నోవా ఓడలోని పావురం

అయితే భూమి అంతటా నీళ్ళు నిండియుండుట వలన ఆ పావురము తన పాదమును నిలువలేక ఓడలోనికి అతని యొద్దకు తిరిగి వచ్చెను. అప్పుడు అతడు తన చెయ్యి చాపి దానిని పట్టుకొని ఓడలోనికి తన యొద్దకు లాక్కునెను.

ఇది ఒక నమూనాగా కాకుండా ఒక దృష్టాంతం, మరియు ఆ ఉద్దేశ్యంతోనే పరిశుద్ధాత్మ దీనిని ఇక్కడ ఉంచిందని నేను నమ్ముతున్నాను. ఆదికాండములోని ఈ వింతైన మరియు అందమైన ప్రాంతంలోకి నేను ప్రవేశించదలచుకోలేదు, ఎందుకంటే అక్కడి ప్రకృతి దృశ్యం ఎంత మనోహరంగా ఉందో అంతే రహస్యంగా కూడా ఉంది, కానీ దానిలోని దృశ్యాలు అసంపూర్ణంగా మరియు ముక్కలుగా ఉన్నాయి, కాబట్టి దానిని నేను వేరొకరికి వదిలివేస్తున్నాను. పరిశుద్ధాత్మ ఈ సంఘాన్ని ఎందుకు నింపలేదో వివరించడానికి నేను ఈ పావురం చిత్రాన్ని ఉపయోగించాలనుకుంటున్నాను.

మొదటగా, జలప్రళయానికి ముందు దేవుడు లోకాన్ని చూసి, తీర్పు తీర్చిన విధానాన్ని మనం గమనిద్దాం. దేవుడు మనుష్యుల హృదయాలను శోధించగా, మానవాళి నిరంతరం చెడు ఆలోచనలతో, దుష్ట కల్పనలతో నిండి, భ్రష్టులుగా, దుష్టులుగా ఉన్నారని ఆయన చూశారు. అంతేకాకుండా, దేవుడు మనుష్యుల ప్రవర్తనలను కూడా చూశారు; వారి భ్రష్టత్వం, హింసల మధ్యలోనే అవి భ్రష్టమైనవిగా, హింసాత్మకమైనవిగా, అనైతికతలో మునిగిపోయినవిగా ఉన్నాయని ఆయన గమనించారు. మనుష్యులలో దేవుడు చూసిన దాని ఫలితంగా ఆయన హృదయానికి దుఃఖం కలిగింది. నేను ఇంతకు ముందే చెప్పినట్లుగా, ప్రేమ మాత్రమే దుఃఖించగలదు. మీరు ప్రేమించకపోతే దుఃఖించలేరు, మరియు దేవుడు తాను సృష్టించిన మనిషిని ప్రేమించాడు. ఆయన నుండి, ఆయన ప్రేమ నుండి వచ్చిన ఆ పతనమైన, భ్రష్టమైన జాతి ఆయనకు దుఃఖాన్ని కలిగించింది, మరియు అది ఆయనను ఆందోళనతో నింపింది.

కొన్నిసార్లు, వైద్య ప్రపంచంలో, ఒక వైద్యుడు లేదా శస్త్రవైద్యుడు చేయగలిగే అత్యంత దయగల పని ఏమిటంటే, వ్యాధి సోకిన కాలును తొలగించి, లేకపోతే రోగి ప్రాణాలను తీసే భాగాన్ని తీసివేయడం. ఆ వార్త రోగికి ఎంత దిగ్భ్రాంతికరంగా మరియు భయంకరంగా ఉన్నప్పటికీ, అతనికి కాలు తొలగించడమే ఉత్తమమైన వార్త; లేకపోతే అది మరణమే అవుతుంది.

కాబట్టి, మానవాళిని ప్రేమించే ప్రియమైన దేవుడు మనిషి వైపు చూసి, నైతిక భ్రష్టత్వం మనిషిని ఎంతగా పట్టుకుందో, అది రక్తప్రవాహం అంతటా ప్రవేశించి అన్ని కణజాలాలను, కణాలను కలుషితం చేసిందో చూశాడు. దానిని నాశనం చేసి, కొందరిని రక్షించి, మళ్ళీ కొత్తగా ప్రారంభించడానికి ఆయన ఒక దయగల తీర్పును పంపకపోతే మానవాళి నశించిపోతుందని ఆయనకు తెలుసు; తద్వారా ఆ జాతి తన పాపాల యొక్క మెత్తటి, భ్రష్టమైన బరువుతో కుంగిపోయి నశించిపోకుండా ఉంటుంది.

కాబట్టి, దేవుడు భూమి మీద తీర్పు తీర్చాడు, మరియు పూర్వం సముద్రాన్ని కప్పినట్లే నీరు భూమిని కప్పింది. చాలా రోజుల తరువాత, అంటే నూట యాభై రోజుల తరువాత, ఆ ఓడ ఎనిమిది మంది మనుషులతో, మరియు మునిగిపోయే రెండు జంతువులు, పక్షులు, ఇంకా చనిపోని అన్ని జీవులతో అక్కడే తేలుతూ ఉంది. నోవహు చేపలను గానీ జలచరాలను గానీ తీసుకోలేదు, ఎందుకంటే అవి నీటిలో జీవించగలవు, కానీ ఆ ఓడ వరద నీటి వలన చనిపోయే వాటన్నిటినీ తీసుకుంది. వారంతా ఆ ఓడలో ఉన్నారు, మరియు వాస్తవానికి, ఇన్ని రోజులు గడిచిన తరువాత, మనుషులు మరియు వస్తువులు పూర్తిగా చనిపోయే వరద దశ ఎప్పుడో దాటిపోయింది. అప్పటికే భ్రష్టత్వం ఆవరించడం ప్రారంభమైంది, మరియు వారు అరారత్ పర్వతం మీద స్థిరపడినప్పుడు, నోవహు ఓడ తలుపు తెరిచి, చూడటానికి ఒక పక్షిని బయటకు వదిలాడు.

ఓడ కిటికీలు ఆకాశం వైపు పైకి తెరుచుకుని ఉన్నాయి, బయటకు తెరుచుకునే పెద్ద కిటికీలు ఏవీ లేనందున, నోవహు క్రిందికి చూడలేకపోయాడు. క్రింద పొడి నేల ఉందో లేదో, తీర్పు జలాలు కురిశాయో లేదో ఆ పక్షి ద్వారా తెలుసుకోవాలని నోవహు నిర్ణయించుకున్నాడు. అతడు కిటికీ తెరిచి కాకిని బయటకు నెట్టాడు. అప్పుడు మనకు ఒక దృశ్యం కనబడుతుంది, దానిని ఊహించడం లేదా అర్థం చేసుకోవడం బహుశా చాలా కష్టం, కానీ అదిగో, ఆ నిర్జన ప్రదేశం మీదుగా ఒక నల్లని పక్షి ఎగురుతున్న దృశ్యం.

మరి ఆ విధ్వంసం ఏమిటి? దాని పర్యవసానం ఏమిటి? దాని మొత్తం ఏమిటి?

అది దేవుని తీర్పుకు దారితీసింది; ఎందుకంటే దేవుని ఆగ్రహం ప్రపంచం మీద ఉంది మరియు ఆ తీర్పు జలాలు, మరుగుతున్న బురద, తేలియాడుతున్న శవాలు, చనిపోయినవన్నీ, కొట్టుకువచ్చిన చెత్తాచెదారం అన్నీ ఆ నీటిపై ఉన్నాయి. అవి ప్రపంచంపై దేవుని తీర్పుకు గుర్తుగా ఉన్నాయి. ఆ నల్లని పక్షి ఆ నిర్జన ప్రదేశం మీదుగా ఎగిరింది మరియు దాని నల్లని హృదయం అక్కడ తన సొంత ఇంట్లో ఉన్నట్లు భావించింది, ఎందుకంటే అది మాంసాహారి మరియు శవాల మధ్య దానికి అది తన సొంత ఇంట్లో ఉన్నట్లు అనిపించింది. ఆ కాకి వెచ్చని, వెలుగుతున్న ఓడ నుండి మరియు నోవహు సమక్షం నుండి దూరంగా ఎగిరిపోతున్నప్పుడు, అది ఆనందంతో అరిచింది. అక్కడ, అంతర్గత వాయువులతో వాటి చర్మాలు డప్పులా బిగుతుగా ఉబ్బి, ఆపై వరద నీటితో తడిసి, నీటిలో తేలియాడుతున్న ఈ వస్తువులు, పశువులు మరియు అన్ని జీవులు, శవాలు, మానవ శవాలు ఆ కాకి ఆకలికి ఆనందాన్ని కలిగించాయి. మిగతా ప్రతిదానికీ మరియు ప్రతి ఒక్కరికీ, అది అసహ్యకరమైన మరియు భయంకరమైన దృశ్యంగా ఉండేది, కానీ కాకి దాని కోసమే సృష్టించబడింది. అతని చీకటి హృదయంలోని ఏదో ఒకటి దాన్ని ప్రేమించింది, ఎందుకంటే అతను దాని మీదే బ్రతికాడు. కాబట్టి, అతను వెంటనే కిందకు ఈదుకుంటూ వెళ్లి, బహుశా ఒక శవం మీద వాలి, తన పెద్ద పంజాలతో, భారీ ముక్కుతో సగం కుళ్ళిపోయిన మాంసం పెద్ద పెద్ద ముక్కలను చీల్చడం మొదలుపెట్టాడు. అతను చీల్చుకుంటూ, కడుపు నిండిపోయి, అతిగా తినడం వల్ల నిద్ర వచ్చేంత వరకు తిని, ఆ తర్వాత తేలుతున్న ఆ వస్తువులలోకి తన పంజాలను గుచ్చాడు.

సంతోషంగా, ప్రశాంతంగా అతను, తన హృదయం కోరుకున్న ఆనందానికి బొంగురు గొంతుతో శుభరాత్రి చెబుతూ నిద్రపోయాడు.

అవినీతి, నిర్జనత్వం, పూడిక, కొట్టుకువచ్చే చెత్త, కుళ్ళిన మాంసం మరియు నిర్జీవమైనవి అతని స్వభావానికి, ప్రవృత్తికి సరిపోయాయి; అందుకే అతను ఆ తేలియాడే మరణాన్ని ఆహారంగా తీసుకున్నాడు. ఇది ఒక ప్రతీక కాదు, నేటి ప్రపంచంలో పరిస్థితులు ఎలా ఉన్నాయో చెప్పే ఒక అద్భుతమైన ఉదాహరణ.

మానవుడు పాపం చేసినప్పుడు, అతడు దేవుణ్ణి విడిచిపెట్టి, ఏదేను యొద్ద తూర్పున ఉన్న తోట నుండి బయటకు వెళ్లి, తనను తాను వృద్ధి చేసుకోవడం ప్రారంభించాడు. మానవునిపై దేవుని తీర్పు ఉంది. “మంచి చెడుల తెలివినిచ్చు వృక్ష ఫలమును నీవు తినకూడదు; ఏలయనగా, నీవు దానిని తిందు దినమున నిశ్చయముగా చచ్చిపోదువు” (Genesis 2:17 KJV).

“మనుష్యులు ఒక్కసారే మరణించుటయు, ఆ తరువాత తీర్పు పొందుటయు నియమింపబడియున్నది” అని దేవుడు సెలవిచ్చుచున్నాడు. ఆయన ప్రతి మనుష్యుని యెడల అసంతృప్తిగా ఉన్నాడు; మనము పశ్చాత్తాపపడకపోతే, మనమందరం నశించిపోతాము మరియు ప్రపంచంలోని అన్ని దేశాలు నరకానికి పంపబడతాయి. దేవుడు ప్రపంచ దేశాల యెడల అసంతృప్తిగా ఉన్నాడు. ఆయన తూర్పు దేశాల యెడల మాత్రమే అసంతృప్తిగా లేడు; ఆయన పడమర దేశాల యెడల కూడా అసంతృప్తిగా ఉన్నాడు. ఆయన తన తీర్పును ఇనుప తెర దేశాలపై మాత్రమే కాకుండా, ప్రపంచంలోని స్వేచ్ఛా దేశాలు అని పిలవబడే వాటిపై కూడా పంపుతున్నాడు. కాబట్టి దేవుని గొప్ప తీర్పు మానవాళిపై, మానవజాతిలోని అన్ని వర్గాల వారిపై ఉంది; ఎరుపు మరియు పసుపు, నలుపు మరియు తెలుపు, విద్యావంతులు మరియు నిరక్షరాస్యులు, సంస్కారవంతులు మరియు సంస్కారహీనులు, ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న ఆదిమానవులు మరియు పండితులు అందరిపై ఉంది.

అయినప్పటికీ, మనిషికి పాపం అనే విషయం ఉన్నందున, అది ప్రజలను ఏమాత్రం బాధించదు, ఎందుకంటే వారు కూడా ఆ కాకిలాగే నిర్జన ప్రదేశంలోనే నివసిస్తున్నారు. దాని చీకటి హృదయానికి తీర్పు మరియు నిర్జన ప్రదేశం పట్ల అనుబంధం ఉంది, అందువల్లనే మనుషులు దేవుని తీర్పు క్రింద ఉన్న ప్రపంచంలో తమను తాము సుఖంగా భావిస్తారు. ఈ లోకంలోకి వచ్చిన ఏకైక మంచి మనిషి ముప్పై మూడు సంవత్సరాలు మాత్రమే జీవించగలిగాడు, ఆ తర్వాత వారు ఆయనను బయటకు తీసి సిలువకు మేకులతో కొట్టారు. మనుషులు ఎంత మంచివారైతే, లోక పాపమైన నిర్జన ప్రదేశాన్ని, చీకటిని ప్రేమించే వారిచేత అంతగా అసహ్యించుకోబడతారు. కాకి ఓడలోకి తిరిగి రాకుండా, ఆ నిర్జన ప్రదేశంలోనే జీవించినట్లే, మనుషులు కూడా ప్రతిచోటా కనిపించే తేలియాడే మరణం మీద తమ నాగరికతను నిర్మించుకున్నారు.

మనం దీనికి భిన్నంగా ఆలోచించడానికి ఇష్టపడతాము. మన సంస్కృతి గురించి, మన వంతెనల గురించి, మన రహదారుల గురించి, మన భవనాల గురించి మరియు మనం చేయగలిగే అన్ని పనుల గురించి మనం గర్వపడతాము. కానీ దేవుడు హృదయాన్ని చూస్తాడు మరియు ఈ ప్రపంచం హింసతో నిండి ఉందని ఆయన అంటాడు. అప్పుడు ఉన్నట్లే ఇది హింస, అవినీతి మరియు అన్యాయంతో నిండి ఉంది, కానీ విచారకరమైన విషయం ఏమిటంటే, మనం దానిని చూసి భయపడటానికి బదులుగా దానిని అలాగే అంగీకరిస్తాము.

మనం దాన్ని అంగీకరిస్తాం, సమర్థించుకుంటాం, చివరికి దాన్ని వేరే పేరుతో పిలవడానికి పుస్తకాలు రాస్తాం.

ఉదాహరణకు, సొదొమ, గొమొర్రాలపైకి దేవుని అగ్నిని రప్పించినది స్వలింగ సంపర్కమే అని నేను అనుకుంటున్నాను. దీనిని సమర్థించడానికి, ఇది చాలా సరైన విషయమని చెప్పడానికి వ్రాసిన పుస్తకాలను నేను చూశాను, చదివాను. ఒక పురుషుడు స్త్రీకి బదులుగా మరో పురుషునిపై కోరికతో పుడితే, అది సహజం, దానిని విమర్శించకూడదు. అతను తన స్వభావం ప్రకారమే జీవిస్తున్నాడు, దానిని మనం చెడ్డది అని పిలవకూడదు, అది కేవలం అతని జీవన విధానం. విద్యావంతులైన ప్రొఫెసర్లు లేచి, తమ డిగ్రీలను గలగలలాడిస్తూ, నిలబడి స్వలింగ సంపర్కానికి, ఈ ప్రపంచంలోని ప్రతి ఇతర దుర్గుణానికి అనుకూలంగా వాదిస్తారు.

ప్రపంచం మీద దేవుని తీర్పు ఉంది. నోవహు కాకిని పంపగా, అది చూసినదానికి సంతోషించి తిరిగి రాలేదు.

అప్పుడు నోవహు పావురాన్ని పంపాడు. నోవహు ఆ పావురాన్ని తన మణికట్టు మీద పెట్టుకోగానే, అది ఎగిరి గిరగిరా తిరుగుతూ, వంపులు తిరుగుతూ, మళ్ళీ వంపులు తిరిగింది. కొద్దిసేపటికే అతడు మళ్ళీ రెక్కల రెపరెపలు విన్నాడు; అతడు తన మణికట్టును ముందుకు చాచగా, అది అతని మణికట్టు మీదకు ఎక్కింది, అతడు దానిని వెనక్కి లాక్కున్నాడు. దానిలో అవినీతిని సహించలేని ఒక గుణం ఉంది. అది మురికిని సహించలేకపోయింది. అది ఉబ్బిపోయిన శవాలను సహించలేకపోయింది. కాకి ఇష్టపడేదాన్ని అది సహించలేకపోయింది, ఎందుకంటే దానిలో కాకి యొక్క చీకటి హృదయం కాదు, పావురం యొక్క హృదయం ఉంది. పరిశుద్ధాత్మ యేసు మీదకు దిగిరావడం వ్యర్థం కాదు; ఆయన పావురం రూపంలో, పావురం యొక్క గులాబీ రంగు పాదాలు మరియు గుండ్రని ప్రకాశవంతమైన కళ్ళతో వచ్చాడు. ఆహా, ఆ గులాబీ రంగు పాదాలు మురికిగా ఉన్న దేనిపైనా ఎన్నడూ వాలవు; ఆ గులాబీ రంగు పాదాలు అపరిశుభ్రంగా ఉన్న దేనిపైనా ఎన్నడూ వాలవు, మరియు ఆ గుండ్రని ప్రకాశవంతమైన కళ్ళు అపరిశుభ్రమైన దేనినీ ప్రేమతో చూడవు. పావురం పరిశుద్ధాత్మకు ఒక సూచన మరియు ప్రతిరూపం; నిష్కపటమైన, స్వచ్ఛమైన, సాత్వికమైన, సున్నితమైన మరియు ప్రేమగలది, అందుకే అది తిరిగి వచ్చింది. అది దానిని భరించలేకపోయింది. దేవుని తీర్పు అంతటా వ్యాపించి ఉంది, మరియు ఆ బురద, మురికి, కొట్టుకువచ్చిన చెత్త ఒక పావురం గుండెకు భరించలేనంతగా ఉన్నాయి; అందుకే అది తిరిగి వచ్చి, కిటికీ అంచుకు రెక్కలు కొట్టుకుంటూ, తనకు సాధ్యమైనంత ఉత్తమంగా లోపలికి రావాలని అడిగింది. కాబట్టి నోవహు దానిని లోపలికి లాగి, కొంతసేపు అక్కడే ఉంచాడు.

యేసు పరిశుద్ధాత్మను గూర్చి మాట్లాడినప్పుడు, “ఆయనను లోకము స్వీకరించజాలదు, ఎందుకనగా అది ఆయనను చూడదు, ఆయనను ఎరుగదు” అని ఎందుకు అన్నారు? క్రైస్తవులు తమ మనస్సులలో ఖచ్చితంగా గ్రహించవలసిన ఒక విషయం ఉంది, అదేమిటంటే, లోకానికి పరిశుద్ధాత్మ గురించి ఏమీ తెలియదు. ఆత్మ గురించి లోకానికి ఏమీ తెలియదు. లోకానికి మంచి మనుషుల గురించి తెలుసు. ఒక మంచి వ్యక్తి కళాశాలలకు, ఆసుపత్రులకు విరాళాలు ఇస్తే, కుష్ఠరోగుల సంరక్షణ కోసం క్లినిక్ నడిపితే లోకం అతడిని మెచ్చుకుంటుంది. వారు అతని గురించి పుస్తకాలు రాస్తారు, అతడిని కీర్తిస్తారు. లోకానికి మంచి మనుషుల గురించి తెలుసు, కానీ పరిశుద్ధాత్మతో లోకానికి ఏమాత్రం సాన్నిహిత్యం లేదు, ఎందుకంటే మంచి మనుషులు కూడా దేవుని తీర్పుకు లోబడి ఉంటారు. లోకంలో మనకున్న శ్రేష్ఠమైనవి, మన విశ్వవిద్యాలయాలు, మన వక్తృత్వ సంఘాలు - నూతన జన్మ లేకుండా, ఒక మనిషి జీవితంలో దేవుని సన్నిధి లేకుండా మనకున్న శ్రేష్ఠమైనవి కేవలం భ్రష్టత్వమే, దానిపై దేవుని ఉగ్రత ఉంటుంది.

లోకం దానిని స్వీకరించలేదు మరియు సున్నితమైన క్రైస్తవ హృదయం వినగలిగే అత్యంత భయంకరమైన, అత్యంత భయానకమైన విషయం దేవుని రెక్కల గిరగిర తిరగడమేనని నేను అనుకుంటున్నాను. దేవుడు దిగిరావాలని కోరుకుంటున్నాడు. ఆయన మన పార్లమెంట్ భవనాల్లోకి ప్రవేశించాలని కోరుకుంటున్నాడు. ఆయన మన కాంగ్రెస్‌లు మరియు సెనేట్‌లలోకి ప్రవేశించాలని కోరుకుంటున్నాడు. ఆయన మన ఐక్యరాజ్యసమితిలోకి ప్రవేశించాలని కోరుకుంటున్నాడు. ఆయన బేస్ బాల్ మరియు హాకీ ఆడే మన బృందాలలోకి ప్రవేశించాలని కోరుకుంటున్నాడు. దేవుడు లోపలికి రావాలని కోరుకుంటున్నాడు, కానీ ఆయన రాలేకపోతున్నాడు, ఎందుకంటే తీర్పు, ఆయన ఉగ్రత, మనుషులపై ఉంది. ఆయన ఆగ్రహం అవినీతి, హింసాత్మక మరియు దుర్మార్గమైన లోకంపై ఉంది, కాబట్టి పరిశుద్ధాత్మ అశాంతితో ఉన్నాడు మరియు ఆయన దిగిరాలేకపోతున్నాడు. ఆయన దిగివచ్చేవాడు, ఎందుకంటే ఆయన మానవాళిని ప్రేమిస్తున్నాడు. ఆయన ఈ ప్రపంచంలోనే అత్యంత నీచమైన పాపిని ప్రేమిస్తున్నాడు, ఆ పాపము మీరో నేనో కావచ్చు, ఎందుకంటే పాపం హృదయానిది మరియు శరీరానిది కూడా.

లోకం పరిశుద్ధాత్మను పొందలేదని మాత్రమే నేను చెప్పాల్సి వస్తే, అది పూర్తిగా వేరే విషయం అయ్యేది. కానీ నాకు అత్యంత ఆందోళన కలిగించే విషయం ఏమిటంటే, పరిశుద్ధాత్మ క్రైస్తవుల మీదకు దిగిరాలేకపోవడం. ఇప్పుడు, ప్రతి క్రైస్తవునిలో కొంత మేరకు పరిశుద్ధాత్మ ఉంటుంది, ఆ విషయాన్ని మనం స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవాలి. ఒక వ్యక్తిలో పరిశుద్ధాత్మ లేకపోతే, అతడు ఆయనకు చెందినవాడు కాడు. మరియు పరిశుద్ధాత్మ ఒక వ్యక్తిని మార్చి, పునరుజ్జీవింపజేసినప్పుడు, ఆ వ్యక్తి జీవితంలో పరిశుద్ధాత్మ నిక్షిప్తమై ఉంటుంది. అది ఒక విషయం.

నా వేదాంతం నిజంగా చాలా సరైనదని మీరు తెలుసుకోవాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. నేను మీకు ఒక సత్యాన్ని తెలియజేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను, అదేమిటంటే, మార్పు చెందిన ప్రతి ఒక్కరి హృదయాలలో పరిశుద్ధాత్మ కొంత మేరకు నివసిస్తాడు, లేకపోతే వారు మార్పు చెందరు. పరిశుద్ధాత్మ ఒక మనిషికి బయట నిలబడి అతనికి పునరుజ్జీవం కల్పించడు. ఆయన లోపలికి వచ్చి అతనికి పునరుజ్జీవం కల్పిస్తాడు. అది ఒక విషయం, అందుకు మేము సంతోషంగా మరియు కృతజ్ఞతతో ఉన్నాము.

అది ఒక విషయం, కానీ పరిశుద్ధాత్ముడు తన రెక్కలను విప్పి, నిరోధించబడకుండా, స్వేచ్ఛగా మరియు సంతోషంగా దిగివచ్చి, జీవితాలను, సంఘాలను మరియు తెగలను నింపడం అనేది పూర్తిగా వేరొక విషయం. అది పూర్తిగా వేరే విషయం. ప్రతి మనిషి హృదయంలో కొంత మేరకు పరిశుద్ధాత్మ ఉండటం మంచిది, సరైనది మరియు వాస్తవమైనది, కానీ ఒక పావురం పొడి నేల మీద వాలాలని కోరుకుని, తన పాదానికి చోటు దొరకనట్లుగా, పరిశుద్ధాత్మ దిగిరావాలని కోరుకోవడం కూడా నిజమే.

ఇప్పుడు పరిశుద్ధాత్మ మన మధ్య తన పాదాలకు ఒక విశ్రాంతి స్థలాన్ని వెదకుచున్నాడు, మరియు మనము ఈ వెలుగులను దిగి రమ్మని పిలిచాము. ఈ దిగిరావడాలను మనము తరచుగా పునరుజ్జీవనములు అని పిలిచాము, మరియు మనము పరిశుద్ధాత్మ యొక్క వెలుగు దిగిరావడం కొరకు కృంగిపోవుచున్నాము. కానీ నిరాడంబర సత్యం ఏమిటంటే, సువార్తవాదం మీద, మౌలికవాదం మీద, మన లైవ్స్ చర్చిల వంటి సంఘాల మీద ఒక వెలుగు దిగిరాకపోతే, దేవుని పావురం తన రెక్కలను విప్పి దిగివచ్చి మన మధ్య తనను తాను తెలియజేసుకొని, మన అనుభూతిని పొందకపోతే, ఈనాడు మౌలికవాదంగా ఉన్నది ఇరవై ఐదు సంవత్సరాలలో ఉదారవాదంగా మారుతుంది. మీరు దాని గురించి అంత నిశ్చయంగా ఉండవచ్చు. మరియు ఆ ఉదారవాదం విశ్వవ్యాప్తవాదంగా మారుతుంది, ఎందుకంటే ఈ నీచమైన లోకం మనలను దేవుని వద్దకు నడిపించే కృపకు మిత్రుడు కాదు. మనము వ్యతిరేక దిశలో పయనిస్తున్నాము.

నా సహోదరా, నీవు దాని గురించి ఆలోచించావా? లేక కేవలం వినోదం పొందుతూ అటూ ఇటూ తిరుగుతున్నావా? ఏదో ఒక రోజు మనం తీర్పును ఎదుర్కోవలసి ఉంటుంది. అగ్ని వంటి కన్నులు కలిగి, నోటి నుండి పదునైన రెండు అంచుల ఖడ్గం వెలువడే ఆ వ్యక్తి ఎదుట మనం నిలబడబోతున్నాము. శరీరంలో చేసిన క్రియల గురించి మనం ఆయనతో మాట్లాడవలసి ఉంటుంది. క్రీస్తు తీర్పు సింహాసనం అని పిలువబడే దానిని మనం ఎదుర్కొని, శరీరంలో చేసిన క్రియల నిమిత్తం తీర్పు పొందవలసి ఉంటుంది. వీటన్నిటి విషయంలో మనం గంభీరంగా ఉన్నామని, మనం వినోదం కోసం రాలేదని, కానీ పరిశుద్ధులుగా ఉండటానికే వచ్చామని ఆయనకు చూపించవలసి ఉంటుంది. ఆత్మ తన పాదానికి విశ్రాంతిని వెతుకుతోంది. ఆయన దానిని వెతుకుతున్నప్పటికీ, పరిశుద్ధమైన రెక్కల రెపరెపలను నేను వింటున్నాను, మరియు దుఃఖించి, దాహం తీర్చుకున్న ఆయన విలాప ధ్వనిని నేను వింటున్నాను. ఆయన పశ్చాత్తాపపు సూచనల కోసం, హృదయ శోకపు సూచనల కోసం, మరియు సంఘం నుండి దేవుని తీర్పు తొలగిపోవడం కోసం ఎదురుచూడటం నేను చూస్తున్నాను.

దేవుడు లోకాన్ని తీర్పు తీర్చినప్పుడు అది భయం మరియు అగ్నితో కూడి ఉంటుంది, కానీ ఇప్పుడు దేవుడు సంఘాన్ని తీర్పు తీర్చాలనుకుంటున్నాడు. ఆయన తన పిల్లలైన మిమ్మల్ని, నన్ను తీర్పు తీర్చాలనుకుంటున్నాడు. ఆయన ప్రభువు మందిరం నుండే ప్రారంభించి, మనల్ని తీర్పు తీర్చడం మొదలుపెట్టాలనుకుంటున్నాడు. పరిశుద్ధాత్మ యొక్క సంపూర్ణ శక్తి లేకపోతే, అది నిరంతర శిక్షే. మరి, తన ప్రజల పట్ల దేవుని అసంతృప్తికి గుర్తులు ఏమిటి? వాటికి గుర్తులు ఏమిటి?

వాటిలో కొన్నింటిని మీకు చెబుతాను. ఎవరూ కాదనలేని స్పష్టమైన పాపాలు; అవి క్రియలు మరియు అలవాట్లకు సంబంధించిన పాపాలు, ప్రపంచం ఆకలితో అలమటిస్తుంటే సంపదలో విహరించడం, లక్షలాది మంది నశిస్తుంటే రాజుల్లా బతకడం వంటి స్వార్థపూరిత పాపాలు, కామం వంటి హృదయ పాపాలు. మీకు తెలుసా, మీరు క్రైస్తవులై ఉండవచ్చు, లేదా కనీసం ఒక మంచి సంఘంలో సభ్యులై ఉండవచ్చు, అయినా కూడా మీ హృదయంలో కామం ఉండవచ్చు. మీరు ఒక మంచి సంఘంలో సభ్యులై ఉండి కూడా మీ హృదయంలో పగను కలిగి ఉండవచ్చు. ఎందుకంటే మీరు పాస్టర్, పెద్దలు లేదా డీకన్‌ల వద్దకు వెళ్తారు, మీ సంఘంలో వారిని చేర్చుకునే వారి వద్దకు వెళ్తారు, కానీ వారు మీ హృదయంలోకి చూసి అందులో కామం ఉందో లేదో తెలుసుకోలేరు. మనమందరం మతపరమైన చిరునవ్వును అలవరచుకున్నాము. సభ్యత్వం కోసం దరఖాస్తు చేసుకునేటప్పుడు, సందర్భం వచ్చినప్పుడు మనమందరం భక్తిపరులుగా కనిపించడానికి ప్రయత్నిస్తాము. మనం భక్తిగా నవ్వుతాము, అప్పుడు వారు అతను మంచి యువకుడు అని అంటారు. కానీ అతని హృదయంలో కామం ఉంది, దేవుడు దానిని ద్వేషిస్తాడు మరియు పావురం క్రిందికి దిగిరాదు. ఎదుటి వీధిలో ఉన్న మహిళ దగ్గర తన కారు కన్నా పొడవైన కారు ఉందని, లేదా ఎక్కువ ఖరీదైన బొచ్చు కోటు ఉందని ఒక స్త్రీ ద్వేషంతో ఉందని అతడు ఆమె హృదయంలోకి చూసి గ్రహించలేడు. ప్రజల హృదయాలలో పేరుకుపోయి ఉన్న అసూయను ఆమె చూడలేదు.

కొన్ని సంఘాలలో, పరిచారకులు మరియు పెద్దలు తమ హృదయాలలో ఒప్పుకోని పగతో సంవత్సరాల తరబడి ఒకే మండలిలో కూర్చుంటారు. పురుషుని హృదయంలోని పగ వ్యభిచారం అంత చెడ్డది, మరియు స్త్రీ హృదయంలోని పగ, ద్వేషం లోకం అంత చెడ్డది.

మన హృదయాల్లో ఒక రకమైన చెడు ఉంటుంది; అదే పగ. పగతోనే బ్రతికే వాళ్ళను నేను చూశాను. మిత్రులారా, నేను ఎవరి మీదా కోపంగా ఉండలేను. అస్సలు ఉండలేను. నేను ఉద్రేకపూరితమైన, ఆవేశపూరితమైన ఆంగ్ల వంశం నుండి వచ్చాను. మా నాన్నగారి కోపం అణుబాంబు ట్రిగ్గర్ లా ఉండేది, ఆయన ఎప్పుడైనా పేలిపోగలరు. ఆయన కోపంతో పార తీసుకుని ఒక బండిని బాదడం నేను చూశాను. కేవలం ఒక బండిని బాదడమే. నాకు ఆ లక్షణం ఉంది, కానీ నేను ఎవరి మీదా కోపంగా ఉండలేను; అలా ఉండటానికి నేను నిరాకరిస్తున్నాను. పగ అనే సంకల్పం, క్షమించలేని స్వభావం నా ప్రాణాలను తినేయడాన్ని నేను అంగీకరించను. దేవుడి కోసం ఆ వ్యక్తిని క్షమించు, అతన్ని క్షమించు సోదరీ. ఎలాగూ అతనికి అంతకంటే మంచిగా ప్రవర్తించడం తెలియదు. ఒకవేళ తెలిసినా, ఇప్పుడు బాధపడుతున్నాడు; ఆ వ్యక్తిని క్షమించు, అప్పుడు నీకు మనసులో హాయిగా ఉంటుంది.

అయినప్పటికీ మనలో అవి ఉన్నాయి: పగ, అసూయ, ఈర్ష్య మరియు అహంకారం. వ్యక్తిగత అహంకారం, మత అహంకారం, ఆస్తి అహంకారం, జాతి అహంకారం మరియు విజయ అహంకారం.

అప్పుడు దైవత్వం పట్ల హృదయ శీతలత్వం ఉంటుంది. మనం దేవుని గురించి పాడుతాము మరియు ప్రార్థిస్తాము, కానీ అందులో వెచ్చదనం లోపిస్తుంది. మరియు మనం ఆరాధిస్తాము, కానీ క్షీణిస్తున్న సంఘం పట్ల చల్లగా మరియు బిగువుగా ఆరాధిస్తాము. ఇశ్రాయేలులో దైవజనుడు యూదులను హెచ్చరించాడు. ఆయన ఇలా అన్నాడు, “సీయోనులో సుఖంగా ఉండి, సమరియా పర్వతం మీద నమ్మకం ఉంచేవారికి శ్రమ కలుగును; వారు జనములకు అధిపతులుగా పిలువబడుచున్నారు, వారి యొద్దకే ఇశ్రాయేలు వంశము వచ్చియున్నది!” (Amos 6:1). వారు దంతపు పరుపుల మీద సేదతీరుతూ, దావీదు వలె వాద్యపరికరాలను తయారుచేసుకుంటారు, కానీ ఇశ్రాయేలుకు రాబోయే తీర్పును గూర్చి వారు దుఃఖపడరు, మరియు మనము కూడా అదే స్థితిలో ఉన్నాము.

మేము మౌలికవాదులం; అవును, నిజమే. మేము మా స్కోఫీల్డ్ బైబిళ్ళను మోస్తాము, అవును, మోస్తాము. మేము సువార్తికులమే, కానీ సంఘం క్షీణిస్తోంది, మాకు దాని గురించి పట్టింపు లేదు. కనీసం మాకు దాని గురించి పెద్దగా పట్టింపు లేదు.

ఆ తర్వాత బయట ఒక నిరుపేద, రోగగ్రస్తమైన లోకం ఉంది. నా విషయానికొస్తే, లోకం నశించిపోతుంటే నేను సంతోషంగా ఉండాలని కోరుకోవడం లేదు. లోకాన్ని ఎవరూ తగినంతగా ప్రేమించరు. లోకం కోసం చనిపోయేంతగా ప్రేమించినవాడు, దానికోసమే చనిపోయాడు. మరియు ఇశ్రాయేలు కోసం నశించిపోవాలని కోరుకునేంతగా ఇశ్రాయేలును ప్రేమించినవాడు ఇలా కేక వేశాడు, “శరీర సంబంధమైన నా సహోదరులైన నా బంధువుల నిమిత్తము క్రీస్తునుండి నేను శాపగ్రస్తుడనై యుండవలెనని కోరుకొందును” (Romans 9:3). ఆయనే పౌలు.

ఈ రోజుల్లో మనకు అది ఎక్కువగా ఉన్నట్లు అనిపించడం లేదు. మన క్రైస్తవత్వంలో చాలా భాగం ఆధ్యాత్మికమైనది కాకుండా సామాజికమైనదిగా ఉంది. మనం సామాజిక ఛాయలతో కూడిన ఆధ్యాత్మిక సంఘంగా ఉండాలి. దానికి బదులుగా, మన చర్చిలలో చాలా వరకు ఆధ్యాత్మిక ఛాయలతో కూడిన సామాజిక సంఘాలుగా ఉన్నాయి. సంఘ హృదయం ఎల్లప్పుడూ క్రీస్తు మరియు పరిశుద్ధాత్మ అయి ఉండాలి. సంఘ హృదయం ఎల్లప్పుడూ పరలోకం, దేవుడు మరియు నీతి అయి ఉండాలి; మరియు ప్రభువును ప్రేమించేవారు తరచుగా ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకునేవారు, మరియు వారు మాట్లాడుకున్నవి ఆధ్యాత్మిక విషయాలే.

దేవుని గురించి తప్ప మరే విషయం గురించి మాట్లాడలేని మనుషులను నేను కలిశాను. దేవుని విషయాల పట్ల ఎంతగానో ఆసక్తి చూపే అలాంటి పరిశుద్ధులను నేను కలిశాను, వారికి మరేదీ ముఖ్యం కాదు. ఆహా, నా సహోదర సహోదరీలారా, పరిశుద్ధాత్ముడు అలాంటి వారిని ప్రేమిస్తాడు. ఆయన అలాంటి స్వభావాన్ని ప్రేమిస్తాడు; మరియు ఆయన త్వరగా వచ్చి, నింపి, బాధ్యత తీసుకుంటాడు. ఆయన మన కోసం అలా చేయాలని కోరుకుంటున్నాడు.

ఇప్పుడు నేను ఈ కథతో ముగిస్తాను. ఒకసారి ఒక వ్యక్తి రైలులో ప్రయాణిస్తున్నాడు. నేను ఎక్కడి నుండి ప్రయాణిస్తున్నానో నాకు గుర్తులేదు, కానీ అతను ఎక్కి నాతో పాటు కూర్చున్నాడు. ఆ వ్యక్తి భారతదేశానికి చెందిన ఒక మిషనరీ అని నాకు తెలుసు. అతను చాలా సౌమ్యంగా, కృంగిపోయినట్లు కనిపించాడు. అతను, “మిస్టర్ టోజర్, నేను మిమ్మల్ని ఒక విషయం అడగాలనుకుంటున్నాను. నేను కలత చెందుతున్నాను, ఆందోళనగా ఉన్నాను, అందుకే మిమ్మల్ని ఒక విషయం అడగాలనుకుంటున్నాను,” అన్నాడు.

నాకు ఇది బాగా అలవాటైపోయింది, ఇది మరో మాటే అనుకున్నాను అని చెప్పాను.

అతను ఇలా అన్నాడు, “ఇదే నా సమస్య. కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం భారతదేశంలోని మా మిషన్ ప్రాంగణంలో ఒక విచిత్రమైన సంఘటన జరిగింది. మాకు ఆశీర్వాదాలు అందుతున్నాయి; ప్రజలు ఆశీర్వదించబడ్డారు మరియు అంతా సవ్యంగా సాగుతోంది. కానీ, మిషనరీలు కొంతమంది దేశీయ క్రైస్తవులతో కలిసి ఒక చిన్న సమావేశానికి సమావేశమయ్యారు, మేమందరం చుట్టూ కూర్చుని ఉన్నాము. ఒక ప్రెస్బిటేరియన్ బోధకుడు, ఒక మిషనరీ, మాకు బోధించడానికి లేచాడు. ఆయన బోధించి, కూర్చున్నాడు. ఇక, మిస్టర్ టోజర్, ఏమి జరిగిందో నేను ఎప్పటికీ వర్ణించలేను మరియు అది ఎందుకు జరిగిందో నాకు తెలియదు, కానీ అకస్మాత్తుగా ఆ సమావేశంపై ప్రేమ మరియు కాంతి యొక్క తరంగం లాంటిది దిగివచ్చింది, అది మమ్మల్ని పూర్తిగా కదిలించివేసింది. ఒక మిషనరీ మరొకరి వద్దకు పరుగెత్తి, ‘నన్ను క్షమించు, నన్ను క్షమించు’ అని వేడుకున్నాడు. ఇంకొకరు మరొకరి వద్దకు పరుగెత్తి, ఏడ్చుకుంటూ ఒకరినొకరు కౌగిలించుకున్నారు. ఇప్పుడు, దీని ఫలితంగా ఒక విచిత్రమైన సంఘటన జరిగింది. నా ఇల్లు పూర్తిగా మారిపోయింది.”

అప్పటి వరకు, నేనూ నా భార్య చాలా బాగానే కలిసిమెలిసి ఉండేవాళ్ళం, అదొక సాధారణ క్రైస్తవ కుటుంబంలా ఉండేది, కానీ అప్పటి నుండి ఎంత మార్పు వచ్చిందో; ఇప్పుడు మా ఇల్లు స్వర్గంలా ఉంది.

అయితే ఆయన ఇలా అన్నారు, “అది నన్ను బాధించదు. నన్ను బాధించిన విషయం ఇది. అప్పటి నుండి, నేను చాలా సున్నిత మనస్కుడిని అయ్యాను, చాలా తేలికగా ఏడుస్తాను, అది నన్ను బాధిస్తుంది. నేను ప్రసంగించడానికి లేచినప్పుడు, కుప్పకూలి ఏడ్చే అవకాశం ఎక్కువగా ఉంటుంది. నేను ఇంతకు ముందు ఎప్పుడూ అలా ఉండేవాడిని కాదు.”

"కానీ," అతను అన్నాడు, "ఆ రోజు భారతదేశంలో జరిగిన ఆ ఆకస్మిక అద్భుత దర్శనం తర్వాత, నాకు చాలా తేలికగా కన్నీళ్లు వస్తున్నాయి, నా హృదయం సున్నితంగా ఉంది. నేను మాట్లాడటానికి లేవగానే మళ్ళీ అదే జరుగుతుంది."

ఆయన ఇలా అన్నారు, “ఈ ఓడలో ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు నాకు ఈ అనుభవం ఎదురైంది. ఒక ఉదయం ఓడలోనే ప్రార్థనలు నిర్వహించమని వారు నన్ను అడిగారు, నేను అలాగే చేశాను. ఆ ప్రార్థనలో కొంతమంది కమ్యూనిస్టులు కూడా పాల్గొంటారని వారు నాకు చెప్పారు. నేను నా ప్రసంగ పాఠాన్ని తీసుకున్నాను; అప్పుడు మళ్ళీ అదే జరిగింది, ఆ జ్ఞాపకం, ఆ మహిమ అంతా నాపైకి దిగివచ్చాయి, నేను ఏడవడం మొదలుపెట్టాను, నా ప్రసంగాన్ని పూర్తి చేయలేకపోయాను.”

అతను ముగించిన తర్వాత నేను అతనితో, “కమ్యూనిస్టులు దాని గురించి ఏమనుకున్నారు? వాళ్ళు నిన్ను ఎగతాళి చేశారా?” అని అడిగాను.

“అయ్యో, కాదు,” అన్నాడు అతను. “వారు దాని పట్ల చాలా భక్తిభావంతో ఉండేవారు.”

ఇప్పుడు నేను ఒక కమ్యూనిస్టు గురించి మంచిగా ఏమీ చెప్పడం లేదు; నేను చెప్పలేను. కనీసం ఈ విషయంలోనైనా పరిశుద్ధాత్మ ఆ కమ్యూనిస్టు నోళ్ళను మూయించింది. ఆ తర్వాత నేను నా స్నేహితుడితో, “బెర్ట్, నువ్వు నన్ను సలహా అడిగావు; నీ సున్నితమైన హృదయాన్ని ఎలా అధిగమించగలవు?” అని అడిగాను. దానికి నేను, “దేవుడి దయ కోసం, సోదరా, ఆ ప్రయత్నం చేయకు,” అని చెప్పాను.

మన దగ్గర కన్నీళ్లు కార్చలేని ప్రసంగీకులు ఎంతోమంది ఉన్నారు. నేను అతనితో, “దేవుని కన్నీళ్లను నీపై నిలుపుకొని, నీ హృదయాన్ని సున్నితంగా ఉంచుకోగలిగితే, దాన్ని అలాగే ఉంచుకో సోదరా. నేను ఎన్నటికీ వదులుకోలేని ఒక నిధి నీ దగ్గర ఉంది” అని చెప్పాను.

అయితే అతను ఆ విధంగా ఎలా అయ్యాడో మీకు తెలుసా? ఆయన దిగిరావడం, వెలుగులా ప్రకాశించడం ద్వారా. ఇప్పుడు, ఆ ప్రెస్బిటేరియన్ బోధకుడికి దీనితో ఏ సంబంధమూ ఉందని నేను అనుకోవడం లేదు, బహుశా అతనికి సంబంధం ఉండి ఉండవచ్చు. దేవుడు అతన్ని ఉపయోగించుకొని ఉండవచ్చు; కానీ వారు ఒకరితో ఒకరు సఖ్యతగా ఉన్నారు, వారు శుద్ధి చేయబడ్డారు, వారి హృదయాల నుండి సమస్యలను తొలగించుకున్నారు, మరియు వారి పాపాలు కడిగివేయబడ్డాయి. మిషనరీల పాపాలు కూడా కడిగివేయబడ్డాయి, మరియు సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుని ఆగ్రహానికి ఇకపై ఎటువంటి ఆధారం లేనప్పుడు, పరిశుద్ధాత్మ దిగివచ్చింది.

↑ పైకి తిరిగి వెళ్లండి