మొదటి భాగం. దేవుని విశ్రాంతి, సబ్బాతు యొక్క పవిత్రీకరణ మరియు

మన విరోధులు గొప్పగా చెప్పుకునే స్వేచ్ఛా సంకల్పం యొక్క నిజమైన శక్తి ఏమిటో, మానవుని ఈ సృష్టి నుండే మనం నేర్చుకోవచ్చు. మన క్రింద ఉంచబడిన విషయాలలో, ఒక రకంగా మనకు స్వేచ్ఛా సంకల్పం ఉంది. ఎందుకంటే, దేవుని ఆజ్ఞ ప్రకారం మనం సముద్రంలోని చేపలకు, ఆకాశంలోని పక్షులకు మరియు పొలంలోని జంతువులకు అధిపతులుగా నియమించబడ్డాము. మనకు ఇష్టమైనప్పుడు వీటిని మనం చంపుతాము. అవి అందించే ఆహారాన్ని, ఇతర ఆశీర్వాదాలను మనం అనుభవిస్తాము. కానీ, మన కంటే పైన ఉండి, మన క్రింద ఉంచబడని దేవునికి సంబంధించిన విషయాలలో, మానవునికి ఏమాత్రం స్వేచ్ఛా సంకల్పం లేదు. కానీ వాస్తవానికి అతను కుమ్మరి చేతిలోని మట్టి వంటివాడు. అతను కేవలం దేవుని శక్తి క్రింద, నిష్క్రియాత్మకంగా ఉంచబడ్డాడు కానీ క్రియాశీలంగా కాదు. మన ఈ వాస్తవ స్థితిలో మనం దేనినీ ఎంచుకోము, ఏమీ చేయము. దానికి విరుద్ధంగా, మనం ఎన్నుకోబడ్డాము, మనం సిద్ధం చేయబడ్డాము, మనం పునరుజ్జీవింపబడ్డాము; మనం కేవలం పొందుతాము; ప్రవక్తయైన యెషయా చెప్పినట్లుగా, "నీవే మా కుమ్మరివి; మేము నీ మట్టి," యెషయా 64:8.

కానీ ఇక్కడ ఒక కొత్త రకమైన చట్టబద్ధమైన మరియు పవిత్రమైన విచారణ చేయవచ్చు.

మోషే ఇక్కడ మానవుని సృష్టి గురించి ఒక కొత్త పదజాలంలో మాట్లాడుతున్నాడు, "యెహోవా దేవుడు నేల మట్టితో మానవుని రూపించెను;" మరియు ఇతర జీవులను సృష్టించినప్పుడు అతను పైన ఇదే రకమైన వ్యక్తీకరణను ఉపయోగించనట్లే, ఇక్కడ అతను మానవునిలో ఉన్న మరొక ప్రత్యేకతను ప్రస్తావిస్తున్నాడు, ఇది ఏ ఇతర ప్రాణి గురించి చెప్పబడలేదు: "దేవుడు అతని నాసికలలో జీవశ్వాసము ఊదెను." మోషే ఈ మాటను ఏ జంతువు గురించి చెప్పలేదు, అయినప్పటికీ అన్ని జంతువులకు, అలాగే మానవునికి కూడా, వాటి నాసికలలో జీవశ్వాసము ఉంటుంది. కాబట్టి మనం ఇక్కడ పవిత్రంగా మొదటగా విచారించవచ్చు, మోషే ఇక్కడ ఈ విధంగా మాట్లాడటానికి ఎందుకు ప్రేరేపించబడ్డాడు. మరియు రెండవదిగా, గ్రంథమంతటా అన్ని జంతువులను మానవులుగా పిలిచినప్పటికీ, దేవుడు "అతని నాసికలలో జీవశ్వాసము ఊదెను, మరియు మానవుడు జీవించు ఆత్మగా మారెను" అని ఈ స్థలంలో కేవలం మానవుని గురించి మాత్రమే ఎందుకు వ్రాయబడింది.

"జీవరాశులు." పైన మోషే నమోదు చేసిన దైవిక వాక్యాలు, "భూమి ప్రతి జీవిని దాని జాతి ప్రకారం పుట్టించుగాక." కానీ ఇక్కడ పదజాలం పూర్తిగా మార్చబడింది, "మరియు మానవుడు జీవించే ఆత్మగా మారాడు."

నిస్సందేహంగా, ఈ విషయాలే పూర్వకాలపు పితృపురుషులను, పవిత్ర పితరులను మరియు ప్రవక్తలను కదిలించాయి. పవిత్ర చరిత్రకారుడు వాటి ద్వారా ఏదో విశిష్టమైన, గొప్ప మరియు ప్రత్యేకంగా జ్ఞానయోగ్యమైన విషయాన్ని ఉద్దేశించాడని నిశ్చయతతో, ఈ విలక్షణమైన భాషా రూపాలు ఏమి సూచిస్తాయో కనుగొనడం కోసం, వారు ఈ రకమైన వాక్యభాగాలను శ్రద్ధగా పరిశీలించారు.

ఎందుకంటే, మోషే ఇక్కడ మాట్లాడుతున్న కేవలం జంతు జీవితాన్ని మీరు పరిశీలిస్తే, మనిషికి, గాడిదకు మధ్య ఏ భేదమూ లేదు. ఎందుకంటే రెండింటిలోనూ ఉన్న జంతు జీవితానికి మాంసం, పానీయం అవసరం. దానికి నిద్ర, విశ్రాంతి కావాలి. రెండింటి శరీరాలు మాంసం, పానీయాల వల్ల ఒకేలా పెరుగుతాయి, బలిసిపోతాయి. మాంసం, పానీయం లేకపోవడం వల్ల రెండూ ఒకేలా కృశించి నశిస్తాయి. రెండింటిలోనూ జీర్ణాశయం ఆహారాన్ని స్వీకరించి, జీర్ణమైనప్పుడు దానిని ఉదరానికి పంపుతుంది. అక్కడ రక్తం ఉత్పత్తి అవుతుంది, దాని ద్వారా అవయవాలన్నీ సేదతీరి, పునరుద్ధరించబడతాయి. ఈ విషయాలను విడివిడిగా పరిశీలిస్తే, మనిషికి, జంతువుకు మధ్య ఏ భేదమూ లేదని నేను చెబుతున్నాను. కానీ మోషే ఈ సందర్భంలో మనిషి జీవితాన్ని ఎంతగానో ఘనపరుస్తున్నాడంటే, జంతువులన్నింటిలో కేవలం అతని గురించే, అతడు "జీవించే ఆత్మగా మారాడు" అని అంటున్నాడు; భూమి మీద ఉన్న మృగాలన్నిటిలాంటి జీవి లేదా ప్రాణి కాదు, కానీ మరింత ఉన్నతమైన అర్థంలో "జీవించే ఆత్మ"; మరియు, అతను "దేవుని స్వరూపంలో" సృష్టించబడ్డాడు కాబట్టి, ఆ స్వరూపంలో ఎటువంటి సందేహం లేదు, అది ఇంకా నిర్దోషులుగా ఉన్న ఆదాము, హవ్వల ముఖాలలో ఒక ప్రత్యేకమైన తేజస్సుతో ప్రకాశించింది. అందువల్లనే, పాపం మరియు పతనం తరువాత కూడా, అన్యమత కవులు మొదలైనవారు, అతని శరీర భంగిమను బట్టి, అతని నిటారు నడకను బట్టి మరియు అతని కళ్ళు ఆకాశం వైపు ఎత్తడాన్ని బట్టి, మానవుడు ఉనికిలో ఉన్న ఏ ఇతర ప్రాణి కన్నా చాలా శ్రేష్ఠమైన సృష్టి అని నిర్ధారించారు.

1 కొరింథీయులకు 15:45లో మన ముందున్న వాక్యాన్ని పఠించినప్పుడు, పరిశుద్ధ పౌలు ఈ అత్యున్నతమైన శ్రేష్ఠతను సూచిస్తున్నాడు. అక్కడ ఇలా వ్రాయబడింది, "మొదటి మనుష్యుడైన ఆదాము జీవముగల ప్రాణమాయెను. కడపటి ఆదాము జీవమిచ్చు ఆత్మమాయెను." ఈ వాక్యంలో జీవముగల ప్రాణము అనగా అపొస్తలుడు జంతు జీవితాన్ని ఉద్దేశిస్తున్నాడు, ఇందులో తినడం, త్రాగడం, పెరగడం, నిద్రించడం, సంతానోత్పత్తి చేయడం మొదలైనవి ఉంటాయి; ఇవన్నీ మూగ జంతువులలో కూడా కనిపిస్తాయి. కానీ ఒక వైరుధ్యం ద్వారా ఆయన, "కడపటి ఆదాము జీవమిచ్చు ఆత్మగా చేయబడెను" అని అంటున్నాడు. ఇది జంతు జీవితపు పరిస్థితులు అవసరం లేని, తెలియని జీవితం. అంతేకాకుండా, ఆదాము పాపం చేయకపోయినా కూడా, ఒక శారీరక జీవితాన్ని గడిపి ఉండేవాడని పౌలు ఇక్కడ మనకు బోధిస్తున్నాడు; ఆ జీవితానికి మాంసం, పానీయం మరియు విశ్రాంతి అవసరమై ఉండేవి; దేవుడు అతనిని ఆత్మీయ జీవితంలోకి మార్చేంత వరకు ఆ జీవితం పెరుగుతూ, విస్తరిస్తూ, సంతానోత్పత్తి చేస్తూ ఉండేది, ఆ ఆత్మీయ జీవితంలో అతను సహజ జంతు స్వభావం లేకుండా జీవించి ఉండేవాడు, నేను అలా చెప్పగలిగితే; అనగా, కేవలం దేవుని నుండి మాత్రమే పొందిన అంతర్గత జీవితం; మరియు మునుపటిలా మూలికలు, పండ్లతో పోషించబడే బయటి జీవం కాదు. అయినప్పటికీ అతను దేవదూతల వలె శుద్ధమైన ఆత్మ కాకుండా, శరీరం, ఎముకలు మొదలైనవాటితో ఉన్న మనిషి అయి ఉండేవాడు.

కాబట్టి, పైన అంగీకరించబడిన ఈ కొత్త ప్రశ్నకు నా సమాధానం ఇది: మన ముందున్న ఈ వాక్యభాగంలో మోషే నోటి ద్వారా దేవుడు మాట్లాడినదేమనగా, ఆదాము తన నిర్దోషత్వంలో కొనసాగివుంటే, ఈ ప్రస్తుత జంతు జీవితం తర్వాత అనుభవించి ఉండే భవిష్యత్ మరియు శాశ్వత జీవితపు నిరీక్షణను తెలియజేయాలని ఉద్దేశించాడు. మోషే ఇలా అన్నట్లుగా ఉంది, "మానవుడు జీవించే ఆత్మగా మారాడు; కేవలం మృగాలు జీవించే జీవితం అనే అర్థంలో కాదు, కానీ ఏ జంతు జీవితం లేకుండానే ఆదాము ఆ తర్వాత జీవించాలని దేవుడు ఉద్దేశించిన జీవితం అనే అర్థంలో." మరియు ఈ అమరత్వం లేదా అమరమైన జీవితం యొక్క నిరీక్షణనే మనం ఇప్పుడు క్రీస్తు ద్వారా కలిగి ఉన్నాము.

పాపం కారణంగా మనం మరణానికి మరియు అన్ని రకాల విపత్తులకు లోనవుతున్నప్పటికీ, ఆదాము జీవముగల ఆత్మగా మారినప్పుడు అతని సహజ జీవితం, పతనము తరువాత మనం ఇప్పుడు జీవిస్తున్న దానికంటే ఎంతో ఉన్నతంగా ఉండేలా రూపొందించబడింది. అతడు భూమి మీద మధురంగా, సంతోషంగా మరియు అత్యంత ఆనందంతో జీవించి ఉండేవాడు; ఆ తరువాత, దేవుని మనస్సులో నిర్ణయించబడిన సమయంలో, జంతు జీవితం నుండి ఆత్మీయ మరియు నిత్యజీవితంలోనికి మార్చబడి ఉండేవాడు; మరియు ఆ మార్పు ఎటువంటి నొప్పి లేదా కష్టం లేకుండా జరిగి ఉండేది.

అనంతమైన కష్టాలు, ప్రమాదాలు మరియు బాధలను అనుభవించిన తరువాత, మరణం ద్వారా తప్ప మనము ఈ జంతు జీవితం నుండి ఆధ్యాత్మికమైన మరియు శాశ్వతమైన జీవితంలోకి మార్చబడము.

ఈ విధంగానే మనం, పవిత్ర ప్రవక్తల వలె, మోషే యొక్క ఈ మాటలన్నింటినీ శ్రద్ధగా పరిశీలించి, అంతటి లోతైన ఉద్దేశ్యంతో మరియు లక్ష్యంతో, అతను ఇతర జీవులన్నిటి గురించి మాట్లాడినప్పుడు ఉపయోగించిన పదాలకు పూర్తిగా భిన్నమైన పదజాలంతో మనిషి గురించి ఎందుకు మాట్లాడుతున్నాడో విచారించాలి.

స్పష్టంగా దీని ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే, అమరత్వంపై మనకున్న విశ్వాసం మరియు నిరీక్షణ ధృవీకరించబడాలి; మరియు మానవుని జీవితం, అతని జంతు జీవితం వలె, మృగములతో సహా అన్ని ఇతర జీవుల జీవితం లాంటిదే అయినప్పటికీ, మరే ఇతర జీవికి లేని మరియు పూర్తిగా తెలియని అమరత్వ నిరీక్షణ అతనికి ఉందని మనకు నిశ్చయత కలిగించాలి; మరే ఇతర జంతువు గౌరవించబడే లేదా అనుగ్రహించబడే ఏ అణువు విషయంలోనూ లేని దేవుని స్వరూపాన్ని మరియు పోలికను అతను కలిగి ఉన్నాడని తెలియజేయాలి.

ఈ విధంగా, ఒక అత్యంత సుందరమైన రూపకం ద్వారా, లేదా ఒక అత్యుత్తమ అలంకారం ద్వారా, దేవుడు మానవరూపం ధరిస్తాడని మోషే ఇక్కడ అస్పష్టంగా సూచిస్తున్నాడు. ఎందుకంటే, దేవుని స్వరూపంలో మరియు పోలికలో సృష్టించబడినప్పటికీ, మానవుడు తన జంతు జీవితంలో గొర్రెకు ఏ విధంగానూ భిన్నంగా లేడనే విషయం; వాస్తవానికి, ఆ వాదన, సిద్ధాంతాలలో చెప్పినట్లుగా, ఒకరకమైన విరుద్ధ వాక్యాలతో చెప్పడం; లేదా, వారి మరో పదం ప్రకారం, వ్యతిరేకత ద్వారా జోడించడం. అయినప్పటికీ, మానవుడు అదృశ్యుడైన దేవుని స్వరూపంలో సృష్టించబడ్డాడు కాబట్టి, ఈ మహోన్నత వాస్తవం ద్వారా, దేవుడు ఈ లోకంలో మానవుని రూపంలో తనను తాను ప్రత్యక్షపరచుకుంటాడని, మనం తరువాత మోషే నుండి వినబోతున్నట్లుగా, ఒక అస్పష్టమైన అలంకారంలో సూచించబడింది.

క్రీస్తు. అత్యంత గొప్ప మరియు అద్భుతమైన విషయాల యొక్క బీజాల వంటి ఈ విత్తనాలను ప్రవక్తలు దైవిక చరిత్రకారుని నుండి శ్రద్ధగా వెతికి సేకరించారు.

2:8. మరియు యెహోవా దేవుడు ఏదేనులో తూర్పున ఒక తోటను నాటి, తాను సృజించిన మానవుడిని అక్కడ ఉంచాడు.

ఇక్కడ మన ముందు స్వర్గం గురించిన ప్రశ్నల సముద్రం తలెత్తుతుంది. మొదటిది, ఆ పదం హీబ్రూ, కల్దీయన్ లేదా పర్షియన్ ఏదైనప్పటికీ, (సుయిడాస్ దాని గ్రీకు మూలాన్ని కనుగొనడానికి ప్రయత్నించినప్పటికీ, అది గ్రీకు పదం అని నేను అనుకోను), లాటిన్ భాషలో 'హోర్టస్' అంటే "తోట" అని అనువదించబడింది. ఈ తోటను ఏదేనులో, BE EDEN అని నాటారని మోషే చెప్పాడు. ఎందుకంటే ఆ ప్రదేశం పేరు మన అనువాదంలో "ఆనంద స్వర్గం" అని అనువదించినట్లుగా సంబోధనాత్మకమైనది లేదా వర్ణనాత్మకమైనది కాదు. నిజానికి, ఏదేను అంటే ఆనందం లేదా సంతోషం అని అర్థం, మరియు ఈ తోట పేరు నుండే నిస్సందేహంగా 'అడోనా' అనే గ్రీకు పదం ఏర్పడింది, కానీ ఇక్కడ దానికి ఉపసర్గ జోడించబడటం వల్ల, ఈ సందర్భంలో ఏదేనును ఒక ప్రదేశం యొక్క సరైన పేరుగా తీసుకోవాలని స్పష్టంగా రుజువవుతుంది; ఆ ప్రదేశం యొక్క ప్రత్యేక వర్ణన ద్వారా ఇది మరింత రుజువు చేయబడింది, ఎందుకంటే ఆ తోట దానికి తూర్పున ఉందని చెప్పబడింది. మన అనువాదం దానిని 'ఎ ప్రిన్సిపియో', అంటే "మొదటి నుండి" అని అనువదిస్తుంది, ఇది కూడా ఆ పదబంధానికి తప్పుడు అనువాదం. ఎందుకంటే అసలు పదం

MIKKEDEM, దీనికి సరైన అర్థం "మొదటి నుండి" కాదు, కానీ "ముందు" అని, అంటే మన భావప్రకటన మరియు అర్థ విధానం ప్రకారం,

"తూర్పు వైపు." ఎందుకంటే అసలు పదం కాలవాచకం కాదు, స్థలవాచకం.

అందువల్ల, స్వర్గం ఎక్కడ ఉందనే విషయంలో ఇక్కడ మరో వివాదం తలెత్తుతుంది. వ్యాఖ్యాతలు ఈ విషయంపై అసాధారణ రీతిలో తికమక పడుతూ, సతమతమవుతారు. కొందరు అది రెండు ఉష్ణమండలాల మధ్య, భూమధ్యరేఖ కింద ఉందని వాదిస్తారు. మరికొందరు, ఒక ప్రదేశం అంత సారవంతంగా, సమృద్ధిగా ఫలించాలంటే, అక్కడి వాతావరణం మరింత సమశీతోష్ణంగా ఉండి ఉండాలని అంటారు. కానీ నేను దీని గురించి ఎందుకు ముందుకు సాగాలి? ఈ విషయంపై అభిప్రాయాలు లెక్కలేనన్ని ఉన్నాయి. వాటన్నింటికీ నా సంక్షిప్తమైన, సరళమైన సమాధానం ఏమిటంటే, ఇకపై ఉనికిలో లేని ఒక ప్రదేశం లేదా వస్తువు గురించిన ప్రతి ప్రశ్న నిష్ప్రయోజనమైనది మరియు పనికిరానిది. ఎందుకంటే మోషే ఇక్కడ జలప్రళయానికి ముందు, ప్రపంచంలో పాపం ఉండక ముందే జరిగిన విషయాలను వివరిస్తున్నాడు. అయితే, మనం ఆదాము పాపం తర్వాత మరియు జలప్రళయం తర్వాత ఉన్న మరియు ఉన్న విషయాలతోనే వ్యవహరించాల్సి ఉంటుంది.

అందువల్ల నా నమ్మకం ఏమిటంటే, ఆదాము అక్కడ అనుభవించిన ఆ అద్భుతమైన ఫలవంతం మరియు ఆనందకరమైన అనుభూతి కారణంగా, ఆదాము చేత గానీ లేదా ఆదాము కాలంలో గానీ ఈ భూభాగానికి ఏదేను అని పేరు పెట్టబడింది; మరియు అంతటి ఆనందకరమైన ప్రదేశం యొక్క పేరు, ఆ ప్రదేశం కనుమరుగైపోయిన చాలా కాలం తర్వాత కూడా తరువాతి తరాలకు నిలిచిపోయింది. రోమ్, ఏథెన్స్ మరియు కార్తేజ్ వంటి గొప్ప రాజ్యాల జాడలు ఇప్పుడు దాదాపుగా కనుగొనలేకపోయినప్పటికీ, వాటి పేర్లు ఈనాటికీ మన మధ్య ఉన్నట్లే.

కాలం మరియు పాపాలు సంపాదించుకునే శాపం అన్నింటినీ నాశనం చేస్తాయి. అందువల్ల, జలప్రళయం వలన ప్రపంచం దానిపై ఉన్న మనుషులు, జంతువులతో సహా నాశనమైనప్పుడు, ఈ గొప్ప మరియు అందమైన తోట కూడా నశించిపోయింది, మరియు దాని జాడలన్నీ భూమిపై నుండి కొట్టుకుపోయాయి. అందువల్ల, ఒరిజెన్ మరియు ఇతరులు తమ అసంబద్ధమైన వాదనలను వ్యర్థంగా ప్రారంభిస్తారు. అంతేకాకుండా, ఎవరూ అందులోకి ప్రవేశించకుండా ఉండేందుకు ఈ తోటను ఒక దేవదూత కాపలా కాశాడని గ్రంథం చెబుతోంది. ఒకవేళ ఆ తర్వాత వచ్చిన శాపం వలన ఈ తోట నశించకపోయినా (నిస్సందేహంగా అది నశించి ఉంటుంది), సంరక్షక దేవదూత యొక్క జ్వలించే ఖడ్గం సూచించినట్లుగా, మనిషి అందులోకి ప్రవేశించడం పూర్తిగా మరియు శాశ్వతంగా నిరోధించబడుతుంది. దాని స్థానం ఎక్కడా కనుగొనబడదు. శాపానికి సంబంధించిన ఈ రెండవ సమాధానాన్ని ప్రశ్నించేవారందరికీ మరియు వాదించేవారందరికీ ఇవ్వవచ్చు, అయితే జలప్రళయం యొక్క అనివార్య పరిణామాలకు సంబంధించిన మునుపటి వాదన తక్కువ కల్పనాత్మకమైనదని మరియు మరింత నిశ్చయాత్మకమైనదని నేను భావిస్తున్నాను.

అయితే క్రొత్త నిబంధనలోని, "నేడు నీవు నాతో కూడ పరదైసులో ఉందువు" అనే వాక్యభాగం గురించి మనమేమి చెప్పాలి? మరియు "ఆయన పరదైసునకు కొనిపోబడెను" (2 కొరింథీ. 12:4) అనే వాక్యభాగం గురించి కూడా? క్రీస్తు ఆ దొంగతోపాటు ఏ భౌతిక స్థలములోనికి వెళ్ళలేదని నేను నిశ్చయంగా చెప్పగలను. ఎందుకంటే, "తాను శరీరమందు ఉన్నాడో లేక శరీరము వెలుపల ఉన్నాడో ఆయనకు తెలియలేదు" (2 మరియు 3 వచనాలు) అని చెప్పిన పౌలు ఉదంతం నుండి ఆ విషయం చాలా స్పష్టంగా తెలుస్తుంది.

కాబట్టి నా అభిప్రాయం ఏమిటంటే, ప్రతి సందర్భంలోనూ పరలోకం అంటే, ఆదాము పరలోకంలో ఉన్నప్పుడు ఉన్న స్థితి లేదా పరిస్థితి అని అర్థం. ఆ స్థితిలో అతను శాంతి, విశ్రాంతి, భద్రతతో నిండి ఉంటాడు మరియు పాపం, మరణం లేని చోట అనుభవించే ఆశీర్వాదకరమైన వరాలన్నిటితో నిండి ఉంటాడు. క్రీస్తు ఇలా అన్నట్లుగా ఉంది, "నేడు నీవు నాతో పరలోకంలో పాపం నుండి విముక్తుడవై, మరణం నుండి సురక్షితంగా ఉంటావు." ఆదాము పరలోకంలో పాపం నుండి, సమస్త మరణం నుండి, మరియు సమస్త శాపం నుండి విముక్తుడయ్యాడు. అందువల్ల పరలోకం ఒక స్వర్గపు స్థితి అని నేను నమ్ముతున్నాను. లేఖనాలు అబ్రాహాము ఒడి గురించి మాట్లాడినప్పుడు, అది అబ్రాహాము ఒడిని కప్పిన వస్త్రపు మడతను సూచించదు, కానీ మరణించిన వారి ఆత్మలు పరలోక జీవితాన్ని మరియు "దేవుని ప్రజలకు నిలిచియుండు" శాంతి, విశ్రాంతిని అనుభవించే జీవితాన్ని లేదా జీవిత స్థితిని వర్ణనాత్మకంగా సూచిస్తుంది (హెబ్రీ 4:9).

కాబట్టి ఈ వాక్యభాగం గురించి నా సాక్ష్యం ఏమనగా, మోషే ఇక్కడ మనకు ఒక చారిత్రక వర్ణనను ఇస్తూ, తూర్పు దిక్కున ఒకానొక స్థలము ఉండేదని, అందులో అత్యంత సుందరమైన, ఫలవంతమైన తోట ఉండేదని తెలియజేస్తున్నాడు. ఎందుకంటే, నేను ముందే చెప్పినట్లుగా, 'మిక్కెడెమ్' అనే హీబ్రూ పదం సరిగ్గా ఒక స్థలాన్ని సూచిస్తుంది, అంతేగానీ మన అనువాదం తప్పుగా అనువదించినట్లుగా ఒక కాలాన్ని కాదు.

అందుకే హెబ్రీయులు తూర్పు గాలిని 'కాదీమ్' అని పిలవడం ఆనవాయితీ. అది పొలాలను ఎండబెట్టే ఒక పొడి, చల్లని గాలి. కాబట్టి ప్రపంచంలోని ఆ ప్రాంతంలో ఒక స్వర్గం లేదా తోట ఉండేది. అందులో టైల్ చెట్లు గానీ, ఓక్ చెట్లు గానీ, స్కార్లెటోక్ చెట్లు గానీ, లేదా ఫలించని ఇతర చెట్లు గానీ లేవు. కానీ అన్ని రకాల అత్యంత సమృద్ధమైన, శ్రేష్ఠమైన ఫలాలు, మరియు అత్యంత శ్రేష్ఠమైన చెట్లు ఉండేవి; ఉదాహరణకు, దాల్చినచెక్కను, అత్యంత శ్రేష్ఠమైన సుగంధ ద్రవ్యాలను ఇచ్చే చెట్లను మనం ఇప్పుడు ఎలా భావిస్తామో అలాంటివి. మిగతా భూమి అంతా సాగు చేయబడినప్పటికీ, ఎందుకంటే అప్పటికి ఇంకా ముళ్ళ మొక్కలు గానీ, కంటకాలు గానీ లేవు, కానీ ఈ ప్రదేశంలో మాత్రం చాలా ఉన్నతమైన సాగు ఉండేది. ఈ ఏదేను ఒక మనోహరమైన తోట, సాగులోనూ, ఫలవంతంలోనూ మిగతా భూమండలం మొత్తాన్ని మించిపోయింది. మిగతా భూమి అంతా, దాని ప్రస్తుత దుస్థితితో పోలిస్తే, అదే ఒక స్వర్గం.

ఆయన స్వయంగా ఎంతో ప్రత్యేక శ్రద్ధతో నాటిన ఈ తోటలోనే ప్రభువు మానవుడిని ఉంచాడు. ఈ విషయాలన్నీ చారిత్రకమైనవని నేను చెబుతున్నాను. కాబట్టి, ఆ తోట ఎక్కడ ఉండేది లేదా ఏమిటి అని ఈ రోజుల్లో మనం విచారించడం వ్యర్థం. మోషే తరువాత ప్రస్తావించిన నదులు, దాని ప్రాంతంలో సిరియా, మెసొపొటేమియా, దమస్కు మరియు ఈజిప్టు ఉన్నాయని నిరూపిస్తున్నాయి, మరియు యెరూషలేము ఈ ప్రాంతాల మధ్యలోనే నెలకొని ఉంది. ఈ తోట ఆదాము మరియు అతని సంతతి కొరకు ఉద్దేశించబడినది కాబట్టి, అది కొన్ని మైళ్ళ విస్తీర్ణం గల ఒక పరిమితమైన తోట అని మనం ఊహించుకోవడం వ్యర్థం. నిస్సందేహంగా అది భూమి యొక్క విశాలమైన మరియు శ్రేష్ఠమైన భాగం. మరియు నా అభిప్రాయం ప్రకారం, ఈ తోట జలప్రళయం వరకు కొనసాగింది; మరియు మోషే వర్ణన ప్రకారం, జలప్రళయానికి ముందు దేవుడే స్వయంగా దేవదూతల దళం ద్వారా దీనిని కాపాడాడు. కాబట్టి, అది ఆదాము సంతతికి సుపరిచితమైన ప్రదేశమని, అయినప్పటికీ వారికి అందుబాటులో లేనిదని నేను నమ్ముతున్నాను. మరియు నా అభిప్రాయం ఏమిటంటే, ఆ జలప్రళయం దానిని పూర్తిగా నాశనం చేసి, దాని జాడలు ఏవీ మిగల్చకుండా చేసేంత వరకు, అది అదే పేరుతో కొనసాగింది. ఈ విషయంపై నా మనసు ఇదే. మరియు పాపం, జలప్రళయం తర్వాత ఎటువంటి ఉనికి గానీ, పూర్వపు ఉనికి యొక్క ఆనవాళ్లు గానీ లేని ఒక ప్రదేశం గురించి, మితిమీరిన కుతూహలం గల వ్యక్తులు అడిగే అన్ని ప్రశ్నలకు నా సమాధానం కూడా ఇదే.

అయితే, నేను తీసుకున్న అభిప్రాయానికి అనుగుణంగా ఏదేను తోట విస్తీర్ణం గురించి ఉన్న ఏ దృక్కోణంతోనూ ఒరిజెన్ సంతృప్తిగా లేడు. నదుల దూరం తోట కొలతలను ఏ మాత్రం నిర్ణయించకూడదనేది అతని అభిప్రాయం. కానీ అతను మనం ఇప్పుడు సాధారణంగా సాగుచేసే తోటల గురించే నిరంతరం ఆలోచిస్తూ ఉంటాడు. అందుకే అతను తన అలవాటు ప్రకారం ఒక రూపకాన్ని ఆశ్రయిస్తాడు.

అతను స్వర్గాన్ని, చెట్లను దేవదూతలుగా, నదుల ప్రవాహాలను జ్ఞానంగా చిత్రీకరిస్తాడు. కానీ ఈ అల్ప విషయాలు ఒక దైవవేత్తకు తగనివి. అవి బహుశా ఒక కల్పనా కవికి అనుచితంగా ఉండకపోవచ్చు; కానీ ఒక వేదాంతికి అవి తగనివి. ఇక్కడ మోషే ఒక చరిత్రను రాస్తున్నాడనే విషయాన్ని ఒరిజెన్ పరిగణనలోకి తీసుకోలేదు; అది కూడా, ఎప్పుడో గడిచిపోయిన విషయాల రికార్డు.

ఇదే పద్ధతిలో, మన విరోధులు నేటికీ, ఒక దుష్టునిలో కూడా దేవుని స్వరూపం మరియు పోలిక నిలిచి ఉన్నాయని అసంబద్ధంగా వాదిస్తున్నారు. నా దృష్టిలో, ఆది ప్రపంచం మరియు పరలోకం ఎలాగైతే నశించి, అదృశ్యమయ్యాయో, అలాగే మనిషిలోని దేవుని స్వరూపం కూడా నశించి, అదృశ్యమైందని వారు చెప్పి ఉంటే, వారు సత్యానికి మరింత దగ్గరగా మాట్లాడినట్లే అవుతుంది. ఆదిలో మనిషి నీతిమంతుడు; ఆదిలో ప్రపంచం అత్యంత సుందరమైనది.

ఏదెను నిజానికి ఆనందానందములతో నిండిన తోట. కానీ ఈ వస్తువులన్నియు పాపం వలన వికృతంగా మారిపోయాయి, ఇప్పటికీ అలాగే ఉన్నాయి. సకల ప్రాణులు, అవును సూర్యచంద్రులు కూడా, గోనెపట్ట కట్టుకున్నట్లుగా ఉన్నారు. అవన్నీ మొదట...

"మంచివి," కానీ పాపం మరియు శాపం వలన అవి అపవిత్రమై, హానికరంగా మారాయి. చివరకు జలప్రళయం అనే మహా శాపం వచ్చి, స్వర్గాన్ని మరియు యావత్ మానవ జాతిని నాశనం చేసి, వారిని భూమి మీది నుండి తుడిచిపెట్టింది. ఎందుకంటే, ఈనాటికీ నదులు పొంగిపొర్లి, తమ వరదల ద్వారా మనుషులు, జంతువులు మరియు పొలాలపై ఇంతటి ఘోరమైన విపత్తులను కలిగిస్తుంటే, ఆ విశ్వ జలప్రళయం భూమిపై తెచ్చిన విపత్తుల భయంకరత్వం మరియు భీభత్సం ఎలా ఉండి ఉంటుందో మనం ఊహించగలమా! అందువల్ల, జలప్రళయం తరువాత మనం స్వర్గం గురించి మాట్లాడాలనుకున్నప్పుడల్లా, ఒకప్పుడు ఉండి, ఇప్పుడు ఏ జాడ లేకుండా ఉనికిలో ఉన్న ఆ చారిత్రక స్వర్గం గురించే మాట్లాడదాం. మనిషి యొక్క ఆదిమ నిర్దోషత్వం గురించి మనం ఎలా మాట్లాడవలసి వస్తుందో, అలాగే దాని గురించి కూడా మాట్లాడదాం. అలా చేయడం ద్వారా, అది పోయిందని, ఈ జీవితంలో మనం దానిని ఎప్పటికీ బాగుచేయలేమని లేదా తిరిగి పొందలేమని నిట్టూర్పు విడుస్తూ ఆలోచించడం తప్ప మన శాయశక్తులా మనం మరేమీ సాధించలేము.

అయితే ఇంకా, అంతకుముందు మోషే మనుష్యులనుండి మానవుని వివిధ రీతులలో వేరుగా చూపినట్లే, మనుష్యులు కూడా మనలాగే భూమి నుండి ఏర్పడ్డారు కాబట్టి మనలాగే వాటికి కూడా మనలాంటి మూలమే ఉంది; అలాగే ఈ సందర్భంలో దైవ చరిత్రకారుడు, దేవుడు ఎంతో శ్రద్ధతో, సంస్కారంతో నాటి, అద్భుతమైన వైభవంతో సిద్ధం చేసిన ఆ విశిష్టమైన మనోహరమైన తోటను, ఆ శ్రేష్ఠమైన నివాస స్థలాన్ని వర్ణించడం ద్వారా, ఆ కాలంలో భూమిపై ఉన్న మరే ఇతర ప్రదేశానికి ఆయన ప్రసాదించిన దానికంటే ఎంతో గొప్పగా, మానవుడిని ప్రతి ఇతర ప్రాణి నుండి వేరుగా చూపిస్తున్నాడు.

మానవుని సృష్టి గురించిన తన పవిత్ర గ్రంథంలో మోషే యొక్క ప్రధాన ఉద్దేశ్యం, దేవుడు సృష్టించిన సృష్టి జీవులన్నింటిలో మానవుడే అత్యంత శ్రేష్ఠమైన మరియు ఉత్తమమైనవాడని స్పష్టంగా అర్థమయ్యేలా చేయడమే. మూగ జంతువులకు భూమి ఉండేది, దానిలోని గడ్డిని అవి మేసేవి. కానీ మానవుని కొరకు, దేవుడే స్వయంగా ఒక మరింత శ్రేష్ఠమైన నివాస స్థలాన్ని సిద్ధం చేశాడు; దానిని సాగుచేసి, అలంకరించడంలో అతడు అత్యంత ఆనందంతో శ్రమించగలడు, మరియు అందులోనే తన ఆహారాన్ని సంపాదించుకోగలడు; నిజానికి అతడు మృగాల నుండి వేరుగా ఉన్నప్పటికీ, భూమండలం అంతటా ఉన్న వాటన్నిటినీ తన ఆధిపత్యంలో ఉంచుకున్నాడు.

అందువల్ల ఒరిజెన్, జెరోమ్ మరియు ఇతర రూపకాలంకార కథకులందరూ ఒకే విధంగా గొప్ప అవివేకంలో కూరుకుపోయారు; ఎందుకంటే, భూమిపై వారికి ఇకపై స్వర్గం కనిపించడం లేదు కాబట్టి, దాని వ్యాఖ్యానంలో సహజమైన అర్థం కాకుండా వేరే అర్థాన్ని ఇవ్వాలని వారు భావిస్తున్నారు. కానీ ఒకప్పుడు స్వర్గం ఉండేదనీ, ఇప్పుడు స్వర్గం ఉందనీ చెప్పడం అనేవి పరిగణించాల్సిన రెండు చాలా భిన్నమైన విషయాలు. అటువంటి కథనాలన్నిటి సాధారణ స్వభావం ప్రకారం, మోషే కేవలం ఒకప్పుడు స్వర్గం ఉండేదని మాత్రమే నమోదు చేశాడు. సమస్త జంతువులపై ఆదాముకు ఉన్న ఆధిపత్యం విషయంలో కూడా ఇదే పరిస్థితి. అతను సింహాన్ని పిలవగలడు, తన ఇష్టానుసారం దానికి ఆజ్ఞాపించగలడు మరియు దానిని నియంత్రించగలడు; కానీ ఇప్పుడు అలా లేదు. ఆ మహిమాన్వితమైన విషయాలన్నీ ఇప్పుడు లేవు. అవి ఆదిలో ఉండేవని మోషే కేవలం, పవిత్రంగానే నమోదు చేశాడు.

దేవుడు మానవుడిని భూమిపై ఏ ప్రదేశంలో సృష్టించాడు అనే మరో ప్రశ్న ఇక్కడ తలెత్తుతోంది. దమస్కులోని నేల ఎర్రగా, సారవంతంగా ఉందని వ్రాయబడి ఉన్నందున, అతను దమస్కులో లేదా దాని సమీపంలో సృష్టించబడ్డాడని కొందరు చాలా గట్టిగా వాదిస్తారు. కానీ నేను ఈ రకమైన నిష్ప్రయోజనమైన, వ్యర్థమైన విచారణలన్నింటినీ విడిచిపెడుతున్నాను. మిగతా జంతువులన్నీ సృష్టించబడిన ఆరవ రోజున మానవుడు భూమి నుండి రూపొందించబడ్డాడని, మరియు దేవుడే స్వయంగా అతడిని ఏదేను తోటలో ఉంచాడని మనం తెలుసుకుంటే చాలు. అయితే, అతను సృష్టించబడిన కచ్చితమైన ప్రదేశం గురించి మనం తెలుసుకోవలసిన అవసరం ఏమిటి? అతను పరలోకం నుండి సృష్టించబడ్డాడనేది నిశ్చయం. ఎందుకంటే, ఇక్కడ మోషే చూపినట్లుగా పరలోకంలో సృష్టించబడిన హవ్వ సృష్టించబడక ముందే, అతను పరలోకానికి తరలించబడ్డాడని లేదా అక్కడ ఉంచబడ్డాడని మన ముందున్న లేఖనం ప్రకటిస్తోంది.

ఇప్పుడు మనం తరువాత వచ్చే విషయానికి వెళ్దాం:

2:9ఎ. మరియు యెహోవా దేవుడు చూడటానికి అందంగాను, తినడానికి మంచిగాను ఉండే ప్రతి చెట్టును భూమి నుండి మొలిపించాడు.

ఈ పద్యంలోని విషయాలు సరిగ్గా స్వర్గ వర్ణనకు చెందినవి.

భూమండలమంతయు సహజంగా చెట్లను, మూలికలను, వాటి ఫలాలను, విత్తనాలను పుట్టించే విధంగా సృష్టించబడినప్పటికీ, ఈ ఏదేను తోట మాత్రం దానికంటూ ఒక ప్రత్యేకమైన సాగును కలిగి ఉంది. మన ముందున్న ఈ విషయాన్ని వివరించే ఒక ఉపమానాన్ని, ప్రస్తుతం మన మధ్య ఉన్న పరిస్థితుల నుండి గ్రహించవచ్చు. అడవులు, పొలాలు వాటి చెట్లను పుట్టిస్తాయి. కానీ మనం ఒక ప్రదేశాన్ని ప్రత్యేకమైన సాగు కోసం తోటగా ఎంచుకున్నప్పుడు, తోటలోని ఫలాలు పొలంలోని ఫలాల కంటే ఎల్లప్పుడూ శ్రేష్ఠంగా ఉంటాయి. కాబట్టి, భూమిలోని మరే ఇతర భాగానికి ఇవ్వబడని దానికంటే భిన్నంగా, ప్రత్యేకమైన సాగు కోసం సృష్టించబడి, అంకితం చేయబడిన పరదైసు, చూడటానికి ఆహ్లాదకరంగా ఉండే చెట్లతో అలంకరించబడింది; వాటి ఫలాలు రుచికి, వినియోగానికి మధురంగా ​​ఉన్నాయి. కాబట్టి దేవుడు మొదటి అధ్యాయము, 29వ వచనంలో ఇలా చెప్పినప్పుడు,