కాబట్టి, తాను క్రైస్తవుడనని తెలుసుకున్న ప్రతి ఒక్కరూ తాను ఎవరో గుర్తించి, మనమందరం సమానంగా యాజకులమని నిశ్చయించుకోవాలి; అనగా, వాక్యములోను, ఏ సంస్కారములోనైనా మనందరికీ ఒకే అధికారం ఉంది; అయినప్పటికీ, సంఘం యొక్క సమ్మతితో గానీ, లేదా ఒక ఉన్నతాధికారి పిలుపుతో గానీ తప్ప, ఈ అధికారాన్ని ఎవరైనా ఉపయోగించడం చట్టబద్ధం కాదు. ఎందుకంటే, అందరికీ ఉమ్మడిగా చెందిన దానిని, పిలుపు అందుకునే వరకు ఏ ఒక్క వ్యక్తి కూడా తనకే సొంతం చేసుకోలేడు. అందువల్ల, యాజకత్వ సంస్కారం అనేది, ఒకవేళ అదేదైతే, సంఘంలో పరిచర్య చేయడానికి మనుషులను పిలిచే ఒక నిర్దిష్టమైన ఆచారం తప్ప మరేమీ కాదు. అంతేకాకుండా, యాజకత్వం అనేది వాస్తవానికి వాక్య పరిచర్య తప్ప మరేమీ కాదు—నా ఉద్దేశ్యం సువార్త వాక్యం, ధర్మశాస్త్ర వాక్యం కాదు. డయాకోనేట్ అనేది, ఈ రోజుల్లో ఆచరణలో ఉన్నట్లుగా సువార్తను లేదా పత్రికను చదవడానికి చేసే పరిచర్య కాదు, కానీ యాజకులు ప్రాపంచిక విషయాల భారం నుండి విముక్తి పొంది, ప్రార్థనకు మరియు వాక్యానికి మరింత స్వేచ్ఛగా తమను తాము అంకితం చేసుకోగలిగేలా, సంఘ సంపదను పేదలకు పంచిపెట్టడానికి చేసే పరిచర్య.
అపొస్తలుల కార్యముల గ్రంథములో మనము చదివినట్లుగా, ఈ ఉద్దేశ్యము కొరకే పరిచారకులు నియమించబడ్డారు. 236
కాబట్టి, సువార్తను ఎరుగనివాడు లేదా దానిని ప్రకటించనివాడు, కేవలం యాజకుడుగా లేదా బిషప్గా ఉండటమే కాకుండా, సంఘానికి ఒకరకమైన పీడగా ఉంటాడు; అతడు యాజకుడు లేదా బిషప్ అనే తప్పుడు బిరుదును ధరించి, గొర్రె చర్మం కప్పుకొని ఉన్నట్లుగా, సువార్తకు ఆటంకం కలిగిస్తూ, సంఘంలో తోడేలు పాత్రను పోషిస్తాడు.
అందువలన, నేటి సంఘంలో కిక్కిరిసి ఉన్న ఆ యాజకులు మరియు బిషప్లు, వేరొక ప్రణాళిక ప్రకారం తమ రక్షణను సాధించుకోకపోతే—అనగా, తాము యాజకులం గానీ, బిషప్లం గానీ కాదని ఒప్పుకొని, తాము ఎరుగని లేదా నెరవేర్చలేని ఒక పదవి పేరును ధరించినందుకు పశ్చాత్తాపపడి, తమ వేషధారణ యొక్క దుర్భరమైన గతిని గూర్చి ప్రార్థనలతోను, కన్నీళ్లతోను విలపించకపోతే—నిశ్చయంగా నిత్య నాశనానికి పాత్రులైనవారే. వారిని గూర్చి ఈ వాక్యం నెరవేరుతుంది: “నా ప్రజలు జ్ఞానము లేనివారై చెరలోనికి వెళ్లిపోయిరి; వారిలో సత్పురుషులు ఆకలితో అలమటించిరి, వారి సమూహము దప్పికచేత ఎండిపోయిరి. అందువలన పాతాళము విస్తరింపజేసి, అపరిమితముగా తన నోరు తెరచినది; వారి మహిమయు, వారి సమూహమును, వారి వైభవమును, సంతోషించువాడును దానిలోనికి దిగిపోవును.” (యెషయా 5:13, 14). క్రైస్తవులు అటువంటి దుష్టత్వపు అగాధంలో మింగివేయబడుతున్న మన కాలానికి ఇది ఎంత భయంకరమైన వాక్యమో కదా!
లేఖనాల నుండి మనకు బోధించినంత వరకు, మనం యాజకత్వం అని పిలిచేది ఒక పరిచర్య అయినందున, ఒకసారి యాజకుడిగా చేయబడిన వ్యక్తి మళ్ళీ సామాన్యుడు కాలేడని చెప్పడానికి కారణం ఏమిటో నాకు అస్సలు అర్థం కావడం లేదు, ఎందుకంటే అతను తన పరిచర్య పదవి తప్ప మరే విధంగానూ సామాన్యుడికి భిన్నంగా ఉండడు. కానీ ఒక వ్యక్తిని పరిచర్య నుండి తొలగించడం అసాధ్యం కాకపోగా, ఇప్పటికీ తప్పు చేసిన యాజకులపై ఈ శిక్ష నిరంతరం విధించబడుతోంది; వారిని కొంతకాలం పాటు సస్పెండ్ చేయడం గానీ, లేదా వారి పదవి నుండి శాశ్వతంగా తొలగించడం గానీ జరుగుతోంది. ఎందుకంటే చెరగని ముద్ర అనే ఆ కల్పన ఎప్పుడో అపహాస్యానికి గురైంది. క్రీస్తుకు దాని గురించి ఏమీ తెలియకపోయినా, పోప్ ఈ ముద్రను వేయవచ్చని నేను అంగీకరిస్తాను, మరియు సరిగ్గా ఈ కారణంగానే, ఈ విధంగా ప్రతిష్ఠించబడిన యాజకుడు, క్రీస్తుకు కాకుండా, ఈనాటికీ పోప్కు జీవితకాల సేవకుడు మరియు బానిసగా ఉంటాడు. కానీ, నేను నన్ను నేను మోసం చేసుకోకపోతే, భవిష్యత్తులో ఎప్పుడైనా ఈ సంస్కారం మరియు ఈ కల్పన నేలకూలితే, పోప్ పదవి కూడా నిలబడలేదు, మరియు మనమందరం ప్రతి హక్కులో సమానమని అర్థం చేసుకునే ఆనందకరమైన స్వేచ్ఛను మనం తిరిగి పొందుతాము, నిరంకుశత్వపు కాడిని విదిలించివేసి, క్రైస్తవుడు క్రీస్తును కలిగి ఉన్నాడని, క్రీస్తును కలిగి ఉన్నవాడు క్రీస్తుకు చెందిన సమస్తమును కలిగి ఉన్నాడని, మరియు సమస్తమును చేయగలడని తెలుసుకుంటాము—నేను ఇక్కడ చెప్పినది నా మిత్రులైన పోప్ అనుచరులకు అసంతృప్తిని కలిగిస్తుందని నేను గ్రహించినప్పుడు, దీని గురించి మరింత వివరంగా మరియు శక్తివంతంగా వ్రాస్తాను.
అంతిమ అభిషేక సంస్కారంపై.
అంతిమ అభిషేకం యొక్క సంస్కారంపై.
రోగులకు అభిషేకం చేసే ఈ ఆచారానికి మన వేదాంతులు రెండు తగిన చేర్పులు చేశారు. ఒకటి, వారు దీనిని ఒక సంస్కారం అని పిలవడం; రెండవది, వారు దీనిని అత్యంత కఠినమైనదిగా చేయడం, తద్వారా ప్రాణాపాయంలో ఉన్నవారికి తప్ప ఇతరులకు దీనిని ఇవ్వలేరు. బహుశా—వారు వాదనలో నిశితమైనవారు కాబట్టి—బాప్తిస్మం అనే మొదటి అభిషేకం, మరియు దాని తర్వాత వచ్చే స్థిరపరచుట మరియు గురుపదవి అభిషేకాల విషయంలో కూడా వారు దీనిని అలాగే చేసి ఉండవచ్చు. నిజమే, అపొస్తలుడైన యాకోబు అధికారం ప్రకారం, ఈ సందర్భంలో ఒక వాగ్దానం మరియు ఒక సూచన ఉన్నాయని, ఈ రెండే ఒక సంస్కారాన్ని ఏర్పరుస్తాయని వారు నాపై విసిరికొట్టడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు. ఆయన ఇలా అంటున్నాడు: “మీలో ఎవడైనా రోగియై యున్నాడా? వాడు సంఘపెద్దలను పిలిపించవలెను; వారు ప్రభువు నామమున నూనెతో అభిషేకించి వానియందు ప్రార్థన చేయవలెను; విశ్వాస ప్రార్థన రోగిని స్వస్థపరచును, ప్రభువు వానిని లేపును; వాడు పాపములు చేసినయెడల అవి క్షమించబడును.” (యాకోబు 5:14).
15.) పాపక్షమాపణ వాగ్దానం మరియు నూనె గుర్తు ఇక్కడ ఉన్నాయని వారు అంటారు.
అయితే, నేను చెప్పేదేమిటంటే, ఎప్పుడైనా అవివేకం మాట్లాడబడి ఉంటే, అది ఈ విషయం గురించే మాట్లాడబడింది. ఈ పత్రిక అపొస్తలుడైన యాకోబుచే వ్రాయబడలేదని, మరియు అపొస్తలుల స్ఫూర్తికి తగినది కాదని చాలామంది గొప్ప సంభావ్యతతో వాదిస్తున్నారనే వాస్తవాన్ని నేను విస్మరిస్తున్నాను; అయినప్పటికీ, అది ఎవరిదైనా, వాడుక ప్రకారం దానికి అధికారం లభించింది. అయినప్పటికీ, ఒకవేళ అది అపొస్తలుడైన యాకోబుచే వ్రాయబడినా, ఒక అపొస్తలుడు తన సొంత అధికారంతో ఒక సంస్కారాన్ని స్థాపించడం ధర్మం కాదని నేను చెబుతాను; అంటే, దానికి ఒక గుర్తును జతచేసి దైవిక వాగ్దానాన్ని ఇవ్వడం. ఇలా చేయడం కేవలం క్రీస్తుకు మాత్రమే చెందింది. ఈ విధంగా పౌలు, తాను ప్రభువు నుండి దివ్య సత్ప్రసాద సంస్కారాన్ని పొందానని; మరియు తాను బాప్తిస్మమిచ్చుటకు కాక, సువార్తను ప్రకటించుటకు పంపబడ్డానని చెబుతాడు. అయితే, సువార్తలో ఎక్కడా కూడా ఈ అంత్య అభిషేక సంస్కారం గురించి మనం చదవము. అయితే మనం దీనిని పక్కన పెట్టి, అపోస్తలుని మాటలను గానీ, లేదా ఈ పత్రిక రచయిత ఎవరైనప్పటికీ వారి మాటలను గానీ పరిశీలిద్దాం. అప్పుడు, సంస్కారాల సంఖ్యను ఈ విధంగా పెంచిన ఆ వ్యక్తులు వాటి నిజమైన అర్థాన్ని పాటించడంలో ఎలా విఫలమయ్యారో మనకు వెంటనే అర్థమవుతుంది.
మొట్టమొదటగా—అపొస్తలుని మాట సత్యమని, అనుసరించదగినదని వారు భావిస్తే, ఏ అధికారంతో దానిని మార్చి, ప్రతిఘటిస్తున్నారు? అపొస్తలుడు సాధారణమైనదిగా ఉద్దేశించిన దానిని వారు ఎందుకు అతిశయమైన మరియు ప్రత్యేకమైన అభిషేకంగా చేస్తున్నారు? అపొస్తలుడు దానిని అతిశయమైనదిగా, మరియు కేవలం మరణించబోయే వారికి మాత్రమే ఇవ్వాలని ఉద్దేశించలేదు. ఆయన స్పష్టంగా ఇలా అంటున్నాడు: "మీలో ఎవరైనా అనారోగ్యంతో ఉన్నారా?" ఆయన ఇలా అనలేదు: "ఎవరైనా మరణిస్తున్నారా?" డయోనిసియస్ యొక్క ఎక్లెసియాస్టికల్ గ్రంథం ఏమి చెబుతుందో నేను పట్టించుకోను.
ఉన్నతాధికారులు దీని గురించి బోధించవచ్చు; అపోస్తలుని మాటలు స్పష్టంగా ఉన్నాయి, వాటిపైనే ఆయన మరియు వారొకరు ఆధారపడి ఉన్నారు, అయినప్పటికీ వారు వాటిని అనుసరించరు. అందువల్ల, ఏ అధికారమూ లేకుండా, కేవలం తమ సొంత విచక్షణతో, అపోస్తలుని సరిగా అర్థం చేసుకోని మాటల నుండి వారు ఒక సంస్కారాన్ని మరియు అంతిమ అభిషేకాన్ని సృష్టించారని స్పష్టమవుతోంది; తద్వారా, అపోస్తలుడు వారి కొరకు నియమించిన అభిషేకం అనే ప్రయోజనాన్ని తమ సొంత అధికారంతో వారికి దక్కకుండా చేసి, మిగిలిన రోగులందరికీ అన్యాయం చేస్తున్నారు.
అయితే, అపోస్తలుని వాగ్దానం స్పష్టంగా ఇలా చెబుతోందనేది మరింత సూక్ష్మమైన వాదన: "విశ్వాస ప్రార్థన రోగిని స్వస్థపరుస్తుంది, మరియు ప్రభువు అతనిని లేపుతాడు." రోగి స్వస్థత పొంది, లేపబడాలనే, అంటే మరణించకూడదనే, మరియు అభిషేకం మితిమీరకూడదనే ఉద్దేశ్యంతోనే అపోస్తలుడు అభిషేకాన్ని మరియు ప్రార్థనను ఉపయోగించమని ఆజ్ఞాపించాడు. ఇది "మితిమీరిన అభిషేకం యొక్క సంస్కారంపై" అనే గ్రంథం ద్వారా నిరూపించబడింది. అభిషేక కార్యక్రమం సమయంలో ఈనాటికీ ఉపయోగించే ప్రార్థనలలో, రోగి స్వస్థత పొందాలని మనం కోరుతాము. దానికి విరుద్ధంగా, మరణించే స్థితిలో ఉన్నవారికి తప్ప అభిషేకం చేయకూడదని, అంటే వారు స్వస్థత పొంది, లేపబడకూడదనే ఉద్దేశంతో అభిషేకం చేయకూడదని చెబుతారు. ఈ విషయం ఇంత గంభీరమైనది కాకపోతే, అపోస్తలుని మాటలపై ఇంత చక్కని, సముచితమైన మరియు సరైన వ్యాఖ్యానాలను చూసి నవ్వకుండా ఎవరు ఉండగలరు? ఈ సందర్భంలోనే కాకుండా అనేక ఇతర సందర్భాలలో కూడా, ఒక విషయాన్ని నొక్కి చెప్పే తర్కదోషాన్ని మనం ఇక్కడ స్పష్టంగా గుర్తించడం లేదా?
లేఖనం తాను ధృవీకరించిన దానినే ఖండిస్తుందా? మన ఈ విశిష్ట బోధకులకు మనం కృతజ్ఞతలు చెల్లించకూడదా? ఈ సందర్భంలో వారు ప్రదర్శించినంత ఘోరమైన అవివేకాన్ని మరెక్కడా ప్రదర్శించలేదని నేను సరిగ్గానే చెప్పాను.
ఇంకా—ఈ అభిషేకం ఒక సంస్కారమైతే, అది దేనిని ముద్రిస్తుందో మరియు వాగ్దానం చేస్తుందో దానికి నిస్సందేహంగా ప్రభావవంతమైన సూచనగా ఉండాలి (వారు చెప్పినట్లుగా 239). ఇప్పుడు అది రోగులకు ఆరోగ్యాన్ని మరియు స్వస్థతను వాగ్దానం చేస్తుంది, ఈ మాటలు స్పష్టంగా చూపిస్తున్నాయి: "విశ్వాస ప్రార్థన రోగిని స్వస్థపరచును, మరియు ప్రభువు అతనిని లేపును." అయితే, ఈ వాగ్దానం అరుదుగా, లేదా అసలు నెరవేరదని ఎవరు చూడలేకపోతున్నారు? వెయ్యి మందిలో ఒక్కరు కూడా స్వస్థత పొందరు; మరియు ఇది కూడా సంస్కారం ద్వారా కాకుండా, ప్రకృతి లేదా మందుల సహాయంతో జరుగుతుందని ఎవరూ నమ్మరు; అయితే వారు సంస్కారానికి వ్యతిరేక ప్రభావాన్ని ఆపాదిస్తారు. అలాంటప్పుడు మనం ఏమి చెప్పాలి? ఈ వాగ్దానంలో అపొస్తలుడు మనల్ని మోసం చేస్తున్నాడు, లేదా ఈ అభిషేకం ఒక సంస్కారం కాదు; ఎందుకంటే సంస్కార సంబంధమైన వాగ్దానం నిశ్చయమైనది, అయితే ఇది చాలా సందర్భాలలో మనల్ని నిరాశపరుస్తుంది. అంతేకాదు—ఈ వేదాంతుల వివేకానికి మరియు జాగ్రత్తకు మరొక ఉదాహరణను గుర్తించాలంటే—ఆ వాగ్దానం నిలవకుండా ఉండేందుకు వారు దీనిని అంతిమ అభిషేకంగా పరిగణిస్తారు; అంటే, ఆ సంస్కారం ఒక సంస్కారంగా ఉండకూడదు. అభిషేకం మితిమీరినట్లయితే, అది స్వస్థపరచదు, కానీ వ్యాధికి లొంగిపోతుంది; అదే అది స్వస్థపరిస్తే, అది మితిమీరినదిగా ఉండదు. అందువల్ల, ఈ బోధకుల వ్యాఖ్యానం ప్రకారం, యాకోబు తన మాటను తానే ఖండించుకున్నాడని, మరియు ఒక సంస్కారాన్ని స్థాపించకూడదనే ఉద్దేశ్యంతోనే ఒక సంస్కారాన్ని స్థాపించాడని అర్థం చేసుకోవాలి; ఎందుకంటే, దాని ద్వారా రోగులు స్వస్థత పొందుతారనేది అపొస్తలుడు ఆజ్ఞాపించిన సత్యం కాకుండా ఉండేందుకు, వారు దానిని మితిమీరిన అభిషేకంగా పరిగణిస్తారు. ఇది పిచ్చి కాకపోతే, అసలు పిచ్చి అంటే ఏమిటి అని నేను అడుగుతున్నాను?
అపోస్తలుని మాటలు: "ధర్మశాస్త్ర బోధకులుగా ఉండాలని కోరుకుంటూ, వారు ఏమి చెబుతున్నారో గానీ, దేనిని గూర్చి ధృవీకరిస్తున్నారో గానీ గ్రహించరు" (1 తిమోతి 1:7), ఈ మనుష్యులకు వర్తిస్తాయి; ఎందుకంటే వారు చాలా తక్కువ వివేచనతో చదివి, ముగింపులకు వస్తారు. అదే మూర్ఖత్వంతో, అపోస్తలుడైన యాకోబు మాటల నుండి వారు చెవిలో ఒప్పుకోలు అనే సిద్ధాంతాన్ని గ్రహించారు: "మీ దోషములను ఒకరికొకరు ఒప్పుకొనండి." సంఘ పెద్దలను పిలిపించి, రోగుల కొరకు ప్రార్థించమని అపోస్తలుడు ఇచ్చిన ఆజ్ఞను కూడా వారు పాటించరు. ఇప్పుడు ఒక్క యాజకుడు కూడా పంపబడటం లేదు, కానీ అపోస్తలుడు మాత్రం అభిషేకం కొరకు కాకుండా, ప్రార్థన కొరకు అనేకులు ఉండాలని కోరుకున్నాడు; ఆయన చెప్పినట్లుగా: "విశ్వాస ప్రార్థన రోగిని స్వస్థపరుస్తుంది."
అంతేకాకుండా, ఈ సందర్భంలో యాజకులను ఉద్దేశించారని నేను ఖచ్చితంగా చెప్పలేను, ఎందుకంటే ఆయన పెద్దలు, అంటే వయసులో పెద్దవారు అని అన్నారు. అయితే, ఒక పెద్దాయన తప్పనిసరిగా యాజకుడు లేదా పరిచారకుడు అయి ఉండాలని దీని అర్థం కాదు. మరియు సంఘంలో వయసులో పెద్దవారైన, గొప్ప వ్యక్తిత్వం కలిగిన పురుషులు రోగులను పరామర్శించాలని అపొస్తలుడు ఉద్దేశించి ఉండవచ్చని మనం అనుమానించవచ్చు, వారు దీనిని ఒక పనిగా భావించి చేయాలి.
అంతిమ అభిషేక సంస్కారం గురించి. కరుణ యొక్క, మరియు విశ్వాస ప్రార్థన ద్వారా రోగులను స్వస్థపరచండి. అదే సమయంలో, ఇప్పుడు వాడుకలో ఉన్న అభిషేకాలు మరియు ప్రతిష్ఠలు లేకుండా, పూర్వకాలంలో చర్చిలు వారి వయస్సు మరియు సుదీర్ఘ జీవిత అనుభవం కారణంగా ఈ ప్రయోజనం కోసం ఎన్నుకోబడిన పెద్ద వయస్సు గల పురుషులచే పరిపాలించబడ్డాయని కాదనలేము.
అందువల్ల, ఇది అపొస్తలులు ఉపయోగించిన అభిషేకమేనని నా అభిప్రాయం. వారి గురించి ఇలా వ్రాయబడింది: "వారు నూనెతో అనేకులైన రోగులకు అభిషేకం చేసి, వారిని స్వస్థపరిచారు." (మార్కు 6:13). ఇది ఆదిమ సంఘము యొక్క ఒక ఆచారం, ఇది చాలా కాలం క్రితమే వాడుకలో లేకుండా పోయింది. దీని ద్వారా వారు రోగుల కొరకు అద్భుతాలు చేసేవారు; విశ్వసించే వారి గురించి క్రీస్తు చెప్పినట్లే: "వారు పాములను పట్టుకుంటారు; వారు రోగుల మీద చేతులు ఉంచుతారు, మరియు వారు స్వస్థత పొందుతారు." (మార్కు 16:18). యాకోబు యొక్క ఆ మాటలతో సమానమైన శక్తి మరియు వాగ్దానం వీటికి ఉన్నందున, వారు ఈ మాటలను కూడా సంస్కారాలుగా చేయకపోవడం ఆశ్చర్యకరం. కాబట్టి, ఈ చెప్పబడుతున్న అంతిమ అభిషేకం ఒక సంస్కారం కాదు, కానీ నేను చెప్పినట్లుగా, మార్కు సువార్త నుండి తీసుకోబడిన అపొస్తలుడైన యాకోబు యొక్క ఉపదేశం; మరియు దీనిని ఇష్టపడే ఎవరైనా అనుసరించవచ్చు. ఇది రోగులందరికీ వర్తింపజేయబడిందని నేను అనుకోను, ఎందుకంటే సంఘం తన బలహీనతలను గర్విస్తుంది మరియు మరణాన్ని ఒక లాభంగా భావిస్తుంది; అయితే తమ అనారోగ్యాన్ని అసహనంతో, అల్ప విశ్వాసంతో భరించిన వారిని మాత్రమే, మరియు అందువల్ల ప్రభువు విడిచిపెట్టిన వారిని మాత్రమే, వారిపై అద్భుత శక్తి మరియు విశ్వాసం యొక్క ప్రభావం ప్రస్ఫుటంగా చూపబడటానికి.
నిజానికి, యాకోబు ఈ పొరపాటు జరగకుండా జాగ్రత్తగా మరియు ఉద్దేశపూర్వకంగా ఏర్పాటు చేశాడు. ఎందుకంటే, ఆయన స్వస్థత మరియు పాపక్షమాపణ వాగ్దానాన్ని అభిషేకంతో కాకుండా, విశ్వాస ప్రార్థనతో ముడిపెట్టాడు; ఆయన ఇలా అంటున్నాడు: "విశ్వాస ప్రార్థన రోగిని స్వస్థపరచును, ప్రభువు వానిని లేపును; వాడు పాపములు చేసినయెడల అవి క్షమింపబడును." (యాకోబు 5:15.)
ఇప్పుడు ఒక సంస్కారాన్ని నిర్వహించే వ్యక్తికి ప్రార్థన గానీ, విశ్వాసం గానీ అవసరం లేదు, ఎందుకంటే ఒక దుష్టుడు కూడా ప్రార్థన లేకుండా బాప్తిస్మం ఇచ్చి, పవిత్రపరచగలడు; కానీ అది కేవలం దేవుని వాగ్దానం మరియు ఏర్పాటుపై ఆధారపడి ఉంటుంది, మరియు దానిని స్వీకరించే వ్యక్తికి విశ్వాసం అవసరం. అయితే ఈ రోజుల్లో మనం అంత్య ప్రసాద సమర్పణను ఉపయోగించడంలో విశ్వాస ప్రార్థన ఎక్కడ ఉంది? రోగి స్వస్థత పొందుతాడనే విషయంలో సందేహానికి తావులేని విశ్వాసంతో అతని కోసం ఎవరు ప్రార్థిస్తున్నారు?
యాకోబు ఇక్కడ వర్ణించిన విశ్వాస ప్రార్థన అలాంటిదే; పత్రిక ప్రారంభంలో 241వ వచనంలో ఆయన చెప్పిన ప్రార్థన ఇదే: "అతడు ఏమాత్రం సందేహించకుండా, విశ్వాసముతో అడగవలెను;" మరియు దాని గురించే క్రీస్తు ఇలా అంటాడు: "మీరు ప్రార్థన చేయునప్పుడు, మీరు కోరుకొనువాటిని పొందియున్నామని నమ్ముడి, అప్పుడు అవి మీకు కలుగును." (మార్కు 11:24.) ఈ రోజుల్లో కూడా రోగుల మీద అటువంటి ప్రార్థన జరిగితే—అంటే, గంభీరమైన మరియు పరిశుద్ధులైన పెద్దల ద్వారా, మరియు సంపూర్ణ విశ్వాసంతో—మనం కోరుకున్నంత మంది స్వస్థత పొందగలరనడంలో ఏమాత్రం సందేహం లేదు. ఎందుకంటే విశ్వాసం చేయలేనిది ఏముంది? అయితే, అపొస్తలుల అధికారం మొట్టమొదటగా కోరే విశ్వాసాన్ని మనం విస్మరిస్తున్నాము; అంతేకాక, పెద్దలు అనగా వయస్సులోను, విశ్వాసంలోను మిగిలిన వారికంటే శ్రేష్ఠులైన వారు అనగా, మనం యాజకుల సామాన్య మందను అర్థం చేసుకుంటున్నాము. ఇంకా, ప్రతిదినము లేదా ఉచితమైన అభిషేకం నుండి మనం అంతిమ అభిషేకాన్ని చేస్తున్నాము; మరియు చివరిగా, అపోస్తలుడు వాగ్దానం చేసిన స్వస్థత అనే ఫలితాన్ని మనం అడిగి పొందకపోవడమే కాకుండా, దానికి వ్యతిరేకమైన ఫలితం ద్వారా ఆ వాగ్దానం యొక్క అర్థాన్ని కూడా వమ్ము చేస్తాము. అయినప్పటికీ, మన ఈ సంస్కారం, లేదా కల్పన అనగా, అపోస్తలుని బోధనపై ఆధారపడి ఉందని మరియు దాని ద్వారానే నిరూపించబడిందని మనం గొప్పలు చెప్పుకుంటాము; కానీ వాస్తవానికి అది ఆ బోధనకు, ఒక ధ్రువానికి మరో ధ్రువానికి ఉన్నంత దూరంలో ఉంది. ఓ, ఎంతటి వేదాంతులు!
అంతిమ అభిషేక సంస్కారంపై.
కాబట్టి, మన ఈ అంతిమ అభిషేక సంస్కారాన్ని ఖండించకుండానే, అపొస్తలుడైన యాకోబు ఆజ్ఞాపించినది ఇదేనని నేను నిశ్చయంగా తిరస్కరిస్తున్నాను; దాని రూపం గానీ, ఆచరణ గానీ, ప్రభావం గానీ, లేదా ఉద్దేశ్యం గానీ మన వాటితో ఏకీభవించవు. అయినప్పటికీ, ప్రతిష్ఠ మరియు ఉప్పునీటి ప్రోక్షణ వంటి, మనమే నియమించుకున్న సంస్కారాలలో దీనిని కూడా పరిగణిస్తాము. అపొస్తలుడైన పౌలు మనకు బోధించినట్లుగా, ప్రతి ప్రాణి దేవుని వాక్యము ద్వారా మరియు ప్రార్థన ద్వారా పవిత్రపరచబడుతుందని మనం కాదనలేము; అలాగే అంతిమ అభిషేకం ద్వారా పాపక్షమాపణ మరియు శాంతి ప్రసాదించబడతాయని కూడా మనం కాదనము; అది దైవికంగా స్థాపించబడిన సంస్కారం అయినందువల్ల కాదు, కానీ దానిని స్వీకరించినవాడు ఈ ప్రయోజనాలను పొందుతానని నమ్ముతాడు కాబట్టి. ఎందుకంటే, పరిచారకుడు ఎంత పొరపాటు చేసినా, దానిని స్వీకరించినవాని విశ్వాసం పొరపాటుపడదు. ఎందుకంటే, పరిచారకుని దృష్టిలో అసలు పాపవిమోచనం చేయకపోయినా, పరిహాసంగా బాప్తిస్మమిచ్చేవాడు లేదా పాపవిమోచనం చేసేవాడు, పాపవిమోచనం పొందిన లేదా బాప్తిస్మం పొందిన వ్యక్తిలో విశ్వాసం ఉంటే, నిజంగా పాపవిమోచనం చేసినా లేదా బాప్తిస్మమిచ్చినా, అంత్య అభిషేకం చేసేవాడు ఇంకెంత ఎక్కువగా సమాధానమును అనుగ్రహిస్తాడు; వాస్తవానికి, అతని పరిచర్యను మనం చూస్తే, ఏ సంస్కారమూ లేదు కాబట్టి అతను ఏ సమాధానమును అనుగ్రహించకపోయినప్పటికీ. అభిషేకం పొందిన వ్యక్తి యొక్క విశ్వాసం, అతనికి అభిషేకం చేసినవాడు ఇవ్వలేని లేదా ఇవ్వాలని ఉద్దేశించని ఆశీర్వాదాన్ని పొందుతుంది. అభిషేకం పొందిన వ్యక్తి వాక్యాన్ని విని విశ్వసిస్తే చాలు; ఎందుకంటే పరిచారకుడు పాత్ర పోషించినా, పరిహాసంగా చేసినా, మనం దేనిని విశ్వసిస్తామో దానినే నిజంగా పొందుతాము. ఎందుకంటే క్రీస్తు చెప్పిన ఈ మాట వర్తిస్తుంది: "విశ్వసించినవానికి సమస్తము సాధ్యమే;" మరియు మరలా: "నీవు విశ్వసించిన ప్రకారముగా నీకు జరుగును గాక." అయితే మన సోఫిస్టులు, సంస్కారాల గురించి చర్చిస్తున్నప్పుడు ఈ విశ్వాసాన్ని ప్రస్తావించరు, కానీ తమ పూర్తి మనస్సును సంస్కారాల యొక్క సద్గుణాల గురించిన పనికిమాలిన చర్చలకే కేటాయిస్తారు; ఎల్లప్పుడూ నేర్చుకుంటూనే ఉంటారు కానీ, సత్యజ్ఞానాన్ని పొందలేరు.
అయితే, ఈ అభిషేకాన్ని అత్యున్నతమైనదిగా చేయడం ఒక ప్రయోజనకరమే. ఎందుకంటే, దీనివల్ల, అన్ని సంస్కారాలలోకెల్లా ఇది నిరంకుశత్వం మరియు లాభాపేక్షలచే అతి తక్కువగా వేధించబడి, బానిసగా చేయబడింది; మరియు ఈ ఒక్క కరుణ మరణిస్తున్నవారికి మాత్రమే మిగిలింది, వారు పాపాలు ఒప్పుకోకపోయినా లేదా పాప పరిహారం స్వీకరించకపోయినా కూడా అభిషేకం పొందే స్వేచ్ఛను కలిగి ఉన్నారు. అదే ఒకవేళ ఇది నిత్యకృత్యంగా కొనసాగి, ముఖ్యంగా పాపాలను తీసివేయకపోయినా కూడా రోగులను స్వస్థపరిచి ఉంటే, పశ్చాత్తాపమనే ఒకే ఒక్క సంస్కారం యొక్క బలంతో, మరియు తాళపత్రాల శక్తితో, మరియు దీక్షా సంస్కారం ద్వారా అంతటి శక్తివంతమైన చక్రవర్తులుగా, రాకుమారులుగా మారిన ఆ పోంటిఫ్లు ఈపాటికి ఎన్ని లోకాలకు అధిపతులుగా ఉండేవారు? కానీ ఇప్పుడు అదృష్టకరమైన విషయం ఏమిటంటే, వారు విశ్వాస ప్రార్థనను తృణీకరిస్తున్నందున, ఏ రోగినీ స్వస్థపరచడం లేదు, మరియు ఒక పాత ఆచారం నుండి తమ కోసం ఒక కొత్త సంస్కారాన్ని ఏర్పరచుకున్నారు.
ఈ నాలుగు సంస్కారాల గురించి ఇంతవరకు చెప్పడం చాలు. సంస్కారాల సంఖ్య మరియు ఉపయోగం గురించి మనం పవిత్ర గ్రంథాల నుండి కాకుండా, రోమ్ పీఠం నుండి విచారించాలని భావించే వారికి ఇది ఎంత అసంతృప్తిని కలిగిస్తుందో నాకు తెలుసు; రోమ్ పీఠం ఆ సంస్కారాలను మనకు ఇచ్చిందన్నట్లుగా, నిజానికి వాటిని విశ్వవిద్యాలయాల పాఠశాలల నుండి స్వీకరించలేదన్నట్లుగా; నిస్సందేహంగా, దానికి ఉన్నదంతా ఆ విశ్వవిద్యాలయాలకే రుణపడి ఉంది. విశ్వవిద్యాలయాల నుండి అంతగా సహాయం అందకపోయి ఉంటే పోపుల నిరంకుశత్వం ఎన్నడూ ఇంత ఉన్నత స్థాయిలో నిలిచి ఉండేది కాదు; ఎందుకంటే అన్ని ప్రధాన పీఠాలలో, ఇంత తక్కువ మంది విద్వాంసులైన బిషప్లను కలిగి ఉన్నది మరొకటి దాదాపుగా లేదు. కేవలం బలం, మోసం మరియు మూఢనమ్మకాల ద్వారానే అది మిగిలిన వాటిపై విజయం సాధించింది; మరియు వెయ్యి సంవత్సరాల క్రితం ఆ పీఠాన్ని అధిష్టించిన వారు, ఈ మధ్యకాలంలో అధికారంలోకి వచ్చిన వారికంటే ఎంతగానో భిన్నంగా ఉన్నారు, అందువల్ల వారిలో ఒకరు గానీ లేదా మరొకరు గానీ రోమ్ యొక్క పోంటిఫ్లు కాదని మనం చెప్పక తప్పదు.
వీటితో పాటు, మనం సంస్కారాలుగా పరిగణించవచ్చని అనిపించే మరికొన్ని విషయాలు కూడా ఉన్నాయి—అవి ఏవంటే, ప్రార్థన, వాక్యము, సిలువ వంటి దైవిక వాగ్దానం చేయబడినవన్నీ. ఎందుకంటే ప్రార్థించే వారి ప్రార్థనలను వింటానని క్రీస్తు అనేకచోట్ల వాగ్దానం చేశారు; ప్రత్యేకంగా లూకా సువార్తలోని పదకొండవ అధ్యాయంలో, ఆయన అనేక ఉపమానాల ద్వారా మనలను ప్రార్థనకు ఆహ్వానిస్తారు. వాక్యమును గూర్చి ఆయన ఇలా అంటారు: "దేవుని వాక్యము విని దానిని గైకొనువారు ధన్యులు." (లూకా 11:28). మరియు శ్రమ, బాధ, అవమానంలో ఉన్నవారికి ఆయన ఎన్నిసార్లు సహాయాన్ని, మహిమను వాగ్దానం చేశారో ఎవరు లెక్కించగలరు? అంతేకాదు, దేవుని వాగ్దానాలన్నింటినీ ఎవరు లెక్కించగలరు? ఎందుకంటే మనలను విశ్వాసానికి నడిపించడమే సమస్త లేఖనాల యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశ్యం; ఒకవైపు ఆజ్ఞలు మరియు హెచ్చరికలతో మనలను ప్రోత్సహిస్తూ, మరోవైపు వాగ్దానాలు మరియు ఓదార్పులతో మనలను ఆహ్వానిస్తుంది. నిజానికి, సమస్త లేఖనాలలో ఆజ్ఞలు లేదా వాగ్దానాలు మాత్రమే ఉంటాయి. దాని ఆజ్ఞలు తమ ఆవశ్యకతల ద్వారా గర్విష్ఠులను అణకువగా ఉంచుతాయి; దాని వాగ్దానాలు పాపక్షమాపణల ద్వారా దీనులను ఉన్నత స్థితికి తీసుకువస్తాయి.
అయితే, సరిగ్గా చెప్పాలంటే, సంస్కారాలుగా పరిగణించడానికి ఉత్తమమైనది ఏమిటంటే, వాటికి చిహ్నాలు జతచేయబడిన వాగ్దానాలను మాత్రమే పరిగణించడం. మిగిలినవి, చిహ్నాలతో జతచేయబడనందున, కేవలం వాగ్దానాలు మాత్రమే. దీనిని బట్టి, మనం సంపూర్ణ ఖచ్చితత్వంతో మాట్లాడితే, దేవుని సంఘంలో బాప్తిస్మం మరియు రొట్టె అనే రెండు సంస్కారాలు మాత్రమే ఉన్నాయి; ఎందుకంటే వీటిలో మాత్రమే మనం దైవికంగా స్థాపించబడిన చిహ్నాన్ని మరియు పాపక్షమాపణ వాగ్దానాన్ని రెండింటినీ చూస్తాము. నేను ఈ రెండింటితో పాటు లెక్కించిన పశ్చాత్తాప సంస్కారానికి కనిపించే మరియు దైవికంగా నియమించబడిన చిహ్నం ఏదీ లేదు; మరియు నేను చెప్పినట్లుగా, అది బాప్తిస్మానికి తిరిగి రావడానికి ఒక మార్గం మరియు సాధనం తప్ప మరేమీ కాదు. పశ్చాత్తాపం వారి నిర్వచనంతో ఏకీభవిస్తుందని పండితులు కూడా చెప్పలేరు; ఎందుకంటే వారే ప్రతి సంస్కారానికి ఒక కనిపించే చిహ్నాన్ని ఆపాదిస్తారు, ఇది సంస్కారం అదృశ్యంగా చేసే ప్రభావం యొక్క రూపాన్ని ఇంద్రియాలు గ్రహించడానికి వీలు కల్పిస్తుంది. ఇప్పుడు పశ్చాత్తాపానికి లేదా పాపవిమోచనకు అటువంటి చిహ్నం ఏదీ లేదు; అందువల్ల వారు తమ సొంత నిర్వచనం ప్రకారం, పశ్చాత్తాపం మతకర్మలలో ఒకటి కాదని చెప్పి, తద్వారా వాటి సంఖ్యను తగ్గించడమో, లేదా మతకర్మకు మరొక నిర్వచనాన్ని ముందుకు తీసుకురావడమో చేయవలసి వస్తుంది.
అయితే, మనం జీవితమంతటికీ కేటాయించిన బాప్తిస్మము, జీవితంలో మనం ఉపయోగించాల్సిన అన్ని సంస్కారాలకు సరిగ్గా సరిపోతుంది; రొట్టె నిజానికి మరణించేవారికి మరియు నిష్క్రమించేవారికి సంబంధించిన సంస్కారం, ఎందుకంటే దానిలో మనం క్రీస్తు ఈ లోకం నుండి నిష్క్రమించడాన్ని స్మరించుకుంటాము, తద్వారా మనం ఆయనను అనుకరించగలము. కాబట్టి, ఈ రెండు సంస్కారాలను మనం ఈ విధంగా పంచుదాం, బాప్తిస్మమును జీవిత ప్రారంభానికి మరియు జీవితమంతటికీ, మరియు రొట్టెను దాని ముగింపుకు మరియు మరణానికి కేటాయించాలి; మరియు క్రైస్తవుడు, ఈ హీనమైన శరీరంలో ఉన్నప్పుడు, రెండింటిలోనూ సాధన చేయాలి, పూర్తిగా బాప్తిస్మము పొంది బలపరచబడిన తరువాత, అతడు ఒక నూతనమైన మరియు శాశ్వతమైన జీవితంలోకి జన్మించిన వానిగా ఈ లోకం నుండి నిష్క్రమించాలి, మరియు తన తండ్రి రాజ్యంలో క్రీస్తుతో కలిసి భుజించడానికి నియమించబడాలి, ఆయన చివరి భోజన సమయంలో వాగ్దానం చేసినట్లుగా, ఇలా చెప్పాడు: "నేను మీతో చెప్పునదేమనగా, దేవుని రాజ్యం వచ్చు వరకు నేను ద్రాక్షారసము త్రాగను." (లూకా 22:18.) ఈ విధంగా, మనం రాబోయే జీవాన్ని పొందుటకై క్రీస్తు రొట్టె సంస్కారాన్ని స్థాపించాడని స్పష్టమవుతుంది; ఆ తర్వాత, ప్రతి సంస్కారం యొక్క ఉద్దేశ్యం నెరవేరినప్పుడు, బాప్తిస్మం మరియు రొట్టె రెండూ అంతరించిపోతాయి.
లేఖనాలను వాటి నిజమైన అర్థంలో గ్రహించాలని, మరియు సంస్కారాల యొక్క యథార్థమైన ఉపయోగాన్ని నేర్చుకోవాలని ఆకాంక్షించే భక్తిపరులందరికీ నేను సంతోషంగా మరియు ఆనందంగా సమర్పిస్తున్న ఈ వ్యాసాన్ని ఇక్కడితో ముగిస్తున్నాను. "దేవుడు మనకు ఉచితంగా ఇచ్చిన వాటిని తెలుసుకోవడం," మరియు ఆ వరాలను మనం ఏ విధంగా ఉపయోగించాలో తెలుసుకోవడం అనేది తక్కువ ప్రాముఖ్యత లేని ఒక వరం. ఎందుకంటే, ఆత్మ యొక్క ఈ తీర్పులో మనం ఉపదేశం పొందితే, దానికి వ్యతిరేకమైన వాటిపై ఆధారపడి మనల్ని మనం మోసగించుకోము. మన వేదాంతులు ఈ రెండు విషయాల జ్ఞానాన్ని మనకు ఎక్కడా ఇవ్వకపోవడమే కాకుండా, ఉద్దేశపూర్వకంగా అన్నట్లుగా వాటిని అస్పష్టం కూడా చేశారు. నేను ఆ జ్ఞానాన్ని ఇవ్వకపోయినా, కనీసం దానిని అస్పష్టం చేయకుండా ఉండటంలో విజయం సాధించాను, మరియు ఇతరులు మరింత మెరుగైన దాని గురించి ఆలోచించేలా ఒక ప్రేరణను ఇచ్చాను. కనీసం రెండు సంస్కారాల అర్థాన్ని వివరించడానికి నేను ప్రయత్నించాను, కానీ మనమందరం అన్ని పనులను చేయలేము. అయితే, తమ మొండి నిరంకుశత్వంలో తమ బోధనలనే దైవబోధలుగా భావించి మనపై రుద్దే ఆ దుర్మార్గుల విషయంలో, వారి అజ్ఞానాన్ని, హింసను ఏమాత్రం లెక్కచేయకుండా, నేను ఈ విషయాలను స్వేచ్ఛగా, ధైర్యంగా ప్రకటిస్తున్నాను. అయినప్పటికీ, వారికి కూడా నేను వివేకవంతమైన బుద్ధి కలగాలని ఆకాంక్షిస్తాను, వారి ప్రయత్నాలను తృణీకరించను, కానీ వాటిని చట్టబద్ధమైన, నిజమైన క్రైస్తవ బోధనల నుండి వేరుగా మాత్రమే గుర్తిస్తాను.
నాకు వ్యతిరేకంగా కొత్త శాసనాలు మరియు పోప్ శాపాలు సిద్ధం చేయబడుతున్నాయని, వాటి ద్వారా నన్ను నా మాట మార్చుకునేలా ఒత్తిడి చేస్తారని, లేదంటే మతవిరోధిగా ప్రకటిస్తారని ఒక వార్త విన్నాను. ఇది నిజమైతే, నా భవిష్యత్ మాట మార్పులో ఈ చిన్న పుస్తకం 245 ఒక భాగంగా ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నాను, తద్వారా వారి నిరంకుశత్వం వృధాగా విర్రవీగిందని వారు ఫిర్యాదు చేయకుండా ఉంటారు. మిగిలిన భాగాన్ని నేను త్వరలో ప్రచురిస్తాను, క్రీస్తు నాకు సహాయకుడిగా ఉంటాడు, మరియు రోమా పీఠం ఇంతవరకు చూడని లేదా వినని అటువంటి సహాయకుడు ఉంటాడు, ఈ విధంగా మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు నామంలో నా విధేయతను సమృద్ధిగా సాక్ష్యమిస్తాను. ఆమేన్.
హోస్టిస్ హెరోడెస్ ఇంపీ, క్రిస్టమ్ వెనిర్ క్విడ్ టైమ్స్?
నాన్ అరిపిట్ మోర్టాలియా క్వి రెగ్నా డాట్ కాలేస్టియా.
లేఖన సూచనల సూచిక లేఖన సూచనల సూచిక Genesis 2:15 3:17-19 3:19
Judges 20:1-48 1 Samuel 2:30
Psalms 4:15 7:20 7:20 18:8 18:26 30:5 33:16 37:1 37:2 43:2 45:19 119:1-176 Proverbs 6:27 15:8
Ecclesiastes 3:7 32:23
Isaiah 2:8 5:13 5:14 10:22 10:23 28:14 37:4 56:10 56:11
Lamentations 1:1 1:2 2:11 2:12
Daniel 2:20 2:21 2:44 4:35 11:8 11:39 11:43
Hosea 2:19 2:20 4:6 13:9
Matthew 3:2 3:6 4:4 4:4 5:32 5:39 6:2 7:18 7:20 10:10 12:33 15:11 15:14 16:19 16:19
17:27 18:4 18:15-17 18:18 18:18 18:19 18:20 23:13 24:5 24:23 24:24 24:38
Mark 2:27-28 6:13 11:24 16:16 16:16 16:16 16:18 16:18
లేఖన సూచిక References 9:48 10:7 11:28 12:14 12:32 17:26 22:18 22:25 22:26 22:32
John 1:12 1:51 4:14 4:14 6:27 6:29 6:45 6:45 7:38 8:36 11:25 17:20 18:36 20:23
Acts 4:32-37 6:2 6:4 9:19 14:14 15:1-41 Romans 1:1-32 1:1-32 1:5 1:17 3:10-12 3:23 4:1-25 4:3-5 6:4 7:22 7:23 8:23 8:28 10:4
10:9 10:10 10:10 10:17 11:32 12:1 13:1-4 13:1-14 13:1-14 13:8 14:3 14:7 14:8
14:14 14:20 14:22 14:23
1 Corinthians 1:23 2:8 2:15 3:18 3:22 3:23 4:1 4:1 4:1 4:1 4:1 6:1-20 6:5 7:15 7:23 8:9 8:10
8:13 9:14 9:19 9:27 10:3 10:4 10:25 11:23 11:23-26 11:23-26 11:23-27 11:25
11:33-34 12:1-31 12:9 12:12-20 14:30 15:55-57 15:56 15:57
2 Corinthians 2:2 4:13 4:13 4:16 8:21 10:3 10:8 13:8
Galatians 2:11-20 2:20 2:20 3:1-29 4:1-31 5:1 5:1 5:1-25 5:17 5:24
Ephesians 5:29-32 6:12
Philippians 2:1-4 2:5 2:5-8 2:7 2:7 2:7 2:12
1 Thessalonians 5:21 5:22
2 Thessalonians 2:3 2:4 2:9 2:11 2:12 3:10
1 Timothy 1:7 1:9 1:9 2:1 2:2 2:8 3:2 3:16 4:1 4:1-3 4:2 4:2 4:3 5:22
2 Timothy 2:4 2:13 3:2-7 3:5 3:7 3:7 3:13
Hebrews 9:1-28 9:16 11:6 11:13 11:40
లేఖన సూచిక References 2:1-25 2:1-25 2:9 2:9 2:9 2:13 2:15 3:1-22 3:13 4:18 5:2
2 Peter 1:9 2:1 2:1 2:1-25 2:3
2 Maccabees 4:12 4:13
లాటిన్ పదాలు మరియు పదబంధాల సూచిక Hostis Herodes impie,: 240
డాటారియస్: 90 91 హన్నిబాల్ ప్రకటన పోర్టస్: 54
Hic est sanguis meus: 178
Hoc est corpus meum: 179
Hoc est sanguis meus: 178
పెక్టోరాలిస్ రిజర్వేషన్: 91
యూనియో: 90 90 అడ్మినిస్ట్రేటర్: 90 ఎజైట్ ఫోనిటెన్షియమ్: 62 క్యాసస్ రిజర్వేటీ: 97 క్యారెక్టర్స్ ఇన్డెలెబిల్స్: 77 కమెండమ్: 90 90 కంపోజిషన్లు: 92 కన్సిలియాబులం: 82 కన్ఫెషనాలియా: 92 93 డాక్టర్ 21 గందరగోళాలు: పాపాలిస్: 120 మరియు ప్రొప్రియస్ మోటస్: 91 గ్రావమినా: 39 44 ఇగ్నిస్ ఫ్యాట్యుస్: 28 సక్రమంగా: 107 అక్రమాలు: 107 న్యాయస్థానం: 96 మెజిస్టర్ సెంటెంషియమ్: 121 ఒపెరా ఆపరేట: 185 ఓపస్ 192 ఆపరేటింగ్ 8: 185 187 189 192
లాటిన్ పదాలు మరియు పదబంధాలు పేన: 62 pœnitentia: 62 62 పెక్టోరాలిస్ రిజర్వేషియో: 97 మతకర్మ: 219 స్క్రినియో పెక్టోరిస్: 120 స్క్రినియం: 120 స్క్రినియం పెక్టోరిస్: 120 సంతకాలు: 96 సంతకాలు: కేవలం 96 సంతకాలు టెంటేషన్లు, ఉపన్యాసాలు, ధ్యానాలు: 15 టు లాబొరా!: 94 టు ఓరా!: 94 టు ప్రొటీజ్!: 94 అల్టిమా రేషియో: 19
జర్మన్ పదాలు మరియు పదబంధాలు జర్మన్ పదాలు మరియు పదబంధాల సూచిక "దాస్ వోర్ట్ సై సోలెన్ లాసెన్ స్టాన్,: 24
ఎస్ వెర్డెన్ డై రోమర్ కొమ్మెన్ అండ్ డై జుడెన్ వెర్స్టోరెన్: అండ్ హెర్నాచ్ వెర్డెన్ సై ఔచ్ అన్టర్గెహెన్.: 123
Reichsregiment: 43 ausbuben: 128 sich austoben: 128 sich einbuben: 128
ప్రింట్ ఎడిషన్ యొక్క పేజీల సూచిక ప్రింట్ ఎడిషన్ యొక్క పేజీల సూచిక i ii iii iv v vi vii ix x xi xii xiii xiv xv xvi xvii xviii xix xx xxi xxii xxiii xxiv xxxii xxxiii xxxiv xxxv xxxvi xxxvii xxxviii xxxix xl xli xliii xliv xliv xlii lxvi lxvii lxviii lxx lxx lxxi lxxii lxxiii lxxv lxxvi lxxvii lxxviii lxxix lxxx lxxxi lxxxii lxxxiii lxxxiv lxxxv lxxxvi lxxxvii 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 18 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69
70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122
123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168
169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214