తండ్రి వాగ్దానం

తండ్రి తన పిల్లలకు ఆత్మను ఒక బహుమతిగా వాగ్దానం చేసాడు. ఇది సరైనదో కాదో నాకు తెలియదు, కానీ బహుశా ప్రజలకు తమ పిల్లల పట్ల ఉండే ప్రేమను దేవుడు దృష్టిలో ఉంచుకున్నాడేమో అని నేను అనుకుంటున్నాను. ఆయన ఇలా అన్నాడు, “మీరు చెడ్డవారైయుండియు మీ పిల్లలకు మంచి బహుమతులు ఇచ్చుటకు ఎరిగియున్నప్పుడు, పరలోకమందున్న మీ తండ్రి తనను అడుగువారికి ఇంకెంత ఎక్కువగా మంచివి ఇచ్చును?” (Matthew 7:11). ఆత్మను తండ్రి యొక్క వాగ్దానంగా చేయడంలో, పరిశుద్ధాత్మకు భయపడనవసరం లేదని ఆయన చూపించాలనుకున్నాడేమో అని నాకు ఆశ్చర్యంగా ఉంది.

ఒక క్రైస్తవునికి పరిశుద్ధాత్మ పట్ల ఉన్న భయాన్ని పోగొట్టడం చాలా కష్టం. అలా అని, ఆయన పట్ల భక్తిభావం అని నా ఉద్దేశం కాదు. మీరు పరిశుద్ధాత్మను ఎంతగానో గౌరవించినా తప్పులేదు, కానీ ఆయనకు భయపడవచ్చు. చాలామంది పరిశుద్ధాత్మకు భయపడతారని నాకు ఖచ్చితంగా తెలుసు. కానీ మీరు గుర్తుంచుకోగలిగితే, ఆయన తండ్రి యొక్క వాగ్దానం, వాగ్దానం చేయబడిన కానుకగా మనకు ఇవ్వబడినవాడు. ఒక తండ్రి తన కుమారునికి క్రిస్మస్ కానుకగా సైకిల్ ఇస్తానని వాగ్దానం చేసినప్పుడు, ఆ బాలుడు గుర్తుంచుకుని తిరిగి వచ్చి తండ్రికి గుర్తు చేసినట్లే. తనను ప్రేమించే తండ్రి వాగ్దానానికి ఎవరూ ఎన్నడూ భయపడరు.

విమోచించబడిన సంఘ సభ్యులు పరిశుద్ధాత్మ పట్ల ప్రేమ అనే బంధంలో బంధించబడాలి. నిజం ఏమిటంటే, దేవుడు తన సంఘాన్ని పరిశుద్ధాత్మ లేకుండా ఎన్నడూ ఊహించలేదు. మనం ఆత్మ ద్వారా జన్మించాము. మనం ఆత్మ ద్వారా క్రీస్తు శరీరంలోకి బాప్తిస్మం పొందాము. మనం ఆత్మతో అభిషేకించబడ్డాము. మనం ఆత్మచే నడిపించబడతాము. మనం ఆత్మచే బోధించబడతాము, మరియు దేవుడు తన సంఘాన్ని ఉంచే మాధ్యమం, దైవిక పరిష్కారం ఆత్మే. కీర్తనకారుడు పరిశుద్ధాత్మను "సృష్టించబడని దైవత్వపు సారం"గా వర్ణించాడు. దేవుడు తన ప్రజలను పరిశుద్ధాత్మ లేకుండా ఎన్నడూ ఊహించలేదు, మరియు తదనుగుణంగా వారికి వాగ్దానాలు చేశాడు.

ఆయన చేసిన కొన్ని వాగ్దానాలను గమనిద్దాం.

ఉదాహరణకు, ఆయన ఇలా అన్నారు, “పరలోకం నుండి మన మీద ఆత్మ కుమ్మరించబడి, అరణ్యం ఫలవంతమైన పొలంగా మారి, ఆ ఫలవంతమైన పొలం అడవిగా పరిగణించబడే వరకు. అప్పుడు అరణ్యంలో తీర్పు నివసిస్తుంది, మరియు ఫలవంతమైన పొలంలో నీతి నిలిచి ఉంటుంది. మరియు నీతి కార్యము సమాధానముగా ఉంటుంది; మరియు నీతి యొక్క ప్రభావము నిరంతరము నిశ్శబ్దముగాను, నిశ్చయతగాను ఉంటుంది.” (Isaiah 32:15-17).

యెషయా గ్రంథంలో ఇంకా ముందు ఆయన ఇలా అంటున్నాడు, “దప్పికగలవాని మీద నేను నీళ్ళు కుమ్మరిస్తాను, ఎండిన భూమి మీద వరదలు కురిపిస్తాను: నీ సంతానం మీద నా ఆత్మను, నీ వంశం మీద నా ఆశీర్వాదాన్ని కుమ్మరిస్తాను:” (Isaiah 44:3).

అప్పుడు యోవేలు గ్రంథంలోని ఆ ప్రసిద్ధ వాక్యాన్ని పరిగణించండి, “ఆ తరువాత నేను సమస్త శరీరం మీద నా ఆత్మను కుమ్మరిస్తాను; మరియు మీ కుమారులు, మీ కుమార్తెలు ప్రవచిస్తారు, మీ వృద్ధులు కలలు కంటారు, మీ యువకులు దర్శనాలు చూస్తారు: మరియు ఆ రోజులలో నేను దాసుల మీద, దాసీల మీద కూడా నా ఆత్మను కుమ్మరిస్తాను” (Joel 2:28-29).

ఇప్పుడు, అవి తండ్రి యొక్క మాటలు, మరియు యేసు ఈ మాటలను వ్యాఖ్యానించి వాటిని తండ్రి యొక్క వాగ్దానం అని పిలిచారు. మన ప్రభువు పాత నిబంధనను వ్యాఖ్యానించినప్పుడల్లా, ఆ వ్యాఖ్యానానికి దగ్గరగా ఉండండి. మనుషుల వ్యాఖ్యానాలపై మరీ ఎక్కువగా ఆధారపడకండి లేదా మరీ గట్టిగా ఒరగకండి, ఎందుకంటే మనం పొరపాటు చేయవచ్చు. కానీ మన ప్రభువైన, మానవుడైన క్రీస్తు యేసు ఎన్నడూ పొరపాటు చేయలేదు. ఆయన దీనిని “తండ్రి యొక్క వాగ్దానం” అని పిలిచారు. అంటే, తండ్రి సంవత్సరాలుగా ఒక వాగ్దానం చేశారు మరియు ఇప్పుడు యేసు దానిని సంగ్రహించి “తండ్రి యొక్క వాగ్దానం” అని పిలుస్తున్నారు. ఆయన ఇలా అంటారు, “ఇదిగో, నా తండ్రి వాగ్దానమును మీ మీదకు పంపుచున్నాను; అయితే మీరు పైనుండి శక్తిని పొందువరకు యెరూషలేము పట్టణములోనే నిలిచియుండుడి.”

యోహాను సువార్త 14–16 అధ్యాయాలలో, మన ప్రభువు పరిశుద్ధాత్ముని గురించి మరియు ఆయన సంఘములోనికి వచ్చుట గురించి మాట్లాడుట మీరు కనుగొంటారు. సంఘములో, సువార్తలలో, అపొస్తలుల కార్యములలో మరియు పత్రికలలో కూడా, పరిశుద్ధాత్మునికి మరియు సంఘములో ఆయన చేసే పనికి సంబంధించి మూడు దశలు గుర్తించదగినవిగా ఉన్నాయి.

వాగ్దాన కాలం

వాగ్దాన కాలం ఒకటి ఉంది. అది బాప్తిస్మమిచ్చు యోహాను నుండి క్రీస్తు పునరుత్థానం వరకు ఉంటుంది. ఈ మూడేళ్ల కాలంలోని ముఖ్య ఘట్టాలలో శిష్యులు పిలువబడటం, నియమించబడటం మరియు బోధించబడటం ఉన్నాయి. పెంతెకోస్తుకు ముందు శిష్యులు ఎంత ఆత్మీయంగా ఉన్నారో, మనం కూడా అంతే ఆత్మీయంగా ఉన్న ఒక సంఘాన్ని సమకూర్చుకోగలిగితే, మనది అత్యంత ఆత్మీయమైన సంఘమని మనం భావిస్తాము. పెంతెకోస్తు నాడు పరిశుద్ధాత్మ రాకముందు వారు ఎంత ఆత్మీయంగా ఉన్నారో, సరిగ్గా అలాంటి వారిని మనం కనుగొనగలిగితే, మనం వారిని బిషప్‌లుగా చేస్తాము. వారిని మండపాలకు ఎన్నుకుంటాము, వారి జీవిత చరిత్రలను వ్రాస్తాము మరియు వారి పేర్ల మీద సంఘాలకు నామకరణం చేస్తాము.

చాలామంది ఈ శిష్యులను అజ్ఞానులని అంటారు. ఈ శిష్యులు ప్రపంచంలోనే అత్యుత్తమ బైబిల్ పాఠశాలలో మూడు సంవత్సరాలు చదువుకున్నారని మీకు తెలుసా? యేసు ఒక్కరే అధ్యాపకుడిగా ఉన్న ఆ విద్యాలయానికి సాటి రాగల విద్యాలయం భూమి మీద మరొకటి లేదు. ఆయనే వారికి బోధిస్తూ, ఉపదేశిస్తూ, వారితో పాటు కూర్చునేవారు.

ఒకప్పుడు విశ్వవిద్యాలయం అంటే ఒక దుంగకు ఒక చివర మార్క్ హాప్కిన్స్, మరో చివర ఒక బాలుడు ఉండేవారు. బైబిల్ పాఠశాల అంటే మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మరియు ఇష్టపూర్వక విద్యార్థి. శిష్యులు ప్రపంచంలోనే అత్యుత్తమ బైబిల్ పాఠశాలకు వెళ్లారు. అయితే, వారు తమ అధ్యయన గది గోడకు ఫ్రేమ్ కట్టి పెట్టుకోగలిగే డిగ్రీని పొందలేదు, కానీ వారి అంతరంగంలో ఒక డిగ్రీని కలిగి ఉన్నారు. వారు జీవించి, మరణించి, తిరిగి జీవిస్తున్న మన ప్రభువైన క్రీస్తును ప్రేమించారు.

అది వాగ్దాన కాలం, అప్పుడు వారు ఇంకా ఏమీ పొందలేదు. వారికి కేవలం ఒక వాగ్దానం మాత్రమే చేయబడింది. ఆయన మరణించే వరకు మరియు ఆ తర్వాత కూడా, యేసు వారిలో నిరీక్షణను కలుగజేస్తూనే ఉన్నారు. వారికి ఒక నూతనమైన జీవం రాబోతోందని ఆయన వారికి చెబుతూ వచ్చారు. ఆ జీవం కవితాత్మకమైనదిగా, మానసికమైనదిగా, లేదా భౌతికమైనదిగా ఉండదు, కానీ అది పైనుండి వచ్చే ఒక ప్రేరేపణగా ఉంటుంది. అది వారికి అతీతమైన లోకం నుండి, వారి ఉనికి యొక్క పరిధిని దాటి, వారి ఆత్మ యొక్క అగాధంలోకి, పవిత్ర స్థలంలోకి వారి వద్దకు రావలసి ఉంటుంది. అక్కడ ఆయన నివసించి, వారికి బోధించి, వారిని నడిపిస్తూ, వారిని పవిత్రులుగా చేసి, వారికి శక్తిని ఇస్తారు. యేసు ఆద్యంతం అదే బోధించారు.

ఆయనకు సమయం దొరికినప్పుడల్లా, ప్రజలు ఆయన చుట్టూ ఉన్నప్పుడు మరియు పరిస్థితులు అనుకూలంగా ఉన్నప్పుడు, ఆయన వారికి ఈ విషయాలు చెప్పేవారు. వారు ఆయన భూలోక జీవితపు చివరి దశకు చేరుకుంటున్న కొద్దీ, ఆయన ఈ బోధనను మరింత తీవ్రతరం చేశారు. ఒక నూతనమైన మరియు శ్రేష్ఠమైన జీవం రాబోతోందని ఆయన వారికి చెప్పారు. అది ఆధ్యాత్మిక శక్తి యొక్క ప్రవాహం, ఒక ఉప్పెనలా ఉండబోతోంది. ఆ తర్వాత ఆయన వారిని విడిచి వెళ్ళిపోయారు.

తయారీ కాలం

రెండవ కాలం సన్నాహక కాలం. వాస్తవానికి, ఆయన వారితో నడుస్తున్నప్పుడు వారు కొంతవరకు సిద్ధపడుతూనే ఉన్నారు. ఆయన వెళ్ళిపోయిన తర్వాత, వారు సిద్ధపడటం ప్రారంభించారు. వారు తమ కార్యకలాపాలను ఆపేశారు. ఈ రోజుల్లో మనకేమైందో తెలుసా? మత ప్రపంచంలో నేను ఎప్పుడూ చూడనంతగా, లేదా బహుశా నేనే కానంతగా, మనం అత్యంత చురుకైన, ఆత్రుతతో నిండిన గుంపుగా ఉన్నాము. దీనిలోని భావన ఏమిటంటే, మీరు ఒక వలయంలో పరుగెత్తకపోతే, మిమ్మల్ని మీరే తలుచుకుంటూ ఉండకపోతే, మీరు దేవుణ్ణి మెప్పించడం లేదన్నమాట.

ప్రభువు, “మీరు సర్వలోకమునకు వెళ్లి ప్రతి సృష్టికి సువార్తను ప్రకటించుడి” అని చెప్పినప్పుడు, పేతురు ఒక్కసారిగా లేచి నిలబడి, బయటకు వెళ్తూ తన టోపీని పైకి ఎత్తుకున్నాడు. అతడు వెంటనే వెళ్ళబోతున్నాడు. అతడు బయటకు వెళ్లి ఏదైనా స్థాపించాలని లేదా ఏదైనా ప్రారంభించాలని ఆత్రుతగా ఉన్నాడు. కానీ ప్రభువు, “పేతురూ, మీరు పైనుండి శక్తిని పొందు వరకు యెరూషలేము పట్టణంలోనే ఉండండి” అని చెప్పాడు.

మన యువత విషయంలో మనం చేసే ఒక పెద్ద పొరపాటు ఏమిటంటే, వారు క్రీస్తును అంగీకరించిన వెంటనే, వారిని ఏదో ఒక క్రైస్తవ కార్యకలాపంలోకి దించడం. నా సహోదరులారా, మనం పునరుజ్జీవనం పొందిన వెంటనే ప్రభువు పని చేయడానికి సిద్ధంగా ఉండము. యాజకుడు యాజకునిగా జన్మించాడు, కానీ సేవ చేయడానికి ముందు అభిషేకం పొందవలసి ఉండేది. వారు అహరోను కుటుంబంలోని లేవీ గోత్రంలో జన్మించవలసి ఉండేది. వారు యాజకత్వంలో జన్మించవలసి ఉండేది, లేకపోతే వారు యాజకులుగా ఉండలేరు. అయితే, వారు అభిషేకం పొందే వరకు సేవ చేయలేదు. వారి చెవుల మీద, బొటనవేళ్ల మీద, కాలివేళ్ల మీద రక్తం పూయబడింది. ఆ తర్వాత ఆ రక్తం మీద పరిమళభరితమైన, మధురమైన నూనె పూయబడింది; అది పరిశుద్ధాత్మకు సూచనగా ఉండేది. అభిషేకం పొందిన తర్వాత, వారు పాత నిబంధన యాజకత్వంలో సేవ చేయడానికి వెళ్లారు.

కానీ ఒక యువకుడు పునరుజ్జీవనం పొందిన వెంటనే, మనం అతనికి కొన్ని కరపత్రాలు ఇచ్చి, “ఇక, బుడ్, బయలుదేరు” అని చెబుతాము. దాని ఫలితంగా క్రైస్తవ్యం అనుభవం లేనితనం అనే స్ఫూర్తిని సంతరించుకుంది. వీటన్ కాలేజీ మాజీ అధ్యక్షుడొకరు ఒకసారి క్రైస్తవ్యం అనుభవం లేనితనం అనే వ్యాధితో బాధపడుతోందని అనగా నేను విన్నాను. ఆయన చెప్పింది నిజమే, మనం ఖచ్చితంగా ఆ వ్యాధితో బాధపడుతున్నాము.

క్రైస్తవత్వం స్థాయి దిగజారి, దాని ఉన్నత నాణ్యత కనుమరుగైంది. మనం సీతాకోకచిలుకల వలె తేలికగా ఉన్నాము. దేవుని శిలల పైన మన విశాలమైన రెక్కలను విప్పార్చే గద్దలమని ఊహించుకుంటూ, మనం సూర్యరశ్మిలో ఎగురుతూ ఉంటాము. దానికి బదులుగా, మనం సీతాకోకచిలుకలం. పని చేయడానికి మనం సిద్ధంగా లేనప్పుడు, పని చేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాము.

మనం సుమారు ఆరు వారాల పాటు కార్యకలాపాలను నిలిపివేసి, దేవుడు మనకోసం ఏమి చేస్తాడో చూడటానికి ఆయన కోసం వేచి ఉంటే సంఘానికి మేలు జరుగుతుందని నేను చెప్పాను. కేవలం దేవుని కోసం వేచి ఉండండి. ఆదిమ సంఘం సరిగ్గా అదే చేసింది. వారు అసంపూర్తిగా ఉన్నవాటిని సరిచేసుకుని ఐక్యంగా ఉన్నారు.

“ఓ దేవా, మేము ఐక్యంగా ఉండేలా నీ పరిశుద్ధాత్మను మాపైకి పంపు” అని మనం ప్రార్థిస్తాము. అలా చేయడం కంటే “మూడు గుడ్డి ఎలుకల” కథను పునరావృతం చేయడం మేలు. దేవుడు అటువంటి ప్రార్థనను వినడు, ఎందుకంటే దానిలో అర్థం లేదు. శిష్యులను ఐక్యం చేయడానికి పరిశుద్ధాత్మ వారి మీదకు రాలేదు. శిష్యులు అప్పటికే “ఒకే మనస్సుతో, ఒకే చోట” ఐక్యంగా ఉన్నందువల్లనే పరిశుద్ధాత్మ వారి మీదకు వచ్చింది.

పండితులు మనకు చెప్పేదేమిటంటే, "ఏకతాటిపై ఉండటం" అనేది ఒక సంగీత పదం, దాని అర్థం సామరస్యం. తొలి క్రైస్తవులు అప్పటికే ఏకమై ఉన్నారు. వారు ఒకే చోట కలిసి ఉన్నప్పుడు ఒకరితో ఒకరు సామరస్యంగా ఉండేవారు.

కొందరితో ఉన్న సమస్య ఏమిటంటే, వారు ఇక్కడ ఉన్నారు కానీ అందరూ ఇక్కడ లేరు. వారి మనస్సు ఎక్కడెక్కడో తిరుగుతూ ఉంటుంది, కానీ వారు శరీరంతో ఇక్కడే ఉన్నారు. శిష్యులు ఒకేచోట కూడియుండిరి. దేవుడు ఒక మనిషిని ఒకేచోట సమకూర్చగలిగితే, ఆయనతో ఏమి చేయగలడో మనం ఇంకా చూడలేదని ఎవరో అన్నారు.

సాక్షాత్కార కాలం

అప్పుడు మూడవ దశ, అంటే గ్రహింపు దశ వచ్చింది. పరిశుద్ధాత్మ వారిపైకి హఠాత్తుగా దిగివచ్చాడు. అపొస్తలుల కార్యముల గ్రంథంలో “హఠాత్తుగా” అనే పదాన్ని నేను ఈ మధ్యనే గమనించాను. “అప్పుడు ఆకాశము నుండి సుడిగాలి వంటి ఒక ధ్వని హఠాత్తుగా వచ్చెను; అది వారు కూర్చుండియున్న ఇల్లంతయు నింపెను,” (Acts 2:2).

‘అకస్మాత్తుగా’ అనే ఆ పదం వల్ల నాకు నేనే నవ్వుకుంటాను. దేవుని ప్రజలు ‘అకస్మాత్తుగా’ అనే దానికి చాలా భయపడతారు. వారు ఎల్లప్పుడూ తమపై అన్నీ కొద్దికొద్దిగా, నెమ్మదిగా జరగాలని కోరుకుంటారు. దేవుడు చాలా జాగ్రత్తగా, నెమ్మదిగా, వారి ముఖాన్ని తీసివేయకుండా, వారిని ఇబ్బంది పెట్టకుండా, భయపెట్టకుండా చేస్తే, పరిశుద్ధాత్మతో నింపబడటానికి ప్రతి ఒక్కరూ సిద్ధంగా ఉంటారు. కానీ లేఖనం ఇలా చెబుతోంది, “అకస్మాత్తుగా వారు పరిశుద్ధాత్మతో నింపబడ్డారు.” అది ఇంకా ఇలా చెబుతోంది, “అకస్మాత్తుగా ఆ దేవదూతతో పరలోక సైన్య సమూహం ప్రత్యక్షమైంది.” దేవుడు ఒక అద్భుతమైన కార్యం చేసినప్పుడల్లా ఆ పదం కనిపిస్తుందని నేను అనుకుంటున్నాను. ఆయన దానిని అకస్మాత్తుగా చేసాడు.

మనకు దాని గురించి భయంగా ఉంది. మనం కృపలో ఎదగాలని కోరుకుంటాము, ఎందుకంటే సిగ్గుపడకుండా ఎదగవచ్చు. ఒకవేళ ప్రార్థన చేయమని పిలుపు వచ్చినప్పుడు, మీరు ప్రార్థన గదికి వెళ్లి, మోకాళ్లపై కూర్చుని సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుణ్ణి వెదికినప్పుడు, దేవుడు వచ్చి మిమ్మల్ని నింపినప్పుడు, మీరు లేచి మీ చేతి రుమాలు తీసుకుని మీ కళ్ళను తుడుచుకుని, “ఓదార్చువాడు వచ్చాడు, దేవునికి స్తోత్రం” అని అంటే, అది సిగ్గుచేటు. అది మీ ప్రతిష్టను కొద్దిగా తగ్గిస్తుంది. మీకు ఇలా అనిపిస్తుంది, “చూడండి, నేను ఒకప్పుడు బోర్డు ఛైర్మన్‌గా ఉండేవాడిని మరియు ఆదివారం పాఠశాల తరగతికి బోధించేవాడిని, ఇప్పుడు నేను అకస్మాత్తుగా ఆత్మతో నింపబడి, బహుశా కుప్పకూలి ఏడ్చినా లేదా ‘ప్రభువుకు స్తోత్రం’ అని చెప్పినా... అది చాలా భయంకరంగా ఉంటుంది.”

దాని ఫలితంగా మనం ఏళ్ల తరబడి ముందుకు సాగుతూ, మరణంతో జీవించడం నేర్చుకుంటాము. మనం ఒక ఆధ్యాత్మిక శవంతో జీవించడం నేర్చుకుంటాము. మన శ్వాస గడ్డకట్టినట్లుగా, మన చెంపలు పాలిపోయినట్లుగా, మన కాలివేళ్లు మంచుతో గడ్డకట్టినట్లుగా, ఆధ్యాత్మికత లేకుండా జీవించడం నేర్చుకుంటాము; అయినా కూడా మనం దానితో జీవించడం నేర్చుకుంటాము. అది సాధారణమని మనం ఊహించుకుంటాము. అది సాధారణమని నిరూపించడానికి మనం పుస్తకాలు రాస్తాము. అది అస్సలు సాధారణం కాదు. అది ఉపసాధారణం, అసాధారణం, సాధారణం కంటే తక్కువ. పరిశుద్ధాత్మ మనపై లేడు, అదే మన సమస్య.

ఆ గ్రహింపు సమయం అకస్మాత్తుగా వచ్చింది, మరియు తండ్రి తన వాగ్దానాన్ని నెరవేర్చారు, అంచనాలు పూర్తిగా మరియు అంతకంటే ఎక్కువగా నెరవేరాయి. ఈ విషయాన్ని ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకోండి: దేవుడు చెప్పగలిగే దేనికైనా మించి ఆయన ఎల్లప్పుడూ గొప్పవాడు, ఎందుకంటే దేవుణ్ణి మరియు ఆయన చేయగలవాటిని వ్యక్తపరచడానికి మాటలు సరిపోవు. దేవుడు చేసిన ఏ వాగ్దానమైనా, ఆయనే నెరవేర్చాలి. దానికి కారణం, దేవుడు ఎంత గొప్పవాడంటే, ఆయన హృదయం ఎంత దయగలదంటే మరియు ఆయన కోరిక ఎంత తీవ్రమైనదంటే, దాన్ని భాష వ్యక్తపరచలేదు. గ్రీకు భాష కాదు, ఆంగ్ల భాష కాదు, ఏ భాష కూడా దేవుణ్ణి వ్యక్తపరచలేదు. అది వ్యక్తపరచజాలదు. ఒకవేళ భాష దేవుణ్ణి తనలో ఇముడ్చుకోగలిగితే, అప్పుడు భాష దేవునికి సమానమవుతుంది.

కాబట్టి, దేవుడు భాష కన్నా గొప్పవాడు అయినట్లే, బైబిల్లో ఆయన చెప్పే ప్రతి మాటను ఆయన చెప్పినదానికంటే కొంచెం గొప్పదిగా అర్థం చేసుకోవాలి. వారు శక్తిని పొందుతారని దేవుడు వారికి వాగ్దానం చేశాడు; ఆ శక్తి పరలోకం నుండి వచ్చే ఒక తేజస్సులా వారిపైకి దిగివస్తుంది; అది వారి ఆత్మల గడపను దాటి వారి ప్రాణ లోతుల్లోకి ప్రవేశించి అక్కడ శాశ్వతంగా నివసిస్తుంది, మరియు వారిలో పనిచేసి, వారిని నడిపించి, పవిత్రపరిచి, ఉపదేశించి, బోధిస్తుంది. నెరవేర్పులు వాగ్దానం కన్నా గొప్పవిగా ఉంటాయని మనం విశ్వసించాలి, ఎందుకంటే దేవుని నెరవేర్పు మరియు వాగ్దానం కేవలం మాటలే.

నేను న్యూయార్క్ రాష్ట్రంలో ఒక సమావేశంలో ఉన్నప్పుడు, ప్రేక్షకులలో ఒక అందమైన ఇటాలియన్ మహిళ ఉన్నారు. నేను పాత నిబంధనలోని ఈ వచనం నుండి ప్రసంగించాను, “ఎవడైనను, నీ ప్రజలైన ఇశ్రాయేలీయులందరూ చేయు ప్రార్థనయు విన్నపమును ఏలయనగా, ప్రతివాడు తన హృదయమునకు కలిగిన తెగులును ఎరిగి, ఈ మందిరము వైపు తన చేతులు చాపును.” (1 Kings 8:38). నేను “మనుష్యుని హృదయమునకు కలిగిన తెగులు” అనే అంశంపై ప్రసంగించాను. విమోచన ఉందని, మన హృదయమునకు కలిగిన తెగులు నుండి మనలను విడిపించడానికి “గిలాదులో ఒక లేపనము” ఉందని, మరియు “దావీదు వంశములో తెరవబడిన ఒక ఊట” ఉందని నేను వారికి చెప్పాను. ఆమె, మరికొందరితో కలిసి బలిపీఠం వద్దకు దిగివచ్చింది.

అకస్మాత్తుగా, ఆమె ఒక్కసారిగా లేచి నిలబడింది; అందులో ఏ అనాగరికత, ఏ అసంబద్ధమైన చేష్టలూ లేవు. అది దేవుడే. ఆమె ఆ అందమైన నల్లని ముఖం అక్షరాలా ప్రకాశించింది, ఆమె అటూ ఇటూ తిరుగుతూ, “ఓహ్, ఇది నాకు కూడా జరగగలదని నేను అనుకోలేదు. ఇది నాకు కూడా జరగగలదని నేను అనుకోలేదు,” అని చెప్పుకుంది.

ఆమె తనకంటే పెద్దవాడైన ఒక వ్యక్తి వైపు పరుగెత్తుకెళ్లి, అతని చుట్టూ చేతులు వేసి గట్టిగా కౌగిలించుకుంది. వాళ్లిద్దరూ కాసేపు మాట్లాడుకున్నారు, ఆ తర్వాత ఆమె కన్నీళ్లతో, చిరునవ్వులతో ముఖం తిప్పుకుంది. అతను ఆమె మామగారని నాకు తర్వాత తెలిసింది. వాళ్లిద్దరి మధ్య చిన్న వాగ్వాదం జరిగింది, ఆమె కేవలం అతన్ని కౌగిలించుకుని రాజీ పడింది, ఇది పూర్తిగా సాధారణమైన మరియు సరైన విషయం.

అదే నెరవేర్పు. ఆమె దానిని గ్రంథంలో చదివింది, ప్రసంగించగా విన్నది; కానీ ఆమెకు జరిగినది ఆమె కలలు కన్న దేనికంటే కూడా ఎంతో గొప్పది, అది జరుగుతోందని ఆమె నమ్మలేకపోయింది, కానీ అది ఖచ్చితంగా జరిగింది.

నేను ఈ సానుకూల ప్రబోధకులలో ఒకడిని కాను. ఒక ప్రబోధకుడు సానుకూలంగా ఉండాలి, మంచి విషయాలను నొక్కిచెబుతూ, ప్రతికూలతను తగ్గించి చూపాలి. లైట్ బల్బును ఎలా బిగించాలో తెలిసిన ప్రతి ఒక్కరికీ ఎలక్ట్రిక్ సర్క్యూట్‌లో రెండు ధ్రువాలు ఉంటాయని తెలుసు. పాజిటివ్ మరియు నెగటివ్, మరియు మీరు ఒకదానిపై లైట్ వెలగనివ్వలేరు. రెండూ అవసరం. డాలర్‌కు రెండు వైపులా ఉంటాయని అందరికీ తెలుసు. దాన్ని సగానికి విభజిస్తే, ఏ దుకాణం కూడా ఎక్కడా దాన్ని తీసుకోదు. రెండు వైపులా ఉండాలి, పాజిటివ్ మరియు నెగటివ్. ప్రతికూలత తప్పక ఉండాలి, మీరు కొన్ని విషయాలను వదిలించుకోవాలి.

అధ్యయన గదిలో మోకాళ్లపై కూర్చున్నప్పుడు కంటే, మోకాలిపై టీ కప్పును సమతుల్యం చేసుకుని నిలబడినప్పుడు మరింత మామూలుగా కనిపించే, మృదువైన చేతులున్న, కేకులు తినే ఈ పాస్టర్ల పట్ల నాకు ఎప్పుడూ ఏమాత్రం గౌరవం లేదు. నాకైతే అది ఎప్పుడూ అర్థం కాలేదు, కానీ వారు బ్రతికి ఉన్నంత కాలం ఏ శత్రువునూ సంపాదించుకోకూడదని ఆశిస్తూ, ఎంతో మృదువుగా, తీయగా తిరుగుతుంటారు. సహోదరా, ఒక వ్యక్తి తాను సంపాదించుకున్న శత్రువులను బట్టి, అలాగే తాను సంపాదించుకున్న స్నేహితులను బట్టి కూడా గుర్తింపు పొందుతాడు. దేవుని స్నేహితులు నా స్నేహితులుగా ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నాను, మరియు దేవుని శత్రువులు నా స్నేహితులా కాదా అనే విషయంలో నేను అంతగా పట్టింపులు పెట్టుకోను. దేవునికి శత్రువులైన వారితో నేను స్నేహం చేయాలనుకోవడం లేదు.

కొన్నిసార్లు, సరైనవి కావని నేను నమ్మే విషయాలను నేను గట్టిగా విమర్శించవలసి వస్తుంది. అది దేవుని ప్రజలకు ఆటంకం కలిగిస్తే తప్ప నేను అలా చేయను. దేవుని ప్రజలకు ఆటంకం కలిగించే ఏ విషయమైనా నా బాధ్యతే, కాబట్టి, “అది నీకు సంబంధం లేదు” అని అనవద్దు. దానిని నా బాధ్యతగా స్వీకరించడానికే దేవుడు నన్ను అభిషేకించాడు.

నా జీవితాంతం నేను ఒక తప్పుడు వాదనను వింటూ వచ్చాను. దానిని ఈ విధంగా చెబుతారు: తండ్రి చేసిన ఈ వాగ్దానం వల్ల వ్యక్తిగత క్రైస్తవునికి ఎలాంటి ప్రభావం ఉండదు. ఇది సంఘానికి ఒక్కసారే జరిగింది, ఇక పునరావృతం కాకూడదు. క్రీస్తు జననం ఒక్కసారే జరిగి, పునరావృతం కానట్లే. క్రీస్తు మరణం ఒక్కసారే జరిగి, పునరావృతం కానట్లే. క్రీస్తు పునరుత్థానం ఒక్కసారే జరిగి, పునరావృతం కానట్లే. కాబట్టి, పెంతెకోస్తు ఒక్కసారే జరిగింది, అది జరిగిందన్న విషయంతో సంఘానికి ఇక ఏ చింతా లేదు. అందుకే వారు మనలను పక్కకు నెట్టేయడానికి ప్రయత్నిస్తారు.

నేను ఇప్పుడు కొన్ని ప్రశ్నలు అడగబోతున్నాను, ఇక మీరు మీ ప్రసంగాన్ని మీరే చేసుకోండి. దాని గురించి మీ సొంత నిర్ణయం మీరే తీసుకుని ఉంటారు. నేను మిమ్మల్ని సుమారు ఆరు ప్రశ్నలు అడగాలనుకుంటున్నాను, మీరు వాటికి సమాధానం ఇవ్వండి.

మొదటి ప్రశ్న ఏమిటంటే, తండ్రి చేసిన వాగ్దానం మొదటి శతాబ్దపు క్రైస్తవులకు మాత్రమేనా? రాబోయే తండ్రి యొక్క ఈ వాగ్దానం మొదటి శతాబ్దపు క్రైస్తవులకు మాత్రమేనా? లేదా, అది రెండవ, మూడవ మరియు నాల్గవ శతాబ్దాలకు కూడా కొనసాగిందా?

నా ప్రారంభ వేదాంత విద్య స్కోఫీల్డ్ బైబిల్ నుండి వచ్చింది. "అంత్య దినములలో నేను సమస్త శరీరం మీద నా ఆత్మను కుమ్మరించెదను" అని యోవేలు చెప్పినప్పుడు, అతను మనసులో ఉంచుకున్న కాలం పెంతెకోస్తుతో ప్రారంభమై క్రీస్తు తిరిగి వచ్చేవరకు కొనసాగుతుందని స్కోఫీల్డ్ అంటారు. యోవేలు గ్రంథంలోని ఆ వాక్యభాగం చురుకుగా, ప్రభావవంతంగా మరియు మీకు, నాకు వర్తించే విధంగా ఉన్న అంత్య దినముల కాలంలో మనం జీవిస్తున్నాము.

నేను డాక్టర్ స్కోఫీల్డ్‌ను ఉదహరిస్తున్నాను, ఎందుకంటే ఆయన ఆత్మతో నిండిన జీవితానికి అనుకూలంగా లేరని తరచుగా చెబుతుంటారు, కానీ ఆయన ఒక నిజాయితీపరుడు మరియు ఇలా అన్నారు, “దేవుడు సమస్త శరీరం మీద తన ఆత్మను కుమ్మరించబోయే ఆ కడపటి రోజులలో మనం ఇప్పుడు జీవిస్తున్నాము.” ఆయన నమ్మినది అదే.

డాక్టర్ ఆర్. ఎ. టోరీ ఇలా అన్నారు, “పేతురు ‘ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును విశ్వసించి, మీకును, మీ పిల్లలకును, దూరముగా ఉన్నవారందరికిని వాగ్దానము చేయబడిన ఆత్మయొక్క వరమును పొందుడి’ అని చెప్పినప్పుడు, అది కేవలం ఆ మొదటి తరానికి మాత్రమే కాదు. మీకును, మీ పిల్లలకును, దూరముగా ఉన్నవారందరికిని”

అది మొదటి ప్రశ్న. ఇప్పుడు నువ్వే దాన్ని తేల్చుకో, సోదరా. నేను నిన్ను ఏదైనా నమ్మించాలని ప్రయత్నిస్తే నువ్వు వెళ్ళిపోతావు, మరియు నాకంటే బాగా వాదించగల వ్యక్తి నీకు ఎదురైతే, అతను దానికి వ్యతిరేకమైనదాన్ని నిన్ను నమ్మేలా చేస్తాడు. అందుకే నేను ఆత్మ సాక్ష్యాన్ని నమ్ముతాను. ఒక వ్యక్తి తాను పరిశుద్ధాత్మతో నింపబడ్డానని వాదించి నమ్మించగలిగితే, అతడు నింపబడకుండా వాదించి ఓడించే మరో వ్యక్తిని కలుస్తాడు. ఒక యువకుడు తాను పునరుజ్జీవనం పొందానని వాదించి నమ్మేలా చేయగలిగితే, అతడు దాని నుండి అతడిని బయటకు తీసుకువచ్చే వ్యక్తిని కలుస్తాడు. కాబట్టి, నేను ఎవరితోనూ వాదించను. లోక పాపమును తీసివేయు దేవుని గొఱ్ఱెపిల్లను నేను చూపిస్తాను, ఆ తర్వాత దేవుడు మరియు ఆ వ్యక్తి వారి వారి దారిలో ఉంటారు. అప్పుడు, నేను చనిపోయినా లేదా వోక్స్‌వ్యాగన్ కారు కిందపడినా, అతనికి తండ్రి వాగ్దానం ఉంటుంది. అది నిజమో కాదో తెలుసుకోవడానికి అతను నా దగ్గరకు తిరిగి రావలసిన అవసరం ఉండదు.

రెండవ ప్రశ్న, మొదటి శతాబ్దపు క్రైస్తవుల నూతన జననం నా నూతన జననాన్ని అనవసరం చేస్తుందా?

మనం తిరిగి జన్మించాలని, ఆత్మతో నింపబడాలని ప్రభువు చెప్పారు. ఇప్పుడు వీళ్ళు వచ్చి, దాని అర్థం వాళ్ళు తమ కాలంలో ఆత్మతో నింపబడాల్సిందని చెబుతున్నారు. సరే, వాళ్ళు ఆత్మతో నింపబడ్డారన్నది నిజమే. కానీ నేను ఆ మొదటి శతాబ్దానికి కొన్ని వందల సంవత్సరాలు ఆలస్యంగా పుట్టాను. ఇప్పుడు నేను దిక్కుతోచని స్థితిలో, ఒక తీగకు వేలాడుతూ ఉన్నాను. నేను గనక అప్పుడు జీవించి ఉండకపోతే, నా పని అయిపోయినట్లే, నాకు ఏమాత్రం నిరీక్షణ లేదు.

నేను అలాంటి బోధను వినను. పేతురు పునరుజ్జీవనం పొందడం నాకు సరిపోతుందా? పేతురు ఆత్మతో నింపబడ్డాడు, అలాగైతే పేతురు ఆత్మతో నింపబడటం నాకు సరిపోతుందా?

క్రీ.శ. 30లో పేతురు తిన్న అల్పాహారం ఈ రోజు నాకు పోషణనిస్తుందా? క్రీ.శ. 30లో పేతురు తన అల్పాహారం తిని పోషణ పొందాడు. నేను ఇప్పుడు జీవిస్తున్నాను, నేను నా అల్పాహారం తీసుకోవాలి. నేను ఇప్పుడు పోషణ పొందాలంటే, ఇప్పుడు తినాలి. పేతురు తిరిగి జన్మించడం ఈ రోజు నాకు సహాయం చేయదు. అప్పుడు అతను తిరిగి జన్మించినట్లే, నేను ఇప్పుడు తిరిగి జన్మించాలి. ఆ రోజు పేతురు నింపబడటం ఇప్పుడు నాకు సహాయం చేయదు; అప్పుడు అతను నింపబడినట్లే, నేను ఇప్పుడు నింపబడాలి. దానికి మరియు ఆత్మ కుమ్మరింపునకు మధ్య ఏమైనా తేడా ఉందా?

ఇంకొక ప్రశ్న, యెరూషలేములోని సంఘం పరిశుద్ధాత్మతో నింపబడటం టొరంటోలోని సంఘానికి ఏ సంబంధం? కొన్నిసార్లు నాకు అనిపిస్తుంది, ప్రభువు ప్రజల తలలను ఎవరో ఒకరు సున్నితంగా నిమరాలి. వారికి చాలా వింత ఆలోచనలు వస్తాయి. వారి తలను ఊపి, దాన్ని పని చేయించడానికి వారికి ఏదో ఒకటి అవసరం. మొదటి శతాబ్దంలో అక్కడి సంఘం ఆత్మతో నింపబడటం వలన, ఇప్పుడున్న సంఘం నింపబడవలసిన అవసరం లేదనేది వారి ఆలోచన.

మీరు ఎంత తెలివితక్కువగా ప్రవర్తించగలరు? మనలో ఎవ్వరూ మొదటి శతాబ్దంలో జీవించలేదు. నేను జీవించలేదు. నాకు తెలిసిన వారిలో ఇక్కడ ఎవరూ జీవించలేదు. మన ముత్తాతల మదిలో కూడా మనం ఇంకా లేము. మీలో కొందరు మీ వంశం గురించి చాలా గర్వపడతారు. లండన్‌లోని హౌస్ ఆఫ్ లార్డ్స్‌లో ఆ సహోదరుడు అన్నట్లుగా, “ఆ కాలంలో మీరు బ్రిటనీ అడవులలో ఓక్ గింజలు తింటూ ఉండేవారు.” నా పూర్వీకులు ఎక్కడ ఉన్నారో నాకు తెలియదు, బహుశా జర్మనీలోని దట్టమైన అడవులలో ఎక్కడో వేళ్ళు పాతుకుంటూ ఉన్నారేమో. కానీ దానికి చాలా కాలం వెనుక, పరిశుద్ధాత్మ సంఘం మీదకు దిగివచ్చిన గడియ ఉంది. మొదటి వంద సంవత్సరాలలో, సంఘం అగ్నిజ్వాలలా ప్రపంచానికి సువార్తను ప్రకటించడానికి బయలుదేరింది.

పెంతెకోస్తు దినాన వారు పొందిన దానినే మనం కూడా మారుమనస్సు పొందినప్పుడు పొందుతామని వారు పట్టుబడతారు. నేను మిమ్మల్ని అడగాలనుకుంటున్నాను, మేడగదిలో పేతురు పొందిన దానిని, మారుమనస్సు పొందినప్పుడు పొందిన వారిని మీరు ఎప్పుడైనా చూశారా? మీరు అలాంటి వారిని ఎప్పుడైనా కలిశారా? మీకు అలాంటి వారు ఎవరైనా తెలుసా? మీరు మారుమనస్సు పొందినప్పుడు, పేతురు బోధించినప్పుడు ఆయనకు ఉన్న శక్తి మీకు ఉందా? తొలి సంఘంలోని సగటు క్రైస్తవునికి, ఈ రోజుల్లో మనకు లేనట్లుగా కనిపించేది ఏదైనా అప్పుడు లేదా? నా ఉద్దేశ్యంలో, వారికి అది ఉందని.

తండ్రి మరియు క్రీస్తు రేకెత్తించిన అంచనాలకు ఆధునిక మౌలికవాదం సంతృప్తికరమైన నెరవేర్పా? మన పరలోకపు తండ్రి తన పిల్లల మీదకు పరిశుద్ధాత్మ వరము వస్తుందని వాగ్దానం చేశారు. మనకు ఆత్మ ఉంటుందని, ఆయన వస్తారని యేసు వాగ్దానం చేశారు. ఆయన క్రీస్తుకు సంబంధించిన విషయాలను తీసుకుని మనకు తెలియజేస్తారు. ఆయన అన్ని విషయాలను మనకు జ్ఞాపకానికి తెస్తారు. ఆత్మ వచ్చినప్పుడు మనకు శక్తి ఉంటుంది. ఆయన ఇవన్నీ వాగ్దానం చేశారు, కానీ నా చుట్టూ చల్లారిపోయిన, నిర్జీవమైన, ఎండిపోయిన మౌలికవాదం కనిపిస్తోంది. గ్రంథానుసారవాదం ఎండిపోవడానికి వేలాడుతోంది. అప్పుడు, వారి వద్ద ఉన్నది అప్పట్లో వారి వద్ద ఉన్నదే అని నేను నమ్మాలని వారు కోరుకుంటారు. నేను దాన్ని నమ్మలేను. అప్పటి ఆ క్రైస్తవులతో పోలిస్తే ఇప్పటి మన క్రైస్తవులం పనికిరాని వాళ్ళం.

అయితే, మీరు ఇప్పుడు అనుభవిస్తున్నది మన ప్రభువు తన ప్రజలకు వాగ్దానం చేసినదేనని మీ హృదయం వ్యక్తిగతంగా సాక్ష్యమిస్తుందా? ఆత్మ పరిపూర్ణత గురించిన ఆ అద్భుతమైన చిత్రాన్ని గీసినప్పుడు దేవుడు ఉద్దేశించినదంతా, ఇప్పుడు మీకు ఉన్నదేనని మీ హృదయం సాక్ష్యమిస్తుందా? లేదా, సంఘానికి ఇంతకంటే ఎక్కువ ఏమైనా ఉందా?

ఇప్పుడు ఎవరో ఒక ప్రశ్న అడగాలనుకుంటున్నారు. “మాకు ఈ టోజర్ అనే వ్యక్తి తెలియదు. ఇతను ఎవరు? ఇది పెంతెకోస్తలిజమా? ఇతను అన్యభాషలలో బోధిస్తున్నాడా?” కాదు, అస్సలు కాదు. అది కేవలం క్రిస్టియన్ అండ్ మిషనరీ అలయన్స్ ఎల్లప్పుడూ విశ్వసించినది మాత్రమే. అది డాక్టర్ ఆర్. ఎ. టోరీ విశ్వసించినది మాత్రమే. అది బిల్లీ సండే విశ్వసించినది. అది బిల్లీ గ్రాహం విశ్వసించేది, అయినప్పటికీ బిల్లీ పాపులకు బోధించడానికి దేవుడిచ్చిన వరం పొందాడు. అతను ఈ విషయంలో ఎక్కువగా జోక్యం చేసుకోడు, ఎందుకంటే అతని వరం భిన్నమైనది మరియు అతను నేరుగా పాపులకే బోధిస్తాడు. అది డి. ఎల్. మూడీ విశ్వసించినది.

సంవత్సరాల క్రితం చికాగో నగరపు దక్షిణ భాగంలో ఒక చిన్న ఇల్లు ఉండేది. ఆ ఇంట్లో మదర్ కుక్ అనే పేరుగల, పరిశుద్ధాత్మతో నిండిన ఒక వృద్ధురాలు నివసించేది. ఆ నగరంలో ఒక యువకుడు రక్షణ పొందాడు, అతను మంచి సేల్స్‌మ్యాన్ అయ్యేవాడు. అతను చాలా తీరిక లేకుండా ఉండేవాడు. అతనికి గుండ్రంగా తిరగడం అంటే చాలా ఇష్టం. అతను ఎక్కడికి వెళ్లినా గుండ్రంగానే తిరిగేవాడు. అతని పేరు డ్వైట్ లైమన్ మూడీ. ఒకరోజు మదర్ కుక్ డ్వైట్‌ను చూసి, “కుమారుడా, నువ్వు ఎప్పుడైనా మా ఇంటికి వస్తే బాగుంటుంది. నేను నీతో మాట్లాడాలనుకుంటున్నాను,” అని అంది.

మూడీ ఆమె ఇంటికి వెళ్ళాడు. ఆమె అతన్ని ఒక కుర్చీలో కూర్చోబెట్టి ఇలా అంది, “డ్వైట్, నువ్వు ఇంత అద్భుతంగా రక్షించబడటం చూడటం చాలా ఆనందంగా ఉంది. నువ్వు ఇంత ఉత్సాహంగా ఉండటం చూడటం చాలా అద్భుతంగా ఉంది. కానీ నీకు ఏమి అవసరమో నీకు తెలుసా? నీకు పరిశుద్ధాత్మతో అభిషేకం అవసరం.”

“అవును,” అన్నాడు మూడీ. “దేవుడు నా కోసం ఉంచినదంతా నాకు కావాలి.”

“సరే,” అంది ఆమె, “కిందకు దిగు.” అతను లినోలియం మీదకు దిగాడు, వాళ్ళు కాసేపు ప్రార్థించారు. ఆమె, “ఓ దేవా, ఈ యువకుడిని నింపు,” అని ప్రార్థించింది. మూడీ అక్కడే ప్రాణాలు విడిచాడు, తన హృదయాన్ని తెరిచాడు, తన ఖాళీ పాత్రను ప్రభువుకు అర్పించాడు, విశ్వాసంతో ఆ వాగ్దానాన్ని స్వీకరించాడు, కానీ ఏమీ జరగలేదు.

కొన్ని రోజుల తరువాత, ఆయన ఫిలడెల్ఫియాలో ఉన్నాడు. ఆయన ఇలా అన్నాడు, “నేను వీధిలో నడుస్తుండగా, ఆ వంటగదిలో దేవుడు నాకు చేసిన వాగ్దానాన్ని అకస్మాత్తుగా నెరవేర్చాడు.” మరియు ఆయన మీదకు నూనె కొమ్ము దిగివచ్చింది, పరిశుద్ధాత్మ ఆయన మీదకు వచ్చాడు. ఆయన ఒక సందులోకి పాకుతూ వెళ్లి, తన చెయ్యి పైకెత్తి, “ఓ దేవా, నీ శక్తిని ఆపు, లేకపోతే నేను చనిపోతాను” అని ప్రార్థించానని చెప్పాడు. అప్పుడు ఆయన ఇలా అన్నాడు, “నేను అక్కడి నుండి బయటకు వెళ్లి, అవే ప్రసంగాలను, అవే వాక్యాలతో బోధిస్తూనే ఉన్నాను, కానీ ఇప్పుడు ఎంత తేడా ఉందో!” పరిశుద్ధాత్మ వచ్చాడు. ఇప్పుడు, పరిశుద్ధాత్మ అక్కడ ఉన్నాడు. ఆయన అతనికి తిరిగి జన్మనిచ్చాడు. “క్రీస్తు ఆత్మ లేనివాడు ఆయనకు చెందినవాడు కాడు.”

పరిశుద్ధాత్మ నన్ను పునరుజ్జీవింపజేయుట ఒక విషయం, మరియు నా తల మీద తైలపు కొమ్ము కుమ్మరించబడుట పూర్తిగా వేరొక విషయం. నేను దీని గురించి ఎంతో అధికారంతో మాట్లాడగలుగుతున్నానంటే, నేను దానిని అనుభవించాను మరియు నేను దేని గురించి బోధిస్తున్నానో నాకు తెలుసు. నేను దీనిని ఏ విద్యాలయంలోనూ నేర్చుకోలేదు. పరిశుద్ధాత్మ దీనిని చేసింది. దేవుడు దీనిని చేశాడు, కాబట్టి నేను దీనిని మీకు ఇస్తున్నాను.

మీరు ఈ విషయాలను ధ్యానించండి. మిమ్మల్ని దేనిలోనైనా బలవంతంగా ఇరికించడానికి ప్రయత్నించడంలో ప్రయోజనం లేదు. మీరు దేవుని పేద పిల్లలను బలవంతం చేసినప్పుడు, దాని ఫలితంగా మనకు పరిశుద్ధులకు బదులుగా అనేక వింతైన వికృత రూపాలు లభిస్తాయి. నేను అలా చేయాలనుకోవడం లేదు. మీరు కొంత సమయం కేటాయించి, లేఖనాలను శోధించి, ఈ విషయాలు నిజమో కాదో చూడాలని నేను కోరుకుంటున్నాను.

కొందరు అవి నిజం కాదని అంటారు. నేను చేస్తున్నదంతా ప్రజలను గందరగోళానికి గురిచేయడమేనని కొందరు అంటారు. నేను ఒక పత్రిక కోసం పరిశుద్ధాత్మ గురించి వరుస వ్యాసాలు రాశాను, అప్పటి నుండి ఒక వ్యక్తి నా వెంట పడుతున్నాడు. నేను పరిశుద్ధులను గందరగోళానికి గురిచేస్తున్నానని చూపిస్తూ అతను నా గురించి కొన్ని విషయాలు ప్రచురించాడు.

నేను అతనికి ఒక లేఖ రాసి, “నా ప్రియ సహోదరా, ప్రభువు ప్రజలు తాము పరిశుద్ధాత్మను పొందలేమని నిరూపించుకోవడానికి ఎంత ఆత్రుతగా ఉన్నారో, వారు అంత ఆత్రుతగా పరిశుద్ధాత్మను పొందడానికి కూడా ఉంటే, సంఘం పూర్తిగా భిన్నమైన సంఘంగా ఉండేది” అని చెప్పాను. అతను దానిని కూడా ప్రచురించాడు. కానీ, అది నిజం.

మీరు ఒత్తిడి చేసినప్పుడు మన బాప్టిస్ట్ సహోదరులు నమ్మని విషయాన్ని నేను బోధించడం లేదు. మెథడిస్ట్ సహోదరులు నమ్మని విషయాన్ని నేను బోధించడం లేదు. సాల్వేషన్ ఆర్మీ బోధించని విషయాన్ని నేను బోధించడం లేదు. మన ప్యూరిటన్ పితరులు నమ్మని విషయాన్ని నేను బోధించడం లేదు. అందువల్ల, నేను క్షమాపణ చెప్పను.

సమయాన్ని కేటాయించుకొని లేఖనాలను శోధించండి. సంఘం మరియు సంఘంలోని వ్యక్తులు సంతోషకరమైన, ఆత్మతో నిండిన జీవితాన్ని గడపాలని లేఖనాలు మిమ్మల్ని ఒప్పించకపోతే, నా మాట వినవద్దు. ఎందుకంటే, నేను ఐదు గంటలపాటు ఏకధాటిగా ప్రసంగించినా, బైబిల్లో ఉన్న సత్యానికి అనుగుణంగా బోధించకపోతే, నేను ఎంత వాక్చాతుర్యం ప్రదర్శించడానికి ప్రయత్నించినా అది తప్పే అవుతుంది. ప్రార్థించండి, లోబడండి, విశ్వసించండి, విధేయత చూపండి, అప్పుడు రాబోయే వారాలలో దేవుడు మీ కోసం ఏమి చేస్తాడో చూడండి.

↑ పైకి తిరిగి వెళ్లండి