ఎ. డబ్ల్యూ. టోజర్ జీవిత చరిత్ర

టోజర్‌కు ఆరాధన అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది. ఆయన ఇలా వ్రాశారు, “ఆరాధన అంటే, తత్వవేత్తలు ప్రథమ కారణం అని పిలిచే, కానీ మనం పరలోకంలో ఉన్న మన తండ్రి అని పిలిచే ఆ అత్యంత పురాతన రహస్యం, ఆ మహోన్నత శక్తి సన్నిధిలో, వినయాన్ని కలిగించే కానీ ఆనందకరమైన ఆరాధనా భావాన్ని, ఆశ్చర్యకరమైన అద్భుతాన్ని, మరియు అపారమైన ప్రేమను మీ హృదయంలో అనుభూతి చెంది, దానిని ఏదైనా తగిన రీతిలో వ్యక్తపరచడమే.”

దేవుని పట్ల టోజర్‌కు ఉన్న తపన అతడిని క్రైస్తవ ఆధ్యాత్మికవేత్తలను అధ్యయనం చేసేలా పురికొల్పింది. వారిలో అతడు దేవుని గురించిన లోతైన జ్ఞానాన్ని, ఆయన పట్ల అపురూపమైన ప్రేమను కనుగొన్నాడు. అది అతడిని దేవునితో మరింత లోతైన సంబంధాన్ని ఏర్పరచుకోవడానికి ప్రేరేపించింది. అతడు ఇలా అన్నాడు, “ఈ ప్రజలకు దేవుడు తెలుసు, మరి వారికి దేవుని గురించి ఏమి తెలుసో, ఆ విషయం వారికి ఎలా తెలిసిందో నేను తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను.”

శ్రీ రే మెక్‌ఫీ చికాగోలో పదిహేను సంవత్సరాల పాటు డాక్టర్ టోజర్‌కు సహాయక పాస్టర్‌గా, గాయక బృంద నిర్దేశకుడిగా మరియు పాటల నాయకుడిగా ఉన్నారు. వారు తరచుగా ప్రార్థన మరియు సంభాషణ కోసం కలుసుకునేవారు. మెక్‌ఫీ ఇలా రాశారు, “నేను ఎప్పటికీ మరచిపోలేని ఒక రోజున, టోజర్ తన కుర్చీ దగ్గర మోకరిల్లి, తన కళ్ళద్దాలు తీసి కుర్చీపై పెట్టి, వంగిన చీలమండల మీద వెనక్కి వాలారు. ఆయన తన చేతులు జోడించి, కళ్ళు మూసుకుని ముఖం పైకెత్తి, ‘ఓ దేవా, మేము నీ సన్నిధిలో ఉన్నాము’ అని ప్రారంభించారు. దానితో దైవ సన్నిధి యొక్క ఉప్పెన గదిని అక్షరాలా నింపేసింది, మరియు మేమిద్దరం నిశ్శబ్ద పారవశ్యం, ఆశ్చర్యం మరియు ఆరాధనతో దేవుణ్ణి ఆరాధించాము.”

మెక్‌ఫీ ఇంకా ఇలా అన్నారు, “నేను ఆ క్షణాన్ని ఎన్నడూ మర్చిపోలేదు, మర్చిపోవాలనుకోవడం లేదు. ఆ ఉదయం ఉన్నంత తాజాదనంతో, అదే చైతన్యంతో ఆ జ్ఞాపకం నా మనసులో నిలిచిపోయింది. నాకు, ఆయనే డాక్టర్ టోజర్.” ఒక “భిన్నమైన డ్రమ్మర్” యొక్క లయ

వాస్తవానికి, టోజర్ పరిపూర్ణమైన వ్యక్తి ఏమీ కాదు. అతను కొన్నిసార్లు ఏకాంతంగా ఉండే స్వభావం కలవాడు మరియు అతని దినచర్య చాలా తీరిక లేకుండా ఉండేది. దీనివల్ల తన భార్య అడాకు, వారి పిల్లలకు సమయం కేటాయించడానికి అతనికి చాలా తక్కువ సమయం దొరికేది. అతను తరచుగా ఒంటరిగా ఉండాలని పట్టుబట్టినప్పుడు, అతని సొంత కుటుంబ సభ్యులతో సహా చాలామంది అతన్ని నిజంగా అర్థం చేసుకోలేకపోయారు. కొంతమంది అతన్ని కాస్త వింతగా కూడా భావించేవారు, కానీ ఇతరులు తన గురించి ఏమనుకుంటున్నారనేది టోజర్‌ను ఏమాత్రం బాధించలేదు. అతని ప్రధాన కర్తవ్యం దేవుడిని ఆరాధించడమే, మరేదీ అతనికి అంతగా ముఖ్యం కాదు.

టోజర్ తనదైన ప్రత్యేక మార్గంలో నడిచాడు, కానీ ఒక తిరుగుబాటుదారుడు నడిచే విధంగా కాదు. అతను కేవలం యేసు క్రీస్తుకు పూర్తిగా అంకితమయ్యాడు. దేవుని అన్వేషణ ముందు అతని కుటుంబం, స్నేహితులు, చివరికి పరిచర్య కూడా వెనకబడిపోవాల్సి వచ్చింది. అతను తన వ్యాసాలలో ఒకదానికి, “పరిశుద్ధుడు ఒంటరిగా నడవాలి” అని పేరు పెట్టాడు, మరియు ఇది అతని దృక్పథం మరియు ప్రాధాన్యతల గురించి మనకు ముఖ్యమైన అంతర్దృష్టులను అందిస్తుంది.

కొన్నిసార్లు, ముఖ్యంగా పిల్లలు వెళ్ళిపోయిన తర్వాత, అతను కుటుంబంతో కలిసి భోజనం చేసే బల్ల వద్దకు వచ్చి ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడేవాడు కాదు—ఎవరి మీదా కోపంగా ఉన్నందువల్ల కాదు, కానీ అతని ఏకాగ్రత పూర్తిగా దేవుని మీదే ఉండేది. కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులతో కలిసి బల్ల వద్ద గడిపేటప్పుడు కూడా ఆ ఏకాగ్రతను భంగపరచడానికి అతను నిరాకరించాడు. ఈ కారణంగా, టోజర్ తన "సామాజిక మర్యాదలను" మెరుగుపరుచుకోవడానికి ఎక్కువ సమయం కేటాయించలేదు.

టోజర్ దేవునితో ఏకాంతంగా ఉండటానికి ఇష్టపడేవాడు. అతను ప్రతిరోజూ ఆయనపై దృష్టి కేంద్రీకరించే తన సామర్థ్యాన్ని పెంపొందించుకున్నాడు. అలా చేయడం ద్వారా, అతను తన హృదయాన్ని ప్రశాంతం చేసుకుని, తన పరలోకపు తండ్రిని ఆరాధించి, పూజించేవాడు.

సమావేశాలలో టోజర్ ఏదో ఒక దానితో నిమగ్నమై ఉన్నట్లు తరచుగా కనిపించేది, నిజానికి అతను నిమగ్నమైనే ఉండేవాడు, ఎందుకంటే అతను తాను ఎంతగానో ప్రేమించే దేవునికి సంబంధించిన ఏదో ఒక అంశం గురించి ధ్యానిస్తూ ఉండేవాడు. తనకు దేవుని గురించిన కలలు కూడా వస్తాయని అతను ఇతరులతో చెప్పేవాడు, కాబట్టి అతను నిద్రపోయిన తర్వాత కూడా దేవునిపై అతని ఏకాగ్రత కొనసాగింది!

టోజర్ ఆరాధన ద్వారా తాను నేర్చుకున్న పాఠాలను ఆసక్తి చూపిన వారందరితో ఉదారంగా పంచుకున్నారు. తన పరిచర్య ఆరాధన నుండే ప్రవహించాలని, ఆరాధన నుండి ప్రవహించని ఏ పని అయినా దేవునికి ఆమోదయోగ్యం కాదని ఆయన గట్టిగా నమ్మారు.

అనేక సామాజిక లేదా రాజకీయ విషయాలపై ఆయనకు బలమైన అభిప్రాయాలు ఉన్నప్పటికీ, ఆయన వాటిలో ఎన్నడూ చిక్కుకోలేదు. అయితే, సువార్త బోధకునిగా, శుభవార్తను ప్రకటించడం మరియు ప్రజలను యేసు వద్దకు నడిపించడమే తన పని అని ఆయన గ్రహించారు. ఈ కారణంగా, ఆయన మొదట వ్రాసినప్పుడు ఎంత తాజాగా ఉన్నాయో, ఆయన రచనలు ఈనాటికీ అంతే తాజాగా ఉన్నాయి; అవి ఏ కాలంలో జీవిస్తున్నప్పటికీ, మానవుల ప్రాథమిక అవసరాలను తీరుస్తాయి.

టోజర్ చర్చిలలో వినోదాన్ని విమర్శించారు, దీనివల్ల ఆయన కొంత అపఖ్యాతి పాలయ్యారు మరియు కొంతమంది క్రైస్తవులలో ఆయనకు ఆదరణ తగ్గింది. ఆరాధన పట్ల ఆయనకున్న ఉన్నతమైన గౌరవం నుండే ఈ వైఖరి ఉద్భవించింది; దేవుని ప్రజలకు వినోదాన్ని అందించే ప్రయత్నాల వల్ల ఆరాధన తరచుగా ఉల్లంఘించబడుతుందని ఆయన భావించారు. ఆయన దృష్టిలో, ఆరాధన స్వచ్ఛంగా మరియు ప్రాపంచిక విషయాలచే కలుషితం కాకుండా ఉండాలి.

ఇతర అనేక బోధకుల వలె, లౌకికవాదం సంఘంలోకి ఏ విధంగా చొరబడుతోందో మరియు అది క్రైస్తవులను ఎలా ప్రభావితం చేస్తోందనే విషయాల గురించి టోజర్ తీవ్రంగా ఆందోళన చెందారు. సంఘం పాటించవలసిన ప్రమాణాలను అవి తగ్గిస్తాయని భావించిన ఆయన, కొన్ని రకాల సువార్త ప్రచార పద్ధతులను ప్రత్యేకంగా విమర్శించారు.

బోధనలో ఆయన లక్ష్యం

ప్రసంగంలో టోజర్ యొక్క లక్ష్యం, వినేవారిని నేరుగా దేవుని సన్నిధిలోకి నడిపించడమే. అందువల్ల, సందేశం నుండి, ప్రత్యేకంగా దేవుని నుండి దృష్టిని మరల్చే ప్రతిదాన్నీ ఆయన నిర్దాక్షిణ్యంగా తొలగించాడు.

ప్రార్థనలో దేవుడు టోజెర్ హృదయంపై ఒక భారాన్ని ఉంచేవాడు. ఆ తర్వాత, కాలం గడిచేకొద్దీ, అతను ఆ భారానికి సంబంధించిన అనేక ప్రసంగాలను చేసేవాడు. తన ప్రసంగ వేదికకు దూరంగా ఉన్నప్పుడు, అతను అవే ప్రసంగాలను ఇతరులకు చేసేవాడు. అలా చేస్తున్నప్పుడు, కొన్నిసార్లు ఆ భారం యొక్క బరువు పెరిగేది. కొన్నిసార్లు అది అతన్ని ఎంతగా కృంగదీసేదంటే, ప్రసంగిస్తున్నప్పుడు కూడా అతనికి ఉపశమనం లభించేది కాదు. అప్పుడు ఇది అతన్ని రాయడం ప్రారంభించేలా చేసింది మరియు దాని ఫలం చివరికి ఒక పుస్తక రూపంలోకి వచ్చింది.

1945లో, డాక్టర్ టోజర్ ఒక నిర్దిష్టమైన బైబిల్ సత్య ధోరణిలో బోధిస్తూ ఉండేవారు. దీనికి కొద్దికాలం ముందు, ఆయన దేవునితో ఒక నూతన అనుభవాన్ని పొంది, ఆ అర్థవంతమైన అనుభవాన్ని తన సంఘంతో పంచుకుంటున్నారు. ఆ ప్రసంగాలు దేవునిచే సమృద్ధిగా ఆశీర్వదించబడ్డాయి, మరియు చికాగో చర్చిలోని ప్రజలు వాటి ద్వారా ఎంతగానో ప్రభావితులయ్యారు.

ఆయన ఇతర ప్రాంతాలలో సువార్త ప్రచార యాత్రలకు వెళ్ళినప్పుడు, ప్రతి సంఘంతో తన అనుభవాన్ని పంచుకుంటూనే ఉన్నాడు. ఈ ప్రసంగాలు చేస్తున్నప్పుడు, తనలో ఒక వింత ఒత్తిడి పెరుగుతున్నట్లు ఆయన గ్రహించాడు. మొదట్లో ఈ విషయం ఆయనను గందరగోళానికి గురిచేసింది, కానీ గంటల తరబడి ప్రార్థన, ధ్యానం చేసిన తర్వాత, దేవుడు తనను ఎలా నడిపిస్తున్నాడో ఆయన గ్రహించడం ప్రారంభించాడు.

దాదాపు ఇదే సమయంలో, డాక్టర్ టోజర్‌కు టెక్సాస్‌లోని మెక్‌అలెన్‌లో ప్రసంగించడానికి ఆహ్వానం అందింది. తాను అనుభవిస్తున్న భారం మరియు ఒత్తిడి గురించి ఏదైనా చేయడానికి ఇది తనకు ఒక అవకాశం అవుతుందని ఆయన భావించారు. చికాగో నుండి టెక్సాస్‌కు చేసే సుదీర్ఘ రైలు ప్రయాణం, ఆలోచించడానికి మరియు వ్రాయడానికి తనకు తగినంత సమయం ఇస్తుందని ఆయన నిశ్చయించుకున్నారు.

అమెరికా మధ్యభాగం గుండా పుల్‌మాన్ రైలు గడగడలాడుతూ వెళ్తుండగా, అతను రాత్రంతా రాశాడు. అతను రాస్తున్న విషయం అతడిని పూర్తిగా తన ఆధీనంలోకి తీసుకుంది.

మరుసటి రోజు ఉదయం రైలు స్టేషన్‌కు చేరుకునేసరికి, పుస్తకం యొక్క ముసాయిదా పూర్తయింది. అది తరువాత 'ది పర్స్యూట్ ఆఫ్ గాడ్' అనే పేరుతో ప్రచురించబడింది, ఇది చాలా విజయవంతమైన బెస్ట్ సెల్లర్‌గా నిలిచింది. ఇప్పటి వరకు, ఈ పుస్తకం 10 లక్షలకు పైగా కాపీలు అమ్ముడైంది మరియు ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న పాఠకుల కోసం అనేక భాషల్లోకి అనువదించబడింది.

టోజర్ బోధనా పద్ధతిలో బైబిల్ సూత్రాలను బలంగా ప్రకటించడం ఉండేది; అంతేగానీ, కేవలం పద అధ్యయనాలు, చమత్కారమైన రూపరేఖలు లేదా గణాంకాలలో నిమగ్నమవడం కాదు. ఆయన రికార్డ్ చేసిన ఉపన్యాసాలను విన్నా లేదా ఆయన రాసిన అనేక పుస్తకాలలో దేనినైనా చదివినా, పరిశీలకుడు అందులో అనుప్రాస లేకపోవడాన్ని గమనిస్తాడు. సూర్యరశ్మిలో ఒక పువ్వు ఎంత సహజంగా వికసిస్తుందో, అంత సరళంగా సత్యాన్ని ఆవిష్కరించడమే ఆయన శైలి.

టోజర్ ప్రకారం, ప్రతి బోధకుడు “మంచి రచనలను చదివే” అలవాటును పెంపొందించుకోవాలి. ఆయన ప్రజలను ప్రాచీన గ్రంథాన్ని తిరిగి చదవమని కోరారు మరియు ఇలా అన్నారు, “కొంతమంది గొప్ప ప్యూరిటన్ రచయితలను మరియు కొంతమంది ఆధ్యాత్మికవేత్తలను చదవండి. మంచి కవిత్వాన్ని చదివి కంఠస్థం చేయండి. ఈ రచయితలు తమను తాము ఎలా వ్యక్తపరుచుకుంటారో గమనించండి. పదాల పట్ల స్పృహ పెంచుకోండి. పదాలపై మరియు అవి కలిగించే ప్రభావంపై శ్రద్ధ వహించండి. ఒక నిఘంటువును తీసుకుని ఉపయోగించండి. నాకు పరిచయం లేని పదం తారసపడినప్పుడల్లా, నేను వెంటనే దాని అర్థాన్ని వెతికి అధ్యయనం చేస్తాను. విస్తృత పదజాలంతో మీరు చెప్పే విషయంలో కచ్చితంగా ఉండగలుగుతారు. సరైన పదాన్ని ఉపయోగించడానికి మరేదీ సాటిరాదు. పర్యాయపదాలు లేవని ఫ్లాబర్ట్ చెప్పేవారు. సరైన పదాన్ని కనుగొని, దాన్ని ఉపయోగించండి.”

ప్రసంగించేటప్పుడు టోజర్‌కు ఉన్న ఒక ప్రత్యేక లక్షణం ఏమిటంటే, ఆయన దగ్గర ఎల్లప్పుడూ సరైన పదం సిద్ధంగా ఉన్నట్లు కనిపించేది.

టోజెర్ ప్రసంగించినప్పుడు, ఆయన శ్రోతలు తాము పవిత్ర పర్వతం మీద నిలబడి, తమ కళ్లెదుట రక్షకుడు రూపాంతరం చెందడాన్ని చూస్తున్నట్లు భావించి, పేతురు వలె, ఆ ప్రదేశాన్ని విడిచి వెళ్ళకూడదని కోరుకున్న సందర్భాలు చాలా ఉన్నాయి.

దేవుని మహిమ మరియు సంరక్షణపై ధ్యానమైన 104వ కీర్తన, టోజెర్ హృదయాన్ని పులకింపజేసింది, మరియు ఆయన తరచుగా దాని నుండి ప్రసంగించేవారు. 104వ కీర్తనపై ఆయన ఇచ్చిన ప్రసంగాలలో ఒకదాని ముగింపులో, సంఘంలోని ఒక సభ్యుడు, “ఆయన దావీదును మించిపోయారు!” అని అన్నారు.

స్పష్టంగా, ఆయన ఒకప్పుడు పరిశుద్ధులకు అప్పగించబడిన విశ్వాసానికి రక్షకుడు. ఆయన ఒకసారి ఈ ప్రకటన చేశారు: “దేవుడు దాన్ని సరిదిద్దే వరకు ప్రతిదీ తప్పేనని నేను నమ్ముతాను.” టోజర్ వారసత్వం

టోజర్ వదిలివెళ్ళిన వారసత్వం దేవుని మహిమలో కనబడుతుంది. ప్రభువైన యేసు క్రీస్తును ఘనపరచడమే ఆయన పరమ వాంఛ. “మీరు దేవుణ్ణి తెలుసుకోవడాన్ని ప్రధానంగా పరిగణించి, మీ దైనందిన జీవితంలో ఆయన సన్నిధిని అనుభూతి చెందుతూ, బ్రదర్ లారెన్స్ సలహా ఇచ్చినట్లుగా ‘ప్రతిరోజూ దేవుని సన్నిధిని అభ్యాసం చేస్తూ’, లేఖనాలలో పరిశుద్ధాత్మను తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తే, మీరు మీ తరానికి దేవుని కొరకు సేవ చేయడంలో ఎంతో ముందుకు వెళ్తారు” అని టోజర్ ఒకసారి రాశారు. “తన తరానికి సేవ చేసే వరకు ఏ మనిషికీ మరణించే హక్కు లేదు.”

టోజర్‌ను చాలామంది క్రీస్తు సంఘానికి ప్రవక్తగా గుర్తించారు. ఆయన దేవునిలో అంతటి గౌరవనీయమైన వ్యక్తి కావడం వల్ల, సమీపంలోని వీటన్ కళాశాల విద్యార్థులతో సహా చాలామంది సలహా మరియు ఉపదేశం కోసం ఆయన వద్దకు వచ్చేవారు. టోజర్ ఇలా అన్నారు, “సంవత్సరాల క్రితం, దేవుడు నా మనస్సును పదునుపెట్టి, ఆయన నాకు చెప్పాలనుకున్న ప్రతిదాన్ని స్వీకరించేలా నన్ను శక్తిమంతునిగా చేయాలని నేను ప్రార్థించాను. ఆ తర్వాత, నేను ఆ మాటలను ప్రజలకు తిరిగి చెప్పగలిగేలా, దేవుడు నా తలను ప్రవక్త తైలంతో అభిషేకించాలని ప్రార్థించాను. ఆ ఒక్క ప్రార్థన అప్పటి నుండి నాకు చాలా నష్టాన్ని కలిగించింది, అది నేను మీకు చెప్పగలను. మీరు మనస్ఫూర్తిగా కోరుకోకపోతే అలాంటి ప్రార్థన ఎప్పుడూ చేయకండి, మరియు మీరు సంతోషంగా ఉండాలనుకుంటే కూడా, అలాంటి ప్రార్థన చేయకండి.”

తన బోధన గురించి ఆయన ఇలా అన్నారు, “బోధకుడిని ఒక కళాకారుడితో పోల్చడం నాకు ఇష్టం. ఒక కళాకారుడు నీరు, నూనె, ఇసుక, రాయి, బంగారం, గాజు వంటి వాటితో పనిచేస్తాడు. మరోవైపు, బోధకుడు మానవజాతి అనే దానితో పనిచేస్తాడు. కళాకారుడికి అమూర్త సౌందర్యంపై ఒక అవగాహన ఉంటుంది మరియు దానిని కంటికి కనిపించే, మూర్తమైన వస్తువులలో పునఃసృష్టించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. బోధకుడికి క్రీస్తు ఉంటారు మరియు ఆయనను మానవ జీవితాలలో కనబడేలా చేయడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. కళాకారుడికి ప్రతిభ ఉంటే, బోధకుడికి పరిశుద్ధాత్మ ఉంటారు. కళాకారుడు ఇతర కళాకారుల నుండి ప్రేరణ పొందితే, బోధకుడు దేవునితో ఏకాంతంగా చేసే ప్రార్థన నుండి ప్రేరణ పొందుతాడు.”

కళాకారుడి పనిముట్లు కుంచెలు, ఉలిలు, రంగులు. కానీ బోధకుడి పనిముట్లు మాటలు. మీ ప్రజా సేవలో తొంభై తొమ్మిది శాతం మాటలను ఉపయోగించడమే ఉంటుంది. ఒక బోధకుడు, కళాకారుడిలాగే, తన పనిముట్లపై పట్టు సాధించాలి. ఈ రంగంలో ప్రావీణ్యం కోసం అతను శ్రమించి, కష్టపడి, కృషి చేయాలి. మొదట్లో అతను తడబడుతూ ప్రయత్నాలు చేస్తాడు, కానీ పట్టు వదలకుండా కొనసాగిస్తే, అతను నిపుణుడిగా ఎదుగుతాడు.

ప్రసంగించడానికి తాను సిద్ధపడటం గురించి టోజర్ ఇలా అన్నారు, “చాలాసార్లు నేను కాలిపోయిన పెంకులా ఏమాత్రం ప్రేరణ లేకుండా నా అధ్యయన గదికి వస్తాను. నేను సమర్పించాల్సిన సంపాదకీయాలు, ఇక్కడి ప్రసంగ పరిచర్య, ఇంకా బయట ప్రసంగ కార్యక్రమాలు ఉంటాయి. నేను ఇక్కడికి వచ్చినప్పుడు తరచుగా, అక్కడ ఉన్న ఆ పాత సోఫా దగ్గర నా బైబిల్, ఒక కీర్తనల పుస్తకంతో మోకరిస్తాను. నేను కొన్ని లేఖనాలను చదివి, మెల్లగా కొన్ని కీర్తనలు పాడతాను, కొద్ది సమయంలోనే నా హృదయం దేవుణ్ణి ఆరాధిస్తుంది. దేవుడు నాకు తనను తాను ప్రత్యక్షపరచుకోవడం, నా ఆత్మలో సారాన్ని నింపడం ప్రారంభిస్తాడు. కొద్దిసేపటికే నేను నా పెన్సిల్ తీసుకుని సంపాదకీయాలు, ప్రసంగాల కోసం రేఖాచిత్రాలు, రూపరేఖలు గీయడం ప్రారంభిస్తాను.”

తన పరిచర్య చివరి దశలో, టోజర్ తన సంఘాన్ని ప్రార్థించమని కోరాడు. ఆయన ఇలా అన్నాడు, “మన కాలంలోని ఒత్తిళ్ల దృష్ట్యా నా కోసం ప్రార్థించండి. నేను కేవలం అలసిపోయిన, నీరసించిన వృద్ధ బోధకుడిగా, తలదాచుకోవడానికి ఒక చోటు వెతుక్కోవడంలో మాత్రమే ఆసక్తి చూపేవాడిగా నా చివరి శ్వాస విడుపును ముగించకూడదని ప్రార్థించండి. నా చివరి శ్వాస వరకు నా క్రైస్తవ అనుభవం మరియు క్రైస్తవ ప్రమాణాల కోసం నేను ఏదైనా మూల్యం చెల్లించుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉండేలా ప్రార్థించండి!”

1963, మే 12న, ఎ.డబ్ల్యూ. టోజర్ తన భౌతిక కార్యాలను ముగించారు. ఆయన దేవుని సన్నిధిలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, ఆయన మహిమపై ఉన్న విశ్వాసం దర్శనమిచ్చింది. అంత్యక్రియల వద్ద ఆయన కుమార్తె బెక్కీ ఇలా అన్నారు, “నేను బాధపడలేను; నాన్న సంతోషంగా ఉన్నారని నాకు తెలుసు; ఆయన తన జీవితమంతా దీనికోసమే జీవించారు.”

ఆయన భౌతిక సాన్నిధ్యం మన నుండి దూరమైనప్పటికీ, దైవిక విషయాల కొరకు దాహంతో ఉన్నవారికి టోజర్ పరిచర్య చేస్తూనే ఉంటారు. కొందరు ఆయనను “సువార్తవాదపు అంతరాత్మ” అని పేర్కొన్నారు. ఆ విధంగా, ఆధునిక క్రైస్తవ్యం ఒక దట్టమైన ఆధ్యాత్మిక పొగమంచులో ప్రయాణిస్తోందని ఆయన గుర్తించి, అదే మార్గంలో కొనసాగితే అది ఏ బండరాళ్లపై పడి కుప్పకూలుతుందో ఎత్తి చూపారు. ఆయన ఆధ్యాత్మిక సంకల్పం, ఒకే నిర్ణయాత్మక చర్యతో, తప్పును పసిగట్టి, దాని అసలు స్వరూపాన్ని గుర్తించి, దానిని తిరస్కరించే శక్తిని ఆయనకు ఇచ్చింది.

టోజర్‌ను ఓహియోలోని ఆక్రోన్‌లో ఉన్న ఎల్లెట్ స్మశానవాటికలో ఖననం చేశారు. అతని సమాధిపై ఉన్న వాక్యం అతని గురించి మనకు కచ్చితమైన వివరణ ఇస్తుంది: “ఎ.డబ్ల్యూ. టోజర్—దేవుని మనిషి.” టోజర్-గ్రామ్స్

దేవుడు ఒక మనిషిని తీవ్రంగా బాధపెట్టేంత వరకు, ఆయనను గొప్పగా ఆశీర్వదించగలడో లేదో సందేహమే.

విశ్వాసం అంటే కంటికి కనిపించనిదాన్ని చూడటం, కానీ ఉనికిలో లేనిదాన్ని కాదు.

ఏకాంతం మరియు నిశ్శబ్దం యొక్క ఫలాలను పెంపొందించుకోవడానికి పుష్కలంగా సమయం లభించే విధంగా మన మతపరమైన కార్యకలాపాలు ప్రణాళిక చేయబడాలి.

ఈ రోజుల్లో గొప్ప సాధువుల కొరతకు కారణం, కనీసం కొంతవరకు, దేవుని గురించిన జ్ఞానాన్ని పెంపొందించుకోవడానికి మనం తగినంత సమయం కేటాయించడానికి ఇష్టపడకపోవడమేనని నేను దృఢంగా నమ్ముతున్నాను.

దేవుడు పసిపిల్లలకు తనను తాను ప్రత్యక్షపరచుకుంటాడు, జ్ఞానులకు, వివేకులకు దట్టమైన చీకటిలో తనను తాను దాచుకుంటాడు. మనం ఆయనను సమీపించే విధానాన్ని సరళీకరించుకోవాలి. మనం అత్యవసరమైన వాటికే పరిమితం కావాలి, అప్పుడు ఆ అత్యవసరమైనవి ధన్యకరంగా చాలా తక్కువగా ఉన్నాయని మనం కనుగొంటాము.

ప్రార్థన: ప్రభూ, నేను నిన్ను సంపూర్ణంగా విశ్వసించాలనుకుంటున్నాను; నేను పూర్తిగా నీ వాడనై ఉండాలనుకుంటున్నాను; నేను అన్నిటికంటే నిన్ను ఉన్నతంగా హెచ్చించాలనుకుంటున్నాను. నీవు తప్ప మరేదీ నా సొంతం అనే భావన నాకు కలగకూడదని నేను కోరుకుంటున్నాను. నీ ఆవరించి ఉన్న సన్నిధిని నేను నిరంతరం గ్రహించాలని, నీ వాణిని వినాలని కోరుకుంటున్నాను. నేను హృదయశుద్ధితో, ప్రశాంతమైన యథార్థతతో జీవించాలని ఆశిస్తున్నాను. నేను ఆత్మలో ఎంత సంపూర్ణంగా జీవించాలనుకుంటున్నానంటే, నా ఆలోచనలన్నీ నీ వద్దకు ఆరోహించే సుగంధ ధూపంలా ఉండాలి మరియు నా జీవితంలోని ప్రతి భాగం ఆరాధనగా ఉండాలి. అందువలన, పూర్వకాలపు నీ గొప్ప సేవకుని మాటలలో నేను ప్రార్థిస్తున్నాను, “వర్ణనాతీతమైన నీ కృపా వరముతో నా హృదయ సంకల్పమును పవిత్రపరచమని నిన్ను వేడుకుంటున్నాను, తద్వారా నేను నిన్ను సంపూర్ణంగా ప్రేమించి, యోగ్యంగా నిన్ను స్తుతించగలను. మరియు నీ కుమారుడైన యేసు క్రీస్తు యోగ్యతల ద్వారా వీటన్నిటినీ నీవు నాకు అనుగ్రహిస్తావని నేను దృఢంగా విశ్వసిస్తున్నాను. ఆమేన్.”