ఆత్మను చల్లార్చడం

పరిశుద్ధాత్ముడే ఆత్మీయ జీవానికి, అనగా మనిషిలోని దాని యొక్క సమస్త ఉష్ణానికి, వెచ్చదనానికి, మరియు ఆయన ప్రభావాల వలన కలిగే అన్ని మానసిక స్థితులకు కర్త. ఆత్మలోని సమస్త ఆత్మీయ ఆనందానికి, శాంతికి ఆయనే కర్త; అనగా, ఆత్మీయ మతానికి చెందిన ఆ జీవాన్ని, ఉష్ణాన్ని సృష్టించడంలో ఆయన ప్రభావాలు పనిచేస్తాయి. క్రైస్తవులకు ప్రత్యేకమైన ఆ ఆనందాన్ని, మనశ్శాంతిని కలిగించడంలో కూడా ఆయన నిమగ్నమవుతాడు. ఆయనను "ఆర్పివేయడం" అంటే ఆయన వెలుగును, ఉష్ణాన్ని ఆర్పివేయడమే — ఆయన మనసుకు తెచ్చే ఆ ప్రత్యేకమైన వెలుగును, దాని నుండి సహజంగా వెలువడే ఉష్ణాన్ని. ఇక్కడ వాడిన భాష అలంకారికమైనది, వాస్తవానికి; ఆయనను కంసాలి అగ్నితో పోల్చారు; కాబట్టి, ఆయనను "ఆర్పివేయడం" అంటే ఆ అగ్నిని ఆర్పివేయడమే.

ఆయనను "దుఃఖపెట్టడం" అంటే, మానవ ఆత్మలో ఆయనే కర్తగా ఉన్న ఆ ఆధ్యాత్మిక మనశ్శాంతిని నాశనం చేయడమే. మనం చేసే ఏ పని వల్లనైనా ఇది నాశనమైనప్పుడు, దైవాత్మ స్వయంగా దుఃఖింపబడినట్లుగా చెప్పబడుతుంది — ఆయన కార్యసాధన ఎదిరించబడుతుంది మరియు అందువల్ల ఆయన దుఃఖింపబడినట్లుగా చిత్రీకరించబడుతుంది. నిస్సందేహంగా, దైవాత్మ స్వయంగా దుఃఖింపబడిన ఒక భావన ఉంది: ఆయన ఒక నైతిక కర్త. ఆయన అనుభూతి చెందగలడు మరియు చెందుతాడు. ఆయన స్వయంగా దుఃఖింపబడిన ఒక భావన ఉంది. అయితే, ఇప్పుడు నా దృష్టిలో ప్రధానంగా మరొక ఉద్దేశం ఉంది. నా పాఠంలోని మాటల గురించి మాట్లాడుతూ, నేను పరిశీలిస్తాను —

I. ఈ వచనాలలో ఉన్న ఆజ్ఞల యొక్క అంతరార్థం ఏమిటి.

II. ఆత్మను ఎలా దుఃఖింపజేయవచ్చు లేదా శాంతింపజేయవచ్చు.

III. ఇలా చేయడం వల్ల కలిగే భయంకరమైన పరిణామాలు.

I. సూచించబడిన విషయాలు

ఆత్మను ఆర్పవద్దు అనే ఆజ్ఞ, అలా చేయవచ్చని మరియు అలా జరగడానికి అవకాశం ఉందని స్పష్టంగా సూచిస్తుంది; ఒకవేళ అది అసాధ్యమైన లేదా జరగడానికి అవకాశం లేని చర్య అయితే, పవిత్ర గ్రంథంలో మనకు అలాంటి ఆజ్ఞ కనిపించదు. అది అలా జరగడంలో ఉన్న ప్రమాదాన్ని మాత్రమే కాకుండా, అలా చేయడం దుష్టకార్యమని కూడా సూచిస్తుంది.

బైబిల్లో పరిశుద్ధాత్మ ఒక నైతిక కారకుడిగా వర్ణించబడ్డాడు. ఒక నైతిక కారకుడికి ప్రత్యేకమైన భావోద్వేగాలు ఆయనకు ఆపాదించబడ్డాయి. మనలను పాపం మరియు మరణం నుండి రక్షించే గొప్ప కార్యానికి తనను తాను అప్పగించుకోవడంలో ఆయనకు అపారమైన ఆసక్తి ఉందని కూడా వర్ణించబడింది. మళ్ళీ, ఆయన అనంతంగా పరిశుద్ధుడు, అందువల్ల ప్రతి రూపంలో లేదా స్థాయిలో ఉన్న పాపానికి వ్యతిరేకి. ఆయన ప్రభావాలు బోధించడం మరియు జ్ఞానోదయం కలిగించడం అని వర్ణించబడ్డాయి, కానీ మానవ మనస్సు యొక్క స్వేచ్ఛను ఆయన అధిగమించే అర్థంలో, భౌతికమైన, అడ్డుకోలేని కారకం ద్వారా కాదు; ఆయన సత్యం ద్వారా జ్ఞానోదయం కలిగిస్తాడు, హెచ్చరిస్తాడు మరియు పరిశుద్ధపరుస్తాడు; ఒక నైతిక కారకుడిని ఎక్కువగా ప్రభావితం చేసే పరిగణనలను ప్రదర్శించడం ద్వారా ఆయన పనిచేస్తాడు. ఆయన కార్యకలాపాల ఫలితంగా పరిశుద్ధత కలగాలంటే, ఆయన ఈ విధంగానే పనిచేయాలి. అందువల్ల, సారాంశంలో పరిశుద్ధతను ఏ సృజనాత్మక శక్తి సృష్టించలేదు. పరిశుద్ధత ప్రేమ; అందువల్ల, ఆయన ప్రభావం సత్యమై ఉండాలి మరియు స్వేచ్ఛను పక్కన పెట్టడం ద్వారా కాకుండా, దానిని సరిగ్గా ఎలా ఉపయోగించాలో బోధించడం ద్వారా మరియు మనుషులను అలా చేయడానికి ప్రేరేపించే పరిగణనలను ప్రదర్శించడం ద్వారా విజయం సాధిస్తుంది. ఇది భౌతికమైన దాని ద్వారా కాకుండా, ఒప్పించే మరియు జ్ఞానోదయం కలిగించే శక్తి ద్వారా జరుగుతుంది.

II. ఆత్మ ఎలా చల్లారగలదు లేదా దుఃఖించగలదు?

ఏదైనా విషయంలో సత్యాన్ని చూడటానికి మనస్సు ఇష్టపడని అన్ని సందర్భాలలో దేవుని ఆత్మ దుఃఖిస్తుంది మరియు ఆర్పబడుతుంది. తరచుగా వ్యక్తులు కొన్ని విషయాలపై ఒప్పించబడటానికి ఇష్టపడరు మరియు వెలుగులోకి రారు. వారు కొన్ని నిర్దిష్ట విషయాలలో సత్యం యొక్క ఒత్తిడికి లోబడకుండా ఉంటారు, మరియు ఇలా జరిగిన ప్రతిచోటా దేవుని ఆత్మ ఎదిరించబడుతుంది, ఆర్పబడుతుంది మరియు దుఃఖిస్తుంది.

మరొకసారి: మనస్సు సత్యాన్ని అంగీకరించేంతగా సంతృప్తి చెందినప్పటికీ, అవిశ్వాసం ప్రబలంగా ఉన్న ప్రతిచోటా దేవుని ఆత్మ దుఃఖిస్తుంది. సత్యం గురించిన ఒప్పింపును విశ్వాసంతో పొరబడేవారు అనేకులు ఉన్నారు; సత్యం గురించి ఒప్పింపు కలిగినప్పుడు తమకు విశ్వాసం ఉన్నట్లేనని అనుకోవడం తప్ప వారికి వేరే మంచి ఆలోచన తెలియదు. ఇప్పుడు, ఉనికిలో ఇంతకంటే పెద్ద పొరపాటు మరొకటి లేదు. ఒక వాక్యం యొక్క సత్యం గురించి ఒప్పింపు కలిగి ఉండటం అనేది విశ్వాసానికి అనంతంగా దూరమైనది; దేవుని ఆత్మ మనకు దేని గురించి ఒప్పిస్తుందో దాని దృష్ట్యా మనస్సు స్వచ్ఛందంగా చేసే చర్యే విశ్వాసం.

పరిశుద్ధాత్మ మన మనస్సులకు అందించే దానిని తిరస్కరించడమే అవిశ్వాసం. దానికి మనల్ని మనం అప్పగించుకోవడానికి, దానిని మన మనస్సులోకి తీసుకోవడానికి, మరియు దానికి విధేయత చూపడానికి నిరాకరించడమే విశ్వాసం. ఇక విశ్వాసం అంటే, దేవుడు ప్రోత్సహించే విధంగా, స్వీకరించినప్పుడు మనస్సును సత్యానికి అప్పగించడమే; పాపులు చెప్పే దానికి భిన్నంగా, మనస్సును ఇలా అప్పగించడాన్నే దేవుడు నిజానికి ప్రోత్సహిస్తాడు. పాపులు దేవుని వాదనలు మరియు స్వభావం గురించి — క్రీస్తు ప్రాయశ్చిత్తం యొక్క ఆవశ్యకత మరియు పరిపూర్ణత గురించి, ఇంకా అనేక ఇతర విషయాల గురించి ఒప్పించబడతారు; అయినప్పటికీ, తన పాపాన్ని విడిచిపెట్టడానికి ఇష్టపడనందున వారు వెనుకాడతారు, మరియు క్రైస్తవుడిగా మారాలంటే అలా చేయడం అవసరం. కానీ వారు అలా చేయరు, అందువల్ల వారు క్రీస్తును స్వీకరించరు, సత్యాన్ని తమ మనస్సులోకి తీసుకోరు, దానిపై తమ సర్వస్వాన్ని ఉంచరు. ఈ విధంగా సత్యం అందించబడినప్పటికీ ఎదిరించబడిన చోట, అవిశ్వాసం ఉంటుంది, మరియు అది ఎక్కడ ప్రబలంగా ఉంటుందో అక్కడ దేవుని ఆత్మ దుఃఖిస్తుంది, ఎదిరించబడుతుంది మరియు ఆర్పబడుతుంది.

స్వీయ నిరాకరణతో కూడిన సంస్కరణల విషయాలలో సత్యాన్ని తప్పించుకోవడానికి చేసే ప్రయత్నాలన్నిటి వల్ల ఆత్మ బాధపడుతుంది, ఎదిరించబడుతుంది మరియు ఆర్పబడుతుంది. ఎన్నో సత్యాలు ఉన్నాయి, వాటిని స్వీకరించడానికి గొప్ప నిరాకరణ అవసరం — మనం అలవాటుగా మునిగి తేలుతున్న కొన్ని విషయాలను విడిచిపెట్టడం. ఇప్పుడు ఒక బానిస యజమానిని ఊహించుకోండి, అతని వర్గం యొక్క నైతిక స్వభావం గురించిన ప్రశ్న వచ్చినప్పుడు, అతనికి తన ప్రత్యర్థుల వాదనల గురించి ఏమాత్రం తెలియకపోయినా, ఆ విషయంపై కనీసం చదవడానికి గానీ, మాట్లాడటానికి గానీ, లేదా ఎవరి మాట వినడానికి గానీ ఇష్టపడకపోయినా; చివరికి అతను ఆ ప్రశ్నపై జరిగిన చర్చను చదివినా లేదా విన్నా కూడా, చివరికి సమర్పించబడిన సత్యానికి లొంగడని అనుకుందాం — అతను ఆత్మను ఎదిరిస్తున్నాడు.

అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఇది ఏ స్థాయిలో వ్యక్తమైందో చూడటం ఆశ్చర్యకరంగా ఉంది. ఆ తర్వాత, మత్తు పానీయాల వ్యాపారం ఉంది. ఈ వస్తువుల వ్యాపారులు బానిస యజమానులు వ్యవహరించినట్లే ఈ విషయంతో వ్యవహరిస్తారు — వారు స్వార్థపూరితంగా తమ స్థానాన్ని కాపాడుకుంటారు మరియు ఆ వ్యాపారాన్ని వదులుకోరు. ఇక, ఆత్మ నిగ్రహం అవసరమయ్యే ఏ సంస్కరణ విషయంలోనైనా, మనస్సు ఎదిరించి, సత్యాన్ని స్వీకరించి, దానికి విధేయత చూపడంలో నిష్కపటంగా లేనప్పుడు, దేవుని ఆత్మ ఆరిపోతుంది. సమాజంలో సువార్త పూర్తిగా ఖండించే అనేక ఆచారాలు ప్రబలంగా ఉన్నాయి, మరియు ఈ ప్రశ్నలు తలెత్తినప్పుడల్లా, మనస్సు సత్యాన్ని స్వీకరించి, అవసరమైన త్యాగాలు చేయనప్పుడు, అటువంటి పద్ధతులన్నిటి నుండి వారిని దూరం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్న ఆత్మను ఇది ఆరిపోయేలా చేసి, దుఃఖపెడుతోందని ఎవరు చూడలేరు?

మరొకసారి: ఎవరి పట్లనైనా పగ లేదా విరోధ భావాలను కలిగి ఉండటం, ముఖ్యంగా అటువంటి భావాలను పట్టుదలతో కొనసాగించినప్పుడు, ఆత్మను నిర్వీర్యం చేసి, దుఃఖపెట్టడం ఖాయం. అటువంటి భావాలలో మునిగిపోయి, చివరికి తమ దేవునితో సహవాసం చేయడం మానేసిన అనుభవం చాలామందికి ఉంది.

మరలా: నిందించే గుణాన్ని ప్రదర్శించడం — తప్పులు వెతకడం, ప్రతిదానికీ చెడు అర్థం ఆపాదించడం, మన పాఠంలో నిర్దేశించబడిన నియమాన్ని అతిక్రమించే మరో పద్ధతి. కొన్నిసార్లు, మంచిగా అర్థం చేసుకోగలిగే విషయాలకే చెడు అర్థం ఆపాదించే వ్యక్తిని మీరు చూస్తారు; కొందరు వ్యక్తులకు తప్పుడు ఉద్దేశాలు, చెడు స్వభావాలు ఉన్నాయని వారు వాదిస్తారు; వారికి తెలిసినంతవరకు వారి ఉద్దేశాలు మంచివే అయినప్పటికీ వారు ఇలా చేస్తారు. ఇప్పుడు, ఇటువంటి ప్రవర్తన అంతా నిస్సందేహంగా దేవుని ఆత్మకు దుఃఖాన్ని, ఆర్పే శక్తిని హరిస్తుంది.

కానీ నేను మళ్ళీ చెబుతున్నాను: వ్యక్తుల నిజమైన లోపాలను అనవసరంగా, దయలేని విధంగా, సోదరభావం లేకుండా ప్రచురించడం కూడా ఈ పాపాన్ని చేయడానికి మరొక మార్గం. వ్యక్తులు అనవసరంగా నిజం చెప్పి, తద్వారా చివరికి ఆ వ్యక్తికే హాని కలిగించడం ద్వారా ఈ నేరం చేయవచ్చు. ఇతరుల తప్పుల గురించి కూడా అనవసరంగా మాట్లాడే హక్కు మీకు లేదు; మీ పరువు విషయంలో వారు ఎలా జాగ్రత్తగా ఉండాలని మీరు కోరుకుంటారో, మీరు కూడా వారి పరువు విషయంలో అలాగే జాగ్రత్తగా ఉంటే మీరు అలా చేయరు — "నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నట్లు నీ పొరుగువారిని ప్రేమించు." ఒకవేళ ఇది నిజమైతే, మీ పొరుగువారి పట్ల మీరు ఎంత జాగ్రత్తగా ఉంటారు. ఎక్కడైతే ఇది నిజం కాదో — ఎక్కడైతే కొండెగాడి మాట వింటారో — ఎక్కడైతే మీరు మీ సోదరుడితో లేదా పొరుగువారితో, మీకు ఎలా ప్రవర్తించాలని కోరుకుంటారో దానికి భిన్నంగా ప్రవర్తిస్తారో — అక్కడ, నిస్సందేహంగా, దేవుని ఆత్మ దుఃఖిస్తుంది. మీకు ఇతరులు చేయకూడదని లేదా మీ నుండి నిలిపివేయకూడదని మీరు కోరుకునే దానిని ఎన్నడూ మీరు చేయవద్దు లేదా నిలిపివేయవద్దు.

మరలా చెబుతున్నాను: వ్యక్తులు తమ పాపాలకు తమను తాము సమర్థించుకుంటూ, దేవుణ్ణి ఖండించే సాకులు చెప్పినప్పుడు ఈ పాపం జరుగుతుంది. అందువల్ల, కొందరు ఏటేటా చీకటిలో, తప్పులో, మరియు మానసిక వేదనలో కొట్టుమిట్టాడతారు, ఎందుకంటే, పాపపు నిందను తమ మీద వేసుకోకుండా, దానిని వాస్తవంగా దేవుని మీద మోపే సాకులు చెబుతారు. ఇది ఆత్మను దుఃఖపెట్టడమే. ప్రతి స్వార్థపరుడు — దేవుని మహిమను పెంచడానికి బదులుగా తన స్వప్రయోజనాలను పెంచుకోవాలని నిశ్చయించుకున్న ప్రతి ఒక్కరూ — దేవుని ఆత్మను దుఃఖపెడతారు. అటువంటి చర్య వాస్తవంగా దేవుని నుండి విశ్వాసభ్రష్టత్వమే. వారు తమను తాము దేవునికి అప్పగించుకున్నామని చెప్పుకుంటారు, కానీ ఆయన కోసం తప్ప మరేదీ చేసే హక్కు వారికి లేదు. ఒక వ్యక్తి ఏ స్వార్థపూరిత లక్ష్యాలనైనా వెంబడిస్తున్నప్పుడు — అంటే, దేవుని కోసం కాకుండా కేవలం తన స్వంత ఆనందం కోసం విషయాలను వెతుకుతున్నప్పుడు — దేవునితో సహవాసాన్ని ఎన్నడూ ఆస్వాదించలేడు. మీరు ఇలా చేస్తే, మీరు వాస్తవంగా దేవునికి చేసిన మీ అంకితభావాన్ని వెనక్కి తీసుకుని, మీ స్వప్రయోజనాలకే మిమ్మల్ని మీరు అంకితం చేసుకున్నట్లే. అలా చేసినందుకు మీరు ఏ విధంగా సాకులు చెప్పుకున్నా అది ఏమాత్రం ముఖ్యం కాదు; మీకు ఎలాంటి సాకు లేదు; ప్రత్యేకించి ఈ విషయంపై వెలుగు ప్రసరించినప్పుడు ఇది మరింత వర్తిస్తుంది. ఆ రోజుల్లో జాన్ న్యూటన్ వంటి వ్యక్తి, మనస్సాక్షికి సంబంధించిన ఎలాంటి పశ్చాత్తాపం లేకుండా, కొద్ది కాలం పాటు కూడా బానిస వ్యాపారంలో కొనసాగగలడని ఎవరు ఊహించగలరు? కానీ, ఒకవేళ అతనికి బైబిల్ సహాయం అందకుండా, "క్రొత్త నిబంధన కాలంలో బానిసలు లేరా? క్రీస్తు దానిని ఎందుకు ఖండించలేదు?" అని అడిగితే? అపొస్తలులకు బానిసత్వం గురించి తెలుసు. అది అంత దుర్మార్గమైనదైతే, వారు దానిని ఎందుకు ఖండించలేదు?

దీనికి సులభంగానే సమాధానం చెప్పవచ్చు. కానీ మనుషులు బానిస వ్యాపారాన్ని ఈ విధంగా సమర్థిస్తే? మరియు అమెరికాలోని దక్షిణ రాష్ట్రాలలో ఇది చాలా సాధారణం. వివిధ రకాల పాపాలపై క్రీస్తు ప్రత్యక్షంగా దాడి చేయడానికి ముందు, ఆయన పరిష్కరించాల్సిన ఒక ప్రాథమిక ప్రశ్న ఉందని వారు మర్చిపోతారు. క్రీస్తు లోకంలోకి వచ్చినప్పుడు, ఆయన పరిచర్యను గుర్తించడానికి బదులుగా, ఆయన ప్రతి అంగుళం విషయంపై చర్చించవలసి వచ్చింది. ఆయన దైవత్వం మరియు దైవిక పరిచర్యకు ప్రాథమిక శ్రద్ధ అవసరం; నియమాలను నిర్దేశించడానికి మరియు పద్ధతులను నిషేధించడానికి ఆయనకున్న అధికారాన్ని లోకం మొదట గుర్తించడం అవసరం. అటువంటి విషయాలలో జోక్యం చేసుకునే తన అధికారాన్ని స్థాపించుకోకముందే, ఆయన సామాజిక సమస్యలను సరిదిద్దడానికి ప్రయత్నించి ఉంటే అది పూర్తిగా అసందర్భంగా ఉండేది. మళ్ళీ: అపొస్తలులు బానిసత్వాన్ని ఖండించలేదని చెప్పబడింది. వారికి కూడా వారి మొదటి శ్రద్ధను కోరే ఒక గొప్ప ప్రశ్న ఉంది. వారు క్రీస్తు పునరుత్థానం, దైవత్వం మరియు మెస్సీయత్వం యొక్క వాస్తవాన్ని, అలాగే వారి స్వంత నియామకానికి ఉన్న దైవిక అధికారాన్ని స్థాపించవలసి వచ్చింది. ఇది జరిగిన తర్వాత, వారు సహజంగానే సత్య లేఖనాలను లోకానికి సిఫార్సు చేస్తారు, మరియు ఏవి సరైనవో, ఏవి తప్పో చెప్పనిస్తారు. ఇప్పుడు, ఒక బానిస యజమాని ఈ విధంగా మాట్లాడటం స్వార్థపూరితమైన తప్పించుకునే ధోరణి అని ఎవరికి కనిపించడం లేదు? అసలు పాపాన్ని ఖండించే తన అధికారాన్ని నిరూపించుకోకుండా, అతను ఏ ప్రత్యేక పాపాలనైనా ఖండించి ఉండటం హాస్యాస్పదంగా ఉండేది.

ఈ దేశంలో ఒక వ్యక్తి బానిసత్వాన్ని ఈ విధంగా సమర్థించడానికి ప్రయత్నిస్తే, మీరు అతనితో వెళ్లరు. ఈ విషయంపై వెలుగు ప్రసరించినప్పుడు, అది ఒక హేయమైన నేరంగా మారుతుంది, మరియు క్రైస్తవుడిగా పిలవబడే లేదా క్రైస్తవుడిగా పరిగణించబడే తన హక్కును కోల్పోకుండా ఏ మనిషి కూడా దానిని కొనసాగించలేడు. ఉత్సాహపూరితమైన ఆత్మల వాడకం అవసరమని మనమందరం భావించిన సమయం నాకు గుర్తుంది — అవి లేకుండా ఎవరూ ఏమీ చేయలేరని మనమందరం అనుకున్నాం; కానీ క్రమంగా, ఆ ప్రశ్న చర్చకు వచ్చింది. చాలామంది ఎదిరించారు. అది ఇశ్రాయేలులోని అనేకుల ఉన్నతికి లేదా పతనానికి కారణమైంది. చాలామంది ప్రతిఘటనకు లేచారు, మరియు పాపం పరిశుద్ధాత్మను ఆర్పేసింది — మరి వారెక్కడ ఉన్నారు? ఈ విషయంలో తప్పుడు ప్రాతిపదిక తీసుకోవడం వల్ల వారి సంఘాలలో కొన్నింటిపై నిర్జనత్వం ఆవరించింది.

కానీ నేను మళ్ళీ చెబుతున్నాను: ఏ వ్యక్తి అయినా సమాజానికి గొప్ప కీడు చేసే ఏ వ్యాపారాన్నైనా చేపట్టడానికి తనను తాను అనుమతించుకుంటే, అతను ఇక్కడ చెప్పబడిన పాపానికి పాల్పడినట్లే. అతను తన డబ్బును సద్వినియోగం చేయాలనే తన ఉద్దేశం గురించి గర్వపడతాడనుకుందాం; ఒక సముద్రపు దొంగ తన డబ్బును బైబిల్ సొసైటీకి ఇవ్వబోతున్నానని వాదిస్తే, అది అతని నేరాన్ని తగ్గిస్తుందా? అస్సలు తగ్గించదు. మా దేశంలో ఒక ధనవంతుడు ఉండేవాడు, అతను తాను మతం మారానని చెప్పుకున్నాడు, ఆ సమయంలో అతను చెప్పినట్లుగా, తనకున్నదంతా ప్రభువుకు అర్పించాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. కొంతకాలం పాటు అతను నాకు కనిపించలేదు, కానీ కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత అతను మా ఇంటికి వచ్చాడు, మేము కాసేపు మాట్లాడుకున్నాము. అతను తన పాత నివాసాన్ని విడిచిపెట్టి, దేశంలోని మరో ప్రాంతానికి వెళ్ళిపోతున్నాడని నేను తెలుసుకున్నాను. అతను ఎక్కడికి వెళ్తున్నాడని నేను అడిగాను, దానికి అతను "పడమర వైపు వెళ్తున్నాను, నిజానికి, నేను సెయింట్ లూయిస్‌కు వెళ్తున్నాను. నేను వ్యాపారంలో విఫలమయ్యాను" అని బదులిచ్చాడు. "వ్యాపారంలో విఫలమయ్యాడా?" అని నేను ఆశ్చర్యంగా అరిచాను, "అదెలా?" అతను చెప్పినట్లుగా, సువార్తికులను పంపడానికి డబ్బు సంపాదించడం కోసం నిత్యావసరాల వ్యాపారంలో ఊహాగానాలు చేస్తున్నాడని తేలింది. దీనికోసం, అతను ఒకానొక రహదారి వెంబడి ఉన్న నిత్యావసర వస్తువులన్నింటినీ కొని, వాటికి అధిక ధర పెట్టి, ఆ విధంగా ఆ ప్రధాన రహదారి వెంబడి ఉన్న పేదల నుండి డబ్బు వసూలు చేశాడు. అతని భావనల ప్రకారం, అతను దేవుని కోసం ఊహాగానాలు చేస్తున్నాడు. అలాంటి పని చేయడానికి అతనికేం పని అని నేను అతన్ని అడిగాను; మరియు అతను విఫలమైనందుకు నేను ఏమాత్రం ఆశ్చర్యపోలేదని అతనికి తెలియజేశాను. సువార్తను వ్యాప్తి చేయడానికి దేవుడు అతన్ని పేదలను శిక్షించమని కోరుకున్నాడా? అస్సలు కాదు.

మళ్ళీ, మద్యం వ్యాపారం విషయానికి వస్తే. ఈ విషయంపై వెలుగును ఎదిరించే వారు చాలామంది ఉన్నారు; ప్రపంచానికి హేయమైనదని, సమాజానికి శాపమని తెలిసినా, ఈ వ్యాపారాన్ని వదులుకోకూడదని నిశ్చయించుకున్న వారిలాగే వారు మాట్లాడతారు. అవును! ఈ వ్యాపారం వల్ల కార్చిన కన్నీళ్లన్నింటినీ పోగుచేస్తే, బహుశా వారు అందులో ఈత కొట్టడానికి సరిపడా కన్నీళ్లు వస్తాయి. ఇది హృదయాలను విరిచింది, కుటుంబాలను నాశనం చేసింది, వివేకాన్ని కూలదోసింది, ఇళ్లను పాడుచేసింది — ప్రతీదీ ధ్వంసం చేసింది. ఇదంతా, ఇంకా అంతకంటే ఎక్కువే, ఈ ప్రాణాంతకమైన పానీయాల అమ్మకం వల్ల సంభవించింది. కొందరు ఇది అవసరమని అంటారు. వాదన కోసం, కొన్ని సందర్భాల్లో నేను దీనిని అంగీకరిస్తాను; కానీ గమనించండి, ఇది దుర్వినియోగం అవుతుందని, అవసరమైన దానికంటే చాలా ఎక్కువగా దుర్వినియోగం అవుతుందని నమ్మడం, అంగీకరించడం అనేది ఒక వాస్తవం కాదా? — కాబట్టి, ఈ వ్యాపారం అస్సలు అవాంఛనీయమైనది కాదా? వాస్తవానికి అవసరమైన సాపేక్షంగా తక్కువ పరిమాణం కంటే ఎక్కువ ఉపయోగించబడదని అనుకుందాం — అది దుర్వినియోగం చేయబడదని, మరియు అది దుర్వినియోగం చేయబడే అవకాశం లేదని అనుకుందాం, అప్పుడు లండన్‌లో ఎంతమంది మద్యం వ్యాపారులు ఉంటారని మీరు అనుకుంటున్నారు? అవసరమైన దానికంటే ఎక్కువ ఉపయోగించబడదని వారు భావిస్తే, వారిలో ఎంతమంది ఈ వ్యాపారంతో జీవించాలని ఆలోచిస్తారు? ఇప్పుడు, అది దుర్వినియోగం చేయబడుతుందనే ఊహే దానిని అంత ఆకర్షణీయమైన వ్యాపారంగా మార్చింది. ఈ వ్యాపారంలో నిమగ్నమైన ప్రతి వ్యక్తి దీనిని ఊహిస్తాడు, లేకపోతే అతను అలా చేయడు. అలాంటప్పుడు, ఎవరు ఇలాంటి వ్యాపారాన్ని కొనసాగిస్తూ, అదే సమయంలో పరిశుద్ధాత్మతో సహవాసాన్ని ఆస్వాదించగలరు?

ఒకప్పుడు మంచివాళ్ళు అది తమకు అవసరమని భావించి దాన్ని ఉపయోగించేవారు; కానీ ఇప్పుడు దాని భయంకరమైన వినాశనం యొక్క తీవ్రత బయటపడింది. మద్యపానం, బానిసత్వం, మరియు అలాంటివన్నీ వాటి దుర్మార్గం గురించి కనీసం ఊహ కూడా చేయకుండా కొనసాగవచ్చు; కానీ ఈ విషయంపై వెలుగు ప్రసరించినప్పుడు కూడా, ప్రజలు చూడటానికి నిరాకరిస్తే, అది ఎంతమాత్రం క్షమించరానిది.

ఈ సంస్కరణను ఎదిరించిన వారు — తమ పదవిలోని పాప స్వభావం వారికి చూపబడిన తర్వాత కూడా లొంగిపోవడానికి నిరాకరించిన మంత్రులు — ఎంతగా కృంగిపోయారో చూడటం ఆశ్చర్యకరం; ఈ వ్యాపారంలోని పాప స్వభావాన్ని చూసిన తర్వాత కూడా బానిస అధికారానికి లొంగిపోతూనే ఉన్న వారిలో ఇది నా దేశంలో ప్రత్యేకంగా స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. దేవుని ఆగ్రహం వారిపై అత్యంత స్పష్టంగా ఉంది; వారు ఆత్మను ఆర్పేశారు. ఈ సంస్కరణలలో పరిచర్యలోని దైవజనులు నాయకత్వం వహించిన చోట జరిగిన మేలును లెక్కించడం అసాధ్యం.

వ్యాపారంలో, అంటే వ్యాపారం చేసే పద్ధతులలో, దేవుని ఆత్మకు దుఃఖం కలిగించేవి అనేకం ఉన్నాయి: ఉదాహరణకు, తప్పు కనబడినప్పటికీ, మన సంకల్పం దేవుని ఆత్మతో పోరాడటానికి అనుమతించబడినప్పుడు. అటువంటి విషయాలలో దేవుని ఆత్మను ఎదిరించడం వలన చాలామంది కలత చెంది, అశాంతితో ఉంటారు; వారిలో కొంత నిష్కపటత్వం లోపిస్తుంది, తత్ఫలితంగా వారి ఆత్మకు ఒక సంకెళ్ళు వేయబడతాయి — వారి ఆత్మలో ఒక కలహం, ఒక వేదన ఉంటుంది — ఏదో తప్పు జరుగుతోందని వారికి తెలుసు — ఒక క్రైస్తవునికి ఉండవలసిన ఆనందం, శాంతి వారిలో ఉండవు; వాస్తవానికి, వారు తమ సృష్టికర్తతో పోరాటంలో నిమగ్నమై ఉంటారు — తమ ముందుకు వచ్చిన ఏదో ఒక ప్రశ్నకు సంబంధించిన సత్యాన్ని తెలియజేసే క్రమంలో ఆయన ఆత్మను ఆర్పివేస్తూ, దుఃఖపెడుతూ ఉంటారు. మద్యం అమ్మేవారు, మరియు ఆ పానీయాలను ఉపయోగించే వారందరూ ఈ స్థితిలోకి జారిపోయే ప్రమాదంలో ఉన్నారు.