చిన్న పాపాలు

దీనివల్ల నేను మరొక విషయం చెప్పాలనుకుంటున్నాను; అపోస్తలుడు చెప్పిన మాటల యొక్క నిజమైన ఆత్మ మరియు అర్థం, దైవ ప్రకటన ద్వారా ఎంత స్పష్టంగా మరియు బలంగా చెప్పబడిందో, హేతువు ద్వారా కూడా అంతే స్పష్టంగా మరియు బలంగా చెప్పబడింది. అపోస్తలుడు చెప్పేది ఏమిటంటే — ఒక వ్యక్తి పది ఆజ్ఞలలో చెప్పబడిన వాటిలో కొన్నింటిని గానీ లేదా అన్నింటినీ గానీ అక్షరార్థంగా పాటించి, ఒక్క ఆజ్ఞ యొక్క నిజమైన ఆత్మను ఉల్లంఘించినట్లయితే, అతను వాటిలో దేనినీ సరైన ఉద్దేశంతో పాటించలేదని — అంటే అతను ఆ ధర్మశాస్త్రాన్ని దాని నిజమైన ఆత్మ మరియు అర్థంలో నిజంగా అస్సలు పాటించలేదని రుజువవుతుంది. నాకు ఎక్కువ ఆత్మ నిగ్రహం అవసరం లేని ఆజ్ఞలను నేను పాటించినా, లేదా వాటిని అక్షరార్థంగా పాటించినా, కానీ వాటి ఆత్మను ఉల్లంఘిస్తే, వాటిలో ఏదీ సరైన ఉద్దేశంతో పాటించబడలేదని ఇది రుజువవుతుంది. అందువల్ల, ఎవరైనా ఏదైనా ఒక పాపాన్ని చేస్తూ, మిగతా అన్ని విషయాలలో సద్గుణవంతుడిగా కనబడితే, అతని హృదయంలో నిజమైన భక్తి లేదని, అతను కేవలం పైకి మాత్రమే భక్తిపరుడని మీరు తెలుసుకోవచ్చు. ఈ వాక్యభాగంలో అపొస్తలుడు చెప్పిన దాని నుండి స్పష్టమవుతున్నదేమనగా, మనుష్యులు విశ్వాసము కలదనియు, ప్రేమ కలదనియు నటిస్తూ, దేవునికి లోబడకపోతే, వారు తమను తామే మోసగించుకొంటున్నారు, మరియు దేవుని ధర్మశాస్త్రమంతటి ఆత్మను అతిక్రమిస్తున్నారు. నా ప్రియ శ్రోతలారా, దీని ద్వారా మీరు గమనించవచ్చు, హృదయం సరిగ్గా ఉంటే ప్రవర్తన కూడా సరిగ్గానే ఉంటుంది, మరియు హృదయం తప్పుగా ఉంటే, బాహ్యంగా అది ఎలా కనిపించినప్పటికీ ప్రవర్తన కూడా తప్పుగానే ఉంటుంది. ఆ ప్రవర్తన పాపభరితమైనది, ఎందుకంటే అది సరైన ఉద్దేశం నుండి రాదు. దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని దాని ఆత్మకు అనుగుణంగా పాటించకపోతే, బాహ్య జీవితం ఎలా ఉన్నప్పటికీ, అది అవిధేయత చూపినట్లే. దేవుని అధికారం పట్ల భక్తి, దేవుని పట్ల అత్యున్నతమైన అంకితభావం, మరియు మన పొరుగువారి పట్ల సమానమైన ప్రేమ లేకపోతే, ధర్మశాస్త్రం ఉల్లంఘించబడినట్లే. ఇది నన్ను మళ్ళీ చెప్పేలా చేస్తుంది — ధర్మశాస్త్రపు ఆత్మ ఉల్లంఘించబడితే — ఎందుకంటే ధర్మశాస్త్రపు ఆత్మ సువార్త యొక్క ఆత్మ, మరియు సువార్త యొక్క ఆత్మ ధర్మశాస్త్రపు ఆత్మ — మరియు రెండూ పరలోకపు ఆత్మ; రెండూ దేవుని ఆత్మ, మరియు రెండూ పరలోకంలో కనబడతాయి; కాబట్టి, ధర్మశాస్త్ర స్ఫూర్తికి విధేయత చూపడంలో ఏది విఫలమవుతుందో, అది సువార్తకు విధేయత చూపడంలో కూడా విఫలమవుతుంది.

ఈ ఉదయం నేను చెప్పబోయే విషయాలను కొన్ని వ్యాఖ్యలతో ముగించాలి. మొదటిది: దేవుడు మనుషులను పరిపాలించే విధానం దృష్ట్యా చూస్తే, చిన్న పాపాలు అంటూ ఏవీ లేవు. పాత నిబంధనను చదివేటప్పుడు చాలామంది ఒక విషయం గురించి ఆశ్చర్యపోయారు: ఈ రోజుల్లో అసలు పాపాలుగా కూడా పరిగణించబడని కొన్ని పాపాలకు అప్పట్లో ఎందుకు మరణశిక్ష విధించారు? మోషే కాలంలో ధర్మశాస్త్రాన్ని ఉల్లంఘించినందుకు విధించిన శిక్షలు, ఇప్పుడు సాధారణ ప్రభుత్వాలలో ఉన్న శిక్షల కన్నా చాలా భిన్నంగా ఉండేవి. వాస్తవం ఏమిటంటే, ఆ కాలంలో పాపానికి వ్యతిరేకంగా కఠినమైన శిక్ష విధించడం ప్రత్యేకంగా అవసరమైంది; మరియు యూదులపై విశ్రాంతి దినపు ధర్మశాస్త్రాన్ని అంత కఠినంగా అమలు చేయడానికి ప్రత్యేక కారణాలు ఉన్నాయి. కానీ మీరు ఒక్క క్షణం ఆలోచిస్తే, చిన్న పాపాలు అంటూ ఏవీ లేవని మీకు అర్థమవుతుంది, ఎందుకంటే ప్రతి పాపం దేవుని అధికారాన్ని తిరస్కరించడమే: ప్రతి పాపం, ఆ సమయానికి, దైవిక పరిపాలన పట్ల విధేయతను విడిచిపెట్టడమే. వాస్తవానికి చిన్న పాపాలు అంటూ ఏవీ ఉండవు, ఎందుకంటే ప్రతి పాపం ధర్మశాస్త్ర స్ఫూర్తిని ఉల్లంఘించడమే; వాటిలో ప్రతి ఒక్కటీ దేవుణ్ణి పూర్ణహృదయంతో ప్రేమించడానికి, మన పొరుగువారిని మనలా ప్రేమించడానికి నిరాకరించడాన్ని కలిగి ఉంటుంది; వాటిలో ప్రతి ఒక్కటీ యెహోవా ప్రయోజనాల కంటే మన స్వప్రయోజనాలను ఉన్నతంగా భావించడాన్ని కలిగి ఉంటుంది. కాబట్టి దేవుని పరిపాలనలో చిన్న పాపాలు అంటూ ఏవీ లేవు; ఎందుకంటే వాటిలో ప్రతి ఒక్కటీ ఆయన అధికారానికి వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేయడాన్ని కలిగి ఉంటుంది. మనం మానవ సమాజాన్ని పరిశీలించి, మనుషుల చర్యలు దానిపై చూపే ప్రభావాన్ని మాత్రమే బట్టి తీర్పు తీర్చినప్పుడు, పాపం గురించి మనకు తులనాత్మకమైన భావనలు కలుగుతాయి; కానీ మనం పాపాన్ని దేవుని ధర్మశాస్త్ర ఉల్లంఘనగా చూసినప్పుడు, మానవ సమాజం దృష్టిలో ఏ స్థాయిలోనైనా పాపం చేసే ప్రతి ఒక్కరూ దేవునికి బహిరంగ శత్రువు అని మనం గ్రహించగలం.

కానీ నేను మరొక్కసారి చెప్పాలనుకుంటున్నాను: మనం ఈ విషయాన్ని నిజంగా అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, దైవ పరిపాలనను పరిగణనలోకి తీసుకున్నప్పుడు, ప్రజలు చిన్న పాపాలు అని పిలిచేవే నిజానికి అతిపెద్దవని మనం గ్రహిస్తాము. అంటే, దేవునితో వాటికున్న సంబంధం దృష్ట్యా చూసినప్పుడు, అవే అత్యధిక అపరాధాన్ని కలిగి ఉంటాయి. ప్రజలు చిన్న చిన్న స్వీయ సుఖానుభూతులను, చిన్న చిన్న అబద్ధాలను, చిన్న చిన్న అన్యాయమైన పనులను చేసినప్పుడు, సహజంగానే శోధన చిన్నదిగా ఉంటుంది, మరియు ఆ శోధన ఎంత చిన్నదైతే, దానికి లొంగిపోతే పాపం అంత పెద్దదిగా ఉంటుంది. ఉదాహరణకు, ఒక వ్యక్తి శోధనకు లోనై సమాజానికి వ్యతిరేకంగా ఏదైనా ఘోరమైన నేరం చేశాడని అనుకుందాం, అది నిస్సందేహంగా చాలా చెడ్డదే; కానీ మరొక వ్యక్తి, చాలా స్వల్పమైన శోధనకు లోనై, వేరొక విషయంలో దేవుని అధికారాన్ని ధిక్కరించడానికి అంగీకరించాడని అనుకుందాం! మొదటి సందర్భంలో ఆ వ్యక్తి కూడా దేవుని అధికారాన్ని ధిక్కరించడానికి అంగీకరించాడన్నది నిజమే, మరియు ఆ నేరం దేవుని అధికారానికి వ్యతిరేకంగా పాపం చేయడంలోనే ఉంది; ఆ నేరం మానవ చట్టానికి, మానవ సమాజానికి వ్యతిరేకంగా పాపం చేయడంలో లేదు. కాబట్టి గమనించండి, ఈ రెండు సందర్భాలలోనూ పాపం దేవునికి వ్యతిరేకంగానే ఉంది. ఒకటి నేరం అని పిలువబడుతుంది, కానీ రెండవది సాధారణంగా అలా పరిగణించబడదు, అయినప్పటికీ దేవునికి వ్యతిరేకంగా చేసిన నేరాలుగా రెండూ సమానంగా దుష్టమైనవే, లేదా నేను చెప్పినట్లుగా, మనిషి నేరంగా పరిగణించనిదే దేవునికి వ్యతిరేకంగా చేసిన అతిపెద్ద పాపం కావచ్చు, ఎందుకంటే అది చాలా స్వల్పమైన శోధన కింద చేయబడింది. మీరు వీధిలో వెళుతుండగా, నారింజ పండ్ల బుట్టతో ఉన్న ఒక స్త్రీని చూస్తారు, ఆమె తల పక్కకు తిప్పి ఉంది, మీరు ఆమె బుట్టలో చేయి పెట్టి, ఒక నారింజ పండును మీ జేబులో వేసుకుంటారు. "ఇది చాలా చిన్న విషయం, నేను కేవలం ఒక నారింజ పండు మాత్రమే తీసుకున్నాను" అని మీరు అంటారు. ఒక పళ్ళెంలో గుండీలతో ఉన్న ఆ వ్యక్తిని చూడండి, ఒక పెన్నీకి రెండు, లేదా అంతకంటే ఎక్కువ, అతను వెనక్కి తిరిగి ఉన్నాడు, మరియు ఒక వ్యక్తి ఆ పళ్ళెంలో చేయి పెట్టి ఒక పెన్నీ విలువైన గుండీలను తన జేబులో వేసుకుంటాడు. ఇప్పుడు, అతను ఏమి చేశాడు! ఎందుకంటే, దేవుని కన్ను తనపైనే చూస్తుండగా, చాలా స్వల్పమైన శోధన కింద, ఒక పెన్నీ విలువ కోసం దేవుని అధికారాన్ని తిరస్కరించి, దానిని తొక్కడానికి అతను అంగీకరించాడు! ఇప్పుడు అతడు, తాను దోచుకున్న ఆ మనిషిని, తనను తాను ప్రేమించుకున్నట్లుగా ప్రేమించడం లేదు! అతని ప్రవర్తన అత్యంత స్పష్టంగా ఇలా చెబుతోంది: "నా పొరుగువానిని నన్ను నేను ప్రేమించుకున్నట్లుగా ప్రేమించమని దేవుడు నాకు ఆజ్ఞాపించాడు, కానీ నేను నన్ను నేను ప్రేమించుకుంటాను గానీ, నా పొరుగువానిని కాదు — దేవుడు ఏమి చెప్పినా నేను పట్టించుకోను; నాకు నచ్చినట్లే చేస్తాను." ఇప్పుడు పాపి, అలా చెప్పడానికి నువ్వు భయపడతావు, కానీ నువ్వు అలాగే చేస్తున్నావు. అలా చెప్పడానికి నువ్వు చాలా కపటంగా, పిరికిగా ఉన్నావు; కానీ సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుని ముందే నువ్వు అలా చేస్తున్నావు!!

మరొక్కసారి: సమాజానికి వ్యతిరేకంగా చేసే అతి చిన్న పాపాలు తరచుగా దేవునికి వ్యతిరేకంగా చేసే అతి పెద్ద పాపాలుగా ఉంటాయి. ఒక సందర్భాన్ని తీసుకుందాం. ఆ వ్యక్తిని చూడండి, అతను తీవ్రమైన ఆవేశంలో ఉన్నాడు; అతను ఇంట్లో లేనప్పుడు ఎవరో అతని భార్యను వశపరుచుకున్నారు; అతను తిరిగి వచ్చి ఆ విషయం తెలుసుకున్నాడు; తన నిరాశ మరియు వేదనలో, తనకు అంత తీవ్రంగా హాని చేసిన వ్యక్తిని కలుసుకుని, ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు. అతను సమాజానికి మరియు దేవునికి వ్యతిరేకంగా ఒక గొప్ప నేరం చేశాడు. ఇప్పుడు మరొక సందర్భాన్ని తీసుకుందాం — ఇద్దరు వ్యక్తులు రెండు కుక్కలతో వీధిలో వెళుతున్నారు — ఆ కుక్కలు పోట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాయి — ఆ కుక్కలలో ఒకదానికి చిన్న గాయం అయింది, మరియు వాటి యజమానుల మధ్య ఒక చిన్న ఘర్షణ జరిగింది; అందులో ఒకటి మరొకదానికి గాయం చేసింది. ఇప్పుడు, మొదటి దానితో పోలిస్తే ఈ రెండవ సందర్భంలో పొరుగువారికి హాని చేసే పాపం చేయడానికి చాలా తక్కువ ప్రలోభం ఉంది, అందువల్ల, ఈ రెండవ పాపం కూడా మొదటిదాని అంత గొప్పదే, మరియు బహుశా దేవుని దృష్టిలో అంతకంటే గొప్పది.

మరొక్కసారి: ఇంతకుముందు చెప్పినదాని నుండి, అనేకులు తమ నిజమైన ఆధ్యాత్మిక స్థితిని ఎలా తప్పుగా అర్థం చేసుకుంటారో సులభంగా చూడవచ్చు — నా ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే, మనుషులు పైకి దేవుని ధర్మశాస్త్రంలోని అక్షరార్థాలకు అనుగుణంగా ఉంటారు, కానీ వారు నిజమైన క్రైస్తవులు కారు. ఈ విషయాన్ని అర్థం చేసుకోవడం, మరియు ధర్మశాస్త్రంలోని అక్షరార్థాలకు విధేయత చూపడం ద్వారా ఒక వ్యక్తి దేవునిచే అంగీకరించబడడు అనే సంపూర్ణ అవగాహనకు రావడం చాలా ముఖ్యం. ఒక ఉదాహరణ తీసుకుందాం. దయచేసి, మహారాణి గారి యుద్ధ నౌకలలో ఒకటి సముద్రపు దొంగలుగా మారిందని అనుకుందాం; వారు నల్ల జెండాను, అంటే పుర్రె గుర్తును మరియు ఎముకల గుర్తును ప్రదర్శించి, అన్ని దేశాల నౌకలపై యుద్ధం చేయడానికి బయలుదేరారు. ఇప్పుడు, వారికి క్రమశిక్షణ యొక్క ప్రాముఖ్యత బాగా తెలుసు, మరియు అది లేకుండా తమ లక్ష్యాలను సాధించలేమని వారికి పూర్తిగా తెలుసు కాబట్టి, దానిని కఠినంగా అమలు చేస్తారు. వారు ఒక నౌకను స్వాధీనం చేసుకుంటారు, మరియు దోచుకున్న సొమ్ము ప్రతి వ్యక్తికి అతని హోదాకు అనులోమానుపాతంలో న్యాయంగా పంపిణీ చేయబడుతుంది. బహుశా మహారాణి గారి నౌకాదళంలో ఇంతకంటే మంచి క్రమశిక్షణ కలిగిన నౌక మరొకటి ఉండకపోవచ్చు; సిబ్బంది అందరి భావాలు, సౌకర్యాల పట్ల ఎక్కువ శ్రద్ధ చూపేది కాదు. ఇప్పుడు ఊహించుకోండి, ఈ ఓడకు ఆహార సామాగ్రి, మందుగుండు సామగ్రి కొరత ఏర్పడి, తమ మధ్య ఉన్న క్రమశిక్షణ, స్నేహపూర్వక భావనల పేరుతో ప్రభుత్వం నుండి సరఫరాను కోరింది అనుకుందాం! వారు చేసే పనులన్నిటిలో వారి ఉద్దేశ్యం తమ దేశ గౌరవాన్ని నిలబెట్టడం, దాని ప్రయోజనాలను ప్రోత్సహించడమేనా అని ప్రభుత్వం ప్రశ్నిస్తుంది! ఇప్పుడు దీనికి విరుద్ధంగా వారి విషయంలో నిజమైతే, బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం వారి అభ్యర్థనను సరిగ్గానే తిరస్కరిస్తుందని చూడటం సులభం కాదా! వారు ప్రభుత్వాన్ని, పౌరుల ప్రయోజనాలను వ్యతిరేకించడంలో నిమగ్నమై ఉంటే, వారి క్రమశిక్షణ, స్నేహపూర్వక భావనలలోని సద్గుణం ఎక్కడ ఉంది! ఈ విధంగా నీతివాది తన నైతికత గురించి గొప్పలు చెప్పుకోవచ్చు, కానీ అతను చేసేదంతా స్వార్థపూరిత ఉద్దేశ్యంతో, స్వార్థపూరిత లక్ష్యం కోసమే చేస్తాడు, ఇదే అతడిని పాపిగా నిలుపుతుంది. ఇప్పుడు ఊహించుకోండి, ప్రపంచంలోని ఏ ప్రాంతంలోనైనా మానవ సమాజం తమ మధ్య సంబంధాల విషయంలో పరిపూర్ణంగా మారింది అనుకుందాం. వారి లక్ష్యం ఏదో ఒక స్వార్థపూరిత లక్ష్యాన్ని సాధించడమే. తమ స్వార్థపూరిత లక్ష్యాన్ని సాధించడానికి, వారు ఒకరి పట్ల ఒకరు విశ్వాసంగా, దయగా ఉండటం అత్యవసరం. ఒకవేళ వారు తమలో తాము అత్యంత క్రమశిక్షణను కలిగి ఉండి, గొప్ప దయాగుణాన్ని కూడా ప్రదర్శిస్తే, అప్పుడు కూడా ఇదంతా దేవుని మహిమకు, ఆయన రాజ్య మేలుకు కాకుండా, వారి స్వార్థపూరిత లక్ష్యాలకు సంబంధించినదైతే, వారు నిరంతరం పాపులుగానే ఉంటారు. కేవలం నైతిక విలువలున్న వ్యక్తి — అంటే మార్పు చెందని వ్యక్తి, దేవునిపై ప్రేమతో ప్రవర్తించని వ్యక్తి — తనలో అణువంత కూడా మంచిని కలిగి ఉండడు. తన ప్రవర్తన అంతటిలో అతడు దేవుని ధర్మశాస్త్ర అధికారాన్ని కాలరాస్తాడు — అతడు దేవునిపై ప్రేమతో కాకుండా, స్వార్థపూరిత ఉద్దేశ్యంతో ప్రవర్తిస్తాడు, తాను చేసే పనులలో దేవుని ప్రస్తావన ఏమాత్రం ఉండదు.

నేను మరొకసారి చెప్పాలనుకుంటున్నాను: ధర్మశాస్త్రం మరియు సువార్త రెండూ ఖండించే కొన్ని పాపరూపాలు తాము విడిచిపెట్టలేదని తెలిసినప్పటికీ, తాము నిజంగా ధార్మికులమని భావించే మత విశ్వాసులు చాలామంది ఉన్నారని నేను భయపడుతున్నాను. కానీ క్రీస్తు తమను నీతిమంతులుగా తీరుస్తాడని వారు ఆశిస్తారు. తమకు కొంత ధార్మికత ఉందని వారు అనుకుంటారు, కానీ తాము పరిపూర్ణులు కాలేము కాబట్టి గొప్ప భక్తిపరులుగా ఉంటామని ఆశించరు. అందువల్ల వారు కొన్ని పాపరూపాలలో మునిగిపోతారు, కొన్ని రకాల స్వార్థ ప్రభావానికి లోనవుతారు, మరియు తాము ఫలానా ఫలానా ఆజ్ఞలను అక్షరాలా పాటిస్తున్నందున, చివరికి తాము రక్షింపబడతామని నిరంతరం భావిస్తూ ఉంటారు. ఈ విధంగా, దేవుడు ఆజ్ఞలను పాటించమని కోరినట్లుగా, వారు ఏ ఆజ్ఞను దాని ఆత్మతో పాటించరు, మరియు ఒక వ్యక్తి ధర్మశాస్త్రాన్ని ఆత్మతో పాటించకపోతే, అతను దానిని అస్సలు పాటించనట్లే.

మరొక్కసారి: మనుషులు ఈ విషయాన్ని అర్థం చేసుకోవడం అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది, ఎందుకంటే మనుషులు ఒకే సమయంలో దేవుణ్ణి మరియు ధనాన్ని సేవించగలరనే ఆలోచన కంటే ప్రమాదకరమైనది మరొకటి ఉండదు; మనుషులు దేవుని ఆజ్ఞలలో తమకు నచ్చినవాటిని ఎంచుకుని, వాటిని ఉల్లంఘించి, వీటిని అక్షరాలా పాటిస్తూ కూడా భక్తిపరులుగా ఉండగలరని అనుకోవడం! ఇది ఎన్నటికీ సాధ్యం కాదు. మానవ వివేకం, అలాగే లేఖనాలు కూడా ఇది నిజమని, దీనికి వ్యతిరేకమైనది సాధ్యం కాదని ధృవీకరిస్తున్నాయి.

ఇప్పుడు నేను నా ప్రసంగాన్ని ముగించాలి, కానీ నేను కూర్చోవడానికి ముందు మిమ్మల్ని ఒక ప్రశ్న అడగాలనుకుంటున్నాను. నా ప్రియ శ్రోతలారా, మీరు ఏవైనా పాపపు పనులలో నిమగ్నమై ఉన్నారని మీకు తెలుసా? ఒకవేళ మీకు తెలిస్తే, మీరు రక్షింపబడతారనే నిరీక్షణను ఇంకా కలిగి ఉన్నారా? పాపాలని మీకు తెలిసిన ఈ పనులలో మీరు నిమగ్నమై ఉన్నారా? తద్వారా మీరు వీధిలో యేసుక్రీస్తును కలిసినప్పుడు, "ఫలానా పని పాపమా?" అని అడగవలసిన అవసరం మీకు ఉండదు. అలాంటి ప్రశ్న అడగడానికి మీరు సిగ్గుపడతారు; ఎందుకంటే మీ హృదయం యొక్క లోతుల్లో అది పాపమని మీకు తెలుసు. ఎందుకంటే నేను చెప్పేదేమిటంటే, కొంతమంది ఫలానా పనులు పాపాలు కావని తమను తాము ఒప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నించినప్పటికీ, తాము పది నిమిషాలు కూడా బ్రతకమని వారికి తెలిస్తే, అవి పాపాలేనని వెంటనే నిర్ధారించి ఒప్పుకుంటారు. ఇప్పుడు, ఒక క్రైస్తవుడు, దావీదు పడినంత ఘోరంగా, ఒక బలమైన శోధన ప్రభావంతో పాపంలో పడకూడదని నా ఉద్దేశం కాదు. దావీదు ఒక మంచివాడు, కానీ ఒక బలమైన శోధన ప్రభావంతో అతను పడిపోయాడు. కానీ, సువార్త వెలుగు ఉన్న ఈ ప్రస్తుత కాలంలో, దావీదు చేసిన దానిని ఒక వ్యక్తి చేసి, అలా చేస్తూనే క్రైస్తవుడిగా ఉండగలడని నేను అనుకోను. అయితే ఒక క్రైస్తవుడు పాపంలో పడితే, అతడు దానిలో లీనమై ఉండడు: తన పాపాలన్నీ శోధించబడి, క్షమించబడాలని అతడు చాలా ఆత్రుతపడతాడు. ఒక నిజమైన క్రైస్తవుడు దేవుని పట్ల ఉన్న అత్యున్నతమైన ప్రేమతో, మరియు మనిషి పట్ల సమానమైన ప్రేమతో ప్రవర్తిస్తాడు. ఇప్పుడు ఒక వ్యక్తి ఇలా అన్నాడనుకుందాం — కొన్ని విషయాలలో నేను ధర్మశాస్త్రం మరియు సువార్త యొక్క నిజమైన స్ఫూర్తిని పాటిస్తాను, కానీ కొన్ని రకాల పాపాలను నేను ఎన్నడూ విడిచిపెట్టలేదు; ఫలానా కొన్ని విషయాలలో నేను ఎల్లప్పుడూ లీనమైపోయాను; అయినప్పటికీ నేను దేవుణ్ణి అత్యున్నతంగా ప్రేమిస్తున్నాను, మరియు ఆయన అధికారాన్ని అత్యున్నతంగా గౌరవిస్తున్నాను, కొన్ని విషయాలలో నా ఇష్టాన్ని పూర్తిగా దేవునికి అప్పగిస్తాను, కానీ మరికొన్నింటిలో ఆయనకు అవిధేయత చూపిస్తాను. ఇప్పుడు అది ఎలాంటి మాట అవుతుంది? అది కేవలం సామాన్య ప్రజల మతం అవుతుంది! వారు ఈ విధంగా ప్రవర్తిస్తారు; కానీ వారు దానిని మాటల్లో పెడితే అది దాదాపు దైవదూషణ అవుతుంది!

నేను ప్రస్తావించదలిచిన మరో విషయం ఏమిటంటే — పాపులు తాము చేసే పనులను ముక్కుసూటిగా బయటపెడితే, మన సమాజం ఎంత భయంకరమైన స్థితిలో ఉందని మనం అనాలి. మనుషులు దేవుని అధికారాన్ని తీవ్రంగా ధిక్కరిస్తే మనం దిగ్భ్రాంతి చెందుతాము. కానీ మనుషులు తమ ప్రవర్తన ద్వారా — కొందరు దేవుని నామాన్ని వ్యర్థంగా వాడుతూ, శపించడం ద్వారా, మరికొందరు ప్రతి చిన్న విషయంలో తమ పొరుగువారిని మోసం చేసి, వారి బలహీనతలను ఆసరాగా తీసుకోవడం ద్వారా — నిజానికి ఇలా చెబుతున్నారు: దేవుడు ఏమి చెప్పినా నేను పట్టించుకోను; ఆయన ధర్మశాస్త్రం పట్ల నాకు తీవ్రమైన ధిక్కారం ఉంది; నేను ఆయనకు గానీ, ఆయన ఆత్మకు గానీ బాధ కలిగిస్తానో నాకు అనవసరం; నాకు నచ్చినట్లే నేను చేస్తాను. అలాంటి వారు అలా చెబితే చాలు, ప్రజలు లేచి నిలబడి, అటువంటి దైవదూషణను సమాజం నుండి వెలివేస్తారు. ఒక చిన్నపిల్లవాడిని ఒక పని చేయమని చెబితే, వాడు ‘నేను చేయను’ అని చెప్పి, వెంటనే వెళ్లి మీ కళ్లెదుటే మీకు అవిధేయత చూపిస్తాడు అనుకుందాం. మీరు వారికి ఆజ్ఞాపిస్తారు, కానీ వారు మిమ్మల్ని ధిక్కరిస్తారు. వారు ‘నేను విధేయత చూపను’ అని చెప్పకుండా, మీ ముఖం మీదే నవ్వి, వెళ్లి మీకు అవిధేయత చూపిస్తారు — అప్పుడు మీరు వారి గురించి ఏమనుకుంటారు? మీరు ఏమనుకుంటారో అదే నేను మీకు చెబుతాను, వారి ప్రవర్తనలోని దుర్మార్గాన్ని మాటల్లో వర్ణించలేము.

ఓ పాపి! పాపి! మీలో ప్రతి ఒక్కరూ ప్రతిరోజూ దేవుని పట్ల ఇలాగే ప్రవర్తిస్తున్నారు! కానీ గమనించండి, నేను దీన్ని మిమ్మల్ని దూషించే ఆరోపణగా చేయడం లేదు: మీతో నాకు వ్యక్తిగతమైన గొడవ ఏమీ లేదు; కానీ దేవుని సేవకుడిగా, మీరు ఆయన పట్ల ఎలా ప్రవర్తిస్తున్నారో మీ ముఖం మీదే చెప్పడానికి నేను సంకోచిస్తే, మీరు నన్ను ఒక మోసగాడిగా తృణీకరిస్తారని నాకు తెలుసు! నేను కూడా ఒకప్పుడు పాపినే, మీరు ఇప్పుడు దేవుని పట్ల ఎలా ప్రవర్తిస్తున్నారో నేను కూడా ఆయన పట్ల అలాగే ప్రవర్తించాను; మీకెలా అనిపిస్తుందో నాకు తెలుసు. నేను పశ్చాత్తాపపడని పాపిగా ఉన్నప్పుడు, నా పాపాలను నాకు చెప్పని ఏ మనిషినీ నేను గౌరవించలేదు — నేను వారిని తృణీకరించాను. ఇప్పుడు పాపి, దేవునికి వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేస్తూ, ఆయన అధికారాన్ని తృణీకరిస్తూ ఇంకెంతకాలం ఇలాగే కొనసాగుతావు? ఇకపై ఇలా ఉండకూడదని నీవు నిశ్చయించుకుంటావా? నీ పిల్లల నుండి అలాంటి ప్రవర్తనను నీవు అంగీకరించగలిగినప్పుడు, అప్పుడు దేవుని పట్ల కూడా అలాగే ప్రవర్తించవచ్చు, అంతకు ముందు కాదు. అప్పుడు నీవు దేవుని వైపు తిరిగి జీవిస్తావా? లేక తిరుగుబాటు చేస్తూనే శాశ్వతంగా నశించిపోతావా? నీవేది చేస్తావు?