ఇక మానవరూపవాదుల విషయానికి వస్తే, వారు అన్యాయంగా మరియు నిష్కారణంగా ఖండించబడ్డారని నేను భావిస్తున్నాను. ఎందుకంటే ప్రవక్తలు దేవుడు ఒక సింహాసనంపై ఆసీనుడై ఉన్నట్లు వర్ణిస్తారు. అవివేకులు ఇది విన్నప్పుడు, వారి ఆలోచనలలో వెంటనే అద్భుతంగా అలంకరించబడిన బంగారు సింహాసనం మొదలైనవి మెదులుతాయి. అయితే పరలోకంలో అటువంటి భౌతిక సింహాసనం ఉండదని వారికి ఎల్లప్పుడూ తెలిసి ఉండాలి. అందుకే యెషయా, "దేవుడు సింహాసనం మీద ఆసీనుడై ఉండగా అతడు చూచెను; ఆయన వస్త్రధారణ దేవాలయమంతయు నిండియుండెను" అని చెప్పాడు (యెషయా 6:1). అయితే, దేవుడు సంపూర్ణంగా గానీ లేదా నిజమైన దర్శనం ద్వారా గానీ ఈ విధంగా వర్ణించబడటం లేదా కనబడటం సాధ్యం కాదు. కానీ అటువంటి రూపకాలు మరియు వర్ణనలు పరిశుద్ధాత్మకు ప్రీతికరమైనవి; మరియు దేవుని అటువంటి కార్యాలు మన ముందు ఉంచబడతాయి, వాటి ద్వారా మనం మన అవగాహనతో దేవుణ్ణి గ్రహించగలుగుతాము. "ఆయన ఆకాశమును భూమిని సృజించెను"; ఆయన తన కుమారుని పంపెను; ఆయన తన కుమారుని ద్వారా మాట్లాడును; ఆయన బాప్తిస్మమిచ్చును; ఆయన వాక్యము ద్వారా పాపములను క్షమించును అని చెప్పబడినప్పుడు కూడా అవే రూపకాలు. ఈ విషయాలను అర్థం చేసుకోనివాడు దేవుణ్ణి ఎన్నటికీ అర్థం చేసుకోలేడు. కానీ నేను ఇక్కడ ఇంకేమీ చెప్పను; ఎందుకంటే ఈ విషయాలను నేను ఇతరచోట్ల తరచుగా, సమృద్ధిగా చర్చించాను; అయినప్పటికీ, ఇక్కడ యూదులు తీవ్రంగా దాడి చేస్తున్న మోషే నిమిత్తం ప్రస్తుత సందర్భంలో వాటిని ప్రస్తావించడం అవసరమైంది, ఆ వివరణలోనే మనం దైవత్వంలోని బహువచన దైవిక వ్యక్తులను నిరూపిస్తున్నాము. ఇప్పుడు మనం పాఠ్యాంశాన్ని కొనసాగిద్దాం.
1:3. దేవుడు, వెలుగు కలుగుగాక అని చెప్పగా వెలుగు కలిగింది.
[III] మోషే, తాను "చీకటి" మరియు "అగాధం" అని కూడా పిలిచే ఆకాశ భూముల యొక్క స్థూలమైన రాశి వాక్యము ద్వారా చేయబడిందని, మరియు ఆ కార్యాన్ని "మొదటి రోజు" యొక్క కార్యంగా పరిగణించాలని ఇదివరకే చెప్పాడు. అయినప్పటికీ, "దేవుడు వెలుగు కలుగును గాక అని పలికెను" మొదలైన వ్యక్తీకరణను మోషే ఇప్పుడు మొదటిసారిగా ఉపయోగిస్తున్నాడు. ఇది నిజంగా ఒక అద్భుతమైన పదజాలం; దేవుడు మాట్లాడటం ద్వారా, అంతకుముందు ఉనికిలో లేని దానికి ఉనికిని కలుగజేస్తాడనే విషయం ఆకాశం క్రింద ఉన్న ఏ ఇతర భాషా రచయితకూ తెలియనిది. కాబట్టి ఇక్కడ మోషే, దేవుడు తన కార్యాలను నెరవేర్చడానికి ఉపయోగించిన మాధ్యమాన్ని మరియు సాధనాన్ని, అంటే వాక్యమును, మన ముందు ఉంచుతున్నాడు.
అయితే, హెబ్రీ భాషలో 'అమార్' మరియు 'దబార్' అనే పదాల మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాన్ని మనం ఇక్కడ జాగ్రత్తగా గమనించాలి. మనం ప్రతి పదాన్ని 'చెప్పడం' లేదా 'మాట్లాడడం' అనే పదాలతో అనువదిస్తాము. కానీ, హెబ్రీ భాషలో ఈ వ్యత్యాసం ఉంది: 'అమార్' కేవలం మరియు సరిగ్గా ఉచ్చరించబడిన పదాన్ని మాత్రమే సూచిస్తుంది. కానీ 'దబార్' ఉచ్చరించబడిన వస్తువును లేదా పదార్థాన్ని కూడా సూచిస్తుంది. ప్రవక్తలు "ఇది ప్రభువు వాక్యము" అని చెప్పినప్పుడు, వారు 'అమార్' అని కాకుండా 'దబార్' అనే పదాన్ని ఉపయోగిస్తారు. ఈ రోజుకి కూడా, నూతన ఏరియన్లు, హెబ్రీ భాషతో పరిచయం లేని వారి కళ్ళను గుడ్డిగా చేస్తూ, ఆ పదం "సృష్టించబడిన ఒక వస్తువు"ను సూచిస్తుందని, మరియు ఆ విధంగానే క్రీస్తును వాక్యము అని పిలుస్తారని చెబుతారు. వాక్యము అనే పదాన్ని ఈ విధంగా భక్తిహీనంగా, అదే సమయంలో అజ్ఞానంతో వక్రీకరించడాన్ని గురించి, పాఠకులకు తగిన హెచ్చరిక మరియు ఉపదేశం ఇవ్వబడుతోంది. మోషే ఇక్కడ 'అమార్' అనే పదాన్ని ఉపయోగించాడని, అది కేవలం మరియు సరిగ్గా ఉచ్చరించబడిన పదాన్ని సూచిస్తుందని గుర్తుంచుకోవాలి; తద్వారా ఉచ్చరించబడిన పదం, దానిని ఉచ్చరించే వ్యక్తికి భిన్నమైనది; ఇక్కడ కూడా మాట్లాడే వ్యక్తికి మరియు మాట్లాడబడిన వస్తువుకు మధ్య వ్యత్యాసం ఉన్నట్లే.
అందువల్ల ఈ వాక్యం నుండి మనం ఇంతకు ముందే వ్యక్తుల బహువచనాన్ని నిరూపించాము; కాబట్టి ఇక్కడ కూడా వ్యక్తుల మధ్య స్పష్టమైన భేదం ఉంది; ఎందుకంటే, నేను అలా చెప్పుకోవాలనుకుంటే, సృష్టించేది మాట్లాడే దేవుడే అని ఇది ధృవీకరిస్తుంది; అయినప్పటికీ ఆయన ఏ పదార్థాన్నీ ఉపయోగించడు; కానీ తాను పలికిన ఒక్క మాటతో శూన్యం నుండి ఆకాశాలను, భూమిని సృష్టిస్తాడు.
ఇక్కడ సెయింట్ జాన్ సువార్తను పోల్చి చూడండి: "ఆదియందు వాక్యము ఉండెను."
అతను మోషేతో పూర్తిగా ఏకీభవిస్తున్నాడు. ప్రపంచం సృష్టించబడక ముందు ఏ సృష్టి కూడా లేదని అతను అంటున్నాడు. అయినప్పటికీ దేవుడు వాక్యాన్ని కలిగి ఉన్నాడు. మరి ఇది ఏమిటి?
వాక్యము మరియు అది ఏమి చేస్తుంది? మోషే చెప్పేది వినండి. ఆయన చెప్పినదేమనగా, వెలుగు అప్పటికి ఉనికిలో లేదు; కానీ చీకటి దాని శూన్య స్థితి నుండి ఆ అత్యుత్తమ సృష్టి అయిన వెలుగుగా మార్చబడింది. దేని ద్వారా? వాక్యము ద్వారా. కాబట్టి, "ఆదిలో" మరియు ప్రతి సృష్టికి ముందు వాక్యము ఉంది; మరియు అది ఎంత శక్తివంతమైనదంటే, శూన్యం నుండి సమస్తాన్ని సృష్టిస్తుంది. అందువల్ల, వాక్యము దేవుడై యుండియుండియు ఉన్నదై యున్న
ఇవి ఉన్నతమైన మర్మాలు, మరియు పరిశుద్ధాత్మ మనలను నడిపించడానికి ఇష్టపడినంత వరకు వాటిలోకి మరింత లోతుగా వెళ్లడం సురక్షితం కాదు. కాబట్టి ఇక్కడితో ఆపుదాం; పొగమంచు మరియు చీకటితో కప్పబడిన ఆకారం లేని ఆకాశం మరియు ఆకారం లేని భూమి, వాక్యము ద్వారా శూన్యం నుండి సృష్టించబడి నిలబడినప్పుడు, వెలుగు కూడా శూన్యం నుండి ప్రకాశించింది; మరియు వాక్యము ద్వారా చీకటి నుండి కూడా వెలుగు ప్రకాశించింది అనే జ్ఞానంతో సంతృప్తి చెందుదాం. సృష్టికర్త యొక్క మొదటి కార్యాన్ని పౌలు ఒక అద్భుతమైన కార్యం అని వర్ణిస్తాడు; "చీకటిలో నుండి వెలుగు ప్రకాశించుటకు ఆజ్ఞాపించిన దేవుడు," మొదలైనవి. దేవుని ఆజ్ఞే ఆ వెలుగును కలుగజేసిందని ఆయన అంటాడు. కాబట్టి, క్రీస్తు నిజంగా దేవుడని, ఆయన లోకం సృష్టించబడక ముందే అనాది నుండి తండ్రితో ఉన్నాడు; మరియు తండ్రి యొక్క జ్ఞానము మరియు వాక్యము అయిన ఆయన ద్వారానే తండ్రి సమస్తమును సృష్టించాడు అనే మన విశ్వాసాన్ని స్థిరపరచడానికి ఇది మనకు చాలు మరియు సరిపోతుంది. పౌలు తన వచనంలో దుష్టుల మార్పును ఒక నూతన సృష్టి యొక్క కార్యంగాను, మరియు వాక్యము ద్వారా కూడా చేయబడిన కార్యంగాను పేర్కొనడం కూడా గమనార్హం.
కానీ ఇక్కడ హేతువు అపవిత్రంగా అవివేకమైన ప్రశ్నలతో కాలక్షేపం చేస్తుంది. అది ఇలా వాదిస్తుంది, ఒకవేళ వాక్యము ఎప్పుడైనా ఉనికిలో ఉంటే, దేవుడు ఆ వాక్యము ద్వారా అంతకు ముందే ఆకాశమును భూమిని ఎందుకు సృష్టించలేదు? మరియు మరలా, దేవుడు మాట్లాడటం ప్రారంభించినప్పుడు ఆకాశము మరియు భూమి మొదట చేయబడ్డాయి కాబట్టి, సృష్టి జీవులు ఉనికిలోకి రావడం ప్రారంభించినప్పుడు వాక్యము కూడా మొదట ఉనికిలోకి వచ్చిందని దీని నుండి అనుసరిస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది, మొదలైనవి. కానీ ఈ అపవిత్రమైన ఆలోచనలను మన నుండి తరిమివేయాలి, ఎందుకంటే ఈ విషయాల గురించి మనం దేనినీ నిర్ధారించలేము లేదా సరిగ్గా ఆలోచించలేము. ఎందుకంటే సృష్టి యొక్క ఆ "ప్రారంభం"కు ఆవల నగ్నమైన మరియు దైవిక సారం తప్ప మరేమీ లేదు; నగ్నమైన దైవత్వం! మరియు ఎందుకంటే
దేవుడు గ్రహించలేనివాడు, ప్రపంచానికి ముందు ఉన్నది కూడా గ్రహించలేనిదే; ఎందుకంటే అది నగ్న దేవుడే తప్ప మరేమీ కాదు!
కాబట్టి, మనం "ఆది" గురించి మాత్రమే మాట్లాడటం సరైనదని నమ్ముతున్నాము, ఎందుకంటే మనం ఆదిని దాటి ముందుకు వెళ్ళలేము. కానీ యోహాను మరియు మోషే వాక్యము "ఆదిలో" మరియు ప్రతి సృష్టికి ముందే ఉందని ధృవీకరిస్తున్నారు కాబట్టి, ఆ వాక్యము ఎల్లప్పుడూ సృష్టికర్తలో మరియు దేవుని నగ్న సారంలో ఉందని తప్పనిసరిగా అనుసరిస్తుంది. అందువల్ల ఆయనే నిజమైన దేవుడు; అయినప్పటికీ, తండ్రి కంటాడు మరియు కుమారుడు కనబడతాడు. ఎందుకంటే, మాట్లాడిన దేవుడు మరియు పలకబడిన వాక్యము అని పేరు పెట్టడం ద్వారా మోషే ఈ వ్యత్యాసాన్ని స్థాపిస్తాడు. మరియు మోషే అలా చేయడం సరిపోయింది; ఎందుకంటే ఈ మర్మం యొక్క స్పష్టమైన వివరణ సరిగ్గా క్రొత్త నిబంధనకు మరియు తండ్రి ఒడిలో ఉన్న కుమారునికి చెందుతుంది. అందువల్ల క్రొత్త నిబంధనలో మనం పవిత్ర వ్యక్తులైన తండ్రి, కుమారుడు మరియు పరిశుద్ధాత్మ యొక్క అక్షరార్థ నామాలను వింటాము. ఇవి నిజానికి కొన్ని కీర్తనలలో మరియు ప్రవక్తల గ్రంథాలలో సూచించబడ్డాయి, కానీ అంత స్పష్టంగా వ్యక్తీకరించబడలేదు.
అగస్టీన్ ఈ పదాన్ని కొంత భిన్నంగా వివరిస్తాడు. ఎందుకంటే అతను "చెప్పాడు" అనే పదబంధాన్ని ఈ విధంగా వ్యాఖ్యానిస్తాడు. "చెప్పాడు;" అంటే, అది అనాది నుండి తండ్రి వాక్కు ద్వారా అలా నిర్వచించబడింది; అది దేవునిచే అలా నియమించబడింది. ఎందుకంటే కుమారుడు దేవుని మనస్సు, స్వరూపం మరియు జ్ఞానం. కానీ నిజమైన మరియు సరళమైన అర్థాన్ని నిలుపుకోవాలి. "దేవుడు చెప్పాడు;" అంటే, దేవుడు వాక్కు ద్వారా సమస్తాన్ని చేసి సృష్టించాడు. అపొస్తలుడు కూడా ఈ అర్థాన్ని ధృవీకరిస్తాడు,
"ఆయన ద్వారానే ఆయన లోకములను సృజించెను," హెబ్రీ. 1:2. మరియు మరలా, "సమస్తము ఆయన ద్వారాను ఆయన కొరకేను సృజింపబడెను," కొలొస్స. 1:16. సృష్టి గురించిన ప్రతి ఆలోచన ఈ పరిమితులలోనే ఇమిడి ఉండాలి; ఇంతకంటే ముందుకు వెళ్ళకపోవడమే మన కర్తవ్యం; ఒకవేళ మనం అలా చేస్తే, నిశ్చయమైన అంధకారంలోకి, నాశనంలోకి తలక్రిందులుగా పడిపోతాము.
కాబట్టి, ప్రపంచం మరియు దాని సృష్టికి సంబంధించిన ఏ ప్రశ్నలోనైనా ఈ వాస్తవాలు మనకు సరిపోతాయి. ప్రపంచం శూన్యం నుండి చేయబడింది; వెలుగు కాని దాని నుండి వెలుగు చేయబడినట్లే, ఆకాశమంతయు మరియు భూమి అంతా శూన్యం నుండి చేయబడ్డాయి; అపొస్తలుడు చెప్పినట్లుగా, "ఆయన లేనివాటిని ఉన్నవని పిలుస్తాడు," Rom. 4:17.
దేవుడు ఉపయోగించిన సాధనం లేదా మాధ్యమం విషయానికి వస్తే, అది ఆది నుండి దేవునితో ఉన్న ఆయన సర్వశక్తివంతమైన వాక్యమే, మరియు పౌలు చెప్పినట్లుగా, "జగత్తు పునాది వేయకముందే," ఎఫెసీయులకు 1:4. కాబట్టి
కొలొస్సయులకు 1:16లో పౌలు, "సమస్తము ఆయనవలన కలుగును," అని చెప్పుచున్నాడు; ఎందుకంటే అతడు హెబ్రీ పద్ధతిలో 'per' అనే ఉపసర్గను ఉపయోగించాడు; హెబ్రీయులు తమ 'BETH' అనే అక్షరాన్ని ఈ విధంగా ఉపయోగిస్తారు; ఈ వాక్యభాగం మరియు ఇలాంటివన్నీ మోషే యొక్క ఈ వచనం నుండి తీసుకోబడ్డాయి, ఇక్కడ ఆయన ఉచ్చరించబడిన వాక్యం గురించి మాట్లాడుతున్నాడు, దాని ద్వారా ఏదైనా ఆజ్ఞాపించబడుతుంది లేదా కోరబడుతుంది.
ఈ వాక్యము దేవుడే, మరియు అది దైవిక సారంతో పలకబడిన సర్వశక్తివంతమైన వాక్యము. ఈ వాక్యమును దేవుడు తప్ప మరెవ్వరూ వినలేదు; అనగా, తండ్రియైన దేవుడు, కుమారుడైన దేవుడు మరియు పరిశుద్ధాత్మ అయిన దేవుడు. అది పలకబడుచుండగా వెలుగు పుట్టెను; అది వాక్యము యొక్క పదార్థము నుండి గాని, పలికినవాని పదార్థము నుండి గాని కాదు, కానీ చీకటి నుండే పుట్టెను. తండ్రి అంతరంగమున పలికెను, వెంటనే బాహ్యమున కార్యము జరిగించెను, మరియు వెలుగు ఉనికిలోకి వచ్చెను. అదే రీతిగా ఆ తరువాత సమస్తమును సృష్టించబడెను. సృష్టి జరిగిన రీతికి సంబంధించిన ఈ వాస్తవములు మనకు సంపూర్ణముగా సరిపోవునని నేను చెప్పుచున్నాను.
[IV] కానీ ఇక్కడ మళ్ళీ ఒక సుప్రసిద్ధమైన ప్రశ్న నిరంతరం చర్చించబడుతోంది, అదేమిటంటే, అప్పుడు సూర్యుడు గానీ, నక్షత్రాలు గానీ సృష్టించబడనప్పటికీ, ఆకాశ భూముల యొక్క ఆదిమ, ఆకారం లేని ద్రవ్యరాశిని ప్రకాశింపజేసిన ఆ కాంతి ఏ విధమైనది? అయినప్పటికీ, ఈ కాంతి వాస్తవమైనది మరియు భౌతికమైనది అని లేఖనం చూపిస్తుంది. ఈ వాస్తవం కొందరికి ఒక రూపకాన్ని ఆశ్రయించడానికి అవకాశం ఇచ్చింది, వారు ఈ విషయాన్ని ఈ విధంగా వివరిస్తారు: "వెలుగు కలుగుగాక;" అంటే, దేవదూతల స్వభావం. మరియు మళ్ళీ, "దేవుడు వెలుగును చీకటి నుండి వేరు చేసెను;" అంటే, ఆయన పవిత్ర దేవదూతలను దుష్ట దేవదూతల నుండి వేరు చేసెను. కానీ ఇది రూపకాలతో కాలక్షేపం చేయడమే, పూర్తిగా అసంబద్ధమైనది మరియు లేఖనాన్ని వ్యాఖ్యానించదు. మోషే ఇక్కడ చారిత్రకంగా వాస్తవాలను నమోదు చేస్తున్నాడు. అంతేకాకుండా, ఆయన నిరక్షరాస్యుల కోసం ఒక గ్రంథాన్ని వ్రాస్తున్నాడు; తద్వారా వారు గొప్ప సృష్టి గురించి సాధ్యమైనంత స్పష్టమైన సాక్ష్యాలను పొందగలరు. అందువల్ల అటువంటి అసంబద్ధతలను ఇక్కడ సహించరాదు.
ఇక్కడ రెండవ ప్రశ్న కూడా తలెత్తుతుంది, అదేమిటంటే, ఈ కాంతి వృత్తాకార చలనంతో కదిలిందా లేదా అని. ఈ విషయం యొక్క నిజం నా వరకు నాకు తెలియదని నేను ఒప్పుకుంటున్నాను. కానీ, సత్యానికి అత్యంత సమీపమైనదిగా నేను భావించేది ఏమిటో ఎవరైనా తెలుసుకోవాలనుకుంటే, నా అభిప్రాయం ఏమిటంటే, ఈ కాంతి చలనం కలది, తద్వారా తూర్పు నుండి పడమరకు దాని చలనం, లేదా అది ఉదయించి అస్తమించే వరకు జరిగిన కదలికే సహజమైన పగలుగా ఏర్పడింది. అది ఏ విధమైన కాంతి అని వర్ణించడం కష్టమైనప్పటికీ, మనం ఈ విషయం యొక్క సరళమైన వ్యాకరణం నుండి కారణం లేకుండా వైదొలగాలని గానీ; లేదా అత్యంత స్పష్టమైన పదాలను వాటి సాధారణ అర్థం నుండి వక్రీకరించి ఏదైనా హింసను ప్రయోగించాలని గానీ నేను ఏమాత్రం భావించడం లేదు. ఎందుకంటే మోషే "వెలుగు ఉండెను" అని స్పష్టంగా ధృవీకరించాడు; మరియు అతను దీనిని సృష్టి యొక్క "మొదటి రోజు"గా పరిగణించాడు.
కాబట్టి నా అభిప్రాయం ఏమిటంటే, ఇది నిజమైన మరియు యదార్థమైన కాంతి; మరియు సూర్యకాంతి తిరిగినట్లుగానే ఇది కూడా వృత్తాకార చలనంతో తిరిగింది. అయితే, సూర్యకాంతిచే వృద్ధి చెంది, అలంకరించబడి, అందంగా తీర్చిదిద్దబడినప్పుడు ఆ కాంతి ఎంత స్పష్టంగా మరియు ప్రకాశవంతంగా ఉందో, అప్పుడు అది అంత స్పష్టంగా మరియు ప్రకాశవంతంగా లేదని నేను నమ్ముతున్నాను. పవిత్ర గ్రంథాలు సాక్ష్యమిస్తున్నట్లుగా, చివరి రోజున దేవుడు, ఇప్పుడు అపవిత్రంగా ఉన్న సూర్యకాంతిని, దాని భవిష్యత్ ప్రకాశంతో పోల్చినప్పుడు, మరింత ప్రకాశవంతంగా మరియు మహిమాన్వితంగా చేస్తాడు; అందువల్ల, రాబోయే కాంతితో పోల్చినప్పుడు ప్రస్తుత కాంతి ఒక మందమైన మరియు అసంపూర్ణమైన కాంతి పుంజం వంటిది, అలాగే ఇప్పుడు ప్రకాశిస్తున్న కాంతితో పోల్చినప్పుడు ఆదిమ కాంతి కూడా అసంపూర్ణంగా ఉంది. ఈ రెండు ప్రశ్నల గురించి నా భావాలు ఇవే. అప్పుడు మోషే ఇలా చెప్పడం కొనసాగిస్తాడు:
1:5. ఒక రోజు సాయంకాలము అయ్యి ఉదయము అయ్యింది.
యూదులు మనకంటే భిన్నంగా తమ రోజును ప్రారంభిస్తారనే విషయాన్ని మనం ఇక్కడ మొదట గమనించాలి.
వారి ప్రకారం రోజు సాయంత్రం, అస్తమించే సూర్యునితో ప్రారంభమై మరుసటి సాయంత్రంతో ముగుస్తుంది. మనం మన రోజును ఉదయించే సూర్యునితో ప్రారంభిస్తాము.
మరియు యూదులు తమ 'సాయంకాలం' అనే పదాన్ని, 'ఏరెఫ్' అని పిలుస్తారు, ఇది 'కలపడం లేదా గందరగోళం చేయడం' అని అర్థం ఇచ్చే 'అరాఫ్' నుండి వచ్చిందనేది చాలా గమనార్హం. అదే విధంగా, 'ఏరెఫ్' అనే పదం నుండి వారు 'అరోఫ్' అనే పదాన్ని ఏర్పరుస్తారు, దీనిని మన దేశస్థుడు 'సినోమియా' అని అనువదిస్తాడు, అంటే 'కుక్క ఈగ', దీనికి 'గందరగోళంగా ఉన్న ఈగ' అని అర్థం కావచ్చు. ఎందుకంటే సాయంకాలం వేళ, వస్తువుల స్వరూపాలు గందరగోళంగా మరియు అస్పష్టంగా ఉంటాయి, మరియు వెలుగును తొలగించినప్పుడు వాటిని స్పష్టంగా గుర్తించలేము.
[V] మొదటి రోజు గురించి మోషే మనకు బోధించాడు. అయినప్పటికీ, మిగిలిన అన్ని జీవుల సృష్టిలో కూడా మోషే "దేవుడు సెలవిచ్చెను" అనే ఇదే వ్యక్తీకరణను కొనసాగించాడని మనం చూస్తాము. "మరియు దేవుడు ఆకాశము కలుగుగాక అని సెలవిచ్చెను," మొదలైనవి. ఇదే వ్యక్తీకరణ యొక్క పునరావృతం మనకు అత్యంత ఆనందదాయకంగా ఉండాలి, ఎందుకంటే నేను చెప్పినట్లుగా, అది మన విశ్వాసాన్ని ధృవీకరించడానికి ఒక శక్తివంతమైన సాక్ష్యాన్ని మనకు అందిస్తుంది; ఈ నిత్యమైన విషయాలలో కుమారుడు నిజమైన దేవుడేనని; మరియు దైవత్వపు ఏకత్వంలో బహుళ వ్యక్తులు ఉన్నారని; ఎందుకంటే మాట్లాడేవాడు ఒక్కడే.
వ్యక్తి మరియు మరొక వ్యక్తి పలికిన మాట.
ఈ విధంగానే కీర్తనకారుడు కూడా, "యెహోవా వాక్యముచేత ఆకాశములు సృజింపబడెను," మొదలైనవి చెబుతున్నాడు. మరియు సొలొమోను, దైవిక జ్ఞానం సృష్టికి ఒక దాసిలా ఉండేదని వ్రాసినప్పుడు, మోషే యొక్క ఈ అద్భుతమైన పదబంధం యొక్క శక్తిని సూచిస్తున్నాడు. "ఆదినుండి, భూమి పుట్టకముందే నేను నియమింపబడితిని; ఆయన ఆకాశములను స్థాపించినప్పుడు నేను అక్కడ ఉంటిని; ఆయన అగాధము మీద వలయమును ఏర్పరచినప్పుడు నేను అక్కడ ఉంటిని," సామెతలు 8:23, 27.
మోషే స్పష్టంగా తెలియజేసిన మన మత సిద్ధాంతాన్ని సొలొమోను పూర్తిగా అర్థం చేసుకున్నాడని ఇక్కడ స్పష్టమవుతోంది; అంతేకాక, ఈ విషయాలను విని, చదివినా అర్థం చేసుకోని అజ్ఞానులైన జనసమూహం గ్రహించలేని రీతిలో అతను దానిని అర్థం చేసుకున్నాడు. ఎందుకంటే, సొలొమోను ఈ మర్మాన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకోకపోయి ఉంటే, అతను ఈ విధంగా మాట్లాడి ఉండేవాడు కాదు. కానీ అతను ఈ విషయాలన్నింటినీ మోషే యొక్క ఈ వచనం నుండి, ఒక లోతైన మరియు పవిత్రమైన ఊట నుండి గ్రహించినట్లుగా తీసుకున్నాడు. అతని ఈ దైవిక జ్ఞానానికి మరో రుజువు సామెతలు 30:3, "అతని నామము ఏమిటి, అతని స్వభావము ఏమిటి?"
నీకు తెలిస్తే, కొడుకు పేరు చెప్పు?
హనోకు, ఏలీయా మొదలైన ఇతర పుణ్యపురుషుల రచనలు కూడా ఇలాంటివేనని, వాటిలో కూడా అవే విధమైన అనేక సాక్ష్యాలు ఉన్నాయని నేను నమ్ముతున్నాను. అయితే, ఈ విషయాలు క్రొత్త నిబంధనలో స్పష్టంగా వెల్లడి చేయబడినప్పటికీ, నేటికీ అవి రహస్యంగానే ఉండిపోయాయి; చాలామంది వాటిని స్వీకరించకపోవడమే కాకుండా, తీవ్రంగా వ్యతిరేకిస్తున్నారు. అదేవిధంగా, పుణ్యపురుషులు ఈ మర్మాలను దైవిక విషయాలలో జ్ఞానుల ముందు అత్యంత నైపుణ్యంతో, జ్ఞానంతో ఉంచినప్పటికీ, యూదు ప్రజలలో ఇది మరింత అధిక స్థాయిలో జరిగింది.
ఈ దైవిక రహస్యాలు ప్రపంచ ఆరంభం నుండి మోషే ద్వారా ఈ విధంగా సూచించబడ్డాయని తెలుసుకోవడం మాకు గొప్ప ఓదార్పునిస్తుంది; ఈ దైవిక వ్యక్తులలో బహుళ వ్యక్తులు ఉన్నప్పటికీ, దైవిక సారంలో ఏకత్వం ఉంది. మరియు కొందరు నమ్మక, ఈ సిద్ధాంతాన్ని తీవ్రంగా వ్యతిరేకించినా, దానివల్ల మాకేమిటి? అబ్రాహాము ముగ్గురిని చూసి, ఒకరిని ఆరాధించాడు! మరియు పరిశుద్ధాత్మ ఆదికాండము 19:24లో ఇలా చెబుతోంది, "అప్పుడు యెహోవా ఆకాశము నుండి తన నుండి అగ్నిని కురిపించెను." మతోన్మాదులు ఈ మాటలను అర్థం చేసుకోకపోయినా లేదా పట్టించుకోకపోయినా, అవి త్రాగుబోతు మాటలని కాదు, కానీ అనేకుల మాటలని మాకు తెలుసు. పాత నిబంధన అంతటా ఇలాంటి అనేక సాక్ష్యాలు ఉన్నాయి, వాటిని హిలరీ అనే శ్రేష్ఠుడు శ్రద్ధగా సేకరించాడు. ఈ సాక్ష్యాలు అస్పష్టంగా ఉన్నా, దుష్టులకు మరియు అవిశ్వాసులకు నిరాధారమైనవిగా అనిపించినా, భక్తులకు పరిశుద్ధ లేఖనాలలో మనకు వెల్లడి చేయబడి, అందించబడినవన్నీ దృఢంగా స్థాపించబడినవి మరియు తగినంత స్పష్టమైనవి. మాట్లాడుతున్న వ్యక్తి ఒకడని, పలికిన వాక్యము వేరొక వ్యక్తి అని వారికి తెలుసు; స్వభావములో కాదు, వ్యక్తిత్వములో; మరియు ఆ వాక్యమే "ఆదిలో" సమస్తమును సృజించినది; మరియు దాని ద్వారానే అవన్నీ ఈ రోజు వరకు నిలబెట్టబడుతున్నాయి; పౌలు హెబ్రీయులకు రాసిన పత్రికలో చెప్పినట్లుగా, "ఆయన శక్తిగల వాక్యముచేత సమస్తమును నిలబెట్టుచున్నాడు," హెబ్రీ. 1:3.
అయితే ఇక్కడ మనం గ్రహించవలసినదేమిటంటే, "వెలుగు కలుగుగాక" అనే మాటలు మోషే మాటలు కాక దేవుని మాటలు; అనగా, అవి వాస్తవాలు, నిజాలు, కార్యాలు! ఎందుకంటే దేవుడు "ఉనికిలో లేనివాటిని ఉన్నట్లుగా పిలుస్తాడు;" మరియు దేవుడు వ్యాకరణ పదాలను కాదు, యథార్థమైన మరియు వాస్తవమైన విషయాలనే మాట్లాడతాడు. కాబట్టి మన దృష్టిలో ధ్వనించే స్వరంగా ఉన్నది, దేవుని దృష్టిలో ఒక వాస్తవమైన విషయం, ఒక యథార్థం!
అందువల్ల, సూర్యుడు, చంద్రుడు, ఆకాశం, భూమి, పేతురు, పౌలు, మీరు, మరియు నేను - మనమందరం మరియు మనలో ప్రతి ఒక్కరం దేవుని వాక్కులే! అవును, సమస్త సృష్టితో పోలిస్తే మనం ఒక్క అక్షరం లేదా ఒక్క శ్లోకం వంటి వాళ్ళం.
మనం కూడా మాట్లాడతాము, కానీ మనం వ్యాకరణపరంగా, లేదా అక్షరాలలో మాత్రమే మాట్లాడగలం. అంటే మనం సృష్టించబడిన వస్తువులకు పేర్లు పెడతాము, మొదలైనవి. కానీ దైవిక వ్యాకరణం పూర్తిగా భిన్నమైనది! దేవుడు, "సూర్యుడా, ప్రకాశించు" అని చెప్పినప్పుడు, సూర్యుడు తక్షణమే ఉనికిలోకి వచ్చి ప్రకాశిస్తాడు. అందువల్ల దేవుని మాటలు కేవలం మాటలు కావు, అవి వస్తువులు!
కాబట్టి ఇక్కడ 'సృష్టించబడిన' అనే పదానికి, 'సృష్టించబడని' అనే పదానికి మధ్య సరిగ్గా భేదం చూపబడింది. 'సృష్టించబడిన' అనే పదం అనేది 'సృష్టించబడని' అనే పదం ద్వారా చేయబడిన ఒక వస్తువు, లేదా వాస్తవం, లేదా కార్యం. ఎందుకంటే ఈ సృష్టి అంతా, పలికిన లేదా ఉచ్చరించబడిన దేవుని వాక్కు తప్ప మరేమిటి? కానీ 'సృష్టించబడని' అనే పదం దైవిక మనస్సు లేదా ఆలోచన, దేవుని నుండి ప్రవహించే దేవుని అంతర్గత ఆజ్ఞ, అది దేవునితో సమానమైనది, అయినప్పటికీ అది ఒక ప్రత్యేకమైన వ్యక్తి. ఈ విధంగా దేవుడు తనను తాను వక్తగా మనకు వెల్లడి చేసుకుంటాడు; ఆయన తనలో 'సృష్టించబడని' అనే పదాన్ని కలిగి ఉంటాడు, దాని ద్వారా ఆయన కేవలం మాట్లాడటం ద్వారానే, అత్యంత సులభమైన కార్యాచరణతో ప్రపంచాన్ని మరియు సమస్త వస్తువులను సృష్టించాడు! కాబట్టి, మనం మాట్లాడటంలో ఎంత కష్టపడతామో, దేవుడు సృష్టించడంలో కూడా అంతే కష్టపడతాడు. ఇటువంటి ధ్యానాలలోనే భక్తిపరులైన పితరులు అగస్టీన్ మరియు హిలరీ తమ ఆనందాన్ని కనుగొన్నారు.
రెండవ భాగం. రెండవ రోజున దేవుని కార్యం.
1:6. మరియు దేవుడు ఇలా అన్నాడు, జలముల మధ్య ఆకాశమండలము ఉండుగాక, మరియు అది జలములను జలముల నుండి వేరుచేయుగాక.
మోషే ఇక్కడ తనను తాను మరచిపోయినట్లుగా అనిపించవచ్చు, ఎందుకంటే అతను రెండు అత్యంత ముఖ్యమైన విషయాలైన దేవదూతల సృష్టి మరియు పతనం గురించి అస్సలు ప్రస్తావించకుండా, తన పవిత్ర వృత్తాంతాన్ని భౌతిక వస్తువుల సృష్టికి మాత్రమే పరిమితం చేశాడు. దేవదూతలు సృష్టించబడ్డారనడంలో సందేహం లేనప్పటికీ, వారి సృష్టి, వారి యుద్ధం లేదా వారి పతనం గురించి పవిత్ర గ్రంథాలన్నింటిలో ఒక్క మాట కూడా కనిపించదు; క్రీస్తు అపవాదిని ఉద్దేశించి క్లుప్తంగా పలికిన మాట తప్ప.
"సత్యములో నిలిచియుండవద్దు;" అయితే, ఆదికాండములోని మూడవ అధ్యాయంలో పవిత్ర చరిత్రకారుడు మనకు అందించే సర్పం గురించిన ఆ విచారకరమైన వృత్తాంతం కూడా దీనికి మినహాయింపు కాదు.
అందువల్ల, ఇంతటి గొప్ప ఆసక్తి ఉన్న విషయాలపై మోషే పూర్తిగా మౌనంగా ఉండటం ఆశ్చర్యకరం.
అందుకే, ఈ విషయంపై ఖచ్చితమైన ఆధారాలు ఏవీ లేకపోవడంతో, మనుషులు సహజంగానే రకరకాల కల్పనలు, కట్టుకథలు అల్లారు. ఉదాహరణకు, తొమ్మిది దేవదూతల దళాలు ఉన్నాయని, వారి సంఖ్య ఎంత అపారంగా ఉందంటే, వారు తొమ్మిది రోజుల పాటు స్వర్గం నుండి దిగివచ్చారని. మరికొందరు, ఈ ఉన్నత శక్తుల మధ్య జరిగిన భీకర యుద్ధం గురించి, మంచి దేవదూతలు చెడు దేవదూతలను ఏ విధంగా ఎదిరించారనే దాని గురించి తమ ఊహలకు తావిచ్చారు. నా నమ్మకం ఏమిటంటే, ఈ యుద్ధానికి సంబంధించిన ఈ ఆలోచనలు, సంఘంలో నిరంతరం జరిగే పోరాటం నుండి గ్రహించబడ్డాయి. అక్కడ దైవభక్తిగల బోధకులు, దుష్ట మరియు మతోన్మాద బోధకులతో పోరాడుతూ ఉంటారు. ఈ కారణంగానే, దైవత్వాన్ని ఆక్రమించుకోవాలని చూసే దుష్టులకు వ్యతిరేకంగా మంచి దేవదూతలు చేసే యుద్ధం గురించి వారు తమ ఆలోచనలను ఏర్పరచుకున్నారు. కానీ ఎప్పుడూ జరిగేదే. స్పష్టమైన సాక్ష్యాలు లేనిచోట, తొందరపాటు మనుషులు తమకు నచ్చినది ఊహించుకోవడానికి, కల్పించుకోవడానికి తమకు స్వేచ్ఛ ఉందని భావిస్తారు.