పునర్బాప్తిస్మం గురించి

యోహాను కయఫా నుండి దేవుని వాక్యాన్ని వినడానికి విముఖత చూపలేదని మరియు అతని ప్రవచనంపై శ్రద్ధ పెట్టాడని మనం గుర్తుచేసుకుంటాము [యోహాను 11:49f.]. మోషే మరియు ఇశ్రాయేలు ప్రజలు భక్తిహీనుడైన బాలాము యొక్క ప్రవచనాన్ని దేవుని వాక్యంగా స్వీకరించారు [సంఖ్యాకాండము 24:17]. అలాగే పౌలు కూడా అన్యజనులైన కవులు అరాటు మరియు ఎపిమెనిడెస్‌లను గుర్తించి, వారి మాటలను (దేవుని వాక్యంగా) గౌరవించాడు.13 మరియు క్రీస్తు, మోషే స్థానంలో ఉన్న భక్తిహీనులైన పరిసయ్యులు భక్తిహీనులైన బోధకులైనప్పటికీ, వారి మాట వినమని మనకు ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు. మనం ఆత్మసంతృప్తితో చాలా తక్కువగా ఉండాలి. వారి దుష్ట అబద్ధాలను దేవుడే తీర్పు తీర్చనివ్వండి. మనం ఇప్పటికీ వారి దైవభక్తిగల మాటలను వినవచ్చు. ఎందుకంటే వారు చెడ్డవారైతే, అది వారికే హాని కలిగిస్తుంది. వారు సరిగ్గా బోధిస్తే, మనం సరిగ్గా ఉపదేశించబడతాము. మత్తయి 2[:4ff.] లోని భక్తిగల జ్ఞానులను పరిగణించండి. వారు క్రూర రాజైన హేరోదు నోటి ద్వారా మీకా గ్రంథంలోని దేవుని వాక్యాన్ని విన్నారు; ఆ రాజు దానిని భక్తిహీనులైన ప్రధాన యాజకులు మరియు శాస్త్రుల నుండి విన్నాడు. అయినప్పటికీ, ఆ వాక్యం ప్రకారమే వారు బేత్లెహేముకు బయలుదేరి క్రీస్తును కనుగొన్నారు. క్రీస్తు హంతకుడైన హేరోదు ద్వారా మాత్రమే వారు దేవుని వాక్యాన్ని వినడం వారికి పెద్ద ఆటంకమేమీ కాలేదు.

అయినప్పటికీ, ఉత్సాహవంతులు ఇతర సిద్ధాంతాలలో లేఖనాలను మరియు దేవుని వాక్యాన్ని కలిగి ఉన్నారని మనం అంగీకరించాలి.

వారి నుండి దానిని విని నమ్మినవాడు రక్షింపబడతాడు, వారు అపవిత్రులైన మతభ్రష్టులు మరియు క్రీస్తును దూషించేవారైనప్పటికీ. దేవుడు తన వాక్యాన్ని దుష్ట దుర్మార్గుల మరియు దైవభక్తి లేనివారి ద్వారా కూడా ఇవ్వడం ఒక చిన్న కృప కాదు. నిజానికి, ఆయన అపవిత్రుల ద్వారా కంటే పవిత్రుల ద్వారా దానిని ప్రకటించినప్పుడు అది కొన్ని విధాలుగా మరింత ప్రమాదకరమైనది. ఎందుకంటే ఆలోచనారహితులు దేవుని వాక్యానికి కాకుండా ప్రజల పవిత్రతకు అంటిపెట్టుకోవడానికి శోధించబడతారు. అప్పుడు దేవునికి మరియు ఆయన వాక్యానికి కంటే మనిషికి ఎక్కువ గౌరవం ఇవ్వబడుతుంది. యూదా, కయఫా మరియు హేరోదు బోధించినప్పుడు ఈ ప్రమాదం లేదు, అయినప్పటికీ దేవుడు అలాంటి జీవితాన్ని ఏదైనా ఉపయోగించుకోగలిగితే, ఎవరూ దీనిని దుష్ట జీవితానికి సాకుగా చేసుకోలేరు. ఇప్పుడు, ఒక దైవభక్తి లేని వ్యక్తి దేవుని వాక్యాన్ని సరిగ్గా కలిగి ఉండి, బోధించగలిగితే, అతను అంతకంటే ఎక్కువగా బాప్తిస్మం ఇవ్వగలడు మరియు ఆ సంస్కారాన్ని సరిగ్గా అందించగలడు. ఎందుకంటే బాప్తిస్మం ఇవ్వడం కంటే దేవుని వాక్యాన్ని బోధించడం గొప్ప విషయం అని 1 కొరింథీయులకు 1[:17]లో సెయింట్ పాల్ గర్వంగా చెబుతాడు. మేము చెప్పినట్లుగా, బాప్తిస్మమిచ్చువాని విశ్వాసము మీద బాప్తిస్మమును ఆధారపరచువాడు ఎవ్వరి నుండియు బాప్తిస్మము పొందడు. ఎందుకనగా, మీరు మరల బాప్తిస్మము పొందియున్నారా అని నేను మిమ్మును అడిగినప్పుడు, మీరు అవునని చెప్పినయెడల, మీరు ఇప్పుడు సరిగా బాప్తిస్మము పొందియున్నారని మీకెలా తెలుసు అని నేను మరల అడుగుచున్నాను.

ఒకవేళ మీరు, "నాకు బాప్తిస్మమిచ్చినవానికి విశ్వాసం ఉంది గనుక" అని జవాబిస్తే, "అది మీకెలా తెలుసు? మీరు ఆయన హృదయంలోకి చూశారా?" అని నేను అడుగుతాను. అదీగాక, మీరు ఎండలో వెన్నలా ఉన్నారు.

కాబట్టి, మన బాప్తిస్మం ఒక బలమైన మరియు నిశ్చయమైన పునాది. సువార్త చెప్పినట్లుగా, దేవుడు సర్వలోకంలో అన్యజనులకు దేవుడిగా ఉండటానికి సర్వలోకంతో ఒక నిబంధన చేసాడని ఇది ధృవీకరిస్తుంది. అలాగే, ప్రవక్తలు అనేక విధాలుగా ప్రకటించినట్లుగా, క్రీస్తు సర్వలోకంలో సువార్తను ప్రకటించాలని ఆజ్ఞాపించాడు. ఈ నిబంధనకు గుర్తుగా ఆయన బాప్తిస్మాన్ని స్థాపించాడు, మత్తయి [28:19] ప్రకటించినట్లుగా, అన్యజనులందరిపై దీనిని ఆజ్ఞాపించి, విధించాడు.

కాబట్టి మీరు వెళ్లి సమస్త జనులను శిష్యులుగా చేసి, తండ్రి నామమున వారికి బాప్తిస్మమివ్వండి. అదే విధంగా ఆయన అబ్రాహాముతోను అతని సంతతితోను వారి దేవుడనై యుండుటకు నిబంధన చేసెను, మరియు ఈ నిబంధనకు సున్నతిని ఒక గుర్తుగా చేసెను. ఇక్కడ, అనగా, మనము బాప్తిస్మము పొందుచున్నాము; మన విశ్వాసమునుబట్టి కాదు గాని, అది దేవుని ఆజ్ఞ మరియు చిత్తము గనుక. ఎందుకనగా, నా విశ్వాసమునుబట్టి నాకు ఇక ఎంతమాత్రము నిశ్చయము లేకపోయినప్పటికీ, బాప్తిస్మమిచ్చుటకు దేవుడు ఆజ్ఞాపించెనని ఆయన ఆజ్ఞాపించెను గనుక, ఆ సంగతి ఆయన ప్రపంచమంతటా తెలియజేసెను. ఈ విషయములో నేను పొరబడలేను, ఎందుకనగా దేవుని ఆజ్ఞ మోసపరచజాలదు. కానీ నా విశ్వాసమునుబట్టి ఆయన ఎవ్వరితోనూ ఏమీ చెప్పలేదు, దాని గూర్చి ఏ ఆజ్ఞను గాని, ఆజ్ఞను గాని జారీ చేయలేదు.

నిజమే, బాప్తిస్మమునకు విశ్వాసాన్ని జోడించాలి. కానీ మనం బాప్తిస్మమును విశ్వాసం మీద ఆధారపడి ఇవ్వకూడదు. ఒకవైపు విశ్వాసం కలిగి ఉండటానికి, మరోవైపు ఒకరి విశ్వాసం మీద ఆధారపడి బాప్తిస్మమును విశ్వాసం మీద ఆధారపడేలా చేయడానికి చాలా తేడా ఉంది. తన విశ్వాస బలమునుబట్టి బాప్తిస్మము పొందుటకు అంగీకరించువాడు, నిశ్చయము లేనివాడు మాత్రమే కాక, క్రీస్తును తిరస్కరించు విగ్రహారాధకుడు కూడా. ఎందుకనగా అతడు తన సొంతదాని మీద నమ్మకముంచి, దాని మీదనే తన కట్టును కట్టును.

105 అనగా, అతనికి దేవుని నుండి లభించిన వరం మీద ఆధారపడి ఉండాలి, కేవలం దేవుని వాక్యం మీద మాత్రమే కాదు. అలాగే మరొకరు అతని బలం, సంపద, శక్తి, జ్ఞానం, పరిశుద్ధత మీద ఆధారపడి వాటిని నమ్ముకోవచ్చు; ఇవి కూడా దేవుడు అతనికి ఇచ్చిన వరాలే. కానీ విశ్వాసం లేనప్పటికీ, దేవుని వాక్యం మరియు ఆజ్ఞ ఆధారంగా పొందే బాప్తిస్మం, దేవుడు ఆజ్ఞాపించిన విధంగా జరిగితే, అది సరైన మరియు నిశ్చయమైన బాప్తిస్మమే అవుతుంది. నిజమే, విశ్వాసం లేని బాప్తిస్మం పొందిన వ్యక్తికి, అతని విశ్వాసరాహిత్యం కారణంగా అది ప్రయోజనకరం కాదు, కానీ దానివల్ల ఆ బాప్తిస్మం తప్పు కాదు, అనిశ్చితం కాదు, లేదా అర్థరహితం కాదు. అవిశ్వాసికి విలువలేని ప్రతిదాన్నీ మనం తప్పుగా లేదా నిష్ప్రయోజనంగా పరిగణిస్తే, అప్పుడు ఏదీ సరైనదిగా ఉండదు లేదా మంచిదిగా మిగలదు. సువార్తను ప్రపంచమంతటా ప్రకటించాలని ఆజ్ఞాపించబడింది. అవిశ్వాసి దానిని వింటాడు కానీ అది అతనికి అర్థరహితం. కాబట్టి మనం సువార్తను సువార్త కాదని లేదా అబద్ధ సువార్త అని చూడాలా? దైవభక్తి లేనివారు దేవునిలోనే ఏ విలువనూ చూడరు. దాని అర్థం ఆయన దేవుడు కాదా?

ఒక వయోజనుడు బాప్తిస్మం పొందాలని కోరుకుంటూ, "అయ్యా, నేను బాప్తిస్మం పొందాలనుకుంటున్నాను" అని చెప్పినప్పుడు, మీరు "నీవు విశ్వసిస్తున్నావా?" అని అడగాలి. అపొస్తలుల కార్యములు 4వ అధ్యాయంలో [8:37] ఫిలిప్పు తన అంతఃపురాధికారిని అడిగినట్లుగా, మరియు మనం ప్రతిదినం బాప్తిస్మం పొందబోయేవారిని అడిగినట్లుగానే. అప్పుడు అతడు, "అవును, నా విశ్వాసం ద్వారా నేను పర్వతాలను కదిలించాలనుకుంటున్నాను" అని వెంటనే చెప్పడు. దానికి బదులుగా అతడు, "అవును, అయ్యా, నేను విశ్వసిస్తున్నాను, కానీ నా ఈ విశ్వాసం మీద నేను ఆధారపడను. అది చాలా బలహీనంగా లేదా అనిశ్చితంగా ఉండవచ్చు. నేను బాప్తిస్మం పొందాలని కోరుకుంటున్నాను, ఎందుకంటే అది దేవుని ఆజ్ఞ, మరియు ఈ ఆజ్ఞ యొక్క బలం మీదనే నేను బాప్తిస్మం పొందడానికి సాహసిస్తున్నాను" అని చెబుతాడు.

కాలక్రమేణా నా విశ్వాసం ఎలా ఉండాలో అలా మారవచ్చు. నేను ఆయన ఆజ్ఞ మేరకు బాప్తిస్మం పొందితే, నేను బాప్తిస్మం పొందానని నాకు ఖచ్చితంగా తెలుసు. ఒకవేళ నేను నా స్వంత విశ్వాసంతో బాప్తిస్మం పొందివుంటే, విశ్వాసం నన్ను విడిచిపెట్టినా, లేదా నిన్న నాకు సరైన విశ్వాసం లేదేమోనని నేను చింతించినా, రేపు నేను బాప్తిస్మం పొందనివాడిగా మిగిలిపోవచ్చు. కానీ ఇప్పుడు అది నన్ను ప్రభావితం చేయదు. దేవుడు మరియు ఆయన ఆజ్ఞపై దాడి జరగవచ్చు, కానీ నేను ఆయన ఆజ్ఞ మేరకు బాప్తిస్మం పొందానని నాకు తగినంత నిశ్చయత ఉంది.

వాక్యం. నా విశ్వాసంతో నేను ఈ సాహసం చేస్తున్నాను. నేను విశ్వసిస్తే, ఈ బాప్తిస్మం నాకు ప్రయోజనకరం. నేను విశ్వసించకపోతే, దానికి ప్రయోజనం లేదు. కానీ బాప్తిస్మం స్వతహాగా తప్పు లేదా అనిశ్చితమైనది కాదు, అది సాహసకార్యం కాదు, కానీ దేవుని వాక్యం మరియు ఆజ్ఞ ఎంత నిశ్చయమైనవో అది కూడా అంతే నిశ్చయమైనది.”

చిన్నతనంలో తాను పొందిన బాప్తిస్మం గురించి ఆయన ఇలా అనేవారు, “నేను చిన్నతనంలో బాప్తిస్మం పొందినందుకు దేవునికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటున్నాను మరియు సంతోషిస్తున్నాను, ఎందుకంటే దాని ద్వారా దేవుడు ఆజ్ఞాపించిన దానిని నేను నెరవేర్చాను. నేను విశ్వసించానో లేదో గానీ, నేను దేవుని ఆజ్ఞను అనుసరించి బాప్తిస్మం పొందాను మరియు నా బాప్తిస్మం సరైనది మరియు నిశ్చయమైనది. ఈ రోజు నా విశ్వాసం నిశ్చయమైనదైనా, అనిశ్చయమైనదైనా, లేదా నేను విశ్వసిస్తున్నానని మరియు నిశ్చయంగా ఉన్నానని అనుకున్నా, బాప్తిస్మంలో ఏ లోపమూ లేదని దేవుడు అనుగ్రహించుగాక. విశ్వాసంలో ఎల్లప్పుడూ ఏదో ఒక లోపం ఉంటుంది. మన జీవితం ఎంత సుదీర్ఘమైనదైనా, విశ్వాసం విషయంలో నేర్చుకోవడానికి ఎల్లప్పుడూ చాలా ఉంటుంది. విశ్వాసం సన్నగిల్లడం జరగవచ్చు, అప్పుడు, 'చూడండి, అతనికి విశ్వాసం ఉండేది కానీ ఇప్పుడు లేదు' అని చెప్పబడవచ్చు. కానీ బాప్తిస్మం గురించి, 'చూడండి, బాప్తిస్మం ఉండేది కానీ ఇప్పుడు లేదు' అని ఎవరూ చెప్పలేరు. లేదు, అది నిలిచి ఉంటుంది, ఎందుకంటే దేవుని ఆజ్ఞ నిలిచి ఉంటుంది, మరియు ఆయన ఆజ్ఞ ప్రకారం చేయబడినది నిలిచి ఉంటుంది మరియు ఎప్పటికీ నిలిచి ఉంటుంది.”

నా అభిప్రాయంలో, ఈ పాయింట్ వరకు మనం స్పష్టంగా మరియు తగినంతగా నిరూపించినదేమిటంటే, అనబాప్టిస్టులు మొదటి బాప్తిస్మాన్ని నిరాకరించడంలో తప్పు చేస్తున్నారు. వారు విశ్వాసం లేకుండా పిల్లలకు బాప్తిస్మం ఇవ్వబడుతుందని ఖచ్చితంగా నమ్మినట్లుగా ప్రవర్తిస్తున్నారు, కానీ ఈ విషయంలో వారు నిశ్చయంగా ఉండలేరు. మరోవైపు, "పిల్లలు కూడా విశ్వసిస్తారు కాబట్టి మీరు వారికి బాప్తిస్మం ఇవ్వాలి" అని స్పష్టంగా మరియు నిర్దిష్టంగా ప్రకటించే ఏ లేఖన వచనంతోనూ పిల్లలు విశ్వసిస్తారని మనం నిరూపించలేము. అటువంటి ప్రకటనను చూపమని మమ్మల్ని బలవంతం చేసేవారే పైచేయి సాధించి గెలుస్తారు, ఎందుకంటే మాకు అటువంటి మాటలు దొరకడం లేదు. కానీ నిజాయితీగల మరియు వివేకవంతులైన క్రైస్తవులకు అటువంటి రుజువు అవసరం లేదు. కలహాలు సృష్టించే, మొండి పట్టుదలగల, తిరుగుబాటు స్వభావం గలవారికి తాము తెలివైనవారిగా కనిపించడం కోసం అది అవసరం. కానీ వారి వైపు నుండి, "మీరు పెద్దలకు బాప్తిస్మం ఇవ్వాలి కానీ పిల్లలకు కాదు" అని చెప్పే ఏ ప్రకటననూ వారు చూపలేరు. ఏదేమైనా, పిల్లల బాప్తిస్మం సరైనదని మరియు పిల్లలు విశ్వసిస్తారని మేము అనేక మంచి కారణాలతో విశ్వసిస్తున్నాము.

మొదటిగా, పిల్లల బాప్తిస్మము అపొస్తలుల నుండి వచ్చింది మరియు అపొస్తలుల కాలం నుండి ఆచరించబడుతూ వస్తోంది. మనం దానిని వ్యతిరేకించలేము, కానీ దానిని కొనసాగనివ్వాలి, ఎందుకంటే బాప్తిస్మములో పిల్లలు విశ్వసించరని గానీ లేదా అటువంటి బాప్తిస్మము తప్పు అని గానీ ఇప్పటివరకు ఎవరూ నిరూపించలేకపోయారు. ఎందుకంటే, వారు విశ్వసించారో లేదో నాకు ఖచ్చితంగా తెలియకపోయినా, నా మనస్సాక్షి కొరకు నేను వారికి బాప్తిస్మము ఇప్పించవలసి ఉంటుంది. వారికి బాప్తిస్మము ఇవ్వకుండా ఆపడం కన్నా, ఇవ్వడానికే నేను ఎక్కువ ఇష్టపడతాను. ఎందుకంటే, మనం విశ్వసించినట్లుగా, బాప్తిస్మము సరైనది, ప్రయోజనకరమైనది మరియు పిల్లలను రక్షణలోకి తీసుకువచ్చేది అయితే, నేను దానిని రద్దు చేసినట్లయితే, బాప్తిస్మము పొందని కారణంగా నశించిపోయిన పిల్లలందరికీ నేనే బాధ్యుడనవుతాను—అది క్రూరమైన మరియు భయంకరమైన విషయం. ఒకవేళ బాప్తిస్మము సరైనది కాకపోతే, అంటే, పిల్లలకు ప్రయోజనం లేదా సహాయం లేకుండా ఉంటే, అప్పుడు దేవుని వాక్యం చెప్పబడి, ఆయన సూచన వ్యర్థంగా ఇవ్వబడిన దానికంటే పెద్ద పాపానికి నేను దోషిని కాను. ఏ ఆత్మ నష్టానికైనా నేను బాధ్యత వహించను, కానీ దేవుని వాక్యాన్ని మరియు ఆయన సూచనను నిష్ఫలంగా ఉపయోగించినందుకు మాత్రమే బాధ్యత వహిస్తాను.

కానీ ఈ దేవుడు నన్ను సులభంగా క్షమిస్తాడు, ఎందుకంటే అది అజ్ఞానంతో, అంతకంటే ఎక్కువగా భయం వల్ల చేయబడింది. నేను దానిని కల్పించలేదు. అది నాకు సంప్రదాయం ద్వారా వచ్చింది మరియు అది తప్పు అని లేఖనంలోని ఏ ఒక్క మాట కూడా నన్ను ఒప్పించలేదు. ఒకవేళ నన్ను వేరే విధంగా ఒప్పించి ఉంటే, నేను దానిని చేయడానికి ఇష్టపడి ఉండేవాడిని కాదు. అది, నేను ఆయన ఆజ్ఞ ప్రకారం అవిశ్వాసుల మధ్య నిష్ఫలంగా వాక్యాన్ని ప్రకటించినప్పుడు ఎలా ఉంటుందో, అలాగే ఉంటుంది.

- 106వ వచనంలో, పందుల ఎదుట ముత్యాలు వేయండి, లేదా కుక్కల ఎదుట పవిత్రమైన వాటిని వేయండి అని చెప్పబడింది [మత్తయి 7:6]. నేను ఏమి చేయగలను? ఇక్కడ కూడా, అసలు బోధించడానికి నిరాకరించడం కంటే, నిష్ఫలంగా బోధించి పాపం చేయడమే మేలని నేను భావిస్తాను. ఎందుకంటే, నిష్ఫలమైన బోధను నేను చేస్తే ఒక ఆత్మ నశించిపోవడానికి నేను బాధ్యుడిని కాను, కానీ బోధించడానికి నిరాకరిస్తే అనేక ఆత్మల విషయంలో నేను జవాబుదారీగా ఉండవలసి రావచ్చు.

అది ఏ వ్యక్తికైనా భరించరానిది. బాప్తిస్మమునందు పిల్లల విశ్వాసమును గూర్చి సందేహమున్నప్పటికీ నేను ఈ మాట చెప్పుచున్నాను; ఎందుకనగా, సందేహమున్న విశ్వాసమునుబట్టి నిశ్చయమైన బాప్తిస్మమును మనము రద్దుపరచలేము. బాప్తిస్మము మనతో ప్రారంభం కాలేదు, కానీ అపొస్తలులతో ప్రారంభమైంది. స్పష్టమైన లేఖనాధారమునుబట్టి రద్దుచేయడానికి లేదా మార్చడానికి వీలుకాని దానిని మనము రద్దుచేయకూడదు లేదా మార్చకూడదు. దేవుడు తన కార్యములలో అద్భుతమైనవాడు. ఆయన ఇష్టపడని దానిని, ఆయన లేఖనములలో స్పష్టంగా సాక్ష్యమిచ్చాడు. అక్కడ అలా సాక్ష్యమివ్వబడని దానిని, మనము ఆయన కార్యముగా అంగీకరించవచ్చు.

మనము నిర్దోషులము మరియు ఆయన మనలను తప్పుదారి పట్టించడు. పిల్లల బాప్తిస్మము నిష్ప్రయోజనమని మనకు తెలిసినా లేదా నమ్మినా, అప్పటికీ బాప్తిస్మమివ్వడం ఒక దుష్టకార్యం అవుతుంది. కాబట్టి వాల్డెన్సులు అలా చేస్తారు, కానీ అది దేవుణ్ణి మరియు ఆయన వాక్యాన్ని తృణీకరించడమే అవుతుంది.

రెండవదిగా, ఇది ఒక ముఖ్యమైన పరిగణన: ఏ మతవిశ్వాసభ్రష్టత్వమూ అంతం వరకు నిలవదు, కానీ ఎల్లప్పుడూ, సెయింట్ చెప్పినట్లుగా.

పేతురు చెప్పినట్లుగా, అది త్వరలోనే వెలుగులోకి వచ్చి, అవమానకరమైనదిగా బయటపడుతుంది. అలాగే, పౌలు యన్నెస్, జంబ్రెస్ మరియు వారి వంటి వారిని [II తిమోతి 3:8f.] ప్రస్తావించాడు, వారి అవివేకం చివరికి అందరికీ స్పష్టమైంది. ఒకవేళ ఇప్పుడు శిశు బాప్తిస్మం తప్పైతే, దేవుడు దానిని ఇంతకాలం కొనసాగడానికి నిశ్చయంగా అనుమతించేవాడు కాదు, లేదా క్రైస్తవ ప్రపంచమంతటా అది ఇంత సార్వత్రికంగా మరియు పూర్తిగా స్థిరపడటానికి అనుమతించేవాడు కాదు, కానీ అది ఏదో ఒక సమయంలో అవమానకరంగా పతనమయ్యేది. ఇప్పుడు అనబాప్టిస్టులు దానిని అగౌరవపరుస్తున్నారన్న వాస్తవం, దానికి అంతిమమైన లేదా హానికరమైన ముగింపును సూచించదు. ప్రపంచంలోని క్రైస్తవులందరూ బైబిలును బైబిలుగా, ప్రభువు ప్రార్థనను ప్రభువు ప్రార్థనగా, మరియు శిశువు యొక్క విశ్వాసాన్ని విశ్వాసంగా అంగీకరించేలా దేవుడు ఎలాగైతే స్థిరపరిచాడో, అలాగే ఆయన శిశు బాప్తిస్మాన్ని కూడా స్థిరపరిచి, అది తిరస్కరించబడకుండా కాపాడాడు; శిశు బాప్తిస్మం కంటే చాలా ఇటీవలి మరియు తరువాతి కాలానికి చెందిన అన్ని రకాల పాషండత్వాలు అదృశ్యమయ్యాయి. దేవుని ఈ అద్భుతం, శిశు బాప్తిస్మం తప్పక సరైనదే అనడానికి ఒక సూచన. శిశువుల బాప్తిస్మం, బైబిల్, విశ్వాసం, లేదా ప్రభువు ప్రార్థన మొదలైన వాటిలాగా, ప్రపంచంలోని క్రైస్తవులందరూ ఎన్నడూ అంగీకరించని, ఒక నూతన ఆచారం అయిన పోప్ పదవిని ఆయన అంతగా సమర్థించలేదు.

పిల్లల బాప్తిస్మం నిశ్చయమైనదని ఇది నిరూపించదు అని మీరు అంటారు. ఎందుకంటే లేఖనాల్లో దాని గురించి ఏ వాక్యమూ లేదు.

నా జవాబు: అది నిజమే. అపొస్తలుల తరువాత తొలి క్రైస్తవులలో శిశుబాప్తిస్మాన్ని ఒక ఆచారంగా మీరు స్థాపించవచ్చని లేఖనాల నుండి మనం స్పష్టంగా నిర్ధారించలేము. కానీ, ఇంత సుదీర్ఘమైన సంప్రదాయం ఉన్న శిశుబాప్తిస్మ ఆచారాన్ని మన కాలంలో ఎవరూ తిరస్కరించలేరని లేదా నిర్లక్ష్యం చేయలేరని మీరు నిశ్చయంగా నిర్ధారించవచ్చు, ఎందుకంటే దేవుడు దానిని అనుమతించడమే కాకుండా, ఆది నుండి ఆజ్ఞాపించాడు కాబట్టే అది ఇంకా అంతరించిపోలేదు.

స్పష్టమైన లేఖనం మనకు వేరే విధంగా చెప్పకపోతే, మనం దేవుని వాక్యాన్ని విన్నప్పుడు ఎలా లోబడి నమ్ముతామో, అలాగే దేవుని కార్యాన్ని చూసినప్పుడు కూడా లోబడి నమ్మాలి. పోప్ పదవిని దేవుని కార్యంగా పరిగణించడానికి నేను నిజంగా సిద్ధంగా ఉన్నాను. కానీ లేఖనం దానికి వ్యతిరేకంగా ఉన్నందున, నేను దానిని దేవుని కార్యంగా పరిగణిస్తాను కానీ కృపా కార్యంగా కాదు. అది పారిపోవలసిన ఉగ్రతా కార్యము. ఇతర తెగుళ్లు కూడా దేవుని కార్యాలే, కానీ అవి ఉగ్రతకు, అసంతృప్తికి కారణమైనవి.

మూడవదిగా, పిల్లలకు బాప్తిస్మములు ఇవ్వబడుచున్న కాలమంతయు దేవుడు వారిలో అనేకులకు గొప్ప మరియు పవిత్రమైన వరములను అనుగ్రహించి, పరిశుద్ధాత్మతోను మరియు లేఖనముల గూర్చిన అవగాహనతోను వారిని ప్రకాశింపజేసి బలపరచి, వారి ద్వారా క్రైస్తవ ప్రపంచములో గొప్ప కార్యములను జరిగించుట కూడా దేవుని కార్యమే. యోహాను

హుస్14 మరియు అతని సహచరులు ఆ కాలం నుండి ఉదాహరణలు, మరియు అతనికి ముందున్న అనేక ఇతర పవిత్ర పురుషులు కూడా. మన కాలంలోని తన ప్రజలలో చాలా మందికి ఆయన అదే విధంగా చేస్తాడు. బాప్తిస్మమును గూర్చిన తన ఆజ్ఞను వారు సరిగా పాటించలేదని ఆయన భావించి ఉంటే, నిస్సందేహంగా వారిని అనబాప్టిస్టుల వద్దకు నడిపించి ఉండేవాడు, కానీ ఆయన ఇప్పటివరకు అలా చేయలేదు. ఆయన తనను తాను వ్యతిరేకించుకోడు, అలాగే తన ఆజ్ఞలను ధిక్కరించిన వారికి తన వరములతో అనుగ్రహం చూపడు. ఈ విధంగా ఆయన దేవుని పవిత్ర వరములని మనం అంగీకరించవలసిన వరములను ఇస్తాడు కాబట్టి, దాని ద్వారా ఆయన మొదటి బాప్తిస్మమును ధృవీకరించి, మనలను సరిగా బాప్తిస్మము పొందినవారిగా పరిగణిస్తాడు. ఈ కార్యముల ద్వారా, మొదటి బాప్తిస్మము సరైనదని మరియు పునర్బాప్తిస్మము తప్పు అని మనము నిరూపిస్తాము. అన్యజనులకు పరిశుద్ధాత్మ వరము అనే అద్భుతం ద్వారా, అన్యజనులు మోషే ధర్మశాస్త్రమును పాటించనవసరం లేదనేది దేవుని చిత్తమని సెయింట్ పీటర్ మరియు సెయింట్ పాల్ (అపొస్తలుల కార్యములు 15[:8f]) నిరూపించినట్లే ఇది జరుగుతుంది.

నాలుగవదిగా, మొదటిదైన, లేదా పిల్లల బాప్తిస్మం సరైనది కాకపోతే, వెయ్యి సంవత్సరాలకు పైగా బాప్తిస్మం గానీ, క్రైస్తవ ప్రపంచం గానీ లేదని అర్థం వస్తుంది, ఇది అసాధ్యం. ఎందుకంటే అలా అయితే, "నేను ఒకే పవిత్రమైన క్రైస్తవ సంఘమును నమ్ముచున్నాను" అనే విశ్వాస ప్రమాణంలోని వాక్యం అసత్యం అవుతుంది. వెయ్యి సంవత్సరాలకు పైగా పిల్లల బాప్తిస్మాలు తప్ప దాదాపుగా వేరేవి ఏవీ లేవు. ఈ బాప్తిస్మం తప్పైతే, ఆ సుదీర్ఘ కాలం పాటు క్రైస్తవ ప్రపంచం బాప్తిస్మం లేకుండా ఉండేది, మరియు అది బాప్తిస్మం లేకుండా ఉంటే, అది క్రైస్తవ ప్రపంచం అయ్యేది కాదు. ఎందుకంటే క్రైస్తవ సంఘం క్రీస్తు యొక్క వధువు, ఆయనకు లోబడి, విధేయతతో ఉంటుంది. దానికి ఆయన ఆత్మ, ఆయన వాక్యం, ఆయన బాప్తిస్మం, ఆయన సంస్కారం, మరియు క్రీస్తుకు ఉన్నవన్నీ ఉన్నాయి. ఒకవేళ, నిజంగానే, పిల్లల బాప్తిస్మం ప్రపంచమంతటా సర్వసాధారణం కాకుండా, (పోప్ వ్యవస్థ వలె) కొందరిచేత మాత్రమే అంగీకరించబడితే, అప్పుడు అనబాప్టిస్టులకు తమ వాదనలో ఒక బలం ఉన్నట్లు అనిపించవచ్చు మరియు దానిని స్వీకరించేవారిపై వారు దాడి చేయవచ్చు, సరిగ్గా మనం సంస్కారాన్ని బలిగా అర్పించిన మతగురువులను వ్యతిరేకించినట్లే.

- 107 సామాన్య ప్రజలలో ఇది ఇప్పటికీ ఒక సంస్కారంగానే మిగిలి ఉంది. కానీ శిశు బాప్తిస్మం ఈనాటికీ క్రైస్తవ ప్రపంచమంతటా వ్యాపించిందనే వాస్తవం, అది తప్పు అనే సందేహానికి తావు ఇవ్వకపోగా, అది సరైనదేనని గట్టిగా సూచిస్తుంది.

ఐదవదిగా, క్రీస్తు విరోధి దేవుని ఆలయంలో కూర్చుంటాడని 2 థెస్సలొనీకయులకు 2[:4]లో సెయింట్ పాల్ చెప్పిన మాటలు, మనం ఇప్పటికే మాట్లాడుకున్నట్లుగా, మన వాదనకు అనుగుణంగా ఉన్నాయి. అది దేవుని ఆలయమైతే, అది మతవిరోధుల నివాసస్థలం కాదు, కానీ నిజమైన క్రైస్తవ ప్రపంచం, అక్కడ నిస్సందేహంగా సరైన బాప్తిస్మం నిజంగా జరిగి ఉండాలి. పోప్ ఆధ్వర్యంలో గానీ, టర్కుల మధ్య గానీ, లేదా ప్రపంచమంతటా గానీ, మనం పిల్లల బాప్తిస్మం తప్ప మరేదీ చూడము మరియు వినము. క్రీస్తు పిల్లలను తన వద్దకు రమ్మని మరియు తీసుకురాబడమని ఆజ్ఞాపించాడు, మరియు మత్తయి 19[:14]లో దేవుని రాజ్యం వారిదే అని చెప్పాడు. అపొస్తలులు కుటుంబాలన్నింటికీ బాప్తిస్మం ఇచ్చారు [Acts 16:15]. యోహాను చిన్న పిల్లలకు వ్రాశాడు [I John 2:12]. మనం విన్నట్లుగా, సెయింట్ జాన్ తన తల్లి గర్భంలో ఉన్నప్పుడే విశ్వాసం కలిగి ఉన్నాడు [లూకా].

1:41]. ఈ వాక్యభాగాలన్నీ ఉత్సాహవంతులకు సరిపోకపోయినా, నేను చింతించను. పిల్లల బాప్తిస్మానికి అర్థం లేదని ఎవరైనా అనకుండా వారి నోరు మూయించడానికి అవి నాకు సరిపోతాయి. వారు ఇంకా సందేహంలో ఉంటే, వారు ఇకపై దానిని రద్దు చేయకుండా, తమలో తామే దానిని సందేహంలో ఉంచుకుంటే నేను సంతృప్తి చెందుతాను. అయితే, మనకు తగినంత నిశ్చయత ఉంది, ఎందుకంటే అది ఎక్కడా లేఖనాలకు విరుద్ధంగా లేదు, పైగా లేఖనాలకు అనుగుణంగానే ఉంది.

ఆరవదిగా, దేవుడు సువార్త ద్వారా అన్యజనులందరితో నిబంధన చేసి, దానికి గుర్తుగా బాప్తిస్మాన్ని నియమించాడు గనుక, ఆయన సంతానాన్ని ఎవరు మినహాయించగలరు? "నేను నీ సంతతికి దేవుడనై యుందును" [ఆది. 17:7] అనే వాగ్దానం ప్రకారం, పాత నిబంధన మరియు సున్నతి అనే గుర్తు అబ్రాహాము సంతానం తాము దేవుని ప్రజలమని నమ్మేలా చేసి, వారిని దేవుని ప్రజలుగా పిలిచినట్లయితే, ఈ కొత్త నిబంధన మరియు గుర్తు మరింత ప్రభావవంతంగా ఉండి, దానిని స్వీకరించిన వారిని దేవుని ప్రజలుగా చేస్తుంది. ఇప్పుడు ఆయన, లోకమంతయు దానిని స్వీకరించాలని ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు. ఆ ఆజ్ఞ ఆధారంగా (ఎవరూ మినహాయించబడలేదు కాబట్టి) దానిని వ్యతిరేకించి, ఈ నిబంధనను స్వీకరించడానికి నిరాకరించే వారిని తప్ప మరెవరినీ మినహాయించకుండా, మనము ధైర్యంగా మరియు స్వేచ్ఛగా ప్రతి ఒక్కరికీ బాప్తిస్మం ఇస్తాము. మనము ఆయన ఆజ్ఞను అనుసరించి ప్రతి ఒక్కరికీ బాప్తిస్మం ఇస్తే, బాప్తిస్మం పొందిన వారి విశ్వాసం గురించి శ్రద్ధ వహించే బాధ్యతను మనము ఆయనకే వదిలివేసినట్లే.

మనం ప్రకటించి, బాప్తిస్మమిచ్చినప్పుడు మన శక్తికొలది చేశాము. ఇప్పుడు పిల్లల బాప్తిస్మమును గూర్చి మన దగ్గర ప్రత్యేకమైన లేఖన భాగం ఏదీ లేనట్లే, పెద్దలకు బాప్తిస్మమివ్వమని ఆజ్ఞాపించే లేఖన భాగం వారి వైపు కూడా అంతే తక్కువగా ఉంది. కానీ ప్రతిఒక్కరికీ సామాన్య సువార్తను, సామాన్య బాప్తిస్మమును అందించాలనే ఆజ్ఞ మనకు ఉంది, మరియు ఇందులో పిల్లలు కూడా చేర్చబడాలి. మనం నాటి, నీరు పోసి, ఎదుగుదలను దేవునికి వదిలివేస్తాము [1 కొరింథీ. 3:6 చూడండి].

సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, అనబాప్టిస్టులు చాలా అల్పమైనవారు మరియు అహంకారులు. ఎందుకంటే వారు బాప్తిస్మాన్ని, దేవుడిచ్చిన శాసనంగా లేదా ఆజ్ఞగా కాకుండా, పోప్ పాలనలో ఉప్పు, నీరు లేదా మూలికలను ప్రతిష్ఠించే అనేక ఇతర ఆచారాల వలె ఒక మానవ అల్పమైన విషయంగా పరిగణిస్తారు. ఒకవేళ వారు దానిని దేవుడిచ్చిన శాసనంగా మరియు ఆజ్ఞగా భావించి ఉంటే, అది సరిగ్గా ఉపయోగించబడకపోయినా దాని గురించి అంత అవమానకరంగా మరియు సిగ్గుచేటుగా మాట్లాడేవారు కాదు. కానీ ఇప్పుడు బాప్తిస్మం అనేది నీరు మరియు ఉప్పును ప్రతిష్ఠించడం లేదా తలపాగా ధరించి గుండు చేయించుకోవడం వంటిదేననే పిచ్చి ఆలోచన వారికి ఉంది. కాబట్టి వారు దానిని కుక్క స్నానం అని, లేదా గుప్పెడు నీరు అని, మరియు అలాంటి ఇతర నీచమైన విషయాలుగా పిలుస్తూనే ఉన్నారు. సువార్తను దేవుని సరైన వాక్యంగా భావించేవారు, దానిని నమ్మనివారు లేదా అంగీకరించనివారు, లేదా దానిని తప్పుగా ఉపయోగించేవారు చాలామంది ఉన్నప్పటికీ, దాని గురించి తేలికగా మాట్లాడరు. ఎవరైతే దానిని దేవుని వాక్యంగా పరిగణించరో, వారే దానిని తృణీకరిస్తారు, దూషిస్తారు మరియు అది కల్పిత కథ, కట్టుకథ, లేదా మూర్ఖుల ఉపదేశం వంటిదని అంటారు. అటువంటి దూషణను నమ్మే శిష్యులను సంపాదించుకోవడం అలాంటి వ్యక్తికి సులభంగా ఉండాలి.

ఈ విషయాన్ని బాగా గమనించండి, ఒకవేళ అనబాప్టిస్టులు మొదట తమ ఆలోచనను మంచి వాదనలతో ప్రదర్శించి ఉంటే, వారు చాలా మందిని తప్పుదోవ పట్టించి ఉండేవారు కాదు లేదా గెలుచుకోలేకపోయేవారు. ఎందుకంటే వారి వద్ద బలమైన లేదా నిశ్చయమైన వాదనలు లేవు. కానీ వారు బాప్తిస్మానికి వ్యతిరేకంగా గొప్ప, గంభీరమైన నిందాపూరిత మాటలను ఉపయోగించడం ద్వారా చాలా మందిని ఆకర్షిస్తారు. ఎందుకంటే పిచ్చి గుంపు గంభీరమైన నిందాపూరిత మాటలను వింటే, అది కారణం లేదా రుజువు అడగకుండా వాటికి సులభంగా లొంగిపోయి నమ్ముతుందని సైతానుకు బాగా తెలుసు. కాబట్టి వారు, "బాప్తిస్మం కుక్క స్నానం వంటిది, మరియు బాప్తిస్మమిచ్చేవారు స్నానాలు చేయించేవారి అబద్ధపు మరియు అవివేక సేవకులు" అని చెప్పబడటం వింటారు. కాబట్టి వారు, "ఆహా, సైతాను బాప్తిస్మమిస్తున్నాడు, మరియు దేవుడు స్నానాలు చేయించేవారి అబద్ధపు సేవకులను సిగ్గుపరుస్తాడు" అని నిర్ధారణకు వస్తారు. వారు తీసుకునే వైఖరి ఇదే, మరియు బాప్తిస్మాన్ని ఖండించడానికి వారి వద్ద మరేమీ లేదు. ఎందుకంటే, నాతో ఈ విషయాలను చర్చిస్తున్నప్పుడు నేను విన్న వారందరూ (కుక్క స్నానం, స్నానాలగది సేవకుడు, గుప్పెడు నీళ్ళు, మొదలైనవి) వంటి గొప్ప గొప్ప నిందాపదాలను పలికి, ఆ తర్వాత తమ తప్పులను సమర్థించుకోవడానికి ఇంకేమీ లేక, గుండు చేయించుకున్న సన్యాసుల వలె అక్కడ నిలబడ్డారు.

అదే విధంగా, దివ్య సత్ప్రసాదాన్ని దూషించేవారిని సైతాను కూడా మోసగిస్తాడు. తన అబద్ధాలు పెద్దగా ప్రభావం చూపవని గ్రహించినప్పుడు, వాడు బయలుదేరి, "మన దివ్య సత్ప్రసాదం మాంసం తినడం, రక్తం త్రాగడం" వంటి ఆర్భాటపు దివ్యదూషణ మాటలతో ఆ వెర్రి జనసమూహం చెవులను నింపుతాడు. వారు ఆ ఆర్భాటపు మాటలను పూర్తిగా వాడేసిన తర్వాత, వారి మాయ త్వరలోనే ముగిసిపోతుంది, మరియు వారు క్రీస్తు ఆరోహణ గురించి మాట్లాడటం ప్రారంభిస్తారు.15 యూదులు ఈనాటికీ అదే విధంగా చేస్తారు. తమ పిల్లలను వారి విశ్వాసంలో నిలబెట్టడానికి, వారు సిగ్గులేకుండా క్రీస్తును దూషిస్తారు, ఆయనను "ఉరితీయబడినవాడు" అని పిలుస్తారు మరియు ఆయన గురించి ధైర్యంగా అబద్ధాలు చెబుతారు.

- 108 ఇది అమాయకమైన, సరళమైన హృదయాన్ని భయపెట్టి తప్పుదారి పట్టిస్తుందని సెయింట్ పాల్ రోమా 16[:18]లో గమనించారు. ఈ కారణంగా వారు ఎల్లప్పుడూ సులభంగా నెగ్గుకువస్తారు, ఎందుకంటే వారి గొప్పగా వినిపించే అపవిత్రత ప్రజలను వారు కోరుకున్న చోటికి నడిపించడానికి వీలు కల్పించింది, అంతేకాక వారు తమ తప్పుకు దృఢమైన ఆధారాన్ని స్థాపించడానికి సాహసించలేదు. వారు మొదట తమ వాదనకు మంచి మరియు దృఢమైన పునాదిని వేసి ఉంటే, అప్పుడు ఆ అబద్ధానికి గట్టి దెబ్బ కొట్టి దాని నిజ స్వరూపంలో బయటపెట్టడానికి సరిపోయేది.

బాప్తిస్మము దేవుణ్ణి అనుగ్రహించినదని, దేవుడే స్వయంగా స్థాపించి ఆజ్ఞాపించినదని ఎరిగిన మనము, దైవభక్తి లేనివారు దానిని దుర్వినియోగం చేయడాన్ని చూడకుండా, కేవలం దేవుని ఆజ్ఞను మాత్రమే చూస్తాము. దేవుని యొక్క ఏ ఇతర ఆజ్ఞను, నియమాన్ని గౌరవించడం ఎంత సమంజసమో, అలాగే బాప్తిస్మమును కూడా భయభక్తులతో గౌరవించాలి. బాప్తిస్మము కూడా పవిత్రమైన, ధన్యమైన, మహిమగల, మరియు పరలోక సంబంధమైనదని మేము కనుగొంటాము. అనేకులు దానిని దుర్వినియోగం చేస్తున్నారంటే అది బాప్తిస్మము యొక్క తప్పు కాదు. చాలామంది దానిని దుర్వినియోగం చేస్తున్నారనే కారణంతో సువార్తను వ్యర్థమైన వాగుడు అని పిలవడం కూడా అంతే తప్పు.

అప్పటి నుండి, నేను చూడగలిగినంత వరకు మరియు వినగలిగినంత వరకు, అనాబాప్టిస్టుల వాదనలో దైవదూషణతో కూడిన గంభీరమైన మాటలు తప్ప మరేమీ లేవు. ప్రజలు దేవుని వాక్యాన్ని మరియు ఆజ్ఞలను దూషించేలా లోకంలోకి పంపబడిన అపవాది దూతలుగా ప్రతి ఒక్కరూ వారిని సరిగ్గా విడిచిపెట్టి, దూరంగా ఉండాలి, తద్వారా ప్రజలు వాటిని విశ్వసించి రక్షింపబడకుండా పోతారు. ఎందుకంటే వారు దారి ప్రక్కన విత్తిన విత్తనాలను తినే పక్షుల వంటివారు (మత్తయి 13:4).

చివరగా నేను చెప్పేదేమంటే, ఒకవేళ ఎవరైనా బాప్తిస్మం పొందకపోయినా, ఆ విషయం అతనికి తెలియకపోయినా, తాను సరిగానే బాప్తిస్మం పొందానని గట్టిగా నమ్మితే, ఆ విశ్వాసమే అతనికి సరిపోతుంది. ఎందుకంటే, దేవుని దృష్టిలో అతను నమ్మినదే అతనికి ఉంటుంది.

విశ్వసించేవానికి అన్నీ సాధ్యమేనని క్రీస్తు చెప్పారు. అటువంటి వ్యక్తికి తిరిగి బాప్తిస్మం ఇవ్వడం అతని విశ్వాసాన్ని ప్రమాదంలో పడవేయడమే అవుతుంది. అలాంటప్పుడు, తాము ఇప్పటికే బాప్తిస్మం పొందామని నిశ్చయించుకొని ఉన్నవారికి మనం ఎంతమాత్రం తిరిగి బాప్తిస్మం ఇవ్వకూడదు!

అప్పుడు వారు విశ్వసించారని దేవుడు అనుగ్రహించుగాక, కానీ వారు విశ్వసించకపోయినా దానివల్ల ప్రయోజనం లేదు. అనబాప్టిస్టులు తమ బాప్తిస్మం సరైనదేనని నిశ్చయించుకోలేరు, ఎందుకంటే వారు తాము నిశ్చయించుకోలేని విశ్వాసంపైనే తమ పునఃబాప్తిస్మాన్ని ఆధారపరుచుకుంటారు.

అందుకే వారు తాము పునర్బాప్తిస్మం ఇచ్చేవారితో జూదం ఆడుతున్నారు. దైవిక విషయాలలో అనిశ్చితంగా మరియు సందేహాస్పదంగా ఉండటం పాపం చేసి దేవుణ్ణి శోధించడమే. నిశ్చయమైన సత్యానికి బదులుగా అనిశ్చితిని బోధించి మోసాన్ని బోధించేవాడు, సత్యానికి వ్యతిరేకంగా బహిరంగంగా మాట్లాడేవానిలాగే అబద్ధం చెబుతాడు. ఎందుకంటే, తాను దేని గురించి నిశ్చయంగా లేడో దానినే మాట్లాడతాడు, అయినప్పటికీ దానిని సత్యంగా పరిగణించాలని కోరుకుంటాడు. కానీ, బాప్తిస్మాన్ని దేవుని ఆజ్ఞ మరియు శాసనంపై ఆధారపడాలనుకునేవాడు, పునర్బాప్తిస్మం అవసరం గానీ, ప్రయోజనం గానీ లేదని త్వరలోనే గ్రహిస్తాడు. మొదటి బాప్తిస్మమే దేవుని ఆవశ్యకతను తగినంతగా తీరుస్తుంది.

వారు దేవుని ఆజ్ఞను మరియు కార్యాన్ని దూషించడంలోనూ, తిరస్కరించడంలోనూ కూడా దోషులు. ఎందుకంటే, మొదటి బాప్తిస్మం దేవుని ఆజ్ఞకు అనుగుణంగా ఉన్నప్పటికీ, మరియు దానిని ఆచరించడం ద్వారానే దానికి న్యాయం జరుగుతున్నప్పటికీ, వారు అది తప్పు అని, కేవలం కుక్క స్నానం లాంటిదని పట్టుబడుతున్నారు. దేవుని ఆజ్ఞ మరియు కార్యం తప్పు అని, అవి కుక్క స్నానంతో సమానమని చెప్పడం తప్ప వారు ఇంకేం చెబుతున్నారు? బాప్తిస్మం విషయంలో విశ్వాస నిశ్చయతను వారు కోరుతున్నారు తప్ప మరే ఇతర కారణం చేత వారు ఇలా అనడం లేదు, అయితే ఆ నిశ్చయతను కలిగి ఉండటం అసాధ్యం. ఇది ఒక అనిశ్చిత భ్రమ కోసం, దేవుని నిశ్చయమైన ఆజ్ఞను మరియు కార్యాన్ని తిరస్కరించి, దూషించడమే.

మొదటి బాప్తిస్మము విశ్వాసం లేకుండా జరిగిందని అనుకుందాం. రెండవ బాప్తిస్మములో దేవుని వాక్యమా లేక విశ్వాసమా, ఈ రెండింటిలో ఏది గొప్పది మరియు ప్రాముఖ్యమైనది అని చెప్పండి? విశ్వాసం దేవుని వాక్యం మీద ఆధారపడి నిర్మించబడుతుంది కానీ, దేవుని వాక్యం విశ్వాసం మీద ఆధారపడి నిర్మించబడదు కాబట్టి, విశ్వాసం కంటే దేవుని వాక్యమే గొప్పది మరియు ప్రాముఖ్యమైనది అనేది నిజం కాదా? అంతేకాకుండా, విశ్వాసం సడలిపోవచ్చు మరియు మారవచ్చు, కానీ దేవుని వాక్యం శాశ్వతంగా నిలిచి ఉంటుంది [యెషయా 40:6–9; 1 పేతురు].

1:24]. అలాగే, చెప్పండి, ఈ రెండింటిలో ఒకటి భిన్నంగా ఉండవలసి వస్తే, అది ఏది అయి ఉండాలి: మార్పులేని వాక్యమా లేక మార్పు చెందే విశ్వాసమా? దేవుని వాక్యానికి బదులుగా విశ్వాసమే మార్పుకు లోనవ్వడం మరింత సహేతుకం కాదా? ఒకవేళ సరైన విశ్వాసం లేకపోతే, దేవుని వాక్యమే విశ్వాసాన్ని మారుస్తుందని అనుకోవడం, విశ్వాసం దేవుని వాక్యాన్ని మారుస్తుందని అనుకోవడం కన్నా న్యాయం. కాబట్టి, మొదటి బాప్తిస్మములో లోపం దేవుని వాక్యంలో కాదు, విశ్వాసంలోనే ఉందని, కావలసింది వేరొక విశ్వాసమే కానీ వేరొక వాక్యం కాదని వారు ఒప్పుకోవాలి. అలాంటప్పుడు, వారు విశ్వాస మార్పు గురించి ఎందుకు పట్టించుకోకుండా, వాక్యాన్ని మార్పు లేకుండా ఎందుకు వదిలేయరు? మనం దేవుని వాక్యాన్ని, దాని ఆజ్ఞను నిజంగా నమ్మడం లేదన్న కారణంతో వాటిని అసత్యమైనవి అని పిలవాలా? అలాగైతే, ఒక సత్య వాక్యం చాలా అరుదుగా, విలక్షణంగా ఉంటుంది. వారు తమదైన విచిత్రమైన తర్కం ప్రకారం సరిగ్గా ప్రవర్తించాలంటే, వారు తిరిగి బాప్తిస్మమివ్వమని కాకుండా, తిరుగుబాటు చేయమని ప్రోత్సహించాలి. ఎందుకంటే బాప్తిస్మము దేవుని వాక్యము మరియు ఆజ్ఞ ద్వారా కలుగును, దానిని ఎదిరించడానికీ లేక దానికి భిన్నంగా ఉండటానికీ సాహసించకూడదు, అయితే విశ్వాసము మాత్రం దానికి భిన్నంగా ఉండవచ్చు.

(అది లేకపోతే). కాబట్టి నిజానికి వాళ్ళు చెప్పింది సరైతే, వాళ్ళు "అనాబాప్టిస్టులు" అని కాకుండా "అనాబిలీవర్స్" అని ఉండాలి, కానీ వాస్తవానికి వాళ్ళు చెప్పింది సరైంది కాదు.