అధ్యాయం - 8

అధ్యాయం - 8

మోషే, దేవుని సేవకుడు

"మోషే" అనే పదం హీబ్రూ భాష నుండి తీసుకోబడింది. ఆంగ్లంలో దీనిని మోసెస్ అంటారు, దీని అర్థం 'నీటి నుండి తీయబడినవాడు'. అతనికి నలభై సంవత్సరాల వయస్సు వచ్చే వరకు, అతను రాజకుటుంబంలో పెరిగాడు. సరిగ్గా అదే సమయంలో, అతను తన రాజభవనం నుండి బయటకు వెళ్ళినప్పుడు, తాను ఒక హీబ్రూ బానిస కుటుంబానికి చెందినవాడినని తెలుసుకున్నాడు. అంతేకాకుండా, అక్కడ ఎవరూ లేనప్పుడు అనుకోకుండా ఒక ఐగుప్తీయుడిని కూడా చంపాడు. మరుసటి రోజు, అతను బయటకు వెళ్లి చూడగా, ఇద్దరు హీబ్రూలు గొడవ పడుతూ కనిపించారు. తప్పు చేసిన వ్యక్తితో అతను, "నీ సొంత తోటివాడినే ఎందుకు కొడుతున్నావు?" అని అన్నాడు. దానికి అతను కోపంగా, "మమ్మల్ని పాలించడానికి, తీర్పు తీర్చడానికి నిన్ను ఎవరు నియమించారు?" అని బదులిచ్చాడు. అంతేకాకుండా, "నువ్వు ఒక ఐగుప్తీయుడిని చంపినట్లే నన్ను కూడా చంపాలనుకుంటున్నావా?" అని కూడా అన్నాడు. ఒక హీబ్రూ చేసిన వ్యాఖ్యలకు మోషే భయపడ్డాడు. ఒకవేళ ఈ వార్త ఫరో దృష్టికి వెళితే, అతను తనను చంపేస్తాడేమోనని అనుకున్నాడు.

వెంటనే, మోషే ఫరో ఎదుట నుండి పారిపోయి మాదీయ దేశానికి వెళ్ళాడు. అతను మాదీయ బావి దగ్గర కూర్చున్నాడు. సరిగ్గా అదే సమయంలో, యెత్రో అనే యాజకుని ఏడుగురు కుమార్తెలు తమ గొర్రెల కోసం నీళ్ళు తోడుకోవడానికి ఆ బావి దగ్గరకు వచ్చారు. ఆ స్త్రీలకు ఎందుకో మోషే నచ్చి, అతన్ని తమ ఇంటికి తీసుకువెళ్లారు. చివరకు అతను ఆ మాదీయ యాజకుని పెద్ద కుమార్తె అయిన సిప్పోరాను వివాహం చేసుకున్నాడు. అతనికి గెర్షోము అనే కుమారుడు కూడా కలిగాడు. కానీ మోషే తాను పరదేశంలో పరాయివాడినని భావించాడు.

ఒక వ్యక్తి మధ్యవయస్సు నలభై నుండి అరవై ఐదు సంవత్సరాల మధ్య ఉంటుందని అంటారు. మోషే విషయంలోనూ ఇదే నిజం. ప్రజలు ఆ వయస్సుకు చేరుకున్నప్పుడు, కొన్ని చిరకాల స్వప్నాలు అవాస్తవాలుగా మిగిలిపోతాయి. ఒక రకంగా చెప్పాలంటే, మధ్యవయస్సు మరణానికి సూచిక, మరియు మరణం అనేది అన్ని ద్వారాలకు అంతిమ మూసివేత. అందుకే మధ్యవయస్సులో చాలా మంది జీవితం మరియు సంతృప్తి కోసం ఒకరకమైన ఉన్మాదపూరితమైన ఆరాటాన్ని ప్రారంభించడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. ఆ మధ్యవయస్సులో, ఒక స్త్రీ టీనేజ్ అమ్మాయిలా దుస్తులు ధరించడం ప్రారంభిస్తే అది నిజంగా హాస్యాస్పదంగా ఉంటుంది. అలాగే ఆ వయస్సులో ఉన్న పురుషుడు కొత్త కారు కొని, ఇరవై ఏళ్ల యువకుడిలా కార్ రేసింగ్‌లో పాల్గొనడం కూడా అంతే.

ప్రతి మనిషికి మధ్యవయస్సు సంక్షోభం వస్తుంది. కాబట్టి మోషే కూడా తన మధ్యవయస్సులో అలాంటి సమస్యను ఎదుర్కొన్నాడు. అతను యూదు బానిసల కుటుంబంలో జన్మించాడు మరియు అతని ప్రజలందరూ నాలుగు వందల ముప్పై సంవత్సరాలు బానిసలుగా ఉన్నందున, దేవుని సేవకుడైన మోషే జీవితం కూడా అలాగే ఉంటుందని ఖచ్చితంగా తెలుసు. కానీ కేవలం దైవ సంకల్పం వల్ల, అతనికి మూడు నెలల వయస్సు ఉన్నప్పుడు ఫరో కుమార్తె అతన్ని దత్తత తీసుకుంది. అతన్ని దత్తత తీసుకున్నది ఒక సాధారణ కుటుంబం కాదు. అది ఫరో రాజు కుటుంబం. అతను ఆ రాజభవనంలో అన్నింటిలోనూ ఉత్తమమైన వాటిని అనుభవించాడు. కానీ బైబిల్ ఇలా చెబుతోంది, 'అతను పెద్దవాడైన సమయం వచ్చింది'.

అయితే నిర్గమకాండము రచయిత మోషే వయస్సు ఎంత అని తగినంతగా చెప్పలేదు, తరువాతి కాలంలో మాత్రమే అపొస్తలుల కార్యముల గ్రంథంలో "మోషేకు నలభై సంవత్సరాలు" అని మనం కనుగొన్నాము (అపొస్తలుల కార్యములు 7:23).

మోషే తన పూర్వీకులైన యూదులకు ఏమి జరుగుతోందో చూడటానికి రాజభవనం నుండి బయటకు వెళ్ళాడు. వారు బలవంతపు కార్మికులుగా పనిచేస్తున్నందున, వారితోనే ఉండాలని అతను గట్టిగా నిర్ణయించుకున్నాడు. మోషే చాలా అశాంతితో ఉండేవాడు, అందుకే సంవత్సరాలుగా అణచివేయబడిన ఆదర్శవాదం అతనిలో తిరిగి మేల్కొంది. మోషే తన తొలిదశలో సంపద, అధికారంపై దృష్టి పెట్టాడు, కానీ తన మధ్యవయస్సులో అతను సంచరించడం ప్రారంభించి, సంపద, అధికారం తన జీవితానికి తగినవేనా అని తనను తాను ప్రశ్నించుకున్నాడు. ఎవరైనా తమ మధ్యవయస్సుకు వచ్చినప్పుడు, వారు తమ అంతర్గత సంక్షోభానికి గురైతే, అది సహజంగానే ఒక రకమైన అనియంత్రిత కాలం అవుతుంది.

"దేవుని శాసనకర్తయైన మోషే మరణించాడు, లేదా దేవుని అద్భుతాలు చేసేవాడైన మోషే మరణించాడు, లేదా దేవుని రాజనీతిజ్ఞుడైన మోషే మరణించాడు, లేదా ఇశ్రాయేలుకు దేవుని న్యాయాధిపతియైన మోషే మరణించాడు" అని చెప్పబడింది. దేవుడే స్వయంగా మోషే సమాధి శాసనాన్ని వ్రాసినప్పుడు, ఆయన "నా సేవకుడైన మోషే మరణించాడు" అని చెప్పాడు (యెహోషువ).

1.2). "మోషే తన ఇంటివారందరిలోను దాసునిగా మిక్కిలి నమ్మకముగా ఉండెను" (హెబ్రీయులకు 3:5). యెహోషువతో దేవుడు పలికిన మాటలు అతనికి ఎంతో విలువైనవి. తన జీవిత చరమాంకంలో అతడు ఇశ్రాయేలు నాయకులందరినీ పిలిచి, పరిపాలనకు సంబంధించిన అవసరమైన సమాచారాన్నంతా వారికి అందించాడు. 'యెహోవా' వారిని ఏ దేశం నుండి అయితే తీసుకువచ్చాడో, ఆ దేశంలోని అన్యదేవతలను వారిలో అనేకులు ఆరాధిస్తున్నందువల్ల ఇది అవసరమైంది.

దేవుడు గొప్ప సువార్తికులను గానీ, ప్రసంగీకులను గానీ, ఉపాధ్యాయులను గానీ, వ్యాపారవేత్తలను గానీ వెతకలేదు, కానీ ఆయన మంచి సేవకులుగా ఉండగల స్త్రీపురుషులను వెతికాడు. కుమ్మరి చేతిలోని మట్టిలా వారి జీవితాలు ఉండాలి. మోషేకు కావలసిన అర్హతలన్నీ ఉన్నాయి, మరియు దేవుడు తన సొంత ప్రయోజనాల కోసం అతన్ని ఎంచుకున్నాడు. మోషే జీవితంలోని మొదటి నలభై సంవత్సరాలు అరణ్యపు వెనుక భాగంలో గడిచాయి, అయినప్పటికీ అవి వృధా అయిన సంవత్సరాలు కావు. అతను క్రమశిక్షణను, పెద్దలకు ఎలా విధేయత చూపించాలో నేర్చుకున్నాడు. దేవుడు ఒక ప్రయోజనం కోసం అతన్ని ఎన్నుకోబోతున్నందున, అతనికి అవసరమైన అర్హతలు ఉండగలిగాయి. అతను నేర్చుకున్న పాఠం, తరువాతి 40 సంవత్సరాల అరణ్య సంచారంలో ఎన్నడూ తగ్గలేదు. మోషే వెనుక ఉన్న దృశ్యం, మండుతున్నా దహించివేయని పొద వంటిది.

ఆ సందర్భం యొక్క పవిత్రత చాలా అసాధారణమైనది. ఆ మండుతున్న పొదలో నుండి, "మోషే! మోషే! నీ పాదాల నుండి నీ పాదరక్షలను తీసివేయి, ఎందుకంటే నీవు నిలబడి ఉన్న స్థలం పవిత్రమైన భూమి!!" అని దేవుని స్వరం పిలవడం వినిపించింది. ఇక్కడ, మనకు ఒక అద్భుతమైన పోలిక కనిపిస్తుంది. ఒకవైపు పొద మండుతున్నప్పటికీ, దాని జ్వాలలు కాలిపోలేదు. మరోవైపు, హెబ్రీ జాతి ఐగుప్తులో బానిసలుగా ఉంది. ఆ ప్రకటన యొక్క సమయం చాలా ఖచ్చితంగా సరిపోయింది. హెబ్రీయులు ఇంకా ఒక జాతిగా ఏర్పడలేదు మరియు ఈ సందర్భంలో మోషే మూడు ప్రాథమిక వాస్తవాలను అర్థం చేసుకుని ఉండాలి.

జీవించే దేవుని కోసం అన్వేషణ

1) దేవుడు మోషేను ఎవరి వద్దకు పంపుతున్నాడో, అక్కడ అతను అగ్నిజ్వాలలను ఎదుర్కోవలసి ఉంటుంది

బాధా జ్వాలలు.

2) హెబ్రీయులు అద్భుత రీత్యా కాపాడబడాలి.

3) దేవుడు ఆ దేశం నుండి ప్రపంచ ప్రజలతో మాట్లాడతాడు.

మోషే తన ప్రాముఖ్యమైన సామర్థ్యాల గురించి సందేహించాడు. కాబట్టి, "ఐగుప్తులో నుండి ఇశ్రాయేలీయులను బయటకు తీసుకురావడానికి ఫరో వద్దకు వెళ్ళడానికి నేను ఎవరు?" అని అన్నాడు (నిర్గమకాండము 3:11). కానీ దేవునికి మోషే గురించి, అతని యోగ్యత గురించి తెలుసు, కాబట్టి ఆయన అతన్ని గద్దించి, "నేను నీతో ఉంటాను; నేను నిన్ను పంపాను" అని అన్నాడు - మోషే ఒక సేవకుడిగా ఉండవలసి వచ్చింది.

ఆయన హెబ్రీయులందరినీ పిలిచి, "మీ పితరుల దేవుడు నన్ను పంపాడు, ఆయన నామం 'నేను ఉన్నవాడను'" అని వారితో చెప్పాడు. ఆ మాటల అర్థం ఏమిటంటే, దేవుడు స్వయంభూవుడు మరియు ఆయన తన పిల్లలకు అవసరమైన ప్రతిదాన్నీ సమకూర్చగలడు. అది ఐగుప్తీయులు చేసే అనేక దేవుళ్ళ ఆరాధన నుండి ఇశ్రాయేలు తీసుకున్న ఒక ముఖ్యమైన మార్పు.

ఈజిప్టు దేవతలలో, 'హమామ్' 'నైలు నది'కి అధిపతి, 'హాపి' మరియు 'హెగ్ట్' సంతానోత్పత్తికి సంబంధించిన కప్పల దేవతలు. 'సెబ్' భూమికి అధిపతి, 'అలచాట్' ఈగకు అధిపతి, 'సెర్పియా' మిడతల నుండి ప్రజలను రక్షించే దేవుడు. వారికి ఎద్దులు మరియు ఆవులకు సంబంధించిన దేవతలు, స్వస్థతనిచ్చే దేవతలు, చంద్ర దేవతలు, వ్యవసాయ దేవతలు ఉండేవారు మరియు ఫరోను కూడా ఒక దేవుడిగా పూజించేవారు. కాబట్టి, అటువంటి వాతావరణంలోకి, ఇశ్రాయేలీయులు ఒకే ఒక్క సత్యమైన మరియు జీవించే దేవుణ్ణి ఆరాధించేలా తీసుకురావడానికి మోషే పంపబడ్డాడు.

ఐగుప్తు బహుదేవతారాధన ఓడిపోయింది, మరియు సీనాయి పర్వతం వద్ద దేవుడు యూదు ప్రజలతో చెప్పిన మొదటి మాట అదే. "నా ఎదుట నీకు ఇతర దేవుళ్ళు ఉండకూడదు" (Exodus 20:3). ఐగుప్తు నుండి తూర్పు వైపు ప్రయాణం చేసిన యాత్రికుల బృందం కనాన్‌కు మూడు మార్గాలలో వెళ్ళింది. ఆ మూడింటిలో, అత్యంత సూటి మార్గం "వియా మోరిస్", దీనిని "సముద్ర మార్గం" అని పిలుస్తారు. రెండవ మార్గాన్ని "షీర్ మార్గం" అని పిలుస్తారు, ఇది సీనాయి ద్వీపకల్పాన్ని దాటి దక్షిణ కనాన్‌కు చేరుకుని, బెర్షెబా మరియు హెబ్రోన్ మీదుగా ఉత్తరానికి యెరూషలేముకు వెళ్ళే మార్గంతో కలుస్తుంది. మూడవ మార్గం సూయెజ్ సింధుశాఖ నుండి అకాబా సింధుశాఖ శిరస్సు వద్ద ఉన్న ఎజియోన్ గెబెర్ వరకు ద్వీపకల్పాన్ని దాటుతుంది.

కానీ, జనం ఎక్కువగా ఉంటారనే కారణంతో మోషే ఈ మార్గాలలో దేనినీ ఎంచుకోలేదు. ఆయన ఎర్ర సముద్రం వైపు దారితీసే మార్గాన్ని ఎంచుకున్నాడు. ఆ ఎర్ర సముద్రాన్ని దాటడమే ఇశ్రాయేలుకు రక్షణ అయ్యింది. మనం ఫరో రాజు పట్ల సానుభూతి చూపాలి, ఎందుకంటే అతను మోషే సామర్థ్యాన్ని, దేవుని శక్తిని తక్కువగా అంచనా వేశాడు. అదే సమయంలో, అతను తన శక్తిని అతిగా అంచనా వేసుకుని, 600 రథాలు మరియు సమర్థులైన రథసారథులతో ఇశ్రాయేలును వెంబడించాడు, కానీ ఆ ఎర్ర సముద్రం వాటన్నింటినీ మింగివేసింది.

ఇశ్రాయేలీయులు సముద్రానికి అవతలి వైపున చాలా సురక్షితంగా ఉన్నారు మరియు దేవుని విమోచన శక్తిని అర్థం చేసుకున్నారు. ఇక్కడ గమనించదగ్గ ఒక ఆసక్తికరమైన మరియు మరింత అద్భుతమైన విషయం ఏమిటంటే, మానవ చరిత్రలోని మొదటి 2000 సంవత్సరాలలో, దాని గ్రంథాలలో ఎక్కడా గానం గురించిన ప్రస్తావన లేదు. దానికి బదులుగా, దేవుని సేవకుడైన మోషే మాటల ద్వారా, ఇశ్రాయేలీయులు దేవుని స్తుతిస్తూ ఒక పాట పాడి తమ కృతజ్ఞతను వ్యక్తపరిచారు. అటువంటి పాటను దేవుని పిల్లలు మాత్రమే పాడగలరు. అది "విముక్తి పొందిన" ఆత్మ యొక్క పాట. ఐగుప్తు నుండి బయటకు వచ్చిన పురుషులు, స్త్రీలు మరియు పిల్లల మొత్తం సంఖ్య సుమారుగా (15 లక్షలు) ఉంటుందని అంచనా. వారు బానిసలు మరియు మిశ్రమ సమూహంగా ఉండేవారు. వారికి ఐగుప్తు యొక్క అనైతికత మరియు విగ్రహారాధన మాత్రమే తెలుసు.

అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబుల దేవుని గురించి వారికి తెలియదు. వారిని విమోచించిన దేవుని గురించి వారికి బోధించవలసి వచ్చింది. ఈ కారణాలన్నిటి వల్లే దేవుడు సీనాయి పర్వతం మీద వారికి పది ఆజ్ఞలను (హెబ్రీ భాషలో పది పదాలు) ఇచ్చాడు. ఆ చట్టాలు ఇశ్రాయేలీయుల నైతిక, ఆధ్యాత్మిక మరియు సామాజిక పరిస్థితులకు పునాది అయ్యాయి. బానిసత్వం నుండి విముక్తి పొందినప్పటి నుండి దేవుడు వారికి నమ్మకంగా ఉన్నాడు; ఆయన వారికి మార్గనిర్దేశం చేసి, వారి అవసరాలను తీర్చాడు. ఆయన వారిని కనాను దేశపు గడప వరకు కూడా తీసుకువచ్చాడు.

అయితే, వాగ్దాన దేశంలోకి ప్రవేశించవద్దని దేవుడు చెప్పినప్పుడు మోషే చాలా బాధపడ్డాడు. దానికి కారణం, బండ నుండి నీరు వచ్చేలా దానితో మాట్లాడమని దేవుడు అతడిని అడిగినప్పుడు, మోషే ఆ బండను రెండుసార్లు గట్టిగా కొట్టాడు. ఈ సంఘటన దేవునికి మోషే మీద కోపం తెప్పించింది.

అది దేవుని కఠిన శిక్షకు తగినదేనా? మోషేను శిక్షించడంలో దేవుడు న్యాయబద్ధుడే, ఎందుకంటే మోషే రెండుసార్లు బలంగా కొట్టిన బండ సాక్షాత్తు క్రీస్తుయే. (1 Corinthians 10:4)

ఇశ్రాయేలీయులు ప్రతి దశలోనూ తనను తృణీకరించి, దైవిక సంకేతాలను ఉల్లంఘించినందున, మోషే కోపంతో రగిలిపోయాడు.

మోషే మానవాళి అందరి కోసం మానవ చరిత్ర గమనాన్ని మార్చడానికి ప్రయత్నించాడు. క్రీస్తు ప్రపంచ పాపాల కోసం ఒక్కసారే బాధపడ్డాడు. ఆయన మరణం శాశ్వతమైనది, అది మళ్ళీ పునరావృతం కాదు. మరియు మోషే కోపం వలన దైవిక సంకేతాన్ని ఉల్లంఘించి ఉండాలి. అతని కోపపూరితమైన మనస్తత్వం అతన్ని బండను రెండుసార్లు కొట్టేలా చేసి ఉండాలి. దాని ఫలితంగా, దేవుడు అతని పూర్వీకుల వాగ్దాన భూమిలోకి అతన్ని ప్రవేశించడానికి అనుమతించలేదు. ప్రభువు నిబంధనను నెరవేర్చే దేవుడని మోషేకు తెలుసు.

కానీ మోషే మానవ చరిత్ర గమనాన్ని మార్చడంలో శిఖరాగ్రానికి చేరుకున్నాడు. అతను తరచుగా అపార్థం చేసుకోబడ్డాడు మరియు తరచూ దూషించబడ్డాడు. తన కలను చేరుకోకముందే అతను మరణించాడు. అతను తన ప్రజల పట్ల తన గొప్ప ప్రేమను నిరూపించుకున్నాడు. అతను పాత నిబంధనలోని మొదటి ఐదు పుస్తకాలను రచించాడు. అతను అధ్యక్షుడు కాదు, రాజు కాదు, సైనిక జనరల్ కూడా కాదు, కేవలం దేవుని వినయపూర్వకమైన సేవకుడు మాత్రమే. కీర్తనలలోని ప్రసిద్ధ సూక్తి అతనికి తెలుసు.

అరణ్యపు గుడారంలో నివసించుటకంటె నా ప్రభువు (దేవుని) మందిరములో ద్వారపాలకుడనై యుండుట నాకు ఇష్టము (Psalms 84:10).

మోషే పర్వతారోహకుడని ఇప్పుడు చాలా స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. సీనాయి పర్వతం మరియు నెబో పర్వతం అతను అధిరోహించిన పర్వతాలు. కాబట్టి అతను పర్వతం వంటి మనిషి.

మోషే స్వభావం నుండి మనం ఏమి నేర్చుకోవచ్చు?

జీవించే దేవుని కోసం అన్వేషణ

విశ్వానికి సృష్టికర్త మరియు పోషకుడైన మన నిత్య దేవునికి సేవకులుగా ఉండటం మన బాధ్యత మరియు భాగ్యం. మన ప్రభువు మరియు రక్షకుడైన యేసు క్రీస్తు మహిమ కొరకు ఏదైనా చేసే భాగ్యాన్ని మనం పొందుదాం.

మోషేకు ఐదు సాకులు ఉండేవి

మోషే ఇశ్రాయేలును ఐగుప్తు బానిసత్వం నుండి విడిపించి అత్యున్నత శిఖరాలను అధిరోహించాడు, ఆ అద్భుతమైన కార్యానికి దేవుడు అతనిని "మోషే నా సేవకుడు" అని పిలిచాడు. ఈ ఘనత అతన్ని చరిత్రలోనూ, బైబిల్‌లోనూ అగ్రశ్రేణి పాత్రలలో ఒకరిగా నిలిపింది. అయినప్పటికీ అతని స్వభావంలో ఐదు సాకులు ఉన్నాయి.

అవి - (1) గుర్తింపు, (2) అజ్ఞానం, (3) అవిశ్వాసం, (4) అసమర్థత, (5) లభ్యత లేకపోవడం.

మోషే తన మొదటి 40 సంవత్సరాలు ఫరో రాజభవనంలో రాకుమారుడిగా గడిపాడు, ఆ తర్వాత 40 సంవత్సరాలు మాదీయుడైన యాజకుడైన యిత్రోతో గడిపాడు. అతను అతని పెద్ద కుమార్తెను కూడా వివాహం చేసుకుని, తన మామ అయిన యిత్రో గొర్రెలను కాస్తూ తన సమయాన్ని గడిపాడు.

ఒక రోజు అతను అరణ్యంలో గొర్రెలను మేపుతుండగా, మండుతున్న ఒక పొదను చూశాడు. ఇది సాధారణమైన విషయం కాదు, ఎందుకంటే కొన్నిసార్లు పొదలు మెరుపుపాటు వల్ల లేదా తీవ్రమైన వేడికి వాటంతట అవే మండిపోతాయి. కానీ ఆ పొదలో అత్యంత అసాధారణమైన విషయం ఏమిటంటే, అది మండుతున్నట్లు కనిపించినా, పూర్తిగా కాలిపోలేదు. ఈ అసాధారణ దృశ్యం చూసి, ఆ ప్రదేశానికి వెళ్లి అది ఏమై ఉంటుందో తెలుసుకోవాలనే కుతూహలం మోషేలో కలిగింది. ఆ పొద నుండి జరిగిన అత్యంత ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, దేవుడు మోషేతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం గురించి మాట్లాడాడు. కానీ మోషేకు ఒక సమస్య ఎదురైంది, అతని వద్ద ఐదు సాకులు ఉన్నాయి.

1. అతని గుర్తింపు:

మొదటగా, మోషే ఒక గొర్రెల కాపరి అని తప్ప, తాను ఎవరో అతనికి తెలియదు. ఐగుప్తులో బానిసత్వంలో ఉన్న ఇశ్రాయేలీయులను తీసుకురమ్మని అతన్ని అడిగినప్పుడు, "ఫరో దగ్గరకు వెళ్ళడానికి నేను ఎవడు?" అని అన్నాడు. నలభై సంవత్సరాల క్రితం అతను ఎవరో అందరికీ తెలుసు. అతను ఒక రాకుమారుడు. మొదటి నలభై సంవత్సరాలు అతను ఫరో రాజభవనంలోనే ఉన్నాడు. ఒక రోజు, అతను రాజభవనం నుండి బయటకు వచ్చి, ప్రమాదవశాత్తు ఒక ఐగుప్తీయుడిని చంపి, ఆ స్థలం నుండి పారిపోయి, తన రెండవ నలభై సంవత్సరాల కాలాన్ని తన మామ అయిన యిత్రోతో కలిసి అరణ్యపు వెనుక భాగంలో ఒక సామాన్యుడిలా అతని గొర్రెలను మేపుతూ గడిపాడు. కానీ ఆ ఐగుప్తీయుడిని చంపిన తర్వాత, తానే ఇశ్రాయేలును బానిసత్వం నుండి విడిపించేవాడినని అనుకున్నాడు. కాబట్టి ఇశ్రాయేలును విడిపించడానికి ఫరోను కలవమని దేవుడు అతన్ని అడిగినప్పుడు, అతను తన విలువను, తన సామర్థ్యాన్ని సందేహించాడు. ఈ అసమర్థతా భావన అతన్ని, "ఇలాంటి కార్యాలు చేయడానికి నేను ఎవడు?" అని దేవుణ్ణి అడిగేలా ప్రేరేపించింది.

ఆ ప్రశ్నకు దేవుడు ఇలా సమాధానమిచ్చాడు, అతను ఎవరనేది ఆయనకు పట్టింపు లేదు, కానీ ఆయన అతనితో ఉంటాడు. దహించని ఆ మండుతున్న పొద యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశ్యం అదే. ఆ పొదలో దేవుడు మోషేకు చూపించాలనుకున్న ఒక ప్రత్యేకత ఉంది, అదేమిటంటే, దేవుడు దానిలో ఉన్నప్పుడు ఏ పొద అయినా, పరికరమైనా లేదా వ్యక్తి అయినా అతీంద్రియ శక్తిని కలిగి ఉంటుంది; ఒక వ్యక్తి తన సామర్థ్యాలు మరియు విలువల విషయంలో తనపై తనకు నమ్మకం కలిగి ఉండాలి. అదే ముఖ్యమైన విషయం, మరియు దేవుడు మనతో ఉన్నంత కాలం, దేవుని సేవకుడైన మోషేకు అది ఏమాత్రం సమస్య కాదు.

2. అతని అజ్ఞానం:

మొదట మోషేకు "నేను ఎవరు?" అనే గుర్తింపు సమస్య వచ్చింది, ఆ తర్వాత అతనికి "నీవు ఎవరు?" అనే అజ్ఞాన సమస్య వచ్చింది. మనం బైబిల్ చరిత్రను పరిశీలిస్తే, దేవుడు 430 సంవత్సరాలు మౌనంగా ఉన్నాడు, మరియు ఇశ్రాయేలీయులు ఐగుప్తులో అనేక దేవుళ్ళకు గురయ్యారు. అటువంటి పరిస్థితులలో మోషే వారి వద్దకు పంపబడ్డాడు. తాను వారి దేవునిచే పంపబడ్డానని ఆయన వారికి చెప్పాడు. వెంటనే ఇశ్రాయేలీయులు మోషేను "ఏ దేవుడు?" అని ప్రశ్నించారు. కాబట్టి మోషే, "ఆయన ఎవరో" ఇశ్రాయేలీయులకు చూపించమని దేవుణ్ణి అభ్యర్థించాడు. మనలో నేర్చుకునే తత్వం ఉంటే, అజ్ఞానం అనేది తీవ్రమైన మరియు కష్టమైన సమస్య కాదు.

అప్పుడు దేవుడు మోషే అభ్యర్థనకు స్పందించి, "నేనే ఉన్నవాడను, వారి యొద్దకు నిన్ను పంపినవాడను" అని చెప్పడం ద్వారా తనను తాను, తన గుర్తింపును మోషేకు బయలుపరిచాడు. దేవుడు "నేనే ఉన్నవాడను" అని చెప్పినప్పుడు, ఆ మాటకు సమాధానం ఏమిటంటే, మనకు అవసరమైన ప్రతిదీ, ప్రతీదీ దేవుడే. ప్రభువు మోషేతో ఇంకా ఇలా చెప్పాడు, ఆయన "నేనే ఉన్నవాడను" అనగా, ఆయన తన ప్రజలకు కావలసినవన్నీ సమకూరుస్తాడని అర్థం. మోషేతో మాట్లాడిన దేవుడే, మనం కోరుకున్నప్పుడల్లా మనతో కూడా మాట్లాడతాడు కాబట్టి మనం అదృష్టవంతులం. కాబట్టి, మనం కష్టాల్లో లేదా సమస్యల్లో ఉన్నప్పుడు ఈ "నేనే ఉన్నవాడను" అనేవాడు నిశ్చయంగా మనల్ని రక్షించడానికి వస్తాడు. దేవుని శక్తి విషయంలో మోషేకు ఉన్న అజ్ఞానాన్ని బైబిల్లోని కొన్ని సందర్భాలలో బలవంతంగా బయటపెట్టవచ్చు.

3. అతని అవిశ్వాసం:

ఇశ్రాయేలీయులు తన మాట అస్సలు వినడం లేదని మోషే దేవునితో చెప్పాడు. వారిపై చేసిన ఈ ఫిర్యాదు, దేవుని మాటలు, శక్తి మరియు గొప్పతనంపై మోషేకు నమ్మకం లేదని చూపించింది. మనం నిష్కపటంగా ఉండి, నమ్మాలనే కోరిక మన మనస్సులో ఉంటే, అవిశ్వాసం కూడా దేవునికి సమస్య కాదని చెప్పబడింది. అప్పుడు, మోషే విశ్వాసాన్ని బలపరచడానికి, దేవుడు అతని ముందు అనేక ప్రశ్నలను ఉంచాడు. ఆయన ఆజ్ఞలలో ఒకటి, ఆ 'కర్ర'ను నేలమీద పడవేయడం, అలా పడితే అది పాముగా మారుతుంది. ఈ సంఘటన మోషే విశ్వాసాన్ని బలపరిచింది. ఆ కర్ర సహాయంతో నీటిని రక్తంగా మార్చమని దేవుడు అతడిని అడిగినప్పుడు, అతని విశ్వాసం ధృవీకరించబడింది. అందువల్ల, మనం సత్యానికి నిష్కపటంగా స్పందిస్తే, అవిశ్వాసం దేవునికి సమస్య కాదు మరియు దేవుడు మన విశ్వాసాన్ని బలపరుస్తాడు.

4) అతని అసమర్థత:

మోషే తన వైకల్యం గురించి ప్రసంగించినప్పుడు ఈ అసమర్థతను గమనించవచ్చు. అందుకే, అతను తనను తాను అసమర్థుడిగా భావించాడు. అప్పుడు బాధపడుతున్న వ్యక్తి మాటలను ఎవరు వింటారు, శ్రద్ధగా పరిగణిస్తారు? దానికి దేవుడు అపారమైన సహనంతో స్పందించాడు. ఈ సందర్భంలోనే మండుతున్న పొద ఉదంతం మళ్ళీ వస్తుంది. దానిని ప్రస్తావిస్తూ దేవుడు ఇలా అంటాడు, "నేను దానిలో ఉన్నంత వరకు ఏ పాత పొద అయినా సరిపోతుంది".

కానీ దేవుడు మోషేతో, తాను ఎల్లప్పుడూ అతనితో ఉంటానని చెప్పాడు. కాబట్టి, అతని మాటల సమస్య దేవునికి సమస్య కాదు.

5. లభ్యత లేకపోవడం:

జీవించే దేవుని కోసం అన్వేషణ

ఈ అందుబాటులో లేకపోవడం అనేది కొన్నిసార్లు మనకు తెలియకుండా జరిగే ఒక అనూహ్యమైన విషయం. ఇశ్రాయేలీయులను వాగ్దాన భూమికి తీసుకురావడానికి, తనకు బదులుగా వేరొకరిని ఫరో వద్దకు పంపమని మోషే దేవుణ్ణి అడిగాడు. మోషే యొక్క ఈ అభ్యర్థన దేవునికి కోపం తెప్పించింది. మొదటి నాలుగు సాకుల విషయంలో దేవుడు తగినంత సహనం చూపాడు. కానీ మోషే "నేను అందుబాటులో లేను" అని చెప్పినప్పుడు, అది దేవునికి కోపం తెప్పించింది.

తన సోదరుడైన అహరోనును ఉపయోగించుకోమని దేవుడు మోషేకు సలహా ఇచ్చాడు, అయినప్పటికీ అన్ని బాధ్యతలు మోషేకే అప్పగించబడ్డాయి మరియు అతడే ఏకైక ప్రతినిధిగా ఉన్నాడు. ఐగుప్తులో మోషే ద్వారా మహిమను పొందాలని దేవుడు కోరుకున్నాడు. దేవుడు మన నుండి కోరుకునే ఏకైక ఆవశ్యకత మన లభ్యత. అంటే, మనం దేవుని ఆజ్ఞను పాటించడానికి ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగా ఉండాలి.

* * *

ప్రవక్త నెహెమ్యా

యుగాల నాయకుడు

నెహెమ్యాను ఒక నాయకుడిగా, అంటే ఒక ప్రజల సమూహానికి గానీ లేదా ఒక దేశానికి గానీ ఉపయోగపడగల సరైన సమయంలో, సరైన ప్రదేశంలో ఉండే సరైన వ్యక్తిగా పిలిచారు. యూదాలో అతని సేవలు ఎంతగానో అవసరమయ్యాయి, కాబట్టి ప్రజలకు సహాయం చేసి, మార్గనిర్దేశం చేయడానికి అతన్ని పిలిచారు. ఆ సహాయంలో ప్రధానమైనది యెరూషలేము నగరం చుట్టూ ప్రాకారాన్ని నిర్మించడం. దేశం యొక్క సామాజిక మరియు ఆర్థిక పరిస్థితులను చక్కదిద్దమని కూడా అతన్ని కోరారు.

కథలోకి వెళ్ళే ముందు, మనం యూదా యొక్క చారిత్రక నేపథ్యాన్ని తెలుసుకోవాలి. సొలొమోను ఇశ్రాయేలుకు రాజుగా ఉన్నప్పుడు, అతని పాపాల కారణంగా దేవుని శాపం అతనిపై పడింది మరియు రాజ్యం 10 గోత్రాలతో ఉత్తర రాజ్యంగాను, రెండు గోత్రాలతో దక్షిణ రాజ్యంగాను విభజించబడింది. ఈ విభజన క్రీ.పూ. 922లో జరిగింది.

తరువాత క్రీ.పూ. 722లో ఉత్తర రాజ్యంలోని విశాలమైన ప్రాంతాన్ని అస్సిరియన్లు ఆక్రమించుకున్నారు మరియు అనేకమంది ఇశ్రాయేలీయులు ఆ ప్రదేశాల నుండి తిరిగి రానంతగా చెరపట్టబడ్డారు.

దక్షిణ యూదా రాజ్యంపై కూడా బబులోను రాజు దాడి చేశాడు మరియు యెరూషలేము మరియు ఇతర ప్రాంతాల ప్రజలను మూడు బృందాలుగా ప్రవాసులుగా తీసుకువెళ్లారు. 606లో మొదటి బృందాన్ని, 597లో రెండవ బృందాన్ని మరియు 586లో మూడవ బృందాన్ని తీసుకువెళ్లారు. సుమారు 50 సంవత్సరాల తరువాత, జెరుబ్బేలు నాయకత్వంలో చాలా మంది ప్రవాసులు తిరిగి వచ్చారు. అదే పునాదిపై దేవాలయాన్ని పునర్నిర్మించడానికి అతను చొరవ తీసుకున్నాడు. కానీ, యూదులలో దీనికి కొంత వ్యతిరేకత ఉండటంతో, 23 సంవత్సరాల తర్వాత మాత్రమే వివాదం ప్రారంభమైంది. ఆ సమయంలో మేదో-పర్షియన్ సామ్రాజ్యపు రాజు నెహెమ్యాను పంపాడు. మళ్ళీ క్రీ.పూ. 456లో ప్రవాసుల రెండవ బృందం యెరూషలేముకు తిరిగి వచ్చింది. ఈ రెండవ బృందం యెరూషలేము నగరం చుట్టూ గోడను నిర్మించడానికి చొరవ తీసుకుంది. కానీ రాజకీయంగా మరియు ఆధ్యాత్మికంగా ఆ బాధ్యతను స్వీకరించడానికి ఎవరూ లేరు. దానికి తోడు, తిరిగి వచ్చిన ప్రవాసులు వారి దైనందిన జీవితంలో మరియు ప్రతి దశలోనూ కొన్ని వైఫల్యాలను ఎదుర్కొన్నారు.

అటువంటి పరిస్థితులలో క్రీ.పూ. 444లో, షూషన్‌లోని తన శీతాకాలపు రాజభవనంలో నివసిస్తున్న మేడో-పర్షియన్ రాజు అర్టాక్సెరెక్సెస్, పర్యవేక్షణ నిమిత్తం నెహెమ్యాను యెరూషలేముకు పంపాడు.

జీవించే దేవుని అన్వేషణ వ్యవహారాలు. ఆ సమయంలో నెహెమ్యా పర్షియా రాజు క్రింద పనిచేస్తున్నాడు. అతని సోదరుడైన హనానీ నాయకత్వంలో యూదాకు చెందిన ఒక ప్రజల బృందం నగరంలో అతన్ని సందర్శించింది. అతను వెంటనే తిరిగి వచ్చిన ప్రవాసుల గురించి మరియు యెరూషలేము పరిస్థితి గురించి విచారించాడు. మిగిలిన ఇశ్రాయేలీయులు కూడా సంతోషంగా లేరు. దానికి తోడు, నగర ప్రాకారం కూడా ముక్కలు చేయబడింది మరియు ద్వారాలకు నిప్పు పెట్టబడింది.

నెహెమ్యా యెరూషలేము కథను ఓపికతో విని, కొంతసేపు ఏడ్చాడు. అతను కొన్ని రోజుల పాటు దుఃఖిస్తూనే ఉన్నాడు, ఆ తర్వాత ఉపవాసం ఉండి, చివరకు పరలోక దేవునికి ప్రార్థించాడు. నెహెమ్యా యొక్క ఆసక్తి, అతని హృదయ విదారకత మరియు ఉత్సాహం జాతీయ పశ్చాత్తాపానికి దారితీశాయి. అప్పుడు అతను లోతు, గొప్పతనం మరియు వినయంతో నిండిన తన వినమ్ర ప్రార్థనతో ప్రభువును వేడుకున్నాడు. విజ్ఞాపన మరియు ఒప్పుకోలుతో కూడిన అతని కరుణామయ ప్రార్థన ఒక అద్భుతమైన రచన. విజ్ఞాపన, ఒప్పుకోలు, విధేయత మరియు ప్రార్థనలతో అతను రాజు సమక్షంలో తనకు కరుణ చూపమని దేవుణ్ణి వేడుకుంటూ తన ప్రార్థనను ముగించాడు.

వాస్తవానికి ఏమి జరిగిందో ఎక్కడా నమోదు చేయబడలేదు. కానీ యూదా నుండి ఒక ప్రజల సమూహం తనను చూడటానికి ఎందుకు వచ్చిందో నెహెమ్యాకు తెలుసు. ఒక నిర్దిష్ట ప్రయోజనం కోసం దేవుడు అతన్ని పిలిపించాడు, అది కేవలం అతని ద్వారా మాత్రమే నెరవేర్చబడాలి. అతను ఒక గౌరవనీయుడు. అతను రాజు యొక్క పానపాత్రను అందించేవాడు. ప్రాచీన కాలంలో పానపాత్రను అందించేవాడి పదవి చాలా ఉన్నతమైనది. అతను రాజు యొక్క ఆహారాన్ని కూడా రుచి చూసేవాడు. దానికి తోడు, పానపాత్రను అందించేవాడు నిజాయితీపరుడు మరియు నీతిమంతుడై ఉండాలి. అతను తన పనిలో మరియు నడవడికలో నూటికి నూరు శాతం నిజాయితీపరుడు మరియు నిష్కపటమైనవాడు.

పవిత్ర నగరమైన యెరూషలేములోని దయనీయమైన వార్తలు అతన్ని దుఃఖానికి గురిచేశాయి. అటువంటి నిస్సహాయ స్థితిలో, యెరూషలేము వ్యవహారాలను చూసుకోవడానికి దేవుడే స్వయంగా నెహెమ్యాను నియమించాడు. కానీ అతను పర్షియా రాజు వద్ద పానపాత్రలు అందించే అధికారిగా ఉద్యోగిగా ఉండేవాడు. ఒక రోజు రాజు నెహెమ్యాను దిగులుగా, విచారంగా చూశాడు. వెంటనే రాజు అతని దుఃఖానికి కారణం అడిగాడు. అతను ధైర్యం చేసి, యెరూషలేము యొక్క దుర్భరమైన పరిస్థితిని రాజుకు వివరంగా వివరించాడు.

నెహెమ్యా రాజుకు జవాబు చెప్పే ముందు క్లుప్తంగా దేవునికి ప్రార్థించాడు. అక్కడి ప్రజలకు సహాయం చేయడానికి యెరూషలేముకు వెళ్ళడానికి రాజు అనుమతిని కోరాడు. మరికొన్ని వివరాలు తెలుసుకున్న తరువాత, రాజు తన అత్యంత నమ్మకమైన సేవకుడైన నెహెమ్యాను యూదాకు గవర్నర్‌గా నియమించి అనుమతి ఇచ్చాడు. కాబట్టి, అతను కొంతమంది సైన్యం మరియు గుర్రపు సైనికులతో యూదాకు బయలుదేరాడు.

ఇప్పుడు నెహెమ్యాకు ప్రతి దశలోనూ ఇబ్బందులు కలిగించిన కొందరు కొత్త వ్యక్తులు మనకు పరిచయం అవుతారు. వారు హోరోనీయుడైన సన్బల్లాతు మరియు అమ్మోనీయుడైన తోబియా. యెరూషలేమును తిరిగి నిర్మించడానికి ఎవరో వచ్చారని విని, అరబ్బుడైన యేషేము కూడా తరువాత వారితో చేరాడు, ఇది వారిని తీవ్రంగా కలవరపరిచింది. ఆ ముగ్గురు వ్యక్తులు నెహెమ్యా పనికి నిరంతర ముప్పుగా కనిపించారు.

చివరకు దేవుని మార్గదర్శకత్వంతో నెహెమ్యా యెరూషలేముకు చేరుకొని, ఆ నగరానికి జరిగిన నష్టాన్ని, విధ్వంసాన్ని క్షుణ్ణంగా పరిశీలించడానికి మూడు రోజులు గడిపాడు. అతను పరిస్థితిని పర్యవేక్షించడానికి మరియు అంచనా వేయడానికి అత్యంత శ్రద్ధ తీసుకున్నాడు. అదే సమయంలో, తాను యెరూషలేముకు మరియు ప్రజలకు బయటివాడినని అతనికి తెలుసు. కాబట్టి, అతను "నేను దేవుని మనిషిని, నా మాట వినండి" అని ధైర్యంగా చెప్పలేకపోయాడు. దానికి బదులుగా, అతను తన పరిశీలన సమయాన్ని ప్రార్థన కోసం కూడా ఉపయోగించుకొని, ప్రజల కోసం ఒక నిర్దిష్ట ప్రణాళికను రూపొందించాడు.

మూడు రోజుల తర్వాత నెహెమ్యా సిద్ధమయ్యాడు. మొదట అతను ప్రజలకు తనను తాను పరిచయం చేసుకోవాలని కోరుకున్నాడు, ఆ తర్వాత గోడను నిర్మించమని వారిని ప్రోత్సహించాడు. దేవుని హస్తం తనపై ఉందని అతను ఇశ్రాయేలుకు హామీ ఇచ్చాడు. యెరూషలేము పునర్నిర్మాణం కోసం పర్షియా అన్యరాజు ఆశీర్వాదాలు, అతని నైతిక మద్దతు కూడా ఉన్నాయని అతను చెప్పాడు. పునర్నిర్మాణ కార్యక్రమం ప్రారంభమైనప్పుడు, వ్యతిరేకులు అని పిలవబడే వారు రంగంలోకి దిగారు. సంబల్లాతు, తోబియా మరియు యేషాము వారిని చూసి నవ్వారు, రాళ్లతో కొట్టారు, చివరికి వారిని తృణీకరించారు. అటువంటి శత్రుత్వం మరియు నిరుత్సాహం గొప్ప ఆందోళన కలిగించాయి. అతను ఎగతాళి చేసేవారిని, తిరస్కారాలను గ్రహించి, వారితో "పరలోక దేవుడు మనకు మేలు చేస్తాడు" అని చెప్పాడు. దేవుని ఆశీర్వాదంతో మరియు విశ్వాసంతో మొదటి సంక్షోభం ఏదో ఒక విధంగా నివారించబడింది.

గోడ నిర్మాణంలో పాల్గొనమని ప్రేరేపించడం నిశ్చయంగా దేవుని హస్తమే, మరియు చాలా మంది ఇశ్రాయేలీయులు అందులో పాల్గొన్నారు. గోడ పునర్నిర్మాణానికి నెహెమ్యానే ప్రధానంగా నియమించబడ్డాడు. యూదులు కూడా అది తమ నైతిక బాధ్యతగా భావించి ఆ పనిలో పాల్గొన్నారు. పాల్గొన్న యూదు ప్రజలు దేవుని నుండి ప్రేరణ పొందినట్లు అనిపించింది.

ప్రతిపక్ష పార్టీలు మళ్ళీ వచ్చాయి, వాటి వెనుకే సమరియా మరియు సన్బల్లాట్ సైన్యాలు కూడా వచ్చాయి. దురదృష్టవశాత్తు, అది చిన్న సమావేశం కాదు. ఈసారి వారి పంథా తగ్గించబడింది. వారు "ఈ బలహీనమైన యూదులు ఏమి చేస్తున్నారు" అని అన్నారు. ఆ తర్వాత వారిని ఎగతాళి చేయడం మొదలుపెట్టారు, మరియు ఎగతాళి చేయడం ఆనాటి ఫ్యాషన్‌గా మారిందని, దేవుని ప్రతి సేవకుడు ఏదో ఒక రోజు దానిని ఎదుర్కోవలసి వస్తుందని అనిపించింది.