యక్తీకరణ కాదు. ఆయన ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే, నోవహు ఓడలోకి ప్రవేశించిన రోజు నుండి, ఏ మాట చెప్పబడలేదు, అతనికి ఏమీ వెల్లడి చేయబడలేదు; అతను ప్రకాశించే దైవ కృప యొక్క ఏ కిరణాన్ని చూడలేదు, కానీ అతను అంగీకరించిన వాగ్దానాన్ని మాత్రమే పట్టుకున్నాడు, అదే సమయంలో దేవుడు ఖచ్చితంగా మరచిపోయినట్లుగా నీరు మరియు అలలు ఉగ్రరూపం దాల్చాయి. వారు ఓడలో ఉన్న నూట యాభై రోజుల పాటు అతని పిల్లలు, పశువులు మరియు అన్ని ఇతర జంతువులు కూడా అదే ప్రమాదాన్ని ఎదుర్కొన్నాయి. మరియు జయించే సహాయంతో పవిత్రమైన సంతానం

ఆత్మ ఆ కష్టాలను అధిగమించింది, శారీరక వేదన, కన్నీళ్లు మరియు అపారమైన భయం లేకుండా ఆ విజయం లభించలేదు; నా అభిప్రాయంలో, ఆ భయాన్ని మృగము కూడా అనుభవించింది.

[5] అందువల్ల వారికి రెండు రకాల ప్రమాదాలు ఎదురయ్యాయి. మానవాళి మొత్తాన్ని మింగివేసిన ఆ విశ్వవ్యాప్త ప్రళయం, నీతిమంతులకు అపారమైన దుఃఖాన్ని కలిగించకుండా అదృశ్యం కాలేదు, ప్రత్యేకించి వారు తమ సంఖ్య చాలా తక్కువగా తగ్గిపోయిందని చూసుకున్నారు. అంతేకాకుండా, దేవుని నుండి ఎటువంటి ఓదార్పు లేకుండా దాదాపు సగం సంవత్సరం పాటు ఆ నీటిచే కొట్టుమిట్టాడటం ఒక తీవ్రమైన విషయం.

[6] మోషే ఉపయోగించిన "దేవుడు నోవహును జ్ఞాపకం చేసుకున్నాడు" అనే వ్యక్తీకరణను అలంకారిక ప్రయోగం అని పిలవడం ద్వారా దాని అర్థాన్ని తగ్గించకూడదు, ఎందుకంటే ఇది దేవుడు నోవహును మరచిపోయిన వ్యక్తి వలె ప్రవర్తించాడని సూచిస్తుంది, అయితే దేవుడు నిజానికి తన పరిశుద్ధులను మరచిపోలేడు. నిజానికి, కేవలం వాక్చాతుర్యంలో ఆరితేరిన వ్యక్తికి, దేవుడు తనను మరచిపోయాడని భావించే స్థితిలో జీవించడం అంటే ఏమిటో తెలియదు.

అత్యంత పరిపూర్ణమైన పరిశుద్ధులు మాత్రమే ఆ విషయాన్ని అర్థం చేసుకోగలరు, మరియు ఒకరకంగా చెప్పాలంటే, మరచిపోయే దేవుణ్ణి విశ్వాసంతో భరించగలరు. అందువల్ల కీర్తనలు మరియు పవిత్ర గ్రంథములన్నియు ఈ విధమైన మొరలతో నిండియున్నవి; వాటిలో దేవుడు లేచి నిలబడాలని, తన కన్నులు తెరవాలని, వినాలని, మేల్కొనాలని వేడుకోబడినవి.

[7] ఎక్కువ అనుభవం ఉన్న సన్యాసులు కొన్నిసార్లు ఈ శోధనకు గురయ్యేవారు మరియు దానిని కృప నిలుపుదల అని పిలిచేవారు. ఈ చివరిది తేలికపాటి స్వభావం గల శోధనలలో కూడా అనుభవించవచ్చు. యువకులలో కనిపించే కామజ్వాల దేవుని వాక్యం మరియు పవిత్రాత్మ ద్వారా అదుపులో ఉంచబడకపోతే పూర్తిగా భరించలేనిది. అదేవిధంగా, పరిణతి చెందిన వయస్సులో, సహనం లేకపోవడం మరియు ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలనే కోరికను ఏ విధంగానూ అధిగమించలేము.

దేవుడు వాటిని ఆత్మ నుండి పెకిలిస్తాడు. మరింత తీవ్రమైన శోధనలు మనల్ని చుట్టుముట్టినప్పుడు మరియు దైవకృప నిలిచిపోయిందని భావించినప్పుడు, ఆత్మ నిరాశ అనే చీకటిలోకి గానీ, లేదా బంధించే పూర్వనిర్ణయ సిద్ధాంతాలలోకి గానీ పడిపోయే అవకాశం ఎంత ఎక్కువగా ఉంటుంది.

[8] అందువల్ల, రబ్బీల వ్యాఖ్యానం ప్రకారం, ఈ వ్యక్తీకరణను కేవలం ఒక అలంకారిక పదంగా కొట్టిపారేయకూడదు. హృదయం వర్ణించలేని విధంగా మూలుగుతున్నప్పుడు, శరీరం నుండి విజయాన్ని లాక్కోవడానికి కేవలం ఒక చిన్న విశ్వాసపు నిప్పురవ్వ మాత్రమే మిగిలి ఉన్నప్పుడు, నిరాశ ఆవరించడాన్ని అనుభవించే ఆత్మ యొక్క స్థితిని వర్ణించడానికి ఇది ఉద్దేశించబడింది. పౌలు సాతాను దూత వలన బాధపడినట్లే, నోవహు కూడా తన హృదయంలో కత్తిపోటుకు గురైనట్లు భావించాడని, మరియు అతను తరచుగా తనలో తాను ఇలా వాదించుకున్నాడని మనం నమ్మవచ్చు: దేవునికి నీవు మాత్రమే ఇంత ప్రియమైనవాడవని నమ్ముతున్నావా? జలాలు అపరిమితంగా ఉన్నప్పుడు, ఆ మహా మేఘాలు అక్షయమైనవిగా కనిపించినప్పుడు, అంతం వరకు నీవు సురక్షితంగా ఉంటావని నమ్ముతున్నావా?

[9] అలాంటప్పుడు, అటువంటి ఆలోచనలు స్త్రీల బలహీనమైన మనసుల్లోకి కూడా ప్రవేశించినప్పుడు, దాని ఫలితంగా ఎలాంటి కేకలు, విలాపాలు, కన్నీళ్లు వెలువడి ఉంటాయని మనం ఊహించవచ్చు? దుఃఖం, శోకంతో దాదాపు కుంగిపోయిన అతను, తన హృదయంలో లేని ఉల్లాసంతో ఇతరులను ఓదార్చవలసి వచ్చింది.

[10] అందువల్ల, ఓడలో అంతకాలం బందీలుగా జీవించడం, ఎడతెరిపి లేకుండా కురుస్తున్న వర్షాన్ని చూడటం మరియు అలలపై తేలుతూ అటూ ఇటూ కొట్టుకుపోవడం వారికి ఏమాత్రం పరిహాసం లేదా వినోదం కాదు. దేవుడు చివరకు నోవహును మరియు అతని కుమారులను జ్ఞాపకం చేసుకున్నాడని మోషే చెప్పినప్పుడు, దేవునిచే మరచిపోయిన అనుభవం ఇదేనని అతను సూచిస్తున్నాడు.

[11] ఓడలోని వారు విశ్వాసం ద్వారా ఈ భావనను జయించినప్పటికీ, వారు శరీరానికి గొప్ప వేదన కలగకుండా అలా చేయలేదు; పవిత్రమైన జీవితాన్ని గడిపే యువకుడు కామాన్ని జయించినట్లే, కానీ నిశ్చయంగా గొప్ప వేదన మరియు శ్రమ లేకుండా కాదు. ఈ సందర్భంలో, పరీక్ష గొప్పదిగా ఉన్నప్పుడు, దేవుడు దయగలవాడని మరియు వారిని జ్ఞాపకం చేసుకున్నాడని చెప్పే వాస్తవానికి అన్ని సాక్ష్యాలు విరుద్ధంగా ఉన్నప్పుడు, వారు నిజంగా విజయం సాధించారు, కానీ భయంకరమైన శ్రమ లేకుండా కాదు. ఎందుకంటే స్వతహాగా బలహీనమైన శరీరం, మరచిపోయిన దేవుని ఆలోచనను కంటే తక్కువ సహనంతో దేనినీ భరించలేదు. దేవుడు దానిని జ్ఞాపకం చేసుకున్నప్పుడు, ఆయన విజయాన్ని మరియు అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదించినప్పుడు మానవ స్వభావం గర్వంతో పొంగిపోవడానికి మరియు అహంకారంతో ఉండటానికి మొగ్గు చూపుతుంది. అలాంటప్పుడు, దేవుడు మనల్ని విడిచిపెట్టినట్లు అనిపించినప్పుడు మరియు ప్రతిదీ మనకు వ్యతిరేకంగా జరిగినప్పుడు మనం ఆత్మలో కృంగిపోయి నిరాశ చెందడంలో ఆశ్చర్యం ఏముంది?

[12] ఈ కథ మన ముందు విశ్వాసం, సహనం మరియు ఓర్పులకు ఒక ఉదాహరణను ఉంచుతుందని మనం గుర్తుంచుకోవాలి, తద్వారా దైవిక వాగ్దానం మనకు ఉన్నందున, మనం దానిని విశ్వసించడం నేర్చుకోవడమే కాకుండా, మనకు సహనం అవసరమని కూడా పరిగణించాలి. గొప్ప పోరాటం లేకుండా సహనం నిలబడదు, మరియు క్రీస్తు క్రొత్త నిబంధనలో ఇలా చెప్పినప్పుడు దానిని సంపాదించుకోమని మనకు పిలుపునిచ్చాడు:

"అంతము వరకు సహించువాడే రక్షింపబడును," Mt 24:13.

[13] ఈ కారణంగానే దేవుడు కొంతకాలం పాటు మనలను మరచిపోయినట్లుగా కనబడుతూ, తన కృపను నిలిపివేస్తాడు, పాఠశాలల్లో చెప్పినట్లుగా. ఈ శోధనలో ఆత్మ మాత్రమే కాకుండా శరీరం కూడా ఎలాగైతే బాధపడుతుందో, అలాగే ఆ తర్వాత, ఆయన మనలను తిరిగి గుర్తుంచుకోవడం ప్రారంభించినప్పుడు, శోధన సమయంలో ఆత్మకు మాత్రమే మరియు అది కూడా చాలా అస్పష్టంగా స్పష్టంగా కనిపించిన కృప యొక్క గ్రహణశక్తి శరీరానికి కూడా విస్తరిస్తుంది.

[14] అందువల్ల, "జ్ఞాపకం చేసుకున్నాడు" అనే పదం జలప్రళయం జరిగినంత కాలం మనిషి మరియు జంతువులను గొప్ప దుఃఖం ఆవరించిందని సూచిస్తుంది. ఆత్మ లేకుండా శరీరానికి చిన్న పరీక్షలలో కూడా భరించలేని దేవుని జ్ఞాపకశక్తి నుండి ఈ లోపాన్ని నోవహు మరియు ఇతరులు గొప్ప సహనం మరియు అసాధారణ ధైర్యంతోనే భరించి ఉండాలి. నిజమే, దేవుడు తన వారిని విడిచిపెట్టినట్లు అనిపించినప్పుడు కూడా వారిని ఎల్లప్పుడూ జ్ఞాపకం చేసుకుంటాడు; కానీ మోషే, ఆయన తన ప్రజలను ఇక్కడ ఒక సూచన ద్వారా, కంటికి కనిపించే విధంగా జ్ఞాపకం చేసుకున్నాడని, మరియు వాక్యం మరియు ఆత్మ ద్వారా తాను ముందుగా వాగ్దానం చేసిన దానిని బహిరంగంగా నెరవేర్చాడని సూచిస్తున్నాడు.

ఈ అధ్యాయంలో ఇది అత్యంత ముఖ్యమైన భాగం.

8:1b-3. మరియు దేవుడు భూమి మీద గాలిని కలుగజేయగా నీళ్ళు తగ్గుముఖమయ్యాయి; అగాధపు ఊటలును ఆకాశపు కిటికీలును మూయబడెను, ఆకాశము నుండి కురియు వర్షము నిలిచిపోయెను; మరియు భూమి మీద నుండి నీళ్ళు నిరంతరముగా వెనుకకు పోయినవి; మరియు నూట యాభై దినములు గడిచిన తరువాత నీళ్ళు తగ్గిపోయెను.

[15] మోషే పైన చెప్పినట్లుగా (ch 7:11-12), ఆ జలప్రళయం మూడు విభిన్న రీతులలో విజృంభించింది; ఎందుకంటే మహా సముద్రపు ఊటలు బద్దలవడమే కాకుండా, ఆకాశపు కిటికీలు తెరుచుకున్నాయి, మరియు వర్షం కూడా కురిసింది. నూట యాభైవ రోజున ఈ శక్తులు ఆగిపోయినప్పుడు, మళ్ళీ ప్రశాంతత నెలకొంది మరియు దేవుడు జ్ఞాపకం చేసుకున్నాడనే వాస్తవం స్పష్టమైంది. నోవహు, అతని కుమారులు, వారి భార్యలు, అలాగే జంతువులు కూడా అంతటి గొప్ప మరియు నిరంతర భయం తర్వాత సేదతీరారు. రెండు రోజుల పాటు సాగే తుఫాను సముద్రయానీకులను నిరాశకు గురిచేస్తే, అర సంవత్సరం పాటు అలా కొట్టుమిట్టాడటం ఇంకెంత బాధాకరంగా ఉండి ఉంటుంది!

[16] అప్పటికింకా పూర్తిగా నీటితో కప్పబడి ఉన్న భూమిపై గాలి ఎలా వీచింది అనే ప్రశ్న ఇక్కడ తలెత్తుతుంది. గాలులకు ఎండబెట్టే శక్తి ఉందన్నది కొత్త విషయమేమీ కాదు, ముఖ్యంగా తూర్పు నుండి వీచే గాలులను మన దేశస్థులు "హోలే విండే" అని, వర్జిల్ "బార్చింగ్ విండ్స్" అని పిలుస్తారు, ఎందుకంటే అవి భూమిపై కరువును తెస్తాయి. వీటిని హోషేయ కూడా ప్రస్తావించాడు.

13:15. అందువల్ల, వివరణ చాలా సులభం. భూమి మీద, అంటే నీటి ఉపరితలం మీద, గాలిని చాలా సేపు వీచేలా చేశారని, చివరికి నీరు ఎండిపోయి భూమి మళ్ళీ కనిపించిందని మోషే చెప్పాడు. అలాగే, నిర్గమకాండములో, మండే గాలి ఎర్రమందును ఎండబెట్టిందని చెప్పబడింది.

సముద్రం. ఇప్పుడు, దేవుడు గాలి లేకుండా కూడా దీనిని సాధించి ఉండవచ్చు, అయినప్పటికీ ఆయన తన ఉద్దేశ్యాలను సాధించడానికి అలవాటుగా ఒక సహజమైన మార్గాన్ని ఉపయోగిస్తాడు.

[17] ఈ సమయం వరకు నోవహు చీకటిలో జీవించాడు, భయంకరమైన పరిమాణంలో ఉప్పొంగుతున్న నీటిని తప్ప మరేమీ చూడలేదు. ఇప్పుడు సూర్యుని మధురమైన కాంతి మరోసారి ప్రకాశిస్తుంది, మరియు అన్ని దిశల నుండి గాలులు గర్జించడం ఆగిపోతాయి. నీటిని తగ్గించడానికి ఉద్దేశించిన తూర్పు గాలి మాత్రమే వీస్తుంది, మరియు అది క్రమంగా నిలిచిపోయిన వరదను తొలగిస్తుంది. ఇతర మార్గాలు కూడా ప్రభావవంతంగా ఉన్నాయి; సముద్రం ఇకపై తన అలలను భూమిపైకి విసరదు, కానీ అది వెదజల్లిన నీటిని వెనక్కి తీసుకుంటుంది, మరియు స్వర్గపు వరద ద్వారాలు మూసివేయబడతాయి.

[18] దేవుడు నోవహును ఓదార్చేందుకు ఇవి బాహ్యమైన మరియు స్పష్టమైన సంకేతాలు, ఆయన అతన్ని మరచిపోలేదని, కానీ జ్ఞాపకం ఉంచుకున్నాడని అవి అతనికి చూపిస్తాయి. ఇది మనకు కూడా ఆచరణాత్మకమైన మరియు అవసరమైన పాఠం. ప్రమాదాల మధ్యలో ఉన్నప్పుడు మనం దేవుని సహాయం కోసం నిశ్చయంగా ఎదురుచూడవచ్చు, మనం విశ్వాసంలో కొనసాగుతూ, దేవుని వాగ్దానాల నెరవేర్పు కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటే ఆయన మనలను విడిచిపెట్టడు.

8:4. మరియు ఆ మందసం ఏడవ నెల పదిహేడవ రోజున అరారత్ పర్వతాల మీద నిలిచింది.

[19] ఓడ భూమి నుండి పైకి లేచే వరకు నలభై రోజుల పాటు నీరు పెరిగింది. అప్పుడు అది నూట యాభై రోజుల పాటు గాలి మరియు అలలచే నడపబడుతూ నీటిపై తేలియాడింది, దేవుని జ్ఞాపకానికి ఎటువంటి సూచన లేకుండా. చివరికి నీరు తగ్గడం ప్రారంభమైంది, మరియు ఓడ నిలిచింది.

[20] ఇక్కడ యూదుల మధ్య వివాదాస్పద అంశం నెలల సంఖ్య.

కానీ, రబ్బీల సూచనలు ఏమాత్రం వివేకవంతమైనవి కావని మనకు స్పష్టంగా తెలుస్తున్నప్పుడు, అప్రధానమైన విషయాలపై ఇంకెందుకు సమయం వృధా చేయాలి? మనం అరారత్ పర్వతాలు ఎక్కడ ఉన్నాయో విచారించడం మరింత ప్రయోజనకరం. అవి ఆసియా మైనర్‌లోని అత్యంత ఎత్తైన పర్వత శ్రేణులైన కాకసస్ మరియు టారస్‌లకు సమీపంలో ఉన్న అర్మేనియా పర్వతాలని సాధారణంగా నమ్ముతారు. కానీ నాకైతే, బహుశా అన్ని పర్వతాలలోకెల్లా అత్యంత ఎత్తైన ఇమౌస్‌ను ఉద్దేశించి ఉంటారని అనిపిస్తోంది.

భారతదేశాన్ని విభజించే (హిమాలయ) పర్వత శ్రేణితో పోలిస్తే, ఇతర పర్వతాలు మొటిమల కన్నా ఏమాత్రం ఎక్కువ కావు. లెబనాన్, టారస్ మరియు కాకసస్ వంటి చిన్న పర్వత శ్రేణులు బయటపడటానికి ముందు, మూడు నెలల పాటు నీరు కురుస్తూనే ఉండటాన్ని బట్టి, ఓడ అత్యంత ఎత్తైన పర్వతంపై నిలిచిందనడానికి నిదర్శనంగా చెప్పవచ్చు. ఈ శ్రేణులు, ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, హిమాలయ పర్వత శ్రేణికి పాదాలు లేదా మూలాలు వంటివి. మన హెర్సీనియన్ అడవి (హార్జ్) వరకు విస్తరించి ఉన్న ఆల్ప్స్ పర్వతాల శాఖలను గ్రీస్ పర్వతాలు అని పిలిచినట్లే ఇది ఉంటుంది. జాగ్రత్తగా పరిశీలించే ఎవరికైనా ఆ పర్వతాలు అద్భుతంగా ఒకదానితో ఒకటి సంబంధం కలిగి, ఏకమై ఉన్నట్లు కనిపిస్తాయి.

[21] జోసెఫస్ అర్మేనియా పర్వతాల గురించి అద్భుతమైన విషయాలు చెప్పాడు, మరియు అతని కాలంలో అక్కడ మందసపు అవశేషాలు కనుగొనబడ్డాయని అతను నమోదు చేశాడు. కానీ నేను అప్పుడప్పుడు అతని ప్రకటనల విశ్వసనీయతను సందేహిస్తే ఎవరూ నన్ను మతవిరోధిగా పరిగణించరని నేను అనుకుంటున్నాను.

8:5. మరియు పదవ నెల వరకు నీళ్ళు నిరంతరం తగ్గుతూ వచ్చాయి: పదవ నెలలో, ఆ నెల మొదటి రోజున, పర్వత శిఖరాలు కనిపించాయి.

[22] ఏడవ నెల వచ్చేసరికి నీళ్ళు ఎంతగా తగ్గిపోయాయంటే ఓడ అరారత్ పర్వతం మీద నిలిచిందని మోషే అంతకుముందే చెప్పాడు. ఆ తరువాత మూడవ నెలలో, దిగువ పర్వతాల శిఖరాలు కనిపించడం ప్రారంభించాయి, కాబట్టి నోవహు, ఒక కావలి గోపురం నుండి చూస్తున్నట్లుగా అరారత్ పర్వతాల నుండి క్రిందికి చూసినప్పుడు, ఆసియాలోని టారస్, సిరియాలోని లెబనాన్ మరియు అలాంటి ఇతర పర్వతాల శిఖరాలను కూడా చూశాడు. ఇవన్నీ దేవుని జ్ఞాపకానికి సూచనలు.

8:6-7. నలభై రోజులు గడిచిన తరువాత నోవహు తాను చేసిన ఓడ కిటికీని తెరిచి, ఒక కాకిని పంపగా, భూమి మీద నీళ్ళు ఇంకిపోయేంతవరకు అది అటూ ఇటూ తిరిగింది.

[23] ఇప్పటి వరకు చరిత్ర; దాని అలంకారిక ప్రాముఖ్యతను మనం సరైన స్థానంలో చర్చిద్దాం. ఒక అనువాదకుని అజాగ్రత్త ఈ కథలోని ఈ భాగంపై వివాదానికి కారణమైంది. జెరోమ్ అనువదించినట్లుగా, కాకి తిరిగి రాలేదని హీబ్రూ మూలపాఠం చెప్పదు; అందువల్ల, అది చుట్టూ శవాలు పడి ఉండటాన్ని చూసిందని తిరిగి రాలేదని ఒక కారణాన్ని కల్పించాల్సిన అవసరం లేదు. ఆహారం సమృద్ధిగా ఉండటం దానిని నిరోధించిందని వారు వాదిస్తున్నారు.

[24] దీనికి విరుద్ధంగా, పంపబడిన కాకి తిరిగి వచ్చిందని మోషే చెబుతున్నాడు; అయితే పావురంలాగా అది ఓడలో మళ్ళీ బంధించబడటానికి అనుమతించుకోలేదు. ఆ సమయానికి జంతువులు పొడి నేలను, ఆహారాన్ని కనుగొనగలవా అని తెలుసుకోవడానికి నోవహు కాకిని పంపాడని మోషే సూచిస్తున్నాడు. అయితే, ఆ కాకి తన పనిని నమ్మకంగా చేయలేదు, కానీ తన చెరసాల నుండి విడుదలైనందుకు సంతోషించి, నోవహును ఏమాత్రం పట్టించుకోకుండా అటూ ఇటూ ఎగురుతూ, స్వేచ్ఛా ఆకాశాన్ని ఆస్వాదించింది. అయితే, పందిలాంటి యూదులు తమ మనస్సుల అపవిత్రతను ప్రతిచోటా చూపిస్తారు. ఎందుకంటే ఆ కాకికి తన జత గురించి భయాలు ఉన్నాయని, మరియు ఆమె విషయంలో అది నోవహును కూడా అనుమానించిందని వారు భావిస్తారు.

ఆ అపవిత్రమైన మనసులకు సిగ్గు!

8:8-9. భూమి మీది నుండి నీళ్ళు తగ్గుముఖం పట్టాయో లేదో చూచుటకు ఆయన తన యొద్ద నుండి ఒక పావురమును పంపెను; అయితే ఆ పావురము నిలుచుటకు నిలువలేక, ఓడలోనికి ఆయన యొద్దకు తిరిగి వచ్చెను; ఎందుకనగా భూమి అంతటను నీళ్ళు నిండియుండెను: అప్పుడు ఆయన తన చెయ్యి చాపి దానిని పట్టుకొని ఓడలోనికి తన యొద్దకు తోడుకొని వచ్చెను.

[25] భూమి యొక్క స్థితి గురించి ఏ వార్తనూ తీసుకురాకుండా, ఇష్టానుసారంగా తిరుగుతున్న కాకి వల్ల నోవహు ఆశలు వమ్ము అయినప్పుడు, ఆ పనిని మరింత నిజాయితీగా నెరవేరుస్తుందని భావించి, అతను ఒక పావురాన్ని తీసుకున్నాడు. కోరుకున్న జ్ఞానాన్ని పొందడానికి నోవహుకు ఇద్దరు సాక్షులు ఉండేలా, ఆ రెండు పక్షులను ఒకే సమయంలో పంపారని చెప్పడానికి ఈ గ్రంథం దాదాపుగా మనకు అధికారం ఇస్తుంది. స్వేచ్ఛా ఆకాశాన్ని ఆస్వాదిస్తున్న కాకి, ఓడ చుట్టూ ఎగిరింది, కానీ దానిలోకి తిరిగి రావడానికి ఇష్టపడలేదు. అయితే, శవాలు మరియు కుళ్ళిపోవడం నుండి పారిపోతున్న పావురం, తిరిగి వచ్చి పట్టుబడటానికి అనుమతించింది. మనం వినబోయే ఈ కథ, the 8:10-12 గురించి ఒక చక్కని రూపకాన్ని అందిస్తుంది. మరియు అతను ఇంకొక ఏడు రోజులు అక్కడే ఉన్నాడు; మరియు అతను మళ్ళీ ఓడలో నుండి పావురాన్ని పంపాడు; మరియు సాయంకాలం వేళ ఆ పావురం అతని వద్దకు వచ్చింది; మరియు, ఇదిగో, దాని నోటిలో కోసిన ఒలీవ ఆకు ఒకటి కనబడింది; కాబట్టి భూమి మీది నుండి నీళ్ళు తగ్గిపోయాయని నోవహు తెలుసుకున్నాడు. అతడు ఇంకో ఏడు రోజులు అక్కడే ఉండి, పావురాన్ని పంపాడు; కానీ అది మళ్ళీ అతని దగ్గరకు తిరిగి రాలేదు.

[26] పావురం, ఒక నమ్మకమైన దూత కాబట్టి, మరొకసారి పంపబడింది. నీరు క్రమంగా ఎలా తగ్గిపోయిందో, చివరికి చెట్లతో సహా భూమి ఉపరితలం ఎలా బయటపడిందో మోషే జాగ్రత్తగా వివరిస్తాడు. పావురం ఉద్దేశపూర్వకంగా ఆలివ్ ఆకును తెచ్చిందని మేము నమ్మము, కానీ దేవుని ఆజ్ఞ మేరకే తెచ్చింది. దేవుడు నోవహును పూర్తిగా మరచిపోలేదని, అతన్ని గుర్తుంచుకున్నాడని కొద్దికొద్దిగా చూపించాలనుకున్నాడు. ఈ ఆలివ్ ఆకు నోవహుకు మరియు ఓడలోని అతని తోటి ఖైదీలకు ఒక ప్రభావవంతమైన సూచనగా ఉండి, వారికి ధైర్యాన్ని మరియు రాబోయే విమోచనపై ఆశను కలిగించింది.

[27] పావురం ఆలివ్ ఆకును ఎక్కడ కనుగొనిందనే విషయంలో యూదులు తీవ్రంగా వాదించుకుంటారు, మరియు కొందరు, తమ మాతృభూమికి ప్రత్యేక కీర్తిని సంపాదించుకోవాలనే ఉద్దేశ్యంతో, మిగిలిన భూమిని నాశనం చేసిన వరద నుండి దేవుడు కాపాడిన ఇశ్రాయేలు దేశంలోని ఆలివ్ కొండ నుండి అది ఆ ఆకును తీసుకువచ్చిందని హాస్యాస్పదమైన వాదన చేస్తారు. కానీ వివేకవంతులైన యూదులు, ఇది నిజమైతే, నీరు తగ్గిపోయిందని నోవహుకు ఆలివ్ ఆకు ఒక సూచనగా ఉండేది కాదని వాదిస్తూ ఈ అసంబద్ధతను సరిగ్గా ఖండిస్తారు. మరికొందరు, పావురం స్వర్గంలోకి ప్రవేశించి అక్కడి నుండి ఆ ఆకును తీసుకువచ్చిందనే కట్టుకథను సృష్టించారు.

[28] కానీ నేను (అధ్యాయం 2, §39-42) స్వర్గం గురించిన నా అభిప్రాయాలను వివరంగా తెలియజేశాను, మరియు ఈ అర్థంలేని వాదనను ఖండించే ప్రయత్నం అనవసరం. ఈ విషయాలన్నీ అద్భుతంగా మరియు అతీంద్రియంగా జరిగాయని మీకు గుర్తు చేయడం మంచిది. నీరు తగ్గడం గురించి నోవహు ఒక నిర్ణయానికి రావడానికి వీలుగా, ఒక పావురం కొమ్మను తెంపి ఓడలోకి తీసుకువచ్చేంత తెలివైనది కాదు. ఈ సంఘటనలను దేవుడే నియమించాడు. ఆ సమయంలో ఇతర చెట్లకు ఆకులు ఉండేవి, ముఖ్యంగా నీటి నుండి త్వరగా పైకి వచ్చిన పొడవైన చెట్లకు.

ఒలీవ చెట్టు సాపేక్షంగా పొట్టిగా ఉంటుంది, అందువల్ల అది నీటి తగ్గుదల గురించిన సమాచారాన్ని అందించడానికి, మరియు దేవుని ఉగ్రత ఉపశమించి భూమి తన పూర్వ స్థితికి తిరిగి రావడానికి ఒక గుణపాఠంగా ఉపయోగపడుతుందని భావించారు. అయితే, మూడవసారి పంపిన పావురం తిరిగి రానప్పుడు దీనికి అతనికి మరింత నిశ్చయమైన రుజువు లభించింది: ఎందుకంటే అది భూమి మీద ఆహారాన్ని కనుగొనడమే కాకుండా, గూళ్ళు కట్టుకుని అటూ ఇటూ ఎగరగలిగింది.

8:13-14. ఆరువందల ఒకటవ సంవత్సరంలో, మొదటి నెల మొదటి రోజున భూమి మీద నుండి నీళ్ళు ఇంకిపోయాయి. నోవహు ఓడ పైకప్పును తొలగించి చూడగా, ఇదిగో, భూమి అంతా ఎండిపోయి కనిపించింది. రెండవ నెలలో, ఇరవై ఏడవ రోజున భూమి పొడిగా ఉంది.

[29] ఇక్కడ మనం చూసేదేమిటంటే, నోవహు ఒక సంవత్సరం పది రోజులు ఓడలో ఉన్నాడు; ఎందుకంటే అతను రెండవ నెల పదిహేడవ రోజున ఓడలోకి ప్రవేశించి, ఒక సంవత్సరం గడిచిన తరువాత, అదే నెలలో ఇరవై ఏడవ రోజున తిరిగి బయటకు వచ్చాడు. పాపం నోవహు, తన కుమారులు మరియు స్త్రీలతో కలిసి, దేవుడు తనను జ్ఞాపకం చేసుకున్నట్లు ఏ సూచన లేకుండా, తీవ్రమైన దుఃఖంతో సగం సంవత్సరానికి పైగా ఓడలో జీవించాడు.

ఆ తరువాత దేవుడు తాను అతనిని మర్చిపోలేదని వివిధ సూచనల ద్వారా క్రమమైన రుజువులను ఇచ్చాడు, చివరికి, ఒక సంవత్సరం పది రోజులు గడిచిన తరువాత, అతనికి భూమి మరియు సముద్రం మీద మళ్ళీ ఆధిపత్యం ఇవ్వబడింది. రెండవ నెల ఆ రోజున, వరద అదృశ్యం అవ్వడమే కాకుండా, భూమి కూడా ఎండిపోయింది. ఇది వరద మరియు దాని ఉపశమనం యొక్క కథ. ఈ భయంకరమైన ఉగ్రత తరువాత, అపారమైన కృపాకాంక్షల వెలుగు ప్రవహిస్తుంది, ఇది దేవుడే స్వయంగా నోవహుకు చేసిన ఈ క్రింది ప్రబోధంలో చూపబడింది.

రెండవ భాగం. నోవహు ఓడను విడిచి వెళ్ళడం, అతని త్యాగం మరియు దేవుని చర్య. ఎ. ఓడను విడిచి వెళ్ళమనే ఆజ్ఞను నోవహు పాటించాడు.

8:15-17. మరియు దేవుడు నోహాతో ఇలా అన్నాడు, "నీవు, నీ భార్య, నీ కుమారులు, మరియు నీ కుమారుల భార్యలు ఓడలో నుండి బయటకు రండి. నీతో ఉన్న సమస్త ప్రాణులను, పక్షులను, పశువులను, మరియు భూమి మీద ప్రాకే ప్రతి ప్రాణిని నీతో పాటు బయటకు తీసుకురండి; అవి భూమి మీద విస్తారంగా వృద్ధి చెందును గాక."

[30] ఈ పాయింట్ వరకు కథనం కేవలం వాస్తవాల రికార్డు లేదా దైవిక పని యొక్క వివరణ మాత్రమే. దేవుని కార్యాలు మూగవి కావు, అవి స్పష్టమైన సాక్షులు మరియు దేవుని చిత్తాన్ని మన దృష్టికి తీసుకువస్తాయి. అయినప్పటికీ, దేవుడు ఆ కార్యాలకు వాక్యాన్ని జోడించినప్పుడు ఇంకా గొప్ప ఓదార్పు లభిస్తుంది. ఆ వాక్యం కంటికి కనిపించదు, కానీ పరిశుద్ధాత్మ ప్రేరణల ద్వారా చెవికి వినబడుతుంది మరియు హృదయానికి అర్థమవుతుంది. ఇప్పటివరకు దేవుడు తన పని ద్వారా తాను శాంతించానని, ఉగ్రత గల దేవుడు కరుణామయుడైన దేవునిగా మారి, నీటిని వెనక్కి మళ్ళించి భూమిని ఎండబెడతాడని రుజువు ఇచ్చాడు. ఇప్పుడు ఆయన తన వాక్యం ద్వారా అటువంటి ఓదార్పును విస్తరింపజేస్తాడు, ఎందుకంటే ఆయన ప్రేమతో అతన్ని పలకరించి, మనుషులు మరియు జంతువులతో సహా ఇతర ప్రాణులతో పాటు ఓడను విడిచి వెళ్ళమని ఆజ్ఞాపిస్తాడు.

[31] ఈ వాక్యభాగం దృష్ట్యా, వాక్యము యొక్క చొరవ మరియు ఆజ్ఞ లేకుండా, ముఖ్యంగా దేవుని సేవ మరియు ఆరాధన విషయంలో, మనం ఏదీ సంకల్పించకూడదు లేదా చేయకూడదు అనే సూత్రాన్ని తరచుగా మరియు నొక్కిచెబుతూ వర్తింపజేయడం సమర్థనీయం. పైన వివరించినట్లుగా, నోవహు దేవుని ఆజ్ఞ మేరకు ఓడలోకి ప్రవేశిస్తాడు; మరియు దానిని విడిచిపెట్టమని దేవుడు ఆజ్ఞాపించినప్పుడు అతను ఓడను విడిచిపెడతాడు. యూదులు చేసే విధంగా అతను మూఢనమ్మకాలను అనుసరించడు; యూదులు ఆజ్ఞ ద్వారా ఏదైనా తాత్కాలికమైనదాన్ని స్థాపించినప్పుడు, అది రక్షణకు అవసరమైనట్లుగా భావించి, దానిని శాశ్వతంగా నిలుపుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తారు.

[32] నోవహు ఈ విధంగా వాదించి ఉండవచ్చు: ఇదిగో, నేను దేవుని ఆజ్ఞ చొప్పున ఓడను కట్టితిని; మిగతా మనుషులందరూ నశించిపోగా నేను దానిలో రక్షింపబడితిని: కాబట్టి నేను దానిలో నిలిచియుందును, లేదా దానిని దైవారాధన స్థలముగా కాపాడుదును, ఎందుకంటే అది దేవుని వాక్యముచేతను మరియు పరిశుద్ధులైన సంఘము యొక్క సమక్షముచేతను పరిశుద్ధపరచబడియున్నది.

కానీ దైవభక్తిగలవాడు అలాంటిదేమీ చేయలేదు. బయలుదేరమని వాక్యము అతనికి ఆజ్ఞాపించింది, కాబట్టి అతడు దానికి లోబడ్డాడు. జలప్రళయం సమయంలో ఓడ తన సేవను పూర్తి చేసింది, మరియు తాను, తన పిల్లలు భూమి మీద జీవిస్తారనే నిశ్చయతతో అతడు దానిని విడిచిపెట్టాడు. అలాగే మనం కూడా దేవుని వాక్యం లేకుండా ఏ పనినీ చేపట్టకూడదు. దేవుని వాక్యము మరియు ఆజ్ఞ కలిగిన పరిశుద్ధమైన పిలుపులో మనం నడుద్దాం! ఎందుకంటే దేవుని ఆజ్ఞ లేకుండా ఏదైనా చేయడానికి ప్రయత్నించేవాడు వ్యర్థంగా ప్రయాసపడతాడు.

[33] దీనిని ఖండించడానికి, కొందరు క్రింద వివరించబడిన నోవహు చర్యను ఉదాహరణగా చూపవచ్చు, అతను దేవుని ఆజ్ఞ లేకుండా ఒక బలిపీఠాన్ని నిర్మించి, శుభ్రమైన జంతువుల నుండి దానిపై దేవునికి దహనబలి అర్పించాడు. ఇది నోవహుకు అనుమతించబడితే, మనకు కొన్ని ఆరాధనా రూపాలను ఎంచుకోవడానికి ఎందుకు అనుమతించకూడదు? మరియు, నిజానికి, పోప్ పాలన తనకు నచ్చినట్లుగా, చర్చిలో అపరిమితంగా ఆరాధనా కార్యాలను మరియు రూపాలను పోగు చేసింది. కానీ విశ్వాసం లేనిది ఏదైనా పాపమే అనే, సాధారణంగా వర్తించే ఒక సిద్ధాంతమైన సూత్రాన్ని మనం గట్టిగా పట్టుకోవాలి, (Rom 14:23). కానీ విశ్వాసాన్ని వాక్యం నుండి వేరు చేయలేము; అందువల్ల, వాక్యం లేకుండా ఏది చేసినా అది పాపమే.

[34] అంతేకాకుండా, పితరుల చర్యలను నమూనాలుగా తీసుకోవడం స్పష్టంగా ప్రమాదకరం. వ్యక్తులు భిన్నంగా ఉన్నట్లే, వారి విధులు కూడా భిన్నంగా ఉంటాయి మరియు మన పిలుపు యొక్క వైవిధ్యానికి అనుగుణంగా దేవుడు విభిన్నమైన పనులను కోరుతాడు.

అందుకే, మనలో ప్రతి ఒక్కరం మన పిలుపులో పితరుల క్రియలను కాక, వారి విశ్వాసాన్ని అనుకరించాలని చూపించడానికి, హెబ్రీయులకు రాసిన పత్రిక పితరుల యొక్క వివిధ కార్యాలను ఒకే విశ్వాసానికి తగిన విధంగా సూచిస్తుంది. హెబ్రీ 11.

[35] అందువల్ల, బెనెడిక్ట్ ఉపవాసం, ఫ్రాన్సిస్ గౌను, డొమినిక్ బూట్లు వంటి వాటిని సన్యాసులు అనుకరించినట్లుగా, పవిత్ర పితరులకు ప్రత్యేకమైన పనులను మనలో ప్రతి ఒక్కరూ అనుకరించడానికి నమూనాలుగా ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ పరిగణించకూడదు. విచక్షణ లేకుండా అనుకరించే మనుషులు కోతులుగా మారతారు. సన్యాసులు ఆ పనులను అనుకరించడానికి ప్రయత్నిస్తారు, కానీ పితరుల విశ్వాసం గురించి వారికి ఏమీ తెలియదు.

[36] అబ్రాహాము తన కుమారుని చంపమని ఆజ్ఞాపించబడ్డాడు. ఆ తరువాత అతని సంతతివారు అతని మాదిరిని అనుసరించాలని అత్యంత దుర్మార్గంగా నమ్మారు, మరియు వారు భూమిని అమాయకుల రక్తంతో నింపారు. అదే విధంగా ప్రజలు ఇత్తడి పామును ఆరాధించి, దాని ముందు బలులు అర్పించారు. ఈ రెండు సందర్భాలలోనూ ప్రజలు తమ పూర్వీకుల మాదిరి ద్వారా తమను తాము సమర్థించుకోవాలని కోరుకున్నారు; కానీ వారు వాక్యము లేకుండా ఈ ఆరాధనా పద్ధతులను స్థాపించినందున, వారు నీతిగా ఖండించబడ్డారు.

[37] కాబట్టి, దేవుని వాక్యం లేకుండా దేనినీ స్థాపించకూడదని మనం గుర్తుంచుకోవాలి. విధులు వేర్వేరుగా ఉంటాయి, అలాగే వ్యక్తుల క్రియలు కూడా వేర్వేరుగా ఉండాలి. నేను కైసరు మాదిరిని అనుసరించాలని, ఇతరులు నా చట్టాలను పాటించాలని నేను ప్రకటించడం ఎంత అవివేకం! కొందరిని శిలువకు, మరికొందరిని కత్తికి ఖండించే న్యాయాధిపతి మాదిరిని నేను అనుసరించాలని చెప్పడం ఎంత దుర్మార్గం! అప్పుడు, మనం క్రియలను కాకుండా, వ్యక్తుల విశ్వాసాన్ని చూడాలి; ఎందుకంటే పరిశుద్ధులందరి విశ్వాసం ఒక్కటే, వారి క్రియలు ఎంత విభిన్నంగా ఉన్నప్పటికీ.

[38] నోవహు ఒక బలిపీఠమును కట్టించెను గనుక మీరును ఆలాగు చేయొచ్చని తలంచవద్దు; అయితే తన కనికరమును చూపించుట న్యాయమని తలచిన నోవహు యొక్క విశ్వాసమును అనుసరించుడి.

రక్షకుడు తన దయగల వరాలను అర్థం చేసుకుని, వాటికి కృతజ్ఞత చూపాడు.

మీ కుమారుని వధించడంలో కాదు, దేవుని వాగ్దానాలను విశ్వసించడంలో మరియు ఆయన ఆజ్ఞలకు లోబడటంలో అబ్రాహామును అనుసరించండి. హెబ్రీయులకు వ్రాసిన పత్రిక, పితరుల క్రియలను మరియు చర్యలను వారి విశ్వాసానికి తగిన విధంగా ముడిపెడుతూ, మనం వారి విశ్వాసాన్ని అనుసరించాలని తెలియజేస్తుంది.

[39] బలిపీఠాన్ని నిర్మించి బలులు అర్పించమని నోవహుకు ఆజ్ఞ ఉందని చెప్పడం ద్వారా పరిశీలనలో ఉన్న అభ్యంతరాన్ని చెల్లనిదిగా చేయవచ్చు. బలి అర్పించడానికి అనువైన శుభ్రమైన జంతువులను ఓడలోకి ఎక్కువగా తీసుకెళ్లాలని ఆజ్ఞాపించడం ద్వారా దేవుడు బలి అర్పణ ఆచారాన్ని ఆమోదించాడు. జలప్రళయానికి ముందు వాక్యము ద్వారా స్థాపించబడి, జ్యేష్ఠ పుత్ర వారసత్వ హక్కు ద్వారా అతనికి సంక్రమించిన యాజకత్వ పదవిని విడిచిపెట్టడానికి నోవహుకు అనుమతి లేదు. ఆదాము, సేతు, ఎనోకు మరియు ఇతరులు యాజకులుగా ఉన్నారు.

వారి నుండి నోవహు యాజకత్వ పదవిని వారసత్వంగా పొందాడు.

[40] కాబట్టి నోవహు యాజకుడిగా మరియు ప్రవక్తగా బలి అర్పించడానికి స్వేచ్ఛ కలిగి ఉండటమే కాకుండా, తన పిలుపు రీత్యా అలా చేయడానికి బాధ్యత వహించాడు.

అతని పిలుపు దైవ వాక్యంపై ఆధారపడి ఉన్నందున, ఆ వాక్యానికి అనుగుణంగా మరియు దేవుని ఆజ్ఞ మేరకు అతను ఒక బలిపీఠాన్ని నిర్మించి బలులు అర్పించాడు. కాబట్టి, ఒక సన్యాసి తలపాగా ధరించడం, ధన్య కన్యను ఆరాధించడం, జపమాల ప్రార్థన చేయడం మరియు అలాంటి పనులు చేయడం తన పదవి మరియు పిలుపు అని నిరూపించుకుంటే, మేము అతని జీవితాన్ని ప్రశంసిస్తాము. కానీ పిలుపు లేనందున, వాక్యానికి అధికారం లేనందున మరియు పదవి ఉనికిలో లేనందున, సన్యాసుల జీవితం మరియు కార్యాలు సంపూర్ణంగా న్యాయబద్ధంగా ఖండించబడతాయి.

[41] చివరగా, ఇతర వాదనలన్నీ విఫలమైనప్పటికీ, మనిషి ఫలితాన్ని బట్టి కారణాన్ని నిర్ధారిస్తాడనే ఈ వాదన మిగిలి ఉంటుంది; అదేమిటంటే, నోవహు చేసిన పనికి దేవుడు ఆమోదం తెలిపాడు. ఫలితం నుండి కారణానికి చేసే ఇటువంటి తర్కం తిరస్కరించలేనిది కాకపోయినప్పటికీ, అటువంటి వీరోచిత మరియు అసాధారణమైన వ్యక్తుల విషయంలో ఇది విలువారహితం కాదు. ఎందుకంటే, వారు స్పష్టంగా ఆజ్ఞాపించబడని పనులను చేసినట్లు కనిపించినప్పటికీ, దేవుని నుండి తిరస్కరణకు బదులుగా ఆమోదాన్ని పొందుతారు. తాము ఏ పాపమూ చేయలేదనే అంతర్గత నమ్మకాన్ని వారు కలిగి ఉంటారు, అయితే ఈ వాస్తవం యొక్క వెల్లడి దేవుడు తన ఆమోదాన్ని తెలిపేంత వరకు ఆలస్యం అవుతుంది. ఇటువంటి ఉదాహరణలు అనేకం ఉన్నాయి మరియు కొందరు అన్యజనుల చర్యలకు కూడా దేవుడు ఆమోదం తెలిపాడనేది గమనార్హం.

[42] కాబట్టి, ఈ సూత్రం నిలవాలి, అదేమిటంటే, మనం దేవునికి విధేయతతో ప్రవర్తించామనే మనస్సాక్షి యొక్క నిశ్చయతను పొందాలంటే, ప్రతిదీ దేవుని ఆజ్ఞ ప్రకారమే చేయాలి. అందువల్ల, తమకు దైవికంగా నియమించబడిన పిలుపులో నిలిచియుండేవారు అనిశ్చితంగా పరుగెత్తరు, లేదా పరుగెత్తమని ఆజ్ఞాపించబడిన మార్గం లేని వారిలా గాలిని బాదుకోరు, మరియు తత్ఫలితంగా బహుమతిని ఆశించకూడదు. 1 Cor 9:24.

అయితే నేను గ్రంథ భాగానికి తిరిగి వస్తాను. నోవహు, అతని కుమారులు మరియు స్త్రీలతో కలిసి ఓడను విడిచిపెట్టి, భూమి మీద ఉన్న ప్రతి జంతు జాతిని నడిపించుకు వెళ్ళమని ఆజ్ఞాపించబడ్డాడు, తద్వారా అతని కార్యాలన్నీ పరిశుద్ధపరచబడి వాక్యానికి అనుగుణంగా ఉన్నట్లు కనబడతాయి. జంతువుల గురించి మోషే ఇప్పుడు స్పష్టంగా ఇలా పేర్కొన్నాడు:

8:17-19. మీరు ఫలించి భూమిమీద విస్తరించండి. మరియు నోవహు, అతని కుమారులు, అతని భార్య, మరియు అతని కుమారుల భార్యలు అతనితో కూడ బయలుదేరారు: భూమిమీద సంచరించే ప్రతి జంతువు, ప్రతి పాకే జీవి, మరియు ప్రతి పక్షి, అన్నీ వాటి వాటి కుటుంబాల ప్రకారం ఓడలో నుండి బయలుదేరాయి.

[43] తొమ్మిదవ అధ్యాయంలో ప్రభువు నోవహు మరియు అతని కుమారుల సంతానోత్పత్తి గురించి మాట్లాడాడు, మరియు అందుకే ఆయన ఇక్కడ కేవలం జంతువుల సంతానోత్పత్తి గురించి మాత్రమే మాట్లాడుతున్నాడని నేను నమ్ముతున్నాను. ఇక్కడ ఉపయోగించిన వ్యక్తీకరణను బట్టి, జలప్రళయం సమయంలో సహజీవనం నిషేధించబడిందని, మరియు దేవుడు, "నీవు మరియు నీ భార్య బయలుదేరండి" అని చెప్పినందున, ఓడ నుండి బయలుదేరిన తర్వాత ఇప్పుడు మళ్ళీ అనుమతించబడిందని లైరా అవివేకంగా నిర్ధారించింది. అటువంటి ఆలోచనలు సన్యాసులకు చెందినవి కానీ దేవునికి కాదు; ఆయన పాపపు కామాన్ని కాదు, సంతానోత్పత్తిని కోరుకుంటాడు; సంతానోత్పత్తి దేవుని ఆజ్ఞ, కానీ కామం అనేది పాపం ద్వారా ప్రకృతిలోకి ప్రవేశపెట్టబడిన సాతాను యొక్క విషం.

[44] బందీలు తమ చెరసాల అయిన ఓడను విడిచిపెట్టి, ఇప్పుడు తమ ముందు సర్వత్రా తెరిచి ఉన్న భూమిపైకి తిరిగి రావాలని ఆజ్ఞాపించబడినప్పుడు, వారి ఆత్మలలో పొంగిపొరలే ఆనందాన్ని వర్ణించడానికి మోషే ఇక్కడ అనేక పదాలను ఉపయోగిస్తాడు. అయితే, జంతువుల రకాలను వివరించడంలో, దేవుని ఉద్దేశ్యం కేవలం సంతానోత్పత్తి మాత్రమే అని మనకు తెలియజేయడానికి, అతను వాటిని ఒక విధంగా కుటుంబాలుగా విభజించి, వేరే క్రమంలో అమర్చాడు. ఓడను విడిచిపెట్టిన తర్వాత, అనేక మృగాలలో ప్రతి ఒక్కటి తన జతను కనుగొని, ఆపై తనకు అలవాటైన నివాసానికి వెళ్ళినప్పుడు అది ఒక సంతోషకరమైన దృశ్యమై ఉండాలి: తోడేళ్ళు, ఎలుగుబంట్లు, సింహాలు అడవులకు మరియు తోటలకు తిరిగి వెళ్ళాయి; గొర్రెలు, మేకలు, పందులు పొలాలకు వెళ్ళాయి; కుక్కలు, కోళ్ళు, పిల్లులు మనుషుల వద్దకు వెళ్ళాయి.

8:20. మరియు నోవహు యెహోవాకు ఒక బలిపీఠమును కట్టించి, ప్రతి శుద్ధమైన జంతువును, ప్రతి శుద్ధమైన పక్షిని తీసికొని ఆ బలిపీఠము మీద దహనబలులు అర్పించెను.

[45] ఈ వచనం మోషే బలులను ప్రవేశపెట్టిన మొదటి వ్యక్తి కాదని నిశ్చయంగా చూపిస్తుంది, కానీ అతను గాన కవి వలె, పితరుల మధ్య వాడుకలో ఉన్న మరియు ఒకరి నుండి మరొకరికి అందించబడిన వాటిని అమర్చాడు మరియు వర్గీకరించాడు. ఈ విధంగా సున్నతి చట్టం కూడా మొదట మోషేచే వ్రాయబడలేదు కానీ పితరుల నుండి స్వీకరించబడింది.