మొదటి భాగం. దేవుని విశ్రాంతి, సబ్బాతు యొక్క పవిత్రీకరణ మరియు

కాబట్టి, పరిశుద్ధ లేఖనాలు మన ముందు ఉంచిన మానవ సృష్టి యొక్క ప్రధాన అంతిమ లక్ష్యం ఏమిటంటే, మానవుడు దేవునితో శాశ్వతంగా జీవించాలనే దైవిక ఉద్దేశ్యంతో దేవుని పోలికలో సృష్టించబడ్డాడు, మరియు ఈ భూమిపై ఉన్నంత కాలం అతను దేవునిని స్తుతించి ఘనపరచాలి, ఆయనకు కృతజ్ఞతలు తెలపాలి మరియు ఆయన వాక్యానికి సంపూర్ణ సహనంతో విధేయులుగా ఉండాలి. మరియు ఈ జీవితంలో అన్ని బలహీనతలతో ఉన్నప్పటికీ, కృప ద్వారా ఏదో ఒక విధంగా ఈ అంతిమ లక్ష్యాన్ని మనం సాధిస్తాము, మరియు రాబోయే జీవితంలో దానిని సంపూర్ణంగా పొందుతాము. ఈ విషయాల గురించి తత్వవేత్తలకు ఏమీ తెలియదు. అందువల్ల, వాక్యము లేదా వేదాంతం లేని చోట, లోకం తన జ్ఞానపు శిఖరాగ్రంలో ఉన్నప్పటికీ, గాఢమైన అజ్ఞానంలో కూరుకుపోయి ఉంది. ఎందుకంటే వాక్యము లేని మనుష్యులకు తమ ఆరంభం లేదా అంతం గురించి ఏమీ తెలియదు. మనం సమృద్ధిగా చూపినట్లుగా, ఈ విషయాలలో దేనినీ తెలుసుకోవడానికి గానీ, ఈ ఉన్నతమైన ఆశీర్వాదాలలో పాలుపంచుకోవడానికి గానీ సృష్టించబడని ఇతర జీవుల గురించి నేను ప్రస్తావించడం లేదు.

భాగం V. వివాహ వ్యవస్థ మరియు కుటుంబం.

2:22. యెహోవా దేవుడు ఆ పురుషుని నుండి తీసిన ప్రక్కటెముకతో ఒక స్త్రీని చేసి, ఆమెను ఆ పురుషుని యొద్దకు తీసుకొని వచ్చెను.

ఇది మళ్ళీ ఒక కొత్త పదబంధం, ఇంతకు ముందెన్నడూ విననిది. ఆదికాండము 1:26లో ఉన్నట్లుగా మోషే "సృష్టించుట" లేదా "చేయుట" అనే క్రియను ఉపయోగించలేదు; కానీ "కట్టుట" అనే క్రియను ఉపయోగించాడు. ఇంత విలక్షణమైన పదజాలం వెనుక ఏదో గొప్ప రహస్యం దాగి ఉందని వ్యాఖ్యాతలందరూ నిర్ధారణకు రావడానికి ఇది కారణమైంది. స్త్రీ శరీరం యొక్క కొత్త రూపాన్ని సూచించడమే దీని ఉద్దేశ్యమని లైరా, తన రబ్బీ సొలొమోనుతో ఏకీభవిస్తాడు. ఎందుకంటే, భవనాల ఆకారం అడుగు భాగంలో వెడల్పుగా, పై భాగంలో సన్నగా ఉన్నట్లే, స్త్రీల శరీరాలు మధ్య భాగంలో వెడల్పుగా, పై భాగాలలో మరింత సంకుచితంగా ఉంటాయని, పురుషులకు వెడల్పాటి ఛాతి, వెడల్పాటి భుజాలు ఉంటాయని అతను అంటాడు. కానీ ఇవి కేవలం శరీరంలోని కొన్ని భాగాల ప్రత్యేకతలు మాత్రమే; అయితే లేఖనం శరీరాన్ని మొత్తంగా గురించి మాట్లాడుతోంది, దానిని ఒక భవనం అని పిలుస్తోంది; మత్తయి 12:29లో క్రీస్తు స్వయంగా శరీరాన్ని మనిషి ఇల్లు అని పిలిచినట్లే.

మరికొందరు రూపకాలంకారాన్ని ఆశ్రయించి, లేఖనాలలో స్త్రీని సంఘానికి ఉపమానంగా పేర్కొనడం వలన, ఇక్కడ ఆమెను "ఒక కట్టడం" అని పిలిచారని అంటారు. ఒక ఇంట్లో గోడలు, దూలాలు, కప్పు మొదలైన వివిధ భాగాలు ఉన్నట్లే, పరిశుద్ధాత్మచే సూచించబడిన సంఘంలో కూడా ఉంటాయి.

శరీరాన్ని ఒక ఉపమానంగా తీసుకుంటే, దాని అవయవాల వైవిధ్యం కారణంగా, ఆత్మలో వివిధ పదవులు మరియు నిర్వాహకులు ఉంటారు. నా విషయానికొస్తే, స్త్రీ యొక్క కట్టడం గురించి ఇక్కడ చెప్పబడిన దానిని క్రీస్తుకు మరియు ఆయన సంఘానికి అన్వయించాలని కోరుకునే వారు ముందుకు తెచ్చే ఏ విషయానికైనా నేను ఏమాత్రం అసంతృప్తిగా లేను. కానీ ఈ అభిప్రాయాలన్నీ చివరికి ఒక రూపకం మాత్రమే కాబట్టి, ఈ వాక్యభాగం యొక్క చారిత్రక మరియు సరైన అర్థాన్ని శ్రద్ధగా శోధించి, నిలుపుకోవాలి. ఎందుకంటే, ఇక్కడ ఒక స్త్రీని, ముఖ్యంగా వివాహిత స్త్రీని, రూపకంగా కాకుండా, చారిత్రకంగా మరియు వాస్తవంగా పవిత్రంగా "ఒక కట్టడం" అని పిలవడం జరిగింది. మరియు లేఖనాలు సార్వత్రికంగా ఈ వ్యక్తీకరణ రూపాన్ని ఉపయోగిస్తాయి.

అందుకే రాహేలు యాకోబుతో, "నా దాసి అయిన బిల్హాను తీసుకో, ఆమె వలన నేను కూడా బలపరచబడతాను" అని చెప్పింది (ఆదికాండము 30:3). లేఖనాలు శారాను గూర్చి కూడా ఇదే విధంగా మాట్లాడుతున్నాయి (ఆదికాండము 16:2). మరియు నిర్గమకాండములో, మంత్రసానులను గూర్చి, "యెహోవా వారికి ఒక మందిరమును కట్టించెను" అని చెప్పబడింది (నిర్గమకాండము 1:21); అంటే, రాజు ఆజ్ఞకు విరుద్ధంగా వారు తన ప్రజలైన ఇశ్రాయేలీయులకు చేసిన సేవలకు ప్రతిఫలంగా, యెహోవా వారికి ఒక గృహమును, కుటుంబమును అనుగ్రహించి ఆశీర్వదించాడు. అలాగే దావీదు చరిత్రలో, యెహోవా కొరకు ఒక మందిరమును కట్టాలని అతని హృదయంలో తలచినప్పుడు, నాతాను ద్వారా దేవుని నుండి అతనికి ఈ జవాబు లభించింది, "ఇదియుగాక, నేను నీతో చెప్పునదేమనగా, యెహోవా నీకు ఒక మందిరమును కట్టించును," 1.

అందువల్ల, సంతానోత్పత్తి ఫలాలను ఇవ్వడం మరియు సంతానాన్ని పెంచడం వలన, స్త్రీని ఒక గృహ "భవనం" అని పిలవడం లేఖనాలలో చాలా సాధారణమైన వ్యక్తీకరణ. కానీ, ఆదాము పతనమవకుండా ఉండి ఉంటే ఉనికిలో ఉండే ఈ నిర్మాణం యొక్క నిజ స్వరూపాన్ని, అతని పాపం వలన మనం ఇప్పుడు కోల్పోయాము; కాబట్టి మనం మొదటి నుండి గమనిస్తున్నట్లుగా, ఆలోచనలో కూడా ఇప్పుడు దానిని చేరుకోలేము. ఈ జీవితంలో మన ప్రస్తుత పతనమైన స్థితి, ఆదిమ గృహ జీవితం, భూమిని సాగు చేయడం, ఆస్తిని కాపాడుకోవడం; మరియు జంతువులపై ఆధిపత్యం వంటి వాటికి సంబంధించిన కొన్ని చిన్న, దీనమైన అవశేషాలను నిలుపుకుంది. గొర్రెలు, ఎద్దులు, బాతులు, కోళ్లు మొదలైన వాటిపై మనకు అధికారం ఉంది; అయితే అడవి పందులు, ఎలుగుబంట్లు, సింహాలు మొదలైనవి మన ఈ ఆధిపత్యాన్ని లెక్కచేయవు. అలాగే ఈ స్త్రీ నిర్మాణానికి సంబంధించిన, కంటికి కనబడనంత చిన్న అవశేషం కూడా మిగిలి ఉంది. ఎవడైతే ఒక భార్యను తెచ్చుకుంటాడో, అతడు ఆమెయందు ఒక నిర్దిష్టమైన గూడును, ఇంటిని కలిగియున్నాడు. పక్షులు తమ పిల్లలతో తమ చిన్న గూటిలో ఎలా ఒదిగిపోతాయో, అటువలె అతడు ఆమెతో ఒక నిర్దిష్టమైన స్థలంలో నివసిస్తాడు. కానీ, అపవిత్ర పాపిస్టుల వలె అవివాహితులుగా జీవించే వారికి, ఒకే గూటిలో కలిసి జీవించడం అనే ఈ విషయం తెలియదు.

వివాహ బంధంలో స్త్రీ పురుషులు భార్యాభర్తలుగా కలిసి జీవించడం, కలిసి కాపురం పెట్టడం, కలిసి సంతానాన్ని పొందడం, తమ పిల్లలను పెంచడం - ఇదంతా ఆ ధన్యమైన తొలి వైవాహిక జీవితానికి ఒక మసక చిత్రం మరియు అవశేషం మాత్రమే. దాని స్వభావం కారణంగానే మోషే ఇక్కడ స్త్రీని ఒక "కట్టడం" అని పేర్కొన్నాడు. ఆదాము తన నిర్దోషత్వంలోనే కొనసాగి ఉంటే, అతని సంతతి వారు భార్యలను స్వీకరించి, తమ తండ్రియైన ఆదాము నుండి విడిపోయి, తమకంటూ కొన్ని చిన్న తోట స్థలాలను ఎంచుకుని, అక్కడ తమ భార్యలతో నివసిస్తూ, భూమిని దున్ని, తమ పిల్లలను పెంచి ఉండేవారు. అప్పుడు, ఇప్పుడు జీవితంలోని విలాసాలుగా మారిన, చెక్కిన రాళ్లతో కట్టిన వైభవోపేతమైన భవనాలు గానీ, సంపన్నమైన వంటశాలలు గానీ, ద్రాక్షారసపు నిల్వ గదులు గానీ అవసరమయ్యేవి కావు. కానీ, తమ చిన్న గూళ్లలోని పక్షుల వలె, ఆ వివాహిత జంటలు అక్కడక్కడా కలిసి నివసిస్తూ, శ్రద్ధగా పనిచేస్తూ దేవుణ్ణి ప్రార్థించేవారు. మరియు వారి భర్తలు పరలోకంలోని నిశ్చయమైన నివాస స్థలాలలో నివసించడానికి స్త్రీలే ప్రధాన కారణమై ఉండేవారు. అయితే ఇప్పుడు, పాపం వలన కలిగిన మన ప్రస్తుత పతనమైన మరియు విపత్కరమైన స్థితిలో, వాతావరణం యొక్క కష్టాల నుండి మనల్ని కాపాడుకోవడానికి చెక్క మరియు రాతి ఇళ్ళు మనకు ఖచ్చితంగా అవసరం. మరియు, మనం చెప్పినట్లుగా, వైవాహిక ఆనందంలో స్త్రీపురుషుల ఆదిమ సుఖాన్ని మనం కనీసం ఊహించలేకపోయినప్పటికీ, ఈ దీనమైన అవశేషాలు కూడా, మనం పునరుద్ఘాటిస్తున్నాము, దేవుడిచ్చిన శ్రేష్ఠమైన బహుమతులే; వాటిని కలిగి ఉండి, నిరంతరం కృతజ్ఞత చూపకుండా జీవించడం అత్యంత దుర్మార్గం.

దేవుని చేతి నుండి మానవుడు పొందిన "అధికారం" విషయంలో, పాపం వలన మనం పతనమై, అపవిత్రులైనందువల్ల ఆ అధికారంలో ఎంత కోల్పోయామో మనకు అర్థమవుతుంది. అయినప్పటికీ, ఈ అధికారం మనకు ఎంత అనంతమైన కరుణను అందిస్తుందో!

"ఆధిపత్యం" మనిషికి ఇవ్వబడింది, అపవాదికి కాదు! ఎందుకంటే, అటువంటి అదృశ్య శత్రువుకు వ్యతిరేకంగా ఈ విషయంలో మనం ఎలా నిలబడగలం? ప్రత్యేకించి, అతనికి తన ఇష్టానికి సమానమైన హాని చేసే శక్తి ఉన్నట్లయితే? ఒకవేళ సైతాను మనకు వ్యతిరేకంగా క్రూర మృగాలను రెచ్చగొట్టాలని నిశ్చయించుకుని ఉంటే, మనమందరం ఒక గంటలో, అవును, ఒక క్షణంలో నాశనమయ్యే ప్రమాదంలో పడి ఉండేవాళ్ళం.

దాదాపుగా ఆదిమ 'ఆధిపత్యం' అంతా కోల్పోయినప్పటికీ, దాని యొక్క మన ప్రస్తుత అవశేషాలు సైతాను వశంలో లేకపోవడం ఒక అనంతమైన ఆశీర్వాదం!

మన ప్రస్తుత సంతానోత్పత్తి అవశేషాలు మనకు ఉండటం కూడా ఒక అనంతమైన కరుణ. మనకు తెలిసినట్లుగా, ఆదిమ నిర్దోష స్థితిలో స్త్రీలు నొప్పి లేకుండానే జన్మనిచ్చి ఉండేవారు; అయినప్పటికీ, మరింత విస్తృతమైన ఫలవంతం ఉండేది. అయితే ఇప్పుడు లెక్కలేనన్ని వ్యాధుల వల్ల సంతానోత్పత్తి అనే ఆశీర్వాదం అడ్డుకోబడుతోంది. తరచుగా గర్భఫలం పరిపక్వత చెంది జన్మించదు మరియు కొన్నిసార్లు స్త్రీ పూర్తిగా గొడ్రాలుగా ఉంటుంది. ఈ లోపాలన్నీ ఆదాము యొక్క భయంకరమైన పతనం మరియు ఆదిపాపం యొక్క శిక్షలే. అదే విధంగా, ఈనాటికీ స్త్రీయే భర్తకు 'కట్టడం', ఇల్లు మరియు వాకిలి. పురుషుడు తనను తాను స్త్రీకి అంకితం చేసుకుంటాడు. ఆమెతోనే అతను జీవిస్తాడు; మరియు ఆమెతో కలిసి, కుటుంబాన్ని పెంచే శ్రమను మరియు సంరక్షణను చేపడతాడు; క్రింద 24వ వచనంలో వ్రాయబడినట్లుగా, "కాబట్టి పురుషుడు తన తండ్రిని తన తల్లిని విడిచిపెట్టి, తన భార్యను హత్తుకొనును," మొదలైనవి.

అయితే భార్యాభర్తలుగా ఇలా కలిసి జీవించడం అనేది, పాపం కారణంగా వివాహ బంధాన్ని అనేక రకాలుగా పీడించే ఇతర శోధనలతో కూడి ఉండటమే కాకుండా, వక్ర స్వభావం వలన ఆశ్చర్యకరంగా వికృతంగా, పాడుగా కూడా ఉంటుంది; ఎందుకంటే, స్త్రీలను నిందించడం, వివాహాన్ని తృణీకరించడం చాలా తెలివైన, గొప్ప పని అని భావించేవారు మాత్రమే కాకుండా, తాము వివాహం చేసుకున్న భార్యలను కూడా విడిచిపెట్టి, తమ పిల్లల పట్ల తండ్రిగా ఉండాల్సిన బాధ్యతను పూర్తిగా వదిలేస్తారు. అటువంటి పురుషులు తమ వక్ర స్వభావం మరియు దుష్టత్వం ద్వారా దేవుని కట్టడాన్ని నాశనం చేస్తారు. ఈ రకమైన పురుషులు స్వభావరీత్యా ఒకరకమైన రాక్షసుల వంటివారు.

కాబట్టి, మన భార్యలు ప్రభువు కట్టడమని ఒప్పుకోవడం ద్వారా దేవుని వాక్యానికి మన విధేయతను చూపిద్దాం; వారి ద్వారానే మన ఇల్లు తరతరాలుగా కట్టబడటమే కాకుండా, ఇతర అవసరమైన గృహకార్యాలు కూడా నెరవేర్చబడతాయి; అంతేకాక, మన చుట్టూ ఎదుగుతున్న మన సంతానం ద్వారా భర్తలమైన మనము కూడా వారి ద్వారానే కట్టబడతాము. ఎందుకంటే, మనం చెప్పినట్లుగా, భార్యలు ఒక నిశ్చయమైన గూడు మరియు నివాస కేంద్రం; భర్తలు అక్కడికే వచ్చి సుఖసంతోషాలతో నివసిస్తూ జీవిస్తారు.

మోషే, "మరియు అతడు ఆమెను ఆ మనుష్యుని యొద్దకు తీసుకొని వచ్చెను" అని చెప్పినప్పుడు, ఇది వివాహాల గురించిన ఒక నిర్దిష్టమైన దైవిక వర్ణన, ఇది మనం ప్రత్యేకంగా గమనించదగినది. ఎందుకంటే, సృష్టించబడినప్పుడు ఆదాము తన సొంత ఉద్దేశం మరియు సంకల్పం ప్రకారం హవ్వను పట్టుకొని తన వైపుకు లాక్కోలేదు, కానీ దేవుడు ఆమెను తన వద్దకు తీసుకువచ్చే వరకు వేచి ఉన్నాడు; క్రీస్తు చెప్పిన మాట ప్రకారమే, "కాబట్టి దేవుడు జతపరచిన దానిని మనుష్యుడు విడదీయకూడదు," మత్తయి 19:6, ఎందుకంటే స్త్రీపురుషుల కలయిక ఒక ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన కలయిక మరియు శాసనం, మరియు అది ఒక దైవిక సంస్థ.

అందువలన మోషే ఇక్కడ తనదైన ప్రత్యేకమైన, సముచితమైన పదజాలాన్ని ఉపయోగిస్తున్నాడు, "మరియు అతడు ఆమెను ఆ మనిషి దగ్గరకు తీసుకువచ్చాడు." ఆమెను ఆ మనిషి దగ్గరకు ఎవరు తీసుకువచ్చారు? ఆయనే, దేవుడు.

యెహోవా, ఎలోహిమ్, యెహోవా దేవుడు, సంపూర్ణ దైవత్వం, తండ్రి, కుమారుడు మరియు పరిశుద్ధాత్మ. వీరందరూ ఏకమై ఆదాముతో ఇలా అంటున్నారు: ఇదిగో, ఈమె నీ వధువు, ఈమెతో నీవు నివసించవలెను మరియు ఈమెతోనే నీవు పిల్లలను కని పెంచవలెను. ఆదాము హవ్వను అత్యంత ఆనందంతో స్వీకరించాడనడంలో ఎంతమాత్రము సందేహం లేదు; ఎందుకంటే, ఇప్పటికీ, ఈ భ్రష్టమైన సహజ స్థితిలో కూడా, వధూవరుల మధ్య పరస్పర ప్రేమ ప్రత్యేకమైనది, గొప్పది మరియు శ్రేష్ఠమైనది.

కానీ నేటి వివాహ బంధంలోని మూర్ఛలాంటి, పక్షవాతం వంటి కామవాంఛను పక్కన పెడితే, అది ఒక పవిత్రమైన, అత్యంత ఆనందదాయకమైన ప్రేమ, మరియు ఆ కలయిక కూడా అత్యంత గౌరవప్రదమైనది, అత్యంత పవిత్రమైనది. అయితే ఇప్పుడు పాపం ప్రతిచోటా ప్రవహించి, కళ్ళ నుండి, చెవుల నుండి, ఆపై అన్ని ఇంద్రియాలలోనూ వ్యక్తమవుతోంది.

ఈ వాక్యభాగం ప్రత్యేక శ్రద్ధకు అర్హమైనది. ఎందుకంటే ఇది, లైంగిక దుర్వినియోగాలన్నిటికీ మరియు అన్ని రకాల కామవాంఛలకూ వ్యతిరేకంగా మాత్రమే కాకుండా, వివాహానికి మరియు పోప్ పాలన ద్వారా వివాహ బంధాన్ని వికృతం చేసి, పాడుచేసిన భక్తిహీనమైన దూషణలకు, తిరస్కరణలకు వ్యతిరేకంగా కూడా, దేవుని ప్రత్యక్ష చిత్తంగా నిలుస్తుంది. నిష్కల్మషమైన స్థితిలోనే దేవుడు వివాహాన్ని స్థాపించి, నియమించడం ప్రశంసనీయం కాదా? కాబట్టి, పాపం వలన మన శరీరం బలహీనంగా మరియు భ్రష్టంగా ఉన్న మన ప్రస్తుత స్థితిలో, ఈ దైవిక స్థాపన మరియు నియమనం మనకు మరింత అవసరం. అందువల్ల ఈ దైవిక ఓదార్పు, దయ్యాల బోధలన్నిటికీ వ్యతిరేకంగా రుజువుగా మరియు అభేద్యంగా నిలుస్తుంది, 1 తిమోతి 4:1. మన ముందున్న లేఖనం ద్వారా, వివాహం అనేది ఒక దైవిక జీవన స్థితి అని, అనగా అది స్వయంగా దేవునిచేతనే నియమించబడిందని మనం చూస్తాము.

వివాహంలో ఏమాత్రమును పవిత్రత గానీ, కన్యత్వం గానీ ఉండజాలదని నిరాకరించి, అవి కేవలం బ్రహ్మచర్యం పాటించే సంఘ పరిచారకులకు మాత్రమే తగినవని నొక్కిచెప్పిన, సైతాను యొక్క తొత్తులును, క్రీస్తు యొక్క శత్రువులును అయిన వారి మనస్సులలోకి వచ్చినదేమిటి? ఎందుకంటే, లేఖనాలు ఇలా చెబుతున్నాయని వారు వాదించారు.

ప్రభువు పాత్రలను మోసే మీరు పవిత్రులుగా ఉండండి, యెషయా 52:11. అలాగైతే, దేవుడే అపవిత్రతకు కర్త మరియు దానిని స్థాపించినవాడు, ఆయనే హవ్వను ఆదాము వద్దకు తీసుకువచ్చాడు. ఆదాము కూడా, తన నిర్దోషత్వపు స్వభావానికి వివాహం అవసరం లేనప్పటికీ, అపవిత్ర స్థితిలోకి ప్రవేశించడానికి ఒప్పించబడటానికి తనను తాను అనుమతించి చెడు చేసాడు. కానీ భక్తిహీనులైన పాపిస్టులు అటువంటి దైవదూషణలకు తగిన శిక్షలను అనుభవించలేదా? వారు గుంపులు గుంపులుగా వేశ్యలతో తమను తాము అపవిత్రపరచుకోవడమే కాకుండా, హేయమైన ఇతర చెప్పలేని దుర్మార్గాలలో కూడా మునిగిపోయారు, మరియు ఈ రోజున శిక్షలకు సిద్ధంగా ఉన్నారు. నేను బాలుడిగా ఉన్నప్పుడు, ఈ అపవిత్రమైన మరియు భక్తిహీనమైన బ్రహ్మచర్యం కారణంగా వివాహం చాలా అపఖ్యాతిగా పరిగణించబడింది, నేను పాపం లేని వైవాహిక జీవితం గురించి ఆలోచించలేనని నమ్మేవాడిని. ఎందుకంటే, ఎవరైనా పవిత్రమైన జీవితాన్ని, దేవునికి ప్రీతికరమైన జీవితాన్ని గడపాలనుకుంటే, పురుషుడు ఎన్నడూ భర్తగా గానీ, స్త్రీ భార్యగా గానీ మారకూడదని, బ్రహ్మచర్య వ్రతం తీసుకోవాలని సాధారణంగా ప్రజల మనస్సులు ఒక నమ్మకంతో నిండిపోయాయి; అందువల్ల, వివాహం చేసుకున్న చాలామంది పురుషులు తమ భార్యల మరణానంతరం సన్యాసులుగానో లేదా నీచమైన యాజకులుగానో మారిపోయారు. కాబట్టి, దేవుని వాక్యం ప్రకారం, పూర్వకాలంలో వలె వివాహానికి గౌరవం లభించేలా, దానికి తగిన ప్రశంసలన్నీ పొందేలా శ్రమించి, ప్రయత్నించిన ఆ యోగ్యులైన పురుషులందరూ, క్రీస్తు సంఘానికి అత్యంత ఉపయోగకరమైన మరియు అవసరమైన సేవను తమ భుజాలపై వేసుకున్నారు. కాబట్టి ఇప్పుడు, దేవునికి స్తోత్రం, సామెతలు 16:33లో చెప్పినట్లుగా, గొడ్రాలైన భార్యను గానీ లేదా మరేదైనా ఇతర వ్యాధితో బాధపడుతున్న భార్యను గానీ కలిగి ఉండటం ఎవరికైనా సంభవించినప్పటికీ, పురుషులందరూ భార్యతో ఏకత్వంతో మరియు ప్రశాంతంగా జీవించడాన్ని మంచిదిగా మరియు పవిత్రమైనదిగా భావిస్తున్నారు.

అయితే, వివాహం లేకుండా పవిత్రంగా జీవించగల కొందరు పురుషులు ఉన్నారని నేను కాదనను; కానీ మానవాళిలో అత్యధికుల కంటే గొప్ప వరం పొందిన వీరు తమ సొంత మార్గంలో ప్రయాణించనివ్వండి. కానీ పోప్ తన సన్యాసులు, సన్యాసినులు మరియు నీచమైన పూజారులలో ఎంతగానో ప్రశంసించే ఆ పవిత్రత విషయానికొస్తే, అది మొట్టమొదటగా లెక్కలేనన్ని భయంకరమైన పాపాలచే కలుషితమై, మలినమైపోయింది; వీటన్నిటికీ తోడు, బ్రహ్మచర్యం అనేది దైవ వాక్యం నుండి ఎటువంటి ఆధారం లేని మానవ నిర్మితమైన వ్యవస్థ. ఓహ్, మనం వివాహాన్ని దైవిక వ్యవస్థగా సమృద్ధిగా నిరూపించగలిగినట్లే, పోప్ అనుచరులు తమ బ్రహ్మచర్యం కూడా దైవిక వ్యవస్థ అని దైవ వాక్యం ద్వారా నిరూపించగలిగితే వారు ఎలాంటి విజయాలు సాధించేవారు! పోప్ యొక్క అధికారం అనే ఎంతటి గొప్ప బరువుతో వారు మానవులందరినీ తమ బ్రహ్మచర్య జీవితాన్ని స్వీకరించమని బలవంతం చేసేవారు.

అయితే ఇప్పుడు వారు కనుగొనగలిగే బ్రహ్మచర్యానికి ఉన్న ఏకైక ప్రశంస మనుషుల సంప్రదాయం, లేదా పౌలు చెప్పినట్లుగా, దయ్యాల బోధ, కొలొస్సయులు 2:8;

2:23a. అప్పుడు ఆ మనిషి, “ఇప్పుడు ఇది నా ఎముకలలోని ఎముక, నా మాంసంలోని మాంసం” అని అన్నాడు.

వెంటనే తరువాత వచ్చే, "కాబట్టి పురుషుడు తన తండ్రిని, తన తల్లిని విడిచిపెట్టెదడు," మొదలైన వాక్యాలను మన ప్రభువు, మత్తయి 19:5లో, ఆదాము మాటలుగా కాకుండా, స్వయంగా దేవుని మాటలుగా ఉదహరించారు. కానీ ఆ ప్రత్యేక విషయంలో ఏమాత్రం ఇబ్బంది లేదు, ఎందుకంటే ఆదాము పవిత్రుడు మరియు పరిశుద్ధుడు కాబట్టి, ఆదాము మాటలను దైవిక మాటలుగా లేదా దేవుని స్వరంగా సరిగ్గా చెప్పవచ్చు, ఎందుకంటే దేవుడు అతని ద్వారా మాట్లాడాడు. ఆ నిర్దోష స్థితిలో ఆదాము యొక్క అన్ని మాటలు మరియు పనులు దైవికమైనవి, అందువల్ల అవి నిజంగా దేవుని మాటలు మరియు పనులు అని చెప్పవచ్చు.

హవ్వను దేవుడే స్వయంగా ఆదాముకు సమర్పించాడు. వివాహాన్ని స్థాపించడానికి దేవుని చిత్తం ఎలా సిద్ధపడిందో, అలాగే హవ్వ తన వద్దకు తీసుకురాబడినప్పుడు ఆదాము కూడా ఆమెను సంపూర్ణ ఆనందంతో, పవిత్రతతో స్వీకరించడానికి సిద్ధపడ్డాడు. కాబట్టి ఇప్పుడు కూడా, కాబోయే భర్తకు తన నిశ్చితార్థపు భార్య పట్ల ఉండే ప్రేమ ఒక ప్రత్యేకమైన, ఉన్నతమైన రకానికి చెందినది. అయినప్పటికీ, నీతిమంతుడైన ఆదాములో అస్సలు లేని, కుష్ఠురోగి వంటి శరీర కామంతో అది గాఢంగా కలుషితమై ఉంది.

ఆదాము హవ్వను చూడగానే, ఆమె తన నుండి నిర్మించబడిన కట్టడమని గ్రహించడం మనకు అత్యంత ఆశ్చర్యాన్ని, ప్రశంసను కలిగించే విషయం. అతడు వెంటనే, "ఇప్పుడు ఈమె నా ఎముకలలోని ఎముక, నా మాంసంలోని మాంసం" అని అన్నాడు. ఇవి అజ్ఞాని మాటలు కావు, పాపి మాటలు కావు; దేవుని కార్యాలను, ఆయన సృష్టిని ఎరుగని వాని మాటలు కావు. ఇవి నీతిమంతుని, జ్ఞాని, మరియు పరిశుద్ధాత్మతో నిండిన వాని మాటలు.

ఆత్మ; అటువంటి ఉన్నతమైన మరియు పవిత్రమైన జ్ఞానం గురించి తెలియని లోకానికి, వివాహానికి మరియు పురుషుడు ఒక భార్యను స్వీకరించడానికి దేవుడే సమర్థవంతమైన కారణమని, మరియు వివాహానికి అంతిమ కారణం భార్య తన భర్తకు పౌర, నైతిక మరియు గృహ నివాసంగా, మరియు సహజీవనంగా ఉండటమేనని బయలుపరిచే ఆ పరిశుద్ధాత్మ యొక్క ప్రత్యక్షత. ఈ జ్ఞానం కేవలం పంచేంద్రియాల నుండి మరియు తర్కం నుండి మాత్రమే రాదు. మనం ఇక్కడ చూస్తున్నట్లుగా, ఇది పరిశుద్ధాత్మ యొక్క ప్రత్యక్షత.

'హపామ్' అనే పదం, అంటే 'ఇప్పుడు', 'ఈ సందర్భంలో', లేదా 'చివరకు', మొదట అనిపించినప్పటికీ ఎంతమాత్రం నిరుపయోగమైనది లేదా అనవసరమైనది కాదు. ఆదాము పలికిన ఈ వాక్యంలోని ఆ పదమే, జీవితానికి మరియు శయ్యకు తగిన ఈ మనోహరమైన సహచరి కోసం వెతుకుతున్న ఒక ఉన్నత ఆత్మ యొక్క ఆనందకరమైన ఆశ్చర్యాన్ని మరియు ఉప్పొంగే సంతోషాన్ని అత్యంత సుందరంగా వ్యక్తపరుస్తుంది; ఆ సహవాసం కేవలం ప్రేమతోనే కాక, పవిత్రతతో కూడా నిండి ఉంటుంది. ఆదాము ఇలా అన్నట్లుగా ఉంది: "నేను సమస్త మృగములను చూచితిని; వాటి జాతిని వృద్ధి చేసి, సంరక్షించుటకై దేవుడు వాటికి అనుగ్రహించిన ఆడ జంతువులన్నిటిని నేను పరిగణించితిని; కానీ అవన్నీ నాకు ఏమాత్రం లెక్కలేనివి! అయితే ఈ ఆడది నా ఎముకలలోని ఎముక, నా మాంసంలోని మాంసం. చివరకు నాకు కావలసినదంతా, నేను కోరుకునేదంతా ఈమే. ఈమెతోనే నేను జీవించాలని కోరుకుంటున్నాను, మరియు సంతాన వృద్ధిలో దేవుని చిత్తాన్ని ఈమెతోనే పాటించాలని కోరుకుంటున్నాను." ఈ ప్రత్యేకమైన పదం వ్యక్తపరిచే ఆనందం మరియు ప్రేమ యొక్క ఉప్పొంగే భావన ఇది.

ఆదాము ఉపయోగించిన "హపామ్" అనేది వ్యక్తీకరించడానికి ఉద్దేశించబడింది.

అయితే ఇప్పుడు ఈ నిజమైన స్వచ్ఛత, నిర్దోషత్వం మరియు పవిత్రత నశించిపోయాయి. కాబోయే భర్తలో తన భార్య పట్ల ఆనందం మరియు అనురాగం అనే భావన ఇంకా మిగిలే ఉంటుంది; కానీ పాపం కారణంగా అది అపవిత్రమైనది మరియు చెడిపోయినది. అయితే ఆదాము యొక్క ప్రేమ అత్యంత స్వచ్ఛమైనది, అత్యంత పవిత్రమైనది మరియు దేవునికి అత్యంత కృతజ్ఞతతో కూడుకున్నది. ఆ ప్రేమ ఉప్పొంగినప్పుడు అతడు, "ఇప్పుడు ఈమె నా ఎముకలలోని ఎముక, నా మాంసంలోని మాంసం" అని అన్నాడు. నేను చేయబడినట్లుగా ఈమె రాతితో గాని, చెక్కతో గాని, మట్టి ముద్దతో గాని చేయబడలేదు. వీటన్నిటికంటే ఈమె నాకు సమీపమైనది, ఎందుకంటే ఈమె నా సొంత ఎముకలతో, నా సొంత మాంసంతో చేయబడింది.

2:23b. ఆమె పురుషుని నుండి తీయబడినది గనుక, ఆమెకు స్త్రీ (పురుష రూపిణి) అని పేరు పెట్టబడును.

ఆదాము ఇంతకుముందు చూడని, ఇప్పుడే చెప్పబడిన విషయాలను పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా తెలుసుకున్నాడు; తన సొంత శరీరం నుండి తనకు తగిన జీవిత సహచరిని సృష్టించినందుకు దేవుణ్ణి స్తుతించి, ఘనపరిచాడు; అలాగే ఇప్పుడు, అదే ఆత్మ ద్వారా, తన హవ్వ భవిష్యత్తును గూర్చి ప్రవచిస్తున్నాడు, ఆమెను పురుషరూపియైన లేదా పురుషస్వరూపియైన స్త్రీ (విరాగో) అని పిలవాలని అంటున్నాడు. నిజం ఏమిటంటే, అసలైన హీబ్రూ పదబంధం యొక్క విశిష్టమైన శక్తిని, సౌందర్యాన్ని ఏ ఇతర భాష ద్వారా అయినా ఏ వ్యాఖ్యాత అయినా తెలియజేయడం పూర్తిగా అసాధ్యం. 'ఇష్' అనగా పురుషుడు, — మరియు ఆదాము హవ్వను గూర్చి, "ఆమెను పిలువబడును" అని అంటున్నాడు.

"ISCHA," అంటే "ఆమెను విర్ (vir) నుండి విరా (vira) అని పిలుస్తారు, విర్ అంటే పురుషుడు" అన్నట్లుగా.

ఎందుకంటే భార్య వీరవనిత లేదా పురుషోత్తమురాలైన స్త్రీ; ఆమె పురుషుల వంటి పనులు చేస్తుంది, పురుషుల వంటి విధులను నిర్వర్తిస్తుంది.

ఆదాము స్త్రీకి ఇచ్చిన ఈ పేరులో వివాహానికి సంబంధించిన ఒక అద్భుతమైన, మధురమైన వర్ణన ఇమిడి ఉంది. ధర్మశాస్త్రులు చెప్పినట్లుగా, "స్త్రీ తన భర్త కాంతి కిరణాలలో ప్రకాశిస్తుంది." ఎందుకంటే భర్తకు ఏది ఉందో, అది భార్యకు కూడా చెంది ఉంటుంది. వారి సంపద అంతా వారికి ఉమ్మడిగా చెంది ఉండటమే కాకుండా, వారి పిల్లలు, వారి ఆహారం, వారి పడక, మరియు వారి నివాసం కూడా ఉమ్మడిగానే ఉంటాయి. వారి కోరికలు కూడా సమానంగా ఉంటాయి. కాబట్టి స్త్రీత్వం విషయంలో తప్ప మరే విషయంలోనూ భర్త భార్యకు భిన్నంగా ఉండడు. మిగతా అన్ని విషయాలలో, స్త్రీ నిజానికి ఒక పురుషురాలే. ఎందుకంటే వారి ఇంట్లో పురుషుడికి ఏది ఉందో, అది స్త్రీకి కూడా చెంది ఉంటుంది; పురుషుడు ఏమై ఉన్నాడో, స్త్రీ కూడా అదే; ఆమె స్త్రీత్వంలో మాత్రమే పురుషుడికి భిన్నంగా ఉంటుంది. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, పౌలు తిమోతికి ఇచ్చిన ఉపదేశాలలో చెప్పినట్లుగా, స్త్రీ తన పుట్టుకతోనే పురుషరూపంలో మరియు పురుషస్వరూపంలో ఉంటుంది; ఎందుకంటే, అపొస్తలుడు తిమోతితో చెప్పినట్లుగా, మొదట ఆదాము సృష్టించబడ్డాడు, ఆ తరువాత...

హవ్వ పురుషుని నుండి గాని, పురుషుడు స్త్రీ నుండి కాదు, 1 తిమోతి 2:13.

వివాహంలో సర్వం కలిసి ఉండే ఈ ఐక్యతకు సంబంధించిన కొన్ని బలహీనమైన అవశేషాలు మనకు ఇప్పటికీ మిగిలి ఉన్నాయి; వాటి అసలు స్థితితో పోల్చినప్పుడు అవి ఎంత దయనీయంగా ఉన్నప్పటికీ. ఎందుకంటే ఇప్పటికీ భార్య, గౌరవనీయమైన, వినయశీలమైన మరియు దైవభక్తి గల స్త్రీ అయితే, తన భర్త యొక్క అన్ని చింతలు, కోరికలు, ఆకాంక్షలు, ప్రయత్నాలు, విధులు మరియు చర్యలలో పాలుపంచుకుంటుంది. నిజానికి, ఈ ఉద్దేశ్యం కోసమే ఆమె "ఆదిలో" సృష్టించబడింది; మరియు ఈ ఉద్దేశ్యం కోసమే ఆమెను 'వీరవనిత' అని పిలిచారు, ఎందుకంటే ఆమె పురుషుని నుండి తీయబడినది కాబట్టి, కుటుంబ తండ్రి నుండి స్త్రీత్వంలో మాత్రమే భిన్నంగా ఉండాలి.

మరియు ఈ పేరు దాని అత్యంత కఠినమైన మరియు పూర్తి అర్థంలో, స్త్రీలందరిలో కేవలం హవ్వకు మాత్రమే వర్తించినప్పటికీ, ఆమె ఒక్కతే పురుషుని నుండి ఈ విధంగా సృష్టించబడింది, అయినప్పటికీ మన ప్రభువు ఆదాము యొక్క పూర్తి వాక్యాన్ని భార్యలందరికీ వర్తింపజేస్తూ, "భార్యాభర్తలు ఒకే శరీరం" అని అంటారు (మత్తయి 19:5, 6). "కాబట్టి నీ భార్య నీ మాంసముతోను నీ ఎముకలతోను పుట్టకపోయినప్పటికీ, ఆమె నీ భార్య గనుక, నీవు దాని యజమాని అయినట్లే ఆమె కూడా నీ ఇంటికి యజమానురాలు. అయితే, పతనానంతరం ప్రవేశపెట్టబడిన దేవుని ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం స్త్రీ పురుషునికి లోబడి ఉండాలి." అది స్త్రీకి విధించబడిన శిక్ష, పరలోక మహిమలకు చేరని అనేక ఇతర కష్టాలు కూడా అంతే. ఆ మహిమల గురించి మన ముందున్న ఈ పవిత్ర గ్రంథం మనకు ఎంతో సమాచారాన్ని అందిస్తుంది. ఎందుకంటే మోషే ఇక్కడ ఇప్పుడు వివాహితులందరూ జీవిస్తున్న దుర్భరమైన జీవితం గురించి మాట్లాడటం లేదు; కానీ నిర్దోషమైన జీవితం గురించి మాట్లాడుతున్నాడు. ఆ నిర్దోషత్వం కొనసాగి ఉంటే, అందులో పురుషుని మరియు స్త్రీ యొక్క పరిపాలన సమానంగా మరియు ఒకే విధంగా ఉండేది.

అందుకే ఆదాము, ఇంట్లో తన భర్తతో అన్ని విషయాలలో సమానంగా పరిపాలన చేస్తున్నందున, హవ్వకు ప్రవచనాత్మకంగా "స్త్రీ," ఇస్కా, లేదా "పురుషరూప స్త్రీ," విరాగో లేదా వీరా అనే పేరు పెట్టాడు. కానీ ఇప్పుడు కష్టార్జితం పురుషునిపై ఉంది. మరియు భార్య పురుషునికి లోబడి ఉండాలని ఆజ్ఞాపించబడింది. అయినప్పటికీ, స్త్రీ ఆధిపత్యానికి సంబంధించిన కొన్ని అవశేషాలు లేదా మలినాలు ఇంకా మిగిలి ఉన్నాయి. కాబట్టి, తన భర్తతో అన్ని విషయాలలో సమానంగా భాగస్వామ్యం కలిగి ఉన్నందున, భార్యను ఇప్పటికీ పురుషరూప స్త్రీ అని పిలవవచ్చు.

2:24. కాబట్టి పురుషుడు తన తండ్రిని, తల్లిని విడిచిపెట్టి, తన భార్యను హత్తుకొనును.

మత్తయి సువార్త 19:5లో క్రీస్తు మరియు 1 కొరింథీయులకు 6:16లో పౌలు, ఆదిమ నిర్దోషత్వాన్ని కోల్పోయినప్పటి నుండి, ఆదాము పలికిన ఈ మాటలను మన వివాహాలకు ఒక సాధారణ నియమంగా లేదా చట్టంగా వర్తింపజేశారు. కాబట్టి ఆదాము తన ఆదిమ నిర్దోషత్వ స్థితిలోనే ఉండివుంటే, అతనికి పుట్టిన పిల్లలు వివాహం చేసుకుని ఉండేవారు; మరియు తమ తల్లిదండ్రుల భోజన బల్ల, నివాస స్థలాన్ని విడిచిపెట్టి, ఇకపై వారితో నివసించకుండా, తమ తల్లిదండ్రులకు దూరంగా నివసించడానికి తమ సొంత చెట్లను కలిగి ఉండేవారు. వారు అప్పుడప్పుడు తమ తండ్రి వద్దకు వచ్చి ఉండేవారు.

ఆదాము, దేవుణ్ణి మహిమపరుస్తూ ఒక కీర్తన పాడి, ఆయనను ప్రార్థించి, ఆ తర్వాత తమ ఇళ్లకు తిరిగి వెళ్లారు.

ఇప్పటికీ, మిగతావన్నీ మారిపోయినప్పటికీ, వివాహితుల మధ్య ఈ సన్నిహిత బంధం దృఢంగానే నిలిచి ఉంది. అందుకే ఒక పురుషుడు తన భార్యను విడిచిపెట్టే దానికంటే, తన తండ్రిని, తల్లిని విడిచిపెట్టడానికే ఎక్కువ సిద్ధపడతాడు. అయితే దీనికి విరుద్ధంగా, వివాహితులు ఇప్పుడు అప్పుడప్పుడు ఒకరినొకరు విడిచిపెట్టి, త్యజిస్తున్నట్లు మనం చూస్తాము. ఇదంతా ఆదాము నోటి ద్వారా ఇవ్వబడిన ప్రస్తుత దైవిక ఆజ్ఞకు విరుద్ధం కావడమే కాకుండా, పాపం ద్వారా మనిషిపైకి వచ్చిన ఆ భయంకరమైన భ్రష్టత్వానికి ఇవి ఘోరమైన సూచనలు; మరియు అటువంటి భ్రష్టత్వం, అవిశ్వాసం అనేవి సమస్త కలహాలకు మూలమైన సైతాను ద్వారా అధికం చేయబడుతున్నాయి.

వివాహిత వ్యక్తుల జీవితంలోని ఈ ఏకత్వం కంటే మనిషికి తగినది గానీ, రాజ్యాలకు ప్రయోజనకరమైనది గానీ మరొకటి లేదని అన్యజనులు కూడా కనుగొన్నారు. అందువల్ల, మరణం వరకు తన భర్తతో తన వ్యక్తిత్వాన్ని లేదా జీవిత ఏకత్వాన్ని నిలుపుకునే భార్య పురుషునికి అవసరమని ప్రకృతి నియమం నుండి గ్రహించిన నిర్ధారణ అని వారు ధృవీకరిస్తారు.

అందుకే క్రీస్తు స్వయంగా ఇలా అంటున్నాడు, యూదుల హృదయకాఠిన్యం కారణంగా మోషే వారి భార్యలకు విడాకుల పత్రం ఇవ్వడానికి అనుమతించాడు; కానీ ఆదిలో అలా లేదు, మత్తయి 19:8. పాపం ద్వారా పతనమైనప్పటి నుండి ఈ విడాకుల వంటి చెడులన్నీ తలెత్తాయి; అలాగే వివాహితుల మధ్య అప్పుడప్పుడు కనిపించే వ్యభిచారాలు, విషప్రయోగాలు మరియు అలాంటివి కూడా తలెత్తాయి. ఆ తొలి, నిష్కల్మషమైన, పవిత్రమైన వివాహంలో వెయ్యో వంతు కూడా ఇప్పుడు మనకు మిగిలి లేదు. మరియు ఈనాటికీ మన మొదటి తండ్రి అయిన ఆదాము నోటి ద్వారా జారీ చేయబడిన దేవుని ఆజ్ఞ ప్రకారం, పరస్పర సహాయం మరియు సంతానోత్పత్తి కొరకు భార్యాభర్తలు తమ గృహమనే గూడును కలిగి ఉన్నారు; దీని ద్వారా ఈ వైవాహిక జీవిత స్థితి మరియు తండ్రిని, తల్లిని విడిచిపెట్టడం అనేది దేవునిచేత ఆజ్ఞాపించబడటమే కాకుండా, ఉన్నతంగా మరియు మహిమాన్వితంగా ప్రశంసించబడింది; మనం ఇప్పుడు చర్చిస్తున్న ఆదాము మాటలను ప్రస్తావిస్తూ క్రీస్తు కూడా ఈ విషయాన్ని ధృవీకరిస్తున్నాడు.

అయితే, ఈ "తండ్రిని, తల్లిని విడిచిపెట్టడం" అనే ఆజ్ఞను, ఆదాము సంతానం వివాహం చేసుకున్న తర్వాత తమ తల్లిదండ్రులతో ఇక ఏమాత్రం సంబంధం పెట్టుకోకూడదని చెప్పే ఆజ్ఞగా అర్థం చేసుకోకూడదు. ఈ ఆజ్ఞ కేవలం వారి తండ్రి, తల్లితో ఇకపై కలిసి నివసించకూడదనే దానికి మాత్రమే వర్తిస్తుంది. వివాహం చేసుకున్న తర్వాత పిల్లలు తమకంటూ ఒక సొంత గృహ-గూడును కలిగి ఉండాలని ఇది నిర్దేశిస్తుంది. ప్రస్తుత పాప స్థితిలో, మరియు దానిలోని వివిధ దుష్ప్రభావాల వల్ల, వయసు మరియు అవసరాలతో అలసిపోయినప్పుడు పిల్లలు తమ తల్లిదండ్రులను పోషించవలసి రావడం మనం తరచుగా చూస్తుంటాము. కానీ, ఒకవేళ స్వర్గం మరియు దానిలోని నిర్దోషత్వం కొనసాగి ఉంటే, మన ప్రస్తుత పతనమైన మరియు పాపభరితమైన స్థితి కంటే అప్పటి జీవిత స్థితి ఊహించలేనంత ఉన్నతంగా, ఆశీర్వాదకరంగా ఉండేది. అయినప్పటికీ, ఆదాము యొక్క, లేదా సాక్షాత్తు దేవుని యొక్క ఇదే ఆజ్ఞ పాటించబడి ఉండేది. భర్త, తన భార్యపై ఉన్న ప్రేమతో, చిన్న పక్షులు చేసే విధంగా, తన నివాసాన్ని తనే ఎంచుకుని, ఆమెతో తన గృహ-గూడును నిర్మించుకుని, ఆ ఉద్దేశ్యంతో తన తండ్రిని, తల్లిని విడిచిపెట్టి ఉండేవాడు.

ఆదాము పలికిన ఈ వాక్యం కూడా ప్రవచనాత్మకమైనది. ఎందుకంటే అప్పటికి తండ్రి గానీ తల్లి గానీ లేరు; అందువల్ల పిల్లలు కూడా లేరు. అయినప్పటికీ, ఆదాము పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా లోకంలో ఉండబోయే వివాహ జీవితాన్ని గూర్చి ప్రవచించాడు, మరియు అన్ని యుగాలలో భార్యాభర్తల ప్రత్యేక నివాసాన్ని, మరియు వివిధ కుటుంబాల ప్రత్యేక గృహ అధికారాలు మరియు ప్రభుత్వాలను ముందుగానే వర్ణించాడు; ప్రతి కుటుంబానికి వారి స్వంత గూడు, నివాసం, అధికారం మరియు పరిపాలన ఉండాలని తెలియజేశాడు.

2:25. మరియు ఆ భర్త, అతని భార్య ఇద్దరూ దిగంబరులైయుండియుండియు సిగ్గుపడలేదు.

ఈ అధ్యాయం యొక్క ఈ చిన్న ముగింపు వాక్యాన్ని తొలగించినా పెద్దగా నష్టమేమీ లేదు, ఎందుకంటే ఇది నమోదు చేయవలసినంత పెద్ద అవసరం లేని ఒక విషయాన్ని ప్రస్తావిస్తుంది. పరలోకంలో ఉన్నవారు దిగంబరంగా తిరిగారా లేక వస్త్రాలు ధరించి తిరిగారా అని తెలుసుకోవడం మనకెందుకు? అయితే, ముగింపు వాక్యంలోని ఈ చిన్న భాగం చాలా ముఖ్యమైనది మరియు అత్యంత ఆవశ్యకమైనది. పైకి చాలా అల్పమైనదిగా కనిపించే ఒక విషయంలో, ఆది పాపం వలన మన ఈ స్వభావం ఎంత భయంకరమైన కీడును అనుభవించిందో ఇది మనకు చూపిస్తుంది.

సమస్త జనులు, మరీ ముఖ్యంగా ఉత్తర దేశస్థులు, శరీర నగ్నత్వాన్ని తీవ్రంగా అసహ్యించుకుంటారు. అదే విధంగా, మనలోని మరింత గంభీరమైన మరియు వినయశీలురైన వారు, మన యువత ధరించే పొట్టి సైనిక జాకెట్లు అని పిలవబడే వాటిని ఖండించడమే కాకుండా, బహిరంగ స్నానఘట్టాలకు కూడా దూరంగా ఉంటారు. మరియు మన అందవిహీనమైన భాగాలు, 1 కొరింథీయులకు 12:23, ఎల్లప్పుడూ అత్యంత శ్రద్ధగా కప్పబడతాయి. మన మధ్య ఇది ​​జ్ఞానం మరియు సర్వస్తోత్రములకు యోగ్యమైన నైతిక క్రమశిక్షణ. కానీ ఆదాము, హవ్వలు దిగంబరులుగా తిరిగారని, సిగ్గుపడలేదని మోషే మనకు తెలియజేస్తున్నాడు. కాబట్టి వారికి దిగంబరులుగా తిరగడం అవమానకరం కాకపోవడమే కాకుండా, దేవునికి ప్రశంసనీయమైనది, ఆనందదాయకమైనది మరియు మహిమకరమైనదిగా కూడా ఉంది.

కానీ పాపం వలన ఈ ఆనందాన్ని, ఈ వైభవాన్ని మనం ఇప్పుడు కోల్పోయాము. సకల ప్రాణులలో మనము మాత్రమే దిగంబరంగా జన్మిస్తాము; మరియు కప్పుకోని చర్మంతోనే ఈ లోకంలోకి ప్రవేశిస్తాము. అయితే మిగతా జంతువులన్నీ తమతో పాటు తమ సొంత కప్పులుగా చర్మాలు, వెంట్రుకలు, ఈకలు లేదా పొలుసులను ఈ లోకంలోకి తీసుకువస్తాయి. మరోవైపు మనకు, సూర్యుని వేడి నుండి రక్షించుకోవడానికి నిరంతరం భవనాల నీడ, మరియు వాన, వడగళ్ళు, మంచు మరియు హిమం నుండి కాపాడుకోవడానికి అనేక వస్త్రాలు అవసరం. అయితే ఆదాము నిర్దోషిగా కొనసాగి ఉంటే, ఈ గాయాలు లేదా అసౌకర్యాలలో దేనినీ అనుభవించి ఉండేవాడు కాదు. కానీ మానవ కళ్ళు చలి లేదా వేడి వలన చెడుగా ప్రభావితం కావు లేదా బాధపడవు అనే ప్రకృతి యొక్క ప్రత్యేకతను ఇప్పటికీ కలిగి ఉన్నట్లే, ఆదాము పతనమవకుండా ఉండి ఉంటే, అతని శరీరం మొత్తం చలి లేదా వేడి బాధల నుండి పూర్తిగా విముక్తి పొంది ఉండేది.

మన తల్లియైన హవ్వ మన మధ్య నగ్నంగా కూర్చుని ఉంటే, ఆమె రొమ్ముల ఆకారం మరియు ఆమె శరీరంలోని ఇతర అవయవాలు మనకు అభ్యంతరకరంగా ఉండేవి కావు. కానీ ఇప్పుడు పాపం కారణంగా అవి మనలో సిగ్గును రేకెత్తించి, దుష్టమైన కామవాంఛలతో మనల్ని రగిలిస్తున్నాయి.

అందువల్ల ఈ సంక్షిప్త భాగం, … పాపం యొక్క పర్యవసానంగా మనపైకి వచ్చిన కీడు యొక్క భయంకరతను మనకు చూపిస్తుంది [ముద్రిత పుస్తకంలో లేదు]

అది సంపూర్ణ పిచ్చితనానికి నిదర్శనంగా పరిగణించబడుతుంది. అందువల్ల, ఆదాము, హవ్వలకు అత్యున్నత కీర్తిని తెచ్చిన అదే శరీర స్థితి, మనం ఆ స్థితిలో కనబడితే, మనకు అత్యంత అవమానకరం అవుతుంది. మిగతా జంతువులన్నిటికీ వాటి వికార రూపాన్ని కప్పిపుచ్చుకోవడానికి వెంట్రుకలు, ఈకలు, పొలుసులు మొదలైనవి అవసరమైనప్పుడు, కేవలం మానవుడు మాత్రమే తన సృష్టించబడిన నగ్నత్వపు వైభవంలో, కప్పుకోకుండా కనిపించగల గౌరవ, సౌందర్యమైన శరీరంతో సృష్టించబడ్డాడు. అదే మానవుని అసలైన వైభవం, మరియు అతను తన ఆదిమ నిర్దోషత్వంలో ఉండి ఉంటే అది అలాగే కొనసాగి ఉండేది. కానీ ఈ వైభవమంతా నశించిపోయింది. ఇప్పుడు మనం, కేవలం అవసరమైన రక్షణ కోసమే కాకుండా, అత్యంత నీచమైన దుర్నీతిని నివారించడం కోసం, దేవుని సృష్టిలోని ఇతర జంతువులన్నిటి కంటే ఎక్కువ శ్రద్ధతో, జాగ్రత్తతో మన శరీరాలను కప్పుకోవలసి వస్తోంది. ఎందుకంటే అవన్నీ ప్రకృతిసిద్ధంగా కప్పుకునే ఈ ప్రపంచంలోకి వస్తాయి.

అందువల్ల, ఈ పద్ధతిలోనే ఆదికాండములోని ఈ రెండవ అధ్యాయం ఆరవ రోజు జరిగిన సృష్టి కార్యాన్ని మరింత స్పష్టంగా మరియు సంపూర్ణంగా వివరిస్తుంది.

దేవుని అద్భుతమైన సంకల్పం ద్వారా మానవుడు ఏ విధంగా సృష్టించబడ్డాడు. మానవుడు సాధ్యమైనంత అత్యున్నతమైన ఆనందంలో జీవించగలిగే ఏదేను తోట ఏ విధంగా ఏర్పరచబడింది. మంచి చెడుల జ్ఞాన వృక్షాన్ని నిషేధించడం ద్వారా, భవిష్యత్ సంఘం యొక్క బాహ్య ఆరాధన దైవిక అధికారంతో ఏ విధంగా స్థాపించబడింది. ఒకవేళ ఆదాము, హవ్వలు జ్ఞాన వృక్ష నిషేధాన్ని ఉల్లంఘించకపోయి ఉంటే, వారు సాతాను ఉచ్చులచే మోసగించబడి, పక్కకు లాగబడకుండా ఉండి ఉంటే, ఏ బాహ్య ఆరాధన ద్వారా మరియు ఏ ప్రదేశంలో దేవునికి తమ విధేయతను ప్రకటించి ఉండేవారు.