చర్చి యొక్క బబులోను చెరపై

కానీ మీరు ఇలా అంటారు: "ఏమిటి? ఎన్నో శతాబ్దాలుగా అన్ని చర్చిలలో, మఠాలలో పాతుకుపోయిన ఆచారాలను, అభిప్రాయాలను; మరియు వారు దివ్యబలి పూజపై స్థాపించి, దాని నుండే అత్యధిక ఆదాయాన్ని పొందుతున్న వార్షికోత్సవాలు, విజ్ఞప్తులు, మరియు సందేశాలనే ఆ ఉన్నతమైన వ్యవస్థను మీరు ఎప్పుడైనా కూల్చివేస్తారా?"

నేను ఇలా జవాబిస్తాను: చర్చి బానిసత్వం గురించి వ్రాయడానికి నన్ను ప్రేరేపించింది ఇదే.

భక్తిహీనులైన మనుష్యులు తమ అభిప్రాయాలు మరియు సంప్రదాయాల ద్వారా, దేవుని గౌరవనీయమైన నిబంధనను తమ లాభం కోసం అపవిత్రమైన బానిసత్వంలోకి తీసుకువచ్చారు. వారు దేవుని వాక్యాన్ని అతిక్రమించి, తమ హృదయాలలోని కల్పనలను మన ముందు ఉంచి, తద్వారా ప్రభువు విందు విషయమై లోకాన్ని తప్పుదారి పట్టించారు. తప్పులో ఉన్నవారి సంఖ్యతో గానీ, వారి గొప్పతనంతో గానీ నాకేమి పని?

సత్యం అన్నిటికంటే బలమైనది. దివ్యబలిపూజ ఒక నిబంధన మరియు ఒక సంస్కారం అని క్రీస్తు బోధిస్తాడని మీరు కాదనగలిగితే, అటువంటి వారిని నేను సమర్థించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను. అంతేకాక, ఒక నిబంధన యొక్క ప్రయోజనాన్ని పొందినవాడు, లేదా ఈ ప్రయోజనం కోసం వాగ్దాన సంస్కారాన్ని ఉపయోగించేవాడు మంచి పని చేస్తున్నాడని మీరు చెప్పగలిగితే, నేను చెప్పినదంతటినీ ఖండించడానికి నేను సిద్ధంగా ఉన్నాను. కానీ ఈ రెండూ సాధ్యం కానప్పుడు, చెడు చేయడానికి తొందరపడే జనసమూహాన్ని తృణీకరించడానికి ఎందుకు సంకోచిస్తున్నారు? అదే సమయంలో, మీరు దేవునికి మహిమను ఇస్తూ, ఆయన సత్యాన్ని ఒప్పుకుంటున్నారు. ఆ సత్యం ఏమిటంటే, దివ్యబలిపూజను తమ సొంత అవసరాలకు గానీ, లేదా బ్రతికి ఉన్నవారైనా, చనిపోయినవారైనా ఇతరుల అవసరాలకు గానీ సహాయపడే ఒక పనిగా చూసే యాజకులందరూ వక్రబుద్ధితో పొరబడుతున్నారు. నా మాటలు అపూర్వమైనవని, ఆశ్చర్యపరిచేవని నాకు తెలుసు. కానీ మీరు దివ్యబలిపూజ యొక్క నిజ స్వరూపాన్ని పరిశీలిస్తే, నేను సత్యమే మాట్లాడుతున్నానని మీరు చూస్తారు. మనపైకి దేవుని ఉగ్రత వస్తోందని గ్రహించకుండా మనల్ని నిరోధించిన ఆ అతిభద్రతా భావం నుండే ఈ పొరపాట్లు వచ్చాయి.

మనం దివ్యబలిలో పాలుపంచుకోవడానికి సమావేశమైనప్పుడు, దేవుని సన్నిధిలో మనం చేసే ప్రార్థనలు, మనం పరస్పరం అందించుకునే, వర్తింపజేసే, మరియు ఒకరికొకరు సమర్పించుకునే సత్కార్యాలు లేదా మేలులేనని నేను నిస్సంకోచంగా అంగీకరిస్తాను; మనం రక్షింపబడటానికి ఒకరికొకరు ప్రార్థించుకోవాలని అపొస్తలుడైన యాకోబు మనకు బోధించినట్లుగా. పౌలు కూడా అందరి కొరకు, రాజుల కొరకు, మరియు అధికారంలో ఉన్నవారందరి కొరకు విన్నపాలు, ప్రార్థనలు, విజ్ఞాపనలు, మరియు కృతజ్ఞతాస్తుతులు చేయాలని ప్రోత్సహిస్తున్నాడు. (1 తిమోతి 2:1, 2.) ఇవి దివ్యబలి కాదు, కానీ దివ్యబలి యొక్క క్రియలు;—ఒకవేళ, మన హృదయాల మరియు పెదవుల ప్రార్థనలను మనం క్రియలు అని పిలవగలిగితే—ఎందుకంటే అవి దివ్యబలిలో విశ్వాసం యొక్క ఉనికి మరియు పెరుగుదల నుండి ఉద్భవిస్తాయి. దివ్యబలి లేదా దేవుని వాగ్దానం మన ప్రార్థనల ద్వారా కాదు, కేవలం మన విశ్వాసం ద్వారా మాత్రమే పూర్తవుతుంది; మరియు విశ్వాసంతోనే మనం ప్రార్థనలు చేస్తాము మరియు ఇతర సత్కార్యాలు చేస్తాము. కానీ ఏ యాజకుడు కేవలం ప్రార్థనలు మాత్రమే సమర్పించాలనే ఉద్దేశంతో మరియు ఆలోచనతో బలి అర్పిస్తాడు? వారందరూ తాము అర్పిస్తున్నది కేవలం ప్రార్థనలు మాత్రమేనని ఊహించుకుంటారు.

క్రీస్తునే తండ్రియైన దేవునికి సర్వశక్తిమంతుడైన బలిగా సమర్పిస్తారు; మరియు వారు సకల జనుల పక్షాన ఒక మంచి కార్యాన్ని చేస్తున్నారని, దాని వలన వారందరూ ప్రయోజనం పొందుతారని వారు వాదిస్తారు. వారు కార్యకార్యంపై నమ్మకం ఉంచుతారు, కానీ దాని ప్రభావాన్ని ప్రార్థనకు ఆపాదించరు. ఈ విధంగా, క్రమంగా పెరిగే పొరపాటు వలన, ప్రార్థన నుండి లభించే ప్రయోజనాన్ని వారు సంస్కారానికి ఆపాదిస్తారు; మరియు దేవుని నుండి బహుమతిగా తాము పొందవలసిన దానిని ఆయనకే సమర్పిస్తారు.

కాబట్టి మనం నిబంధన మరియు సంస్కారానికి, మరియు అదే సమయంలో మనం అర్పించే ప్రార్థనలకు మధ్య స్పష్టమైన వ్యత్యాసాన్ని గుర్తించాలి. అంతేకాదు, నిబంధనను మొదట విశ్వాసంతో స్వీకరించకపోతే, ఆ ప్రార్థనలు అర్పించేవానికి గానీ, ఎవరి కోసం అర్పించబడ్డాయో వారికి గానీ ఏమాత్రం ప్రయోజనం లేదని మనం అర్థం చేసుకోవాలి. అప్పుడే ఆ ప్రార్థన విశ్వాసంతో కూడినదవుతుంది, మరియు అపొస్తలుడైన యాకోబు మనకు బోధించినట్లుగా, కేవలం విశ్వాస ప్రార్థన మాత్రమే వినబడుతుంది. ప్రార్థన మరియు దివ్యబలిపూజ అంత విభిన్నంగా ఉంటాయి. నేను ఎంతమంది కోసమైనా ప్రార్థించగలను; కానీ ఒక వ్యక్తి తన కోసం తాను విశ్వసించకపోతే దివ్యబలిపూజను స్వీకరించడు; అది కూడా కేవలం అతను విశ్వసించినంత మేరకే; దానిని దేవునికి గానీ, మనుష్యులకు గానీ ఇవ్వలేము, కానీ యాజకుని పరిచర్య ద్వారా దేవుడు మాత్రమే దానిని మనుష్యులకు ఇస్తాడు, మరియు వారు ఎటువంటి కర్మలు లేదా యోగ్యతలు లేకుండా, కేవలం విశ్వాసం ద్వారానే దానిని స్వీకరిస్తారు. ఒక పేదవాడు మరియు అవసరంలో ఉన్నవాడు ఒక ధనవంతుని చేతి నుండి మేలు పొందడానికి వచ్చినప్పుడు, అతను ఒక మంచి పని చేస్తున్నాడని చెప్పేంత సాహసంతో కూడిన మూర్ఖత్వం ఏ వ్యక్తికీ ఉండదు. ఇప్పుడు ఈ సమూహం ఒక దైవిక వాగ్దానం యొక్క ప్రయోజనం.

యాజకుని చేతి ద్వారా సమస్త మనుష్యులకు అందించబడిన ప్రభువు విందును గూర్చి. కాబట్టి, ఇది నిశ్చయముగా చెప్పబడేదేమనగా, దివ్యబలి పూజ అనేది ఇతరులకు అందించబడే ఒక కార్యం కాదు, కానీ అది ప్రతి మనిషి యొక్క వ్యక్తిగత విశ్వాసానికి లక్ష్యం, దాని ద్వారా ఆ విశ్వాసం పోషించబడి, బలపరచబడాలి.

మనం మరొక అపవాదును కూడా తొలగించుకోవాలి, అది చాలా పెద్దది మరియు చాలా మోసపూరితమైనది; అదేమిటంటే, దివ్యబలిపూజ దేవునికి అర్పించబడిన బలి అని విశ్వవ్యాప్తంగా నమ్మడం. దివ్యబలిపూజ నియమావళిలోని మాటలు ఈ అభిప్రాయంతో ఏకీభవిస్తున్నట్లు కనిపిస్తాయి, అవి—"ఈ కానుకలు; ఈ అర్పణలు; ఈ పవిత్ర బలులు;" మరియు మరలా, "ఈ నైవేద్యం." హేబెలు బలిలాగే ఈ బలి కూడా అంగీకరించబడాలని ఒక స్పష్టమైన ప్రార్థన కూడా ఉంది. అందువల్ల క్రీస్తును బలిపీఠపు బలి అని పిలుస్తారు. దీనికి మనం పరిశుద్ధ పితరుల సూక్తులను, అనేకమంది ప్రామాణిక గ్రంథకర్తల మాటలను, మరియు ప్రపంచవ్యాప్తంగా నిరంతరం పాటించబడుతున్న ఆచారాన్ని కూడా జోడించాలి.

మనల్ని ఇంత పట్టుదలతో చుట్టుముట్టిన ఈ కష్టాలన్నిటికీ, మనం క్రీస్తు మాటలను మరియు ఆయన మాదిరిని అత్యంత స్థిరత్వంతో ఎదిరించాలి. ఆ మాటల యొక్క స్పష్టమైన అర్థం ప్రకారం, మనం దివ్యబలిపూజను క్రీస్తు యొక్క వాగ్దానంగా లేదా నిబంధనగా అంగీకరించకపోతే, మనం సువార్తనంతటినీ మరియు మన సంపూర్ణ ఓదార్పును కోల్పోతాము. పరలోక దూత మనకు వేరే విధంగా బోధించినప్పటికీ, ఆ మాటలకు వ్యతిరేకంగా దేనినీ మనం గెలవనివ్వకూడదు. ఇప్పుడు ఈ మాటలలో పని లేదా బలి గురించి ఏమీ లేదు. మళ్ళీ, మన పక్షాన క్రీస్తు మాదిరి ఉంది. క్రీస్తు ఈ సంస్కారాన్ని స్థాపించి, చివరి భోజనంలో ఈ నిబంధనను ఏర్పాటు చేసినప్పుడు, ఆయన తండ్రియైన దేవునికి తనను తాను అర్పించుకోలేదు, లేదా ఇతరుల తరఫున ఏ కార్యాన్నీ నెరవేర్చలేదు, కానీ, ఆయన బల్ల వద్ద కూర్చున్నప్పుడు, అక్కడ ఉన్న ప్రతి వ్యక్తికి అదే నిబంధనను ప్రకటించి, ప్రతి ఒక్కరికి దాని చిహ్నాన్ని ప్రసాదించాడు. ఇప్పుడు, క్రీస్తు చివరి భోజనంలో జరిపిన ఆ మొట్టమొదటి దివ్యబలిపూజను ఏ దివ్యబలిపూజ అయినా ఎంత ఎక్కువగా పోలి ఉంటుందో మరియు దానికి ఎంత దగ్గరగా ఉంటుందో, అది అంత ఎక్కువగా క్రైస్తవమైనది. కానీ క్రీస్తు యొక్క ఆ దివ్యబలిపూజ చాలా సరళమైనది; వస్త్రధారణ, హావభావాలు, స్తోత్రాలు మరియు ఇతర వేడుకల ప్రదర్శన ఏమీ లేకుండా; ఒకవేళ దానిని బలిగా అర్పించవలసిన అవసరం ఏర్పడి ఉంటే, ఆయన దానిని స్థాపించడం సంపూర్ణం అయ్యేది కాదు.

అనేక ఇతర ఆచారాలు మరియు వేడుకలతో దివ్యబలిని అలంకరించి, విస్తరించిన విశ్వ చర్చిని ఎవరూ తొందరపడి నిందించాలని కాదు; కానీ ఆడంబరమైన వేడుకలచే ఎవరూ మోసపోకూడదని, లేదా బాహ్య ప్రదర్శనల ఆడంబరానికి అయోమయపడి, దివ్యబలి యొక్క సరళతను కోల్పోయి, వాస్తవానికి ఒకరకమైన రూపాంతరీకరణకు గౌరవం ఇవ్వకూడదని మేము కోరుకుంటున్నాము; ఎందుకంటే మనం దివ్యబలి యొక్క సరళమైన సారాన్ని విస్మరించి, దాని బాహ్య ప్రదర్శన యొక్క అనేక బాహ్య అంశాలపై మన మనస్సులను నిమగ్నం చేస్తే ఇదే జరుగుతుంది. క్రీస్తు యొక్క వాక్యం మరియు ఉదాహరణకు మించి దివ్యబలికి జోడించబడినది ఏదైనా దాని బాహ్య అంశాలలో ఒకటి; మరియు వీటిలో దేనినీ మనం ఇప్పుడు మోన్‌స్ట్రాన్స్‌లు—వాటిని అలా పిలుస్తారు—మరియు హోస్ట్‌ను ఉంచే బలిపీఠ వస్త్రాలను చూస్తున్న దృష్టితో కాకుండా వేరే దృష్టితో చూడకూడదు. దివ్యబలి ఒక బలి అని చెప్పడం ఒక విరుద్ధమైన భావన; ఎందుకంటే మనం దివ్యబలిని స్వీకరిస్తాము, కానీ ఒక బలిని అర్పిస్తాము. ఇప్పుడు ఒకే విషయాన్ని ఒకే సమయంలో స్వీకరించడం మరియు అర్పించడం సాధ్యం కాదు, అలాగే ఒకే వ్యక్తి ద్వారా ఒకేసారి ఇవ్వడం మరియు అంగీకరించడం కూడా సాధ్యం కాదు. ప్రార్థన మరియు ప్రార్థించబడిన విషయం ఒకటే కాలేదన్నంత నిశ్చయమైనది; అలాగే ప్రార్థించడం మరియు మనం ప్రార్థించినది పొందడం కూడా ఒకటే కాదు.

అయితే, దివ్యబలి ఆచారమును గూర్చియు మరియు పితరుల అధికారమును గూర్చియు మనమేమి చెప్పవలెను? మొట్టమొదటగా నేను ఈ విధంగా సమాధానమిస్తాను:—చెప్పడానికి ఏమీ లేనట్లయితే, దివ్యబలి ఆచారము ఒక క్రియ లేదా బలి అని అంగీకరించి, తద్వారా క్రీస్తు వాక్యమును తిరస్కరించి, విశ్వాసాన్ని మరియు దివ్యబలి ఆచారమును రెండింటినీ ఒకేసారి పడగొట్టుట కంటే, ప్రభువు బల్ల విషయమై వారి అధికారాన్ని మొత్తంగా తిరస్కరించడమే సురక్షితమైనది. అయినప్పటికీ, మనం పితరులను కూడా గౌరవించేందుకు, క్రీస్తునందు విశ్వాసులు దివ్యబలి ఆచారమును పాటించుటకు సమావేశమైనప్పుడు, వారు తమతో పాటు "సేవలు" అని పిలువబడే ఆహారపానీయాల భాగాలను తీసుకువచ్చేవారని (1 కొరింథీ. 11) వివరిస్తాము. అపొస్తలుల మాదిరి ప్రకారం (అపొస్తలుల కార్యములు 4వ వచనం), వాటిని పేదలకు పంచిపెట్టేవారు, మరియు వాటి నుండే దివ్యబలి ఆచారము కొరకు ప్రతిష్ఠించబడిన రొట్టె మరియు ద్రాక్షారసం తీసుకోబడేవి. హెబ్రీ ఆచారం ప్రకారం, ఈ కానుకలన్నీ వాక్యము మరియు ప్రార్థన ద్వారా పవిత్రపరచబడినందున, అవి పైకి ఎత్తబడ్డాయి. మోషే గ్రంథంలో మనం చదివినట్లుగా, అర్పించబడిన లేదా పైకి ఎత్తబడిన కానుకలను సేకరించి, ఒకచోట చేర్చే ఆచారం అంతరించిపోయిన చాలా కాలం తర్వాత కూడా, కానుకలను పైకి ఎత్తే లేదా అర్పించే మాటలు మరియు ఆచరణ సంఘంలో కొనసాగాయి. ఈ విధంగా, మిగిలివున్న శేషజనం కొరకు తన ప్రార్థనను పైకి ఎత్తమని హిజ్కియా (యెషయా 37:4) యెషయాను కోరాడు. మరలా, కీర్తనకారుడు ఇలా అంటున్నాడు: "పరిశుద్ధ స్థలమునకు మీ చేతులు పైకెత్తుడి;" మరియు—"నా చేతులు నీకే పైకెత్తుదును;" మరియు మరలా—"మనుష్యులు ప్రతిచోట పరిశుద్ధమైన చేతులు పైకెత్తి ప్రార్థన చేయునట్లు." (1 తిమోతి 2:8). అందువల్ల "బలి" లేదా "అర్పణ" అనే పదబంధాలు సంస్కారానికి మరియు నిబంధనకు కాకుండా, "సేవల"కే వర్తించాలి. అందువల్లనే, దివ్యబలిలో పలికే ప్రార్థనల కొరకు "సేవ" అనే పదం వాడుకలో నిలిచిపోయింది.

అదే కారణంతో యాజకుడు రొట్టెను, గిన్నెను ప్రతిష్ఠించిన వెంటనే వాటిని పైకి ఎత్తుతాడు; కానీ దానిలో అతను దేవునికి ఏమీ అర్పించడం లేదనడానికి రుజువు ఏమిటంటే, అతను ఒక్క మాటలో కూడా బలిపశువును గానీ, అర్పణను గానీ ప్రస్తావించడు. ఇది కూడా హెబ్రీ ఆచారం యొక్క అవశేషమే, దాని ప్రకారం కృతజ్ఞతలతో స్వీకరించబడిన కానుకలను పైకి ఎత్తి, తిరిగి దేవునికి సమర్పించడం ఆనవాయితీగా ఉండేది. లేదా, క్రీస్తు ఆ సందర్భంలో ముందుకు తెచ్చి మన ముందు ఉంచిన ఆ నిబంధన యందు మన విశ్వాసాన్ని మేల్కొల్పడానికి, మరియు దాని చిహ్నాన్ని ప్రదర్శించడానికి ఇది మనకు ఒక హెచ్చరికగా కూడా పరిగణించవచ్చు. రొట్టె అర్పణ "ఇది నా శరీరం" అనే మాటలకు సరిగ్గా సరిపోతుంది; మరియు క్రీస్తు, ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, ఈ చిహ్నం ద్వారానే మనలాంటి ప్రేక్షకులతో మాట్లాడుతున్నాడు. అలాగే గిన్నె అర్పణ కూడా "ఈ గిన్నె నా రక్తంలో ఉన్న క్రొత్త నిబంధన" అనే మాటలకు సరిగ్గా సరిపోతుంది. యాజకుడు గిన్నెను పైకి ఎత్తే ఆచారం ద్వారానే మన విశ్వాసాన్ని మేల్కొల్పాలి. మరియు ఆయన మన ఎదుట ఆ చిహ్నాన్ని లేదా సంస్కారాన్ని బహిరంగంగా ఉన్నతపరుస్తున్నట్లే, ఆయన ఆ వాక్యాన్ని లేదా నిబంధనను కూడా మనకు వినబడేలా బిగ్గరగా, స్పష్టమైన స్వరంతో పలకాలని నేను కోరుకుంటున్నాను; మరియు అది ప్రతి జాతి భాషలో జరగాలి, తద్వారా మన విశ్వాసం మరింత ప్రభావవంతంగా ఆచరించబడుతుంది.

గ్రీకు, లాటిన్, మరియు హీబ్రూ భాషలలో ప్రార్థనలు జరపడం చట్టబద్ధం అయినప్పుడు, జర్మన్ లేదా మరే ఇతర భాషలోనూ ఎందుకు చట్టబద్ధం కాకూడదు?

కాబట్టి, ఈ విడిచిపెట్టబడిన మరియు అత్యంత ప్రమాదకరమైన యుగంలో, బలులు అర్పించే యాజకులు మొట్టమొదటగా ఒక విషయాన్ని గమనించాలి: బలి గురించి చాలా స్పష్టంగా మాట్లాడే ప్రధాన మరియు అప్రధాన శాసనాలతో పాటు ప్రార్థనలలోని (179) ఆ మాటలను, సంస్కారానికి కాకుండా, రొట్టె మరియు ద్రాక్షారసం యొక్క ప్రతిష్ఠకు గానీ, లేదా వారి సొంత ప్రార్థనలకు గానీ వర్తింపజేయాలి. ఎందుకంటే, వాక్యం మరియు ప్రార్థన ద్వారా పవిత్రపరచబడటానికి, ఆశీర్వాదం పొందడం కోసం రొట్టె మరియు ద్రాక్షారసం ముందుగానే సమర్పించబడతాయి. కానీ ఆశీర్వదించబడి, ప్రతిష్ఠించబడిన తర్వాత, అవి ఇకపై అర్పించబడవు, కానీ దేవుని నుండి వచ్చిన బహుమతిగా స్వీకరించబడతాయి. మరియు ఈ విషయంలో యాజకుడు సువార్తను పరిగణనలోకి తీసుకోవాలి.

మనుషులు రచించిన అన్ని నియమాలు మరియు ప్రార్థనల కంటే ప్రభువు విందుకే ప్రాధాన్యత ఇవ్వాలి; కానీ మనం చూసినట్లుగా, సువార్త దివ్యబలిని ఒక బలిగా అంగీకరించదు.

తరువాత, యాజకుడు బహిరంగంగా దివ్యబలి పూజను జరుపుతున్నప్పుడు, తాను ఆ పూజలో కేవలం దివ్య సత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించి ఇతరులకు ఇస్తున్నానని మాత్రమే గ్రహించాలి; మరియు అదే సమయంలో తన కోసం, ఇతరుల కోసం ప్రార్థనలు చేయకుండా జాగ్రత్తపడాలి, అలా చేస్తే తానే దివ్యబలి పూజను జరుపుతున్నానని అతిగా ప్రవర్తిస్తున్నట్లు కనపడుతుంది. ఏకాంతంగా దివ్యబలి పూజను జరుపుతున్న యాజకుడు కూడా, తాను దివ్య సత్ప్రసాదాన్ని తనకే ఇచ్చుకుంటున్నట్లుగా భావించుకోవాలి. ప్రార్థనలు చేయడం, మరియు యాజకుడు దానిని ప్రతిష్ఠించి తనకు తానే ఇచ్చుకోవడం మినహా, ఏకాంత దివ్యబలి పూజ అనేది, ఏ సామాన్యుడైనా యాజకుని చేతి నుండి దివ్య సత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించడానికి ఏమాత్రం భిన్నమైనది కాదు, లేదా దానికంటే ఎక్కువ ప్రభావవంతమైనది కూడా కాదు. దివ్యబలి పూజ మరియు సంస్కారం విషయంలో, యాజకులు, సామాన్యులు అనే తేడా లేకుండా మనమందరం సమానులమే.

ఇతరులు కోరినప్పటికీ, మొక్కుబడి ప్రార్థనలు (వాటిని అలా పిలుస్తారు) జరపడంలోనూ, ఆ ప్రార్థనల కోసం ఎలాంటి ప్రతిఫలం స్వీకరించడంలోనూ, లేదా ఏదైనా మొక్కుబడి బలి అర్పించే సాహసం చేయడంలోనూ అతను జాగ్రత్త వహించాలి; కానీ వీటన్నింటినీ, తాను మృతుల కొరకు గానీ బ్రతికి ఉన్నవారి కొరకు గానీ అర్పించే ప్రార్థనలకు జాగ్రత్తగా అన్వయించుకోవాలి. అతను ఈ విధంగా ఆలోచించాలి:—నేను వెళ్లి నా కొరకు మాత్రమే ఈ సంస్కారాన్ని స్వీకరిస్తాను, కానీ దానిని స్వీకరిస్తున్నప్పుడు ఫలానా వ్యక్తి కొరకు ప్రార్థిస్తాను, తద్వారా ఆహారం మరియు వస్త్రాల ప్రయోజనాల కోసం, నా ప్రార్థనలకు ప్రతిఫలంగా డబ్బు స్వీకరిస్తాను కానీ ప్రార్థనల కోసం కాదు. ప్రపంచమంతా దీనికి విరుద్ధమైన అభిప్రాయంతో, ఆచరణతో ఉన్నప్పటికీ, ఈ దృక్పథంలో అది నిన్ను కదిలించనివ్వకు. నీకు సువార్త యొక్క అత్యంత నిశ్చయమైన అధికారం ఉంది, మరియు దీనిపై ఆధారపడి, నీవు మనుషుల ఆలోచనలను, అభిప్రాయాలను సులభంగా తృణీకరించవచ్చు. అయినప్పటికీ, నేను చెప్పినదానిని ఎరుగక, నీవు కేవలం నీ ప్రార్థనలు మాత్రమే చేయకుండా, దివ్యబలి అర్పణను కొనసాగించగోరితే, నేను నిన్ను నమ్మకంగా హెచ్చరించానని, మరియు తీర్పు దినాన నేను నిర్దోషిగా నిలుస్తానని, నీ పాపాన్ని నీవే భరించవలసి ఉంటుందని తెలుసుకో. నీ రక్షణ కొరకు, ఒక సహోదరునిగా సహోదరునికి చెప్పవలసిన మాటలను నేను నీతో చెప్పాను; నీవు నా మాటలను పాటిస్తే అది నీకు ప్రయోజనకరం, వాటిని నిర్లక్ష్యం చేస్తే అది నీకు హానికరం. మరియు నా ఈ మాటలను ఖండించేవారు ఎవరైనా ఉంటే, నేను పౌలు మాటలతో వారికి ఇలా జవాబిస్తాను: "దుష్టులును మోసగాళ్ళును అంతకంతకూ చెడ్డవారగుదురు; వారు మోసపుచ్చుచును మోసపొందుచును." (2 తిమోతి 3:13).

అందుకే, గ్రెగొరీ తరచుగా ఉదహరించే ఆ వాక్యాన్ని ఎవరైనా సులభంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. అందులో ఆయన, ఒక చెడ్డ యాజకుడు జరిపిన దివ్యబలి పూజను ఒక మంచి యాజకుడు జరిపిన దానికంటే తక్కువ విలువైనదిగా పరిగణించరాదని, మరియు ద్రోహి అయిన యూదా జరిపిన దానికంటే సెయింట్ పీటర్ జరిపినది శ్రేష్ఠమైనది కాదని అంటారు. ఈ మాటను అడ్డుగా పెట్టుకుని కొందరు తమ సొంత భక్తిహీనతను కాపాడుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తారు, మరియు వారు తమ దుష్ట జీవితంలో సురక్షితంగా ఉంటూనే, ఇతరులకు ఉపకారులుగా నటించేందుకు, 'ఓపస్ ఆపరేటమ్' (కార్యరూపం) మరియు 'ఓపస్ ఆపరాన్స్' (కార్యరూపం) మధ్య భేదాన్ని చూపారు. నిజానికి గ్రెగొరీ చెప్పింది సత్యమే, కానీ ఈ మనుషులు ఆయన అర్థాన్ని వక్రీకరిస్తున్నారు. దుష్ట యాజకుల చేతుల మీదుగా ఇచ్చినా, అత్యంత పవిత్రులైన వారి చేతుల మీదుగా స్వీకరించినా, నిబంధన మరియు సంస్కారం తక్కువ ప్రభావవంతంగా ఉండవనేది అత్యంత సత్యం. సువార్తను దుష్టులు ప్రకటించవచ్చని ఎవరు సందేహిస్తారు? ఇప్పుడు దివ్యబలి పూజ సువార్తలో ఒక భాగం; అంతేకాదు, సువార్త యొక్క సారాంశం మరియు సంగ్రహం కూడా అదే. ఎందుకంటే పాపక్షమాపణ గురించిన శుభవార్త తప్ప సంపూర్ణ సువార్త అంటే మరేమిటి? ఇప్పుడు పాపక్షమాపణ గురించి అత్యంత విస్తృతమైన మరియు సమగ్రమైన మాటలలో చెప్పగలిగినదంతా

ప్రభువు విందు మరియు దేవుని కరుణ విషయమై, అంతా నిబంధన వాక్యములో క్లుప్తంగా పొందుపరచబడి ఉంది. అందువలన ప్రజలకు చేసే ప్రసంగాలు కూడా దివ్యబలిపూజ యొక్క వివరణలుగా, అనగా ఈ నిబంధన యొక్క దైవిక వాగ్దానాన్ని తెలియజేసేవిగా తప్ప మరే విధంగానూ ఉండకూడదు. ఇది విశ్వాసాన్ని బోధించి, సంఘమును నిజంగా బలపరచుటకు దారితీస్తుంది. కానీ ఇప్పుడు దివ్యబలిపూజను వివరిస్తున్న వారు, మానవ ఆచారాల నుండి గ్రహించిన అలంకారిక భాషతో ఆ విషయాన్ని ఒక ఆటగాను, అపహాస్యంగాను చేస్తున్నారు.

కాబట్టి ఒక దుష్టుడు బాప్తిస్మమివ్వగలడు, అనగా బాప్తిస్మం పొందిన వ్యక్తికి వాగ్దాన వాక్యాన్ని మరియు నీటి సూచనను వర్తింపజేయగలడు. అలాగే అతడు ఈ సంస్కార వాగ్దానాన్ని దానిలో పాలుపొందేవారికి వర్తింపజేసి, పరిచర్య చేయగలడు, మరియు ప్రభువు విందులో ద్రోహి అయిన యూదా చేసినట్లుగా వారితో పాటు తానూ పాలుపొందగలడు. అయినప్పటికీ, సంస్కారం మరియు నిబంధన ఎల్లప్పుడూ ఒకే విధంగా ఉంటాయి; అది విశ్వాసిలో తన స్వంత కార్యాన్ని నెరవేరుస్తుంది, అవిశ్వాసిలో తనకు సంబంధం లేని కార్యాన్ని నెరవేరుస్తుంది. కానీ అర్పణల విషయంలో పరిస్థితి పూర్తిగా భిన్నంగా ఉంటుంది; ఎందుకంటే దేవునికి అర్పించబడేవి దివ్యబలి పూజ కాదు, ప్రార్థనలే కాబట్టి, ఒక దుష్ట యాజకుని అర్పణలకు విలువ లేదని స్పష్టమవుతుంది. గ్రెగొరీ స్వయంగా చెప్పినట్లుగా, మనం ఒక అనర్హుడైన వ్యక్తిని మధ్యవర్తిగా నియమించినప్పుడు, 181 న్యాయాధిపతి మనస్సు మనకు వ్యతిరేకంగా పక్షపాతంతో ఉంటుంది. కాబట్టి మనం ఈ రెండు విషయాలను, దివ్యబలి పూజను మరియు ప్రార్థనను, సంస్కారాన్ని మరియు కార్యాన్ని, నిబంధనను మరియు బలిని గందరగోళపరచకూడదు. ఒకటి యాజకుని పరిచర్య ద్వారా దేవుని నుండి మనకు వస్తుంది, దానికి మన పక్షాన విశ్వాసం అవసరం; రెండవది మన విశ్వాసం నుండి యాజకుని ద్వారా దేవుని వద్దకు వెళుతుంది, దానికి ఆయన మన మొర వినాలి; ఒకటి క్రిందికి వస్తుంది, మరొకటి పైకి వెళుతుంది. కాబట్టి, మొదటిదానికి పరిచారకుడు యోగ్యుడుగాను, భక్తిపరుడుగాను ఉండవలసిన అవసరం లేదు, కానీ రెండవదానికి అది అవసరం, ఎందుకంటే దేవుడు పాపుల మొర వినడు. దుష్టుల ద్వారా మనకు మేలు చేయడం ఆయనకు తెలుసు, కానీ కయీను విషయంలో ఆయన చూపినట్లుగా, ఏ దుష్టుని క్రియలను ఆయన అంగీకరించడు. ఇది వ్రాయబడింది:

"దుష్టుల బలి యెహోవాకు అసహ్యము." (సామెతలు 15:8); మరియు మరలా:

"విశ్వాసము లేనిది ఏదైనా పాపమే." (రోమా. 14:23.) ఈ అంశంలోని మొదటి భాగాన్ని మనం ఇప్పుడు ముగిద్దాం, కానీ వీటిని ఖండించడానికి ఎవరైనా ముందుకు వస్తే, మరిన్ని వాదనలను వినిపించడానికి నేను సిద్ధంగా ఉన్నాను. ఇప్పటివరకు చెప్పినదాని నుండి, దివ్యబలి పూజ ఎవరి కోసం ఉద్దేశించబడిందో, మరియు దానిలో పాలుపొందడానికి యోగ్యులైన వారు ఎవరో మనకు అర్థమవుతోంది; అనగా, దుఃఖంతో, వేదనతో, కలతతో, గందరగోళంతో, మరియు తప్పుదారి పట్టించే మనస్సాక్షి ఉన్నవారు మాత్రమే. ఎందుకంటే, ఈ దివ్యబలిలో దైవిక వాగ్దాన వాక్యము మనకు పాపక్షమాపణను ప్రకటిస్తుంది కాబట్టి, పాప పశ్చాత్తాపంతో గానీ, పాప శోధనతో గానీ బాధపడే ఏ మనిషైనా సురక్షితంగా దీనిని సమీపించవచ్చు. క్రీస్తు యొక్క ఈ నిబంధన గత, వర్తమాన, మరియు భవిష్యత్ పాపాలకు ఏకైక ఔషధం; అయితే, నీవు సంశయములేని విశ్వాసంతో దీనిని హత్తుకొని, నిబంధనలోని మాటల ద్వారా సూచించబడినది నీకు ఉచితంగా ఇవ్వబడిందని నమ్మాలి. నీవు అలా విశ్వసించకపోతే, ఎక్కడా, ఎన్నటికీ, ఏ కర్మల చేత గానీ, ఏ ప్రయత్నాల చేత గానీ నీ మనస్సాక్షిని శాంతపరచుకోలేవు. ఎందుకంటే విశ్వాసమే మనస్సాక్షికి ఏకైక శాంతినిస్తుంది, అవిశ్వాసమే మనస్సాక్షిని కలవరపెడుతుంది.

బాప్తిస్మ సంస్కారమును గూర్చి మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు యొక్క దేవునికిని తండ్రికిని స్తోత్రము కలుగును గాక. ఆయన తన అపారమైన కనికరమునుబట్టి, కనీసం ఈ ఒక్క సంస్కారమును తన సంఘములో మనుష్యుల తంత్రములచేత ఏ హానియు, మలినమును లేకుండా కాపాడి, దానిని సకల జనులకును ప్రతి తరగతి వారికిని స్వేచ్ఛాప్రదముగా చేసెను. దురాశ, మూఢనమ్మకాల వంటి నీచమైన, భక్తిహీనమైన వికృత రూపాలతో అది మునిగిపోవుటకు ఆయన దానిని అనుమతించలేదు; నిస్సందేహముగా, దురాశ, మూఢనమ్మకాలకు అతీతులైన చిన్నపిల్లలు ఈ సంస్కారములోనికి ప్రవేశింపబడి, ఆయన వాక్యమందలి సంపూర్ణమైన నిష్కపట విశ్వాసముచేత పరిశుద్ధపరచబడాలనేది ఆయన ఉద్దేశము. అటువంటి వారికి, నేటికీ, బాప్తిస్మము అత్యంత ప్రయోజనకరమైనది. ఒకవేళ ఈ సంస్కారం వయోజనులకు, మరియు పరిపూర్ణ వయస్సు వచ్చిన వారికి ఇవ్వడానికే ఉద్దేశించబడి ఉంటే, మన మధ్య ఉన్న సమస్త దైవిక ఆజ్ఞల స్థానాన్ని ఆక్రమించిన దురాశ మరియు మూఢనమ్మకాల నిరంకుశత్వం ముందు, అది తన ప్రభావాన్ని, మహిమను నిలుపుకోగలిగేది కాదని అనిపిస్తుంది. ఈ విషయంలో కూడా, నిస్సందేహంగా, శారీరక వివేకం దాని తయారీలను, యోగ్యతలను, నిబంధనలను, పరిమితులను, మరియు డబ్బును పట్టుకోవడానికి అలాంటి ఇతర వలలను కల్పించి ఉండేది; తద్వారా బాప్తిస్మపు నీరు ఇప్పుడు చర్మపత్రాల కంటే చౌకగా అమ్మబడకుండా పోయేది.

అయినప్పటికీ, చిన్నపిల్లల విషయంలో బాప్తిస్మపు పుణ్యాన్ని సైతాను ఆర్పివేయలేకపోయినప్పటికీ, పెద్దలందరిలో దానిని ఆర్పివేయగల శక్తి అతనికి ఉంది; అందువల్ల ఈ రోజుల్లో తాను బాప్తిస్మం పొందానని గుర్తుంచుకునేవారు గానీ, దాని గురించి గొప్పలు చెప్పుకునేవారు గానీ దాదాపుగా లేరు; ఎందుకంటే పాపక్షమాపణ పొంది పరలోకానికి వెళ్ళడానికి అనేక ఇతర మార్గాలు కనుగొనబడ్డాయి.

సెయింట్ జెరోమ్ యొక్క ఆ ప్రమాదకరమైన వాక్యం వల్ల ఈ అభిప్రాయాలకు ఆస్కారం కలిగింది; ఆ వాక్యం తప్పుగా చెప్పబడినదో లేదా అపార్థం చేసుకోబడినదో తెలియదు గానీ, అందులో ఆయన పశ్చాత్తాపాన్ని ఓడ ప్రమాదం తర్వాత రెండవ రక్షణ పలక అని పిలిచారు; బాప్తిస్మం పశ్చాత్తాపం కానట్లుగా. అందువల్ల, మనుషులు పాపంలో పడినప్పుడు, వారు మొదటి పలక అయిన ఓడ ఇకపై పనికిరాదని నిరాశ చెంది, రెండవ పలకపై, అంటే పశ్చాత్తాపంపై మాత్రమే నమ్మకం ఉంచి ఆధారపడటం ప్రారంభిస్తారు. అక్కడి నుండే ప్రమాణాలు, మతపరమైన అంకితభావాలు, కర్మలు, ప్రాయశ్చిత్తాలు, తీర్థయాత్రలు, పాప పరిహారాలు మరియు వ్యవస్థలు అనే అనంతమైన భారాలు పుట్టుకొచ్చాయి; మరియు వాటి నుండి నేటి ప్రపంచం మొత్తం ఇముడ్చుకోలేని పుస్తకాల సముద్రాలు, మానవ ప్రశ్నలు, అభిప్రాయాలు మరియు సంప్రదాయాలు ఉద్భవించాయి. ఈ విధంగా ఈ నిరంకుశత్వం, యూదుల ప్రార్థనా మందిరాన్ని గానీ, లేదా స్వర్గం క్రింద ఉన్న ఏ దేశాన్ని గానీ ఎన్నడూ ఆవహించనంత ఘోరమైన రూపంలో దేవుని సంఘాన్ని ఆవహించింది.

ఈ దుర్వినియోగాలన్నింటినీ తొలగించి, క్రైస్తవులను బాప్తిస్మపు సరళత వైపుకు తిరిగి తీసుకురావడానికి ప్రతీ ప్రయత్నం చేయడం బిషప్‌ల కర్తవ్యం; తద్వారా వారు తమ స్థానాన్ని, క్రైస్తవులుగా తాము ఏమి చేయాలో అర్థం చేసుకోగలరు. కానీ ఈ రోజుల్లో బిషప్‌ల ఏకైక పని, ప్రజలను బాప్తిస్మానికి వీలైనంత దూరంగా నడిపించి, వారందరినీ తమ సొంత నిరంకుశత్వపు ప్రళయంలో ముంచివేయడం; తద్వారా, ప్రవక్త చెప్పినట్లుగా, క్రీస్తు ప్రజలు ఆయనను శాశ్వతంగా మరచిపోయేలా చేయడం. ఓ బిషప్‌లని పిలువబడే దౌర్భాగ్యులారా! బిషప్‌లు ఏమి చేయాలో అది వారు చేయకపోవడమే కాదు, వారికి ఏమీ తెలియకపోవడమే కాదు, వారు ఏమి తెలుసుకోవాలో, ఏమి చేయాలో కూడా వారికి తెలియదు. వారు యెషయా మాటలను నెరవేరుస్తున్నారు: "అతని కావలివారు గ్రుడ్డివారు; వారందరూ అజ్ఞానులు; వారు గ్రహించలేని కాపరులు; వారందరూ తమ సొంత మార్గాన్ని చూసుకుంటారు, ప్రతి ఒక్కరూ తమ లాభం కోసం, తమ వంతు కోసం చూస్తారు." (యెషయా 56:10, 11.)

బాప్తిస్మమనే సంస్కారమును గూర్చి, బాప్తిస్మములో మనం గమనించవలసిన మొదటి విషయం దైవిక వాగ్దానం, అది ఇలా చెబుతుంది: విశ్వసించి బాప్తిస్మము పొందినవాడు రక్షింపబడతాడు. ఈ వాగ్దానం, క్రియలు, ప్రమాణాలు, మతసంస్థలు మరియు మానవ కల్పన ద్వారా ప్రవేశపెట్టబడిన వాటన్నిటి కన్నా అనంతంగా శ్రేష్ఠమైనది. మన సంపూర్ణ రక్షణ ఈ వాగ్దానంపైనే ఆధారపడి ఉంది, మరియు మనం బాప్తిస్మము పొందాము కాబట్టి రక్షింపబడ్డామనే విషయంలో ఏమాత్రం సందేహించకుండా, దానిపై విశ్వాసం ఉంచడానికి మనం జాగ్రత్త వహించాలి. ఈ విశ్వాసం ఉండి, దానిని ఆచరించకపోతే, బాప్తిస్మము మనకు ఏమాత్రం ప్రయోజనం కలిగించదు; అంతేకాక, అది మనం బాప్తిస్మం పొందిన సమయంలోనే కాక, మన తర్వాతి జీవితమంతటిలోనూ మనకు హానికరం. ఎందుకంటే, ఈ విధమైన అవిశ్వాసం దైవిక వాగ్దానాన్ని అసత్యమైనదిగా నిందిస్తుంది; మరియు ఇలా చేయడం అన్ని పాపాలలోకెల్లా గొప్పది. మనం ఈ విశ్వాస సాధనను ప్రయత్నిస్తే, ఈ దైవిక వాగ్దానాన్ని నమ్మడం ఎంత కష్టమో త్వరలోనే గ్రహిస్తాము. మానవ బలహీనత వలన, తన పాప స్వభావం గురించి దానికి తెలుసు కాబట్టి, తాను రక్షింపబడ్డానని లేదా రక్షింపబడగలనని నమ్మడం దానికి ప్రపంచంలోనే అత్యంత కష్టమైన విషయం; అయినప్పటికీ, అది అలా నమ్మకపోతే రక్షింపబడదు, ఎందుకంటే అది రక్షణను వాగ్దానం చేసే దైవిక సత్యాన్ని నమ్మదు.

ఈ సిద్ధాంతాన్ని ప్రసంగాల ద్వారా ప్రజలకు శ్రద్ధగా బోధించి ఉండవలసింది; ఈ వాగ్దానాన్ని నిరంతరం పునరుద్ఘాటించి ఉండవలసింది; మనుష్యులకు వారి బాప్తిస్మాన్ని నిరంతరం గుర్తుచేసి ఉండవలసింది; విశ్వాసాన్ని ప్రేరేపించి, పోషించి ఉండవలసింది. ఈ దైవిక వాగ్దానం ఒకసారి మనకు అనుగ్రహించబడినప్పుడు, దాని సత్యం మన మరణ సమయం వరకు కొనసాగుతుంది; అందువల్ల, దానిపై మన విశ్వాసం ఎన్నడూ సడలకూడదు, కానీ బాప్తిస్మంలో మనకు చేసిన వాగ్దానాన్ని నిరంతరం జ్ఞాపకం చేసుకోవడం ద్వారా మనం చనిపోయే వరకు దానిని పోషించి, బలపరచాలి. ఈ విధంగా, మనం మన పాపాల నుండి లేచి, పశ్చాత్తాపపడినప్పుడు, మనం కేవలం బాప్తిస్మం యొక్క ప్రభావానికి మరియు దానిపై ఉన్న విశ్వాసానికి తిరిగి వస్తున్నాము, దేని నుండి అయితే మనం పడిపోయామో; మరియు అప్పుడు మనకు చేసిన వాగ్దానానికి మనం తిరిగి వస్తాము, కానీ మన పాపం ద్వారా దానిని మనం విడిచిపెట్టాము. ఎందుకంటే ఒకసారి చేసిన వాగ్దానం యొక్క సత్యం ఎల్లప్పుడూ నిలిచి ఉంటుంది, మరియు మనం తిరిగి వచ్చినప్పుడు మనలను స్వీకరించడానికి చేయి చాచడానికి సిద్ధంగా ఉంటుంది.

నేను పొరపాటు పడకపోతే, బాప్తిస్మం అనేది సంస్కారాలలో మొదటిది మరియు వాటన్నిటికీ పునాది, అది లేకుండా మనం మిగిలిన వాటిలో దేనినీ పొందలేము అనే ఆ అస్పష్టమైన సామెత యొక్క అర్థం ఇదే.

అందువలన పశ్చాత్తాపపడే వ్యక్తికి, మొట్టమొదటగా తన బాప్తిస్మాన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకోవడం, మరియు తాను విడిచిపెట్టిన ఆ దైవిక వాగ్దానాన్ని విశ్వాసంతో జ్ఞాపకం చేసుకోవడం ఎంతో ప్రయోజనకరంగా ఉంటుంది; తాను బాప్తిస్మం పొందినందున తాను ఇప్పటికీ సురక్షితమైన కోటలో ఉన్నందుకు సంతోషించాలి; మరియు బాప్తిస్మం యొక్క విశ్వాసం మరియు సత్యం నుండి పడిపోయిన తన దుష్ట కృతఘ్నతను అసహ్యించుకోవాలి. అతనికి ఒకప్పుడు చేయబడిన, అబద్ధికమైన మరియు అతని ఏ పాపాల వలన మార్పులేని, సంపూర్ణంగా నిలిచివున్న ఆ దైవిక వాగ్దానంపై అతను తన దృష్టిని నిలుపితే, అతని హృదయం అద్భుతంగా ఓదార్చబడుతుంది మరియు కరుణ కోసం నిరీక్షించడానికి ప్రోత్సహించబడుతుంది; పౌలు చెప్పినట్లుగా: "మనం విశ్వసించకపోయినా, ఆయన నమ్మదగినవాడుగా నిలిచియున్నాడు; ఆయన తనను తాను కాదనలేడు." (2 తిమోతి 2:13). దేవుని ఈ సత్యం అతన్ని కాపాడుతుంది; మరియు ఇతర ఆశలన్నీ నశించిపోయినా, అతను దీనిని విశ్వసిస్తే, ఇది అతన్ని విడిచిపెట్టదు. ఈ సత్యం ద్వారా గర్విష్ఠి అయిన విరోధిని ఎదిరించడానికి అతనికి ఒక ఆధారం ఉంటుంది; తన మనస్సాక్షిని కలవరపరిచే పాపాలకు అడ్డుగా వేయడానికి అతనికి ఒక అవరోధం ఉంటుంది; మరణం మరియు తీర్పు గురించిన భయానికి అతనికి ఒక జవాబు లభిస్తుంది; చివరగా, ప్రతి విధమైన శోధనలోనూ అతనికి ఓదార్పు లభిస్తుంది, అదేమిటంటే: దేవుడు తన వాగ్దానానికి నమ్మకమైనవాడు; మరియు బాప్తిస్మములో నేను ఆ వాగ్దానమునకు గుర్తును పొందితిని. దేవుడు నా పక్షమున ఉంటే, నాకు విరోధి ఎవడు?

బాప్తిస్మమనే సంస్కారమును గూర్చి: ఇశ్రాయేలీయులు పశ్చాత్తాపముతో దేవుని యొద్దకు తిరిగి వచ్చినప్పుడు, మొట్టమొదటగా ఐగుప్తు నుండి తమ నిర్గమనాన్ని జ్ఞాపకము చేసుకొని, దానిని బట్టి తమను బయటకు రప్పించిన దేవుని యొద్దకు తిరిగి వచ్చినప్పుడు—మోషే వారికి తరతరముగా బోధించి, దావీదు ప్రస్తావించిన జ్ఞాపకము అది—మనం ఐగుప్తు నుండి మన నిర్గమనాన్ని ఎంత ఎక్కువగా జ్ఞాపకము చేసుకొని, దానిని బట్టి నూతన జన్మయొక్క స్నానము ద్వారా మనలను బయటకు రప్పించిన ఆయన యొద్దకు తిరిగి రావాలి.

ఇప్పుడు మనం దీన్ని అన్నిటికంటే అత్యంత ప్రయోజనకరంగా రొట్టె మరియు ద్రాక్షారసం అనే సంస్కారంలో చేయగలం. కాబట్టి పూర్వకాలంలో, పశ్చాత్తాపం, బాప్తిస్మం మరియు రొట్టె అనే ఈ మూడు సంస్కారాలు తరచుగా ఒకే ఆరాధన కార్యక్రమంలో కలిపి నిర్వహించబడేవి; మరియు ఒకటి మరొకదానికి బలాన్ని చేకూర్చేది. ఈ విధంగా, ఒకానొక పరిశుద్ధ కన్య గురించి మనం చదువుతాము; ఆమె శోధించబడినప్పుడల్లా, తనను తాను రక్షించుకోవడానికి కేవలం తన బాప్తిస్మం మీదే ఆధారపడి, అతి క్లుప్తంగా ఇలా చెప్పేది: "నేను ఒక క్రైస్తవురాలిని." వెంటనే శత్రువు బాప్తిస్మం యొక్క ప్రభావాన్ని, మరియు వాగ్దానం చేసే దేవుని సత్యంపై ఆధారపడిన విశ్వాసం యొక్క శక్తిని గ్రహించి, ఆమె నుండి పారిపోయాడు.

కాబట్టి, ఒక క్రైస్తవుడు, లేదా బాప్తిస్మం పొందినవాడు ఎంత ధనవంతుడో మనం చూస్తాము; ఎందుకంటే, అతను కోరుకున్నప్పటికీ, ఎంతటి గొప్ప పాపాల వలననైనా తన రక్షణను కోల్పోలేడు, అతడు విశ్వసించడానికి నిరాకరిస్తే తప్ప; ఎందుకంటే అవిశ్వాసం తప్ప మరే పాపమూ అతడిని ఖండించలేదు. బాప్తిస్మం పొందినవానికి చేసిన దైవిక వాగ్దానంపై విశ్వాసం స్థిరంగా నిలిచినా లేదా పునరుద్ధరించబడినా, మిగిలిన పాపాలన్నీ అదే విశ్వాసం ద్వారా ఒక్క క్షణంలో మ్రింగివేయబడతాయి; అవును, దేవుని సత్యం ద్వారా, ఎందుకంటే నీవు ఒప్పుకుంటే ఆయన తనను తాను కాదనలేడు.

ఆయనను విశ్వసించి, ఆయన వాగ్దానమును హత్తుకొనుము. అయితే, నీవు ఈ దైవిక సత్యాన్ని మరచి, అటువంటి వాటితో నిన్ను నీవే గర్వపడితే, పశ్చాత్తాపము, పాపముల ఒప్పుకోలు, పాప పరిహారార్థ ప్రాయశ్చిత్తము, మరియు మనుష్యులు తలపెట్టగల ప్రతి ప్రయత్నము నీ అవసర సమయంలో నిన్ను విడిచిపెట్టి, నిన్ను మునుపెన్నడూ లేనంతగా దుఃఖితుడిని చేస్తాయి. ఎందుకంటే, దేవుని సత్యముపై విశ్వాసము లేకుండా చేసే ఏ పని అయినా వ్యర్థము మరియు ఆత్మకు వేదన కలిగించేది.

ఓడ మునిగిపోయిన తరువాత పశ్చాత్తాపం అనేది రెండవ ఆశ్రయపు పలక అనే ఆలోచన ఎంత ప్రమాదకరమైనదో, ఎంత అసత్యమైనదో; మరియు పాపం వలన బాప్తిస్మమనే పుణ్యం అంతమైపోయిందని, ఈ ఓడ ముక్కలైపోయిందని అనుకోవడం ఎంత హానికరమైన పొరపాటో కూడా మనం చూస్తున్నాము. ఆ ఓడ ఒకటిగా, దృఢంగా, నాశనం కానిదిగా నిలిచి ఉంటుంది, మరియు దానిని ఎన్నటికీ వేర్వేరు పలకలుగా విడగొట్టలేము. రక్షణ అనే ఓడరేవుకు తీసుకువెళ్ళబడిన వారందరూ దానిలో తీసుకువెళ్ళబడతారు, ఎందుకంటే సంస్కారములలో దేవుడు వాగ్దానాలు ఇవ్వడమనేది సత్యం. నిశ్చయంగా జరిగేది ఏమిటంటే, చాలామంది తొందరపాటుతో ఓడ నుండి సముద్రంలోకి దూకి నశించిపోతారు; వీరు వాగ్దానంపై విశ్వాసాన్ని విడిచిపెట్టి, పాపంలోకి తలమునకలుగా దూసుకుపోయేవారే. కానీ ఆ ఓడ నిలిచి ఉంటుంది, మరియు తన మార్గంలో సురక్షితంగా ముందుకు సాగుతుంది; మరియు దేవుని కృప వలన ఓడ వద్దకు తిరిగి వచ్చే ఏ మనిషైనా, ఒక పలక మీద కాకుండా, ఆ దృఢమైన ఓడ మీదే జీవానికి తీసుకువెళ్ళబడతాడు. అటువంటి మనిషే దేవుని యొక్క స్థిరమైన మరియు శాశ్వతమైన వాగ్దానం వద్దకు విశ్వాసంతో తిరిగి వచ్చేవాడు.

ఈ విధంగా పేతురు, పాపం చేసేవారిని తమ పాత పాపాల నుండి శుద్ధి చేయబడ్డామనే విషయాన్ని మరచిపోయారని నిందిస్తున్నాడు (2 పేతురు 1:9); నిస్సందేహంగా వారు పొందిన బాప్తిస్మం పట్ల వారి కృతజ్ఞత లేకపోవడాన్ని మరియు వారి అవిశ్వాసం యొక్క భక్తిహీనతను గద్దించడమే అతని ఉద్దేశ్యం.

అయితే, బాప్తిస్మం గురించి ఇంతగా వ్రాస్తూ, వాగ్దానంపై విశ్వాసాన్ని బోధించకపోవడంలో ప్రయోజనం ఏమిటి? సంస్కారాలన్నీ విశ్వాసాన్ని పెంపొందించే ఉద్దేశ్యంతోనే స్థాపించబడ్డాయి, అయినప్పటికీ అవి ఆ లక్ష్యాన్ని సాధించడానికి ఎంత దూరంగా ఉన్నాయంటే, పాపక్షమాపణ గురించి గానీ, సంస్కారాల కృప గురించి గానీ ఒక వ్యక్తి నిశ్చయతతో ఉండకూడదని వాదించేంత భక్తిహీనులుగా కూడా మనుషులు కనబడుతున్నారు. ఈ భక్తిహీనమైన సిద్ధాంతం ద్వారా వారు ప్రపంచం మొత్తాన్ని దాని ఇంద్రియాల నుండి దూరం చేసి, మన మనస్సాక్షి యొక్క ప్రథమ మహిమ నిలిచివున్న బాప్తిస్మమనే సంస్కారాన్ని పూర్తిగా ఆర్పివేస్తారు, లేదా కనీసం బానిసత్వంలోకి నెడతారు. అదే సమయంలో, వారు దీనమైన ఆత్మలను వారి పశ్చాత్తాపాలతో, వారి ఆత్రుతతో కూడిన ఒప్పుకోళ్లతో, వారి పరిస్థితులతో, ప్రాయశ్చిత్తాలతో, క్రియలతో మరియు అటువంటి అనంతమైన అల్ప విషయాలతో తెలివి లేకుండా హింసిస్తారు. కాబట్టి మనం జాగ్రత్తగా చదవాలి, లేదా వాక్యాల అధిపతిని తృణీకరించాలి.

(పుస్తకం 4.) అతని అనుచరులందరితో; వారు తమ ఉత్తమమైన రచనలు చేసినప్పుడు, కేవలం సంస్కారాల యొక్క విషయం మరియు రూపం గురించి మాత్రమే వ్రాస్తారు, మరియు ఆ విధంగా ఆ సంస్కారాల యొక్క నిర్జీవమైన మరియు నశించిపోయే అక్షరాన్ని మాత్రమే నిర్వహిస్తారు, అయితే వారు వాటి ఆత్మ, జీవం మరియు ఉపయోగం గురించి కనీసం స్పృశించరు; అనగా, దైవిక వాగ్దానం యొక్క సత్యం మరియు మన వైపు నుండి విశ్వాసం.

కాబట్టి, క్రియల ప్రదర్శననుబట్టియు, మానవ సంప్రదాయాల భ్రమలనుబట్టియు నీవు మోసపోకుండునట్లు చూచుకొనుము; ఆలాగున దేవుని సత్యమును, నీ స్వంత విశ్వాసమును తప్పుగా నిరూపించుకొనవద్దు. నీవు రక్షింపబడగోరిన యెడల, ఏ క్రియలు లేకుండా, సంస్కారముల యందు విశ్వాసముతో ప్రారంభించవలెను. నీ విశ్వాసమును అనుసరించి అవే క్రియలు కలుగును, కానీ నీవు విశ్వాసమును చులకనగా చూడకూడదు; ఎందుకనగా అది అన్ని క్రియలకంటె శ్రేష్ఠమైనదియు, అత్యంత కష్టమైనదియునైనదియు, మరియు ఇతర క్రియలన్నిటి నుండి నీవు దూరమైనప్పటికీ, కేవలం దాని ద్వారానే నీవు రక్షింపబడతావు. పౌలు బోధించినట్లుగా, అది దేవుని కార్యము, మనుష్యుని కార్యము కాదు. ఇతర క్రియలన్నిటినీ ఆయన మనతోను, మన ద్వారాను చేస్తాడు; ఈ ఒక్క కార్యాన్ని ఆయన మనలోను, మన ప్రమేయం లేకుండాను చేస్తాడు.

చెప్పబడిన దాని నుండి, పరిచారకుడైన మనిషికి మరియు బాప్తిస్మమునకు కర్తయైన దేవునికి మధ్య ఉన్న భేదాన్ని మనం స్పష్టంగా గుర్తించవచ్చు. మనిషి బాప్తిస్మమిస్తాడు, కానీ బాప్తిస్మమివ్వడు; అతడు బాప్తిస్మమిచ్చు వ్యక్తిని ముంచే పనిని చేస్తాడు కాబట్టి బాప్తిస్మమిస్తాడు; అతడు బాప్తిస్మమివ్వడు, ఎందుకంటే ఈ పనిలో అతడు తన సొంత అధికారంతో కాకుండా, దేవుని స్థానంలో పనిచేస్తాడు. అందువల్ల, క్రీస్తు స్వయంగా, కాదు కాదు, దేవుడే స్వయంగా తన చేతులతో మనకు బాప్తిస్మమిస్తున్నట్లుగానే, మనం మనిషి చేతి నుండి బాప్తిస్మమును స్వీకరించాలి. ఎందుకంటే మనం దానిని ఒక మనిషి చేతి ద్వారా పొందినప్పటికీ, అది మనిషి బాప్తిస్మము కాదు, క్రీస్తు మరియు దేవుని బాప్తిస్మము. అదే విధంగా, మనం ఇతరుల చేతి ద్వారా పొందే ఏ ఇతర సృష్టి అయినా నిజానికి కేవలం దేవునిదే. కాబట్టి, బాప్తిస్మము విషయంలో, బాహ్య కర్మను మనిషికి మరియు అంతర్గత ఆశీర్వాదాన్ని దేవునికి ఆపాదించేటువంటి భేదాన్ని చూపకుండా జాగ్రత్తపడండి. ఆ రెండింటినీ కేవలం దేవునికే ఆపాదించండి, మరియు బాప్తిస్మమిచ్చువానిని దేవుని ప్రతినిధి సాధనంగా మాత్రమే పరిగణించండి; దాని ద్వారా పరలోకమందు ఆసీనుడైన ప్రభువు తన స్వహస్తాలతో నిన్ను నీటిలో ముంచి, తన పరిచారకుని నోటి ద్వారా మనిషి స్వరంతో నీతో మాట్లాడుతూ, భూమి మీద పాపక్షమాపణను వాగ్దానం చేస్తున్నాడు.

పరిచారకుడు ఇలా అన్నప్పుడు, అతని మాటలే నీకు ఈ విషయాన్ని తెలియజేస్తున్నాయి: "తండ్రి, కుమారుడు, మరియు పరిశుద్ధాత్మ నామమున నేను నీకు బాప్తిస్మమిచ్చుచున్నాను. ఆమేన్." అతను, "నా నామమున నేను నీకు బాప్తిస్మమిచ్చుచున్నాను" అని అనలేదు; కానీ, ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, "నేను చేసేది నా స్వంత అధికారంతో కాదు, కానీ దేవుని స్థానంలో మరియు దేవుని నామమున చేస్తున్నాను; మరియు ప్రభువే స్వయంగా ప్రత్యక్ష రూపంలో దీనిని చేసినట్లుగా నీవు దీనిని చూడాలి. కర్త మరియు పరిచారకుడు వేర్వేరు, కానీ ఇద్దరి పని ఒక్కటే; అంతేకాదు, నా పరిచర్య ద్వారా అది కేవలం కర్త యొక్క పని మాత్రమే." నా అభిప్రాయంలో, "నామమున" అనే పదం కర్త అనే వ్యక్తిని సూచిస్తుంది, తద్వారా ఆ పనిని చేసేటప్పుడు ప్రభువు నామాన్ని ముందుకు తీసుకువచ్చి స్మరించడమే కాకుండా, ఆ పని కూడా మరొకరిదిగా, మరొకరి నామమున మరియు స్థానంలో చేయబడుతుంది. అదే రూపకం ద్వారా క్రీస్తు