జీవన సంస్కారం

జీవన సంస్కారం

అధ్యాయం 10

జీవన సంస్కారం

కాబట్టి మీరు తిన్నా, త్రాగినా, లేక ఏది చేసినా, సమస్తమును దేవుని మహిమ కొరకే చేయండి. (1 Corinthians 10:31)

క్రైస్తవుడు తన అంతర్గత శాంతికి ఎదుర్కొనే అతిపెద్ద ఆటంకాలలో ఒకటి, మన జీవితాలను పవిత్రమైనది మరియు లౌకికమైనది అనే రెండు రంగాలుగా విభజించుకునే సాధారణ అలవాటు. ఈ రంగాలు ఒకదానికొకటి వేరుగా ఉన్నాయని, నైతికంగా మరియు ఆధ్యాత్మికంగా పొసగనివని భావించడం వల్ల, మరియు జీవన అవసరాల వల్ల మనం నిరంతరం ఒకదాని నుండి మరొకదానికి రాకపోకలు సాగించవలసి రావడం వల్ల, మన అంతర్గత జీవితాలు విచ్ఛిన్నమై, మనం ఐక్య జీవితానికి బదులుగా విభజిత జీవితాన్ని గడుపుతాము.

క్రీస్తును అనుసరించే మనం ఒకేసారి ఆత్మీయ మరియు ప్రాకృతిక అనే రెండు లోకాలలో నివసించడమే మన కష్టానికి మూలం. ఆదాము సంతానంగా, మనం ఈ భూమిపై మన జీవితాలను శరీర పరిమితులకు, మరియు మానవ స్వభావానికి సహజమైన బలహీనతలు మరియు అనారోగ్యాలకు లోబడి జీవిస్తాము. మనుషుల మధ్య జీవించడానికే మనకు సంవత్సరాల తరబడి కఠోర శ్రమ, మరియు మన దైనందిన విషయాల పట్ల ఎంతో శ్రద్ధ మరియు శ్రద్ధ అవసరం.

ఈ లోకం. దీనికి పూర్తి విరుద్ధంగా ఆత్మలో మన జీవితం ఉంది. అక్కడ మనం వేరొక మరియు ఉన్నతమైన జీవితాన్ని అనుభవిస్తాము; మనం దేవుని పిల్లలం; మనం పరలోక హోదాను కలిగి ఉంటాము మరియు క్రీస్తుతో సన్నిహిత సహవాసాన్ని ఆనందిస్తాము.

ఇది మన మొత్తం జీవితాన్ని రెండు విభాగాలుగా విభజించే ధోరణిని కలిగి ఉంటుంది. మనం తెలియకుండానే రెండు రకాల కార్యాలను గుర్తిస్తాము. మొదటి రకం కార్యాలు సంతృప్తి భావనతో మరియు అవి దేవునికి ప్రీతికరమైనవనే దృఢమైన నిశ్చయతతో చేయబడతాయి. ఇవే పవిత్రమైన కార్యాలు, మరియు సాధారణంగా వీటిని ప్రార్థన, బైబిల్ పఠనం, కీర్తనలు పాడటం, చర్చికి వెళ్లడం మరియు విశ్వాసం నుండి నేరుగా ఉద్భవించే అటువంటి ఇతర కార్యాలుగా భావిస్తారు. వాటికి ఈ ప్రపంచంతో ప్రత్యక్ష సంబంధం లేదనే వాస్తవం ద్వారా వాటిని గుర్తించవచ్చు; విశ్వాసం మనకు చేతులతో కట్టబడని, పరలోకంలో నిత్యమైన మరొక ప్రపంచాన్ని, ఒక గృహాన్ని చూపిస్తే తప్ప వాటికి ఏమాత్రం అర్థం ఉండదు.

ఈ పవిత్రమైన పనులకు భిన్నంగా లౌకికమైనవి ఉన్నాయి. వాటిలో ఆదాము కుమారులు, కుమార్తెలతో మనం పంచుకునే జీవితంలోని సాధారణ కార్యకలాపాలన్నీ ఉంటాయి: తినడం, నిద్రపోవడం, పని చేయడం, శరీర అవసరాలను చూసుకోవడం, మరియు ఈ భూమిపై మన నీరసమైన, విసుగు పుట్టించే విధులను నిర్వర్తించడం. వీటిని మనం తరచుగా అయిష్టంగా, అనేక సందేహాలతో చేస్తాము, సమయం మరియు శక్తి వృధా అని భావించి దేవునికి క్షమాపణలు చెబుతాము. దీని పర్యవసానం ఏమిటంటే, మనం చాలా సమయం అశాంతితో ఉంటాము. మనం మన సాధారణ పనులను తీవ్రమైన నిరాశతో చేస్తూ, ఈ భౌతిక శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి, ఈ ప్రపంచ వ్యవహారాలతో ఇకపై సంబంధం లేకుండా ఉండే ఒక మంచి రోజు వస్తుందని задуర్గా మనకు మనం చెప్పుకుంటాము.

ఇది పాత పవిత్ర-లౌకిక వైరుధ్యం. చాలా మంది క్రైస్తవులు

దాని ఉచ్చులో చిక్కుకున్నారు. రెండు లోకాల వాదనల మధ్య వారు సంతృప్తికరమైన సర్దుబాటు చేసుకోలేరు. రెండు రాజ్యాల మధ్య నలిగిపోవడానికి ప్రయత్నించి, దేనిలోనూ శాంతిని పొందలేరు. వారి బలం క్షీణించి, వారి దృక్పథం గందరగోళానికి గురై, వారి ఆనందం వారి నుండి దూరం చేయబడుతుంది.

ఈ పరిస్థితి పూర్తిగా అనవసరమని నేను నమ్ముతున్నాను. మనం ఒక క్లిష్ట పరిస్థితిలో చిక్కుకున్నామన్నది నిజమే, కానీ ఆ క్లిష్ట పరిస్థితి నిజమైనది కాదు. అది ఒక అపార్థం వల్ల ఏర్పడింది. పవిత్ర-లౌకిక వైరుధ్యానికి క్రొత్త నిబంధనలో ఎటువంటి ఆధారం లేదు. నిస్సందేహంగా, క్రైస్తవ సత్యంపై మరింత పరిపూర్ణమైన అవగాహన మనల్ని దాని నుండి విడిపిస్తుంది.

ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు స్వయంగా మనకు పరిపూర్ణమైన మాదిరి, మరియు ఆయన విభజిత జీవితాన్ని ఎరుగరు. ఆయన తన తండ్రి సన్నిధిలో, బాల్యం నుండి సిలువపై మరణించే వరకు భూమిపై ఏ ఒత్తిడి లేకుండా జీవించారు. దేవుడు ఆయన సంపూర్ణ జీవిత అర్పణను అంగీకరించాడు, మరియు క్రియకు క్రియకు మధ్య ఏ భేదాన్ని చూపలేదు. తండ్రితో తనకున్న సంబంధంలో తన సొంత జీవితాన్ని గురించి ఆయన క్లుప్తంగా ఇలా సంగ్రహించారు: "ఆయనకు ప్రీతికరమైన పనులనే నేను ఎల్లప్పుడూ చేస్తాను." ఆయన మనుష్యుల మధ్య సంచరించినప్పుడు, నిబ్బరంగా మరియు ప్రశాంతంగా ఉండేవారు. ఆయన సహించిన ఒత్తిడి మరియు బాధలన్నీ ప్రపంచ పాపభారాన్ని మోసే వ్యక్తిగా ఆయనకున్న స్థానం నుండి వచ్చినవే; అవి ఎన్నడూ నైతిక అనిశ్చితి లేదా ఆధ్యాత్మిక సర్దుబాటు లోపం ఫలితంగా వచ్చినవి కావు.

ప్రతిదీ దేవుని మహిమ కొరకు చేయాలనే పౌలు యొక్క ఉపదేశం కేవలం భక్తిపూర్వక ఆదర్శవాదం కంటే ఎక్కువ. అది పవిత్రమైన దైవ ప్రకటనలో ఒక అంతర్భాగం మరియు దానిని సత్య వాక్యంగానే అంగీకరించాలి. మన జీవితంలోని ప్రతి కార్యం దేవుని మహిమకు దోహదపడేలా చేసే అవకాశాన్ని అది మన ముందు ఉంచుతుంది. మనం అన్నింటినీ చేర్చడానికి మరీ పిరికివారం కాకూడదని, పౌలు ప్రత్యేకంగా తినడాన్ని మరియు

త్రాగడం. నశించిపోయే మృగాలతో మనం పంచుకునే ఈ అల్పమైన హక్కు ఇది. ఈ నీచమైన జంతుకార్యాలు దేవుణ్ణి ఘనపరిచే విధంగా చేయగలిగినప్పుడు, అలా చేయలేని కార్యం మరొకటి ఉంటుందని ఊహించడం కష్టం.

కొందరు తొలి భక్తి రచయితల రచనలలో ప్రముఖంగా కనిపించే, శరీరం పట్ల సన్యాసుల వంటి ద్వేషానికి దేవుని వాక్యంలో ఏమాత్రం ఆధారం లేదు. పవిత్ర గ్రంథాలలో సామాన్యమైన వినయం కనిపిస్తుంది, అది నిజమే, కానీ అతి జాగ్రత్త గానీ లేదా సిగ్గు అనే తప్పుడు భావన గానీ ఎప్పుడూ కనిపించదు. మన ప్రభువు తన అవతారంలో ఒక నిజమైన మానవ శరీరాన్ని ధరించారని క్రొత్త నిబంధన సహజంగానే అంగీకరిస్తుంది, మరియు అటువంటి వాస్తవం యొక్క స్పష్టమైన పర్యవసానాలను దాటవేయడానికి ఎటువంటి ప్రయత్నం చేయబడలేదు. ఆయన ఆ శరీరంలో ఇక్కడ మనుష్యుల మధ్య జీవించారు మరియు ఒక్కసారి కూడా అపవిత్రమైన కార్యం చేయలేదు. మానవ శరీరంలో ఆయన ఉనికి, మానవ శరీరం దైవానికి సహజంగానే అభ్యంతరకరమైనది అనే దుష్ట భావనను శాశ్వతంగా తుడిచివేస్తుంది. దేవుడు మన శరీరాలను సృష్టించాడు, మరియు ఆ బాధ్యతను ఎవరికి చెందాలో వారిపై ఉంచడం ద్వారా మనం ఆయనను అపరాధం చేయము. ఆయన తన చేతుల పనిని గూర్చి సిగ్గుపడడు.

మన మానవ శక్తులను వక్రీకరించడం, దుర్వినియోగం చేయడం మరియు దురాచారం చేయడం మనకు సిగ్గు తెచ్చుకోవడానికి తగినంత కారణాన్ని ఇవ్వాలి. పాపంతో మరియు ప్రకృతికి విరుద్ధంగా చేసే శారీరక క్రియలు దేవుణ్ణి ఎన్నటికీ ఘనపరచలేవు. మానవ సంకల్పం ఎక్కడైతే నైతిక చెడును ప్రవేశపెడుతుందో, అక్కడ దేవుడు సృష్టించినట్లుగా మన నిర్దోషమైన మరియు నిరపాయమైన శక్తులు మనకు ఇక ఉండవు; దానికి బదులుగా, దుర్వినియోగం చేయబడి, వక్రీకరించబడిన ఒక వస్తువు మనకు మిగులుతుంది, అది దాని సృష్టికర్తకు ఎన్నటికీ మహిమను తీసుకురాలేదు.

అయితే, వికృత ప్రవర్తన మరియు దుర్వినియోగం లేవని మనం భావిద్దాం. ఒక క్రైస్తవ విశ్వాసి జీవితంలో...

పశ్చాత్తాపం మరియు నూతన జన్మ అనే జంట అద్భుతాలు నెరవేర్చబడ్డాయి. అతడు ఇప్పుడు వ్రాయబడిన వాక్యం నుండి తాను గ్రహించిన దేవుని చిత్తానుసారంగా జీవిస్తున్నాడు. అటువంటి వ్యక్తి గురించి, అతని జీవితంలోని ప్రతి కార్యం ప్రార్థన, బాప్తిస్మం లేదా ప్రభువు బల్ల వలె నిజంగా పవిత్రమైనది లేదా కాగలదని చెప్పవచ్చు. ఇలా చెప్పడం అంటే అన్ని కార్యాలను ఒకే నిర్జీవ స్థాయికి తగ్గించడం కాదు; దానికి బదులుగా, ప్రతి కార్యాన్ని ఒక సజీవ రాజ్యంలోకి ఉన్నతపరచి, మొత్తం జీవితాన్ని ఒక సంస్కారంగా మార్చడమే.

ఒకవేళ సంస్కారం అనేది అంతర్గత కృప యొక్క బాహ్య వ్యక్తీకరణ అయితే, పై సిద్ధాంతాన్ని అంగీకరించడానికి మనం సంకోచించనవసరం లేదు. మన సంపూర్ణ అస్తిత్వాన్ని దేవునికి ప్రతిష్ఠించే ఒక క్రియ ద్వారా, ఆ తర్వాత చేసే ప్రతి క్రియ కూడా ఆ ప్రతిష్ఠను వ్యక్తపరిచేలా మనం చేయగలం. యెరూషలేములోకి తాను స్వారీ చేసి వెళ్ళిన ఆ దీనమైన మృగం గురించి యేసు ఎలాగైతే సిగ్గుపడలేదో, అలాగే మన శరీరం గురించి — అంటే జీవితంలో మనల్ని మోసుకెళ్ళే మాంసపు సేవకుడి గురించి — మనం కూడా సిగ్గుపడనవసరం లేదు. "ప్రభువుకు అతని అవసరం ఉంది" అనే మాట మన మర్త్య శరీరాలకు చక్కగా వర్తించవచ్చు. క్రీస్తు మనలో నివసిస్తే, పూర్వకాలంలో ఆ చిన్న మృగం చేసినట్లుగా మనం కూడా మహిమగల ప్రభువును మన వెంట మోసుకువెళ్ళి, "మహోన్నతునికి హోసన్నా" అని జనసమూహాలు కేకలు వేయడానికి అవకాశం కల్పించగలం.

ఈ సత్యాన్ని మనం చూడటం మాత్రమే సరిపోదు. పవిత్ర-లౌకిక అనే సందిగ్ధత యొక్క శ్రమల నుండి మనం తప్పించుకోవాలంటే, ఆ సత్యం మన రక్తంలో ప్రవహించి, మన ఆలోచనా స్వరూపాన్ని తీర్చిదిద్దాలి. మనం వాస్తవంగా, దృఢ నిశ్చయంతో దేవుని మహిమ కొరకు జీవించడాన్ని అభ్యసించాలి. ఈ సత్యాన్ని ధ్యానించడం ద్వారా, మన ప్రార్థనలలో తరచుగా దేవునితో దీని గురించి చర్చించడం ద్వారా, మనుషుల మధ్య సంచరిస్తున్నప్పుడు తరచుగా దీనిని మన మనస్సులలోకి గుర్తు చేసుకోవడం ద్వారా, దాని అద్భుతమైన అర్థం యొక్క భావన మనల్ని ఆవరించడం ప్రారంభిస్తుంది. జీవితంలోని ప్రశాంతమైన ఐక్యత ముందు, ఆ పాత బాధాకరమైన ద్వంద్వత్వం కనుమరుగవుతుంది.

మనమందరం దేవునివారమని, ఆయన సర్వాన్ని స్వీకరించి దేనినీ తిరస్కరించలేదనే జ్ఞానం మన అంతరంగ జీవితాలను ఏకం చేసి, ప్రతిదాన్నీ మనకు పవిత్రంగా చేస్తుంది.

ఇంతటితో అయిపోలేదు. దీర్ఘకాలంగా పాతుకుపోయిన అలవాట్లు అంత సులభంగా వదలవు. ఈ పవిత్ర-లౌకిక మనస్తత్వం నుండి పూర్తిగా బయటపడటానికి వివేకవంతమైన ఆలోచన, గొప్ప భక్తిపూర్వక ప్రార్థన అవసరం. ఉదాహరణకు, తన దైనందిన పనులను యేసుక్రీస్తు ద్వారా దేవునికి అంగీకారయోగ్యమైన ఆరాధన కార్యాలుగా చేయవచ్చనే ఆలోచనను ఒక సాధారణ క్రైస్తవుడు గ్రహించడం కష్టంగా ఉండవచ్చు. అతని మనశ్శాంతికి భంగం కలిగించడానికి, ఆ పాత వైరుధ్యం అప్పుడప్పుడు అతని మదిలో మెదులుతూ ఉంటుంది. అంతేకాక, ఆ పాత సర్పమైన అపవాది ఇదంతా ఊరికే చూస్తూ కూర్చోడు. క్రైస్తవుడు తన రోజులో ఎక్కువ భాగాన్ని ఈ లోక సంబంధమైన విషయాలకే కేటాయిస్తున్నాడని, తన మతపరమైన విధులకు కేవలం ఒక చిన్న భాగాన్ని మాత్రమే కేటాయిస్తున్నాడని గుర్తు చేయడానికి వాడు క్యాబ్‌లోనో, బల్ల వద్దనో, లేదా పొలంలోనో ఉంటాడు. మరియు గొప్ప జాగ్రత్త తీసుకోకపోతే, ఇది గందరగోళాన్ని సృష్టించి, నిరుత్సాహాన్ని, హృదయ భారమును కలుగజేస్తుంది.

దృఢమైన విశ్వాసాన్ని అభ్యసించడం ద్వారా మాత్రమే మనం దీనిని విజయవంతంగా ఎదుర్కోగలం. మనం చేసే పనులన్నింటినీ దేవునికి సమర్పించి, ఆయన వాటిని స్వీకరిస్తాడని విశ్వసించాలి. ఆ తర్వాత ఆ వైఖరిని గట్టిగా పట్టుకొని, పగలు మరియు రాత్రి ప్రతి గంటలోని ప్రతి కార్యం కూడా ఈ వ్యవహారంలో భాగమేనని పదేపదే నొక్కి చెప్పాలి. మనం చేసే ప్రతి కార్యం ఆయన మహిమ కొరకే అని మన ఏకాంత ప్రార్థన సమయాలలో దేవునికి గుర్తుచేస్తూ ఉండాలి; ఆ తర్వాత మన జీవన కార్యంలో భాగంగా, ఆ సమయాలకు తోడుగా వేయి మానసిక ప్రార్థనలు చేయాలి. ప్రతి పనిని ఒక యాజక పరిచర్యగా మార్చే సున్నితమైన కళను మనం అభ్యసిద్దాం. మన సాధారణ పనులన్నింటిలో దేవుడు ఉన్నాడని విశ్వసించి, అక్కడే ఆయనను కనుగొనడం నేర్చుకుందాం.

మనం చర్చిస్తున్న ఈ పొరపాటుతో పాటు, ప్రదేశాలకు వర్తించే పవిత్ర-లౌకిక వైరుధ్యం కూడా ఉంది. మనం క్రొత్త నిబంధనను చదివి కూడా, ఇతర ప్రదేశాలతో పోలిస్తే కొన్ని ప్రదేశాలకు సహజంగానే పవిత్రత ఉంటుందని నమ్మడం ఆశ్చర్యకరమైన విషయమే. ఈ పొరపాటు ఎంతగా వ్యాపించిందంటే, దానిని ఎదుర్కోవడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు ఒకరు ఒంటరిగా ఉన్నట్లు భావిస్తారు. ఇది మతస్థుల ఆలోచనలకు రంగు పులిమే ఒక రంగులా పనిచేసి, వారి కళ్ళకు కూడా రంగు పూసింది, దానివల్ల దానిలోని తప్పును గుర్తించడం దాదాపు అసాధ్యంగా మారింది. క్రొత్త నిబంధనలోని ప్రతీ వ్యతిరేక బోధన ఉన్నప్పటికీ, శతాబ్దాలుగా దీనిని చెబుతూ, పాడుతూ, క్రైస్తవ సందేశంలో ఒక భాగంగా అంగీకరించారు, కానీ అది ఎంతమాత్రం ఆ సందేశం కాదు. నాకు తెలిసినంతవరకు, కేవలం క్వేకర్లకు మాత్రమే ఆ పొరపాటును గ్రహించే దృష్టి, దానిని బహిర్గతం చేసే ధైర్యం ఉన్నాయి.

నాకు తెలిసిన వాస్తవాలు ఇవి. నాలుగు వందల సంవత్సరాలు ఇశ్రాయేలీయులు అత్యంత నీచమైన విగ్రహారాధన మధ్య ఐగుప్తులో నివసించారు. చివరకు మోషే చేతి ద్వారా వారు బయటకు తీసుకురాబడి, వాగ్దాన దేశం వైపు ప్రయాణం ప్రారంభించారు. పరిశుద్ధత అనే భావననే వారు కోల్పోయారు. దీనిని సరిచేయడానికి, దేవుడు అట్టడుగు నుండి ప్రారంభించాడు. ఆయన మేఘంలోను, అగ్నిలోను ప్రత్యక్షమయ్యాడు, ఆ తర్వాత గుడారం నిర్మించబడినప్పుడు, ఆయన అతి పరిశుద్ధ స్థలంలో అగ్నిమయ ప్రత్యక్షతతో నివసించాడు. లెక్కలేనన్ని భేదాల ద్వారా దేవుడు ఇశ్రాయేలీయులకు పరిశుద్ధమైనదానికి, అపరిశుద్ధమైనదానికి మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాన్ని బోధించాడు. పరిశుద్ధ దినాలు, పరిశుద్ధ పాత్రలు, పరిశుద్ధ వస్త్రాలు ఉండేవి. స్నానాలు, బలులు, అనేక రకాల అర్పణలు ఉండేవి. ఈ మార్గాల ద్వారా, దేవుడు పరిశుద్ధుడని ఇశ్రాయేలీయులు నేర్చుకున్నారు. ఆయన వారికి బోధిస్తున్నది ఇదే. వస్తువుల లేదా స్థలాల పరిశుద్ధతను కాదు, కానీ

యెహోవా పరిశుద్ధతే వారు నేర్చుకోవలసిన పాఠం.

అప్పుడు క్రీస్తు ప్రత్యక్షమైన ఆ గొప్ప దినం వచ్చింది. వెంటనే ఆయన ఇలా చెప్పడం ప్రారంభించారు, "పూర్వీకులకు ఇలా చెప్పబడినట్లు మీరు విన్నారు . . . కానీ నేను మీకు చెబుతున్నాను." పాత నిబంధన బోధ ముగిసింది. క్రీస్తు సిలువపై మరణించినప్పుడు, దేవాలయపు తెర పైనుండి క్రిందికి చించబడింది. విశ్వాసంతో ప్రవేశించే ప్రతిఒక్కరి కోసం అతి పరిశుద్ధ స్థలం తెరవబడింది. క్రీస్తు మాటలు జ్ఞాపకం చేసుకోబడ్డాయి: "ఈ పర్వతం మీద గానీ, యెరూషలేములో గానీ మీరు తండ్రిని ఆరాధించని గడియ వచ్చుచున్నది. . . . కానీ ఆ గడియ వచ్చుచున్నది, అది ఇప్పుడు కూడా ఉంది; నిజమైన ఆరాధకులు ఆత్మతోను, సత్యంతోను తండ్రిని ఆరాధిస్తారు, ఎందుకంటే తనను ఆరాధించే వారిని తండ్రి వెదకుచున్నాడు." దేవుడు ఆత్మ స్వరూపి, ఆయనను ఆరాధించేవారు ఆత్మతోను, సత్యంతోను ఆయనను ఆరాధించాలి.

ఆ తర్వాత కొద్దికాలానికే, పౌలు స్వేచ్ఛా నినాదాన్ని అందుకుని, ఆహారమంతయు పవిత్రమైనదని, ప్రతి దినము పరిశుద్ధమైనదని, స్థలమంతయు పూజ్యమైనదని, మరియు ప్రతి కార్యం దేవునికి అంగీకారమైనదని ప్రకటించాడు. మానవ జాతి విద్యాభ్యాసానికి అవసరమైన అర్ధదీపమైన కాల స్థలాల మరియు కాలాల పరిశుద్ధత, ఆత్మీయ ఆరాధన అనే పూర్ణ సూర్యుని ముందు కనుమరుగైంది.

ఆరాధన యొక్క సారాంశమైన ఆధ్యాత్మికత, సంవత్సరాలు గడిచేకొద్దీ నెమ్మదిగా కనుమరుగయ్యే వరకు సంఘం యొక్క సొంతంగానే ఉండిపోయింది. అప్పుడు, పతనమైన మనుషుల హృదయాలలోని సహజమైన చట్టబద్ధత పాత భేదాలను ప్రవేశపెట్టడం ప్రారంభించింది. సంఘం మళ్ళీ దినాలు, కాలాలు మరియు సమయాలను పాటించడం మొదలుపెట్టింది. కొన్ని ప్రదేశాలు ఒక ప్రత్యేకమైన అర్థంలో పవిత్రమైనవిగా ఎంపిక చేయబడి, గుర్తించబడ్డాయి. ఒక దినానికి, ప్రదేశానికి లేదా వ్యక్తికి మధ్య తేడాలు పాటించబడ్డాయి. రోమన్ కాథలిక్ మతం విజయంతో, "సంస్కారాలు" మొదట రెండు, తరువాత మూడు, తరువాత నాలుగుగా ఉండేవి.

ఏడు వద్ద స్థిరపరచబడింది.

సంపూర్ణ దయతో, మరియు ఎంతగా తప్పుదారి పట్టిన ఏ క్రైస్తవుడినీ కించపరచాలనే ఉద్దేశం లేకుండా, నేను చెప్పేదేమిటంటే, రోమన్ కాథలిక్ చర్చి నేడు పవిత్ర-లౌకికవాద భ్రష్టత్వాన్ని దాని తార్కిక పరాకాష్టకు చేర్చిన రూపంగా నిలుస్తోంది. మతానికి, జీవితానికి మధ్య అది సృష్టించే సంపూర్ణ విభజనే దాని అత్యంత ఘోరమైన ప్రభావం. దాని బోధకులు అనేక ఫుట్‌నోట్‌లు, లెక్కలేనన్ని వివరణలతో ఈ ఉచ్చును తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తారు, కానీ తర్కం పట్ల మనసుకున్న సహజ ప్రవృత్తి చాలా బలంగా ఉంటుంది. ఆచరణాత్మక జీవితంలో, ఈ విభజన ఒక వాస్తవం.

ఈ బానిసత్వం నుండి మనలను విడిపించడానికి సంస్కర్తలు, ప్యూరిటన్లు మరియు ఆధ్యాత్మికవేత్తలు శ్రమించారు. నేడు, సంప్రదాయవాద వర్గాలలో ధోరణి మళ్ళీ ఆ బానిసత్వం వైపే మళ్ళుతోంది. మండుతున్న భవనం నుండి బయటకు తీసుకువచ్చిన తర్వాత, ఒక గుర్రం కొన్నిసార్లు విచిత్రమైన మొండితనంతో తనను రక్షించిన వారి నుండి విడిపోయి, తిరిగి ఆ భవనంలోకి దూసుకుపోయి మంటల్లో నశించిపోతుందని అంటారు. అటువంటి తప్పు వైపు మొగ్గుచూపే మొండితనం వల్ల, మన కాలంలోని మౌలికవాదం ఆధ్యాత్మిక బానిసత్వం వైపు తిరిగి పయనిస్తోంది. మన మధ్య దినాలు మరియు సమయాలను పాటించడం మరింత ప్రస్ఫుటమవుతోంది. "లెంట్", "పవిత్ర వారం" మరియు "మంచి" శుక్రవారం అనే పదాలు సువార్త క్రైస్తవుల పెదవులపై మరింత తరచుగా వినబడుతున్నాయి. మనం ఎప్పుడు బాగున్నామో మనకే తెలియదు.

నేను చెప్పేది స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవాలి, అపార్థం చేసుకోకూడదు అనే ఉద్దేశంతో, నేను వాదిస్తున్న బోధన యొక్క ఆచరణాత్మక చిక్కులను, అంటే నిత్యజీవితం యొక్క పవిత్ర స్వభావాన్ని, స్పష్టంగా వివరించాలనుకుంటున్నాను. దాని సానుకూల అర్థాలకు భిన్నంగా, అది సూచించని కొన్ని విషయాలను కూడా నేను ప్రస్తావించాలనుకుంటున్నాను.

ఉదాహరణకు, మనం చేసే ప్రతి పని, మనం చేసే లేదా చేయబోయే మిగతా పనులతో సమానమైన ప్రాముఖ్యత కలిగి ఉంటుందని దీని అర్థం కాదు. ఒక మంచి వ్యక్తి జీవితంలోని ఒక కార్యం ప్రాముఖ్యతలో మరొకదానికి చాలా భిన్నంగా ఉండవచ్చు. పౌలు గుడారాలు కుట్టడం రోమీయులకు పత్రిక రాయడంతో సమానం కాదు, కానీ ఆ రెండూ దేవునిచే అంగీకరించబడ్డాయి మరియు ఆ రెండూ నిజమైన ఆరాధన కార్యాలే. నిశ్చయంగా, ఒక తోటను నాటడం కంటే ఒక ఆత్మను క్రీస్తు వద్దకు నడిపించడం చాలా ముఖ్యం, కానీ తోటను నాటడం కూడా ఒక ఆత్మను గెలుచుకోవడం అంత పవిత్రమైన కార్యం కావచ్చు.

మళ్ళీ, ప్రతి మనిషి ఇతరులందరిలాగే ఉపయోగపడతాడని దీని అర్థం కాదు. క్రీస్తు శరీరంలో వరాలు విభిన్నంగా ఉంటాయి. సంఘానికి మరియు ప్రపంచానికి కేవలం ఉపయోగపడటం విషయంలో బిల్లీ బ్రేను మార్టిన్ లూథర్ లేదా జాన్ వెస్లీతో పోల్చలేము; కానీ తక్కువ వరం ఉన్న సహోదరుని సేవ, ఎక్కువ వరం ఉన్నవాని సేవ వలెనే స్వచ్ఛమైనది, మరియు దేవుడు ఇద్దరినీ సమానమైన సంతోషంతో అంగీకరిస్తాడు.

సామాన్యుడు తన వినయపూర్వకమైన పనిని తన పరిచారకుని పని కన్నా తక్కువైనదిగా ఎన్నడూ భావించనవసరం లేదు. ప్రతి మనిషి తాను పిలువబడిన పిలుపులో నిలిచియుండాలి, అప్పుడు అతని పని పరిచర్య పని వలెనే పవిత్రంగా ఉంటుంది. ఒక వ్యక్తి చేసే పని పవిత్రమైనదా లేక లౌకికమైనదా అనేది అతను చేసే పని మీద ఆధారపడి ఉండదు; అతను ఆ పనిని ఎందుకు చేస్తున్నాడనే దాని మీద ఆధారపడి ఉంటుంది. ఉద్దేశ్యమే సర్వస్వం. ఒక వ్యక్తి తన హృదయంలో ప్రభువైన దేవుణ్ణి పవిత్రపరచుకుంటే, ఆ తర్వాత అతను ఏ సామాన్యమైన కార్యం చేయలేడు. అతను చేసేదంతా యేసు క్రీస్తు ద్వారా దేవునికి మంచిదిగా మరియు అంగీకారయోగ్యంగా ఉంటుంది. అటువంటి వ్యక్తికి, జీవించడమే ఒక సంస్కారంగాను, ప్రపంచమంతా ఒక పరిశుద్ధ స్థలంగాను ఉంటుంది. అతని జీవితమంతా యాజక పరిచర్యగా ఉంటుంది. అతను తన అత్యంత సులభమైన పనిని చేస్తున్నప్పుడు, సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు అని సెరాఫిముల స్వరం వింటాడు.

భూమండలమంతయు ఆయన మహిమతో నిండియున్నది.

ప్రభూ, నేను నిన్ను సంపూర్ణంగా నమ్మాలనుకుంటున్నాను; నేను పూర్తిగా నీ వాడనై ఉండాలనుకుంటున్నాను; నేను అన్నిటికంటే నిన్ను ఉన్నతంగా హెచ్చించాలనుకుంటున్నాను. నీవు తప్ప మరేదీ నా సొంతం అనే భావన నాకు కలగకూడదని నేను కోరుకుంటున్నాను. నీవు నాపై ఆవరించి ఉన్నావు అనే విషయాన్ని నేను నిరంతరం గ్రహించాలని, నీ స్వరాన్ని వినాలని కోరుకుంటున్నాను. నేను హృదయశుద్ధితో, ప్రశాంతమైన యథార్థతతో జీవించాలని ఆశిస్తున్నాను. నేను ఆత్మలో ఎంత సంపూర్ణంగా జీవించాలనుకుంటున్నానంటే, నా ఆలోచనలన్నీ నీ వద్దకు ఆరోహించే సుగంధ ధూపంలా ఉండాలి మరియు నా జీవితంలోని ప్రతి కార్యం ఆరాధనగా ఉండాలి. కాబట్టి, పూర్వకాలపు నీ గొప్ప సేవకుని మాటలలో నేను ప్రార్థిస్తున్నాను, "నీ కృప అనే వర్ణనాతీతమైన వరంతో నా హృదయ సంకల్పాన్ని శుద్ధి చేయమని నిన్ను వేడుకుంటున్నాను, తద్వారా నేను నిన్ను సంపూర్ణంగా ప్రేమించి, యోగ్యంగా నిన్ను స్తుతించగలను." మరియు నీ కుమారుడైన యేసు క్రీస్తు యోగ్యతల ద్వారా వీటన్నిటినీ నీవు నాకు అనుగ్రహిస్తావని నేను నమ్మకంగా విశ్వసిస్తున్నాను. యేసు నామంలో, ఆమేన్.

రచయిత గురించి

పెన్సిల్వేనియాలోని పశ్చిమ లా హోసేలో ఉన్న ఒక చిన్న వ్యవసాయ గ్రామానికి చెందిన ఎ.డబ్ల్యూ. టోజర్, తన టీనేజ్ వయసులో ఓహియోలోని ఆక్రోన్‌లో మతమార్పిడి పొందారు. ఒక టైర్ కంపెనీలో పని ముగించుకుని ఇంటికి తిరిగి వస్తుండగా, ఒక వీధి బోధకుడు ఇలా అనడం ఆయన విన్నారు: "రక్షింపబడటం ఎలాగో మీకు తెలియకపోతే... 'ప్రభూ, పాపి అయిన నాపై కరుణించు' అని దేవుణ్ణి ప్రార్థించండి." ఇంటికి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, ఆయన అటకపైకి ఎక్కి ఆ బోధకుని సలహాను పాటించారు.

1950, జూన్ 3వ తేదీన రాసిన తన మొదటి సంపాదకీయంలో ఆయన ఇలా రాశారు, "ఉద్రేకపూరితమైన కాలపు మనుషులు చలనాన్ని పురోగతిగా పొరబడుతూ హడావిడి చేస్తుండగా, యుగాల ఊరేగింపులో నెమ్మదిగా నడవడానికి కొంత మూల్యం చెల్లించాల్సి ఉంటుంది. కానీ దీర్ఘకాలంలో అది ప్రతిఫలమిస్తుంది, మరియు నిజమైన క్రైస్తవుడు అంతకంటే తక్కువ దేనిపైనా పెద్దగా ఆసక్తి చూపడు."

ఆయన రచించిన 40కి పైగా పుస్తకాలలో, కనీసం రెండు పుస్తకాలు క్రైస్తవ క్లాసిక్‌లుగా పరిగణించబడతాయి: 'ది పర్స్యూట్ ఆఫ్ గాడ్' మరియు 'ది నాలెడ్జ్ ఆఫ్ ది హోలీ'. ఆయన పుస్తకాలు పాఠకుడికి సాధ్యతను మరియు ఆవశ్యకతను నొక్కి చెబుతాయి.

దేవునితో మరింత లోతైన సంబంధం కోసం.[1]

[1] http://en.wikipedia.org/wiki/A._W._Tozer చిత్రం: " A W Tozer" రచయిత: తెలియదు. వికీపీడియా ద్వారా ఫెయిర్ యూజ్ కింద లైసెన్స్ పొందింది.

అనెకో ప్రెస్ ద్వారా కూడా

నవీకరించబడిన, ఆధునిక ఆంగ్లం. అసలైన చిత్రాలను కలిగి ఉంది.

తరచుగా అతనికి సహాయపడేదిగా మారువేషంలో, దుష్టశక్తి క్రిస్టియన్‌ను అతని స్వర్గ నగరానికి ప్రయాణంలో తోడుగా ఉంటుంది. మీరు అతనితో నడుస్తున్నప్పుడు, నేటి అనేక మతపరమైన ఆపదలను గుర్తించడం ప్రారంభిస్తారు. నిరాశ అనే చిత్తడి నేల వద్ద వెనుతిరిగే కుంగిపోయే స్వభావం గల వ్యక్తి; మరియు నిజానికి తనపై మాత్రమే నమ్మకం ఉంచుతూ, తానే క్రీస్తు యొక్క నిజమైన అనుచరుడినని నమ్మే అజ్ఞానం వంటి వ్యక్తుల ద్వారా ఇవి ప్రదర్శించబడతాయి. ఈ రూపకంలో చిత్రీకరించబడిన ప్రతి పాత్ర, మన చుట్టూ మనం చూసేవాటిని, మరియు దురదృష్టవశాత్తు, మనలో మనం తరచుగా చూసుకునేవాటిని కూడా, ఉద్దేశపూర్వకంగా మరియు అత్యంత కచ్చితంగా వర్ణిస్తుంది. కానీ క్రిస్టియన్ గాయపడి, దాదాపు చనిపోయినప్పటికీ, చివరికి అతను అంతం వరకు విజయం సాధిస్తాడు. మీరు కూడా సాధించగలరు.

ఈ పుస్తకంలోని ఉత్తమ భాగం పాఠానికి జోడించిన బైబిల్ వచనాలు. అసలైన 'పిల్గ్రిమ్స్ ప్రోగ్రెస్' గ్రంథంలో బైబిల్ వచనాల సూచనలు జాబితా చేయబడ్డాయి,

కానీ ఈ నీతి కథలోని దృశ్యాలకు ముడిపెట్టినప్పుడు ఆ పద్యాలు ఎంతగానో ప్రభావం చూపుతాయి కాబట్టి, వాటిని ఇప్పుడు ఈ పుస్తక పాఠంలో చేర్చారు. ఈ పుస్తకాన్ని నేటి యువత, వృద్ధులు చదవడానికి వీలుగా తగినన్ని మార్పులు చేశారు. ముఖ్యంగా, ఈ అద్భుతమైన గ్రంథంలో చేర్చిన అసలైన చిత్రాలు యువతను బాగా ఆకర్షిస్తాయి.

పుస్తకాలు అమ్మే చోట లభిస్తుంది.

దైవాన్వేషణ – ఎ. డబ్ల్యూ. టోజర్

కాపీరైట్ © 2015

మొదటి ముద్రణ 1948లో, క్రిస్టియన్ పబ్లికేషన్స్, ఇంక్. హారిస్‌బర్గ్, పెన్సిల్వేనియా ద్వారా ప్రచురించబడింది.

సర్వ హక్కులు భద్రపరచబడినవి. ప్రచురణకర్త నుండి వ్రాతపూర్వక అనుమతి లేకుండా, ఈ పుస్తకంలోని ఏ భాగాన్ని అయినా పునరుత్పత్తి చేయడం, తిరిగి పొందే వ్యవస్థలో నిల్వ చేయడం, లేదా ఎలక్ట్రానిక్, మెకానికల్, ఫోటోకాపీ, రికార్డింగ్ లేదా ఇతర ఏ రూపంలో లేదా ఏ పద్ధతిలోనైనా ప్రసారం చేయడం నిషిద్ధం.

లేఖన ఉల్లేఖనాలు జూబిలీ బైబిల్ నుండి తీసుకోబడ్డాయి, కాపీరైట్ © 2000, 2001, 2010, 2013 లైఫ్ సెంటెన్స్ పబ్లిషింగ్, ఇంక్. వారిది. విస్కాన్సిన్‌లోని అబోట్స్‌ఫోర్డ్‌లో ఉన్న లైఫ్ సెంటెన్స్ పబ్లిషింగ్, ఇంక్. వారి అనుమతితో ఉపయోగించబడింది. సర్వ హక్కులు ప్రత్యేకించబడినవి. ముఖచిత్ర రూపకల్పన: అంబర్ బర్గర్

ముఖచిత్ర ఛాయాచిత్రణ: అమండా కార్డెన్/షట్టర్‌స్టాక్

సంపాదకులు: రూత్ జెటెక్, జెరెమియా జైసెట్

అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ముద్రించబడింది

అనెకో ప్రెస్ – మా పాఠకులే ముఖ్యంTM

www.anekopress.com

అనెకో ప్రెస్, లైఫ్ సెంటెన్స్ పబ్లిషింగ్ మరియు మా లోగోలు ట్రేడ్‌మార్క్‌లు.

లైఫ్ సెంటెన్స్ పబ్లిషింగ్, ఇంక్.

203 E. బిర్చ్ స్ట్రీట్ P.O. బాక్స్ 652 అబోట్స్‌ఫోర్డ్, WI 54405 మతం క్రైస్తవ జీవితం ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదల

పేపర్‌బ్యాక్ ISBN: 978-1-62245-296-5

ఈ-బుక్ ISBN: 978-1-62245-297-2

10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

పుస్తకాలు అమ్మే చోట లభిస్తుంది.

ఈ పుస్తకాన్ని ఫేస్‌బుక్‌లో పంచుకోండి

↑ పైకి తిరిగి వెళ్లండి