జీవితం

దేవుడు పాఠకులందరినీ ఆశీర్వదించి, వారు నీతివంతమైన జీవన ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా జీవించడానికి సహాయం చేయుగాక. దేవుడు మనకు ప్రతికూల పరిస్థితులలో కూడా ఉచితంగా మరియు దయతో ఒక మహిమాన్వితమైన జీవితాన్ని స్థాపించాడు. మనం అటువంటి వాటి నుండి వెంటనే పారిపోవాలి. మన దైనందిన జీవితంలో చెడు శోధనలకు బలికాకుండా ఉందాం. ఆమేన్. అధ్యాయం -3

దేవుని శాశ్వత రాజ్యం

దావీదు వంశ పాలకులు భాగం – 1

మన ప్రభువు ఆలయం ఒక సాధారణ పుణ్యక్షేత్రంలా ఉండేది కాదు. అది అంతకంటే గొప్పది. అది ప్రభువు యొక్క పవిత్ర స్థలం కాబట్టి, మన దేవుణ్ణి ఆరాధించడం కోసమే ఉద్దేశించబడింది. అందుకే భక్తులు దానిని "దేవుని ఇల్లు" అని పిలిచేవారు. లేఖనాల ప్రకారం, మన దేవునికి "ఎల్ ఎల్ యోన్" (హెబ్రీ) వంటి సుమారు 80 పేర్లు ఉన్నాయి, దీని అర్థం (మహోన్నత దేవుడు). ఈ దేవుడు తాను ఎన్నుకున్న ప్రజలైన ఇశ్రాయేలీయులతో కలిసి ఉండాలని కోరుకున్నాడు. అందువల్ల, వారు సేనాయి పర్వత అరణ్యంలో ఉన్నప్పుడు, ఆయన మోషేను 'త్రిషమ్' (హెబ్రీ) అనే ఒక కదిలే ఆలయాన్ని నిర్మించమని కోరాడు. ఈ గుడారం నిర్మించిన సుమారు 480 సంవత్సరాల తరువాత, మోరియా పర్వత శ్రేణులలో ఒకటైన సీయోను పర్వతం మీద సొలొమోను రాజు మొదటి స్థిరమైన ఆలయాన్ని నిర్మించాడు. అతను విపరీతంగా డబ్బు ఖర్చు చేసి, యెరూషలేము ఆలయమైన దేవుని ఇంటిని పూర్తి చేయడానికి ఏడు సంవత్సరాలు తీసుకున్నాడు.

కానీ రాజైన సొలొమోను సమృద్ధిగా ఆశీర్వదించబడినప్పటికీ దేవునికి విరోధంగా పాపం చేశాడు. అతని పాపానికి శిక్షగా అతని సామ్రాజ్యం రెండు భాగాలుగా విభజించబడింది: యెరూషలేమును రాజధానిగా కలిగిన ఉత్తర యూదా రాజ్యం, మరియు సమరియాను రాజధానిగా కలిగిన దక్షిణ ఇశ్రాయేలు రాజ్యం. అతని మరణానంతరం రెహబోవాము యూదాకు రాజు అయ్యాడు మరియు అతనితో దావీదు వంశపాలన ప్రారంభమైంది.

మొదటి రాజు - రెహబోయాము: అతడు రాజు అయిన తరువాత, తన తండ్రి వలె విగ్రహారాధనలో పాల్గొని దేవునికి వ్యతిరేకంగా నడిచాడు. కాబట్టి అతని పరిపాలన యొక్క ఐదవ సంవత్సరంలో, దేవుడు శిక్షగా అతడిని షేషక్ అనే ఐగుప్తు రాజు చేతిలో పెట్టాడు. అతడు యెరూషలేముపై దాడి చేసి, నగరాన్ని మరియు దేవాలయాన్ని పాక్షికంగా నాశనం చేసి, బంగారం మరియు వెండితో పారిపోయాడు. ఆ తరువాత కొంతకాలానికి, యూదులను శిక్షించడానికి దేవుడు బబులోను రాజు నెబుకద్నెజరును ఒక సాధనంగా ఉపయోగించుకున్నాడు. అతడు క్రీ.పూ. 606, క్రీ.పూ. 593 మరియు క్రీ.పూ. 586 సంవత్సరాలలో మూడు దశలలో యూదాపై దాడి చేశాడు. తన మూడవ దాడిలో ఆ రాజు నగరాన్ని మరియు దేవాలయాన్ని దాదాపు నేలమట్టం చేశాడు. అతడు యెరూషలేమును ఒక పాడుబడిన ప్రదేశంగా మార్చాడు. అంతేకాకుండా, అతడు అనేకమంది యూదులను బబులోనుకు బందీలుగా తీసుకువెళ్ళాడు. దేవుడు ప్రకటించినట్లుగా, ఆ ప్రవాస యూదులు డెబ్బై సంవత్సరాలు కష్టాలను అనుభవించారు. తరువాత, సైరస్ రాజుచే యూదాకు గవర్నర్‌గా నియమించబడిన జెరుబ్బేలు నాయకత్వంలో వారిలో కొందరు సుమారు 43,630 మందితో యెరూషలేముకు తిరిగి వచ్చారు. వారు తిరిగి రాగానే జెరుబ్బేలు, యెహోషువ దేవాలయాన్ని పునర్నిర్మించడానికి ప్రయత్నించారు.

ఈ వ్యాసం రాయడంలో నా ముఖ్య ఉద్దేశ్యం, “దావీదు రాజవంశానికి” చెందిన దావీదు పాలకుల పరిపాలన కాలంలో రాజైన సొలొమోను యొక్క మొదటి దేవాలయం యొక్క కాలక్రమ చరిత్రను వెలుగులోకి తీసుకురావడం. దేవుడు దావీదుతో చేసిన నిబంధన కారణంగా, కేవలం ఈ పాలకులకు మాత్రమే ఆ అధికారం ఉండేది.

దేవుని నిత్యరాజ్యాన్ని ఆయన సంతానం ఆయన ఎన్నుకున్న ప్రజలైన ఇశ్రాయేలును పరిపాలించాలి. ఆ పాలకులందరూ దావీదు వంశస్థులు కాబట్టి, మెస్సీయ కూడా దావీదు సంతానమై ఉండాలి.

రాజైన సొలొమోను, తన జీవిత చరమాంకంలో, తాను పొందిన ఆశీర్వాదాలు ఉన్నప్పటికీ సత్య దేవుని నుండి తన హృదయాన్ని మరలించాడు. అతనికి అధిక సంఖ్యలో అన్యమత భార్యలు ఉండటం వలన, అతను అన్యదేవతల వైపు మొగ్గు చూపాడు. వారిని ప్రసన్నం చేసుకోవడానికి ఒలీవ పర్వతం చివరన మరియు బాల్‌బెక్ వద్ద ఆలయాలను నిర్మించాడు, ఆ తర్వాత అదే పర్వతాన్ని "అవినీతి స్థలం" అని పిలిచారు.

అటువంటి పరిస్థితిలో, 41 సంవత్సరాల వయస్సులో రెహబోవాము దావీదు వంశ పాలనలో యూదాకు మొదటి రాజు అయ్యాడు. అతను పదిహేడు సంవత్సరాలు పాలించాడు. యూదా సామ్రాజ్య రాజధాని నగరమైన యెరూషలేములో దేవుని పవిత్ర దేవాలయం ఉండేది. ఇశ్రాయేలుకు రాజు అయిన తరువాత యెరోబాము, తన ప్రజలను పవిత్ర దేవాలయంలో జరిగే ఏ వార్షిక కార్యక్రమాలకు లేదా సమావేశాలకు యెరూషలేముకు వెళ్ళడానికి అనుమతించలేదు. అతను వారిని శాశ్వతంగా నిలిపివేసి, విగ్రహారాధన కోసం రెండు మందిరాలను నిర్మించి, ఒకటి బేతేలులో, మరొకటి దానులో రెండు బంగారు దూడలను ఉంచాడు. తన ప్రజలు యెరూషలేముకు తీర్థయాత్రకు వెళ్లకుండా నిరోధించడానికి యెరోబాము మతభ్రష్ట ఆరాధన పద్ధతిని పాటించాడు. యెరోబాము యొక్క ఉత్తర దేవాలయం యొక్క పురావస్తు అవశేషాలు "టెల్ దాను" ప్రదేశంలో నేటికీ ఉన్నాయి.

యెరోబాము రాజు పవిత్ర దినాలలో ప్రత్యామ్నాయ బలులను కూడా ఏర్పాటు చేశాడు మరియు దయ్యాల కోసం ఉన్నత స్థలాలలో క్రమబద్ధమైన యాజకత్వాన్ని స్థాపించాడు. అతనికి "యెహోవా" ఆరాధన అనేది వక్రీకరించబడినది తప్ప మరేమీ కాదు మరియు అది సత్యమైన, జీవించే దేవునితో ఏ విధంగానూ పోల్చదగినది కాదు. ఇశ్రాయేలులో ఉన్న ప్రభువు యొక్క నమ్మకమైన భక్తులు, యాజకులు మరియు సేవకులు తమ ఇళ్లను, ఆస్తులను విడిచిపెట్టి, సత్య దేవుణ్ణి సేవించడానికి మరియు ఆరాధించడానికి యూదాకు తిరిగి వచ్చారు. యెరోబాము ఆలయాలు మన దేవుని నిజమైన ఆరాధనకు వక్రీకరించబడిన ప్రత్యామ్నాయం మాత్రమే అనే భావనను కలిగించడానికి ఈ సంక్షిప్త సమాచారం సరిపోతుంది. వాస్తవానికి, -

1. మన సత్యమైన, జీవించే దేవుడు ఒక విగ్రహంలా ఆరాధించబడాలని కోరుకోడు.

2. దేవుడు ఎంచుకున్న, దైవికంగా అధికారం పొందిన ఆలయం సీయోను పర్వతం మీద మాత్రమే ఉండేది.

శాశ్వతంగా.

బలులు మరియు అర్పణలు.

రెహబోవాము మరియు యూదా కేవలం మూడు సంవత్సరాలు మాత్రమే యెహోవాను సేవించారు, ఆ సమయంలో రాజ్యం అభివృద్ధి చెందుతూ వచ్చింది. కానీ తన పరిపాలన యొక్క నాలుగవ సంవత్సరం నుండి రెహబోవాము దేవుణ్ణి విడిచిపెట్టాడు. దాని ఫలితంగా, ఐదవ సంవత్సరంలో దేవుడు ఐగుప్తు రాజైన షేషకును పిలిపించి తక్షణ శిక్ష విధించాడు. అతడు 60,000 మంది అశ్వసైనికులు, 1200 రథాలు మరియు పెద్ద సంఖ్యలో పదాతిదళంతో వచ్చాడు.

నిత్య దైవ రాజ్యం యూదాలోని 15 ప్రసిద్ధ నగరాలను నాశనం చేసింది, కానీ యెరూషలేముకు మరియు దేవాలయానికి పెద్దగా నష్టం కలిగించలేదు. అతని దాడి ప్రధానంగా ఆర్థిక ప్రాతిపదికన జరిగింది. సొలొమోను రాజు మారిస్ వాణిజ్య మార్గం ద్వారా అపారమైన సంపదను పొందేవాడు, కానీ ఈ యుద్ధంతో షేషక్ రాజు దానిని దూరం చేశాడు.

రెహబోయాము రాజు పరిపాలన కాలంలో యెరూషలేము మరియు దేవాలయం యొక్క దీనమైన పరిస్థితి ఇది. ఆ సమయంలో షమోయా ప్రవక్త యూదా రాజవంశాన్ని గద్దించాడు. యూదులు ప్రభువును విడిచిపెట్టడం వలనే యూదాపై షేషక్ దండయాత్ర జరిగిందని, ఇప్పుడు దేవుడు వారిని విడిచిపెట్టి షేషక్ చేతిలో పెట్టాడని అతను స్పష్టంగా చెప్పాడు. ప్రవక్త మాటలు యూదుల హృదయాలను మెత్తబరిచాయి. వారు దేవుని ముందు వినయవంతులయ్యారు మరియు ఆయన వారిని, యెరూషలేమును రక్షించాడు. దేవాలయం 35 సంవత్సరాల పాటు తన సంపద లేకుండా ఉండిపోయింది. సొలొమోను రాజు తన కుమారులకు దైవిక జ్ఞానాన్ని బోధించాడు. అదే విధంగా రెహబోయాము తన కుమారులకు "నీతి దేశాన్ని ఉన్నత స్థితికి తీసుకువస్తుంది, కానీ పాపం ఏ ప్రజలకైనా నింద" అనే ఆధ్యాత్మిక సూత్రాలను బోధించాడు. రెహబోయాము రాజుతో ఉన్న యూదా ప్రజలు ఆయన నీతిని అనుసరించడానికి నిరాకరించినందున, ఆ దేశంపై దేవుని తీర్పు వచ్చింది. ఈ సత్యానికి సంబంధించిన అనుకూల, ప్రతికూల వివరణ యూదా చరిత్రలో అనేక దశలలో అనుభవపూర్వకంగా వెల్లడైంది.

రెండవ రాజు – అబీజాము: రాజవంశక్రమంలో రెండవ రాజు అబీజాము. ఇతనిని అబీయా లేదా అబియా అని కూడా పిలిచేవారు. ఇతను యూదాను కేవలం మూడు సంవత్సరాలు పరిపాలించాడు. ఇతని తల్లి, దావీదు యొక్క తిరుగుబాటు కుమారుడైన అబ్షాలోము కుమార్తె తామారు యొక్క మనవరాలు. అబ్షాలోము కుమార్తె విగ్రహారాధనను ప్రోత్సహించి, తన కుమారునిపై ప్రతికూల ఆధ్యాత్మిక దృక్పథాన్ని ప్రభావితం చేసింది. కాబట్టి, అతను కూడా దేవుణ్ణి విడిచిపెట్టి, తన తండ్రి అడుగుజాడల్లో నడిచాడు. అయినప్పటికీ, దేవుడు అతని పట్ల దయచూపి, దావీదు కారణంగా అతనిలో పశ్చాత్తాపానికి ఏదైనా అవకాశం ఉందేమో చూడటానికి తన తీర్పును వాయిదా వేశాడు. ఆ సమయానికి, యూదా మరియు ఇశ్రాయేలు అప్పటికే వేర్వేరు దేశాలుగా ఉన్నాయి. వారి మధ్య శత్రుత్వం పెరిగి, వారు యుద్ధాలలో కూడా పాల్గొన్నారు. అబీజాము 4,00,000 సైన్యంతో ఇశ్రాయేలుపై యుద్ధానికి వెళ్ళగా, యరొబాము 8,00,000 సైన్యంతో వెళ్ళాడు. యుద్ధం ప్రారంభం కావడానికి ముందు అబీజాము ఇశ్రాయేలును ఉద్దేశించి ప్రసంగించాడు. వారు బంగారు దూడలను ఆలింగనం చేసుకోవడం ద్వారా ప్రభువు ఆలయాన్ని విడిచిపెట్టారని, కానీ యూదా వారు విశ్వాసంతో ఆలయ ఆరాధనను కొనసాగించారని చెప్పి వారిని అవమానించాడు. కాబట్టి “దేవుడే మనతో మరియు మన కెప్టెన్‌తో ఉన్నాడు.” (2 Chronicles 13:12)

చివరకు అతడు ఇశ్రాయేలీయులను తిరుగుబాటు ఆపి, దేవునితోను మరియు యూదాతోను రాజీపడమని కోరాడు. అబీజాము మాటలు ఇశ్రాయేలీయుల మనసులను మార్చలేదు. కాబట్టి యుద్ధం ప్రారంభం కాబోతున్నప్పుడు, దేవాలయ యాజకుల బృందం తమ దేవాలయ పొట్టేలు కొమ్ములతో యుద్ధ హెచ్చరికను మోగించి, కేవలం దేవునిపైనే ఆధారపడినందువల్ల చివరకు అద్భుతమైన విజయాన్ని సాధించారు. యరొబాము అధికారం పూర్తిగా అంతమైంది.

ఆ యుద్ధంలో దేవుని నిత్యరాజ్యం దెబ్బతిని, సుమారు 5 లక్షల మంది పురుషులు మరణించారు. ఆ యుద్ధ ఫలితంగా, ఇశ్రాయేలు రాజ్యంలోని దక్షిణ భాగమైన ఎఫ్రాయిముపై యూదా చాలా సంవత్సరాల పాటు నియంత్రణ సాధించగలిగింది. శత్రువుపై విజయాన్ని తెచ్చిపెట్టేది సైన్యం పరిమాణం కాదు, సేనాధిపతి యొక్క సమర్థత. ఈ సందర్భంలో, అబీజాము సైన్యానికి దేవుడే స్వయంగా సేనాధిపతి పాత్రను పోషించాడు.

మూడవ రాజు - ఆసా: దావీదు వంశపరిపాలనలో మూడవ రాజు ఆసా. అతను అబీజాము కుమారుడు. అతను యూదాను 41 సంవత్సరాలు పరిపాలించాడు. అతను నీతిమంతుడైన రాజు. బైబిల్లో కూడా క్లుప్తంగా ఇలా చెప్పబడింది, “మరియు ఆసా తన తండ్రియైన దావీదు చేసినట్లుగానే యెహోవా దృష్టిలో నీతిగా ప్రవర్తించాడు.” (1 kings 15:11). ఆసా తన తొలిరోజుల్లో దేవునికి ప్రార్థించగా, ఇథియోపియా యొక్క పది లక్షల మంది సైనికుల దండయాత్ర నుండి దేవుడు అద్భుతంగా యూదాను విడిపించాడు. ఆ అద్భుతమైన విజయం తర్వాత, అజర్యా ప్రవక్త ఆసాను కలుసుకుని, “యెహోవా నీతో ఉన్నాడు, నీవు ఆయనతో ఉందువు. నీవు ఆయనను వెదకిన యెడల ఆయన నీకు కనబడును; నీవు ఆయనను విడిచిపెట్టిన యెడల ఆయన మిమ్మును విడిచిపెట్టును” అని అతనికి వాగ్దానం చేశాడు. (2 chronicles 15:2).

ఆసా విధేయుడై ప్రవక్తను అనుసరించాడు. అతను యూదా రాజ్యంలో సంపూర్ణ ఆధ్యాత్మిక సంస్కరణను తీసుకువచ్చాడు. వికృత ప్రవర్తనను, అన్యమత ఆచారాలను ప్రోత్సహించే సొదొమీయుల నుండి అతను దేశాన్ని శుద్ధి చేశాడు. తన తండ్రి, తాతలు స్థాపించి, పోషించిన విగ్రహాలను అతను తొలగించాడు. రెహబోవాము భార్య అయిన తన అమ్మమ్మ విగ్రహారాధన కారణంగా, ఆమె రాణి విగ్రహాన్ని కూడా ఆసా తొలగించాడు. దేవుడిచ్చిన బహుమతులుగా వచ్చిన సంపదలన్నింటినీ అతను రాజభవనం నుండి దేవుని ఆలయానికి తరలించాడు. వాటిలో కొన్ని అతని సొంతం కాగా, మరికొన్ని అతని తండ్రులకు చెందినవి. అతను ఆలయంలోని ఆధ్యాత్మిక వ్యవస్థను పునరుద్ధరించాడు. అతను చేసిన ఈ అద్భుతమైన మార్పులు అతని దేశానికి శాంతిని, శ్రేయస్సును తీసుకువచ్చాయి. అలాగే అతను చేసిన ఆధ్యాత్మిక సంస్కరణలు అనేకమంది ఇశ్రాయేలీయులను అతని మందలోకి చేర్చాయి. అతను తన రాజ్యంలో, యూదు ప్రజలలో చేసిన ఈ తీవ్రమైన మార్పులన్నిటి వల్ల, ఇశ్రాయేలీయులు తమ జీవించే దేవుడిని మరచిపోయి విగ్రహారాధకులుగా మారడంతో వారిలో శత్రుత్వం ఏర్పడింది.

అనేక సంవత్సరాల సంపూర్ణ ప్రశాంతత తరువాత ఈ పరిస్థితి తలెత్తింది. ఆ సమయంలో ఇశ్రాయేలు రాజ్యానికి "బౌషా" రాజుగా ఉన్నాడు. అతను యూదా రాజ్యం యొక్క దక్షిణ భూభాగంలోకి ప్రవేశించి, కోటలను బలపరచడం ప్రారంభించాడు. యెరూషలేములోని పవిత్ర దేవాలయానికి తన ప్రజలు చేసే ఏ యాత్రనైనా ఆపడమే అతని ముఖ్య ఉద్దేశ్యం. ముఖ్యంగా మతపరమైన విషయాల నిమిత్తం తన ప్రజలు యూదాలోకి ప్రవేశించకుండా నిరోధించడానికి అతను సరిహద్దులలో కొంతమంది సైనికులను కూడా ఉంచాడు, ఇది యూదాకు మరియు ప్రజలకు ముప్పుగా పరిణమించింది.

కాలం గడిచేకొద్దీ, ఆసా మారిపోయాడు. అతను దేవునిపై విశ్వాసం కోల్పోయాడు. అతను తన గురించి తాను గర్వపడసాగాడు మరియు దేనికీ దేవునిపై ఆధారపడటానికి ఇష్టపడలేదు. నిరాశతో అతను దేవాలయం మరియు రాజభవనంలోని నిధులను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. సహాయం మరియు స్నేహం కోసం వాటిని సిరియా రాజుకు ఇచ్చాడు. దేవుడు ఇదంతా చూసి, అతను దేవుణ్ణి మరచిపోయాడని గుర్తు చేయడానికి ప్రవక్త "హనానీ"ని ఆసా వద్దకు పంపాడు.

నిత్య దైవరాజ్యం తన సమస్యలను పరిష్కరించుకోవడానికి సిరియా సైన్యంపై ఆధారపడింది. అతడు ప్రవక్త హెచ్చరిక పట్ల మొండిగా వ్యవహరించి, వెంటనే అతడిని ఖైదు చేశాడు. దేవుడు ఆసాను అతని అహంకారానికి శిక్షించి, అతని కాళ్ళకు ప్రాణాంతకమైన వ్యాధిని వరంగా ఇచ్చాడు. మళ్ళీ తన స్వస్థత కోసం దేవునికి ప్రార్థించకుండా, అతడు ఒక వైద్యుడి కోసం వెతికాడు. చివరకు, అతడు దుర్నీతిపరుడై తన జీవితాన్ని దయనీయంగా ముగించుకున్నాడు.

నాలుగవ రాజు - యెహోషాపతు: నాలుగవ రాజు యెహోషాపతు. అతడు యూదాను 25 సంవత్సరాలు పరిపాలించాడు. అతడు నిస్సందేహంగా నీతిమంతుడే, కానీ విగ్రహారాధకులైన ప్రధాన యాజకులను ప్రజలతో కలిసి జీవించడానికి అనుమతించాడు. అతడు అన్యమత ఆరాధనను కొంతవరకు నిర్మూలించాడు కానీ పూర్తిగా కాదు. ఆ రాజు దేవుణ్ణి ఎంతగానో ప్రేమించాడు మరియు దేవాలయానికి అనేక విలువైన వస్తువులను ఇచ్చాడు. మత సంస్కరణ అతని ప్రధాన ప్రాధాన్యత. దేవుని ఆరాధన గురించి తన ప్రజలకు పెద్దగా తెలియదని అతడు గ్రహించాడు. కాబట్టి, తన పరిపాలన యొక్క మూడవ సంవత్సరంలో, ద్వితీయోపదేశకాండము అనే దేవాలయ గ్రంథం నుండి దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని తన ప్రజలకు బోధించడానికి తన అధిపతులను, యాజకులను మరియు లేవీయులను దేశమంతటా పంపాడు.

కానీ అతను ఒక అవివేకమైన చర్య వల్ల తన కీర్తి ప్రతిష్టలన్నింటినీ కోల్పోయాడు. అతను తన పెద్ద కుమారునికి, అహాబు కుమార్తె అయిన అతల్యాకు మధ్య వివాహం జరిపించడం ద్వారా ఇశ్రాయేలు ఉత్తర రాజ్యపు అన్యరాజు అయిన అహాబుతో రాజీపడ్డాడు. అతని కుమారునికి, అన్యరాలైన అతల్యాకు మధ్య జరిగిన ఈ వివాహ సంబంధం కొన్ని దశాబ్దాల పాటు కొనసాగిన ఆధ్యాత్మిక వినాశనానికి కారణమైంది. ఇశ్రాయేలీయుల పట్టణమైన “రోమత్ గిలాదు”ను ఆక్రమించుకున్న సిరియాపై యుద్ధంలో తనకు మద్దతు ఇవ్వమని అహాబు యెహోషాపుత్రుడిని బలవంతం చేశాడు, కానీ అతను తన దేవుడిని సంప్రదిస్తానని చెప్పాడు. అప్పుడు అహాబు గొప్ప విజయం గురించి తప్పుగా ప్రవచించిన కొంతమంది అబద్ధ ప్రవక్తలను తీసుకువచ్చాడు. యెహోషాపుత్రుడికి అహాబు ప్రవక్తల మీద విశ్వాసం లేదు, అందువల్ల అతను దేవుని యొక్క మరొక నిజమైన ప్రవక్తను కనుగొన్నాడు. ఆ ప్రవక్త, అహాబు వంటి దుర్మార్గులకు వ్యతిరేకంగా సరైన తీర్పును ఇచ్చాడు. ఆ ప్రవక్త ఊహించినట్లే, యెహోషాపుత్రుడు ఆ యుద్ధంలో ఘోరంగా మరణించాడు.

తరువాతి సంవత్సరాలలో, మోయాబీయులు మరియు అమ్మోనీయుల వంటి ఎడారి తెగలు దక్షిణ యూదాపై దండెత్తాయి. రాజు వెంటనే ఉపవాసం ఉండమని ఆజ్ఞాపించి, ప్రజలందరినీ దేవుని ఆలయంలో సమకూర్చాడు. రాజు సొలొమోను వంటి పూర్వీకుల ప్రతిష్ఠాపన ప్రార్థనను పఠించగా, దేవుడు ఓదార్పు సందేశంతో జవాబిచ్చాడు. “భయపడకుడి, యుద్ధము మీది కాదు, దేవునిది.” (1 Chronicle 20:15). యెహోషాపాతు మరియు ఇతరులు రాతి నేల ముందు తలవంచి ప్రభువును ఆరాధించారు. లేవీయుల గాయక బృందం ప్రభువును కీర్తిస్తూ పాడుతుండగా, రాజు యుద్ధభూమి వైపు కవాతు చేశాడు మరియు ప్రభువు శత్రువులను గందరగోళపరిచాడు. వారు తమను తామే నాశనం చేసుకున్నారు మరియు ఆలయ సంగీతంతో పాటు యూదా సైన్యం గొప్ప విజయంతో ఇంటికి తిరిగి వచ్చింది.