సంస్కరణ పురోగతి

సులభంగా అర్థమయ్యే, రంగులద్దిన మధ్యయుగపు భక్తిభావంతో కూడిన తన రచనల ద్వారా పాల్ట్జ్ ఉనికి బలంగా చాటుకున్నాడు, ఆ రచనలు విస్తృతంగా చదవబడ్డాయి.

ఆయన సన్యాసులకు ప్రతినిధిగా ఉంటూ, సన్యాస జీవన విధానమే మోక్షానికి నిశ్చయమైన మార్గమని కీర్తించారు.

కానీ జోహన్నెస్ వాన్ స్టాపిట్జ్ అప్పటికే తన దృష్టిని లూథర్ వైపు మళ్లించాడు. అతను ఆ యువ, కృషి చేస్తున్న సన్యాసిని వేదాంతపరంగా మరియు ఆధ్యాత్మికంగా ప్రోత్సహించడమే కాకుండా, తన సాహసోపేతమైన అగస్టీనియన్ రాజకీయాల గందరగోళంలో కూడా అతన్ని భాగస్వామిని చేశాడు. లూథర్ రెండు మఠ వర్గాల మధ్య సంచారిగా మారాడు—వేదాంతశాస్త్రంలో తన డాక్టరేట్ పట్టా పొందే ముందు సంవత్సరాలలో అక్షరాలా అలాగే అయ్యాడు. మొదట స్టాపిట్జ్, 1508-09 శీతాకాల సెమిస్టర్ కోసం అరిస్టాటిల్ యొక్క నీతిశాస్త్రంపై ఉపన్యాసం ఇవ్వడానికి ఎర్ఫర్ట్ నుండి అగస్టీనియన్ అధ్యాపకుడిని విట్టెన్‌బర్గ్‌కు పిలిపించి, అదే సమయంలో వేదాంతశాస్త్రంలో తన డాక్టరేట్ కోసం సిద్ధం కావాలని అతనికి సూచించాడు. శరదృతువులో

అనూహ్యమైన సంస్కరణ SS SS ———— 1509లో, నిస్సందేహంగా స్టాపిట్జ్‌తో ఈ విషయాన్ని చర్చించిన తర్వాత, నాథిన్ లూథర్‌ను ఎర్ఫర్ట్‌కు తిరిగి పిలిపించాడు. ఈ పిలుపు లూథర్‌కు మరో ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించి ఉండాలి మరియు ఇది బహుశా ఎర్ఫర్ట్ అధ్యాపక బృందంలోని ఒక సభ్యుని మరణం కారణంగా జరిగి ఉండవచ్చు. ఎర్ఫర్ట్‌లోని వేదాంత అధ్యాపక బృందంలో సభ్యునిగా తన స్వంత మఠానికి ఒకటిన్నర సంవత్సరాల సేవ చేసిన తర్వాత, స్టాపిట్జ్ అతన్ని విట్టెన్‌బర్గ్‌కు తిరిగి పిలిపించాడు.

దేవుని కాబోయే సలహాదారుడు. మనం ఈ సంవత్సరాల సంఘటనలను విశ్లేషించాలంటే, 1509 నాటి పరిస్థితిని గుర్తు చేసుకోవడం అత్యవసరం. లూథర్ మళ్ళీ ఎర్ఫర్ట్‌లో ఉన్నాడు, అందువల్ల అక్కడి మఠానికి మరియు ప్రయర్‌కు విధేయత చూపడానికి కట్టుబడి ఉన్నాడు. వికార్ జనరల్ నుండి వచ్చే వ్యతిరేక ఆదేశాలు వివాదానికి దారితీస్తే, ఒకే ఒక చట్టపరమైన మార్గం ఉండేది—రోమ్‌కు అప్పీల్ చేయడం. మరియు సరిగ్గా అదే జరిగింది. మొదట

1510లో అబ్జర్వెంట్స్ అందరూ ఆనందించి ఉంటారని భావించదగిన ఒక విజయాన్ని స్టాపిట్జ్ సాధించాడు: సాక్సన్ ప్రావిన్స్ స్టాపిట్జ్‌ను తమ కొత్త ప్రావిన్షియల్‌గా అంగీకరించింది. ఇది ఒక అపూర్వమైన పరిణామం—తాము తీవ్రంగా వ్యతిరేకించిన "సంస్కరణవాద" ఉద్యమ నాయకుడిని కాన్వెంచువల్స్ స్వచ్ఛందంగా తమ అధిపతిగా ఎన్నుకున్నారు. ప్రావిన్షియల్ మరియు వికార్ జనరల్ పదవులను ఒకే వ్యక్తిలో కలిపిన ఈ వ్యక్తిగత కలయికను, అధికశాతం సంస్కరణవాద గృహాలు ప్రశంసించి ఉండవలసిన ఒక పరిణామం అనడంలో సందేహం లేదు.*

అయినప్పటికీ, స్టాపిట్జ్ తన పదవీకాలంలోని సమస్యాత్మక సంవత్సరాలలో ఎదుర్కోవలసి వచ్చిన అత్యంత తీవ్రమైన సంఘర్షణకు ఖచ్చితంగా ఈ స్పష్టమైన విజయమే కారణమైంది. ఈ నాటకంలోని విషాదకరమైన అంశం ఏమిటంటే, సంబంధిత వ్యక్తులందరూ తమ నిబద్ధతలను తీవ్రంగా పరిగణిస్తూ, తమ ప్రమాణాలు మరియు అభిప్రాయాలకు అనుగుణంగా లక్ష్యాలను సాధించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు. ఈ విషయంలో పండితులు చేసిన నైతిక తీర్పులు, ఐక్య సంస్కరణల అన్వేషణలో ఆ సంస్థ నిస్సహాయ స్థితిలోకి జారిపోయిందనే వాస్తవాన్ని మరుగుపరుస్తున్నాయి.

స్టాపిట్జ్ దృక్కోణంతో ప్రారంభిద్దాం: ప్రోల్స్ సంస్కరణ సభను విజయవంతంగా విస్తరించడం వల్ల, ప్రావిన్సులతో నిరంతర యుద్ధం మొదలైంది—అప్పుడప్పుడు సంధి కుదిరినా ఈ యుద్ధం ఆగలేదు. సాక్సోనీ మరియు థూరింగియాలో తన అధికార పీఠాన్ని కలిగి ఉన్న ఈ సభ, బవేరియా, విర్టెంబర్గ్, మరియు రైన్‌ల్యాండ్‌లోని బ్రూగ్స్ మరియు ఆంట్‌వెర్ప్ వరకు చొరబడినప్పుడల్లా ఈ యుద్ధం తీవ్రమైంది. బహిష్కరించబడిన సన్యాసులు "పవిత్రమైన" అబ్జర్వెంట్స్‌ను అవమానించిన గోథా సంఘటన కూడా దీనికి మినహాయింపు కాదు. ఆ క్షణంలో ఏ వర్గం పైచేయి సాధించి, ఒక మఠాన్ని "నిలుపుకోగలిగి" లేదా "స్వాధీనం చేసుకోగలిగింది" అనేదానిపై ఆధారపడి, కసితో ఉన్న కాన్వెంచువల్స్ లేదా అబ్జర్వెంట్స్ యొక్క కీచు స్వరాలతో రికార్డులు నిండి ఉన్నాయి. స్టాపిట్జ్ సాధించిన వ్యక్తిగత ఐక్యత, ఈ పరిస్థితికి ముగింపు పలకడానికి మరియు శాంతిని నెలకొల్పడానికి వేసిన మొదటి, ముఖ్యమైన అడుగు. విట్టెన్‌బర్గ్‌కు దారి

శాంతి. ఈ విధానాన్ని స్థిరంగా అమలు చేసి ఉంటే, అది ఆ క్రమానికి చెందిన అన్ని జర్మన్ ప్రావిన్సుల ఏకరీతి సంస్కరణకు దారితీసి ఉండేది. నిజానికి, అది అన్ని సన్యాస క్రమాల సంస్కరణకు మార్గం చూపించి, తద్వారా అత్యంత అవసరమైన సమయంలో చర్చిని బలోపేతం చేసి ఉండేది.

కానీ, పోరాడుతున్న రెండు వర్గాల మధ్య రాజీ కంటే ఎక్కువ పణంగా ఉంది. 1510 నాటి సంఘర్షణ, సంస్కరణ మరియు సంస్కరణవాద చరిత్ర దృక్కోణం నుండి చాలా ఆసక్తికరంగా ఉంటుంది, ఎందుకంటే ఐక్యత సమస్యలను పక్కన పెడితే, అది ఇంతవరకు విస్మరించబడిన ఒక నిజమైన ప్రత్యామ్నాయాన్ని వెలుగులోకి తెస్తుంది. సంస్కరణవాద సంఘంలో చీలిక తెచ్చిన కీలకమైన ప్రశ్న నిజంగానే వాస్తవమైనది: పరిపూర్ణత కోసం తపించి, ఒక దుష్ట ప్రపంచం నుండి వైదొలగడం ద్వారా మరియు నిస్సహాయంగా లౌకికీకరించబడిన చర్చిలో విధేయత అనే ద్వీపాలను ఏర్పరచుకోవడం ద్వారా తమను తాము రక్షించుకునే సన్యాసులకు, అబ్జర్వెంటిజం సరైన మార్గమా? లేదా అబ్జర్వెంట్ మఠాలు మొత్తం చర్చి సంస్కరణకు ప్రయోగ వేదికలా పనిచేస్తాయా, తద్వారా పరిపూర్ణతతో కూడిన జీవితం మొత్తం సామాన్య ప్రజలకు బోధించడం మరియు సేవ చేయడం ద్వారా సువార్త ప్రకటించడం మరియు ఇతరుల మోక్షం వైపు మళ్ళించబడుతుందా?

చర్చి, దాని అత్యున్నత సంస్థలైన భిక్షాటన చేసే వర్గాల వరకు కూడా, తీవ్ర క్షీణదశలో ఉందనే విషయంలో పూర్తి ఏకాభిప్రాయం ఉంది.

కానీ, నిజమైన ప్రాథమిక సంస్కరణ లక్ష్యాల వలెనే, అభివృద్ధి మార్గాలపై కూడా తీవ్రంగా చర్చ జరిగింది. జోహన్నెస్ వాన్ స్టాపిట్జ్ నాయకత్వంలో ఈ సూత్రాల ఘర్షణ స్పష్టమైంది: సంఘంలోని మూడింట రెండు వంతుల కంటే ఎక్కువ మంది స్టాపిట్జ్‌కు మద్దతు ఇచ్చారు మరియు ప్రావిన్స్‌తో ప్రతిపాదిత విలీనం అబ్జర్వెంటిస్ట్ ఉద్యమాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్తుందన్న అతని అభిప్రాయాన్ని అంగీకరించారు, ఎందుకంటే ఇది ఒక సాధారణ సంస్కరణకు కేంద్రకంగా తమ కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తించడానికి ఆ సన్యాసుల సంఘానికి ఒక మార్గం. కానీ, సంఘంలోని అత్యంత ముఖ్యమైన రెండు మఠాలైన నూరెంబర్గ్ మరియు ఎర్ఫర్ట్‌తో సహా ఏడు మఠాలు, స్టాపిట్జ్ జర్మనీలోని సంస్కరణ ఉద్యమం మొత్తాన్ని ప్రమాదంలో పడేస్తున్నాడని గట్టిగా నమ్మాయి: ఒకప్పుడు పారిపోయిన ప్రపంచం మఠం గోడలను బద్దలు కొట్టుకుని లోపలికి వస్తుందని భావించాయి.

అందువల్ల వారు జనరల్‌కు విజ్ఞప్తి చేసి, ఇద్దరు సన్యాసులను రోమ్‌కు పంపారు, వారిలో ఒకరు మార్టిన్ లూథర్. విస్తృతమైన పరిశోధన చేసినప్పటికీ, మరొకరి పేరు మరియు మూలాన్ని నిర్ధారించలేకపోయారు. వారి నిరసన యాత్ర విఫలమైంది. వారు పవిత్ర నగరంలో ఒక నెల ఉన్నారు, కానీ 1511 ఫిబ్రవరి ప్రారంభంలో, ఏమీ సాధించకుండానే సుమారు ఆరు వారాల పాటు సాగే తమ స్వదేశ ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించవలసి వచ్చింది. 1511 జనవరి తేదీ కింద రాజసభ రికార్డులలో ఈ సంక్షిప్త నమోదు ఉంది: "జర్మన్లు ​​తమ ప్రతినిధి నుండి పోప్‌కు విజ్ఞప్తి చేయకుండా నిషేధించబడ్డారు."

విధేయతకు సంబంధించిన ప్రశ్న ఈ విధంగా పరిష్కరించబడింది: స్టాపిట్జ్‌కు వ్యతిరేకంగా అన్ని ప్రతిఘటనలను విరమించుకోవాలని రోమ్ మఠాలను ఆదేశించింది. 1511 జూలైలో జెనాలో జరిగిన ఒక చాప్టర్ సమావేశంలో స్టాపిట్జ్ తన పరిష్కారాన్ని వివరించాడు, దానికి ఇప్పుడు

రోమ్ యొక్క స్పష్టమైన ఆమోదం. వ్యతిరేకిస్తున్న ఏడు మఠాల ప్రతినిధులతో మాట్లాడుతూ, వ్యక్తిగత ఐక్యత అనూహ్య సంస్కరణలో దేనినీ ప్రభావితం చేయదని ఆయన ఎత్తి చూపారు.

లూథర్ మరణించిన సమయంలో విట్టెన్‌బర్గ్. లూకాస్ క్రానాక్ ది ఎల్డర్ చెక్కబొమ్మ ఆధారంగా. సంఘం యొక్క అధికారాలు. అబ్జర్వెంట్స్ తమ సొంత వికార్ జనరల్‌ను ఎన్నుకోవడం కొనసాగిస్తారు, వారికి వారి శాసనాల ప్రకారం పోప్ ఆమోదం మాత్రమే అవసరం. అప్పుడు వారి వికార్ జనరల్‌ను ఆర్డర్ జనరల్ సాక్సన్ ప్రావిన్స్‌కు అధిపతిగా నియమిస్తారు. ఈ విధంగా కాన్వెంచువల్స్ పూర్తిగా వ్యూహాత్మకంగా ఓడిపోయారు: సంస్కరించబడని అగస్టీనియన్ల చొరబాటు లేదా కలుషితం గురించి ఎటువంటి భయం ఉండకూడదు.

స్టాపిట్జ్ వాదనలు ఆ అంతరాన్ని పూడ్చలేకపోయాయనే వాస్తవం నుండి ప్రజల మనోభావాలు ఎంత లోతుగా పాతుకుపోయాయో స్పష్టమవుతుంది: అబ్జర్వెంట్స్‌కు అన్ని హక్కులను, స్పష్టమైన ఆధిపత్యాన్ని హామీ ఇచ్చే పరిష్కారం కూడా సాధారణ ఆమోదాన్ని పొందలేకపోయింది. ఏడు మఠాల వ్యతిరేకత బలహీనపడినప్పటికీ, అది పూర్తిగా అణచివేయబడలేదు. నూరెంబర్గ్, ఎర్ఫర్ట్‌లోని మెజారిటీ, మరియు మిగిలిన ఐదు మఠాలు తమ వైఖరికే కట్టుబడి ఉన్నాయి. మరోవైపు, స్టాపిట్జ్‌కు వ్యతిరేకంగా ఉన్న ప్రతిపక్షానికి ప్రాతినిధ్యం వహించడానికి సంవత్సరం ప్రారంభంలో రోమ్‌కు పంపబడిన లూథర్, ఇప్పుడు తన శ్రేణులను విడిచిపెట్టి రోమ్ నిర్ణయానికి తలొగ్గాడు.

ప్రతిఘటన చేస్తున్నాయని పిలవబడే మఠాలు చలించకుండా ఉండి, విలీనాన్ని అడ్డుకోవడంలో విజయం సాధించాయి. స్టాపిట్జ్ ఐక్యతకు భంగం కలగకుండా సంస్కరణలు తీసుకురావాలనుకున్నందున, మిగిలి ఉన్న ప్రతిఘటన దృష్ట్యా అతను తన ప్రణాళికలను వదులుకోవలసి వచ్చింది. 1512 నుండి విలీనం గురించి మళ్ళీ ప్రస్తావన లేదు. కాన్వెంచువల్స్ మరియు అబ్జర్వెంట్స్‌ను తిరిగి ఏకం చేయడానికి ప్రయత్నించి విఫలమైనప్పటికీ, స్టాపిట్జ్ ఎంత వివేకంతో వ్యవహరించాడో, అంతే జాగ్రత్తగా తనకు తగిలిన గాయాలను మాన్పడంలో కూడా వ్యవహరించాడు. 1511 వేసవి చివరిలో

లూథర్‌ను ఎర్ఫర్ట్ మఠం నుండి విట్టెన్‌బర్గ్‌కు బదిలీ చేశారు. అతనితో పాటు అతని విద్యార్థి రోజుల స్నేహితుడైన జోహన్నెస్ లాంగ్ కూడా వెళ్ళాడు, అతను 1516 చివరిలో తన డాక్టరేట్ సంపాదించిన తర్వాత ఎర్ఫర్ట్‌లో ప్రయర్‌గా పదోన్నతి పొందాడు.

విట్టెన్‌బర్గ్‌కు దారి / ey as sla} ae ee su — an కానీ, ప్రతిఘటనకు మరో కేంద్రంగా ఏర్పడిన నూరెంబర్గ్‌లోని మఠం మరియు పురపాలక మండలితో ఉన్న సంబంధం కూడా స్టాపిట్జ్ యొక్క ప్రత్యేక దృష్టిని ఆకర్షించింది. దానికి పూర్తిగా ఒక కొత్త పునాది వేయబడింది: మానవతావాద సంఘాలను ఆదర్శంగా తీసుకుని ఒక ప్రత్యేక రకమైన మతపరమైన సోదర బృందం సృష్టించబడింది. "సోడలిటాస్ స్టాపిట్జియానా," లేదా స్టాపిట్జ్ సొసైటీ అని పిలుచుకునే విద్వాంసులైన సన్యాసులు మరియు పౌరుల బృందం, స్టాపిట్జ్ ప్రభావానికి కేంద్ర బిందువుగా మరియు తరువాత లూథర్ రచనల పంపిణీ కేంద్రంగా మారింది. 1516 ఆగమన కాలంలో స్టాపిట్జ్ నూరెంబర్గ్‌తో తన మంచి సంబంధాలను ధృవీకరించుకున్నాడు: రోజురోజుకూ అతను ప్రసంగ పీఠంపైకి ఎక్కి, మెచ్చుకునే పౌరుల పెద్ద సమూహాలకు దేవుని తిరుగులేని కృప గురించి బోధించాడు. ఈ ఉపన్యాసాల సవరించిన రూపంతో లాటిన్ మరియు జర్మన్ అనువాదాలలో ఉన్న "పుస్తకం", సెయింట్ పాల్ యొక్క లేఖలు మరియు ఇతర రచనలచే రూపుదిద్దుకున్న అతని ఆధ్యాత్మిక వేదాంతానికి సంబంధించిన అత్యంత ప్రభావవంతమైన పత్రాన్ని మనకు అందిస్తుంది. మే 5, 1512న, కొలోన్‌లో సమావేశమైన సంఘం యొక్క సాధారణ చాప్టర్ సమావేశం, స్టాపిట్జ్‌ను వికార్ జనరల్ పదవిలో ధృవీకరించింది.

మరో నిర్ణయం లూథర్‌కు సంబంధించింది: అతన్ని తన ప్రయార్ అయిన వెంజెలాస్ లింక్‌కు డిప్యూటీగా నియమించి, విట్టెన్‌బర్గ్ స్టూడియం జనరాలేకు అధిపతిగా అప్పగించారు. తద్వారా, ఆ క్రమంలోని యువ సభ్యులకు విద్యాపరమైన శిక్షణ ఇచ్చే బాధ్యతను అతనికి అప్పగించారు. తన సిద్ధాంత పత్రాలను సమర్పించడానికి ఐదు సంవత్సరాల ముందు, అక్టోబర్ 19న, లూథర్ వేదాంతశాస్త్రంలో తన డాక్టరేట్ పట్టాను పొందారు మరియు మూడు రోజుల తర్వాత విశ్వవిద్యాలయ సెనేట్‌లోకి అంగీకరించబడ్డారు. ఇప్పుడు, స్టాపిట్జ్ ఎంతోకాలంగా అతన్ని తీర్చిదిద్దిన పనిని చేపట్టే సమయం వచ్చింది: అదే 'లెక్చురా ఇన్ బిబ్లియా', అంటే బైబిల్ వేదాంతశాస్త్ర పీఠం. లూథర్ తన మరణం వరకు ఆ పదవిలోనే కొనసాగారు.

ఊహించని సంస్కరణ. లూథర్ యొక్క సన్యాస జీవిత వృత్తాంతాన్ని పూర్తి చేయడానికి రెండు ముఖ్యమైన తేదీలను జోడించాలి. మే 1515లో గోథాలో జరిగిన చాప్టర్ సమావేశంలో

లూథర్, ఎర్ఫర్ట్‌లోని తన సొంత మదర్‌హౌస్‌తో సహా పది మఠాలకు జిల్లా వికార్‌గా ఎన్నికయ్యారు. విట్టెన్‌బర్గ్ మినహా, ఆ మదర్‌హౌస్‌లోని అగస్టీనియన్ స్టూడియం సాక్సన్ కాంగ్రిగేషన్‌కు ఏకైక అధ్యయన కేంద్రంగా ఉండేది. ఆయన ఈ పదవిని ఎంత తీవ్రంగా తీసుకున్నారో ఆయన ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాలు తెలియజేస్తున్నాయి. తన ఆర్డర్ వ్యవహారాలన్నింటిలో చాలా కాలంగా, లోతుగా నిమగ్నమై ఉన్న ఈ అగస్టీనియన్ జీవితంలో అక్టోబర్ 1518 ఒక తీవ్రమైన మలుపుగా నిలిచింది. ఆగ్స్‌బర్గ్‌లో కార్డినల్ కజేటన్‌తో జరిపిన చర్చలు విఫలమైన తర్వాత, ఆర్డర్ జనరల్, వికార్ జనరల్ స్టాపిట్జ్ ఆదేశాల మేరకు లూథర్ అరెస్టు అయ్యే ప్రమాదాన్ని ఎదుర్కొన్నారు.

తత్ఫలితంగా అతని విధేయత ప్రతిజ్ఞ నుండి అతనికి మినహాయింపు ఇవ్వబడింది. దీనిని సన్యాస సంఘం నుండి తొలగించడంతో సమానం చేయలేనప్పటికీ, మరియు లూథర్ తన వస్త్రధారణను కొనసాగించినప్పటికీ, పదమూడు సంవత్సరాల క్రితం ఎర్ఫర్ట్‌లోని చాప్టర్ హౌస్‌లో ప్రారంభమైన అతని జీవితంలోని దశ ఇప్పుడు ముగిసింది: విట్టెన్‌బర్గ్‌కు వెళ్లే మార్గంలో అతన్ని నడిపించింది విధేయతే. చర్చి సంస్కరణకు ప్రారంభ బిందువుగా మారబోయే సన్యాస వేదిక కోసం అతను తన వికార్ జనరల్‌కు రుణపడి ఉన్నాడు. అతని అగస్టీనియన్ సోదరులు అబ్జర్వంటిజంలో తమ స్వంత పరిపూర్ణతను కోరుకోవడంతో సంతృప్తి చెందలేదు, బదులుగా చర్చి మరియు ప్రపంచం యొక్క శ్రేయస్సు కోసం తమ మఠాలను వేదికలుగా తీర్చిదిద్దాలని నిర్ణయించుకున్నారు.

అయితే, తాను వికార్ జనరల్‌కు అనంతంగా రుణపడి ఉన్నానని లూథర్ స్వయంగా నమ్మారు: "స్టాపిట్జ్ అన్ని పునాదులు వేశారు." ఈ దశలో మనం లూథర్ యొక్క వేదాంత వృత్తిలో అత్యంత కీలకమైన మలుపుకు చేరుకున్నాము. రాబోయే ముప్పై ఐదు సంవత్సరాల పాటు ఉత్కంఠభరితమైన వేగంతో వెలువడిన ఆయన ప్రచురణలలో, ఈ వృత్తిని మనం ఇప్పటి నుండి ప్రత్యక్షంగా గమనించవచ్చు. ఈ రచనల ప్రభావం ఆయన మఠం పరిధిని దాటి చాలా దూరం వ్యాపించింది, దాని పర్యవసానాలు వాటి రచయితను సైతం పలుమార్లు కలవరపరిచాయి.

లూథర్ యొక్క అత్యంత క్రూరమైన విరోధి అయిన జోహన్నెస్ కోక్లేయస్, జెనాలో జరిగిన చాప్టర్ సమావేశం తర్వాత ఏదో ఒక సమయంలో బ్రదర్ మార్టినస్ పక్షం మారి తన వర్గానికి ద్రోహం చేశాడని, తద్వారా "అతనికి లొంగిపోయాడని" ఒక పుకారును వ్యాప్తి చేశాడు.

స్టాపిట్జ్." దీని ద్వారా, 1511 వేసవిలో విట్టెన్‌బర్గ్‌కు పిలిపించడానికి ఇదే కారణమని అతను పరోక్షంగా సూచిస్తున్నాడు.*° నిజానికి, ద్రోహానికి ప్రతిఫలంగా డాక్టరేట్ లభించిందని ఇప్పటికీ అనుమానించే వారు ఉన్నారు.

ఆ వాదనలో ఏమైనా నిజం ఉందా? లూథర్ నిశ్చయంగా తన స్టాపిట్జ్‌కు "లొంగిపోలేదు," అతను అతనికి లొంగిపోయాడు, అది కూడా ఆ సంఘం యొక్క సేనాపతి, వికార్ జనరల్‌కు మద్దతు ఇవ్వాలని నిశ్చయంగా నిర్ణయించుకున్న తర్వాత మాత్రమే. లూథర్ తరువాత, తాను వ్యంగ్యంగా "చిన్న సాధువులు" అని పిలిచిన కఠినమైన అబ్జర్వెంట్స్‌పై చేసిన విమర్శ—ఇది గోథా కరపత్రాన్ని గుర్తు చేస్తుంది—ఆ సోదరులు తమ ప్రమాణాలలో వాగ్దానం చేసిన విధేయతను ఏమాత్రం పట్టించుకోకుండా, సాధుత్వం కోసం స్వార్థపూరితంగా చేసే ప్రయత్నాన్ని లక్ష్యంగా చేసుకుంది.

విట్టెన్‌బర్గ్‌కు దారితీసిన మార్గం: జిల్లా వికార్‌గా ఉన్నప్పుడు లూథర్ విధేయతను డిమాండ్ చేశాడు మరియు సంస్కర్తగా దానిని బోధించాడు; ఆ సమయంలో ప్రయర్‌కు అతని అధీనత క్రీస్తుపై విధేయతతో కూడిన విశ్వాసంగా మారింది. లూథర్ దృష్టిలో, మొట్టమొదటి ఆజ్ఞను నెరవేర్చేది విశ్వాసమే: "నన్ను గట్టిగా పట్టుకోండి, మీకు అవసరమైన సమయంలో నేను మీకు సహాయం చేస్తాను"—అందుకే 1529 నాటి లార్జ్ కాతెకిజం వెలువడింది. ఈ విధంగానే సంస్కరణ ఉద్యమం యొక్క ఆవిష్కరణ సన్యాస విధేయతను క్రీస్తుపై విశ్వాసంగా మార్చింది.

అయినప్పటికీ, విద్యా ప్రపంచంలో లూథర్ యొక్క అనూహ్యమైన ఉన్నతికి జోహన్నెస్ వాన్ అందించిన రక్షణే కారణమని కోక్లేయస్ చేసిన ఆరోపణలో కొంత నిజం ఉంది.

స్టాపిట్జ్. లూథర్ "లొంగిపోయాడు" లేదా లంచం తీసుకున్నాడు అనే అనుమానం నిరాధారమైనప్పటికీ, ముఖ్యంగా అతడితో డాక్టరేట్ చేయించాలనే స్టాపిట్జ్ నిర్ణయం అంతకు ముందే తీసుకున్నప్పటికీ, లూథర్ వృత్తిపై స్టాపిట్జ్ ప్రత్యేక ఆసక్తి కనబరిచాడన్నది వాస్తవం. 1508-09 శీతాకాల సెమిస్టర్ ప్రారంభంలో, ఆ యువ అధ్యాపకుడిని మరియు మరో ఆరుగురు అగస్టీనియన్లను అకస్మాత్తుగా విట్టెన్‌బర్గ్‌కు బదిలీ చేశారు. బ్రదర్ మార్టిన్‌కు తన స్నేహితుడైన బ్రాన్‌కు అతని నిష్క్రమణ గురించి తెలియజేయడానికి కూడా సమయం దొరకలేదు. విట్టెన్‌బర్గ్‌లో లూథర్ వెంటనే ఉపన్యాసాలు ఇవ్వడం ప్రారంభించాల్సి వచ్చింది—ప్రతిరోజూ మధ్యాహ్నం రెండు నుండి మూడు గంటల వరకు. అతనికి వియా గ్రెగోరిట్‌లో బోధించాల్సిన నైతిక తత్వశాస్త్ర విభాగాన్ని కేటాయించారు.

తాను పూర్తిగా బైబిల్ అధ్యయనాలకే అంకితమవ్వాలని ఎంతగానో కోరుకున్నాననే విషయాన్ని అతను ఏమాత్రం సందేహం లేకుండా స్పష్టం చేశాడు; ఎందుకంటే, అతనికి తత్వశాస్త్రం అంటే అసలైన దాని కోసం నిరంతరం ఎదురుచూడటమే; అతను విషయపు మూలంలోకి వెళ్లాలని తపించాడు. కానీ ఈసారి మినహాయింపునకు అవకాశం లేకుండా పోయింది, ఎందుకంటే విశ్వవిద్యాలయ నిబంధనలు స్పష్టంగా ఉన్నాయి: కళల విభాగంలో బోధకుడు, వేదాంత విభాగంలో విద్యార్థి. వేదాంతశాస్త్రంలో డాక్టరేట్ పట్టా పొందే సుదీర్ఘ మార్గంలో మొదటి దశ, 1509 మార్చి 8న డీన్‌గా ఉన్న జోహన్నెస్ వాన్ స్టాపిట్జ్ ఆధ్వర్యంలో ప్రారంభమైంది. లూథర్‌కు ఇప్పుడు "బైబిల్‌లోకి ప్రవేశం" లభించింది, అప్పటి నుండి అతను తన విద్యార్థులకు గ్రంథ పాఠాలపై సంక్షిప్త వివరణలు ఇవ్వవలసి వచ్చింది. అతను ఎర్ఫర్ట్‌కు తిరిగి పిలిపించబడటానికి కొద్దికాలం ముందు, శరదృతువులో తదుపరి అడుగు పడింది: అతను సెంటెన్షియారియస్ హోదాను పొందాడు, ఇది అతనికి చర్చి సిద్ధాంతాలపై ఉపన్యాసాలు ఇచ్చే హక్కును కల్పించింది. అతన్ని తిరిగి ఎర్ఫర్ట్‌కు పిలిపించి, ఆపై కాలినడకన రోమ్‌కు పంపినందున, అతని స్నేహితుడు మరియు సహచరుడితో పోలిస్తే అతని విద్యా జీవితం పూర్తి ఒక సంవత్సరం ఆలస్యమైంది.

అగస్టీనియన్ వెంజెలాస్ లింక్ స్పష్టంగా చూపిస్తున్నాడు: ప్రారంభంలో లింక్ కేవలం ఒక నెల మాత్రమే ముందున్నాడు, కానీ చివరికి అతను లూథర్ కంటే పదమూడు నెలల ముందుగానే తన డిగ్రీని పొందాడు.

లూథర్‌ను డాక్టరేట్ కోసం సిద్ధం చేయాలనే స్టాపిట్జ్ నిర్ణయంలో లింక్ కూడా చేరి ఉండాలి; అది యూనియన్ వివాదానికి చాలా కాలం ముందు, బహుశా 1508లో తీసుకోబడింది. స్టాపిట్జ్ దీర్ఘకాలిక సిబ్బంది విధానాలను అనుసరించాడు. 1512లో అతను స్వయంగా ఎంపిక చేసుకున్న ఈ ఇద్దరు వ్యక్తులను విట్టెన్‌బర్గ్ మఠానికి అధిపతులుగా నియమించగలిగాడు:

అప్పటికే డాక్టరేట్ పొందిన లింక్, ప్రయర్‌గా; ఇంకా డాక్టరేట్ పొందకపోయినా ఆ దిశగా బాగా పురోగమిస్తున్న లూథర్, సబ్‌ప్రయర్‌గా మరియు స్టూడియం జనరాలే డైరెక్టర్‌గా నియమితులయ్యారు.*°

అనూహ్యమైన సంస్కరణ: అబ్జర్వంటిజం వివాదంలో లూథర్ అనుసరించిన మార్గం ఎంతమాత్రం దాసోహం లేదా వృత్తి ప్రయోజనవాదంతో కూడుకున్నది కాదు. ఐక్యత ప్రణాళికను తిరస్కరించడంలో అతను ఎర్ఫర్ట్ విధానానికి విధేయుడిగా ఉన్నాడు. దీనితో, అతనికి విద్యాసంబంధమైన భవిష్యత్తును వాగ్దానం చేసిన వ్యక్తి అయినప్పటికీ, వికార్ జనరల్ విధానాలకు వ్యతిరేకంగా నిలబడి, లెక్కలోకి వచ్చేలా అతను సాహసించాడు. అన్ని చట్టపరమైన మార్గాలు మూసుకుపోయి, రోమ్ అతని పక్షం యొక్క అప్పీలును తిరస్కరించిన తర్వాత మాత్రమే అతను స్టాపిట్జ్ పక్షం వహించాడు. తద్వారా, వికార్ జనరల్ ఇప్పుడు ఆశించడానికి హక్కు ఉన్న విధేయతను అతనికి చూపించాడు. లూథర్ ప్రవర్తనను ఈ విధంగా కొత్తగా చూడటం, ఆ సంస్కర్త యొక్క స్వభావం గురించి మనకు తెలిసిన వాటన్నింటికీ పూర్తిగా అనుగుణంగా ఉంది. తన జీవితాంతం అతను అవినీతికి లొంగనివాడు మరియు స్నేహాల కంటే సూత్రాలకే ప్రాధాన్యత ఇవ్వడానికి సిద్ధంగా ఉండేవాడు. అటువంటి క్షణాలలో అతను తన స్వప్రయోజనాలను గానీ, తన మొగ్గులను గానీ లెక్కలోకి తీసుకోలేదు.

లూథర్ ఎన్నడూ చాకచక్యంగా ఉన్నత అధికార పదవులను పొందలేదు. నిజానికి, అతను తన సొంత సామర్థ్యాల పట్ల సందేహపడేవాడు మరియు ప్రజల అంచనాలను తాను నిజంగా నెరవేర్చగలనని ఎన్నడూ పూర్తిగా నమ్మలేదు. అతనికి బాగా గుర్తున్నట్లుగా, విట్టెన్‌బర్గ్ మఠం తోటలోని బేరిపండు చెట్టు కింద, జోహన్నెస్ వాన్ స్టాపిట్జ్ తాను ఇప్పుడు వేదాంతశాస్త్రంలో కూడా డాక్టరేట్ చేయాలని కళల గురువును ఒప్పించడానికి తన వాక్చాతుర్యాన్ని అంతా ఉపయోగించాల్సి వచ్చింది.

తాను తన అరిస్టాటిల్ ఉపన్యాసాలతో పూర్తిగా నిమగ్నమై ఉన్నానని, అదే సమయంలో వేదాంతశాస్త్రం అభ్యసించే భారాన్ని మోయలేనని లూథర్ వాదించాడు: "నేను దానిని ఎక్కువ కాలం తట్టుకోలేను." దానికి స్టాపిట్జ్ జవాబు: "ప్రభువుకు గొప్ప ప్రణాళికలు ఉన్నాయి."

స్వర్గంలో కూడా ఆయనకు సహాయం చేయగల మంచి, వివేకవంతులైన వ్యక్తులు ఆయనకు అవసరం. మీరు మరణించినప్పుడు, అక్కడ మీరే ఆయనకు సలహాదారుడిగా ఉండవలసి ఉంటుంది.

నేను కూడా రోమ్‌కు ఉల్లిపాయలు తీసుకువెళ్లి, వెల్లుల్లిని తిరిగి తీసుకువచ్చేంత మూర్ఖుడిని అయ్యాను. ® పదహారవ శతాబ్దపు రైతుకు ఇది ఒక దారుణమైన ఒప్పందం: "షిల్లింగ్‌లకు పేడ."

పవిత్ర నగర సందర్శన ద్వారా ఆధ్యాత్మిక బలాన్ని పొందాలని లూథర్ ఆశించాడు, కానీ అతను మిశ్రమ భావాలతో రోమ్ నుండి తిరిగి వచ్చాడు. అతన్ని అక్కడికి తీసుకువెళ్ళిన అగస్టీనియన్ ఉద్యమం అతని తరువాతి జ్ఞాపకాలలో దాదాపుగా ఎటువంటి పాత్ర పోషించదు; అతను సేనాపతి తీర్పుకు తీసుకురావలసిన విషయంలో అతని అంతర్గత ప్రమేయం ఉన్నట్లు అక్కడ ఎటువంటి సూచన లేదు—అతను ఆ విషయాన్ని కేవలం ప్రస్తావించలేదు. రోమ్‌కు అతని ప్రయాణం, అతని మఠం వ్యవహారాలకు సంబంధించిన ఒక వ్యాపార పర్యటన. అతని వ్యక్తిగత ప్రమేయం రోమ్‌కు సంబంధించిన వేరొక అంశానికి సంబంధించింది: ఇతరుల మరియు తన యొక్క మోక్ష ఉద్యమాన్ని ముందుకు తీసుకువెళ్ళడానికి లభించిన అద్భుతమైన అవకాశాలు.

జర్మనీలో అమ్మకానికి ఉంచిన పాప పరిహార పత్రాలు, రోమ్‌లో కొనుగోలు చేయగల వాటికి కేవలం నాసిరకమైన అనుకరణలు మాత్రమే. అన్నింటికన్నా ముందుగా, ఒక సాధారణ పాపొప్పుకోలుకు అవకాశం లభించింది. బాప్తిస్మం తర్వాత తన ఆత్మ ఎంత పరిశుభ్రంగా ఉందో, అంత పరిశుభ్రంగా మార్చుకుని, దాని భారాన్ని దించుకోవడానికి అతను ఆ అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకోవాలనుకున్నాడు. కానీ అతని సొంత మోక్షం మాత్రమే అతని ఏకైక లక్ష్యం కాదు. అతను రోమ్‌లో ప్రతిరోజూ దివ్యబలి పూజలు జరిపేవాడు; సెయింట్ సెబాస్టియన్ బలిపీఠం వద్ద, అతను ఒకే గంటలో అనేక పూజలు కూడా జరిపాడు. తన తల్లిదండ్రులు ఇంకా బ్రతికే ఉన్నందుకు అతను విచారించడం గమనించాడు: "ఎందుకంటే నా దివ్యబలి పూజలు, ఇతర ప్రత్యేక కార్యాలు మరియు ప్రార్థనలతో వారిని శుద్ధీకరణ స్థలం నుండి విడిపించాలని నేను ఎంతగానో కోరుకున్నాను." కానీ అనేక యూరోపియన్ దేశాల నుండి పూజారులు ఇలాంటి కోరికలతోనే బలిపీఠం వద్దకు దూసుకువచ్చారు, అందువల్ల అతని భక్తిపూర్వక ఉద్దేశాలను ఆచరణలో పెట్టడం కష్టమైంది: "రోమ్‌లో ఒక సామెత ఉంది: 'శనివారం నాడు సెయింట్ గియోవన్నీ ఇన్ లాటెరానోలో ఏ కొడుకు దివ్యబలి పూజ జరుపుతాడో, ఆ తల్లి ధన్యురాలు.' అక్కడ నా తల్లిని ధన్యురాలిగా చేయాలని నేను ఎంతగానో కోరుకున్నాను! కానీ వేచి ఉండే వరుస చాలా పొడవుగా ఉండటంతో నా వంతు రాలేదు." *

లూథర్ తన తాత అయిన లిండెమాన్ లేదా హైనె లూడర్‌ను నరకయాతన నుండి విడిపించాలని కోరుకున్నందున, అతను శాంటా స్కాలాను మోకాళ్లపై ఎక్కాడు, ప్రతి మెట్టుపై 'మా తండ్రి' ప్రార్థన చేస్తూ. ఎందుకంటే, ఈ విధంగా ప్రార్థించడం ద్వారా ఒక ఆత్మను రక్షించవచ్చని చెప్పబడింది. అయితే, అతను శిఖరానికి చేరుకున్నప్పుడు, అతనికి సందేహం కలిగింది:

"అది నిజంగా నిజమో కాదో ఎవరికి తెలుసు." °° ఈ దశలలో అటువంటి సందేహాలు ఉన్నప్పటికీ, ఒక సాహసోపేతమైన యాత్రికుడు అన్ని రకాల పుణ్యాలను సంపాదించుకోవడానికి లభించే గొప్ప వైవిధ్యభరితమైన అవకాశాలను చూసి అతను ఎంతగానో ఆశ్చర్యపోయాడు. అతనిలో మెరిసిన ఆ సందేహం ఖచ్చితంగా 'నూతన సంశయవాదం' ఆవిర్భావానికి మరియు జ్ఞానోదయం ప్రారంభానికి సూచన కాదు; దానికి బదులుగా, దేవుడు తనను తాను ఈ విధంగా బంధించడానికి అనుమతించడు అనే దృఢ విశ్వాసం నుండి అతని సంశయవాదం ఉద్భవించింది. మొదటి నుండి అతని విశ్వాసానికి మరియు భక్తికి ప్రతీకగా నిలిచిన ఈ గౌరవ భావమే, సంస్కరణ మార్గంలో అతనితోనే నిలిచి ఉంది.

రోమ్‌లో అతని అనుభవాలు మిశ్రమంగా ఉన్నాయి. క్రైస్తవ ప్రపంచపు ఈ కేంద్రంలో తాను సమృద్ధిగా మోక్షాన్ని పొందగలనని అతను దృఢంగా నమ్మాడు, అందువల్ల ప్రతిచోటా లభిస్తున్న విశిష్ట అవకాశాలను పూర్తిగా సద్వినియోగం చేసుకోవాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. లూథర్ దృష్టిలో, అపోస్తలులైన పేతురు, పౌలు మరియు తొలి క్రైస్తవులు తమ రక్తంతో తమ విశ్వాసానికి సాక్ష్యమిచ్చిన స్థిరమైన అమరవీరుల మహిమాన్విత నగరంగా రోమ్ ఉంది, ఎప్పటికీ ఉంటుంది. కానీ ఆ పవిత్ర నగరంలో ఎంతగా దైవదూషణ ప్రవర్తన జరుగుతోందో గమనించడం అతన్ని తీవ్రంగా కలవరపరిచింది.

"దేవుడు ఒక చర్చిని నిర్మిస్తాడు, సైతాను దాని పక్కనే ఒక ప్రార్థనా మందిరాన్ని కడతాడు"—ఈ సామెత రోమ్‌కు వర్తిస్తే ఎంత బాగుండేదో! కానీ, ప్రజలు చెప్పుకునేవారు, రోమ్ ఇంకా దారుణంగా ఉండేది: "ఒకవేళ నరకం అంటూ ఉంటే, రోమ్ దాని మీదే నిర్మించబడింది." ఆ సన్యాసి సంస్కర్తగా మారి, సైతానుతో పోప్‌కు ఉన్న పొత్తును బట్టబయలు చేసినప్పుడు, ఈ సామెతకు ఆ తర్వాత ఒక కొత్త ప్రాముఖ్యత ఏర్పడింది.

లూథర్ రోమ్‌ను విమర్శించడం అనేది పోప్ చేత బహిష్కరించబడటం వల్ల కాదు. తరువాత, టైటస్ ఆర్చ్ ద్వారా రోమన్ ఫోరమ్ దృశ్యంలో తాను అనుభవించిన దిగ్భ్రాంతిని, భయాన్ని అతను స్పష్టంగా గుర్తుచేసుకున్నాడు.

విట్టెన్‌బర్గ్‌కు దారి: రోమ్‌లో తన జీవితంలో మొదటిసారిగా బహిరంగంగా పలికిన ఘోరమైన దైవదూషణలను విన్నాడు. సాధువులను మరియు తాను పవిత్రంగా భావించే ప్రతిదాన్నీ తేలికగా అపహాస్యం చేయడం చూసి అతను తీవ్రంగా దిగ్భ్రాంతి చెందాడు. యూకరిస్ట్ అనే పవిత్ర సంస్కారం గురించి పూజారులు పరిహాసం చేస్తుండగా విని అతను నవ్వలేకపోయాడు. ఎర్ఫర్ట్‌లో అతని మొదటి ప్రార్థన అతన్ని భయభక్తులతో వణికించింది; ఇప్పుడు రోమ్‌లో, దైవ సేవకులు అత్యంత పవిత్రమైన సంస్థాపన వాక్యాలను దూషించడం సరదాగా భావిస్తుంటే అతను నిస్సహాయంగా నిలబడవలసి వచ్చింది: "నీవు రొట్టెవు, రొట్టెగానే ఉంటావు; నీవు ద్రాక్షారసవు, ద్రాక్షారసంగానే ఉంటావు."

తమ కోపం మరియు ఆగ్రహంలో, రోమ్ పట్ల తమ విధేయతను ప్రశ్నించని ఇతరులు—ఎరాస్మస్ మరియు ఆడ్రియన్ ఫ్లోరిస్జూన్ (తరువాత పోప్ హాడ్రియన్ VI) సహా—ఆ నగరాన్ని మరియు దాని పూజారులను తీవ్రంగా నిందించగలిగారు. లూథర్ స్వరం మరింత నిశ్శబ్దంగా ఉంది, కానీ బహుశా మరింత నిరాశతో కూడి ఉంది: "అవును, నేను ఒక గంభీరమైన మరియు భక్తిగల యువ సన్యాసిని, అటువంటి మాటలకు బాధపడ్డాను." * ఆ 'బాధ' పదేపదే ప్రతిధ్వనిస్తుంది. అతను చూసిన మరియు విన్న విచ్చలవిడి అనైతికత రోమ్ గురించిన అతని ఆదర్శాన్ని ముక్కలు చేసింది; ఎంతో మంది సమకాలీనుల నోళ్లలో ఉన్న ఒక నానుడి అతనికి కూడా నిజమని నిరూపించబడింది: "రోమ్‌కు ఎంత దగ్గరగా ఉంటే, క్రైస్తవులు అంత చెడ్డవారు." కానీ తాను పెరిగిన చర్చే నిజమైన చర్చి అనే అతని నమ్మకం చెక్కుచెదరలేదు.

తన విమర్శలో లూథర్ ఏమాత్రం ఒంటరివాడు కాదు. ఐదు సంవత్సరాల క్రితం రోమ్‌కు ప్రయాణించిన రోటర్‌డామ్‌కు చెందిన ఎరాస్మస్ కూడా అంతే స్పష్టంగా ఇలా రాశాడు:

క్రీస్తుకు, ఆయన అపోస్తలులకు వ్యతిరేకంగా చేసిన అత్యంత హేయమైన దూషణలను నా స్వంత చెవులతో విన్నాను. నాకు తెలిసిన చాలామంది, ప్రార్థనా మందిర పూజారులు ప్రార్థనల సమయంలో కూడా, తమ చుట్టూ ఉన్నవారందరికీ వినిపించేంత బిగ్గరగా అసహ్యకరమైన మాటలు పలకడం విన్నారు.

పది సంవత్సరాల తరువాత, జెస్యూట్ ఆర్డర్ వ్యవస్థాపకుడైన ఇగ్నేషియస్ ఆఫ్ లోయోలాకు, రోమ్‌లోని అపారమైన దురాచారం కారణంగా అక్కడికి వెళ్లవద్దని సలహా ఇవ్వబడింది. అది పోప్

దయనీయమైన పరిస్థితులను అధికారికంగా అంగీకరించిన హడ్రియన్ VI. అతను జనవరిలో నూరెంబర్గ్ సభలో తన నన్సియో చేత నేరాంగీకార పత్రాన్ని చదివించాడు.

1523: "ఈ చర్చిలో ఆధ్యాత్మిక విషయాలలో మరియు ఆజ్ఞల ఉల్లంఘనలలో సంవత్సరాలుగా అనేక హేయమైన నేరాలు జరిగాయని మనకు తెలుసు."

హోలీ సీ, అవును, వాస్తవానికి ప్రతిదీ వక్రీకరించబడింది.

"అన్ని చెడులకు మూలమైన క్యూరియాను సంస్కరించడమే చేయవలసిన మొట్టమొదటి పని." °° కానీ, పోప్ నిజంగా క్రీస్తు ప్రతినిధి అవునా కాదా అని లూథర్ సందేహించడం ప్రారంభించడానికి కారణం, చర్చి కేంద్రంలోని నైతిక పతనం, దుర్గుణం మరియు అనైతికత కాదు. లూథర్ ఒక "తీవ్రమైన పాపిస్ట్"గా ఉండేవాడు, మరియు ఆ కారణంగానే, అప్పటికీ "పోప్‌కు విధేయతతో" ఉన్న తన తొలి రచనలను ప్రచురించడానికి తరువాత సంకోచించాడు.

1518-19లో జరిగిన పాప పరిహార పత్రాల వివాదంతో అతని సందేహాలు మొదలయ్యాయి, ఆ సమయంలో రోమ్‌లో దైవ కృప అమ్ముడుపోతోందని అతను గుర్తించవలసి వచ్చింది. పోప్ బహిష్కరణ విట్టెన్‌బర్గ్ మరియు రోమ్‌ల మధ్య చీలికను సృష్టించిన తర్వాత కూడా, ఆ సంస్కర్త ఎన్నడూ నైతిక ఆధిక్యతను ప్రకటించుకోలేదు. ఇది ఊహించని సంస్కరణ యొక్క దురాచారం కాదు.

మనల్ని విభజించే రోమ్ చర్చి, "పోప్ పాలనలో ఉన్నంత మంది చెడ్డ క్రైస్తవులు మన మధ్య కూడా ఉన్నారు."*" దుర్గుణాలకు నిలయమని పేరుపొందిన రోమ్, సంస్కర్త అయిన లూథర్‌కు జన్మనివ్వలేదు.

రోమ్ పర్యటనకు సంబంధించిన లూథర్ జ్ఞాపకాలు, ఆ అగస్టీనియన్ సన్యాసిని సంస్కరణల విప్లవానికి దారితీసిన ఆ ఏకాంత ప్రయాణాన్ని ఎందుకు ప్రారంభించాడో అర్థం చేసుకోవడానికి అమూల్యమైన సహాయాన్ని అందిస్తాయి. శాంటా స్కాల శిఖరంపై ఆయన వేసిన ప్రశ్న—"అది నిజమో కాదో ఎవరికి తెలుసు?"—క్రమంగా అన్నింటికీ నమ్మకమైన ఆధారం కోసం చేసే ప్రాథమిక అన్వేషణగా రూపాంతరం చెందింది.

చర్చి సిద్ధాంతం. ఆ సంఘటన జరిగిన చాలా కాలం తర్వాత, 1582 ఆగస్టులో లూథర్ కుమారుడు పాల్, రోమ్‌లోని అనుభవాల గురించి తన తండ్రితో జరిగిన సంభాషణను నివేదించాడు: నా

నా ప్రియమైన తండ్రి గారు శాంటా స్కాలా కొండను ఎక్కుతూ, అడుగడుగునా ప్రార్థిస్తున్నప్పుడు, ఆయనకు అకస్మాత్తుగా సెయింట్ పాల్ చెప్పిన మాటలు గుర్తుకువచ్చాయని నాతో చెప్పారు: నీతిమంతులు విశ్వాసం ద్వారా జీవిస్తారు. ఆ విధంగా ఆయన ప్రార్థనలు ఫలించాయి మరియు అప్పటి నుండి ఆయన రోమీయులకు రాసిన పత్రికను తన "అత్యున్నత ప్రమాణం"గా భావించారు.

చారిత్రకంగా ఈ వృత్తాంతం నిలబడదు; రోమ్‌లో జరిగిన ఒక "ముందడుగు అనుభవం" గురించి మనకు ఏమీ తెలియదు. అయినప్పటికీ, తర్వాతి సంఘటనల వెలుగులో లూథర్ రోమ్ యాత్రను చూడటం జ్ఞానోదయం కలిగిస్తుంది. మోక్షం కోసం చేసే ఏ గంభీరమైన అన్వేషణ అయినా ఈ ప్రశ్నకు లోబడి ఉంటుంది: అది నిజమో కాదో ఎవరికి తెలుసు? లూథర్‌కు, నిశ్చయతను అందించగల ఏకైక, జీవనాధారమైన సమాధానం దేవుని వాగ్దానం మాత్రమే అయ్యింది: నీతిమంతులు విశ్వాసం ద్వారా జీవిస్తారు.

సంస్కరణోద్యమం, పురోగతి, మార్గమధ్యంలో ఆవిష్కరణలు: రోమ్ నుండి తిరిగి వచ్చిన పద్దెనిమిది నెలల తర్వాత, మాస్టర్ ఆఫ్ ఆర్ట్స్ మరియు సన్యాసి అయిన అతను విట్టెన్‌బర్గ్‌లో వేదాంతశాస్త్రంలో డాక్టరేట్ మరియు ప్రొఫెసర్ అయ్యాడు. అతని కాలంలోని విమర్శనాత్మక దృక్కోణం నుండి చూస్తే, లూథర్ ఇప్పుడు దేని గురించైనా, ఏమీ లేని దాని గురించైనా అంతులేకుండా వాదించే, తమను తాము భక్తికి మరియు సరైన సిద్ధాంతానికి సంరక్షకులుగా నిలబెట్టుకునే, కానీ తమ కాలివేళ్లను కూడా లెక్కించుకోలేని ఆ తెలివితక్కువ సన్యాసుల సరసన చేరాడు. అతని స్వదేశంలోని విద్వాంసులైన వేదాంతులు మరియు రోమ్‌లోని మత అధికారులు మొదట లూథర్ లేవనెత్తిన ప్రశ్నలను సన్యాసుల సాధారణ తగాదాలుగా కొట్టిపారేశారు. ఆ సమయంలో అందించబడిన మోక్షానికి దారితీసే చిక్కుముడిలాంటి మార్గాలలో సత్యాన్ని అన్వేషిస్తున్న ఒక వ్యక్తి రంగప్రవేశం చేస్తాడని ఊహించడానికి అప్పటికి ఇంకా మార్గం లేదు.

న్యాయవంతుడైన దేవుడు అనే అమూర్తమైన ప్రశ్నను, ఆలోచన మరియు క్రియ, ఆత్మ మరియు శరీరం, ప్రేమ మరియు బాధలను కలుపుకొని, సమస్త మానవునికి సంబంధించిన ఒక అస్తిత్వ అన్వేషణగా మార్చడం ద్వారా, లూథర్ విస్తృతంగా వినిపించబడిన మరియు అర్థం చేసుకోబడిన సంస్కర్తగా మారాడని గ్రహించడం అత్యంత కీలకం. మోక్షం కోసం అన్వేషణ కేవలం మేధస్సుకు మాత్రమే పరిమితం కాలేదు. అంతేకాక, లూథర్ తన అంతరంగంలోకి ఉపసంహరించుకోవడం ద్వారా పాండిత్య వేదాంతం నుండి విముక్తి పొందలేదు; తన సొంత గురువులు ఇప్పటికీ ప్రామాణికులుగా భావిస్తున్న మధ్యయుగ వేదాంతులపై మరింత విమర్శనాత్మక దృక్పథాన్ని అవలంబించి, తన స్వరాన్ని పెంచడానికి అతడిని పురికొల్పింది హృదయానికి, మెదడుకు మధ్య జరిగిన పోరాటం కాదు. విశ్వాసం అనే సున్నితమైన విషయానికి వారు మరీ ఎక్కువ పాండిత్యం కలవారని అతను భావించడం కాదు, దానికి బదులుగా వారు తగినంత పాండిత్యం కలవారని అతను అనుకోలేదు. లూథర్ దృష్టిలో, లేఖనాలను జాగ్రత్తగా పరిశీలించడమే వేదాంతానికి ఏకైక పాండిత్య ఆధారం, అందువల్ల అదే సత్యానికి నమ్మదగిన ప్రమాణం.

ఈ తపస్వి సన్యాసి మరియు బైబిల్ పండితుని అభివృద్ధిలో చాలా విషయాలు మొదట అస్పష్టంగా కనిపిస్తాయి. ఎర్ఫర్ట్‌లోని అతని వేదాంతశాస్త్ర ప్రొఫెసర్, తోటి పండితుని రచనలు ఏవీ అందుబాటులో లేనందున...

అగస్టీనియన్ జోహన్నెస్ నాథిన్ గురించి ఇప్పటివరకు ఎటువంటి సమాచారం వెలుగులోకి రాలేదు, లూథర్ అతని వద్ద ఏమి నేర్చుకున్నాడో తెలుసుకునే మార్గం లేదు. సుమారు అరవై ఏళ్ల వయసున్న పాల్ట్జ్, మిల్హీమ్‌లోని అగస్టీనియన్ మఠానికి ప్రయర్‌గా బాధ్యతలు స్వీకరించి, అక్కడే మరణించడానికి ముందు, లూథర్ నాథిన్ యొక్క పూర్వగామి అయిన జోహన్నెస్ వాన్ పాల్ట్జ్‌తో కొన్ని నెలల కంటే ఎక్కువ కాలం ఒకే ఇంట్లో నివసించి ఉండడు. ఊహించని సంస్కరణ

మార్చి 1511. మరియు లూథర్ పాల్ట్జ్ యొక్క విస్తారమైన రచనలకు ఒక్క వాక్యం కూడా కేటాయించలేదు. తన మఠ ప్రపంచంలో తనకు ఒకే ఒక్క జోహన్నెస్ ఉన్నాడని, ఆయనే వికార్ జనరల్ స్టాపిట్జ్ అని అతను స్పష్టం చేశాడు. తాను ఎంత గొప్ప రుణపడి ఉన్నాడో అతనికి తెలుసు.

స్టాపిట్జ్. తన మరణానికి కేవలం ఒక సంవత్సరం ముందు రాస్తూ, లూథర్ అతడిని "అన్నిటికంటే ముందు ఈ సిద్ధాంతంలో నాకు తండ్రిగా ఉన్నందుకు, మరియు దీనిలో నాకు జన్మనిచ్చినందుకు" ప్రశంసించాడు.

ఈ "పునరుజ్జీవనం" ఎప్పుడు జరిగిందో అనిశ్చితం. లూథర్ కూడా నిర్ణయాత్మక మలుపులను కేవలం పునరాలోచనలో మాత్రమే గుర్తించాడు. ఖచ్చితమైన తేదీలపై తీవ్రమైన వివాదం ఉన్నందున, ఈ మొత్తం విషయం గురించి ఏమి చెప్పగలం? సంస్కర్తగా మారే మార్గం చివరిలో, లేఖనాల దేవునితో జీవించడం ద్వారా తాను గ్రహించిన, అన్వేషించిన మరియు చూసిన విషయాలను లేఖనాలు అధిక ఖచ్చితత్వంతో ధృవీకరించాయనే ఆవిష్కరణ నిలిచింది. అతనికి ఎల్లప్పుడూ ప్రత్యేక లక్షణంగా నిలిచిన మేధోపరమైన మరియు భావోద్వేగపరమైన జిజ్ఞాసతో, జోహన్నెస్ వాన్ స్టాపిట్జ్ తనకు బోధించిన దాని సత్యాన్ని నిర్ధారించడానికి అతను లేఖనాలను విశ్లేషించాడు. 1518 మరియు 1519 సంవత్సరాలను ప్రస్తావించే తన ఆత్మకథాత్మక ఖండిక అయిన 1545 నాటి తన 'రుయిక్‌బ్లిక్'లో అతను చెప్పినట్లుగా, అతని మార్గంలో ఇంకా ఉన్న ఏకైక అడ్డంకి సెయింట్ పాల్ రోమీయులకు రాసిన పత్రికలోని ప్రధాన వచనం: "ఎందుకంటే అందులో [సువార్తలో] దేవుని నీతి బయలుపరచబడింది" (రోమా. 1:17).

కాలక్రమేణా ఒకే దిశలో వేసిన అడుగులుగా నిరూపించబడిన వరుస ఆవిష్కరణలు, మధ్యయుగపు అన్ని ఆలోచనా విధానాలలో సాధారణంగా ఉండే ఒక ప్రాథమిక భావన నుండి అతనికి విముక్తిని కలిగించాయి: ఆ భావన ప్రకారం, అందని పవిత్రుడు ప్రళయ దినాన మానవులందరినీ తీర్పు తీరుస్తాడు, అదే దేవుని నీతి అనే శాశ్వత నియమం.

అప్పుడు న్యాయం జరుగుతుంది, మరియు శిక్ష లేదా బహుమతి విధించబడుతుంది.

కానీ, క్రీస్తు బహుమతిగా ఇచ్చే నీతి గురించి మధ్యయుగాల వారికి ఏమీ తెలియదా? అంతకుముందు అపొస్తలుడైన పౌలు రచనలను ఎవరూ చదవలేదా? విశ్వాసులు క్రీస్తు నీతిలో పాలుపంచుకుంటారన్న లూథర్ సమాధానం, సెయింట్ అగస్టీన్ తన ‘స్పిరిట్ అండ్ లెటర్’ గ్రంథంలో ఇచ్చిన సమాధానంతో ఒకేలా లేదా? అందువల్ల ఇరవయ్యవ శతాబ్దపు విమర్శకులు లూథర్‌ను "పైపై జ్ఞానం ఉన్నవాడు" అని, "అజ్ఞాని" అని కొట్టిపారేయడానికి ప్రయత్నించారు.

మహా అయితే, తమ సర్వమత సౌభాగ్యంతో, ప్రతి మంచి కాథలిక్‌కు ఎల్లప్పుడూ స్పష్టంగా ఉన్న విషయాన్ని అతను "స్వయంగా" కనుగొన్నాడని వారు అంగీకరిస్తారు.