అధ్యాయం 1

అధ్యాయం 1 దైవసేవకు పిలువబడి, అందులో లీనమైన ఒక కుటుంబం; సత్యజ్వాల లేని, అధికారాన్ని అధిష్టించిన ఒక రాజ కుటుంబం. …నిన్ను చెక్కిన బండ వైపు చూడుము. Isa 51:1 యాత్ర వివరాలు భారతదేశం, అమూల్యమైన రత్నాలతో, ధాన్యసంపదతో, ఐశ్వర్యంతో అలంకరించబడిన భూమి, బంగారం మరియు వెండి వంటి విలువైన లోహాలతో నిండి ఉంది; ఎత్తైన పర్వత వాలుల నుండి దిగివచ్చే సింధు, గంగా, యమునా, గౌతమి నదులు మరియు సెలయేళ్ళు; విలువైన సరుకులతో నిండిన వర్తక నౌకలు; నెమళ్ళు, చిలుకలు మరియు కోకిలలతో ​​నిండిన అద్భుతమైన అడవులు, వాటి పిల్లలు తమ మధురమైన పాటలతో ప్రతిధ్వనిస్తాయి; పశువుల సమృద్ధిగల మందలతో ప్రకాశించే పచ్చని మరియు విశాలమైన గడ్డి మైదానాలు; చేపల గుంపులు, తాబేళ్ళు మరియు హంసలతో నిండిన చెరువులు; సమృద్ధిగా పండిన పండ్లు, పంటలతో నిండిన సమృద్ధమైన పండ్ల తోటలు, పచ్చని పొలాలు మృదువైన గాలికి ఆనందంగా ఊగుతున్నాయి; రంగురంగుల పూల విపరీత శోభతో అలంకరించబడి, ఎందరో కవులచే జాతుల రాణిగా కీర్తించబడింది. లెక్కలేనన్ని జాతులు ఈ సుసంపన్నమైన భూమిపై కన్నేశాయి, అదే సమయంలో దాని పుత్రుల మధ్య అంతర్గత కలహాలు కూడా విస్తృతంగా వ్యాపించి ఉన్నాయి. ఆ ప్రాచీన కాలంలో సేన వంశం గౌడ భూమిని పాలించింది. మొఘలుల దండయాత్రల కారణంగా ప్రజలు చెల్లాచెదురైనప్పుడు, మన కథానాయకుడి పూర్వీకులు బెంగాల్‌లోని మిథునాపుర జిల్లాలో కొంతకాలం నివసించి, ఆ తర్వాత ఆధునిక ఉత్కల్ (ఒరిస్సా) దేశమైన కళింగకు వలస వెళ్లారు. మిథునాపుర జిల్లాలో బెంగాలీ, ఒరియా మరియు హిందుస్తానీ భాషలు మాట్లాడేవారు. అప్పటి కళింగ సంస్థానానికి వంశధార నది ఒడ్డున ఉన్న ముఖలింగ, ఆ తర్వాత పర్లకిమిడి రాజధానులుగా ఉండేవి. ఈ రాజ్యాన్ని గంగవరపు దేవ వంశం పాలించింది. పార్లకిమిడి వంశం. ఈజిప్టు ఫారోలు మోషే మరియు జోసెఫ్‌లకు, అర్తక్సెర్క్సెస్ రాజు నెహెమ్యాకు, మరియు బాబిలోనియన్ రాజులు డేనియల్‌కు ఎలాగైతే మద్దతుదారులుగా ఉన్నారో, అలాగే గంగ వంశపు రాజులు చౌదరిలకు మద్దతుదారులుగా ఉన్నారు. ఈ కారణంగా, మనం ఆ రాజవంశం యొక్క చరిత్రను క్లుప్తంగా తెలుసుకోవాలి.

చరిత్ర ప్రకారం, గంగేయ అనే రాజు పశ్చిమాన కొల్హాపూర్‌ను రాజధానిగా చేసుకుని ఒక రాజ్యాన్ని స్థాపించాడు. ఆ వంశానికి చెందిన కామర నవదేవ రాజు దండయాత్ర కోసం ఒక సేనాపతిని పంపాడు. అతను మహేంద్ర దేశంలోకి ప్రవేశించి, స్థానిక పాలకుడైన బాల ఆదిత్యను ఓడించి, 8వ శతాబ్దంలో వంశధార నది ఒడ్డున ముఖలింగ అని కూడా పిలువబడే కళింగ నగరాన్ని నిర్మించాడు. గంగ వంశానికి చెందిన రాజులు అక్కడ 3 శతాబ్దాల పాటు పాలించారు. ఆ వంశానికి చెందిన రాజేంద్ర చోడ గంగదేవ రాజు, గోదావరి ప్రాంతంలోని చోడ దేశానికి వెళ్లి 10753లో విమలాదిత్యను ఓడించాడు. అతని కుమారుడైన అనంత వర్మ చోడ గంగదేవ 11వ శతాబ్దంలో ఉత్కల్ ప్రాంతాన్ని జయించాడు. 12వ శతాబ్దంలో, కపిలేంద్రదేవ పార్లకిమిడిపై దండెత్తి, ఒరిస్సాలో జరిగిన తిరుగుబాటు కారణంగా కళింగ నగరానికి తిరిగి వచ్చాడు. ఈ వంశం గురించి ఒరియా భాషలో వ్రాయబడిన ఒక చరిత్ర పుస్తకం చాలా కాలం పాటు మా కుటుంబంతో ఉంది. మేము దానిని శ్రీ పార్లకిమిడి రాజా సాహిబ్‌కు సమర్పించినప్పుడు, ఆయన చాలా సంతోషించారు. అప్పటి నుండి పాలించిన రాజుల గురించి మాకు పెద్దగా ఆందోళన లేదు. 12వ శతాబ్దంలో, బెంగాల్ మరియు ఒరిస్సా నుండి చాలా మంది పార్లకిమిడి ప్రాంతానికి వలస వచ్చారు. 15వ శతాబ్దంలో, ఈ గజపతి రాజులు మహానది మరియు గోదావరి మధ్య ఉన్న భూభాగాన్ని జయించారు. ఈ విషయం ఇండియన్ ఇంపీరియల్ గెజెట్‌లో సూచించబడింది. ఆ తర్వాత ప్రతాప్ రుద్ర దేవ్ సింహాసనాన్ని అధిష్టించారు. చౌదరి వంశం పార్లకిమిడి పాలకుల రాజ దర్బారులో ఎప్పుడు చేరిందో మాకు తెలియదు. అయితే, చాలా సంవత్సరాలుగా, వారు ఈ జమీందార్ల సేవలో ఉన్నారు. ఉత్తర సర్కారులు కొంతకాలం మొఘలుల పాలనలో ఉన్నాయి. ఒకప్పుడు అనేక గ్రామాలు చౌదరుల పరిపాలనలో ఉండేవని, వారు ప్రస్తుత కలెక్టర్ల మాదిరిగానే ప్రభుత్వం తరపున పన్ను వసూలు చేసేవారని మా నాన్నగారు మాకు చెప్పారు. దానికి ప్రతిఫలంగా వారికి భూములు ఇచ్చి, మీరాసీదార్లుగా వ్యవహరించేవారు. చౌదరి అనేది ఇంటిపేరు కాదు. బెంగాలీలకు, ఒరిస్సా ప్రజలకు ఇలాంటి పేర్లు ఉండవు. బెంగాలీలు చెప్పేదేమిటంటే, చౌదరి అనే పేరు 'చతుర్ధరి' నుండి ఉద్భవించింది, మరియు ఇది నాలుగు రాష్ట్రాలు లేదా గ్రామాలపై ఆధిపత్యం ఉన్నవారికి ఇచ్చే బిరుదు. 'చటోపాధ్యాయ' లాగే, చౌదరి అనే పేరు కూడా ఒక ప్రాంతంపై పట్టు సాధించిన వారికి ఇచ్చే బిరుదు.

నాలుగు వేదాలు. ఒరియా భాషలో చౌదరి పురుషోత్తం జీవిత చరిత్రను రచించిన రెవ. అనమ చంద్ర పత్రో ఈ విషయాన్ని వివరించారు. ఉత్తర సర్కారులు ముస్లిం యుద్ధ ప్రభువుల ఆధీనంలో ఉన్నప్పుడు, వారు తమ కింద పనిచేసే కొందరికి 'మజుందార్' వంటి కొన్ని బిరుదులను ఇచ్చారు. 18వ శతాబ్దంలో, ఉత్తర సర్కారులను ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి తిరిగి అప్పగించినప్పుడు, ఆ భూములు జమీందార్ల ఆధీనంలోనే ఉండిపోయాయి. 1726లో అన్వర్ ఉద్దీన్ ఖాన్ శ్రీకాకుళంకు "ఫౌజ్ దార్"గా ఉన్నప్పుడు, బుద్ధి రాజు చౌదరి ఆయన సమకాలికుడు. పురుషోత్తం చౌదరి తాత, తండ్రి అయిన బుద్ధి రాజు గంగాధర చౌదరి మరియు కుర్మనాథ చౌదరి వరుసగా పార్లకిమిడి పాలకుల రాజసభలో ఉండేవారు. ఆ కుటుంబ సభ్యులు వేదాలను పఠించి, ఆస్థాన కవులుగా సేవలందించారు. పార్లకిమిడి నుండి దాదాపు 18 మైళ్ల దూరంలో, అసుర సాగరంతో చుట్టుముట్టబడిన టెంబూర్‌లోని పన్నెండు సమూహాలలో ఉన్న అనేక గ్రామాలకు వారు మీరాసిదారులుగా ఉండేవారు. వారు పన్నులు వసూలు చేసి, తమకు ఇవ్వబడిన భూములను అనుభవించారు. వారు మదనపురాన్ని తమ కార్యకలాపాలకు ప్రధాన కేంద్రంగా చేసుకుని, 'ప్రవాలకముండి' అని కూడా పిలువబడే పార్లకిమిని క్రమం తప్పకుండా సందర్శిస్తూ తమ బాధ్యతలను నిర్వర్తించేవారు. 'శిష్ట' సంప్రదాయం ప్రకారం ఈ కుటుంబాలు తమ 'ప్రవర'ను ఈ క్రింది విధంగా పఠిస్తాయి. "భరద్వాజనం, అంగిరస, బర్హస్పత్య, భరద్వాజేతిర్షేయ, ప్రవరాన్విత, భరద్వాజ గోత్ర, సమవేద సఖాధ్యాయి, కాత్యాయన సూత్ర, పురుషోత్తమ చౌదరీ అభివాదయే!" మరియు ఆ కుటుంబంలో, పుంసవనము6, సీమంతం7, జాతకర్మ8, నామకరణము9, వహిర్ నిష్క్రమణము10, అన్న ప్రసన్నము11, చౌలము12, ఉపనయనము13, వేదారంభము14, సమావర్తనము15 వంటి బ్రాహ్మణ సంప్రదాయాలను అత్యంత భక్తిశ్రద్ధలతో పాటించేవారు. ఆ సమయం నుండి, పార్లకిమిడిలో న్యాయస్థాన కార్యకలాపాలు తెలుగు భాషలో జరిగేవి కాబట్టి, ఆ కుటుంబానికి తెలుగు, మరియు బెంగాలీకి సమానమైన ఒరియా భాషలలో మంచి ప్రావీణ్యం ఉండేది. వారి పూర్వీకులు మాట్లాడిన బంగ్లా భాష ప్రాధాన్యతను కోల్పోయింది. కుటుంబంలోని కొందరు 'వైదిక' వృత్తిని (పూజలు, ఇతర బ్రాహ్మణ ఆచారాలు నిర్వహించడం) చేపట్టగా, మరికొందరు 'నియోగి' వృత్తిలో (గ్రామ రికార్డులను చూసుకోవడం మరియు చట్టపరమైన పత్రాలను వ్రాయడం) నిమగ్నమయ్యారు. దీనికోసం

కారణం ఏమంటే, అందరూ 'పురాణ కళాక్షేపము' (గేయ గానం)లో నిపుణులు కానప్పటికీ, కొందరు దానిని వృత్తిగా స్వీకరించారు, మరికొందరు తాళపత్రాలపై ప్రాచీన హిందూ పవిత్ర గ్రంథాలను వ్రాసే పనిలో నిమగ్నమై మంచి సంపాదన పొందారు. పార్లకిమిడి రాజకుటుంబం సాధారణంగా అంతర్గత కలహాలు మరియు కుట్రలతో ప్రభావితమయ్యేది. శ్రీ రాజా గజపతి దేవ్ సోదరుడైన శ్రీ రాజా జగన్నాథ గజపతి దేవ్ కు ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ తాత్కాలికంగా పరిపాలన బాధ్యతలు అప్పగించింది. కానీ 1780లో వారు అతనిని తొలగించినప్పుడు, అతను బిసోయ్ అనే భయంకరమైన తెగతో కుమ్మక్కై తిరుగుబాటు ప్రారంభించాడు. 1799 ఏప్రిల్ 13న, కల్నల్ ఫాదరింగ్ తిరుగుబాటును అణచివేయడానికి 5000 మంది సైన్యంతో పార్లకిమిడికి బయలుదేరాడు. రాజా పురుషోత్తం దేవ్ మరియు అతని మామ దుర్గ రాజు బ్రిటిష్ వారికి విధేయులుగానే ఉన్నారు. సమకాలీనులు: శ్రీ రాజా గజపతి దేవ్ మరణానంతరం, ఆయన కుమారుడు శ్రీ రాజా పురుషోత్తం దేవ్ రాజు అయ్యారు, కానీ 3 సంవత్సరాల తరువాత 1805 అక్టోబర్ 29న మరణించారు. ఆయన ఒక సంవత్సరం వయస్సు గల కుమారుడు శ్రీ జగన్నాథ్ గజపతి నారాయణ దేవ్ సింహాసనాన్ని అధిష్టించారు. ఆయన మన పురుషోత్తం కంటే ఒక సంవత్సరం చిన్నవాడు. శ్రీ దుర్గరాజు సంరక్షకునిగా వ్యవహరించి, ఎస్టేట్ పరిపాలనను చూసుకున్నారు. కుర్మనాథ్ చౌదరి తన ఇద్దరు కుమారులు, జగన్నాథ్ చౌదరి మరియు పురుషోత్తం చౌదరిలను రాజసభకు తీసుకువెళ్లి, వారి పాండిత్య నైపుణ్యాలను పరీక్షించడం ఒక సాధారణ ఆచారంగా ఉండేది. శ్రీ దుర్గరాజు 1813 వరకు జమీందారీని సజావుగా నిర్వహించి, అదే సంవత్సరం బనారస్‌కు బయలుదేరి, అక్కడ కొద్ది కాలంలోనే మరణించారు. ఆయన కుమారుడు రాజా పద్మనాభ దేవ్ 1832 వరకు పార్లకిమిడికి నిర్వాహకుడిగా ఉన్నారు. ఈ సమయంలోనే పురుషోత్తం రాజ దర్బారుతో సన్నిహిత సంబంధాలను కొనసాగించారు. 1. బెంగాల్. 2. పశ్చిమ బెంగాల్‌లోని ప్రస్తుత మిడ్నాపూర్.

3. విజ్ఞాన సర్వస్వం. మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ మొదలైనవి 1920-21. 4. 1789లో శ్రీ రాజా గజపతి దేవ్ పార్లకిమిడి జమీందారుగా ఉండేవారు. (రస్సెల్ నివేదిక నెం XXIV సంపుటి 1. పేజీ 3). 5. ఒక ఋషి లేదా సంరక్షక సాధువు యొక్క వంశవృక్షం. ప్రవరలో ఆ ఋషికి చెందిన వంశం మరియు వారు అనుసరించే సూత్రం ఉంటాయి. వారు పెద్దలను కలిసినప్పుడల్లా, రెండు చెవులూ మూసుకుని, నడుము వరకు వంగి నమస్కరించి, తాము "నమస్కారం" (వినయం) చేస్తున్న వ్యక్తికి ప్రవర జపాన్ని వినిపించాలి. 6. గర్భధారణ నిర్ధారణ అయిన తరువాత, గర్భంలోని శిశువును "పుంసవన" అనే వేడుక ద్వారా ప్రతిష్ఠించేవారు. పుంసవన అంటే సాధారణంగా "మగబిడ్డను కనే ఆచారం" అని అర్థం. ఈ సందర్భంలో పఠించే వేద మంత్రాలు పుమన్ లేదా పుత్ర (పురుషుడు) గురించి ప్రస్తావిస్తూ, కుమారుని జననాన్ని ఆకాంక్షిస్తాయి. 7. ఈ వేడుకను సాధారణంగా గర్భం దాల్చిన ఆరవ నెలలో గర్భిణీ స్త్రీకి నిర్వహిస్తారు. శ్రీమంతం అనే పదానికి అక్షరార్థం "శిశువు సురక్షితంగా జన్మించడానికి జుట్టును పాయ తీయడం". గర్భిణీ స్త్రీ జుట్టును ఆమె భర్త ఒక ఆచారబద్ధంగా పాయ తీస్తాడు. ఈ వేడుకను నిర్వహించడానికి సరైన సమయం గర్భం దాల్చిన నాలుగవ లేదా ఐదవ నెల. ఈ విస్తృతమైన ఆచారంలో భాగంగా, గర్భిణీ స్త్రీని తూర్పు వైపుకు తిరిగి ఒక కుర్చీలో లేదా మెత్తని పీటపై కూర్చోబెడతారు. అప్పుడు, శ్రేయస్సు మరియు అభివృద్ధికి ప్రతీకగా ప్రత్యేకంగా తయారుచేసిన కుర్చాను (మూడు పోగులుగా కట్టిన దర్భ గడ్డి) ఆమె భర్త, గర్భిణీ స్త్రీ నుదుటి నుండి మొదలుపెట్టి, ఆమె పాయ తీసిన జుట్టుపై కదుపుతాడు. మెడ వెనుక భాగం. 8. నవజాత శిశువు కోసం తండ్రి నిర్వహించవలసిన కర్మకాండ. బిడ్డ పుట్టిందని విన్న వెంటనే, ఆ బిడ్డ తండ్రి తాటక అంటే నది/చెరువు/బావి వద్దకు వెళ్లి, అలంకరించుకున్న బట్టలతో ఎత్తు నుండి అందులోకి దూకాలి. స్నానం చేసిన తర్వాత, పూర్వీకులను ప్రసన్నం చేసుకోవడానికి అతను "హిరణ్యం" (డబ్బు, బియ్యం, కూరగాయలు మొదలైనవి దానంగా ఇవ్వడం) చేయాలి. జాత కర్మ అంటే వంశంలోని పూర్వీకులకు నమస్కరించి, వారి ఉన్నతి కోసం ప్రార్థించడం. 9. నామకరణోత్సవం. ఇది ఒక సంవత్సరంలోపు 11వ రోజున లేదా 29వ రోజున లేదా ఆ తర్వాత చేయాలి. ఈ వేడుక కేవలం బిడ్డకు పేరు పెట్టడానికి మాత్రమే.

వైదిక సంప్రదాయాల ప్రకారం బిడ్డకు నామకరణం చేస్తారు, తద్వారా మరణానంతరం కూడా అన్ని కర్మకాండలలో అదే పేరుతో పిలవబడుతుంది. ఈ సమయంలో, బిడ్డ ఆరోగ్యానికి హాని కలిగించే నక్షత్రాలలో జన్మించినట్లయితే, శాంతిని కూడా నిర్వహించాలి. ఒక పెద్ద పళ్ళెంలో బియ్యం ఉంచి, దానిలో మూడు గీతలు గీసి, తండ్రి మూడుసార్లు పేరు రాయడం ద్వారా నామకరణం చేస్తారు. 10. సాధారణంగా బిడ్డ పుట్టినప్పుడు, 10 రోజుల వరకు బిడ్డను పుట్టిన గది నుండి బయటకు తీసుకురారు. పూర్వ కాలంలో ఇంట్లో ప్రసవం కోసం ఒక ప్రత్యేక గదిని కేటాయించేవారు మరియు ఆ గదిలోకి సూర్యకిరణాలు గానీ, గదిలో వెలిగించే నూనె దీపాల కాంతి తప్ప ఇతర కాంతి శక్తులు గానీ ప్రవేశించవు. దీని ముఖ్య ఉద్దేశ్యం ప్రకృతి నుండి వచ్చే బ్యాక్టీరియాను నివారించడం, అలాగే బిడ్డ తొమ్మిది నెలల పాటు తల్లి గర్భంలో కాంతి లేకుండా ఉంటుంది కాబట్టి, ప్రకృతి కాంతికి అలవాటుపడి సాధారణ స్థితికి రావాలి. 12వ రోజున నవజాత శిశువును గది నుండి బయటకు తీసుకురావడాన్ని నిష్కారణం అంటారు. మూడవ నెలలో, బిడ్డను ఇంటిలోని ఇతర ప్రదేశాలకు తీసుకువెళ్లి, ఉదయాన్నే సూర్యరశ్మి బిడ్డ శరీరంపై పడేలా చేస్తారు. ఒక నెల తరువాత, బిడ్డపై చంద్రకిరణాలను కూడా పడేలా చేస్తారు మరియు ఆ తర్వాత ఇతర ప్రదేశాలను సందర్శించే ముందు బిడ్డను మొదట గుడికి తీసుకువెళతారు. 11. ఈ వేడుకను ఆరవ లేదా ఎనిమిదవ నెలలో చేయాలి, ఎందుకంటే ఆ సమయంలో బిడ్డ ద్రవ మరియు అర్ధద్రవ పదార్థాల నుండి గట్టి పదార్థాలను జీర్ణం చేసుకోగలుగుతుంది. ప్రారంభంలో బిడ్డకు తల్లి చేతి నుండి మాత్రమే పెరుగు, తేనె మరియు నెయ్యి మిశ్రమాన్ని తినిపించాలి. 12. ఈ వేడుకను మూడవ లేదా ఐదవ సంవత్సరం ప్రారంభంలో చేయాలి. ఇందులో భాగంగా తల వెనుక భాగంలో ఒక వెంట్రుకను వదిలి, తలకు నాలుగు వైపులా గుండు చేస్తారు. దీనిని అతను జీవితాంతం ఉంచుకోవాలి. 13. మనం తల్లి గర్భం నుండి జన్మించినప్పటికీ, ఇది జన్మ ద్వైతాన్ని కలిగి ఉన్న రెండవ జన్మ. ఈ వేడుకను ఏడవ సంవత్సరం పూర్తయిన తర్వాత, 16 సంవత్సరాల వయస్సు రాకముందే నిర్వహించాలి. ఉపనయనం అంటే బ్రహ్మజ్ఞానాన్ని (దైవజ్ఞానాన్ని) ప్రసాదించడానికి వ్యక్తిని గురువు (ఉపాధ్యాయుడు) వద్దకు తీసుకువెళ్లడం. ఉపనయనంలో మొదటి భాగం బాలుడికి పవిత్రమైన వస్త్రాలను అలంకరించడం.

యజ్ఞోపవీతం అనే దారాన్ని ఎడమ భుజం నుండి నాభి వరకు ధరించాలి. ఈ సమయంలో అతని వంశం (అనగా ప్రవర) మరియు అతను చెందిన సూత్రం అతనికి పరిచయం చేయబడతాయి. 14. ఈ రోజున అతను వేదాల ప్రాచీన రచయితలకు పూజ చేయాలి. ఆ రోజు నుండి, అతను ఒక గురువు నుండి వేదాలను నేర్చుకోవాలి. 15. దీంతో బ్రహ్మచర్య దశ పూర్తవుతుంది. దీనిని పూర్తి చేయడానికి, తన వేద విద్యను పూర్తి చేయడం కోసం కనీసం 12 సంవత్సరాలు గురుకులంలో (గురువు నివాసం) గడపాలి. ఈ వేడుకను నిర్వహించిన తర్వాత, అతను "గృహస్థాశ్రమం" అనగా వివాహం చేసుకోవడానికి అర్హుడు అవుతాడు లేదా బ్రహ్మచారిగా కొనసాగవచ్చు లేదా సన్యాసి కావచ్చు. ప్రారంభంలో, అతను తన హోదాను బట్టి తన గురువుకు "గురుదక్షిణ" అనే బహుమతిని లేదా చెల్లింపును సమర్పించాలి. గురువు తన శిష్యుల నుండి ఎప్పుడూ ఎలాంటి దక్షిణను అడగరు. ఈ వేడుక పూర్తయ్యాక, తనకు పెళ్లి చేసుకోవడానికి తగిన అమ్మాయిని ఎన్నుకోవాలని అతను తన కుటుంబ పెద్దలను, స్నేహితులను ప్రార్థించాలి.