పిల్లల మార్పిడి

తల్లిదండ్రులకు చెప్పవలసిన విషయాలు నాకు చాలా ఉన్నాయి, ఎక్కడ మొదలుపెట్టాలో కూడా నాకు అర్థం కావడం లేదు. ఇది చెప్పవలసిన విషయాలు ఎన్నో ఉన్న అంశాలలో ఒకటి. ప్రపంచ గమ్యాలపై దేవుడు ప్రయోగించే సమస్త పరిపాలనలో, అత్యంత గొప్ప ప్రభావం కుటుంబంలోనే ఉంటుంది. ఆ పనిని తల్లి ప్రారంభిస్తుంది. తల్లిదండ్రుల ప్రభావమే నిస్సందేహంగా సర్వోన్నతమైనది. అది అలా ఉండాలని దేవుడు సంకల్పించాడు. కుటుంబ సంబంధాన్ని స్థాపించడంలో ఇది ఒక ఉద్దేశ్యం. మానవులకు ప్రాపంచిక ఆశీర్వాదాలను, పిల్లల సంరక్షణను, పోషణను అందించడమే కాకుండా, వారు ఆధ్యాత్మిక ప్రభావాన్ని కలిగి ఉండి, దానిని తమ సంతానంపై ప్రయోగించాలనేది కూడా వారి ఉద్దేశ్యం; వారి ఆధ్యాత్మిక క్షేమమే దేవుడు దృష్టిలో ఉంచుకున్న గొప్ప అంతిమ లక్ష్యం. ఇది నిస్సందేహంగా ఆయన గొప్ప సంకల్పాలలో ఒకటి; కానీ తల్లిదండ్రులు దానిని దృష్టిలో ఉంచుకోరు; అందువల్ల, కుటుంబ సంబంధాన్ని స్థాపించడంలో సర్వశక్తిమంతుని గొప్ప ఉద్దేశ్యం — కనీసం పిల్లల విషయంలోనైనా — విఫలమవుతుంది.

ఈ ప్రభావం, అది ఏదైనప్పటికీ, చాలా ప్రారంభ జీవితంలోనే చోటు చేసుకుంటుందని, మరియు సాధారణంగా ఏదో ఒక విధంగా నిర్ణయాత్మకంగా ఉంటుందని ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకోవాలి; చాలా సందర్భాలలో తర్వాతి జీవితం, అలా ప్రారంభమైన దాని యొక్క అభివృద్ధి కంటే కొంచెం ఎక్కువ మాత్రమే. నేను చెప్పినట్లుగా, తల్లియే పనిని ప్రారంభిస్తుంది; ఆమె ఆ ప్రయత్నానికి నాయకత్వం వహిస్తుంది; మరియు మొదట్లో మిగతా అన్నింటికంటే ఎక్కువగా బిడ్డపై ఆమె ప్రభావాన్నే చూపుతుంది; మరియు ఆమె తాను ఏమి చేస్తున్నదో అర్థం చేసుకుంటే — ఆమె భక్తిగల స్త్రీ అయితే — దేవుడు ఆమె చేతుల్లో ఉంచిన సౌకర్యాలను ఆమె సద్వినియోగం చేసుకుంటే, దేవుని దయతో, ఆమె ఆ బిడ్డకు సాధ్యమైనంత గొప్ప ఆశీర్వాదంగా ఉంటుంది. తల్లిదండ్రులు అటువంటి ప్రత్యేకమైన సంబంధాలలో ఉంటారు, వారి పిల్లలు సహజంగానే మరెవరికంటే తమ తండ్రి మరియు తల్లిపైనే ఎక్కువ నమ్మకం ఉంచుతారు. వారి స్థానం, మంచికి లేదా చెడుకు, ఆ యువ మనస్సుపై ప్రపంచంలోని మరే ఇతర ప్రభావంతోనూ పోల్చలేని ప్రభావాన్ని వారికి ఇస్తుంది. ఈ దిశలో ఏది చేసినా అది చాలా ప్రారంభ జీవితంలోనే జరుగుతుంది మరియు జరుగుతూనే ఉంటుంది, మరియు దాని ఫలితాలు ఆ తర్వాత నిరంతరం అభివృద్ధి చెందుతూనే ఉంటాయి.

కానీ నేను చెప్పేది వివరించాలంటే — చిన్న పిల్లలపై తల్లిదండ్రులకు అపారమైన ప్రభావం ఉంటుంది — వారే పిల్లల తొలి ఆలోచనలకు మార్గనిర్దేశం చేస్తారు, మరియు వారి మొదటి భావనలలో చాలావాటిని అందిస్తారు. తల్లిదండ్రుల మాటలు నేర్పకముందే, వారి ఆత్మ బిడ్డకు ఎంతో నేర్పిస్తుంది. తల్లిదండ్రుల ఆదర్శం మరియు ప్రభావం కేవలం మాటల ద్వారా బోధించడానికే పరిమితం కాదు; వారు చేసే ప్రతి పని బిడ్డపై ప్రభావం చూపుతుంది; పదాల పూర్తి అర్థాన్ని గ్రహించకముందే తల్లిదండ్రులు పలికే ప్రతి మాట దానిపై ప్రభావం చూపుతుంది; ఇక భాషను అర్థం చేసుకునే దశకు వచ్చినప్పుడు, ఆ చిన్ని మనసు తాను విన్న ప్రతిదాన్ని బేరీజు వేసుకుంటుంది, ఆ విధంగా బిడ్డకు విద్యాబుద్ధులు కలుగుతాయి. ఇప్పుడు, తల్లిదండ్రుల ప్రభావం లౌకిక స్వభావం కలిగి ఉంటే — అంటే, బిడ్డ తన ఆత్మ మరియు దేవుని గురించి ఆలోచించేలా చేసే గుణం వారిలో లేకపోతే — బిడ్డ తన ఆత్మ పట్ల తల్లిదండ్రులకు ఉన్న శ్రద్ధను చూడకపోతే, దాని విద్య తప్పుడు దిశలో ప్రారంభమైనట్లే. తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లల రక్షణ పట్ల తమకు శ్రద్ధ ఉందని, వారి బాల్యం తొలిదశలోనే వారికి తెలియనివ్వకపోతే — మతం అనే భావన వారిలో ప్రముఖంగా లేకపోతే — ఆ విషయం తల్లిదండ్రుల మనస్సులో పనిచేస్తోందని పిల్లలు గ్రహించకపోతే, దేవుని చిత్తమే వారి జీవితమని, దేవుణ్ణి మహిమపరచడమే వారి అంతిమ లక్ష్యమని వారు చూడకపోతే — తల్లిదండ్రులలో ఈ విషయాలను కాకుండా, వీటికి విరుద్ధంగా పిల్లలు చూస్తే, తల్లిదండ్రులు విశ్వసించే దశ కంటే చాలా ముందే పిల్లలు దానిని అర్థం చేసుకుంటారు, దాని గురించి ఆలోచిస్తారు, మరియు అది వారిపై ప్రభావం చూపుతుంది. ఉదాహరణకు, నాకు తెలిసిన కొందరు పిల్లల స్వభావం ఎలా ఉండేదంటే, వారు చాలా చిన్న వయస్సులోనే మతం గురించి ఎక్కువగా మాట్లాడేవారు, మరియు దాని గురించి నిరంతరం ప్రశ్నలు అడుగుతూ ఉండేవారు; నిజానికి వారి చిన్న మనస్సులు ఆ విషయంలో ఎంతగా లీనమైపోయేవంటే, మతపరమైన ఆరాధన కోసం వారి తల్లిదండ్రులు వెళ్ళే ప్రదేశాలు తప్ప వేరే స్థలాలు ఉన్నాయని కూడా వారికి తెలిసేది కాదు. అపరిచితులు లోపలికి వచ్చినప్పుడు కూడా, "ఆ వ్యక్తి క్రైస్తవుడా?" అని అడగడం వారికి అలవాటుగా ఉండేది.

పిల్లల తొలిదశలోనే మార్పు రావడం అనేది, వారి మనస్సులో అభివృద్ధి చెందే తొలి ఆలోచనలలో తల్లిదండ్రులు మతపరమైన సత్యానికి స్థానం కల్పించడంపై గణనీయంగా ఆధారపడి ఉంటుంది. తల్లిదండ్రులు ప్రార్థించినప్పుడు పిల్లలు ఎలా గమనిస్తారో, వారి అన్ని మార్గాలలో దేవుణ్ణి ఎలా గుర్తిస్తారో చూడటం ఆసక్తికరంగా ఉంటుంది. వారి పసి మనస్సులపై దీని ప్రభావాన్ని చూడటం అద్భుతంగా ఉంటుంది; వారు తమ చిన్న కుర్చీలను తీసుకుని, మోకరిల్లి ప్రార్థించడానికి ప్రయత్నిస్తారు. వారు తమ తల్లిదండ్రులు ప్రార్థించడం చూస్తారు. వారి తల్లి, వారు పుట్టినప్పటి నుండి వారిని తీసుకుని వారితో కలిసి ప్రార్థించడం అలవాటుగా చేసుకుంది; మరియు వారికి ఆమె చెప్పేది అర్థం కాగానే, ఆమె వారిని తన గదిలోకి తీసుకువెళ్లి, వారికి బైబిలు చదివి వినిపిస్తుంది, రక్షకుని గురించి మాట్లాడుతుంది, మరియు ప్రతిరోజూ — కొన్నిసార్లు రోజుకు చాలాసార్లు — వారితో కలిసి ప్రార్థిస్తుంది. దీని ఫలితంగా, వారు తమ చిన్న కుర్చీలను తీసుకుని, తమ చిన్న సమావేశాలను జరుపుకోవడం, మోకరిల్లి తమ కోసం తామే ప్రార్థించుకోవడం మీరు చూస్తారు. ఇటీవల నాకు రాసిన ఒక తల్లి ఇలా చెప్పింది — "చిన్న విల్లీ తన కుర్చీని తీసుకుని, మోకరిల్లి, తన చిన్న చేతులను జోడించి, 'ఓ ప్రభూ' అని అంటాడు (అతను 'ప్రభువా' అని స్పష్టంగా పలకలేకపోయాడు)." అటువంటి తల్లి ఉంటే ప్రతి చిన్నారి ప్రార్థించడం ప్రారంభిస్తుంది. ఇప్పుడు వీటన్నిటి ఉద్దేశ్యం ఆ చిన్నారి ఆలోచనలను మేల్కొల్పడమే; తల్లిదండ్రుల స్ఫూర్తి మరియు స్వభావం నుండి, మతం అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన విషయం అని ఆ చిన్నారి గ్రహిస్తాడు. అతని చిన్న ఆలోచనలన్నింటిలో దేవుడే ఉంటాడు. తల్లిదండ్రుల జీవితంలో మతమే ప్రధానమైన విషయమని అతను చూస్తాడు, మరియు ఇలా ఉన్న చోట, వెయ్యి కేసులలో ఒక్కటి కూడా పిల్లలు చాలా చిన్న వయస్సులోనే మతం స్వీకరించనిది ఉండదని నేను నమ్మను — అయితే, తల్లిదండ్రుల బోధనలో లేదా భావనలో ఏదైనా పొరపాటు అడ్డుపడి, ఈ ప్రభావం దాని సహజ ఫలితాలను ఇవ్వకుండా నిరోధిస్తే తప్ప. తమ పిల్లలకు మతం గురించి చాలా చెప్పిన భక్తిగల తల్లిదండ్రులను నేను చూశాను, కానీ వారు కొన్ని తప్పుడు అభిప్రాయాలను కలిగి ఉండటం వల్ల, వారి మార్గంలో ఆటంకాలు సృష్టించారు; ఆ తల్లిదండ్రులు వారికి కొన్ని అసత్యమైన విషయాలను బోధించారు, మరియు తత్ఫలితంగా అవి వారికి ఆటంకాలుగా నిరూపించబడ్డాయి.

తల్లిదండ్రులు అర్థం చేసుకోవలసిన ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, తమ పిల్లల విషయంలో వారికి రెండు మార్గాలలో ఒకటి మాత్రమే అందుబాటులో ఉంటుంది: వారు వారి లేత మనస్సులను పూర్తిగా తప్పుడు మార్గంలో నడిపించే లౌకిక ప్రభావాన్ని చూపాలి — లేదా వారిని మతం వైపు నడిపించే ఆధ్యాత్మిక ప్రభావాన్ని చూపాలి; దీనివల్ల పిల్లల మనస్సు మతం అనే విషయంపై మథనపడుతుంది; వారి తొలి ఆలోచనలు మతం గురించే ఉంటాయి; వారికి గుర్తుండే తొలి ప్రభావాలు పాపభావనలే ఉంటాయి; స్వర్గం, నరకం, క్రీస్తు మరియు నిత్యత్వం వంటివి వారి లేత మనస్సులను తీవ్రమైన ఉద్వేగ స్థితిలోకి తీసుకువస్తాయి. ఈ ప్రభావాలు బిడ్డ తన ప్రేమగల తల్లి ఒడిని విడిచిపెట్టక ముందే ప్రారంభమవుతాయి.

మీతో మాట్లాడటానికి నాకు లభించే ఈ కొద్ది సమయంలో, తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లల మోక్షాన్ని పొందాలనుకుంటే, వారు తప్పక నివారించవలసిన కొన్ని విషయాల వైపు మీ దృష్టిని మళ్లిస్తాను.

మొదటగా, మీ పిల్లలు చిన్న వయసులోనే మారుమనస్సు పొందుతారని 'ఆశించలేము' అనే ఆలోచనతో మీరే తడబడకుండా చూసుకోండి. కొన్ని గంటల క్రితం డాక్టర్ క్యాంప్‌బెల్ వద్ద బర్మింగ్‌హామ్‌కు చెందిన ఒక యోగ్యుడైన డీకన్ నన్ను కలిశారు. ఆయన కుటుంబ సభ్యులందరూ మారుమనస్సు పొంది సంఘంలో చేరారు; ఆయన చిన్నపిల్ల వయసు కేవలం పది సంవత్సరాలు మాత్రమే. నగరంలోని ఒక సంఘానికి చెందిన డీకన్‌తో తనకు పరిచయం జరిగిందని ఆయన నాతో చెప్పారు. ఆ డీకన్‌కు పెద్ద కుటుంబం ఉందని, వారిలో ఒక్కరు కూడా మారుమనస్సు పొందలేదని, బర్మింగ్‌హామ్ కుటుంబం యొక్క సంతోషకరమైన పరిస్థితి గురించి తెలియగానే ఆ డీకన్, "సరే, మన పిల్లలకు మనం కృపను ప్రసాదించలేమని మీకు తెలుసు కదా" అని అన్నారని చెప్పారు. "ఓ కాదు," అన్నారు బర్మింగ్‌హామ్ సహోదరుడు, "కానీ వారిని క్రైస్తవులుగా మార్చడానికి మన దగ్గర ఉన్న మార్గాలను ఉపయోగించవచ్చు." ఆ చిన్నపిల్ల వయసు కేవలం పది సంవత్సరాలు మాత్రమే అనే విషయం బయటపడగానే, ఆ నగర డీకన్ తల అడ్డంగా ఊపారు. "ఆహ్!" అన్నారు ఆయన, "ప్రజలను బలవంతంగా సంఘంలోకి చేర్చడాన్ని నేను నమ్మను." "నేను కూడా అంతే," అని జవాబు వచ్చింది, "నేను చేయగలిగినదంతా చేశాను, చెప్పగలిగినదంతా చెప్పాను, కానీ ఇతరులలాగే ఆమెను కూడా క్రీస్తుపై తన విశ్వాసాన్ని ప్రకటించనివ్వడం తప్ప ఇంకెవరైనా ఏమి చేయగలరు లేదా చెప్పగలరు?"

పిల్లలు చిన్న వయసులోనే మారుమనస్సు పొందుతారని ఆశించడం అనేది, కనీసం చెప్పాలంటే, చాలా అతి ఉత్సాహపూరితమైన ఆలోచన అని కుటుంబాలకు ఎదురయ్యే అతిపెద్ద అడ్డంకులలో ఒకటి అని నాకు తెలుసు — "పదేళ్ల పిల్లవాడు మారుమనస్సు పొందుతాడా! అయ్యో, మేము దానిని నమ్మలేము!" కానీ నేను అలాంటి పిల్లవాడి అంత్యక్రియల ప్రసంగం చేస్తూ, "నిస్సందేహంగా వాడు నరకానికి వెళ్ళిపోయాడు" అని చెబితే, "మీరెందుకు అలా అంటున్నారు?" అని మీరు అడుగుతారు. ఎందుకంటే, పదేళ్ల వయసులో ఆ పిల్లవాడు పాపి కాదని మీరు నటించడం లేదా? ఇది మనం కలిగి ఉండగల అతిపెద్ద పొరపాటు. ఒక పిల్లవాడికి పాపం చేయడానికి తగినంత తెలివి ఉంటే, మారుమనస్సు పొందడానికి కూడా తగినంత తెలివి ఉండదా? లేకపోతే, పాపం చేయడానికి తగినంత వయసు ఉండి, మారుమనస్సు పొందడానికి తగినంత వయసు లేని పిల్లల సంగతేమిటి? వాస్తవం ఏమిటంటే, పరిశుద్ధాత్ముడు ఒక మనిషిని మార్చడం కంటే, ఒక పిల్లవాడిని మార్చడం సులభం. ఇప్పుడు నన్ను అడగనివ్వండి, ఆ పిల్లవాడి మారుమనస్సుకు అడ్డుగా ఉన్నది ఏమిటి? దాని చిన్న మనస్సాక్షి మొదట మేల్కొన్నప్పుడు, పాపం దానిని ఎంతగానో పట్టుకుంటుంది, దాని గురించిన ఆలోచనకే అది తీవ్రమైన వేదనకు గురవుతుంది. ఇది సహజమే; ఎందుకంటే ఆ చిన్న మనస్సాక్షిని ఇంకా తేలికగా తీసుకోలేదు, దానితో చెలగాటం ఆడలేదు. మరి దేవుని ఆత్మ అటువంటి పిల్లలకు బోధించలేదా? ఏమిటి? తల్లిదండ్రులపై విశ్వాసం యొక్క స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకున్నవారు, దేవునిపై విశ్వాసం యొక్క స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోలేరా? తల్లిదండ్రుల రక్షణను, ప్రేమను అర్థం చేసుకున్నవారు, తమ పరలోకపు తండ్రి యొక్క రక్షణను, ప్రేమను అర్థం చేసుకోలేరా? తల్లిదండ్రులపై ఎలా ఆధారపడాలో బాగా తెలిసినవారు, దేవునిపై ఆధారపడలేరా? లోకంతో సాంగత్యం వలన ప్రతి ఒక్కరినీ, ప్రతి దానినీ అపనమ్మకంతో చూడటం నేర్చుకునే వరకు వేచి ఉండటం కన్నా, అప్పుడు వారు నిశ్చయంగా మరింత సులభంగా చేయగలరు. నమ్మడానికి సిద్ధంగా ఉన్న సున్నితమైన హృదయాలు గల వారికి, క్రీస్తుపై విశ్వాసం ఉంచడం నేర్పించలేమా? ఎందుకంటే, వారి జీవితంలో అలా చేయడానికి ఇదే అత్యంత అనువైన సమయం. అందువల్ల, వారు మారుమనస్సు పొందే అవకాశం చాలా ఎక్కువగా ఉంటుంది. అంతేకానీ, మీరు వారిని పెరిగి పెద్దవారై చెడు అలవాట్లను ఏర్పరచుకోవడానికి అనుమతిస్తే, ఆ అలవాట్లను సరిదిద్దడం అంత సులభం కాదు. ఒకవేళ మీరు ఆ అలవాట్లు ఏర్పడకుండా నిరోధించడానికి ఉత్తమమైన, తొలి మార్గాలను ఉపయోగించి ఉంటే అంత సులభం కాదు. వాస్తవం ఏమిటంటే, వివేకంతో మార్గాలను ఉపయోగించినప్పుడు దేవుని ఆత్మ సహకరించడానికి ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగా ఉంటుంది — పెద్దలతో సహకరించినట్లే పిల్లలతో కూడా సహకరించడానికి సిద్ధంగా ఉంటుంది. కానీ తల్లిదండ్రులు, అలా జరగదనే తప్పుడు అభిప్రాయంలో, పిల్లలను పెరిగి పెద్దవారై తమ ప్రభావం నుండి తప్పించుకోవడానికి అనుమతిస్తారు. తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలు త్వరగా మారుమనస్సు పొందేలా చేయడానికి తమ శక్తి మేరకు ఉత్తమమైన మార్గాలను తెలివిగా ఉపయోగించినంత వరకు, వారు తమ ప్రయత్నాలలో విజయం సాధించారని నేను గమనించాను. కానీ దీనికి విరుద్ధంగా జరిగినప్పుడు, ఆ పిల్లలు మారుమనస్సు పొందకుండానే యుక్తవయస్సుకు రావడం చూసి నేను ఆశ్చర్యపోలేదు.

తమ పిల్లలు చిన్న వయసులోనే దేవుని నుండి మారుమనస్సు పొందేలా చూడటాన్ని ఎప్పుడైనా అత్యంత ముఖ్యమైన విషయంగా భావించారా అని నేను అప్పుడప్పుడు తల్లిదండ్రులను అడుగుతుంటాను. "ఓహ్ లేదు; వారిని దేవుని వైపుకు మళ్ళించడాన్ని మేము ఎప్పుడూ అంత ముఖ్యమైన విషయంగా భావించలేదు." మీరు అలా భావించరా? అలాగైతే వారు మారుమనస్సు పొందకపోవడంలో ఆశ్చర్యమేముంది? తమ పిల్లలు దేవుని నుండి మారుమనస్సు పొందేలా ప్రోత్సహించడానికి తాము ఎన్నడూ మనస్ఫూర్తిగా ప్రయత్నించలేదని ఒప్పుకోవలసిన వారు లెక్కలేనంత మంది ఉన్నారు. నాకు సమయం ఉంటే, అలాంటి కొడుకులు, కూతుళ్లు ఎలా దుర్మార్గులుగా తయారయ్యారో చెప్పే ఎన్నో ఉదాహరణలు మీకు చెప్పగలను. అయ్యో! ఈ విషయంలో తల్లిదండ్రులు నిర్లక్ష్యం వహించడం వల్ల కలిగే భయంకరమైన పర్యవసానాల గురించి నేను ఎన్నో కథలు విన్నాను!

రెండవదిగా, చాలామంది వ్యక్తులు దేవుని సార్వభౌమాధికారం గురించిన ఆలోచనలను కలిగి ఉంటారు, ఇవి వారి పిల్లలు త్వరగా మార్పు చెందడానికి గొప్ప అడ్డంకిగా ఉంటాయి.

"మనం మన పిల్లలకు కృపను ఇవ్వలేము" అని చెప్పిన వ్యక్తి, ఆ చర్యతో దేవుని సార్వభౌమాధికారం ఏదో ఒక విధంగా ప్రత్యేకంగా ముడిపడి ఉందనే ఆలోచనను నిస్సందేహంగా కలిగి ఉన్నాడు. అటువంటి వ్యక్తులు దేవుని సార్వభౌమాధికారాన్ని మరే ఇతర విషయంతోనూ ముడిపెట్టనంతగా, మార్పుతో ముడిపెడతారు. దేవుని పరిపాలనలో సాధనాలకు, లక్ష్యాలకు మధ్య ఏదో సంబంధం ఉన్నట్లుగా వారు ప్రతి ఇతర విషయంలోనూ ప్రయత్నిస్తారు, కానీ మార్పు విషయంలో మాత్రం, మార్పు అనే చర్యలో సాధనాలకు, లక్ష్యాలకు మధ్య ఎటువంటి సంబంధం లేదని వారు తేలికగా తీసుకున్నట్లు కనిపిస్తారు — అంటే, మనుషుల మార్పులో దేవుడు ఇతర సమయాల్లో తాను ఎల్లప్పుడూ పాటించే అన్ని నియమాలను పక్కన పెడతాడని — మరియు ఆ ప్రత్యేక సందర్భంలో ఆయన ఒక ప్రత్యేకమైన సార్వభౌమాధికారాన్ని ప్రదర్శిస్తాడని వారు భావిస్తారు. దేవుని సార్వభౌమాధికారం మరియు ఆయన కార్యం గురించి అసంఖ్యాకమైన వ్యక్తులు అటువంటి ఆలోచనలను కలిగి ఉన్నారని, వారు ఒక సంపూర్ణ అద్భుతంలో కూడా ఆయన హస్తాన్ని గుర్తించగలరని తెలుసుకుని నేను చాలా ఆశ్చర్యపోయాను. ఉదాహరణకు: ఒక వ్యక్తి వెళ్లి ఒక పసికందుతో దాని లేత మనస్సుపై లోతైన ముద్ర వేసే విధంగా మాట్లాడతాడు, మరియు తదనుగుణంగా ఆ ముద్ర వేయబడుతుంది; బిడ్డకు పాపం గురించిన లోతైన అవగాహన, మతం యొక్క ప్రాముఖ్యత బోధపడుతుంది. కానీ తల్లిదండ్రులు ఏమంటారు? "ఇప్పుడు దానిని వదిలేయండి, మీరు కేవలం బిడ్డ మనోభావాలతో ఆడుకుంటున్నారో, లేక దైవాత్మ సహకరిస్తోందో చూద్దాం." వాస్తవం ఏమిటంటే, ఊహించిన ప్రభావాన్ని కలిగించే విధంగానే బిడ్డతో మాట్లాడతారు. ఒక ప్రసంగీకుడు తన శ్రోతల మనస్సులను ఒక నిర్దిష్ట రీతిలో ప్రభావితం చేసే విధంగా ప్రసంగిస్తే, దానికి అనుగుణంగా వారు ప్రభావితులైతే — అవునా? అయితే దానితో దేవునికి ఏ సంబంధమూ లేదంటారా? అయితే మీ ఆలోచన ప్రకారం, దేవుణ్ణి గుర్తించాలంటే, సాధనానికి మరియు లక్ష్యానికి మధ్య గ్రహించదగిన సంబంధం ఏదీ ఉండకూడదనేది ఒక విషయమై ఉండాలన్నమాట? కానీ, సాధనానికి మరియు లక్ష్యానికి మధ్య నిజంగా ఏదైనా సహజమైన మరియు అవసరమైన సంబంధం ఉంటే, దేవుడు ఆ సంబంధాన్ని పక్కనపెట్టి, దానికి పూర్తిగా విరుద్ధంగా ప్రవర్తించాల్సిన చర్యలో తప్ప, ఆయనను ఎందుకు గుర్తించరు? కానీ వ్యక్తులు ఈ విధంగా మాట్లాడినప్పుడు, వారు ఆ విషయాన్ని యథాతథంగా అమలు చేయడంలో ఎందుకు స్థిరంగా ఉండరు? ఇప్పుడు మీరు ఒక పిల్లవాడితో గోలీలాట గురించి కూర్చుని మాట్లాడితే, ఆ సంభాషణ వల్ల ఏదైనా మతపరమైన ఫలితం వస్తుందని ఎవరు ఆశించగలరు? అలాగే ఒక మతబోధకుడు ప్రసంగ పీఠంపైకి ఎక్కి రాజకీయాల గురించి బోధిస్తే, ఎవరైనా మారుమనస్సు పొందుతారని మీరు ఆశిస్తారా? అందువల్ల, మతపరమైన ప్రభావాన్ని ఆశించాలంటే, ప్రసంగ విషయానికి మతపరమైన మొగ్గు ఉండటం అవసరమని అనిపిస్తుంది. అది పాపి చేయవలసిన పనికి ఏమాత్రం సంబంధం లేని కొన్ని చారిత్రక వాస్తవాలు కాకూడదు — దానివల్ల ఆశించిన ఫలితాలు వస్తాయని మీరు ఆశించలేరు; ఆయన ఆ విషయాన్ని పాపి మనసులో బలంగా నాటాలి, చివరికి తాను వాస్తవంగా "నువ్వే ఆ వ్యక్తివి" అని చెబుతున్నానని ఆ పాపి పూర్తిగా భావించేంత వరకు. ఆహా! ఇప్పుడు ఇదేమిటి? "ఓహ్!" మీరు అంటారు, "మీరు అతని సానుభూతితో ఆడుకుంటున్నారు." కానీ మీరు అలా వాదిస్తే, మనం ఎక్కడ ఆపాలి? వాస్తవం ఏమిటంటే, ఉపయోగించిన సాధనాలలో ఎలాంటి సంబంధం లేనప్పుడు దేవుడు ఎవరినైనా మారుస్తాడని మీరు ఆశించలేరు — ఆశించకూడదు; ఒకవేళ, దైవిక సార్వభౌమత్వంపై మీకున్న అభిప్రాయాల ప్రకారం చూసినా కూడా, ఉపయోగించిన సాధనాలలో కొంత సంబంధం అవసరమైతే, దయచేసి చెప్పండి, ఎంత సంబంధం కచ్చితంగా అత్యవసరం? దేవుడు కార్యాలు చేసినప్పుడు, విశ్వ పరిపాలన కొరకు తానే నియమించిన నియమాలను ఆయన ఉల్లంఘిస్తాడని ఎన్నడూ ఆశించలేము; మరియు ఆయన తన సొంత నియమాల ప్రకారమే కార్యాలు చేస్తున్నప్పుడు, ఆయన అసలు కార్యాలు చేస్తున్నాడనే విషయాన్ని ఎందుకు సందేహించాలి? నా విషయానికొస్తే, దేవుడు తాను స్థాపించిన నియమాలకు అనుగుణంగా కార్యాలు చేయడాన్ని నేను ఎల్లప్పుడూ ఆశిస్తాను, మరియు ఆయన గమ్యానికి సాధనాలను ఎంత చక్కగా అనుగుణంగా మలుస్తాడో చూసినప్పుడు, నేను ఆయనను మరింతగా గుర్తిస్తాను.

ఆయన మనస్సును సృష్టించి, సత్యంతో దాని సంబంధాలను నెలకొల్పాడు. ఆయన మనస్సుకు సత్యాన్ని అందించినప్పుడు, ఆయన నియమించిన సూత్రాల ప్రకారం అది స్వీకరించబడినప్పుడు, వాటిలో దైవ హస్తాన్ని నేను గుర్తించవద్దా?