సృష్టికర్త-సృష్టిని పునరుద్ధరించడం

సృష్టికర్త-సృష్టిని పునరుద్ధరించడం

అధ్యాయం 8

సృష్టికర్త-సృష్టిని పునరుద్ధరించడం

సంబంధం

ఓ దేవా, ఆకాశములకంటె నీవు హెచ్చింపబడుదువు గాక; నీ మహిమ భూమి అంతటికంటె హెచ్చింపబడును గాక. (Psalm 57:5)

ప్రకృతిలో క్రమం సరైన సంబంధాలపై ఆధారపడి ఉంటుందని చెప్పడం ఒక సత్యం; సామరస్యాన్ని సాధించాలంటే ప్రతి వస్తువు మిగతా వాటితో పోలిస్తే దాని సరైన స్థానంలో ఉండాలి. మానవ జీవితంలో ఇది భిన్నంగా ఉండదు.

మన మానవ దుఃఖాలన్నింటికీ కారణం ఒక తీవ్రమైన నైతిక విచలనం, అంటే దేవునితో మరియు ఒకరితో ఒకరికి మనకున్న సంబంధంలో ఏర్పడిన అవాంతరం అని నేను ఈ అధ్యాయాలలో ముందే సూచించాను. ఆ పతనం ఏ కారణం చేత జరిగిందో తెలియదు కానీ, అది నిస్సందేహంగా తన సృష్టికర్తతో మానవునికి ఉన్న సంబంధంలో వచ్చిన తీవ్రమైన మార్పే. అతడు దేవుని పట్ల ఒక మార్పు చెందిన వైఖరిని అవలంబించాడు, అలా చేయడం ద్వారా, తనకు తెలియకుండానే తన నిజమైన ఆనందం ఇమిడి ఉన్న సరైన సృష్టికర్త-సృష్టి సంబంధాన్ని నాశనం చేసుకున్నాడు. సారాంశంలో, మోక్షం అంటే మానవునికి మరియు అతని సృష్టికర్తకు మధ్య సరైన సంబంధాన్ని పునరుద్ధరించడం, సృష్టికర్త-సృష్టి సంబంధాన్ని తిరిగి సాధారణ స్థితికి తీసుకురావడం.

సంతృప్తికరమైన ఆధ్యాత్మిక జీవితం, దేవునికి మరియు పాపికి మధ్య ఉన్న సంబంధంలో సంపూర్ణ మార్పుతో ప్రారంభమవుతుంది; అది కేవలం న్యాయపరమైన మార్పు మాత్రమే కాదు, పాపి యొక్క సంపూర్ణ స్వభావాన్ని ప్రభావితం చేసే స్పృహతో కూడిన మరియు అనుభవపూర్వకమైన మార్పు. యేసు రక్తంలోని ప్రాయశ్చిత్తం అటువంటి మార్పును న్యాయపరంగా సాధ్యం చేస్తుంది, మరియు పరిశుద్ధాత్మ కార్యం దానిని భావోద్వేగపరంగా సంతృప్తికరంగా చేస్తుంది. తప్పిపోయిన కుమారుని కథ ఈ రెండవ దశను పరిపూర్ణంగా వివరిస్తుంది. తన తండ్రి కుమారునిగా తాను సక్రమంగా కలిగి ఉండవలసిన స్థానాన్ని విడిచిపెట్టడం ద్వారా, అతడు తనపై అపారమైన కష్టాలను తెచ్చుకున్నాడు. వాస్తవానికి, అతని పునరుద్ధరణ అనేది, అతని పుట్టుక నుండి ఉన్న మరియు అతని పాపపు తిరుగుబాటు చర్య ద్వారా తాత్కాలికంగా మార్చబడిన తండ్రీ-కుమారుల సంబంధాన్ని తిరిగి స్థాపించడం తప్ప మరేమీ కాదు. ఈ కథ విమోచన యొక్క న్యాయపరమైన అంశాలను విస్మరిస్తుంది, కానీ అది రక్షణ యొక్క అనుభవపూర్వక అంశాలను అద్భుతంగా స్పష్టం చేస్తుంది.

సంబంధాలను నిర్ధారించడంలో, మనం ఎక్కడో ఒకచోట ప్రారంభించాలి. ప్రతిదీ కొలవబడే ఒక స్థిరమైన కేంద్రం ఎక్కడో ఒకచోట ఉండాలి, అక్కడ సాపేక్షతా నియమం ప్రవేశించదు మరియు మనం ఎటువంటి మినహాయింపులు లేకుండా "ఉంది" అని చెప్పగలం. అటువంటి కేంద్రమే దేవుడు. దేవుడు మానవాళికి తన నామాన్ని తెలియజేయాలనుకున్నప్పుడు, "నేనే ఉన్నవాడను" అనే మాటల కన్నా ఉత్తమమైనవి ఆయనకు దొరకలేదు. ఆయన ప్రథమ పురుషలో మాట్లాడినప్పుడు, "నేనే ఉన్నవాడను" అని అంటాడు; మనం ఆయన గురించి మాట్లాడినప్పుడు, "ఆయన ఉన్నవాడు" అని అంటాము; మనం ఆయనతో మాట్లాడినప్పుడు, "నీవు ఉన్నవాడవు" అని అంటాము. ప్రతి ఒక్కరూ మరియు ప్రతిదీ ఆ స్థిరమైన బిందువు నుండే కొలుస్తారు. "నేనే ఉన్నవాడను" అని దేవుడు అంటున్నాడు. నేను, యెహోవా, మార్పులేనివాడను.

నావికుడు సూర్యుడిని చూసి సముద్రంలో తన స్థానాన్ని నిర్ధారించుకున్నట్లే, మనం కూడా దేవుడిని చూడటం ద్వారా మన నైతిక దిశానిర్దేశం పొందవచ్చు. మనం దేవుడితోనే ప్రారంభించాలి. మనం ఎప్పుడైతే మరియు ఎప్పుడైతే అప్పుడు మాత్రమే మనం సరైన వాళ్ళం అవుతాము.

దేవుని విషయంలో మనం సరైన స్థితిలో నిలబడాలి, మరియు మనం ఏ ఇతర స్థితిలో నిలబడినా, ఆ మేరకు మరియు ఆంతకాలం వరకు మనం తప్పు చేసినట్లే.

అన్వేషించే క్రైస్తవులుగా మనకు ఎదురయ్యే చాలా కష్టాలకు కారణం, దేవుణ్ణి ఆయన ఉన్నట్లే అంగీకరించి, దానికి అనుగుణంగా మన జీవితాలను మార్చుకోవడానికి మనం ఇష్టపడకపోవడమే. మనం ఆయనను మార్చడానికి, మన స్వరూపానికి దగ్గరగా తీసుకురావడానికి పట్టుబడతాము. దేవుని కనికరం లేని తీర్పు యొక్క కఠినత్వానికి శరీరం మూలుగుతూ, అగాగు వలె తన శారీరక మార్గాలకు కొంచెం దయ, కొంచెం మినహాయింపు కోసం వేడుకుంటుంది. దానివల్ల ప్రయోజనం లేదు. దేవుణ్ణి ఆయన ఉన్నట్లే అంగీకరించి, ఆయన ఎలా ఉన్నాడో అలాగే ప్రేమించడం నేర్చుకున్నప్పుడు మాత్రమే మనం సరైన ప్రారంభాన్ని పొందగలం. మనం ఆయనను మరింతగా తెలుసుకుంటూ ముందుకు సాగేకొద్దీ, దేవుడు ఎలా ఉన్నాడో అలాగే ఉండటం మనకు వర్ణనాతీతమైన ఆనందానికి మూలంగా ఉంటుంది. దైవత్వాన్ని భక్తిపూర్వకమైన ఆరాధనతో మనం గడిపే క్షణాలే మనకు తెలిసిన అత్యంత పరవశమైన క్షణాలలో కొన్ని. ఆ పవిత్రమైన క్షణాలలో, ఆయనలో మార్పు అనే ఆలోచన కూడా భరించలేనంత బాధాకరంగా ఉంటుంది.

కాబట్టి మనం దేవునితో ప్రారంభిద్దాం. సమస్తము వెనుక, సమస్తము పైన, సమస్తము ముందు దేవుడు ఉన్నాడు. ఆయన క్రమానుగత క్రమంలో ప్రథముడు, హోదాలోనూ, స్థానంలోనూ ఉన్నతుడు, గౌరవ మర్యాదలలో ఉన్నతుడు. స్వయంభూవుడైన ఆయన సమస్త వస్తువులకు ఉనికిని ఇచ్చాడు, మరియు సమస్త వస్తువులు ఆయన నుండి మరియు ఆయన కొరకే ఉనికిలో ఉన్నాయి. ఓ ప్రభూ, నీవు మహిమ, గౌరవం మరియు సద్గుణాలను పొందుటకు యోగ్యుడవు; ఎందుకంటే నీవు సమస్త వస్తువులను సృష్టించావు, మరియు నీ సంకల్పం చేతనే అవి ఉనికిలోకి వచ్చి సృష్టించబడ్డాయి.

ప్రతి పురుషుడు, స్త్రీ మరియు బిడ్డ దేవునికి చెందినవారై, ఆయన ఇష్టానుసారంగానే ఉనికిలో ఉన్నారు. దేవుడు తన స్వరూపుడై, మన స్వరూపుడై ఉన్నందున, మన మధ్య ఉండదగిన ఏకైక సంబంధం ఆయన పక్షాన సంపూర్ణ ఆధిపత్యం, మన పక్షాన సంపూర్ణ విధేయత మాత్రమే. మన శక్తి మేరకు ఆయనకు ప్రతి గౌరవాన్ని మనం ఇవ్వాలి.

ఆయనకు ఇవ్వండి. ఆయనకు అంతకంటే తక్కువ ఇవ్వడంలోనే మన శాశ్వత దుఃఖం ఉంది.

దేవుని అన్వేషణ అనేది మన సంపూర్ణ వ్యక్తిత్వాన్ని ఆయనకు అనుగుణంగా మార్చుకునే కృషిని కలిగి ఉంటుంది; ఇది న్యాయపరంగా కాదు, వాస్తవంగా జరగాలి. ఇక్కడ నేను క్రీస్తునందు విశ్వాసం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటాన్ని గురించి ప్రస్తావించడం లేదు. నేను, మనపై దేవునికి తగిన స్థానాన్ని స్వచ్ఛందంగా హెచ్చించడం గురించి మరియు సృష్టికర్త-సృష్టి యొక్క పరిస్థితి తగినదిగా చేసే ఆరాధనాపూర్వక విధేయత స్థానానికి మన సంపూర్ణ అస్తిత్వాన్ని ఇష్టపూర్వకంగా సమర్పించడం గురించి మాట్లాడుతున్నాను.

సర్వం కంటే దేవుణ్ణి ఉన్నతపరచాలనే ఈ నిశ్చయంతో మనం ముందుకు సాగాలని మనసులో నిర్ణయించుకున్న క్షణమే, మనం ఈ లోకపు ఆర్భాటం నుండి బయటకు అడుగుపెడతాము. మనం పవిత్రమైన మార్గంలో పురోగమిస్తున్న కొద్దీ, లోకపు పోకడలకు అలవాటుపడకుండా ఉంటాము. మనం ఒక నూతన దృక్కోణాన్ని పొందుతాము; మనలో ఒక నూతనమైన, విభిన్నమైన మనస్తత్వం ఏర్పడుతుంది; ఒక నూతన శక్తి తన ఆవిర్భావాల ద్వారా మనల్ని ఆశ్చర్యపరచడం ప్రారంభిస్తుంది.

దేవునితో మనకున్న సంబంధం మారినందువల్లే, లోకంతో మనకున్న సంబంధాలు తెంచుకోవడం జరుగుతుంది. ఎందుకంటే, పతితులైన మనుషుల లోకం దేవుణ్ణి ఘనపరచదు. నిజమే, లక్షలాది మంది ఆయన నామాన్ని తమకు పెట్టుకున్నారు, ఆయనకు నామమాత్రపు గౌరవం కూడా ఇస్తారు. కానీ, ఒక చిన్న పరీక్ష చాలు, వారి మధ్య ఆయనకు నిజంగా ఎంత తక్కువ గౌరవం లభిస్తుందో తెలిసిపోతుంది. ‘ఎవరు శ్రేష్ఠులు?’ అనే ప్రశ్నకు సామాన్యుడిని పరీక్షకు గురిచేస్తే, అతని నిజ స్వరూపం బయటపడుతుంది. దేవునికి, ధనానికి మధ్య; దేవునికి, మనుషులకు మధ్య; దేవునికి, వ్యక్తిగత ఆశయాలకు మధ్య; దేవునికి, స్వార్థానికి మధ్య; దేవునికి, మానవ ప్రేమకు మధ్య ఒకదాన్ని ఎంచుకోమని అతడిని బలవంతం చేస్తే, ప్రతిసారీ దేవుడే రెండవ స్థానంలో ఉంటాడు. ఆ ఇతర విషయాలే వాటికంటే ఉన్నతమైనవిగా హెచ్చింపబడతాయి. అయితే ఆ మనిషి...

నిరసన, దానికి నిదర్శనం అతను తన జీవితాంతం రోజురోజుకీ తీసుకునే నిర్ణయాలలోనే ఉంది.

"నీవు హెచ్చింపబడుదువు గాక" అనేది విజయవంతమైన ఆధ్యాత్మిక అనుభవానికి సంబంధించిన భాష. అది గొప్ప కృపా నిధులకు దారితీసే తలుపును తెరిచే ఒక చిన్న తాళంచెవి. అది దైవభక్తిగల వ్యక్తి జీవితంలో కేంద్రస్థానంలో ఉంటుంది. అన్వేషించే వ్యక్తి, తన జీవితం మరియు పెదవులు నిరంతరం "నీవు హెచ్చింపబడుదువు గాక" అని పలికే స్థితికి చేరుకుంటే, వేలాది చిన్న సమస్యలు ఒక్కసారిగా పరిష్కరించబడతాయి. అతని క్రైస్తవ జీవితం ఇంతకుముందు ఉన్న సంక్లిష్టతను విడిచిపెట్టి, సరళతకు ప్రతిరూపంగా మారుతుంది. తన సంకల్ప శక్తిని ఉపయోగించడం ద్వారా, అతను తన మార్గాన్ని నిర్దేశించుకున్నాడు, మరియు ఒక ఆటోమేటిక్ పైలట్ నడిపినట్లుగా అదే మార్గంలో కొనసాగుతాడు. ఏదైనా ప్రతికూల గాలి వల్ల ఒక్క క్షణం మార్గం తప్పినా, ఆత్మ యొక్క రహస్య ప్రేరణ వల్ల అతను తప్పకుండా తిరిగి వస్తాడు. ఆత్మ యొక్క నిగూఢమైన కదలికలు అతనికి అనుకూలంగా పనిచేస్తున్నాయి, మరియు "తమ మార్గాలలో నక్షత్రాలు" అతని కోసం పోరాడతాయి. అతను తన జీవిత సమస్యను దాని కేంద్రంలోనే ఎదుర్కొన్నాడు, మరియు మిగతావన్నీ దానిని అనుసరించి రావాలి.

తన సర్వస్వాన్ని తన దేవునికి స్వచ్ఛందంగా అర్పించడం ద్వారా తాను మానవ గౌరవాన్ని ఏమాత్రం కోల్పోతానని ఎవరూ భావించకూడదు. దీని ద్వారా అతను ఒక మనిషిగా తనను తాను కించపరచుకోడు; పైగా, తన సృష్టికర్త స్వరూపంలో సృష్టించబడిన వ్యక్తిగా, అత్యున్నతమైన గౌరవానికి అర్హమైన తన స్థానాన్ని పొందుతాడు. అతని తీవ్రమైన అవమానం అతని నైతిక పతనంలో, దేవుని స్థానాన్ని అతను అసహజంగా ఆక్రమించుకోవడంలో ఉంది. దొంగిలించబడిన ఆ సింహాసనాన్ని తిరిగి స్థాపించడం ద్వారా అతని గౌరవం నిరూపించబడుతుంది. సర్వోన్నతునిపై దేవుణ్ణి హెచ్చించడం ద్వారా, అతను తన అత్యున్నత గౌరవాన్ని నిలబెట్టుకుంటాడు.

ఇతరుల ఇష్టానికి తన ఇష్టాన్ని అప్పగించడానికి సంకోచించే ఎవరైనా యేసు మాటలను గుర్తుంచుకోవాలి: పాపం చేసేవాడు పాపానికి బానిస అవుతాడు. మనం తప్పనిసరిగా ఉండాలి

దేవునికైనా లేక పాపానికైనా, ఎవరో ఒకరికి దాసుడు. పాపి తన స్వాతంత్ర్యం గురించి గర్వపడతాడు, కానీ తన అవయవాలను పరిపాలించే పాపాలకు తాను బలహీనమైన బానిసననే నిజాన్ని పూర్తిగా విస్మరిస్తాడు. క్రీస్తుకు లొంగిపోయిన వ్యక్తి, క్రూరమైన బానిసను నడిపేవానిని విడిచిపెట్టి, సులువైన కాడి మరియు తేలికైన భారం కలిగిన దయగల, సౌమ్యుడైన యజమానిని పొందుతాడు.

మనం దేవుని స్వరూపంలో సృష్టించబడ్డాము కాబట్టి, మన దేవుణ్ణి తిరిగి మన సర్వస్వంగా స్వీకరించడంలో మనకు పెద్దగా వింతగా అనిపించదు. దేవుడే మన ఆదిమ నివాసం, మరియు మన హృదయాలు ఆ పురాతన, సుందరమైన నిలయలోకి తిరిగి ప్రవేశించినప్పుడు, అవి తమ సొంత ఇంటికి చేరుకున్న అనుభూతిని పొందక తప్పదు.

దేవుడు సర్వోన్నతుడు అనే వాదన వెనుక ఒక తర్కం ఉందని స్పష్టమైందని నేను ఆశిస్తున్నాను. భూమిలో గానీ, స్వర్గంలో గానీ ఆ స్థానం ప్రతీ హక్కు ప్రకారం ఆయనదే. ఆయనకు చెందిన ఆ స్థానాన్ని మనం మన సొంతం చేసుకున్నప్పుడు, మన జీవిత గమనం మొత్తం అస్తవ్యస్తమవుతుంది. ‘దేవుడు సర్వోన్నతునిగా హెచ్చింపబడాలి’ అనే గొప్ప నిర్ణయాన్ని మన హృదయాలు తీసుకునేంత వరకు, ఏదీ క్రమాన్ని పునరుద్ధరించలేదు, పునరుద్ధరించజాలదు.

"నన్ను ఘనపరచువారిని నేను ఘనపరుస్తాను" అని దేవుడు ఒకప్పుడు ఇశ్రాయేలు యాజకునితో అన్నాడు, మరియు ఆ రాజ్యపు పురాతన ధర్మశాస్త్రం కాలగమనం వల్ల గానీ, యుగాల మార్పుల వల్ల గానీ మార్పు లేకుండా నేటికీ నిలిచి ఉంది. బైబిలు మొత్తం మరియు చరిత్రలోని ప్రతి పుట ఆ ధర్మశాస్త్రం యొక్క కొనసాగింపును ప్రకటిస్తున్నాయి. "నన్ను సేవించువానిని నా తండ్రి ఘనపరుస్తాడు" అని మన ప్రభువైన యేసు, పాతదానిని కొత్తదానితో ముడిపెడుతూ మరియు మనుష్యులతో ఆయన మార్గాల యొక్క సారాంశ ఐక్యతను వెల్లడిస్తూ అన్నారు.

కొన్నిసార్లు ఒక విషయాన్ని దాని వ్యతిరేకతలో చూడటమే ఉత్తమంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఏలీ మరియు అతని కుమారులు తమ జీవితాలలో మరియు పరిచర్యలలో దేవుణ్ణి ఘనపరచాలనే షరతుతో యాజకత్వంలో నియమించబడ్డారు.

వారు అలా చేయడంలో విఫలమయ్యారు, మరియు దాని పర్యవసానాలను ప్రకటించడానికి దేవుడు సమూయేలును పంపాడు. ఏలీకి తెలియకుండా, ఈ పరస్పర గౌరవ నియమం అంతకాలం రహస్యంగా పనిచేస్తూనే ఉంది, మరియు ఇప్పుడు తీర్పు తీరే సమయం వచ్చింది. పతనమైన యాజకులైన హోఫ్నీ మరియు ఫీనెహాసు యుద్ధంలో మరణించారు; ఫీనెహాసు భార్య ప్రసవంలో మరణించింది; ఇశ్రాయేలు తన శత్రువుల ముందు నుండి పారిపోయింది; దేవుని మందసం ఫిలిష్తీయుల చేతికి చిక్కింది; మరియు వృద్ధుడైన ఏలీ వెనక్కి పడిపోయి మెడ విరిగి మరణించాడు. ఈ విధంగా, దేవుణ్ణి గౌరవించడంలో ఏలీ విఫలమైనందున, తీవ్రమైన మరియు సంపూర్ణ విషాదం సంభవించింది.

ఇప్పుడు, తమ భూలోక జీవితంలో దేవుణ్ణి నిజాయితీగా మహిమపరచడానికి ప్రయత్నించిన బైబిల్లోని దాదాపు ఏ పాత్రనైనా దీనికి ఎదురుగా పెట్టి చూడండి. దేవుడు తన సేవకులపై అపారమైన కృపను, ఆశీర్వాదాలను కుమ్మరిస్తూ, వారి బలహీనతలను ఎలా చూసీచూడనట్లు వదిలేశాడో, వైఫల్యాలను ఎలా ఉపేక్షించాడో గమనించండి. అది అబ్రాహాము, యాకోబు, దావీదు, దానియేలు, ఏలీయా, లేదా మరెవరైనా కావచ్చు; విత్తనం తరువాత పంట వచ్చినట్లుగా, గౌరవం తరువాత గౌరవం వచ్చింది. దైవజనుడు దేవుణ్ణి అన్నిటికంటే ఉన్నతంగా హెచ్చించాలని తన హృదయాన్ని నిశ్చయించుకున్నాడు; దేవుడు అతని ఉద్దేశాన్ని వాస్తవంగా అంగీకరించి, దానికి అనుగుణంగా ప్రవర్తించాడు. పరిపూర్ణత కాదు, పవిత్రమైన ఉద్దేశమే తేడాను చూపింది.

మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తులో ఈ నియమం సరళమైన పరిపూర్ణతతో కనబడింది. ఆయన తన దీన స్వభావంలో తనను తాను తగ్గించుకొని, పరలోకమందున్న తన తండ్రికి సర్వ మహిమను సంతోషంగా అర్పించాడు. ఆయన తన స్వంత ఘనతను కాదు, తనను పంపిన దేవుని ఘనతను కోరాడు. ఒక సందర్భంలో ఆయన ఇలా అన్నాడు, "నేను నన్ను నేను ఘనపరచుకుంటే, నా ఘనత ఏమీ కాదు; నా తండ్రే నన్ను ఘనపరుస్తున్నాడు." గర్విష్ఠులైన పరిసయ్యులు ఈ నియమం నుండి ఎంతగా తొలగిపోయారంటే, తన స్వంత ఖర్చుతో దేవుణ్ణి ఘనపరిచే వ్యక్తిని వారు అర్థం చేసుకోలేకపోయారు. "నేను నా తండ్రిని ఘనపరుస్తున్నాను, మీరు నన్ను అవమానిస్తున్నారు," అని యేసు వారితో అన్నాడు.

యేసు చెప్పిన మరో మాట, అత్యంత కలవరపరిచేది, ఒక ప్రశ్న రూపంలో ఉంది: ఒకరి నుండి ఒకరు ఘనతను పొందుతూ, కేవలం దేవుని నుండి వచ్చే ఘనతను కోరని మీరు ఎలా విశ్వసించగలరు? నేను దీన్ని సరిగ్గా అర్థం చేసుకున్నట్లయితే, మనుషులలోని ఘనతపై ఉన్న ఆశ విశ్వాసాన్ని అసాధ్యం చేస్తుందనే ఆందోళనకరమైన సిద్ధాంతాన్ని క్రీస్తు ఇక్కడ బోధించారు. మతపరమైన అవిశ్వాసానికి మూలం ఈ పాపమేనా? తాము విశ్వసించలేకపోవడానికి మనుషులు నిందించే ఆ "మేధోపరమైన ఇబ్బందులు", వాటి వెనుక ఉన్న అసలు కారణాన్ని దాచిపెట్టడానికి వేసిన పొగ తెరలు మాత్రమే కావచ్చునా? మనుషుల నుండి ఘనతను ఆశించే ఈ దురాశే మనుషులను పరిసయ్యులుగా, పరిసయ్యులను దేవుణ్ణి చంపేవారిగా మార్చిందా? మతపరమైన స్వీయ నీతి మరియు వ్యర్థమైన ఆరాధన వెనుక ఉన్న రహస్యం ఇదేనా? బహుశా ఇదేనని నేను నమ్ముతున్నాను. దేవుణ్ణి ఆయనకు తగిన స్థానంలో ఉంచడంలో విఫలమవడం వల్ల జీవిత గమనం మొత్తం తలక్రిందులవుతుంది. మనం దేవునికి బదులుగా మనల్ని మనం హెచ్చించుకుంటాము, దాని ఫలితంగా శాపం వెంటే వస్తుంది.

దేవుని పట్ల మనకున్న ఆకాంక్షలో, దేవునికి కూడా ఒక ఆకాంక్ష ఉందని మనం ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకోవాలి. ఆయన ఆకాంక్ష మానవుల పట్ల, మరీ ముఖ్యంగా, సర్వాధికారిగా ఆయనను హెచ్చించాలని ఒక్కసారే నిశ్చయించుకునే మానవుల పట్ల ఉంటుంది. భూమి మీద గానీ, సముద్రంలో గానీ ఉన్న సమస్త సంపదల కన్నా ఇటువంటి వారు దేవునికి అమూల్యమైనవారు. క్రీస్తు యేసులో మన పట్ల తన అపారమైన దయను ప్రదర్శించడానికి దేవుడు వారిలో ఒక వేదికను కనుగొంటాడు. వారితో దేవుడు నిరాటంకంగా నడవగలడు, మరియు వారి పట్ల ఆయన తన నిజ స్వరూపంలో ప్రవర్తించగలడు.

ఇలా మాట్లాడటంలో నాకు ఒక భయం ఉంది: దేవుడు హృదయాన్ని గెలుచుకోకముందే నేను మనస్సును ఒప్పించగలనేమోనని. ఎందుకంటే, ఈ 'దేవుడే సర్వోన్నతుడు' అనే వైఖరిని తీసుకోవడం అంత సులభం కాదు. దానిని ఆచరణలో పెట్టడానికి సంకల్పం యొక్క అంగీకారం లేకపోయినా, మనస్సు దానిని ఆమోదించవచ్చు.

దేవుణ్ణి ఘనపరచడానికి ఊహలు ఉరకలు వేస్తాయి, సంకల్పం వెనుకబడి ఉండవచ్చు మరియు తన హృదయం ఎంతగా విభజించబడిందో ఆ వ్యక్తి ఎప్పటికీ ఊహించలేకపోవచ్చు. హృదయానికి నిజమైన సంతృప్తి కలగాలంటే, సంపూర్ణ మానవుడు ఆ నిర్ణయం తీసుకోవాలి. దేవుడు మనందరినీ కోరుకుంటున్నాడు, మరియు మనందరినీ పొందే వరకు ఆయన విశ్రమించడు. మనిషిలోని ఏ ఒక్క భాగం సరిపోదు.

మనం దేవుని పాదాల చెంత సాగిలపడి, మనం పలికే ప్రతీ మాటకు మనస్సాక్షిగా కట్టుబడి, దీని గురించి వివరంగా ప్రార్థిద్దాం. ఈ విధంగా హృదయపూర్వకంగా ప్రార్థించేవారు, దైవిక అంగీకారానికి సంబంధించిన సూచనల కోసం ఎక్కువ కాలం వేచి ఉండనవసరం లేదు. దేవుడు తన సేవకుని కన్నుల ఎదుట తన మహిమను బయలుపరుస్తాడు, మరియు తన సమస్త నిధులను అటువంటి వ్యక్తికి అప్పగిస్తాడు, ఎందుకంటే అటువంటి ప్రతిష్ఠితమైన చేతులలో తన గౌరవం సురక్షితంగా ఉంటుందని ఆయనకు తెలుసు.

ఓ దేవా, నా ఆస్తుల కన్నా నీవు ఉన్నతుడవై ఉండుము. నా జీవితంలో నీవు మహిమపరచబడితే చాలు, భూసంబంధమైన సంపదలలో ఏదీ నాకు ప్రియమైనదిగా అనిపించదు. నా స్నేహాల కన్నా నీవు ఉన్నతుడవై ఉండుము. నేను భూమి మధ్యలో నిర్జనంగా, ఒంటరిగా నిలబడవలసి వచ్చినప్పటికీ, నీవు అన్నిటికన్నా పైన ఉండాలని నేను నిశ్చయించుకున్నాను. నా సుఖాల కన్నా నీవు ఉన్నతుడవై ఉండుము. దానివల్ల శారీరక సుఖాలను కోల్పోయి, బరువైన శిలువలను మోయవలసి వచ్చినప్పటికీ, ఈ రోజు నీ ఎదుట చేసిన నా ప్రమాణాన్ని నేను నెరవేరుస్తాను. నా కీర్తి ప్రతిష్టల కన్నా నీవు ఉన్నతుడవై ఉండుము. దాని ఫలితంగా నేను అజ్ఞాతంలోకి కూరుకుపోయి, నా పేరు ఒక కలలా మరచిపోబడినప్పటికీ, నిన్ను మెప్పించాలనే ఆశ నాకు కలిగేలా చేయుము. ఓ ప్రభూ, నా ఆశయాలకు, నా ఇష్టాయిష్టాలకు, నా కుటుంబానికి, నా ఆరోగ్యానికి, చివరికి నా జీవితానికి కూడా అతీతంగా, నీకు తగిన గౌరవ స్థానంలోకి ఆరోహించుము. నీవు నన్ను మెప్పించుటకై నేను క్షీణించునట్లు చేయుము.

వృద్ధి చెందుము; నేను అధఃపాతాళముగా పడిపోవుదును గాక, నీవు ఉన్నతమునకు ఎదగుదువు. నీవు యెరూషలేములోనికి ఒక దీనమైన చిన్న జంతువునైన గాడిద పిల్ల మీద సవారీ చేసి వచ్చినట్లు, నా మీద సవారీ చేయుము. మరియు పిల్లలు నీకు, "మహోన్నతునికి హోసన్నా" అని కేకలు వేయడం నేను వినేలా చేయుము. యేసు నామములో, ఆమేన్.

↑ పైకి తిరిగి వెళ్లండి