అబద్ధాల ఆశ్రయాలు

ఆశ్రయం అంటే, కష్టకాలంలో ఆశ్రయించే ప్రదేశం; ప్రమాదం నుండి రక్షణ, భద్రత కల్పించే స్థలం. దాక్కునే ప్రదేశానికి కూడా దాదాపు ఇదే భావం వర్తిస్తుంది — ఒక వ్యక్తి ప్రమాదం నుండి తనను తాను కాపాడుకునే ప్రదేశం. ఈ గ్రంథంలో ఉపయోగించిన రూపకం వడగళ్ల వాన. అది తన ముందున్న వాటన్నింటినీ, చివరికి దాని విధ్వంసక శక్తి నుండి ఆశ్రయం కోసం ప్రజలు పరుగెత్తుకెళ్లిన ఆశ్రయ స్థలాలను కూడా కొట్టుకుపోయేలా చేసే ఒక భయంకరమైన వడగళ్ల వాన. ఆ వరద ఎంత తీవ్రంగా ఉందంటే, వారు తలదాచుకున్న పల్లపు ప్రదేశాలన్నింటినీ, గుహలను, దాక్కునే స్థలాలను పూర్తిగా నింపేస్తుంది.

ఈ మాటలు కనబడే సందర్భం చాలా సరళమైనది: వాటిని ప్రవక్తయైన యెషయా యూదుల సంఘమును ఉద్దేశించి పలికెను; వారు, వాస్తవానికి, మత విశ్వాసులు, తాము పరిశుద్ధులమని చెప్పుకొనేవారు. తొమ్మిదవ వచనంలో ఆయన ఇలా అంటాడు — "జ్ఞానమును ఎవరికి బోధించును? బోధ ఎవరికి అర్థము కలుగజేయును? పాలు విడిచి, రొమ్ముల నుండి దూరము చేయబడిన వారికి. ఆజ్ఞ మీద ఆజ్ఞ, ఆజ్ఞ మీద ఆజ్ఞ, నియమం మీద నియమం, నియమం మీద నియమం, ఇక్కడ కొంచెం, అక్కడ కొంచెం ఉండవలెను; ఎందుకంటే ఆయన ఈ ప్రజలతో నత్తి పెదవులతోను, అన్య భాషతోను మాట్లాడును. వారితో ఆయన, ‘ప్రయాసపడినవారికి మీరు విశ్రాంతి కలుగజేయు విశ్రాంతి ఇదే; మీరు వినని సేదదీర్పు ఇదే’ అని చెప్పెను. అయితే యెహోవా వాక్యము వారికి ఆజ్ఞ మీద ఆజ్ఞ, ఆజ్ఞ మీద ఆజ్ఞ; నియమం మీద నియమం, నియమం మీద నియమం; ఇక్కడ కొంచెం, అక్కడ కొంచెం ఉండవలెను; వారు వెళ్లి వెనుకకు పడి, విరిగిపోయి, చిక్కుబడి, పట్టుబడవలెనని.” దేవుడు వారిని ఏ మాత్రం సాకు చెప్పకుండా వదిలివేయాలని నిశ్చయించుకున్నాడు; వారు తమను తామే మోసగించుకుంటే, వారు అపరాధాన్ని మరియు శిక్షను భరించాలి, ఆయన తన ప్రవక్తల నోటి ద్వారా వారిని "ఒకదానిపై ఒకటిగా, ఆజ్ఞపై ఒకటిగా" ఏర్పాటు చేశాడు. కాబట్టి, యెరూషలేములో ఉన్న ఈ ప్రజలను పరిపాలించే ఓ పరిహాసకులారా, ప్రభువు మాట వినండి" — అంటే ఆ రోజుల్లోని మతాధికారులారా — "ఎందుకంటే మేము మరణంతో నిబంధన చేసుకున్నాము, పాతాళంతో ఒప్పందం చేసుకున్నాము అని మీరు అన్నారు." తమ రక్షణ ఖాయమని, తాము దేవుని ప్రజలమని వారు అనుకున్నారు; తాము ఎంత ఉన్నతమైన రీతిలో నీతిమంతులుగా తీర్చబడ్డామని, అంగీకరించబడ్డామని భావించుకున్నారంటే, "మేము మరణంతో నిబంధన చేసుకున్నాము, పాతాళంతో ఒప్పందం చేసుకున్నాము" అని చెప్పడానికి వారు సిద్ధంగా ఉన్నారు. ప్రజ్వలించే తెగులు వచ్చినప్పుడు, అది మన దగ్గరకు రాదు; ఎందుకంటే మనము అబద్ధములను ఆశ్రయముగా చేసుకొని, అసత్యము క్రింద దాగుకొంటిమి. కాబట్టి ప్రభువైన దేవుడు ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు, ఇదిగో, నేను సీయోనులో ఒక రాయిని, పరీక్షించబడిన రాయిని, అమూల్యమైన మూలరాయిని, నిశ్చయమైన పునాదిని వేయుచున్నాను; విశ్వసించువాడు తొందరపడడు. నేను తీర్పును గీతకును, నీతిని గుండుకును ఉంచుతాను; వడగళ్ళు అబద్ధముల ఆశ్రయమును తుడిచివేయును, నీళ్ళు దాగుకొను స్థలమును ముంచివేయును. మరణముతో మీ నిబంధన రద్దు చేయబడును, పాతాళముతో మీ ఒప్పందము నిలవదు; ప్రజ్వలించే తెగులు వచ్చినప్పుడు, మీరు దానిచేత తొక్కబడుదురు. అది బయలుదేరినప్పటి నుండి మిమ్మును పట్టుకొనును; ఎందుకనగా ఉదయమున అది దాటిపోవును, పగలు రాత్రి అది మీ మీదుగా వెళ్ళును; ఆ వార్తను గ్రహించుట వేదనగా ఉండును. మంచము మనుష్యుడు చాచుకొనగలిగిన దానికంటే పొట్టిదిగాను, కప్పుకొనగలిగిన దానికంటే ఇరుకుగాను ఉన్నవి. "దానిలో తనను తాను కప్పుకోగలడు." వారి నీతి యొక్క స్వభావాన్ని — వారు ఎంతగానో ఆధారపడిన వారి మతాన్ని — సూచించే ఒక రూపకం అది, "ఒక మనిషి దానిపై చాచుకోలేనంత పొట్టిగా ఉన్న పరుపులా; మరియు అతను తనను తాను కప్పుకోలేనంత ఇరుకైన కప్పులా" ఉంది. ఈ విధంగా వారు ఆధారపడిన వారి మతం పూర్తిగా అసమర్థమైనది. "యెహోవా పెరాజీము పర్వతమునందు లేచినట్లు లేచును, గిబియోను లోయనందు కోపించినట్లు లేచును, ఆయన తన కార్యమును, తన విచిత్రమైన కార్యమును నెరవేర్చును; మరియు తన కార్యమును, తన విచిత్రమైన కార్యమును జరిగించును. కాబట్టి మీరు అపహాసకులుగా ఉండవద్దు, లేనిచో మీ బంధనములు బలపరచబడును; సైన్యములకధిపతియగు దేవుడైన యెహోవా నుండి, భూలోకమంతటి మీద నిశ్చయించబడిన నాశనమును గూర్చి నేను వింటిని." ప్రవక్త ఈ అత్యంత గంభీరమైన సందేశాన్ని అందిస్తాడు, మరియు అతను ప్రజలను కపటంగా ప్రవర్తించవద్దని హెచ్చరిస్తాడు — ఎందుకంటే ఈ ప్రదేశంలో "అపహాసనం" యొక్క నిజమైన భావం అదే — కపటంగా ప్రవర్తించవద్దు, అతను అంటాడు, వేషధారిగా నటించవద్దు, మిమ్మల్ని మీరు మోసం చేసుకోవద్దు; సైన్యములకధిపతియగు దేవుణ్ణిబట్టి నేను విన్నదేమనగా, భూలోకమంతటి మీద నాశనము నిర్ణయించబడియున్నది.

ఈ ఉదయం నా ఉద్దేశ్యం, మన కాలంలో మనుషులు ఆశ్రయించే కొన్ని ఆశ్రయాలను ఎత్తిచూపి, అవి నిజానికి అబద్ధాల ఆశ్రయాలని చూపించడం. మనుషులు ఆశ్రయించే ప్రమాదంలో ఉన్న, మరియు చాలామంది ఇప్పటికే ఆశ్రయిస్తున్న ఆ ఆశ్రయాల వైపు నేరుగా దృష్టిని ఆకర్షించడం తరచుగా చాలా ప్రాముఖ్యమైనది. మతం విషయంలో మనుషులు తమను తాము ఎంతగా మోసం చేసుకుంటారో చూస్తే చాలా ఆశ్చర్యంగా ఉంటుంది. మరే ఇతర విషయం కంటే ఎక్కువగా, ఈ విషయంలోనే మనం స్వీయ-భ్రమకు సంబంధించిన అత్యంత విస్మయకరమైన ఉదాహరణలను చూస్తాము: అవి కొన్నిసార్లు ఎంత విస్మయకరంగా ఉంటాయంటే, వివేకం ఉండి, బైబిల్ కలిగి ఉన్న మనుషులు ఎప్పుడైనా అలాంటి ఆశ్రయాలను ఎలా ఆశ్రయిస్తారో, తాము అనుసరించే మార్గంలో స్వర్గానికి కూడా చేరుకునే అవకాశం ఉందని ఏ మాత్రం అవకాశం ఉన్నా తమను తాము ఎలా నమ్మించుకుంటారో అనేది పూర్తిగా నమ్మశక్యంగా అనిపించదు.

ప్రస్తుతం ప్రబలంగా ఉన్న అనేక రకాల తప్పులు మరియు పాపాల గురించి వివరించడానికి నాకు సమయం ఉండదు, కానీ మనుషులలో సర్వసాధారణంగా కనిపించే కొన్నింటిని ప్రస్తావిస్తాను. చాలామంది తలొగ్గే ఒక తప్పుడు ఆశ్రయంగా నేను గమనించిన మొదటి విషయం స్వార్థపూరిత మతం. ఇక ఇక్కడ నేను ఒక విషయం చెప్పాలి — ఇలా చెప్పాల్సి వచ్చినందుకు విచారిస్తున్నాను — నేను బ్రతికి ఉన్నంత కాలం, సాధారణ మనుషులతో, ముఖ్యంగా క్రైస్తవులమని చెప్పుకునే వారితో నాకు పరిచయం పెరిగే కొద్దీ, మతం యొక్క స్వభావం విషయంలో అసంఖ్యాక ప్రజలు పూర్తిగా పొరబడుతున్నారనే నమ్మకం నన్ను మరింతగా వేధిస్తోంది — అత్యధికుల విషయంలో అది కేవలం ఒక రకమైన స్వార్థం మాత్రమే. ఈ విషయంపై ఒక పూర్తి ఉపన్యాసం ఇవ్వవచ్చు, కానీ నేను దానిపై కేవలం కొన్ని వ్యాఖ్యలు మాత్రమే చేయాలి. నేను చెప్పేదేమిటంటే, ఏ రూపంలో ఉన్న స్వార్థమైనా మతానికి పూర్తిగా వ్యతిరేకం. స్వార్థం ఏ రూపాన్ని ధరించినా ఫరవాలేదు. అసలు ప్రశ్న ఏమిటంటే, ఒక వ్యక్తి తన స్వప్రయోజనాన్నే లక్ష్యంగా చేసుకున్నాడా? అలాగైతే, మానవాళి మేలు కొరకు మరియు దేవుని మహిమ కొరకు క్రీస్తు తనను తాను అర్పించుకున్నప్పుడు ఆయన చూపిన దయాగుణానికి అటువంటి ప్రవర్తన సరిగ్గా వ్యతిరేకం. ఆయన తనను తాను సంతోషపెట్టుకోవడానికి కాదు, దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టడానికే జీవించాడు. మరియు అపొస్తలుడు ఇలా అంటాడు, "ప్రతివాడు తన స్వప్రయోజనములనే కాక, ఇతరుల ప్రయోజనములను కూడా చూడవలెను." నిజానికి, ధర్మశాస్త్రంలోనూ, సువార్తలోనూ, ప్రతిచోటా మతం — నిజమైన మతం — నిస్వార్థ దయాగుణంగా మనకు అందించబడింది. నిస్వార్థ దయాగుణం అనగా, రక్షణ అనే గొప్ప విషయంలో స్వప్రయోజనం లేకపోవడం అని నా ఉద్దేశం కాదు; కానీ మనం ఏ స్వార్థపూరిత ఉద్దేశ్యాలతోనో లేదా కారణాలతోనో మతపరంగా ఉండకూడదు, దేవుడు ఎలా ఉన్నాడో అలానే ఆయనను ప్రేమించాలి, మరియు మన పొరుగువారిని మనల్ని మనం ప్రేమించుకున్నట్లే ప్రేమించాలి. దేవుని పట్ల అత్యున్నత భక్తి; దేవుని ప్రయోజనమే సర్వోన్నతమైనది, మరియు ఆయన పరిశుద్ధుడైన దేవుడనే స్వభావం పట్ల భక్తి. ఎక్కడ నిజమైన మతం ఉంటుందో, అది ప్రార్థన, స్తుతి మరియు విధేయతలో వ్యక్తమవుతుంది. దేవుని విషయంలో, ఆయనను సంతోషపెట్టడానికి, గౌరవించడానికి, మరియు మహిమపరచడానికి చేసే ప్రయత్నాలలో, మరియు సకల జనుల ప్రేమ, విశ్వాసం, మరియు విధేయతను పొందాలనే తీవ్రమైన కోరికలో అది వ్యక్తమవుతుంది. ఇప్పుడు ఇది సహజంగానే జరగాలి. మనిషి విషయంలో, నిజమైన మతం ఈ విధంగా వ్యక్తమవుతుంది: శీల సౌమ్యతలో, సకల జనుల మేలును కోరడంలో, మనల్ని మనం చూసుకున్నట్లే వారిని చూసుకోవడంలో; మన స్వప్రయోజనాలను చూసుకున్నట్లే వారి ప్రయోజనాలను చూసుకోవడంలో; మన రక్షణను చూసుకున్నట్లే వారి రక్షణను చూసుకోవడంలో; మన శ్రేయస్సును చూసి సంతోషించినట్లే వారి శ్రేయస్సును చూసి సంతోషించడంలో, వారి బాధలు మనవే అయినట్లుగా సానుభూతి చూపడంలో — ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, మానవాళి ప్రయోజనాలను మరియు దేవుని మహిమను పెంపొందించడమే మన ఏకైక లక్ష్యంగా ఉంటుంది. ఇప్పుడు ఇది క్రీస్తునందు విశ్వాసానికి సహజమైన ఫలితం.

స్వార్థం అంతా పాపమే. కానీ గమనించండి! ఒక వ్యక్తి తన సొంత మోక్షం గురించి సరైన శ్రద్ధ కలిగి ఉండటం స్వార్థం కాదు; కానీ అతను తన సొంత మోక్షాన్ని మాత్రమే పట్టించుకుని, తన పొరుగువారి మోక్షాన్ని ఏమాత్రం లెక్కచేయకపోవడమే స్వార్థం. ఒకవేళ ఒక వ్యక్తి తన సొంత మోక్షం గురించి ఎంతగానో శ్రద్ధ వహించి, తన పొరుగువారి మోక్షాన్ని ఏమాత్రం పట్టించుకోకపోతే, అది స్పష్టంగా మహా స్వార్థమే; మరియు ఒక వ్యక్తి తన ఆత్మ గురించి ఎంత తీవ్రంగా ఆందోళన చెందుతూ, తన పొరుగువారి మోక్షాన్ని ఏమాత్రం పట్టించుకోకపోతే, అతను అంత తీవ్రమైన స్వార్థపరుడు అవుతాడు.

ఈ విషయాన్ని ఎల్లప్పుడూ అర్థం చేసుకోవాలి. దైవ కృపా సాధనాలను క్రమం తప్పకుండా ఆచరించే వారు, తమ సొంత రక్షణను అత్యంత ముఖ్యమైనదిగా భావించి, చివరికి ఇతరుల రక్షణను ఏమాత్రం పట్టించుకోని వారు, తమను తామే మోసం చేసుకుంటున్నారు — వారు ఒక తప్పుడు ఆశ్రయాన్ని నమ్ముతున్నారు. ఎందుకంటే, అటువంటి సందర్భాలలో వారి మతం కేవలం స్వార్థమేనని స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. ఎందుకంటే, నేను అడగాలనుకుంటున్నాను, మనుషులు తమ స్వార్థపూరితమైన, ప్రత్యేకమైన ఆసక్తిని తమ ప్రధాన లక్ష్యంగా చేసుకోవడానికి బైబిల్ ఎక్కడ అనుమతిస్తుంది? క్రీస్తు బోధ ఏమిటంటే, "నీ పొరుగువానిని నీవలెనే ప్రేమించవలెను," మరియు క్రీస్తు స్వయంగా ఈ సూత్రం ప్రకారం ప్రవర్తించారు, అపొస్తలులు కూడా అలాగే చేశారు; తమ సొంత ఆనందం, సంతోషం లేదా రక్షణను ప్రధాన లక్ష్యంగా చేసుకోకుండా, వారు ప్రపంచ మేలు కోసం తమను తాము అంకితం చేసుకున్నారు. అంతేకాకుండా, ఒక వ్యక్తి తన సొంత రక్షణను పొందడానికి ఇదే నిజమైన మార్గం; ఇతరుల రక్షణ గురించి శ్రద్ధ వహించడం ద్వారా. "ఎవరైనా తన ప్రాణాన్ని కాపాడుకోవాలనుకుంటే, అతను దానిని కోల్పోతాడు; కానీ ఎవరైనా నా నిమిత్తం తన ప్రాణాన్ని కోల్పోతే, అతను దానిని పొందుతాడు," అని క్రీస్తు చెప్పారు.

కాబట్టి ఇప్పుడు ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకోవలసిన విషయం ఏమిటంటే, మన మీద గానీ, లేదా మనలో భాగమని మనం భావించే మన స్నేహితుల మీద గానీ ముగిసే మతమంతా అత్యంత స్వార్థపూరితమైన మతమే కానీ, అది బైబిల్ మతం కాదు — దానికి పూర్తి వ్యతిరేకం. ఇప్పుడు చాలా మంది ఈ పొరపాటు చేస్తారు. మతంలో స్వార్థపరులుగా ఉంటూ కూడా నిజమైన క్రైస్తవులుగా ఉండవచ్చని వారు అనుకుంటారు. మనుషులు లౌకికంగా, ప్రపంచంలోనే నిమగ్నమై ఉన్నప్పుడు, అది మతం కాదని వారికి తెలుసు, అయినా చాలామంది దానిని అంగీకరిస్తారు. కానీ, వ్యక్తులు కూడికలో, ముఖ్యంగా ఆరాధనలో కనిపించి, తమ కోసం, తమలో భాగమైన వారి కోసం ప్రార్థనలు చేస్తున్నప్పుడు — వారు చాలా భక్తిపరులని భావిస్తారు! కానీ ఇది ఒక పెద్ద పొరపాటు; ఎందుకంటే చివరికి వారు తమ స్వార్థం అనే ఇరుకైన వలయం నుండి తప్పించుకోలేదు. నిస్సందేహంగా, స్వార్థం తన రూపాన్ని మార్చుకుంది; అది ఒకప్పుడు లౌకికంగా, కీర్తి, సంపద, హోదా లేదా మరేదైనా లౌకిక వస్తువు వైపు మళ్ళించబడింది; కానీ కొన్ని పరిస్థితులు వారి మార్గాన్ని మార్చుకునేలా చేశాయి, ఇప్పుడు వారు మతం గురించి పట్టించుకోవడం మొదలుపెట్టారు, కానీ వారు లోకంలో ఉన్నప్పుడు ఎంత స్వార్థపరులుగా ఉన్నారో, ఇప్పుడు కూడా అంతే స్వార్థపరులుగా ఉన్నారు — స్వార్థం యొక్క రూపం మారింది, కానీ దాని మూల సూత్రం తొలగిపోలేదు. ఇంతకుముందు, వారు మనుషుల నుండి లాభాలు పొందారు; ఇప్పుడు వారు దేవుని నుండి లాభాలు పొందడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు! ఇంతకుముందు, వారు మనుషుల నుండి ఏదో సాధించాలని సంకల్పించారు; ఇప్పుడు వారు దేవుని నుండి ఏదో సాధించాలని సంకల్పించారు! దేవుని దయ పట్ల సానుభూతి చూపడానికి బదులుగా; తమను తాము బలిపీఠంపై అర్పించుకోవడానికి బదులుగా, వారు ఎప్పటిలాగే స్వార్థపరులుగా ఉన్నారు. వారు తమ సొంత మోక్షాన్ని పొందడానికి ఎంత స్వార్థపరులుగా ఉన్నారంటే, వారు ఒక ప్రాపంచిక ఆస్తిని సంపాదించుకోవడానికి కూడా అంతే స్వార్థపరులుగా ఉన్నారు. వారు దృష్టిలో పెట్టుకున్న లక్ష్యం ఒక స్వార్థపూరితమైనది. మతస్థుడని చెప్పుకునే వ్యక్తి స్వార్థపరుడా కాదా అని పైపైన చూసి ఎలా తెలుసుకోవచ్చో నేను మీకు చెబుతాను. అతను ప్రాపంచిక విషయాలలో నిమగ్నమై ఉన్నప్పుడు, అతని లక్ష్యం పూర్తిగా తన కోసమే ఉండేది: తన కోసం తాను ఎంత సంపాదించుకోగలడు అనేదే అతని బేరసారాలు మరియు వ్యాపారాలన్నీ ఈ లక్ష్యం కోసమే ఉండేవి. ఒకవేళ అతను ఒక వ్యక్తి దివాలా గురించి పట్టించుకుంటే, అది ఏదో స్వార్థపూరిత కారణం కోసమే; దాని నుండి తాను ఏదైనా సంపాదించగలననే ఆశతో. వ్యాపారంలో ఉన్న స్వార్థపరుడిని చూడండి, అతను తన సొంత వ్యాపారం గురించి మాత్రమే పట్టించుకుంటాడు; అపొస్తలుని ఆజ్ఞ ప్రకారం, అతను "ఇతరుల విషయాలను కూడా చూడడు," ఎందుకంటే అతను తనను తాను సంతోషపెట్టుకోవడానికి, తనకు ప్రయోజనం చేకూర్చుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ ఉంటాడు.