99 ప్రతి ఒక్కరూ చిన్నతనంలోనే బాప్తిస్మం పొందుతారని లోకానికి తెలుసు, అది అందరూ చూస్తున్నారు. వీటన్నిటినీ నమ్మడానికి నిరాకరించేవాడు, దేవుణ్ణి కూడా నమ్మడానికి నిరాకరిస్తున్నాడు, ఎందుకంటే దేవుడు, "ఇద్దరు సాక్షులను నమ్మాలి" అని సెలవిస్తున్నాడు [ద్వితీయోపదేశకాండము 19:15; మత్తయి 18:16]. అటువంటి సాక్షులను ఆయన శిక్షించడు, కానీ అబద్ధ సాక్షులను మాత్రం ఎన్నడూ శిక్షించకుండా లేదా శిక్షించకుండా వదిలిపెట్టడు.
తాను బాప్తిస్మం పొందానని తనకు తెలియదన్నట్లుగా, ఎవరూ తన బాప్తిస్మం గురించి సందేహపడకూడదని దీని ద్వారా నేను తగినంతగా నిరూపించాను. దానిని నమ్మనివాడు దేవునికి విరోధంగా పాపం చేస్తాడు. ఎందుకంటే, అతడు స్వయంగా చూసిన దానికంటే, క్రైస్తవుల సాక్ష్యం ద్వారా తన బాప్తిస్మం గురించి అతడు ఎంతో నిశ్చయతతో ఉంటాడు. ఎందుకంటే, అపవాది అతడిని సులభంగా అనిశ్చితిలోకి నెట్టి, తాను సరిగ్గా బాప్తిస్మం పొందకుండా, కల కంటున్నానని లేదా భ్రాంతికి లోనయ్యానని అతడు భావించేలా చేయగలడు. కాబట్టి అతడు సమాధానం పొందడానికి చివరికి క్రైస్తవుల సాక్ష్యంపై ఆధారపడవలసి వస్తుంది. ఈ విధమైన సాక్ష్యాన్ని అపవాది గందరగోళానికి గురిచేయలేడు లేదా సందేహాస్పదం చేయలేడు.
మూడవదిగా, నేను కూడా చదివిన దాని ప్రకారం, వారు తమ విశ్వాసాన్ని "విశ్వసించి బాప్తిస్మం పొందినవాడు రక్షింపబడతాడు" [Mark 16:16] అనే ఈ వచనంపై ఆధారపరుస్తారని చెప్పబడింది. విశ్వసించకముందు ఏ మనిషి బాప్తిస్మం పొందకూడదని దీని అర్థం అని వారు వ్యాఖ్యానిస్తారు. వారు గొప్ప అహంకారానికి పాల్పడుతున్నారని నేను చెప్పాలి. ఎందుకంటే, వారు ఈ సూత్రాన్ని అనుసరిస్తే, బాప్తిస్మం పొందబోయే వ్యక్తి విశ్వసిస్తున్నాడని నిశ్చయత కలుగకముందే బాప్తిస్మం ఇచ్చే సాహసం చేయలేరు. వారు ఆ విషయాన్ని ఎప్పుడు, ఎలా నిశ్చయతతో తెలుసుకోగలరు? మనుషుల హృదయాలను వివేచించి, వారు విశ్వసిస్తున్నారో లేదో తెలుసుకోగల దేవుళ్ళుగా వారు ఇప్పుడు మారిపోయారా? వారు విశ్వసిస్తున్నారో లేదో వారికే నిశ్చయత లేనప్పుడు, బాప్తిస్మానికి ముందు విశ్వాసం ఉండాలని అంత బలంగా వాదించే వారు, మరి బాప్తిస్మం ఎందుకు ఇస్తున్నారు? విశ్వాసం ఉందో లేదో నిశ్చయత లేకుండా బాప్తిస్మం ఇవ్వడం ద్వారా వారు తమకు తామే విరుద్ధంగా ప్రవర్తించడం లేదా? ఎవడైతే బాప్తిస్మాన్ని విశ్వాసం మీద ఆధారపడి ఇస్తాడో, మరియు విశ్వాసం ఉందనే నిశ్చయత లేకుండా యాదృచ్ఛికంగా బాప్తిస్మాన్నిస్తాడో, వాడు విశ్వాసం లేనివానికి బాప్తిస్మాన్నిచ్చే వానికంటే ఏమాత్రం మేలు చేయడు. ఎందుకంటే అవిశ్వాసం మరియు అనిశ్చిత విశ్వాసం రెండూ ఒక్కటే, మరియు ఆ రెండూ, బాప్తిస్మాన్ని పొందబోయేవారు కలిగి ఉండవలసిన నిశ్చయమైన విశ్వాసం గురించి మాట్లాడే "విశ్వసించే ప్రతి ఒక్కరూ" అనే వాక్యానికి విరుద్ధమైనవి.
మీరు అంటున్నారు, నాకు తెలుసు, అతను నమ్ముతున్నానని ఒప్పుకుంటున్నాడు, వగైరా. అయ్యా, ఆ ఒప్పుకోలుకు ఇక్కడ అంత ప్రాముఖ్యత లేదు.
ఆ వాక్యభాగం, "ఒప్పుకున్నవాడు" అని కాదు, "విశ్వసించినవాడు" అని చెబుతోంది. అతని ఒప్పుకోలును కలిగి ఉండటం అంటే అతని విశ్వాసాన్ని తెలుసుకోవడం కాదు. అతనికి విశ్వాసం ఉందని మీకు కూడా తెలిస్తే తప్ప, మీ వాదనలన్నిటితో మీరు ఈ వాక్యానికి న్యాయం చేయలేరు, ఎందుకంటే మనుషులందరూ అబద్ధికులు మరియు దేవుడు మాత్రమే హృదయాన్ని ఎరుగును. కాబట్టి, బాప్తిస్మం పొందబోయే వ్యక్తి యొక్క విశ్వాసం మీద ఆధారపడి బాప్తిస్మం ఇచ్చేవాడు ఎవరికీ ఎన్నడూ బాప్తిస్మం ఇవ్వలేడు. మీరు ఒక వ్యక్తికి రోజుకు వందసార్లు బాప్తిస్మం ఇచ్చినా, అతను విశ్వసిస్తున్నాడో లేదో మీకు అస్సలు తెలియదు. అలాంటప్పుడు, మీరు మీ మాటకే విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తూ, విశ్వాసం ఉందో లేదో ఖచ్చితంగా తెలియనప్పుడు బాప్తిస్మం ఇస్తూ, విశ్వాసం తప్పకుండా ఉండాలని బోధిస్తూ, మీ పునశ్బాప్తిని ఎందుకు కొనసాగిస్తున్నారు? "విశ్వసించినవాడు" అనే ఈ వాక్యభాగం వారి పునశ్బాప్తికి పూర్తిగా వ్యతిరేకం, ఎందుకంటే ఈ వాక్యభాగం ఒక నిశ్చయమైన విశ్వాసం గురించి మాట్లాడుతోంది. వారు తమ పునశ్బాప్తిని ఒక అనిశ్చితమైన విశ్వాసం మీద ఆధారపరుస్తున్నారు, మరియు ఒక్క అక్షరంలో కూడా వారు ఆ వాక్యభాగం యొక్క అర్థాన్ని అనుసరించడం లేదు.
తన విశ్వాసం మీద ఆధారపడి బాప్తిస్మం పొందే వ్యక్తి గురించి కూడా నేను ఇదే విషయం చెబుతాను. ఎందుకంటే అతనికి తన విశ్వాసం మీద నిశ్చయత ఉండదు. మళ్ళీ బాప్తిస్మం తీసుకునే వ్యక్తిని, బహుశా చిన్నప్పుడు తాను విశ్వసించలేదేమోనని చింతిస్తూ, సందేహాలతో రగిలిపోయే వ్యక్తితో నేను పోలుస్తాను. కాబట్టి మరుసటి రోజు సైతాను వచ్చినప్పుడు, అతని హృదయం సందేహాలతో నిండిపోయి, "ఆహా, ఇప్పుడు మొదటిసారిగా నాలో సరైన విశ్వాసం ఉందనిపిస్తోంది, నిన్న నేను నిజంగా విశ్వసించలేదనుకుంటాను. కాబట్టి నేను మూడవసారి బాప్తిస్మం తీసుకోవాలి, రెండవ బాప్తిస్మం వల్ల ఏ ప్రయోజనమూ లేదు" అని అనుకుంటాడు. సైతాను అలాంటి పనులు చేయలేడని మీరు అనుకుంటున్నారా? మీరు అతని గురించి మరింత బాగా తెలుసుకోవడం మంచిది. ప్రియ మిత్రమా, అతను అంతకంటే ఘోరమైన పనులు చేయగలడు. అతను మూడవ, నాలుగవ, ఆ విధంగా నిరంతరం సందేహాలను రేకెత్తిస్తూనే ఉంటాడు.
(ఆయన నిజంగా చేయాలని మనసులో అనుకుంటున్నట్లే), ఒప్పుకోలు విషయంలో ఆయన నాతోను, అనేకులతోను చేసినట్లే. మేము మా పాపాలను తగినంత నిశ్చయంగా ఒప్పుకోలేకపోయాము, మరియు ఒకదాని తర్వాత మరొక పాపవిమోచన కోసం, ఒకరి తర్వాత మరొక తండ్రి-పాపబోధకుడి కోసం నిరంతరం, అశాంతితో వెతుకుతూనే ఉన్నాము. ఇప్పుడు బాప్తిస్మం పొందబోయే వారు తమ విశ్వాసం మీద ఆధారపడాలని కోరుకుంటున్నట్లే, మేము కూడా మా ఒప్పుకోలు మీద ఆధారపడాలని కోరుకున్నందువల్లనే ఇలా జరిగింది. దీని అంతిమ ఫలితం ఏమిటి? అంతం లేని బాప్తిస్మం ఇవ్వడమే ఫలితంగా వస్తుంది. ఇదంతా అర్ధరహితం. బాప్తిస్మం ఇచ్చేవారు గానీ, బాప్తిస్మం పొందేవారు గానీ ఒక నిశ్చయమైన విశ్వాసం మీద బాప్తిస్మాన్ని ఆధారపరచలేరు. ఈ లేఖన వచనం మనకంటే ఎక్కువగా వారి మీదే తీర్పుగా ఉంది. మరియు వీరు తమ బాప్తిస్మమునకు సాక్షులైన వారిని నమ్మడానికి ఇష్టపడని ప్రజలు. కానీ ఇప్పుడు మనుషులుగా ఉన్నవారు, తాము మనుషులు కానట్లుగా, లేదా సాక్షి కంటే తమ విశ్వాసం విషయంలో తామే ఎక్కువ నిశ్చయత కలిగి ఉన్నట్లుగా, తాము బాప్తిస్మము పొందామని తమనే నమ్మడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు. కాబట్టి, వారి అవగాహన ప్రకారం, "విశ్వసించిన వారెవరైనా" అనే ఈ వాక్యభాగానికి వారు న్యాయం చేయాలనుకుంటే, వారు మొదటి బాప్తిస్మము కంటే పునశ్బాప్తిస్ను మరింత తీవ్రంగా ఖండించాలని నేను వాదిస్తున్నాను. బాప్తిస్మమిచ్చువాడు గానీ, బాప్తిస్మము పొందినవాడు గానీ తమ స్థానాన్ని నిలబెట్టుకోలేరు, ఎందుకంటే ఇద్దరూ తమ విశ్వాసం విషయంలో నిశ్చయత లేకుండా ఉన్నారు, లేదా కనీసం నిరంతరం ప్రమాదంలో మరియు ఆందోళనలో ఉన్నారు. ఎందుకంటే విశ్వాసం అనే ఈ విషయంలో ఇది నిజంగా జరుగుతుంది, తరచుగా తాను విశ్వసిస్తున్నానని చెప్పుకునేవాడు అస్సలు విశ్వసించడు; మరోవైపు, తాను విశ్వసిస్తున్నానని అనుకోకుండా, నిరాశలో ఉన్నవాడే గొప్ప విశ్వాసాన్ని కలిగి ఉంటాడు. కాబట్టి, "విశ్వసించిన వారెవరైనా" అనే ఈ వాక్యం, ఎవరికి విశ్వాసం ఉందో లేదో నిర్ధారించమని మనల్ని బలవంతం చేయదు. అంతేకాక, తాను రక్షింపబడాలంటే విశ్వసించాలని, కేవలం బాప్తిస్మం తీసుకుంటే సరిపోతుందని నటించకూడదని ప్రతి మనిషి మనస్సాక్షి గ్రహించాల్సిన విషయాన్ని ఇది తెలియజేస్తుంది. ఎందుకంటే ఆ వచనం ఇలా చెప్పదు,
"ఎవరైనా తాను నమ్ముతున్నాడని ఎరిగినవాడైతే, లేదా ఎవరైనా నమ్ముతున్నారని నీకు తెలిస్తే," కానీ అక్కడ, "ఎవరైనా నమ్మితే" అని ఉంది.
ఎవరి దగ్గర అది ఉందో, వారి దగ్గర అది ఉంటుంది. నమ్మాలి, కానీ దానిని మనం ఖచ్చితంగా తెలుసుకోకూడదు, తెలుసుకోలేము కూడా.
క్రైస్తవ్యం ఆరంభం నుండి మన బాప్తిస్మమిచ్చే విధానం ఇలాగే ఉంది, మరియు పిల్లలకు బాప్తిస్మమివ్వడం ఆచారంగా ఉంది. అంతేకాక, తమకు విశ్వాసం లేదని ఎవరూ సరైన కారణాలతో నిరూపించలేరు కాబట్టి, మనం మార్పులు చేసి అటువంటి బలహీనమైన వాదనలపై ఆధారపడకూడదు. ఎందుకంటే, మనం సాంప్రదాయబద్ధమైన ఆచారాలను మార్చాలనుకుంటే లేదా తొలగించాలనుకుంటే, అవి దేవుని వాక్యానికి విరుద్ధమైనవని నిశ్చయంగా నిరూపించడం అవసరం.
లేకపోతే (క్రీస్తు చెప్పినట్లుగా), "మనకు విరోధి కానివాడు మన పక్షమున ఉన్నవాడే" [Mark 9:40]. మేము నిజంగానే మఠాలను, సామూహిక పూజారులను, మరియు మతగురువుల బ్రహ్మచర్యాన్ని పడగొట్టాము, కానీ వాటికి వ్యతిరేకంగా స్పష్టమైన మరియు నిశ్చయమైన లేఖనాధారిత వాదనలను చూపించడం ద్వారా మాత్రమే. మేము ఇలా చేయకపోయి ఉంటే, అవి ఇంతకుముందు ఉన్నట్లే వాటిని కొనసాగనిచ్చి ఉండేవాళ్ళం.
"పిల్లలు నమ్మలేరు" అని వారు అన్నప్పుడు, ఆ మాట నిజమని వారికెలా నిశ్చయత ఉంటుంది? దాన్ని నిరూపించడానికి, దాని ఆధారంగా తమ వాదనను నిర్మించుకోవడానికి వారికి ఏ లేఖన భాగం ఉంది? బహుశా పిల్లలు మాట్లాడరు, వారికి గ్రహణశక్తి ఉండదు కాబట్టి వారు ఇలా ఊహించుకుంటారేమో. కానీ అటువంటి ఊహ మోసపూరితమైనది, అవును, అది పూర్తిగా అసత్యమైనది, మరియు మనం ఊహించుకున్న దాని ఆధారంగా మనం ఏమీ నిర్మించలేము.
పిల్లలు మాట్లాడలేకపోయినా లేదా అర్థం చేసుకోలేకపోయినా, వారు విశ్వసించగలరని మరియు విశ్వసించగలరని చెప్పే లేఖన భాగములు ఉన్నాయి. కాబట్టి, కీర్తన 72 [106:37f.], యూదులు తమ కుమారులను మరియు కుమార్తెలను విగ్రహాలకు అర్పించి, నిరపరాధుల రక్తాన్ని చిందించినట్లు వివరిస్తుంది. లేఖనభాగం చెప్పినట్లుగా, అది నిరపరాధుల రక్తమైతే, ఆ పిల్లలు పవిత్రులుగా మరియు పరిశుద్ధులుగా పరిగణించబడాలి—ఆత్మ మరియు విశ్వాసం లేకుండా వారు అలా ఉండలేరు. అదేవిధంగా హేరోదు హత్య చేసిన నిరపరాధులైన పిల్లలు రెండు సంవత్సరాల కంటే ఎక్కువ వయస్సు లేనివారు [మత్తయి 2:16]. ఒప్పుకోవలసిందే, వారు మాట్లాడలేరు లేదా అర్థం చేసుకోలేరు. అయినప్పటికీ వారు పరిశుద్ధులు మరియు ధన్యులు. క్రీస్తు స్వయంగా మత్తయి 18 [19:14]లో, "పరలోక రాజ్యం పిల్లలకు చెందుతుంది" అని చెప్పారు. మరియు పరిశుద్ధ యోహాను తన తల్లి గర్భంలో శిశువుగా ఉన్నాడు [Luke 1:41] కానీ, నేను నమ్మినట్లుగా, అతనికి విశ్వాసం ఉండగలిగింది.
అవును, మీరు అంటారు, కానీ యోహాను ఒక మినహాయింపు. బాప్తిస్మం పొందిన పిల్లలందరికీ విశ్వాసం ఉందనడానికి ఇది రుజువు కాదు. నేను జవాబిస్తాను, ఒక్క నిమిషం ఆగండి. పిల్లలు విశ్వసిస్తారని నిరూపించే దశలో నేను ఇంకా లేను. పిల్లలలో విశ్వాసం ఉండకపోవచ్చని మీరు నిరూపించలేకపోతున్నందున, పునర్బాప్తిస్మం కొరకు మీ ఆధారం అనిశ్చితమైనది మరియు అసత్యమైనది అని నేను రుజువు ఇస్తున్నాను. యోహాను మాట్లాడలేకపోయినా లేదా అర్థం చేసుకోలేకపోయినా అతనికి విశ్వాసం ఉన్నందున, పిల్లలు విశ్వసించలేరన్న మీ వాదన విఫలమవుతుంది. పరిశుద్ధ యోహాను ఒక ఉదాహరణగా, ఒక బిడ్డ విశ్వసిస్తాడని భావించడం లేఖనాలకు విరుద్ధం కాదు. పిల్లలు విశ్వసిస్తారని భావించడం లేఖనాలకు విరుద్ధం కాకుండా, లేఖనాలకు అనుగుణంగా ఉంటే, పిల్లలు విశ్వసించలేరన్న మీ వాదన లేఖనానుసారం కాకపోవాలి. అదే నా మొదటి వాదన.
బాప్తిస్మం పొందిన పిల్లలు విశ్వసించగలరని నేను ఇక్కడ రుజువు చేస్తున్నప్పటికీ, వారు విశ్వసించరని మీకు అంత ఖచ్చితంగా ఎవరు చెప్పారు? కానీ మీకు ఖచ్చితంగా తెలియకపోతే, మొదటి బాప్తిస్మం నిరర్థకమైనదని మీకు తెలియదు మరియు తెలియజాలదు గనుక, దానిని తిరస్కరించడానికి మీరెందుకు అంత ధైర్యం చేస్తున్నారు? బాప్తిస్మంలో ఉన్న పిల్లలందరూ విశ్వసించగలగడమే కాకుండా, యోహాను తన తల్లి గర్భంలో ఉన్నప్పుడు విశ్వసించినట్లే విశ్వసించి ఉంటే? ఆ రోజుల్లో యోహాను వద్దకు తన తల్లి గర్భంలో వచ్చిన అదే క్రీస్తు బాప్తిస్మమునందు మరియు బాప్తిస్మమునందు ఉన్నాడని, నిజానికి ఆయనే బాప్తిస్మమిచ్చువాడని మనం కాదనలేము. ఆయన తన తల్లి ద్వారా మాట్లాడినట్లే, బాప్తిస్మమునందు కూడా యాజకుని నోటి ద్వారా మాట్లాడగలడు. అప్పుడు ఆయన హాజరై, మాట్లాడి, బాప్తిస్మమిచ్చుచున్నాడు గనుక, అప్పుడు యోహానులో విశ్వాసాన్ని పుట్టించినట్లే, ఆయన వాక్యము మరియు బాప్తిస్మము ఆ బిడ్డలో ఆత్మను మరియు విశ్వాసాన్ని ఎందుకు పుట్టించకూడదు? అప్పుడు మరియు ఇప్పుడు మాట్లాడుచున్నది మరియు కార్యములు చేయుచున్నది ఆయనే. అంతకుముందే, ఆయన యెషయా ద్వారా చెప్పెను [యెషయా. 55:11], "ఆయన వాక్యము వ్యర్థముగా తిరిగి రాదు." ఇప్పుడు, పిల్లలు బాప్తిస్మమును నమ్మలేరని నిరూపించే ఒక్క లేఖన వచనాన్ని అయినా మీరు తీసుకురావాలి. వారు నమ్మగలరని, మరియు వారు నమ్ముతారని భావించడం సహేతుకమని చూపే అనేక వచనాలను నేను ఉదహరించాను. వారు ఎలా నమ్ముతారో, లేదా విశ్వాసం ఎలా ఏర్పడుతుందో మనకు అర్థం కాదని నేను అంగీకరిస్తున్నాను. కానీ ఇక్కడ అది ముఖ్యం కాదు.
అంతేకాకుండా, పిల్లలను తన దగ్గరకు తీసుకురమ్మని ఆయన మనకు ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు. మత్తయి 19:14లో ఆయన వారిని కౌగిలించుకొని, ముద్దుపెట్టుకొని, పరలోకరాజ్యం వారిదే అని అంటాడు. తప్పుదారి పట్టిన దురాత్మలు దీనిని ఇలా చెప్పి తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాయి,
క్రీస్తు పిల్లల గురించి కాదు, దీనుల గురించి మాట్లాడుతున్నాడు. కానీ ఇది ఒక తప్పుడు భావన, ఎందుకంటే వారు ఆయన వద్దకు పిల్లలను తీసుకువచ్చారు కానీ దీనులను కాదు అని వాక్యభాగం స్పష్టంగా చెబుతోంది. మరియు క్రీస్తు దీనులను తన వద్దకు రానివ్వమని కాదు, పిల్లలను మాత్రమే రమ్మని చెప్పాడు; మరియు శిష్యులు దీనులను కాదు, పిల్లలను దూరంగా ఉంచినందుకు వారిని గద్దించాడు. ఆయన, "పరలోక రాజ్యం అటువంటి వారిదే" అని చెప్పినప్పుడు, దీనులను కాదు, పిల్లలను కౌగిలించుకొని దీవించాడు. అలాగే మత్తయి 18:10 వచనాలు, "వారి దేవదూతలు నా తండ్రి ముఖమును చూచుచున్నారు," అనేవి కూడా అటువంటి పిల్లలనే సూచిస్తున్నాయని అర్థం చేసుకోవాలి, ఎందుకంటే మనం కూడా ఈ పిల్లల వలె ఉండాలని ఆయన మనకు బోధిస్తున్నాడు. ఈ పిల్లలు పరిశుద్ధులు కాకపోయినట్లయితే, ఆయన...
- 101 నిజానికి మనల్ని మనం పోల్చుకోవడానికి ఒక పేలవమైన ఆదర్శాన్ని ఇచ్చి ఉండేవాడు. ఆయన, 'మీరు పిల్లల్లా ఉండాలి' అని కాకుండా, 'మీరు పిల్లల కంటే భిన్నంగా ఉండాలి' అని చెప్పి ఉండేవాడు. మొత్తంగా చెప్పాలంటే, తప్పుదారి పట్టిన ఆధ్యాత్మికవేత్త తన సొంత ఊహ ద్వారా తప్ప, ఇక్కడ 'పిల్లలు' అనే పదానికి వినయవంతులు అని అర్థం చెప్పలేడు, ఎందుకంటే ఆ పదాలు చాలా స్పష్టంగా, శక్తివంతంగా ఉన్నాయి.
యూదు పిల్లలకు సున్నతి చేయబడిందని చెప్పడం ద్వారా కొందరు ఈ గ్రంథం యొక్క ప్రభావాన్ని తగ్గించాలని చూస్తున్నారు.
అందువల్ల వారు పరిశుద్ధులు, వారిని క్రీస్తు వద్దకు తీసుకురావచ్చు, అయితే మన పిల్లలు అన్యజనులు, మొదలైనవి. నేను ఇలా సమాధానమిస్తాను:
అయితే, యేసు యొద్దకు తీసుకురాబడిన ఈ పిల్లలలో, సున్నతి చేయించుకోని బాలికలు కూడా ఉన్నారని అనుకుందాం? ఎందుకంటే, ఆయన యొద్దకు తీసుకురాబడిన వారిలో అన్ని రకాల పిల్లలు నిశ్చయంగా ఉన్నారు, మరియు వారు కేవలం బాలురు మాత్రమే అని స్పష్టంగా చెప్పబడలేదు కాబట్టి మనం బాలికలను మినహాయించలేము, కానీ అది ఇరు లింగాల పిల్లలను సూచిస్తుందని భావించాలి. వారు వారి సున్నతి కారణంగా ఆయన యొద్దకు తీసుకురాబడలేదు, కానీ ఆయన వాక్యం ప్రకారం, "పిల్లలను నా యొద్దకు రానివ్వండి, ఎందుకంటే దేవుని రాజ్యం అటువంటి వారిదే" అని చెప్పి, పాత నిబంధన నుండి క్రొత్త నిబంధనలోనికి క్రీస్తు యొద్దకు వచ్చి ఆశీర్వదించబడటానికి తీసుకురాబడ్డారు. ఆయన యొద్దకు వచ్చేవారు దేవుని రాజ్యానికి చెందినవారని ఆయన అంటున్నారు. వారు వచ్చి క్రీస్తు యొద్దకు తీసుకురాబడటం ద్వారా, వారు ఎంత పవిత్రులంటే ఆయన వారిని కౌగిలించుకొని, ఆశీర్వదించి, వారికి రాజ్యాన్ని ఇస్తాడు. ఇష్టపడినవాడు తన ఇష్టానుసారం నడుచుకొనవచ్చు. నేను పోస్టిల్6లో వ్రాసినట్లుగా, బాప్తిస్మము యొక్క అత్యంత నిశ్చయమైన రూపం పిల్లల బాప్తిస్మమే అని నేను వాదిస్తున్నాను. ఎందుకంటే ఒక వయోజనుడు యూదా వలె మోసగించి క్రీస్తు యొద్దకు వచ్చి బాప్తిస్మము పొందవచ్చు. కానీ ఒక పిల్లవాడు మోసగించలేడు. యోహాను ఆయన వద్దకు వచ్చినట్లుగాను, పిల్లలు ఆయన వద్దకు తీసుకురాబడినట్లుగాను, అతడు బాప్తిస్మము ద్వారా క్రీస్తు వద్దకు వస్తాడు. ఆయన వాక్యము, కార్యము వారిలో ఫలభరితమై, వారిని కదిలించి, పరిశుద్ధులుగా చేయుటకు ఇది జరుగుతుంది. ఎందుకంటే ఆయన వాక్యము, కార్యము ఫలరహితముగా ఉండలేవు. అయినప్పటికీ, అది కేవలం ఆ బిడ్డలో మాత్రమే ఈ ప్రభావాన్ని చూపుతుంది. ఒకవేళ అది ఇక్కడ విఫలమైతే, అది ప్రతిచోటా విఫలమై వ్యర్థమవుతుంది, అది అసాధ్యం.
కీర్తనలు 77 [106:37] కనాను విగ్రహాలకు బాలికలు మరియు సున్నతి చేయని వారిని బలిగా అర్పించారని చెప్పినప్పుడు, అది వారి గురించే మాట్లాడుతుందని కాదనలేము. అయినప్పటికీ వారిని నిర్దోషమైన రక్తంగా వర్ణించారు. మరియు నిశ్చయంగా లేవీయకాండములో మోషే...
12[:5] శుద్ధీకరణ మరియు ప్రాయశ్చిత్తం కొరకు అర్పించే బలుల నియమంలో బాలికలను కూడా చేర్చింది. బాలురకు మాత్రమే సున్నతి చేయబడిందని అందరికీ తెలుసు, కానీ అబ్రాహాముతో దేవుడు పలికిన మాట (ఆదికాండము 17[:7]) ప్రకారం బాలికలు కూడా దాని ప్రయోజనాలలో పాలుపంచుకున్నారు: "నేను నీ సంతతికి దేవుడనై యుందును; నాకును నీకును నీ తరువాత నీ సంతతికిని మధ్య సున్నతి ఒక నిబంధనగా ఉండును." నిశ్చయంగా బాలికలు అబ్రాహాము సంతతి వారే, మరియు బాలుర వలె వారికి సున్నతి చేయకపోయినప్పటికీ, ఈ వాగ్దానం ద్వారా దేవుడు నిజంగా వారి దేవుడే.
సున్నతి నిబంధన ద్వారా దేవుడు బాలురను, బాలికలను ఇద్దరినీ అంగీకరించి, వారి దేవుడని వారు ఇప్పుడు విశ్వసిస్తే, బాప్తిస్మ నిబంధన ద్వారా ఆయన మన పిల్లలను కూడా ఎందుకు అంగీకరించకూడదు? ఆయన కేవలం యూదులకు మాత్రమే కాక అన్యజనులకు, ప్రత్యేకంగా క్రైస్తవులకు మరియు విశ్వసించేవారికి కూడా దేవుడిగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నానని మనకు వాగ్దానం చేశారు (రోమా 3:29). అబ్రాహాము నుండి వారు వంశపారంపర్యంగా వచ్చినందున, ఆయన విశ్వాసం ద్వారా వారు దేవుని ప్రజలుగా మారడానికి బాలుర సున్నతి బాలురకు, బాలికలకు ఇద్దరికీ ప్రయోజనం చేకూరుస్తే, వారు తీసుకురాబడిన మరియు ఆయన ద్వారా ఆశీర్వదించబడిన క్రీస్తు యోగ్యత వలన ప్రతి ఒక్కరూ దేవుని ప్రజలలో సభ్యులుగా మారడానికి బాప్తిస్మం ఎంతగానో సహాయపడకూడదు. అనాబాప్టిస్టుల పునాది ఎంత అస్థిరమైనదో మరియు దానిపై వారు ఎంత వ్యర్థంగా కడుతున్నారో ప్రతి ఒక్కరూ తెలుసుకోవాలి.
అయితే, ఆయన పిల్లలకు బాప్తిస్మమివ్వమని ఆజ్ఞాపించలేదు, అపొస్తలుల వ్రాతలలో గానీ పత్రికలలో గానీ దాని ప్రస్తావన లేదు అని మీరు అంటారు. అందుకు నేను జవాబిస్తాను, ఆయన పెద్దలకు గానీ, పురుషులకు గానీ, స్త్రీలకు గానీ బాప్తిస్మమివ్వమని ప్రత్యేకంగా ఆజ్ఞాపించలేదు, కాబట్టి మనం ఎవరికీ బాప్తిస్మమివ్వకపోవడమే మంచిది. కానీ, "మీరు వెళ్లి నా నామమున అన్యజనులందరికి బాప్తిస్మమివ్వండి," మొదలైనవి చెప్పినప్పుడు, ఆయన అన్యజనులందరికీ, ఎవరినీ మినహాయించకుండా బాప్తిస్మమివ్వమని మనకు ఆజ్ఞాపించాడు (మత్తయి 28[:19]). ఇప్పుడు, అన్యజనులలో పిల్లలు అధికభాగం ఉన్నారు. అపొస్తలుల కార్యములలో మరియు పౌలు పత్రికలలో కుటుంబాలన్నిటికీ ఎలా బాప్తిస్మమిచ్చారో మనం చదువుతాము, మరియు నిశ్చయంగా కుటుంబంలో పిల్లలు ఒక మంచి భాగమే. కాబట్టి, క్రీస్తు మనకు అన్యజనులందరికీ, మినహాయింపు లేకుండా బోధించి బాప్తిస్మమివ్వమని ఆజ్ఞాపించినట్లే, అపొస్తలులు కూడా అలాగే చేసి, కుటుంబంలో ఉన్నవారందరికీ బాప్తిస్మమిచ్చారని అనిపిస్తుంది. బాధ కలిగించే ఆత్మలు చిన్నవారికీ, పెద్దవారికీ మధ్య భేదాన్ని చూపడానికి ప్రయత్నిస్తాయని వారు గమనించకుండా ఉండకపోయి ఉంటే, ఈ విషయాన్ని మరింత స్పష్టంగా పరిగణించి ఉండేవారు. ఎందుకంటే, అన్ని పత్రికలలోనూ క్రైస్తవుల మధ్య వ్యక్తుల పట్ల ఎలాంటి గౌరవం లేదా భేదం ఉండకూడదని వారు చాలా ఎక్కువగా వ్రాశారు. ఎందుకంటే, 1 యోహాను 2[:14]లో పరిశుద్ధ యోహాను చిన్నపిల్లలకు, వారు తండ్రిని తెలుసుకోవాలని వ్రాశాడు. మరియు, పరిశుద్ధ అగస్టీన్ వ్రాసినట్లుగా, పిల్లల బాప్తిస్మం అపొస్తలుల నుండి వచ్చింది.7 కాబట్టి అనబాప్టిస్టులు ప్రతి విషయంలోనూ ప్రమాదకరంగా ప్రవర్తిస్తున్నారు.
వారు తమ మీద తమకే నమ్మకం లేకపోవడమే కాకుండా, ఆమోదించబడిన సంప్రదాయానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తారు మరియు తమ సొంత ఊహల నుండి దేవుడు సృష్టించని భేదాలను వ్యక్తుల మధ్య సృష్టిస్తారు. ఎందుకంటే, తాము తగినంతగా లొంగదీయబడలేదని వారు వాదించినప్పటికీ, వారు ఎంతటి కలహప్రియులైనా సరే, అటువంటి అనిశ్చితమైన కారణాలతో తిరిగి బాప్తిస్మం ఇవ్వడంలో తాము చేసిన తప్పు గురించి ఆందోళన చెంది, భయపడాలి. ఎందుకంటే, వారు అంత అనిశ్చితంగా ఉండటంలోనే తప్పు చేశారని ఇప్పటికే వారికి రుజువైంది. ఎందుకంటే దైవిక విషయాలలో సందేహాస్పదమైన కారణాలపై కాకుండా, నిశ్చితమైన కారణాలపై ఆధారపడి వ్యవహరించాలి.
102 ఎందుకంటే, ఒక అనబాప్టిస్ట్ (అనగా, అతను మొండిగా ఉండకుండా, నేర్చుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉంటే) ఈ విషయాన్ని వింటే, అనగా, క్రీస్తు వచ్చి అతని తల్లి నోటి ద్వారా మాట్లాడినప్పుడు యోహాను విశ్వసించి పరిశుద్ధపరచబడినట్లే, బాప్తిస్మమిచ్చువాని నోటి ద్వారా క్రీస్తు బాప్తిస్మములో ఒక బిడ్డతో మాట్లాడినప్పుడు ఆ బిడ్డ విశ్వాసి అవుతాడు, ఎందుకంటే అది ఆయన వాక్యము, ఆయన ఆజ్ఞ, మరియు ఆయన వాక్యము ఫలము లేకుండా ఉండదు, అప్పుడు ఆ అనబాప్టిస్ట్ అది అలా ఉండవచ్చని అంగీకరించాలి, దానిని అతను పూర్తిగా మరియు దృఢంగా తిరస్కరించలేడు, లేదా దానికి వ్యతిరేకంగా ఏ లేఖనాన్ని ఉదహరించలేడు. కానీ అతను దానిని స్పష్టంగా మరియు ఒప్పించే విధంగా తిరస్కరించలేకపోతే, అప్పుడు అతను తన పునశ్బాప్తిస్ను దృఢంగా సమర్థించుకోలేడు. ఎందుకంటే అతను పునశ్బాప్తిస్ను సమర్థించాలంటే, బాప్తిస్మము పొందినప్పుడు పిల్లలు విశ్వాసం లేకుండా ఉంటారని మొదట దృఢంగా నిరూపించాలి. అతని తర్కం అంతటా అనిశ్చితంగా మరియు అహంకారపూరితంగా ఉందని తగినంతగా నిరూపించబడిందని నేను భావిస్తున్నాను.
అయినప్పటికీ, పిల్లలు బాప్తిస్మం పొందినప్పుడు వారికి విశ్వాసం లేదని వారు నిరూపించగలిగినా, దానివల్ల నాకు ఎలాంటి తేడా ఉండదు. ఆ తర్వాత విశ్వాసం లేదా విశ్వాస ప్రకటన ఉండవలసి ఉన్నప్పుడు, వారు మళ్ళీ బాప్తిస్మం ఇవ్వడానికి గల కారణాన్ని నేను తెలుసుకోవాలనుకుంటాను. ఎందుకంటే, వారు విశ్వాసం లేకుండా బాప్తిస్మం పొందారని, కాబట్టి వారికి మళ్ళీ బాప్తిస్మం ఇవ్వాలని చెప్పడం సరిపోదు. దానికి కొంత కారణం అవసరం. మీరు అది సరైన బాప్తిస్మం కాదని అంటున్నారు. అది ఇప్పటికీ బాప్తిస్మమే అయితే, దానివల్ల ఏమవుతుంది? అది సరిగ్గా స్వీకరించబడిందా లేదా అనే దానితో సంబంధం లేకుండా, అది స్వతహాగా సరైన బాప్తిస్మమే. ఎందుకంటే, విశ్వాసం ఉన్నప్పుడు ఎలాగైతే మాటలు పలకబడ్డాయో మరియు బాప్తిస్మానికి సంబంధించినవన్నీ సంపూర్ణంగా చేయబడ్డాయో, అలాగే ఇప్పుడు కూడా చేయబడ్డాయి. ఒక విషయం స్వతహాగా సరైనదైతే, అది సరిగ్గా స్వీకరించబడకపోయినా మీరు దానిని పునరావృతం చేయనవసరం లేదు. మీరు తప్పుగా ఉన్నదాన్ని సరిదిద్దుతారు, అంతేగాని మొత్తం మళ్ళీ చేయనవసరం లేదు. దుర్వినియోగం ఒక పదార్థం యొక్క స్వభావాన్ని మార్చదు, నిజానికి అది ఆ పదార్థాన్ని రుజువు చేస్తుంది.8 పదార్థం ఉనికిలో ఉంటే తప్ప దుర్వినియోగం ఉండదు.
బాప్తిస్మము పొందిన పది సంవత్సరాల తరువాత విశ్వాసము కనబడినప్పుడు, బాప్తిస్మము అన్ని విధాలా సరిగా చేయబడిన యెడల, రెండవ బాప్తిస్మము యొక్క అవశ్యకత ఏమిటి? ఎందుకనగా, బాప్తిస్మము కోరిన ప్రకారముగా అతడు ఇప్పుడు విశ్వసించుచున్నాడు. విశ్వాసము బాప్తిస్మము కొరకు కలిగినది కాదు, గాని విశ్వాసము కొరకు బాప్తిస్మము కలిగినది. విశ్వాసము కలిగినప్పుడు, బాప్తిస్మము సంపూర్ణమగును. రెండవ బాప్తిస్మము అవశ్యకము కాదు.
ఒక స్త్రీ ఒక పురుషుని పట్ల భార్యకు ఉండాల్సిన ప్రేమ ఏమాత్రం లేకుండా, అయిష్టంగా పెళ్లి చేసుకున్నట్లు ఇది ఉంటుంది. దేవుని దృష్టిలో ఆమె అతని నిజమైన భార్యగా పరిగణించబడదు. కానీ రెండు సంవత్సరాల తరువాత ఆమెకు అతనిపై ప్రేమ కలుగుతుంది. అప్పుడు, ఆమె ఇంతకుముందు భార్య కానట్లుగా, మొదటి నిశ్చితార్థం మరియు వివాహం వ్యర్థమైనట్లుగా, రెండవ నిశ్చితార్థం అవసరమా, రెండవ వివాహం జరపాలా? నిస్సందేహంగా, మీరు అలా నమ్మితే మిమ్మల్ని అవివేకిగా పరిగణిస్తారు, ప్రత్యేకించి ఇప్పుడు ఆమె తన హక్కును పొంది, తాను సరిగ్గా అంగీకరించని ఆ పురుషునితో సరిగ్గా కలిసి జీవిస్తున్నందున అంతా సక్రమంగా ఉంది. అలాగే, ఒక వయోజనుడు తప్పుగా బాప్తిస్మం పొంది, ఒక సంవత్సరం తరువాత విశ్వాసానికి వస్తే, అయ్యా, అతనికి మళ్ళీ బాప్తిస్మం ఇవ్వాలని మీ ఉద్దేశమా? అతను సరైన బాప్తిస్మాన్ని తప్పుగా పొందాడు అని మీరు అంటున్నారని నేను వింటున్నాను. అతని అనుచిత ప్రవర్తన బాప్తిస్మాన్ని అనుచితం చేస్తుంది. అలాంటప్పుడు, దేవుని మంచి మరియు అజేయమైన క్రమం కంటే మానవ తప్పిదం మరియు దుష్టత్వం బలంగా ఉండాలా? దేవుడు సీనాయి పర్వతం మీద ఇశ్రాయేలు ప్రజలతో ఒక నిబంధన చేసాడు. కొందరు ఆ నిబంధనను సరిగా, విశ్వాసంతో స్వీకరించలేదు. ఇప్పుడు వీరు తరువాత విశ్వాసమునకు వచ్చినట్లయితే, అయ్యా, ఆ నిబంధన చెల్లనిదిగా పరిగణించబడాలా, మరియు నిబంధనను పునరుద్ధరించడానికి దేవుడు సీనాయి పర్వతం మీద ప్రతి ఒక్కరి వద్దకు తిరిగి రావాలా?
అదేవిధంగా దేవుడు పది ఆజ్ఞల బోధను ఏర్పాటు చేస్తాడు. కానీ కొంతమంది వాటిని సరిగ్గా వినకపోయినా, కేవలం చెవులతోనే గ్రహిస్తారు కాబట్టి, అవి పది ఆజ్ఞలు కావు, అవి నిష్ప్రయోజనం. అందువల్ల దేవుడు పాత ఆజ్ఞల స్థానంలో పది కొత్త ఆజ్ఞలను జారీ చేయాలి. ప్రజలు సరిగ్గా మార్పు చెంది, అసలైన పది ఆజ్ఞలను పాటిస్తే సరిపోదు. శాశ్వతంగా నిలిచియుండే దేవుని వాక్యం [యెషయా 40:6–9; 1 పేతురు 1:24], మనుషులు మారినప్పుడల్లా మరియు కొత్తదనాన్ని కోరుకున్నప్పుడల్లా మార్చబడి, నవీకరించబడవలసి రావడం ఒక విచిత్రమైన పరిస్థితి. అయినప్పటికీ, అది స్థిరంగా మరియు ప్రత్యేకంగా నిలిచి ఉంటుంది, తద్వారా ఇప్పుడు దానిని అంటుకోనివారు లేదా దాని నుండి పడిపోయినవారు, తిరిగి వచ్చి పట్టుకోవడానికి ఒక కదలని బండను కలిగి ఉంటారు. ప్రజలు తమ ప్రభువును చంపాలనే ఉద్దేశంతో ఆయనకు విధేయత చూపి, మూడు రోజుల తర్వాత పశ్చాత్తాపపడి, ఆయనకు హృదయపూర్వకంగా విధేయత చూపిస్తే, ఇక్కడ విధేయత యొక్క షరతులను కొత్తగా ఏర్పాటు చేయవలసిన అవసరం ఉంటుందా? ఖచ్చితంగా కాదు, ఎందుకంటే పూర్వం ద్రోహపూరితంగా ఉన్న వారి విధేయత ఇప్పుడు నిష్కపటమైనది.
మనం వారి వాదనను అనుసరిస్తే, మనం నిరంతరం బాప్తిస్మం ఇస్తూనే ఉండాలి. ఎందుకంటే, "విశ్వసించిన ప్రతివాడు" అనే వచనాన్ని నేను నా వెంట తీసుకువెళ్లి, పడిపోయిన లేదా విశ్వాసం లేని క్రైస్తవుడిని నేను చూసినప్పుడల్లా, ఇతనికి విశ్వాసం లేదు, కాబట్టి ఇతని బాప్తిస్మం నిష్ఫలమైనది; ఇతడు మరలా బాప్తిస్మం పొందాలి అని చెబుతాను. ఒకవేళ అతడు రెండోసారి పడిపోతే, చూడు, ఇతనికి విశ్వాసం లేదు, ఇతని మొదటి బాప్తిస్మంలో ఏదో లోపం ఉండి ఉండాలి అని నేను మళ్ళీ చెబుతాను. అతడు మూడోసారి బాప్తిస్మం పొందవలసి ఉంటుంది, ఆ విధంగా కొనసాగుతూనే ఉంటుంది. అతడు పడిపోయినప్పుడల్లా లేదా అతని విశ్వాసం గురించి సందేహం కలిగినప్పుడల్లా, అతడు విశ్వసించడం లేదు, అతని బాప్తిస్మం లోపభూయిష్టమైనది అని నేను చెబుతాను. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, "విశ్వసించిన ప్రతివాడు" అనే వచనానికి న్యాయం చేయాలంటే, అతడు మళ్లీ ఎన్నడూ పడిపోకుండా లేదా విశ్వాసం లేకుండా ఉండకుండా ఉండేందుకు, అతడు మళ్లీ మళ్లీ బాప్తిస్మం పొందవలసి ఉంటుంది. చెప్పండి, అప్పుడు ఏ క్రైస్తవుడైనా తగినంతగా బాప్తిస్మం పొందినవాడవుతాడా లేదా తన బాప్తిస్మం సరైనదని భావిస్తాడా?
103 పూర్తయిందా? అయితే, ఒక క్రైస్తవుడు విశ్వాసం నుండి పడిపోయినా లేదా సంవత్సరానికి వెయ్యిసార్లు పాపం చేసినా కూడా, బాప్తిస్మం నిజంగా సరైనదిగా మరియు సరిపోతుంది. ప్రతిసారీ తిరిగి బాప్తిస్మం పొందవలసిన అవసరం లేకుండా, అతను తనను తాను సరిదిద్దుకుని విశ్వాసిగా మారితే చాలు. అలాంటప్పుడు, ఒక వ్యక్తి నిజంగా విశ్వసించే క్రైస్తవుడిగా మారితే, మొదటి బాప్తిస్మం ఎందుకు సరిపోదు మరియు సరైనది కాదు? విశ్వాసరాహిత్యం ముందు వచ్చినా లేదా తరువాత వచ్చినా బాప్తిస్మంలో తేడా లేదు కాబట్టి, బాప్తిస్మం విశ్వాసం మీద ఆధారపడదు. కానీ విశ్వాసం లోపిస్తే, "విశ్వసించిన ప్రతివాడు" అనే వచనానికి అనుగుణంగా మనం బాప్తిస్మం యొక్క స్వభావాన్ని మార్చాలని అనబాప్టిస్టులు మనల్ని నమ్మించాలనుకుంటున్నారు.
అందువల్ల నేను వాదించేదేమిటంటే, పిల్లలకు విశ్వాసం లేదనే తమ సిద్ధాంతాన్ని అనాబాప్టిస్టులు నిరూపించగలిగినప్పటికీ (అది వారు చేయలేరు), దేవుడు స్థాపించిన సరైన బాప్తిస్మాన్ని తప్పుగా మరియు సరిగా స్వీకరించలేదనే దానికంటే ఎక్కువ వారు నిరూపించి ఉండరు. కానీ ఎవరైతే కేవలం ఒక దుర్వినియోగాన్ని మాత్రమే నిరూపిస్తారో, వారు ఆ దుర్వినియోగాన్ని సరిదిద్దాలని మాత్రమే నిరూపిస్తారు కానీ ఆ విషయాన్ని మార్చాలని కాదు. ఎందుకంటే దుర్వినియోగం ఒక వస్తువు యొక్క స్వభావాన్ని మార్చదు.9 ఒక దొంగ దొంగిలించి దుర్వినియోగం చేసినంత మాత్రాన బంగారం గడ్డిగా మారదు. ఒక వడ్డీ వ్యాపారి అక్రమంగా సంపాదించినంత మాత్రాన వెండి కాగితంగా మారదు. కాబట్టి అనాబాప్టిస్టులు బాప్తిస్మం యొక్క దుర్వినియోగాన్ని మాత్రమే నిరూపిస్తారు కాబట్టి, ఆ దుర్వినియోగాన్ని సరిదిద్దే క్రమంలో బాప్తిస్మాన్నే మార్చి, కొత్తగా చేయాలని వారు కోరుకున్నప్పుడు, వారు దేవునికి, ప్రకృతికి, మరియు హేతువుకు వ్యతిరేకంగా ప్రవర్తిస్తారు. మతభ్రష్టులందరూ సువార్త విషయంలో ఇలాగే చేస్తారు. వారు దానిని తప్పుగా గ్రహించి, ఒక దుర్వినియోగంతో ముడిపెట్టి తప్పుగా వింటారు, ఆపై దానిని మార్చి, దాని నుండి ఒక కొత్త సువార్తను చేయడానికి తొందరపడతారు.
కాబట్టి ఏ విధంగా చూసినా అనబాప్టిస్టులు పొరపాటులో ఉన్నారు. వారు మనిషి యొక్క తప్పులు మరియు దురాగతాల కారణంగా బాప్టిజం తప్పు అని పిలుస్తూ, దేవుని క్రమాన్ని దూషించి, అగౌరవపరుస్తున్నారు, అయినప్పటికీ మనిషి యొక్క తప్పులు మరియు దురాగతాల గురించిన వారి వాదన కూడా నమ్మశక్యంగా లేదు.
అయితే, వారి మధ్య క్రియల మీద [వెర్క్ట్యూఫెల్] నమ్మకాన్ని ప్రోత్సహించే ఒక సైతాను ఉన్నాడు. వాడు విశ్వాసం ఉన్నట్లు నటిస్తాడు, కానీ నిజానికి వాడు మనసులో ఒక క్రియను ఉంచుకుంటాడు. పేద ప్రజలు ఒక క్రియ మీద ఆధారపడేలా చేయడానికి వాడు విశ్వాసం అనే పేరును, ముసుగును వాడుకుంటాడు. పోప్ పరిపాలన కాలంలో, విధేయత క్రియగా భావించి మనలను సంస్కారానికి నడిపించినట్లే ఇది జరిగింది. ఎందుకంటే, ఎవరూ తమ విశ్వాసాన్ని పెంపొందించుకోవడానికి వెళ్ళలేదు, కానీ మనం సంస్కారాన్ని స్వీకరించినప్పుడు అంతా ముగిసిపోయింది మరియు ఆ క్రియ పూర్తయింది. కాబట్టి ఇక్కడ కూడా అనబాప్టిస్టులు ఒక క్రియ వైపు ప్రోత్సహిస్తున్నారు, తద్వారా ప్రజలు బాప్తిస్మం పొందినప్పుడు అంతా సరిగ్గా మరియు సంపూర్ణంగా ఉందని వారు నమ్మకం కలిగి ఉంటారు. వాస్తవానికి వారు విశ్వాసానికి పెద్దగా శ్రద్ధ చూపరు, కానీ దానిని పొగుడుతున్నట్లు మాత్రమే కనిపిస్తారు. ఎందుకంటే, మనం ఇదివరకే చెప్పినట్లుగా, వారికి విశ్వాసం గురించి ముందుగానే నిశ్చయత ఉంటే, వారు మళ్ళీ ఎవరికీ బాప్తిస్మం ఇవ్వరు. వారు క్రియల మీద ఆధారపడకుండా, విశ్వాసం కోసం తీవ్రంగా వెతికితే, మళ్ళీ బాప్తిస్మం ఇవ్వడానికి సాహసించరు. మొదటి బాప్తిస్మములో ఒకసారి పలకబడిన, మార్పులేని దేవుని వాక్యము ఎల్లప్పుడూ నిలిచియుండును. తద్వారా, వారు కోరుకుంటే, ఆ తరువాత దానిపై విశ్వాసముంచగలరు, మరియు వారు కోరుకున్న బాప్తిస్మము పొందిన నీటిని కూడా విశ్వాసముతో స్వీకరించగలరు. వారు ఆ వాక్యమును నూరుసార్లు ఎదిరించినప్పటికీ, అది మొదటి బాప్తిస్మములో పలకబడిన వాక్యముగానే నిలిచియుండును. దాని శక్తి, అది అనేకసార్లు పునరావృతం చేయబడటం వలన గానీ లేదా కొత్తగా పలకబడటం వలన గానీ కలగదు, కానీ అది ఒక్కసారి పలకబడాలని ఆజ్ఞాపించబడింది అనే వాస్తవం నుండి కలుగుతుంది.
విశ్వాసము వలన కలుగు నీతిని విడిచిపెట్టి, కర్మల వలన కలుగు నీతిని స్వీకరించేలా ఒక క్రైస్తవుని చేత బలవంతం చేయించగలగడం అపవాది యొక్క అద్భుత సృష్టి. పౌలు వ్రాసినట్లుగా, గలతీయులు మరియు కొరింథీయులు తమ విశ్వాసములో బాగుండి క్రీస్తునందు సరిగా నడుచుకొనుచుండగా [గలతీ. 5:7], వాడు వారిని కర్మల వైపు బలవంతపెట్టాడు. కాబట్టి ఇప్పుడు, వాడు జర్మన్లు సువార్త ద్వారా క్రీస్తును చక్కగా ఒప్పుకొని, వారు విశ్వసించవలసిన రీతిలో విశ్వసించి, తద్వారా దేవుని దృష్టిలో నీతిమంతులుగా ఉండటాన్ని చూస్తుండగా, వాడు జోక్యం చేసుకొని, ఆ నీతి వ్యర్థమైనదన్నట్లుగా దాని నుండి వారిని లాగివేసి, ఇదే శ్రేష్ఠమైన నీతి అన్నట్లుగా వారిని తిరిగి బాప్తిస్మం తీసుకునేలా నడిపిస్తాడు. ఈ విధంగా వాడు వారి పూర్వపు నీతి నిష్ఫలమైనదని తిరస్కరించి, ఒక అబద్ధపు నీతికి బలి అయ్యేలా చేస్తాడు. నేను ఏమి చెప్పాలి? జర్మన్లమైన మేము సత్యమైన గలతీయులముగా ఉన్నాము మరియు ఉంటాము.10 ఎందుకంటే, తిరిగి బాప్తిస్మం పొందుటకు అనుమతించుకొనువాడు తన పూర్వపు విశ్వాసమును, నీతిని తిరస్కరించి, పాపమునకును, శిక్షకును దోషి అవుతాడు. అన్నిటికంటే అటువంటి ప్రవర్తన అత్యంత భయంకరమైనది. సెయింట్ పాల్ చెప్పినట్లుగా, గలతీయులు తమను తాము సున్నతి చేయించుకోవడం ద్వారా క్రీస్తును పాపానికి దాసునిగా చేసి, క్రీస్తు నుండి తమను తాము వేరు చేసుకున్నారు [గలతీ. 5:4].
మనం సరిగా బాప్తిస్మం పొందలేదు కాబట్టి, మనకు సరైన ఆత్మ గానీ, బోధన గానీ ఉండదన్నట్లుగా, మన బోధను తృణీకరించదగినదిగా కనబడేలా చేయడానికి సాతాను మనకు వ్యతిరేకంగా ఈ పనులు చేస్తాడు. కానీ దాని ఫలముల వలన ఆ చెట్టును మనం గుర్తిస్తాము [మత్తయి 7:16f.]. ఎందుకంటే, దేవుని కృప వలన మన పక్షాన ఉన్నవారి వలె, లేఖనాలను అంత నైపుణ్యంగా నిర్వహించి, వ్యాఖ్యానించగల మనుషులు పాపస్వాములలో గానీ, ఈ తిరుగుబాటు ఆత్మలలో గానీ మనకు కనబడరు. ఇది ఆత్మ వరములలో అల్పమైనది కాదు (1 కొరింథీయులకు 12[:10]). వారిలో అపవాది యొక్క సహజ ఫలాన్ని మనం చూస్తాము, అదేమిటంటే, వారిలో కొందరు పునశ్బాప్తిస్మం పొందినందువల్ల భార్యను, బిడ్డను, ఇంటిని, భూమిని విడిచిపెడతారు మరియు ఏ అధికారమును గుర్తించరు. అయినప్పటికీ, తన వారిని పోషించనివాడు తన విశ్వాసాన్ని విడిచిపెట్టినవాడై, అవిశ్వాసి కంటే అధ్వాన్నమైనవాడని పరిశుద్ధ పౌలు బోధిస్తున్నాడు (1 తిమోతి 6 [5:8]). మరియు 1 కొరింథీయులకు 7[:13]లో, విశ్వాసియైన భార్య అవిశ్వాసియైన భర్తకు విడాకులు ఇవ్వకూడదనేది తన కోరికగా ఆయన వ్యక్తపరిచాడు. వ్యభిచారం కారణంగా వివాహం విచ్ఛిన్నమైతే తప్ప, క్రీస్తు కూడా వివాహ బంధం విచ్ఛిన్నం కావాలని కోరుకోడు. మన ఆత్మ ప్రతి స్థితిలోనూ అలా ఉండాలని అనుమతించడమే కాకుండా ఆజ్ఞాపిస్తుంది.
- 104 నిలిచియుండాలి మరియు గౌరవించబడాలి, మరియు విశ్వాసం ప్రేమతో శాంతియుతంగా వ్యక్తమవ్వాలి [గలతీ. 5:6 చూడండి], తద్వారా మన బోధనపై ఎలాంటి తిరుగుబాటు లేదా ఫిర్యాదును న్యాయంగా ఆపాదించలేరు. పాపిస్టులు తమ అబద్ధాలతో అన్ని రకాల అనర్థాలకు మనల్ని నిందిస్తారు, కానీ ఇక్కడ చాలా సందర్భాలలో వారి సొంత మనస్సాక్షే వారికి న్యాయనిర్ణేతగా ఉంటుంది.
యాజకునికి లేదా బాప్తిస్మమిచ్చువానికి విశ్వాసం లేకపోతే బాప్తిస్మము ప్రయోజనకరం కాదనే వారి వాదనను కూడా ఇది ఖండిస్తుంది. ఎందుకంటే, ఒకవేళ సెయింట్ పీటర్ బాప్తిస్మమిచ్చినప్పటికీ, ఆ క్షణంలో అతను విశ్వాసంతో ఉన్నాడో లేక సందేహంతో ఉన్నాడో ఎవరూ కచ్చితంగా తెలుసుకోలేరు. ఎందుకంటే అతని హృదయాన్ని ఎవరూ గ్రహించలేరు. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, బోధించి, బాప్తిస్మమిచ్చిన వారిలో కొందరు ఎంత అపవిత్రులుగా ఉన్నారో చూసినప్పుడు, అటువంటి వాదనలే ఒకప్పుడు డోనాటిస్టులు11 తమను తాము వేరుచేసుకుని, తిరిగి బాప్తిస్మమివ్వడానికి దారితీశాయి.
క్రీస్తు బాప్తిస్మాన్ని తన వాక్యం మరియు ఆజ్ఞపై ఆధారపడి ఇచ్చినప్పటికీ, వారు దానిని మనుషుల పవిత్రతపై ఆధారపడటం ప్రారంభించారు. అది మన తిరుగుబాటు స్వభావాల, అనగా ఈ సంస్కారానికి శత్రువుల ప్రయత్నం కూడా. వాస్తవానికి, సత్యం మరియు లేఖనాలు తమను అలా చేయమని బలవంతం చేస్తున్నాయని వారు వాదిస్తారు, కానీ అయినప్పటికీ వారు అబద్ధం చెబుతారు. తాము విశ్వాసం కలిగి ఉన్నామని మరియు పూర్తిగా పవిత్రులమని ప్రపంచమంతా నిశ్చయించుకున్నట్లుగా, ఏ దుర్మార్గుడైనా సంస్కారపు రొట్టెలోకి క్రీస్తును తీసుకురావచ్చని వారు (కొన్నిసార్లు వారు అనుభవించినట్లుగా) ఆగ్రహిస్తారు. తమ కంటిలోని దూలాన్ని మరచిపోయి, దుష్టత్వాన్ని తీవ్రంగా ఖండించి, ఇతరులను దుర్మార్గులని పిలిచే వారిలాగే, వారు కూడా దేవుని దృష్టిలో తాము గొప్ప దుర్మార్గులం కానట్లు నటిస్తారు.