వోర్మ్స్లో మరియు అంతకు ముందు జరిగిన జర్మన్ 'మూర్ఖత్వపు' చర్యలు, పైనుండి వచ్చే నిషేధం దానిని అణచివేయలేనంత కాలం లూథర్ అంశాన్ని సజీవంగా ఉంచాయి.
మేల్కొను, మేల్కొను, ఓ జర్మన్ జాతి!
1945లో థర్డ్ రీచ్ పతనం తర్వాత, జర్మనీలో సంస్కరణ ఉద్యమంతో పాటు వచ్చిన దేశభక్తి అకస్మాత్తుగా నిశ్శబ్దంలో కప్పబడిపోయింది. ఇది అర్థం చేసుకోదగినదే, ఎందుకంటే నాజీల భీభత్స సంవత్సరాలలో వెలువడిన లూథర్ సాహిత్యాన్ని పరిశీలిస్తే, సంస్కరణ అనేది లూథర్ తన ప్రియమైన జర్మన్లకు ఇచ్చిన బహుమతి అనే స్పష్టమైన అభిప్రాయం కలుగుతుంది: "నేను, 'జర్మన్ ప్రవక్తను', నా స్వంత విమోచనను కాదు, జర్మన్ విమోచన మరియు మోక్షాన్ని కోరుకుంటున్నాను." లూథర్ తన ప్రవచనాన్ని ఒక ఆరోపణ రూపంలో ప్రదర్శించాడనే వాస్తవం గురించి ఒక్క మాట కూడా చెప్పబడలేదు: "ప్రతి
"తాను ఒక జర్మన్గా పుట్టినందుకు మరియు ప్రతిచోటా అలాగే గుర్తించబడినందుకు ఆ జర్మన్ పశ్చాత్తాపపడతాడు." *° జాతీయవాద వ్యాఖ్యానంలోని ఒక అంశం సరైనదే: లూథర్ యూరోపియన్ కాదు, కనీసం తన కాలంలోని హాప్స్బర్గ్ వర్గానికి చెందినవాడు కూడా కాదు. అతను తనను తాను ఒక జర్మన్గా భావించుకున్నాడు మరియు అల్సాస్ నుండి బర్గండియన్ నెదర్లాండ్స్ వరకు, తమ స్వస్థలం మరియు మాతృభూమి విదేశీ పాలనను వదిలించుకోవాలని కోరుకున్న ప్రతిచోటా చక్రవర్తి చార్లెస్ను ఎదుర్కొని, కలవరపెట్టబోయే కొత్త జాతీయవాద భావనకు ఆకర్షితుడయ్యాడు.
జాతీయవాద దురాగతాల వల్ల అపఖ్యాతి పాలైనప్పటికీ, లూథర్ ఆలోచనలలోని జాతీయ-దేశభక్తి లక్షణాలను మరియు సంస్కరణపై అతని భావనపై వాటి ప్రభావాన్ని మరుగుపరచకూడదు. సంస్కరణకు మరియు జాతీయ చైతన్యానికి మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని విస్మరించలేము, పైగా దానిని మనసులో ఉంచుకోవాలి. ఎందుకంటే, "జర్మన్ లూథర్" మరియు "జర్మన్ ఆత్మ" వంటి కట్టుకథలను మనం ప్రతిఘటించగలగడానికే ఇది అవసరం. ఈ కట్టుకథలు నేటికీ జర్మనీ తనను తాను చూసుకునే దృక్పథాన్ని వక్రీకరించాయి. నిజానికి, ఈ విషయంలో సంస్కరణ ఒక... డైట్ ఆఫ్ వోర్మ్స్కు ఒక సంవత్సరం ముందు, విట్టెన్బర్గ్కు చెందిన ప్రొఫెసర్ జాతీయ ఐక్యత కోసం స్పష్టమైన విజ్ఞప్తి చేశారు: "మౌనంగా ఉండే సమయం ముగిసింది, మాట్లాడాల్సిన సమయం వచ్చింది!" ప్రసంగి (3.7)లోని ఈ ప్రస్తావనతో, లూథర్ తన మొదటి రాజకీయ కరపత్రమైన 'అడ్రస్ టు ది క్రిస్టియన్' అంకితభావాన్ని ప్రారంభించారు.
జర్మన్ జాతి ఔదార్యం.*' మొదట అతను "చార్లెస్ మరియు సర్వ ఔదార్యానికి" బహిరంగ లేఖగా ముద్రించబడిన ఒక చిన్న, ఒక పేజీ కరపత్రాన్ని మాత్రమే వ్రాయాలని అనుకున్నాడు.
రోమన్ క్యూరియా యొక్క నిరంకుశత్వం మరియు కుతంత్రాలకు వ్యతిరేకంగా "జర్మనీ" అనే లేఖ మొదట రాయబడింది. కానీ 1520 జూన్ నాటికి ఆ లేఖ ఒక పూర్తి స్థాయి, తీవ్రమైన ప్రకటనగా రూపుదిద్దుకుంది.
అది తొంభై ఆరు పేజీల పొడవున్నప్పటికీ, నాలుగు వేల ప్రతులు ముద్రించబడి, విట్టెన్బర్గ్ ప్రచురణకర్త మెల్చియోర్ లోటర్ చేతుల నుండి దాదాపుగా చిరిగిపోయాయి.
కేవలం కొన్ని రోజుల తర్వాత విట్టెన్బర్గ్లో రెండవ ముద్రణను ముద్రించవలసి వచ్చింది, మరియు ఆ కరపత్రం యొక్క ప్రతులు త్వరలోనే లీప్జిగ్, స్ట్రాస్బర్గ్ మరియు బాసెల్లలో ప్రచురించబడ్డాయి.
సాధారణంగా అంతగా మాట్లాడని ఎలెక్టర్ ఫ్రెడరిక్ కూడా, లూథర్కు ఒక అద్భుతమైన వేట పావును పంపడం ద్వారా తనదైన శైలిలో తన ఆమోదాన్ని తెలియజేశాడు.
కానీ లూథర్ స్నేహితుడైన జార్జ్ స్పలాటిన్, ఫ్రెడరిక్ యొక్క ప్రివీ కౌన్సిలర్, మరియు విశ్వాసపాత్రులైన అగస్టీనియన్ సన్యాసులు జోహన్నెస్ లాంగ్ మరియు వెంజెలాస్ లింక్ ఆందోళన చెందారు; పోప్ వ్యవస్థ పునాదులపై అంత తీవ్రమైన దాడి జరిగిన తర్వాత, రోమ్తో రాజీపడే ఏ ప్రయత్నమైనా నిష్ప్రయోజనం. ఆ తీవ్ర విమర్శను గొప్ప ఆవేశంతో రాశారు; దాని ఉద్రేకపూరిత గద్యం, పొంతనలేని ఆలోచనలు, మరియు పునరావృత్తులు ఆ విపరీత ధోరణి గల వ్యక్తి భవిష్యత్తుపై ఆగ్రహంతో, ఆందోళనతో వణికిపోయాయి.
చర్చి మరియు పీడిత సామ్రాజ్యం. ఈ కరపత్రంలో లూథర్ స్వరం శతాబ్దాలుగా ప్రతిధ్వనిస్తూనే ఉంది. ఒకవేళ అనుమతి లభించి ఉంటే, ఆరు నెలల తర్వాత వోర్మ్స్లో ఆయన ఇవ్వాలనుకున్న ప్రసంగం ఇది.
'మౌనంగా ఉండాల్సిన సమయం ముగిసింది'—లూథర్కు అలాంటి సమయం ఎప్పుడు వచ్చింది? ఈ మధ్య కాలంలో అయితే అస్సలు రాలేదు! ముఖ్యంగా 1520 మొదటి అర్ధభాగంలో, ఆయన తన కాలంలోని దురాగతాలను ఎంత తరచుగా, ఎంత తీవ్రంగా ఖండించారంటే, ఆయన ప్రాణ స్నేహితులు కూడా ఆందోళనకు గురయ్యారు.
అయినప్పటికీ, ఆ గ్రంథం ప్రారంభంలో ఉన్న బైబిల్ వ్యాఖ్యానం ఒక కొత్త పరిస్థితికి కచ్చితంగా న్యాయం చేస్తుంది. లూథర్ ప్రసంగిస్తున్న శ్రోతలు మారిపోయారు. అంతకుముందున్న జర్మన్ రచనలు సామాన్య ప్రజల కోసం ఉద్దేశించిన ఆధ్యాత్మిక రచనలు. పాపొప్పుకోలులో, ప్రార్థనలో, బాప్తిస్మ సమయంలో గాడ్పేరెంట్స్గా, దివ్యబలి పూజలో, మరియు ముఖ్యంగా ప్రాణాపాయంలో ఉన్నప్పుడు ఏమి చేయాలో, ఏమి ఆశించాలో అవి వారికి సలహాలిచ్చాయి. మరోవైపు, లాటిన్ గ్రంథాలు, వాటి పాండిత్యపూర్వక వాదనా శైలి మరియు వివరణాత్మక వ్యాఖ్యాన రుజువులతో, ఒక ప్రత్యేక శ్రోతల కోసం ఉద్దేశించబడ్డాయి; సహోద్యోగులకు మారడానికి ఒక అవకాశం, విద్యార్థులకు నేర్చుకోవడానికి ఒక అవకాశం. కానీ అధికారిక, విద్యా ప్రపంచం అతని మాట వినడానికి ఇష్టపడలేదు. ఫిబ్రవరి 1520 నాటికి కొలోన్ మరియు లూవెయిన్ విశ్వవిద్యాలయాలు లూథర్ వేదాంతాన్ని ఖండించడం ప్రారంభించాయి. ఓ, తప్పుదారి పట్టిన విద్యావేత్తలారా!
అయితే, కేవలం విశ్వవిద్యాలయాల వైఖరి పట్ల కలిగిన నిరాశతోనే లూథర్ సాధారణ ప్రజల వైపు మళ్ళలేదు. జర్మన్ జాతి కొరకు ఆయన రూపొందించిన సంస్కరణా పత్రం, ఇతర మార్గాల ద్వారా జరిగిన విద్యాసంబంధ చర్చ యొక్క కొనసాగింపు కాదు; క్రీస్తు విరోధి చర్చిలోకి లోతుగా చొచ్చుకుపోయాడనే ఆయనకు కలిగిన తీవ్రమైన గ్రహింపు యొక్క ఫలితమే అది.
లూథర్ యొక్క బహుశా అత్యంత ప్రభావవంతమైన వాదనా గ్రంథం యొక్క కొత్త కోణాలను రెండు సంఘటనలు కలిసి వెల్లడిస్తున్నాయి. ఫిబ్రవరి 1520లో, వల్లా (¢1 457) గ్రంథం యొక్క ఉల్రిచ్ వాన్ హట్టెన్ సంచికను చదివి అతను తీవ్రంగా దిగ్భ్రాంతి చెందాడు, అది ప్రసిద్ధ కాన్స్టాంటైన్ విరాళం ఒక నకిలీ అని చూపించింది.
పాశ్చాత్య ప్రపంచంపై సార్వభౌమాధికారం రోమన్ చక్రవర్తి కాన్స్టాంటైన్ నుండి పోప్కు బదిలీ అయిందని నిరూపించడానికి శతాబ్దాలుగా ఇదే పత్రాన్ని ఉటంకిస్తూ వచ్చారు; కాన్స్టాంటైన్ విరాళం అని పిలవబడేదే పాశ్చాత్య ప్రపంచంపై తమ ఆధిపత్యానికి రోమన్ల వాదనగా ఉండేది. అదంతా అబద్ధం, రోమన్ల కుయుక్తి తప్ప మరేమీ కాదు! అంత్యదినాలలో సాంప్రదాయకంగా ప్రత్యక్షమవుతాడని భావించే అంతిమ విరోధి అయిన క్రీస్తు విరోధి, అప్పటికే సంఘంపై తన దాడిని ప్రారంభించాడనే నిర్ధారణను లూథర్ ఇకపై అణచివేయలేకపోయాడు.
లూథర్ ఈ భయంకరమైన దుశ్శకున భావనను బహిరంగంగా వెల్లడించడానికి ఇంకా సంకోచిస్తున్నప్పటికీ, రెండవ సంఘటన అతని పూర్వసూచన వాస్తవంపై ఆధారపడి ఉందని స్పష్టం చేసింది. 1520 జూన్ ప్రారంభంలో, 1519లో వ్రాయబడిన ఒక గ్రంథం—ఎపిటోమా రెస్పాన్సియోనిస్ యాడ్—
లూథర్ యొక్క అన్ని ప్రాథమిక దోషాలకు సంక్షిప్త ఖండన అని చెప్పుకుంటున్న 'లూథరమ్', విట్టెన్బర్గ్కు చేరింది. ఈ ఖండన గ్రంథ రచయిత, డొమినికన్ మరియు అత్యున్నత స్థాయి క్యూరియల్ వేదాంతి అయిన సిల్వెస్టర్ ప్రియేరియాస్తో లూథర్కు మంచి పరిచయం ఉంది. ఎందుకంటే, లూథర్ విచారణకు ఆధారంగా నిలిచినది అతని నిపుణుల అభిప్రాయమే, మరియు అది రోమ్కు పంపిన అధికారిక సమన్లతో పాటు జతచేయబడింది. లూథర్కు ప్రియేరియాస్ 1519లో ఇచ్చిన సమాధానం ఆధారపడిన కీలకమైన వేదాంతపరమైన వాదన, 1518లో ఉన్న వాదనతో సమానంగా ఉంది: చర్చి అంటే పోప్ నేతృత్వంలోని రోమ్ చర్చి, ఆయన దోషరహితుడు, అందువల్ల సభల కన్నా, చివరికి పవిత్ర గ్రంథాల కన్నా కూడా ఎక్కువ అధికారికమైనవాడు. పోప్ కంటే ఉన్నతమైన అధికారం మరొకటి లేదు; మరియు "ప్రజలు గుంపులు గుంపులుగా... బాధపడేంతగా ఆయన అపరాధం చేసినప్పటికీ" కూడా ఆయనను పదవీచ్యుతుడిని చేయలేరు.
"నరకంలోని దెయ్యం దగ్గరకు వెళ్ళడానికి," ప్రియెరియాస్ కానన్ చట్టం నుండి ఉటంకించినట్లుగా. పాఠమంతటా మరణ తేదీకి ముందు బాకు గుర్తు ఉంటుంది.
ఈ పోప్ సిద్ధాంతాన్ని చూసి లూథర్ దిగ్భ్రాంతి చెందాడు: "రోమ్లో ప్రతిఒక్కరూ పిచ్చివాళ్లయ్యారని నేను అనుకుంటున్నాను; వారు వెర్రివాళ్లై, బుద్ధిహీనమైన మూర్ఖులుగా, దయ్యాలుగా మారిపోయారు" అని అతను తన స్నేహితుడైన స్పాలాటిన్కు రాశాడు. *"అబద్ధాలను నిజాలుగా ప్రచారం చేస్తున్నారు మరియు, కాన్స్టాంటైన్ డొనేషన్ విషయంలో వలె, వాటిని చట్టంగా కూడా రూపొందిస్తున్నారు, మరియు పవిత్ర గ్రంథాన్ని పోప్ అధికారానికి లోబరచుతున్నారు—ఇది చర్చి బోధనలను క్రైస్తవులకు వ్యతిరేకంగా చేసే అత్యంత ఘోరమైన వక్రీకరణ.
ఈ ఆవిష్కరణతో లూథర్కు ప్రజలను ఉద్దేశించి మాట్లాడటం తప్ప మరో మార్గం లేకుండా పోయింది:
నిశ్శబ్ద కాలం ముగిసింది! ఇప్పుడు అతను అత్యవసర పరిస్థితిని ప్రకటించవలసి వచ్చింది. జూన్ 1520లో "క్రైస్తవులందరి సమాచారం కోసం" ప్రచురించబడిన ప్రియేరియాస్కు తన ప్రతిస్పందనలో, రోమ్ సువార్తను అణచివేయడం వల్ల తలెత్తే భయంకరమైన పరిణామాల గురించి అతను హెచ్చరించాడు. సమస్త క్రమం మరియు సద్గుణాల అంతిమ వికృతీకరణ అనే ఈ భయంకరమైన ముప్పు ముందు అతని ప్రతి మాట భయంతో, వణుకుతో కంపించిపోతుంది. ఆ తర్వాత వచ్చిన ఏ ప్రొటెస్టెంట్ కూడా లూథర్ యొక్క వేదన యొక్క పూర్తి తీవ్రతను ఊహించలేడు: "కాబట్టి వీడ్కోలు, దురదృష్టవంతుడా, నాశనమయ్యా, దైవదూషకుడా."
రోమ్; దేవుని ఉగ్రత నీ మీదకు దిగివచ్చింది." * అత్యంత తొందరపాటుతో అతను, "జర్మన్ జాతి క్రైస్తవ ప్రభువులకు ప్రసంగం" అనే తన రాజకీయ ప్రణాళికను పూర్తి చేశాడు. సామ్రాజ్యాన్ని మేల్కొల్పవలసి వచ్చింది; ప్రజలలో పేరుకుపోయిన ఆగ్రహం అదుపులేని, రక్తపాత తిరుగుబాటు రూపంలో బయటపడకుండా, చివరకు సంస్కరణలను అమలు చేయాలంటే దాని సహాయం అవసరం. ఇక్కడ రోమ్కు ద్వంద్వ పాత్ర ఉందని గుర్తుంచుకోవాలి: మొదటిది, అది లౌకిక హక్కులను, ముఖ్యంగా పవిత్ర రోమన్ సామ్రాజ్యానికి సంబంధించి, అక్రమంగా ఆక్రమించుకుంది. కాన్స్టాంటైన్ విరాళం® యొక్క భయంకరమైన పరిణామాలు వ్యంగ్యంగా వివరించబడ్డాయి: "పేరుకు సామ్రాజ్యం మాది, కానీ వాస్తవానికి పోప్ది."
మా జర్మన్లకు స్పష్టమైన జర్మన్ పాఠం ఇవ్వబడింది.
మనం స్వాతంత్ర్యం సాధించామని అనుకుంటుండగానే, అత్యంత కుయుక్తిగల నిరంకుశులకు బానిసలమయ్యాము; మనకు సామ్రాజ్యపు పేరు, బిరుదు, రాజచిహ్నం ఉన్నాయి, కానీ సంపద, అధికారం, న్యాయస్థానాలు, చట్టాలు పోప్ చేతిలో ఉన్నాయి. ఈ విధంగా పోప్ ఫలాన్ని ఆస్వాదిస్తుంటే, మనం దాని తొక్కలతో ఆడుకుంటున్నాము.
అయితే, క్రీస్తుకు వ్యతిరేకంగా తన చివరి పోరాటాన్ని ప్రారంభించడానికి సైతాను చర్చిలోకి బలవంతంగా చొరబడే ద్వారం కూడా రోమే. సత్యం క్రీస్తుకు వ్యతిరేకంగా మార్చబడుతుంది, దాసులకు దాసుడనైన పోప్ పదవి, పాలకులపై పాలకుని అధికారంగా మార్చబడుతుంది. అయినప్పటికీ, దేవుని కుడిచేతి వైపున ఉన్న జయశీలుడైన క్రీస్తుకు ఏ ప్రతినిధి అవసరం లేదు, ఎందుకంటే పరలోకంలో ఉన్న ప్రపంచ పాలకుడు పోప్ లేకుండానే "అన్నిటినీ చూస్తాడు, చేస్తాడు, తెలుసుకుంటాడు మరియు అన్నింటికీ సమర్థుడు". అది బాధ
"పనిచేయడం, బోధించడం, బాధపడటం మరియు మరణించడం" ద్వారా భూమిపై తన ప్రాతినిధ్యాన్ని కోరుకునే క్రీస్తు; అటువంటి ప్రతినిధి అవసరం. పరలోకంలో సార్వభౌమాధికారం మరియు భూమిపై సేవ అనే ఈ రెండు పదవులు పరస్పరం మార్పిడి చేయబడినప్పుడు, సర్వనాశనం జరుగుతుంది, మరియు క్రీస్తు ప్రతినిధి క్రీస్తు విరోధిగా రూపాంతరం చెందుతాడు.
లౌకిక ఆక్రమణదారుడిని అదుపులో ఉంచాలి, అవసరమైతే బలప్రయోగంతో ఎదుర్కోవాలి. ఈ ఉద్దేశ్యంతోనే లౌకిక పాలకుడు ఖడ్గాన్ని ఆయుధంగా ధరిస్తాడు.
ఎంతో ఆశించిన సంస్కరణ. కానీ ప్రార్థన మరియు తపస్సు మాత్రమే క్రీస్తు విరోధిని జయించగలవు. ఇప్పుడు దేవుడు మాత్రమే సంఘాన్ని కాపాడగలడు, ఎందుకంటే అంత్యదినాలు ప్రారంభమయ్యాయి. మనం చంపి, మన చేతులను "రక్తంతో" కడుక్కోవచ్చు, కానీ మన స్వంత బలంపై ఆధారపడి ఇకపై మనం ఏమీ సాధించలేము. క్రైస్తవ ప్రభువులకు చేసిన ప్రసంగం యొక్క ప్రారంభ వాక్యాలు, చరిత్ర గురించిన ఈ దృక్పథం యొక్క రాజకీయ పర్యవసానమే. ఈ దృక్పథం, లూథర్ యొక్క తొలి మద్దతుదారులలోని జర్మన్ జాతీయవాదులకు పూర్తిగా అర్థం కాకపోయినా, తీవ్రంగా అసహ్యకరంగా ఉండి ఉండాలి:
మన మొదటి ఆందోళన ఏమిటంటే, పరిస్థితి యొక్క తీవ్రతను మనం పూర్తిగా గ్రహించాలి: ప్రపంచంలోని అధికారం అంతా మన చేతిలో ఉన్నప్పటికీ, మన బలం మీద గానీ, సృజనాత్మకత మీద గానీ నమ్మకంతో ఏ పనినీ చేపట్టకూడదు. ఎందుకంటే, ఒకరి సొంత బలం మరియు తర్కం మీద నమ్మకంతో ప్రారంభించిన మంచి పనులను దేవుడు కోరుకోడు, సహించడు. ఆయన వాటిని అణచివేస్తాడు, ఇక చేయడానికి ఏమీ ఉండదు, కీర్తన 33:16 చెప్పినట్లుగా: "రాజు తన గొప్ప సైన్యం వలన రక్షింపబడడు; పరాక్రమవంతుడు తన గొప్ప బలం వలన విడిపించబడడు." సరిగ్గా ఈ కారణంగానే, చారిత్రక ఆధారాలు చూపిస్తున్నట్లుగా, మన ప్రియమైన చక్రవర్తులు ఫ్రెడరిక్...
I, II మరియు ప్రపంచవ్యాప్తంగా భయపడిన అనేక ఇతర జర్మన్ చక్రవర్తులు పోపులచే ఎంత దయనీయంగా అణచివేయబడి, పడగొట్టబడ్డారంటే; వారు దేవుని కంటే తమ సొంత శక్తిపైనే ఎక్కువగా ఆధారపడి ఉండవచ్చు: అందుకే వారు పతనమవ్వాల్సి వచ్చింది. మరియు మన కాలంలో కూడా ఆ రక్తపిపాసి యోధుడి పతనం తప్పదని నేను భయపడుతున్నాను.
ఫ్రాన్స్, జర్మనీ మరియు వెనిస్ తమపై తామే ఆధారపడటం వలన, జూలియస్ II హత్య చేసి కూడా తప్పించుకోగలిగాడు. బెన్యామీను కుమారులు ఇరవై రెండు వేల మంది ఇశ్రాయేలీయులను నాశనం చేశారు, ఎందుకంటే వారు తమ సొంత బలంపై ఆధారపడ్డారు (న్యాయాధిపతులు 20-21).
చార్లెస్ యొక్క ఉన్నత వంశానికి ఇది జరగకూడదంటే, మనం ఇక్కడ కేవలం సాధారణ మానవులతో కాదు, ప్రపంచాన్ని యుద్ధంతో, రక్తపాతంతో నింపడానికి ఇష్టపడే, కానీ వాటికి లొంగని నరకపు యువరాజుతో వ్యవహరిస్తున్నామని గ్రహించాలి.
ఈ విధంగా, యువ మానవతావాద ఉద్యమం జాతీయ గుర్తింపుకు చిహ్నాలుగా కీర్తించిన జర్మన్ చక్రవర్తులనే లూథర్ విమర్శించాడు. ఈ సమయంలో హోహెన్స్టాఫెన్లైన ఫ్రెడరిక్ I మరియు ఫ్రెడరిక్ II ప్రత్యేక దృష్టిని ఆకర్షించడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. ముప్పై ఐదు సంవత్సరాల సామ్రాజ్య పాలనలో, మరెన్నడూ జరగని విధంగా సామ్రాజ్యాన్ని ఏకీకృతం చేసిన బార్బరోస్సా, ముఖ్యంగా ప్రజాదరణ పొందాడు.
జర్మనీకి పునరుజ్జీవనం వ్యాపించడం దాని జాతీయ ఉత్సాహాన్ని బలపరిచింది. ఇప్పుడు మధ్యయుగ చారిత్రక ఆధారాలను క్షుణ్ణంగా పరిశీలించడం జరిగింది, తద్వారా రోమన్-ఇటాలియన్ అహంకారానికి జర్మనీ సొంత చరిత్రపై గర్వంతో దీటుగా సమాధానం ఇవ్వవచ్చు. ఒకవేళ లూథర్ ఈ జాతీయ ఉద్యమాన్ని తన నియంత్రణలోకి తీసుకుని ఉంటే, అతను రోమన్ దోపిడీ మరియు అణచివేత నుండి స్వేచ్ఛ కోసం జరిగిన పోరాటానికి వ్యక్తిగత ప్రతీకగా నిలిచి ఉండేవాడు. మరియు ఆ సంస్కర్త నిజానికి అలాంటి అంచనాలను రేకెత్తించాడు: "జర్మన్ల విముక్తి లూథర్ చేతుల్లో ఉంది!" లేదా అలా అనుకున్నారు.
పట్టణాలను, గ్రామాలను సమీకరించడానికి కృషి చేసిన జాతీయ ఉద్యమ యోధుడు ఉల్రిచ్ వాన్ హట్టెన్. లూథర్కు వ్యతిరేకంగా పోప్ జారీ చేసిన శాసనంపై ఆయన వ్యాఖ్యానంలోని తీవ్ర స్వరం నిస్సందేహంగా జాతీయవాదంతో కూడుకుని ఉంది:
ఓ జర్మన్లారా, ఇదిగో లియో X యొక్క శాసనం. దీనితో అతను, ఇప్పుడు మళ్ళీ వెలుగులోకి వచ్చిన క్రైస్తవ సత్యాన్ని మరుగున పెట్టడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. అతను మన స్వేచ్ఛను అణచివేసి, నిలిపివేయాలని చూస్తున్నాడు, తద్వారా అది కోలుకోలేక, తన పూర్తి శక్తితో పునరుజ్జీవనం పొందలేక పోతుంది—సుదీర్ఘ అణచివేత కాలం తర్వాత, చివరకు మళ్ళీ జీవకళను ప్రదర్శిస్తున్న మన స్వేచ్ఛ. అటువంటి పనికి పూనుకునే ఎవరినైనా మనం ప్రతిఘటిస్తాము. అవును, ఆ వ్యక్తి తన అశాంతమైన ఆవేశంలో, అదుపులేనితనంలో విజయం సాధించకుండా, ఏమీ సాధించకుండా నిరోధించడానికి, మనం చాలా కాలం ముందే బహిరంగంగా చర్యలు తీసుకుంటాము. అమరుడైన క్రీస్తు సాక్షిగా, ఒక జర్మన్కు తగిన పని చేయడానికి ఇంతకంటే అనువైన సమయం, ఇంతకంటే మంచి అవకాశం ఎప్పుడు వచ్చింది? ఈ నిరంకుశత్వాన్ని అణచివేయడానికి, ఈ వ్యాధిని నయం చేయడానికి గతంలో కంటే ఈ రోజు ఎక్కువ ఆశ ఉందని ప్రతిదీ సూచిస్తోంది. ధైర్యం తెచ్చుకోండి, మీరు దాన్ని సాధిస్తారు! ఏది ఏమైనా, ఇది లూథర్కు సంబంధించిన ప్రశ్న కాదు, ప్రతిఒక్కరికీ సంబంధించినది; కత్తి కేవలం ఈ ఒక్క వ్యక్తిపై మాత్రమే ఎత్తబడలేదు, మనమందరం దాడికి గురవుతున్నాము. వారు తమ నిరంకుశత్వాన్ని ఎవరూ వ్యతిరేకించడాన్ని, తమ మోసాన్ని బయటపెట్టడాన్ని, తమ వ్యూహాన్ని బహిర్గతం చేయడాన్ని, తమ ఆగ్రహాన్ని ధిక్కరించడాన్ని, మరియు తమ దుష్ట కార్యకలాపాలకు హద్దులు విధించడాన్ని కోరుకోరు.
జాతీయ సమీకరణ ద్వారా జర్మన్ విముక్తి సాధించాలనే హట్టెన్ మార్గాన్ని లూథర్ అనుసరించలేదు. సరిగ్గా అదే కారణం వల్ల, ఆ తర్వాత అతను నైట్ల తిరుగుబాటును (1522) మరియు రైతుల యుద్ధాన్ని (1525) తిరస్కరించాడు, మరియు 1520 నాటికే అతను ఆ యువ దేశభక్తి ఉద్యమాన్ని విమర్శించాడు: నాన్ వి, సెడ్ వెర్బో—బలప్రయోగంతో కాదు, సువార్త శక్తితో!
తరువాతి వ్యాఖ్యాతలు పీఠికలో "రోమనిస్టుల గోడలపై" లూథర్ చేసిన దాడిపై దృష్టి సారించి, తద్వారా కరపత్రం యొక్క ప్రధాన భాగంలోని జాతీయ కార్యక్రమం నుండి దృష్టిని మళ్లించారు. అయితే, లూథర్ యొక్క ప్రాథమిక ఆందోళన అతని జర్మన్ ప్రణాళికే; ప్రియేరియాస్కు సమాధానం చెప్పమని సవాలు చేయబడినప్పుడు, ప్రియేరియాస్ యొక్క "రోమనిజం" చర్చి మరియు సామ్రాజ్యం యొక్క అన్ని సంస్కరణలను అడ్డుకుంటుందని చూపించడానికి, అతను తన గ్రంథానికి చివరి క్షణంలో వేదాంత సూత్రాల కార్యక్రమంతో పీఠికను జోడించాడు.
రోమన్ కాథలిక్కులు తమ చుట్టూ చాకచక్యంగా మూడు గోడలను నిర్మించుకున్నారు, వాటితో వారు ఇప్పటివరకు తమను తాము కాపాడుకున్నారు, తద్వారా ఎవరూ వారిని సంస్కరించలేరు. దీని ద్వారా, క్రైస్తవ ప్రపంచమంతా దుఃఖంలో కూరుకుపోయింది. మొదటిది: లౌకిక అధికారం ఒత్తిడి చేసినప్పుడల్లా, లౌకిక అధికారానికి తమపై ఎలాంటి చట్టపరమైన పట్టు లేదని, ఆత్మ లౌకిక విషయాల కంటే గొప్పదని వారు వాదించారు. రెండవది: పవిత్ర గ్రంథం ఆధారంగా వారిని సంస్కరించమని ఎవరైనా పిలిస్తే, పోప్ తప్ప మరెవరికీ గ్రంథాలను వ్యాఖ్యానించే హక్కు లేదని వారు ఎదురుదాడి చేస్తారు. మూడవది: ఎవరైనా వారిని మండలితో బెదిరిస్తే, పోప్ తప్ప మరెవరూ మండలిని ఏర్పాటు చేయలేరని వారు నటిస్తారు. ఈ విధంగా వారు క్రమశిక్షణకు సంబంధించిన మూడు దండాలను దొంగిలించగలిగారు, తద్వారా ఈ మూడు గోడల సురక్షితమైన కోటలలో శిక్షార్హులుగా ఉంటూ, నేడు మనం చూస్తున్నట్లుగా అన్ని రకాల మోసాలకు, చెడులకు పాల్పడే స్వేచ్ఛను పొందగలిగారు. .. దేవుడు మనకు సహాయం చేసి, యెరికో గోడలను కూల్చివేసిన బూరలలో ఒకదానిని మనకు అందించుగాక; తద్వారా మనం ఈ గడ్డి మరియు కాగితపు గోడలను కూల్చివేసి, పాపాలను శిక్షించడానికి, సాతాను మోసాన్ని బయలుపరచడానికి క్రైస్తవ ఆయుధాలను ప్రయోగించగలము, ఆ శిక్ష ద్వారా మనం సరిదిద్దుకొని ఆయన అనుగ్రహాన్ని తిరిగి పొందగలము.**
క్రైస్తవ ప్రభువులకు లూథర్ చేసిన ప్రణాళికాబద్ధమైన ప్రసంగంలోని భాష యుద్ధోత్సాహంగా ఉన్నప్పటికీ, దానిలోని పోరాట పటిమ బైబిల్ సత్యానికి సంబంధించినది. ఆ సత్యం ఒకసారి వెల్లడి అయితే, అది రోమ్ గోడలను కూల్చివేస్తుంది. ఇక్కడ మాట్లాడుతున్నది ఒక వీరుడు కాదు, పశ్చాత్తాప ప్రవక్త. ఆయన దేశాన్ని విజయానికి కాకుండా పాప పరిహార పీఠానికి నడిపిస్తున్నాడు. తద్వారా శిక్ష ద్వారా మనం "సంస్కరించబడతాము" అని ఆయన నిర్ధారిస్తున్నాడు. * శిక్ష పాప పరిహారానికి దారితీస్తుంది, మరియు సంస్కరణ అంటే సంఘంలోనూ, ప్రపంచంలోనూ న్యాయాన్ని పునఃస్థాపించడం—అది దేవుని వాక్యాన్ని విధేయతతో వినే సంఘంలో, "దేవునికి వ్యతిరేకమైనది మరియు మనిషి శరీరానికి, ఆత్మకు హానికరమైనది" అయినవాటిని విడిచిపెట్టే రాజకీయ వ్యవస్థలో సాధ్యమవుతుంది. *
జర్మనీ సంఘటన జాతీయ కీర్తిని సాధించడం కాదు, అది పశ్చాత్తాపం మరియు సంస్కరణకు సంబంధించినది. ఇంతటి తీవ్రమైన సంస్కరణ విజయవంతం కావడానికి ఏమైనా ఆశ ఉందా? అది రాజకీయంగా ఎప్పుడైనా నెగ్గగలదా? ఏమాత్రం నిరాశావాదం లేకుండా, లూథర్ సమాధానం "లేదు" అని. ఆయనకు సాధ్యమైన దాని గురించి కాదు, అవసరమైన దాని గురించే ఆందోళన. మరియు ఇప్పుడు అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా, లేఖనాల ద్వారా వివేకవంతమైన జ్ఞానోదయం అవసరం, "మరియు జర్మన్ జాతి యొక్క క్రైస్తవ ఔన్నత్యానికి, దీనమైన చర్చికి సహాయం చేయడానికి నిజమైన ఆధ్యాత్మిక ధైర్యం." ఎందుకంటే "లేఖనాలన్నీ చెప్పేది ఇదే, క్రైస్తవులు మరియు క్రైస్తవ ప్రపంచానికి సంబంధించిన ఆధ్యాత్మిక విషయాలలో, లెక్కలోకి వచ్చేది కేవలం దేవుని తీర్పు మాత్రమే; ప్రపంచం ఆమోదించి, మద్దతు ఇచ్చిన ఏ క్రైస్తవ విషయానికైనా, దాని ప్రతిఘటన ఎల్లప్పుడూ చాలా గొప్పగా మరియు బలంగా ఉండేది." ఇది ఖచ్చితంగా ఒక జాతీయ వీరుడి స్ఫూర్తిదాయకమైన ప్రకటన కాదు, విజయాన్ని వాగ్దానం చేసే ప్రవక్తది కూడా కాదు.
సంస్కర్త జాతీయ ఉద్యమానికి దూరంగా ఉండటానికి రెండు కారణాలు ఉన్నాయి. ఆయుధాలు జర్మనీని విముక్తి చేయలేవు! గొప్ప చక్రవర్తులు తమ లక్ష్యాలను సాధించలేకపోయారు మరియు తమ చారిత్రక విధులను నెరవేర్చడంలో విఫలమయ్యారు, ఎందుకంటే వారు దేవునిపై కాకుండా తమ సైన్యాలపై నమ్మకం ఉంచారు. అంతేకాకుండా: జాతీయ భవిష్యత్తు ఇప్పటికే గడిచిపోయింది! చరిత్ర ఎంతగానో ముందుకు సాగింది, అంతిమ దినాలు వేగంగా సమీపిస్తున్నాయి మరియు భవిష్యత్తు రక్తం మరియు కన్నీళ్ల రూపంలో మాత్రమే విజయాలను తీసుకురాగలదు. తన జీవితాంతం, లూథర్ ఈ అభిప్రాయానికే కట్టుబడి ఉన్నాడు; "తన ప్రియమైన జర్మన్ల" కోసం అతని జాతీయ కార్యక్రమం పశ్చాత్తాపం, మరమ్మత్తు మరియు సంస్కరణలతో కూడుకున్నది, క్రీస్తు రెండవ రాకడ తర్వాత వరకు స్వర్ణయుగానికి ఎలాంటి ఆశ లేదు.
లెక్కలేనంత మంది సమకాలీనుల వలె, ఉల్రిచ్ వాన్ హట్టెన్ అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా లూథర్ యొక్క విముక్తి పిలుపును విని, దానిని నిజం చేయడానికి తన శక్తి మేరకు ప్రతిదీ చేశాడు. 1520 చివరిలో, తమ ఉమ్మడి ఆశయానికి మద్దతు ఇవ్వడానికి మరియు దానిని ముందుకు నడిపించడానికి ఆయుధాలు సిద్ధంగా ఉన్నాయని లూథర్కు నివేదించగలిగినప్పుడు, తాను దాదాపుగా తన లక్ష్యాన్ని చేరుకున్నానని అతను భావించాడు.* జర్మన్ ఉద్యమాన్ని లూథర్ తిరస్కరించడం వల్ల కలిగిన ప్రభావాన్ని ఎంత చెప్పినా తక్కువే. జాతీయ ఆశయం ఎంతో మంది దేశభక్తులను ఏకం చేసింది; ప్రజలను వారి రాజకీయ ఉదాసీనత నుండి మేల్కొల్పే ప్రతిభ కలిగిన, అత్యంత మౌలికమైన ఆలోచనాపరుడు, మంచి పరిజ్ఞానం ఉన్న రచయిత మరియు కవి అయిన హట్టెన్, ఆ అనేక మంది ప్రముఖులలో ఒకడు మాత్రమే.
దేశభక్తి ఉద్యమం లూథర్ కాలంలో పుట్టినది కాదు. శతాబ్దం ప్రారంభంలోనే, "జర్మన్ మహా మానవతావాది" అయిన కొన్రాడ్ సెల్టిస్ (+1508), రోమన్ చరిత్రకారుడైన టాసిటస్ను, తన 'జర్మానియా' గ్రంథంతో జర్మన్లకు ఒక స్మారక చిహ్నాన్ని నిర్మించిన ఒక దూరదృష్టి గల దార్శనికుడిగా కొనియాడాడు. అందువల్ల
పురాతన చరిత్ర కలిగిన దేశం ఇటలీ మాత్రమే కాదు, జర్మనీకి కూడా ఉంది!
జర్మన్ మధ్యయుగాలను అన్వేషించడం ద్వారా మరియు ప్రాచీన జర్మన్ల సద్గుణాలను జర్మన్ చక్రవర్తుల ఘనమైన చరిత్రతో ముడిపెట్టడానికి ప్రయత్నించడం ద్వారా, మానవతావాదులు చారిత్రకంగా ఆధారపడిన జాతీయ గర్వానికి పునాదులు వేయడానికి ప్రయత్నించారు. అప్పటికి లోపించినదల్లా ఒక స్వాతంత్ర్య యుద్ధం మరియు అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశానికి ఐక్యత, స్వేచ్ఛల ఆదర్శాలను మూర్తీభవించే ఒక ఉత్తేజకరమైన జాతీయ వీరుడు మాత్రమే. మార్టిన్ లూథర్ గనుక తలచుకుని ఉంటే, అతను ఒక జర్మన్ విలియం టెల్, జోన్ ఆఫ్ ఆర్క్, లేదా జార్జ్ వాషింగ్టన్ అయ్యి ఉండేవాడు. జాతీయ తిరుగుబాటును మత యుద్ధంతో ఒకే వ్యక్తిలో మేళవించడం ఎంతటి మహత్తరమైనదో, నెదర్లాండ్స్ స్వాతంత్ర్య, స్వయంప్రతిపత్తి యోధుడైన విలియం ఆఫ్ ఆరెంజ్ చక్కగా నిరూపించాడు.