హృదయం మరియు జీవిత స్వచ్ఛత

నేను మళ్ళీ చెబుతున్నాను: నిర్దోషులుగా చేతులు కడుక్కోవాలనే తీర్మానాన్ని పాటించడం అనేది, నిస్సందేహంగా, గడిచిపోయిన పాపానికి పశ్చాత్తాపపడటాన్ని కూడా సూచిస్తుంది. ఎందుకంటే, వ్యక్తులు గడిచిపోయిన పాపానికి పశ్చాత్తాపపడకపోతే, వారు ప్రస్తుత పాపాన్ని విడిచిపెట్టరు — ఇది నిశ్చయం. ఇప్పుడు ఒక వ్యక్తి తాను గతంలో చేసిన ఏవైనా పనులను మానుకున్నాడని అనుకుందాం, కానీ వాటికి పశ్చాత్తాపపడకపోతే, అతను ఏమి చేస్తాడు? ఎందుకు, అతను ఇంకా ఆ పాపానికి అంటిపెట్టుకుని ఉంటాడు! అతను దానిని తన బాహ్య క్రియలలో చూపించడు, కానీ దానికి పశ్చాత్తాపపడనందున, అది అతని హృదయంలో కుళ్ళిపోతుంది; అది కప్పి ఉంచిన అగ్నిలాంటిది, అది కొంతకాలం పాటు బయటకు ఉబికి రాకపోయినా, అక్కడే ఉంటుంది — ఆ పాపం బుడగల్లా పైకి రాకపోయినా, అక్కడే ఉంటుంది. పశ్చాత్తాపం లేకపోతే, నిర్దోషులుగా చేతులు కడుక్కోవడం ఉండదు. కానీ నేను మళ్ళీ చెబుతున్నాను: హృదయాన్ని శుద్ధి చేసుకోవాలనే తీర్మానాన్ని పాటించడం అనేది ఇంకా ముందుకు సాగుతుంది. "ఇతరులు మీకు ఏమి చేయాలని మీరు కోరుకుంటారో, మీరు కూడా వారికి అలాగే చేయండి" అనే నియమం వెలుగులో ఆత్మపరిశీలన చేసుకోవడం. దేవుడు నిర్దేశించిన నియమం ఇదే — "నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నట్లు నీ పొరుగువానిని ప్రేమించాలి." అతని ప్రయోజనాలను నీ స్వంత ప్రయోజనాలుగా పరిగణించాలి; అతని భావాలను నీ స్వంత భావాలుగా పరిగణించాలి; అతని కీర్తిని నీ స్వంత కీర్తిగా పరిగణించాలి. ఇప్పుడు గమనించండి, చేతులను శుభ్రపరచుకోవాలనే సంకల్పాన్ని పాటించడం అంటే, ఏ నియమం దృష్ట్యా చేతులు కడగబడాలో, జీవితం మరియు హృదయం శుద్ధి చేయబడాలో ఆ నియమాన్ని మనస్సు చూడటమే. ఇదే ప్రమాణం! ఇది తప్ప మరే ఇతర ప్రమాణం దేవుని ప్రమాణం కాదు! ఇప్పుడు గమనించండి — మనస్సు దానిని చూడకపోతే, అది పాపాన్ని ఎన్నటికీ విడిచిపెట్టదు. కాబట్టి, శుభ్రమైన చేతులతో దేవుని సమీపించాలనుకునే వ్యక్తి, ఇతరులు నాకు ఎలా చేయాలని నేను కోరుకుంటానో, నేను అన్ని విషయాలలో అలా చేశానా, లేదా చేస్తున్నానా అని తనను తాను ప్రశ్నించుకోవాలి. అటువంటి వ్యక్తి నా నుండి ఒక అనుగ్రహం కోరాడు! ఒకవేళ నేనే అభ్యర్థించేవాడినైతే, ఆయన అలా చేయాలని నేను కోరుకునేవాడినని, అలా నేను దానిని మంజూరు చేశానా? నేను ఆయన నుండి సహేతుకంగా ఆశించిన విధంగా దానిని మంజూరు చేశానా? నేను అలాంటి వ్యక్తితో వ్యవహరించాను, అతను నాతో ఎలా ప్రవర్తించాలని నేను కోరుకుంటానో, నేను కూడా అతనితో అలాగే ప్రవర్తించానా? అలాంటి వ్యక్తికి డబ్బు కావాలి, నా దగ్గర కొంత ఉంది, ఒకవేళ నేను అతని పరిస్థితులలో ఉంటే, అతను నాకు ఆ డబ్బును ఇవ్వాలని నేను ఎలా ఆశించి ఉండేవాడినో లేదా కోరుకున్నానో, అలాగే నేను అతనికి ఆ డబ్బును ఇచ్చానా? అలాంటి వ్యక్తి శీలం నా వినికిడిలోనే నిందించబడింది, నా విషయంలో అతను ఎలా చేయాలని నేను కోరుకుంటానో, అలాగే నేను అతని శీలాన్ని సమర్థించడానికి ప్రయత్నించానా? అతని గురించి నేను విన్న ఒక కథ నిజమని నేను నమ్మలేదు, ఒకవేళ అది నా గురించి చెప్పబడి ఉంటే నేను ఎలాగైతే దానిని ఖండించి, ద్వేషించి ఉండేవాడినో, అలాగే నేను దానిని ఖండించి, ద్వేషించి ఉన్నానా? నా శీలం పట్ల నేను ఎలా జాలిపడాలో, అలాగే అతని శీలం పట్ల నేను జాలిపడ్డానా? అలాంటి వ్యక్తి కష్టంలో ఉన్నాడు, ఒకవేళ నేను అతని పరిస్థితిలో ఉంటే అతను నా పట్ల ఎలా సానుభూతి చూపాలని కోరుకుంటానో, అలాగే నేను అతని పట్ల సానుభూతి చూపిస్తున్నానా? ఆహా, "నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నట్లు నిన్ను నీవు ప్రేమించు" అనే ఈ నియమాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని, ఈ విషయాలలో ఎన్నింటి గురించి లోతుగా చర్చించడానికి నాకు సమయం ఉంటే ఎంత బాగుండునో. మనం ఈ నియమాన్ని మన ముందు ఉంచుకుని, జీవితంలోని వివిధ వ్యాపార వ్యవహారాలలోకి వెళితే, సరిదిద్దుకోవలసిన ఎన్నో విషయాలు మనకు కనిపిస్తాయి. మీలో ప్రతి ఒక్కరూ ఈ నియమాన్ని తీసుకుని, మీరు దానిని ఎక్కడ అతిక్రమించారో చూసి, "నేను ఈ విషయాలన్నిటి గురించి పశ్చాత్తాపపడాలి. ఇవి కేవలం మానవ చట్టాల ఉల్లంఘనలు మాత్రమే కాదు, పరిపూర్ణమైన దైవిక ధర్మశాస్త్ర ఉల్లంఘనలు కూడా. నేను ఈ విషయాల గురించి పశ్చాత్తాపపడాలి, అంతేకాక, సాధ్యమైనంత వరకు పరిహారం చెల్లించడానికి పూనుకోవాలి" అని చెప్పాలని నేను కోరుతున్నాను. ఇది లేకుండా నిజమైన పశ్చాత్తాపం ఉండదు. ఒక వ్యక్తి మీ నుండి వంద పౌండ్లు దోచుకుని, "నాకు చాలా విచారంగా ఉంది" అని చెప్పి, అయినప్పటికీ ఆ డబ్బును తన వద్దే ఉంచుకుంటే, అతని పశ్చాత్తాపం గురించి మీరేమనుకుంటారు? అలా చేయడం ద్వారా అతను తన నిర్దోషిత్వాన్ని నిరూపించుకోవడానికి చేతులు కడుక్కోవడమేనా? ఒక వ్యక్తి మిమ్మల్ని అపనింద వేసినా, మీ గురించి చెడుగా మాట్లాడినా, లేదా ఇతరులు మీ గురించి చెడుగా మాట్లాడుతుంటే చూస్తూ ఊరుకున్నా, అతడు నిజం తెలుసుకున్నప్పుడు, తాను తప్పుదోవ పట్టించిన వారి ముందు దానిని ఒప్పుకోడానికి నిరాకరిస్తే — ఒక నిజాయితీపరుడు నిర్దోషి అని చేతులు కడుక్కోవడం అలా చేస్తాడా? అపవాదిలో ఎంత నిజాయితీ లేదో, అతనిలో కూడా అంతే నిజాయితీ లేదని మీకు బాగా తెలుసు! ఇది నిజమని ఎవరికి కనిపించడం లేదు? కానీ మీరు, అతడు ఇతర విషయాలలో నిజాయితీపరుడు కాదా అని అడగవచ్చు. నేను సమాధానమిస్తాను, కాదు! యేసుక్రీస్తు స్వయంగా ఏమి చెప్పారు? "అతి స్వల్ప విషయంలో అన్యాయం చేసేవాడు, అధిక విషయంలో కూడా అన్యాయం చేసినవాడే." అతి స్వల్ప విషయంలో అన్యాయం చేసేవాడు, సర్వత్రా అన్యాయం చేసేవాడే; అతడు ఏ విషయంలోనూ పూర్తిగా నిజాయితీపరుడు కాదు. దీనిని నేను వివరిస్తాను. ఒక వ్యక్తి బ్యాంకులో తన నోట్లను చెల్లిస్తాడనుకుందాం, కానీ తన కౌంటర్ వెనుక కొన్ని పెన్నీల విషయంలో తన వినియోగదారులను మోసం చేస్తాడు, తన వ్యాపార ప్రతిష్టకు ప్రమాదం లేకుండా తన దుకాణానికి వచ్చే ప్రతి ఒక్కరినీ మోసం చేయగలడు. అతను, ప్రజల మధ్య తన పరువుకు ఎలాంటి ప్రమాదం లేకుండా ఎంత దూరం వెళ్ళగలడోనని, ఒక నత్తలా నిరంతరం తన స్పర్శను పరీక్షిస్తూ ఉంటాడు — అలాంటి వ్యక్తి నిజాయితీపరుడా? కాదు! అతనిలో అణుమాత్రం కూడా నిజాయితీ లేదు: అతను ఆది నుండి అంతం వరకు స్వార్థపరుడు మరియు పాపి! అతను తన నోట్లను బ్యాంకులో జమ చేస్తాడు! ఎందుకు? అలా చేయకపోతే అతని వ్యాపార పరువు పోతుంది, మరియు అతను దివాలా తీస్తాడు. కానీ అతని దుకాణంలోకి ఏదైనా కొనడానికి వెళ్ళండి, వీలైతే అతను మిమ్మల్ని మోసం చేస్తాడు. అతను తన నోట్లను బ్యాంకులో జమ చేసినంత మాత్రాన నిజాయితీపరుడా? కాదు! అతనిలో అణుమాత్రం కూడా నిజాయితీ లేదు. ఇప్పుడు నేను చెప్పేది ఏమిటంటే; ఇవి చాలా ఆచరణాత్మకమైన ఆలోచనలు, మరియు ఇలాంటి నగరంలో పరిగణించాల్సిన గొప్ప ప్రాముఖ్యత కలిగినవి.

నేను మళ్ళీ ఒక విషయం స్పష్టం చేస్తున్నాను: ఈ తీర్మానాన్ని పాటించడం అంటే పాపొప్పుకోలు మరియు పరిహారం చెల్లించడం అని నేను చెప్పాను. పాపొప్పుకోలు మరియు పరిహారం చెల్లించడానికి ఉన్న నియమం ఏమిటో గమనించండి; అదే స్వర్ణ నియమం — "ఇతరులు మీకు ఏమి చేయాలని మీరు కోరుకుంటారో, మీరు కూడా వారికి అదే చేయండి." "నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నట్లు నీ పొరుగువారిని ప్రేమించు." ఇప్పుడు గమనించండి, అన్యాయం జరిగిన వ్యక్తికి పాపొప్పుకోలు చేయాలనే విషయం విశ్వవ్యాప్తంగా తెలిసి ఉండాలి. ఇక్కడ, ఈ పాపొప్పుకోలుకు మరియు రోమన్ కాథలిక్కులు పట్టుబట్టే పాపొప్పుకోలుకు మధ్య ఉన్న ఒక తేడాను నేను చెప్పాలనుకుంటున్నాను, అది అవసరమని నాకు అనిపిస్తుంది. వారు అన్ని పాపొప్పుకోలులకు ఒక పూజారిని బాధ్యునిగా చేస్తారు, కానీ నేను ఇప్పుడు నష్టపోయిన వ్యక్తికి పాపొప్పుకోలు చేయడం గురించి మాట్లాడుతున్నాను. ఒకవేళ మీరు మరొకరిని అపనింద వేసి ఉంటే, మీరు అతనికి లేదా అతని గురించి మీ మాటల ద్వారా మీరు తప్పుదోవ పట్టించిన వ్యక్తికి ఒప్పుకోవాలి. అటువంటి పాపొప్పుకోలు న్యాయం మరియు మన పొరుగువారి పట్ల మన కర్తవ్యం ద్వారా కోరబడుతుంది. మరియు ఇలాంటి ఒప్పుకోలు దేవునికి అవసరమని స్పష్టంగా తెలుస్తోంది, ఆయన ఇలా అన్నారు, "తన పాపాన్ని దాచుకునేవాడు వర్ధిల్లడు; కానీ తన పాపాన్ని ఒప్పుకొని విడిచిపెట్టేవాడు కరుణ పొందుతాడు." మరియు మరలా, "మీరు స్వస్థత పొందునట్లు మీ తప్పులను ఒకరికొకరు ఒప్పుకోండి."

కానీ నేను మళ్ళీ చెబుతున్నాను: ఈ తీర్మానాన్ని పాటించడం అంటే, తీర్పు కోసం సిద్ధపడుతున్నట్లుగా, మనకు అడ్డుగా ఉన్న ఆటంకాలను తొలగించుకుని, అన్నింటినీ సరిదిద్దుకోవడం. ఒక్క వారంలో తీర్పు జరగబోతోందని, మనం చేసుకోవడానికి అనుమతించబడిన సన్నాహాలన్నీ ఆ సమయంలోనే పూర్తి చేయాలని మనకు తెలిసిందనుకుందాం! అప్పుడు మీరు వెంటనే సంపూర్ణంగా యథార్థంగా, నిజాయితీగా ఉండరా? అలాగే, మీరు అప్పుడు ఎలా నిజాయితీగా ఉంటారో, ఇప్పుడూ అలాగే ఉండాలి! నిశ్చయంగా, మీరు అప్పుడు అనుసరించిన మార్గాన్నే అన్ని విషయాలలోనూ ఇప్పుడూ అనుసరించాలని నేను చెప్పడం లేదు, ఎందుకంటే లోక వ్యవహారాలు ఇంత త్వరగా ముగిసిపోతాయని మీకు తెలిసి ఉంటే, మీ లౌకిక వ్యవహారాలను ఇకపై కొనసాగించడం అవసరమని మీరు భావించరు; మరియు మీరు ఇప్పుడు చేయవలసిన అనేక ఇతర పనులు అప్పుడు అవసరం ఉండవు; కానీ ఈ తీర్మానాన్ని పాటించడం అంటే, మీరు అప్పుడు ఎలా సంపూర్ణంగా యథార్థంగా, నిజాయితీగా ఉంటారో, ఇప్పుడూ కూడా ఒప్పుకోలులో మరియు సాధ్యమైనంత వరకు పరిహారం చెల్లించడంలో అలాగే ఉండాలని సూచిస్తుంది. మనం మార్గంలో ఉన్న అన్ని ఆటంకాలను తొలగించాలి. మన చుట్టూ చూసినప్పుడు, మన తోటి మనుషులకు అభ్యంతరకరంగా ఉండి, వారి రక్షణకు ఆటంకం కలిగించే అనేక విషయాలు కనిపిస్తే, మనం ఏమి చేయాలి? క్రీస్తు ఏమి చెబుతున్నారు? "నీవు బలిపీఠమునకు నీ కానుకను తెచ్చినప్పుడు, నీ సహోదరుడు నీ మీద ఏదైనా మనస్పర్థ కలిగియున్నాడని నీకు జ్ఞాపకము వచ్చినయెడల, నీ కానుకను అక్కడే విడిచిపెట్టుము; మొదట వెళ్లి నీ సహోదరునితో సమాధానపడి, ఆ తరువాత వచ్చి నీ కానుకను అర్పించుము." దానిని అర్పించవద్దు, ఎందుకంటే అలా చేస్తే అది అంగీకరించబడదు. మొదట వెళ్లి అడ్డురాయిని తొలగించి, ఆ తరువాత వచ్చి నీ కానుకను అర్పించుము. మనం దేనికోసం పోరాడుతున్నామో, క్రీస్తు నిర్దేశించిన సూత్రం ఇదే. పాత నిబంధన కాలంతో పోలిస్తే సువార్త కాలం చాలా సౌమ్యమైనదని కొందరు భావిస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది. దీనికి పూర్తిగా విరుద్ధమైనదే సత్యం. క్రొత్త నిబంధన కాలం కూడా పాత నిబంధన లాంటిదే; కానీ ఒకటి ప్రధానంగా బాహ్య జీవితానికి సంబంధించినది అయితే, మరొకటి నేరుగా హృదయానికి సంబంధించినది. క్రీస్తు కొండమీది చేసిన ప్రసంగాన్ని తీసుకోండి, అందులో ఆయన హృదయంలో దేవుని నియమానికి విధేయత లేకపోతే, అసలు విధేయతే లేదని మీకు చెబుతారు. క్షమించే స్వభావాన్ని అలవరచుకోవాలని కూడా ఆయన మనకు బోధించారు, లేకపోతే మనం ప్రార్థించినప్పుడు దేవుడు మన ప్రార్థన వినడు; మనం ప్రార్థన చేసేటప్పుడు యథార్థంగా, నిజాయితీగా ఉండి, మనం అపరాధం చేసిన వారితో సమాధానపడకపోతే, మనం దేవుని దగ్గరకు వెళ్ళలేము.

కానీ నేను మళ్ళీ చెబుతున్నాను: మన అప్పులు తీర్చడం, అన్ని వ్యాపార లావాదేవీలలో నిజాయితీగా వ్యవహరించడం వంటి వాటితో సహా, మన చేతులను నిర్దోషులుగా కడుక్కోవడంలో అన్ని విధాలుగా ఇతరుల హక్కులను గౌరవించడం ఇమిడి ఉంటుంది; ఇది మానవ చట్టాలను పాటించడమనే అర్థంలో కాదు, కానీ 'నిన్ను నువ్వు ప్రేమించుకున్నట్లే నీ పొరుగువారిని ప్రేమించు' అనే గొప్ప సూత్రం దృష్ట్యా. మీ చేతులను నిర్దోషులుగా కడుక్కోవడం అంటే, మీ వ్యాపారమంతా ఈ సూత్రం ప్రకారమే జరగాలని సూచిస్తుంది. మీరు మీ పొరుగువారిని మిమ్మల్ని మీరు ప్రేమించుకున్నట్లే ప్రేమించి, వారి ప్రయోజనాలను మీ స్వంత ప్రయోజనాల్లాగే గౌరవించి, మీతో పాటు వారి మంచిని కూడా కోరినప్పుడు తప్ప మీరు నిజంగా నిజాయితీగా ఉండలేరు. ఉదాహరణకు, ఒక వ్యక్తి ఒక నిర్దిష్ట వస్తువు కోసం మీ దుకాణానికి వచ్చాడనుకుందాం, అతనికి కావలసింది మీ వద్ద లేదని మీకు బాగా తెలుసు; అయినా మీరు అతనికి మరొక వస్తువును చూపించి, ఇది మీరు కోరుకున్న వస్తువు కాకపోయినా, మీరు అడిగిన దానికంటే మెరుగైనదని, మరియు ఇది సర్వసాధారణంగా ఉపయోగించే వస్తువు అని చెబుతారు, అదే సమయంలో మీరు ఆ వ్యక్తిని మోసం చేస్తున్నారని మీకు తెలుసు; అది నాసిరకమైన వస్తువు అని మీకు తెలుసు, అయినా మీరు, "ఇది మీరు కోరుకున్నది కాకపోయినా, బహుశా ఇదే మెరుగైనది, మీ అవసరాన్ని కూడా అంతే బాగా తీరుస్తుంది; ఎలాగైనా సరే, మీకు వీలైతే దాన్ని అతనికి చేరవేస్తాను" అని అంటారు. ఇప్పుడు నేను అడుగుతాను, ఇది దేవుని ముందు నిజాయితీగా ఉండటమేనా? ఇది నిర్దోషిగా నటించి చేతులు కడుక్కోవడమేనా? అవును, కచ్చితంగా! ఓ, స్వార్థం యొక్క అంతులేని జిత్తులు, మనుషులు తమను తాము సమర్థించుకోవడానికి చేసే అంతులేని మాయోపాయాలు; అయినా వాటన్నిటి మధ్యలో ఎంతటి భక్తి — వారం మొత్తం స్వార్థంగా, కానీ విశ్రాంతి దినాన మాత్రం గొప్ప భక్తితో! కొన్నిసార్లు కొందరు వ్యక్తులు విశ్రాంతి దినాన చర్చికి వెళ్లకుండా ఏ కారణం చేత కూడా ఉండరు, కానీ అవకాశం దొరికితే సోమవారం నాడు తమ వ్యాపారంలో మిమ్మల్ని మోసం చేస్తారు. ఒక వ్యక్తి మీ దుకాణానికి వచ్చి, అలాంటి వస్తువు మీ దగ్గర ఉందా అని అడిగాడనుకోండి, మీ దగ్గర ఉందో లేదో మీకు ఖచ్చితంగా తెలియకపోతే, మీరు అతనికి ఆ విషయం చెబుతారా? మీరు ఇలా అంటారా — "నా దగ్గర ఉందో లేదో నాకు తెలియదు: నేను వెతుకుతాను, కానీ మీ అవసరాన్ని కచ్చితంగా తీర్చేది నా దగ్గర ఏదీ ఉందని నేను అనుకోవడం లేదు." అలాంటి వస్తువు ఒకటి ఉంది, మీరు దాన్ని చూసి అది మీకు సరిపోతుందో లేదో చూడవచ్చు. ఇప్పుడు, దాని గురించి మీకు తెలిసినదంతా అతనికి చెప్పి, అతనితో నిజాయితీగా ఉంటారా? లేక అది నా పని కాదు, నన్ను నేను చూసుకుంటాను అని అంటారా? మీ కస్టమర్‌కు ఆ వస్తువు నాణ్యత గురించి తెలియదు: మీరు అతనితో నిజాయితీగా ఉంటారా, లేక అతని అజ్ఞానాన్ని ఆసరాగా తీసుకుని, దాని విలువ కంటే ఎక్కువ వసూలు చేస్తారా? బహుశా అతను ఇంటికి చేరేలోపే, ఆ వస్తువు కానీ, దాని ధర కానీ సరైనవి కావని తెలుసుకుంటాడు. ఉదాహరణకు మీరు, "సరే, నేను మిషనరీ కార్యానికి ఇవ్వడానికి డబ్బు సంపాదించాలని చూస్తున్నాను!" అని అన్నారనుకోండి. నేను మీకు చెప్పేదేమిటంటే, అదే పని కోసం ఒక వ్యక్తి సముద్రపు దొంగల ఓడను కూడా సిద్ధం చేసుకోవచ్చు! మీరు దేవుని కోసం డబ్బు సంపాదించడానికి అవకాశం తీసుకుంటారు, అబద్ధాలు చెబుతారు, మోసం చేస్తారు! సరే, మీరు దేవుని కోసం డబ్బు సంపాదించిన తర్వాత; మీరు మీ గదిలోకి వెళ్లి, ఆ డబ్బును అక్కడ పెట్టి, ఇలా చెప్పండి: "ప్రభూ, ఈ రోజు ఈ డబ్బు నాకు ఎలా వచ్చిందో నీకు తెలుసు: ఒక వ్యక్తి నా దుకాణానికి వచ్చి ఒక వస్తువు కావాలని అడిగాడు; అతనికి కావలసింది నా దగ్గర లేదు, కానీ అంత మంచిది కాని ఒకటి నా దగ్గర ఉంది. అయినా ఎలాగోలా అతన్ని ఒప్పించి దాన్ని తీసుకున్నాను. మిషనరీ కార్యానికి కొంత ఇవ్వాలనుకున్నందున, దాని అసలు విలువ కన్నా కొంచెం ఎక్కువ ధరకే అతనికి అమ్మాను!" ఇప్పుడు అలా చేయడం నిర్దోషిత్వాన్ని నిరూపించుకోవడం అవుతుందా? మీరు ఆ విధంగా దేవుణ్ణి సేవించగలరా? అనంతమైన పరిశుద్ధుడైన దేవుడు అలాంటి అర్పణను స్వీకరిస్తాడా? మీరే విచారించండి!

III. దేవుని అంగీకారం పొందడానికి తీర్మానం మరియు దానికి కట్టుబడి ఉండటం అనేవి తప్పనిసరి షరతులు.

అంగీకారానికి షరతు అనగా నా ఉద్దేశ్యం ఏమిటో ఇప్పుడు నేను వివరిస్తాను. నేను ప్రస్తావించిన ఈ విషయాలు, దేవుడు మనలను అంగీకరించడానికి ఆధారాలని నా ఉద్దేశ్యం కాదు. ఈ విషయాల కోసం ఆయన మనలను అంగీకరించడు, ఎందుకంటే గడిచిపోయిన పాపానికి ఏ ప్రాయశ్చిత్తమూ జరగదు — అస్సలు జరగదు: కాబట్టి, మనం పాపం చేయనట్లుగా ఆయన మనలను అంగీకరించలేడు. ఈ తీర్మానం, లేదా దానిని పాటించడం అంగీకారానికి ఆధారం కానప్పటికీ, ఇది ఒక షరతు అని నేను అంటాను, ఎందుకంటే ఇది లేకుండా మనం అంగీకరించబడలేము. ఎందుకంటే, ఇది లేకుండా దేవుడు మనలను అంగీకరిస్తే, కీర్తనకారుడు స్వయంగా చేయని పనినే ఆయన చేస్తాడు. కీర్తనకారుడు తాను పాపముతో సహవాసము చేయనని, కపటవేషధారులతో కలిసి వెళ్ళనని ప్రకటించాడు, మరి మీరు అలా చేస్తారా? లేదు! కాబట్టి ఇది దేవుని అంగీకారానికి ఒక తప్పనిసరి షరతు అని నేను అంటాను.

కాబట్టి, విశ్వాసం ద్వారా వ్యక్తులు నీతిమంతులుగా తీర్చబడతారని మనం మాట్లాడినప్పుడు, ఆ విశ్వాసంలో పశ్చాత్తాపం, పరిహారం చెల్లించడం, విధేయత మరియు హృదయ పరిశుద్ధత ఇమిడి ఉన్నాయని మనం ఎల్లప్పుడూ అర్థం చేసుకోవాలి. క్రీస్తును హత్తుకునే విశ్వాసం వీటన్నింటినీ కలిగి ఉంటుంది. మనం విశ్వాసం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడతాము; కానీ అది దేవునికి విధేయత చూపే విశ్వాసం; పరిశుద్ధీకరణకు నడిపించే విశ్వాసం; ప్రేమ ద్వారా పనిచేసి హృదయాన్ని శుద్ధి చేసే విశ్వాసం; లోకాన్ని జయించే విశ్వాసం. ఆహా, లోకాన్ని జయించే విశ్వాసం, అదే ఒక నిజాయితీపరుడిని గుర్తించే విశ్వాసం! నీతిమంతులుగా తీర్చే విశ్వాసాన్ని, లోకాన్ని జయించే విశ్వాసంగా బైబిలు వర్ణిస్తుంది. ఆ వ్యక్తిని చూడండి, తనకు విశ్వాసం ఉందని అతను అంటున్నాడు. అతని విశ్వాసం అతనికి లోకాన్ని జయించే శక్తిని ఇస్తుందా? ఎందుకు, అది అతనిని తన లౌకిక వ్యాపారంలో నిజాయితీపరుడిగా చేయలేదు! అది అతనిని మోసం చేయకుండా ఆపదు! అది సువార్త విశ్వాసమా? కాదు, నిజంగా కాదు! అది ధర్మశాస్త్రాన్ని రద్దు చేసే విశ్వాసం; మరియు "విశ్వాసం ద్వారా మనం ధర్మశాస్త్రాన్ని రద్దు చేస్తామా? అస్సలు వద్దు! అవును, మనం ధర్మశాస్త్రాన్ని స్థాపిస్తాము." నిజమైన విశ్వాసం మనస్సులో ధర్మశాస్త్రపు స్ఫూర్తిని పుట్టిస్తుంది, తత్ఫలితంగా బాహ్య జీవితంలో దానికి విధేయతను కలిగిస్తుంది. నన్ను అపార్థం చేసుకోవద్దు, నేను స్వనీతి వ్యవస్థను సమర్థించడం లేదు. మనుష్యులు తమ సొంత క్రియల ద్వారా రక్షింపబడతారని, విశ్వాసం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడతారని నేను కాదనడం లేదు; ఎందుకంటే నేను దానిని సమర్థిస్తాను; కానీ నీతిమంతులుగా తీర్చే విశ్వాసమే లోకాన్ని జయిస్తుందని నేను సమర్థిస్తాను. విశ్వాసం అంటే దేవునితోను, మనుష్యులతోను యథార్థత కలిగి ఉండటం. విశ్వాసం అంటే హృదయ యథార్థత; మరియు విశ్వాసం అంటే చేతులు శుభ్రపరచుకోవడం. ప్రియులారా, ఒక మనిషిని యథార్థవంతునిగా చేసే విశ్వాసం లేనివాడికి, అతడిని నీతిమంతునిగా తీర్చే విశ్వాసం ఉండదు. మీరు యథార్థవంతులు కాకపోతే, మీకు విశ్వాసం లేదు; దేవుని దృష్టిలో, మీకు సువార్త విశ్వాసం లేదు.

కానీ నేను మళ్ళీ చెబుతున్నాను: ఇది అంగీకారానికి ఒక షరతుగా ఉండాలి, ఎందుకంటే అలా కాకపోతే దేవుడు తనను తాను అవమానపరచుకుంటాడు. ఆయన మన అంగీకారానికి దీనిని ఒక షరతుగా పెట్టకపోతే, మనమే దేవుని పట్ల గౌరవాన్ని అనుభూతి చెందలేము. మన సొంత క్రియల ద్వారా మనం రక్షించబడాలని ఆయన కోరడం లేదు, ఎందుకంటే అది అసాధ్యం. మన గత జీవితాలలోని క్రియలను రద్దు చేయాలని ఆయన కోరడం లేదు, ఎందుకంటే అది అసాధ్యం; కానీ ఇప్పుడు మనం నిజాయితీగా ఉండాలని, మరియు ఆ మనఃస్థితిలో ఇమిడి ఉన్నవన్నీ, అంటే నిష్కపటత్వం, హృదయ సరళత, మరియు ఆయనపై విశ్వాసం కలిగి ఉండాలని ఆయన కోరుతున్నాడు. అంతేకాకుండా, నేను చెప్పేదేమిటంటే, మనం నిజాయితీపరులుగా మారకుండానే దేవునిని సమీపించి, ఆయనచే అంగీకరించబడితే, దానివల్ల మనకు ఎలాంటి ప్రయోజనం ఉండదు. దేవుడు మన పాపాలతో సహవాసం చేయగల వ్యక్తి అయితే, మనం ఇప్పటికీ దీనమైన వారిగానే ఉంటాము. ప్రియులారా, వాస్తవం ఏమిటంటే, ఆత్మ దేవునిలా మారకుండా, దేవునితో సమాధానంగా ఉండటానికి ఏ మార్గమూ లేదు. ఒక వ్యక్తి దేవునితో సమాధానంగా ఉండాలంటే, అతని హృదయంపై ప్రభువు పట్ల పరిశుద్ధత వ్రాయబడి ఉండాలి. సూర్యునికి, గ్రహ వ్యవస్థకు మధ్య ఉన్నట్లే, దైవ మనస్సుకు, సజ్జనునికి మధ్య ఒక సహజమైన ఆకర్షణ ఉంటుంది; మన భూమి సూర్యుని నుండి సరళరేఖలో దూరంగా వెళ్ళడానికి బదులుగా, ఆ గ్రహం యొక్క ఆకర్షణ వల్ల అది గుండ్రంగా, గుండ్రంగా, గుండ్రంగా తిరుగుతూ ఉంటుంది. సజ్జనునికి, దేవునికి మధ్య కూడా సరిగ్గా అలాగే ఉంటుంది. మంచి మరియు పవిత్రమైన ఆత్మకు, అనంతమైన స్వచ్ఛత గల దేవునికి మధ్య అటువంటి సహజమైన ఆకర్షణ ఉంటుంది, అది నిరంతరం ఆయన వైపు ఆకర్షించబడుతుంది. సూర్యుడు భూమిని ఆకర్షిస్తాడు, మరియు కొంత మేరకు భూమి సూర్యుడిని ఆకర్షిస్తుంది, ఈ విధంగా భూమి తన దిన మరియు వార్షిక భ్రమణాలను పూర్తిచేస్తూ ఉంటుంది. అదే విధంగా దేవుడు సజ్జనుని ఆత్మను ఆకర్షిస్తాడు, మరియు సజ్జనుని ఆత్మ, ఒక కొలమానంలో, దేవుడిని ఆకర్షిస్తుంది. ఈ భూమికి సంబంధించి గురుత్వాకర్షణ గురించి ఆత్మకు ఏమీ తెలియదు. మనస్సు భౌతికమైనది కాదు, మరియు అది శరీరంచే బంధించబడకపోతే, అది భూమితో పాటు తిరగదు, కానీ తన సృష్టికర్త వద్దకు ఆరోహిస్తుంది. ఓ క్రైస్తవుడా, నీకు, దేవునికి మధ్య నీ ఆత్మ శరీరం నుండి దాదాపుగా బయటకు దూకుతుందేమో, లేదా శరీరాన్ని తనతో పాటు స్వర్గానికి లాక్కెళ్తుందేమో అన్నంతటి ఆకర్షణ కొన్నిసార్లు నీకు కలగలేదా? ఒకానొక సమయంలో దేవుని నుండి కలిగిన ఆకర్షణ ఎంత గొప్పదంటే, తాను శరీరం, ఆత్మ రెండూ కలిసి స్వర్గానికి వెళ్ళిపోతానేమో అన్నట్లుగా ఆమెకు అనిపించిందని ఒక ప్రముఖ క్రైస్తవ మహిళ ఒకసారి చెప్పారు.

మనం దేవుని వైపు ఆకర్షితులవ్వడం గురించి మాట్లాడేటప్పుడు, కేవలం ఒక రూపకాన్ని ఉపయోగించడం లేదని మీకు చూపించడానికే నేను ఈ విషయాలను ప్రస్తావిస్తున్నాను.

అయితే నేను ఇంకొక విషయం చెప్పాలనుకుంటున్నాను. కొంతమంది తమలో వ్యక్తిగత నీతి లేకపోయినా, ఆపాదించబడిన నీతి ద్వారా తాము రక్షింపబడతామని అనుకుంటారు. ఒకవేళ మీకు ఆపాదించబడిన నీతి ఉంటే, అప్పుడు ఏమవుతుంది? ఒకవేళ మీరు పరలోకానికి వెళ్ళినా? అది మీకు తగిన స్థలం కాదు. పరలోకం మీకు నరకమే అవుతుంది. కానీ నేను మీకు హామీ ఇస్తున్నాను, దేవుడు మిమ్మల్ని అంగీకరించాలంటే, మీకు అనుగ్రహించబడిన నీతి ఉండాలి మరియు మీ హృదయంలోనూ, జీవితంలోనూ మీరు పవిత్రులుగా మారాలి.

నేను చెప్పదలచుకున్నది కొన్ని వ్యాఖ్యలతో ముగించాలి. నేను చేసే మొదటి వ్యాఖ్య ఇది ​​— మీరు దేవునిచే అంగీకరించబడలేదు; మీకు ఆయనతో స్పృహతో కూడిన సహవాసం లేకపోతే; మీరు ఆయన మందిరంలో, మీ గదిలో దేవుణ్ణి కనుగొనకపోతే, మరియు ఆయనతో ఇంద్రియగోచరమైన సహవాసంలోకి ప్రవేశించకపోతే. మళ్ళీ: ఈ విషయం నుండి సంఘంలో దేవునితో నిజమైన సహవాసం ఎందుకు అంత తక్కువగా ఉందో మీరు చూస్తారు. అన్నిటికంటే ఉత్తమమైన కారణం ఏమిటంటే — నిర్దోషత్వంతో చేతులు కడుక్కోవడం చాలా తక్కువగా ఉంది. నేను మళ్ళీ చెప్పనివ్వండి: ఇది అంగీకారానికి ఒక షరతు అని చాలా మందికి అస్సలు అర్థం కానట్లుంది; సువార్త ఏదో ఒక విధంగా మనుషులను పవిత్రులుగా చేయడానికి ఉద్దేశించబడిందని వారు భావిస్తున్నట్లున్నారు, కానీ నిర్దోషత్వంతో చేతులు కడుక్కోవడంలో, వర్తమాన మరియు భవిష్యత్ కృప కోసం తమను తాము దేవునికి అప్పగించుకోవడంలో ఏమి ఇమిడి ఉందో వారు అర్థం చేసుకోరు. మళ్ళీ: ఈ విషయం నుండి, ప్రజలు లౌకిక స్ఫూర్తిలో మునిగి, లౌకిక జీవితాన్ని గడుపుతూ, దేవుణ్ణి ప్రేమిస్తున్నట్లు మరియు సేవిస్తున్నట్లు నటించడం దేవునికి ఎంత అసహ్యకరమైనదో మీరు చూశారు. నేను మరోసారి వ్యాఖ్యానిస్తున్నాను; మీరు మీ హృదయాన్ని దేవునికి అర్పించే ముందు, నెలలు లేదా సంవత్సరాల పాటు గొప్ప మరియు అద్భుతమైన సన్నాహాలు చేయవలసిన అవసరం లేదు. ఇప్పుడు, ఈ ఇంట్లో ఉన్న ప్రతి ఒక్కరూ ఈ క్షణంలో కీర్తనకారుడు చేసినట్లుగా చేయడానికి ఇష్టపడి, వెంటనే ముందుకు వచ్చి, "నేను నిర్దోషత్వంలో నా చేతులు కడుక్కుంటాను" అని చెబితే — దానికి అడ్డుపడేది ఏముంది? మనం త్వరలో ప్రార్థనలో ఏకం కాబోతున్నాము. కాబట్టి సంఘమంతయు కృపా సింహాసనం వైపు ఒక్క అడుగు వేయాలి! ప్రతి ఒక్కరూ తమ హృదయంతో ఒక అడుగు వేసి, ఇలా చెప్పాలి: ప్రభువా, నేను సమస్త పాపములను విడిచిపెడుతున్నాను, మరియు నేను ఇప్పుడే అలా చేస్తున్నాను, మరియు వీలైనంత త్వరగా బాహ్యంగా అన్నింటినీ సరిదిద్దుకోవడానికి పూనుకుంటాను. ఇప్పుడు నా హృదయంలో పాపాన్ని, సమస్త పాపాన్ని విడిచిపెడుతున్నాను, ఇప్పుడు నా హృదయాన్ని ప్రతిష్ఠించుకుంటాను, మరియు నిర్దోషత్వంలో నా చేతులు కడుక్కుంటాను. మీరందరూ ఇలా చేయడానికి ఇష్టపడుతున్నారా? అయితే రండి! రండి! ప్రతి ఒక్కరూ. తెర చినిగిపోయింది, మరియు తలుపు విశాలంగా తెరవబడింది, మరియు మీరు తప్ప మరెవరూ దానిని మీకు వ్యతిరేకంగా మూయలేరు. అలాంటప్పుడు మీరు దానిని మీకు వ్యతిరేకంగా మూసుకుంటారా? మీరు ప్రవేశించడానికి నిరాకరిస్తారా? అంత అవివేకిగా ఉండకండి; ఇప్పుడే రండి, తీవ్రమైన ఆసక్తితో, చిత్తశుద్ధితో రండి, దేవుడు మిమ్మల్ని స్వీకరిస్తాడు.