దేవుడు సున్నతి ద్వారా వారిని నిజంగా ఎంతగానో ఘనపరిచాడు, వారితో మాట్లాడుతూ

అయితే, పది ఆజ్ఞల వలన తాము పరిశుద్ధులం కాకపోయినా (ఎందుకంటే అన్యజనులు, దయ్యాలు కూడా వీటిని పాటించవలసిన బాధ్యతను కలిగి ఉన్నారు, లేనిచో వాటి కారణంగా అపవిత్రులై శిక్షకు గురవుతారు), పది ఆజ్ఞలతో పాటు, ప్రత్యేకంగా తమకే గానీ అన్యజనులకు కాదు, మోషే యొక్క ఇతర ధర్మశాస్త్రాలు కూడా తమకు ఉన్నాయని, వాటి ద్వారా తాము పరిశుద్ధపరచబడి, ఇతర జనులందరి నుండి ప్రత్యేకించబడ్డామని వారు ప్రకటించినప్పుడు, ఓ ప్రభువా దేవా, ఇది ఎంత కుంటి, బలహీనమైన, వ్యర్థమైన సాకు మరియు నెపం!

ఆజ్ఞలు పాటించబడనప్పుడు, ఇతర నియమాలను పాటించడం అనేది కేవలం ఇంద్రజాలం మరియు నటన తప్ప మరేమిటి? నిజానికి, అది దేవుణ్ణి ఒక మూర్ఖుడిగా పరిగణించే ఒక యదార్థమైన అపహాస్యం. ఇది ఎలా ఉంటుందంటే, మన మధ్య ఉన్న ఒక దుష్ట, సైతాను వంటివాడు పోప్, కార్డినల్, బిషప్ లేదా పాస్టర్ వేషంలో విహరిస్తూ, వారి ఆజ్ఞలన్నింటినీ, మార్గాలన్నింటినీ పాటిస్తున్నట్లుగా ఉంటుంది. కానీ ఆ ఆధ్యాత్మిక వేషం కింద ఒక నిజమైన సైతాను, ఒక తోడేలు, సంఘానికి శత్రువు, సువార్తను మరియు పది ఆజ్ఞలను తొక్కేసిన ఒక దూషకుడు ఉంటాడు.

ఆజ్ఞలను కాలితో తొక్కి, వారిని శపించి, దండించాడు. దేవుని దృష్టిలో అతడు ఎంత శ్రేష్ఠమైన పుణ్యాత్ముడు అయ్యేవాడు!

లేదా ఎక్కడో ఒక అందమైన అమ్మాయి పూల దండతో అలంకరించుకుని, పతివ్రతమైన కన్య యొక్క అన్ని మర్యాదలు, విధులు, ప్రవర్తన మరియు క్రమశిక్షణను పాటిస్తూ వచ్చింది అనుకుందాం, కానీ లోపల మాత్రం పది ఆజ్ఞలను ఉల్లంఘించే నీచమైన, సిగ్గుమాలిన వేశ్య.

ఒక కన్యగా తన హోదాకు సంబంధించిన అన్ని విధులను, ఆచారాలను బాహ్యంగా పాటిస్తూ ఆమె చూపించే చక్కటి విధేయత వల్ల ఆమెకు ఏమి ప్రయోజనం? దానివల్ల ఆమెకు కలిగే ప్రయోజనం ఏమిటంటే, ఒక నిర్లజ్జ, బహిరంగ వేశ్య కన్నా ఆమె పట్ల ఒక వ్యక్తి ఏడు రెట్లు ఎక్కువ శత్రుత్వాన్ని ప్రదర్శిస్తాడు. ఈ విధంగా దేవుడు ప్రవక్తల ద్వారా ఇశ్రాయేలీయులను నిరంతరం గద్దించాడు, వారిని నీచమైన వేశ్య అని పిలిచాడు. ఎందుకంటే, బాహ్య చట్టాలు మరియు పవిత్రత అనే ముసుగు మరియు అలంకరణ కింద, వారు అన్ని రకాల విగ్రహారాధనను మరియు దుర్మార్గాలను ఆచరించారు, ప్రత్యేకంగా హోషేయ రెండవ అధ్యాయంలో విలపిస్తున్నట్లుగా.

నిశ్చయంగా, ఒక భక్తిగల కన్య లేదా స్త్రీ మర్యాదగా, శుభ్రంగా వస్త్రధారణ చేసి, అలంకరించుకుని, బాహ్యంగా వినయంతో ప్రవర్తిస్తే అది ప్రశంసనీయం. కానీ ఆమె ఒక వేశ్య అయితే, ఆమె వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, కిరీటం మరియు నగలు బురదలో దొర్లే పందికి బాగా సరిపోతాయి. సొలొమోను చెప్పినట్లుగా [సామెతలు 11:22]:

వివేకం లేని అందమైన స్త్రీ, పంది ముక్కులో ఉన్న బంగారు ఉంగరం వంటిది. అనగా, ఆమె ఒక వేశ్య. కాబట్టి, పది ఆజ్ఞలకు విధేయత చూపకుండా, మోషే యొక్క బాహ్య ధర్మశాస్త్రాలను గూర్చి చేసే ఈ గొప్పను అణచివేయాలి; నిజానికి, ఈ గొప్ప, అన్యజనుల కంటే యూదులను దేవుని ప్రజలుగా ఉండటానికి ఏడు రెట్లు ఎక్కువ అనర్హులుగా చేస్తుంది. ఎందుకంటే, బాహ్య ధర్మశాస్త్రాలు ఒక జాతిని దేవుని ప్రజలుగా చేయడానికి ఇవ్వబడలేదు, కానీ దేవుని ప్రజలను బాహ్యంగా అలంకరించి, వారిని ఉన్నతంగా చూపడానికే ఇవ్వబడ్డాయి. అలాగే, పది ఆజ్ఞలు కూడా, వాటిని గూర్చి ఎవరైనా గొప్పలు చెప్పుకోవడానికి, వాటి కారణంగా తాము పరిశుద్ధులమని, దేవుని ప్రజలమని భావిస్తూ అహంకారంతో లోకమంతటినీ తృణీకరించడానికి ఇవ్వబడలేదు; దానికి బదులుగా, మోషే మరియు ప్రవక్తలందరూ అత్యంత శ్రద్ధగా బోధించినట్లుగా, వాటిని పాటించడానికి మరియు వాటి ద్వారా దేవునికి విధేయత చూపడానికి అవి ఇవ్వబడ్డాయి. దయ్యాలు మరియు దుష్టుల విషయంలో మనం చూసినట్లుగా, వాటిని పొందినవాడు గర్వపడడు, కానీ వాటిని పాటించేవాడే గర్వపడతాడు. వాటిని కలిగియుండి వాటిని పాటించనివాడు సిగ్గుపడి భయపడవలెను, ఎందుకంటే వాటి వలన అతడు నిశ్చయముగా శిక్షకు పాత్రుడగును.

కానీ ఈ విషయం గుడ్డివారైన, కఠినహృదయులైన యూదులకు అంతుచిక్కనిది. దాని గురించి వారితో మాట్లాడటం పందికి సువార్త ప్రకటించడం లాంటిదే. దేవుని ఆజ్ఞ నిజంగా ఏమిటో వారికి తెలియదు, ఇక దాన్ని ఎలా పాటించాలో తెలియడం మరీ అసంభవం.

చివరికి, వారు మోషే మాట వినలేకపోయారు, అతని ముఖంలోకి చూడలేకపోయారు; అతను దానిని ముసుగుతో కప్పుకోవలసి వచ్చింది. ఈ ముసుగు నేటికీ ఉంది, మరియు వారు ఇప్పటికీ మోషే ముఖాన్ని, అంటే అతని బోధను చూడలేరు. అది వారికి ఇప్పటికీ ముసుగుగానే ఉంది [పోల్చండి. 2 కొరింథీ. 3:13 మొదలైనవి; నిర్గమ. 34:33 మొదలైనవి]. అందువల్ల, సీనాయి పర్వతం మీద దేవుడు వారితో మాట్లాడినప్పుడు వారు ఆయన మాట వినలేకపోయారు, కానీ వారు వెనుదిరిగి, మోషేతో ఇలా అన్నారు: "నీవు మాతో మాట్లాడు, మేము వింటాము; కానీ దేవుడు మాతో మాట్లాడకుండా చూడు, లేకపోతే మేము చనిపోతాము" [నిర్గమ.

20:19]. దేవుని ఆజ్ఞను తెలుసుకోవడానికి మరియు దానిని ఎలా పాటించాలో తెలుసుకోవడానికి ఉన్నతమైన ప్రవచనాత్మక అవగాహన అవసరం.

నిర్గమకాండము 34వ అధ్యాయములో దేవుడు పాపములను క్షమిస్తాడనియు, ఆయన దృష్టిలో ఎవ్వరూ నిర్దోషులు కారనియు మోషే చెప్పినప్పుడు, అతనికి ఆ విషయం బాగా తెలుసు. అనగా, ఎవరి పాపాలు అయితే...

దేవుడు క్షమిస్తాడు. దావీదు కూడా Psalm 32:1 లో సాక్ష్యమిచ్చినట్లుగా, "ఎవని అతిక్రమము క్షమింపబడినదో, ... ఎవని దోషమును యెహోవా ఆరోపించడో, వాడు ధన్యుడు." మరియు అదే కీర్తనలో [వచనం 6 చూడండి]: "కాబట్టి భక్తిగల ప్రతివాడు క్షమాపణ కొరకు నీకు ప్రార్థన చేయవలెను," దీని అర్థం ఏమంటే, ఏ పరిశుద్ధుడూ దేవుని ఆజ్ఞలను పాటించడు. కానీ పరిశుద్ధులే వాటిని పాటించడంలో విఫలమైతే, భక్తిహీనులు, అవిశ్వాసులు, దుర్మార్గులు వాటిని ఎలా పాటిస్తారు? కీర్తనలో మనం మళ్ళీ చదువుతాము

143:2: "ప్రభూ, నీ దాసునితో తీర్పు తీర్చుకొనవద్దు; ఎందుకంటే బ్రతికియున్న వారిలో ఎవ్వరూ నీ దృష్టిలో నీతిమంతులు కారు." దేవుడు తన తీర్పును పక్కనపెట్టి, తన కరుణతో వారితో వ్యవహరిస్తే తప్ప, ఆయన పరిశుద్ధ సేవకులు కూడా ఆయన దృష్టిలో నీతిమంతులుగా తీర్చబడరని ఇది స్పష్టంగా రుజువు చేస్తుంది; అంటే, వారు ఆయన ఆజ్ఞలను పాటించరు మరియు పాపక్షమాపణ అవసరంలో ఉంటారు.

దీనిలో మనకు సహాయం చేసే, మన పాపాన్ని మనకోసం భరించే ఒక వ్యక్తి అవసరం. Isaiah 53:6 చెప్పినట్లుగా: "ప్రభువు మనందరి దోషమును ఆయన మీద మోపెను." నిజానికి, దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని మరియు దానిని పాటించడాన్ని మనం నిజంగా అర్థం చేసుకున్నట్లే. ఎందుకంటే, అది మన వద్ద ఉందని మనం తెలుసుకుని, గుర్తించి, అవును, అనుభూతి చెందినా, దానిని పాటించము మరియు పాటించలేము; దీని దృష్ట్యా, మనం దేవుని ముందు దీన పాపులమని మరియు అపరాధులమని; మరియు దేవుడు ఈ పాపాన్ని ఎవరి మీద మోపాడో ఆ వ్యక్తి ద్వారా, కేవలం స్వచ్ఛమైన కృప మరియు కరుణ వలన మాత్రమే మనము అటువంటి అపరాధానికి మరియు అవిధేయతకు క్షమాపణ పొందుతామని అర్థం చేసుకోవాలి. దీని గురించే క్రైస్తవులమైన మేము మాట్లాడుతాము మరియు బోధిస్తాము, మరియు దీని గురించే ప్రవక్తలు మరియు అపొస్తలులు మాతో మాట్లాడి మాకు బోధిస్తారు. వారే మన దేవుని వధువుగా మరియు పవిత్ర కన్యగా ఉండి, ఇప్పటికీ ఉన్నారు; అయినప్పటికీ, యూదులు తమ సమాజ మందిరాలలో చేసే విధంగా వారు ఏ ధర్మశాస్త్రం గురించి గానీ, పవిత్రత గురించి గానీ గొప్పలు చెప్పుకోరు. దానికి బదులుగా, వారు ధర్మశాస్త్రం గురించి విలపిస్తూ, కరుణ మరియు పాపక్షమాపణ కోసం మొరపెడతారు. మరోవైపు యూదులు, పాదరక్షలు లేని సన్యాసుల వలె పవిత్రులు. వారి వద్ద ఉన్న మితిమీరిన పవిత్రతను ఉపయోగించి ఇతరులు స్వర్గానికి వెళ్ళడానికి సహాయం చేయగలరు, ఇంకా అమ్ముకోవడానికి సమృద్ధిగా ఉన్న దానిని తమ వద్ద ఉంచుకోగలరు. ఈ విషయాల గురించి వారిలో ఎవరితోనైనా మాట్లాడటం వల్ల ప్రయోజనం లేదు, ఎందుకంటే వారి అంధత్వపు అహంకారం ఇనుప పర్వతం వలె దృఢంగా ఉంది. వారు సరైనవారు; దేవుడు తప్పులో ఉన్నాడు. వారిని వారి దారిన పోనివ్వండి, మరియు మనం 51వ కీర్తనలోని *మిసెరెరె*ను ప్రార్థించే వారితో, అంటే ధర్మశాస్త్రం ఏమిటో, దానిని పాటించడం మరియు పాటించకపోవడం అంటే ఏమిటో తెలుసుకొని అర్థం చేసుకున్న వారితో ఉందాం.

ప్రియ క్రైస్తవులారా, గుడ్డి యూదులు మిమ్మల్ని తప్పుదోవ పట్టించడానికి మీరు అనుమతిస్తే ఏమి చేస్తున్నారో దీని నుండి నేర్చుకోండి. అప్పుడు ఆ సామెత మీకు నిజంగా వర్తిస్తుంది.

గుడ్డివాడు మరో గుడ్డివానిని నడిపిస్తే, ఇద్దరూ గోతిలో పడతారు.

[పోల్చండి. Luke 6:39]. దైవిక ఆజ్ఞలను ఎలా అపార్థం చేసుకోవాలో తప్ప మీరు వారి నుండి మరేమీ నేర్చుకోలేరు, అయినప్పటికీ, నిజానికి దేవుని దృష్టిలో వారి కంటే ఎంతో శ్రేష్ఠులైన అన్యజనులకు వ్యతిరేకంగా మీరు అహంకారంతో గొప్పలు చెప్పుకుంటారు, ఎందుకంటే వారికి అటువంటి పరిశుద్ధతా గర్వం లేదు, అయినప్పటికీ ఈ అహంకారులైన పరిశుద్ధులు, శాపగ్రస్తులైన దూషకులు మరియు అబద్ధికుల కంటే వారు ధర్మశాస్త్రాన్ని ఎంతో ఎక్కువగా పాటిస్తారు.

కాబట్టి యూదుల విషయంలో జాగ్రత్తగా ఉండండి. ఎందుకంటే, వారి సమాజ మందిరాలు ఎక్కడెక్కడ ఉన్నాయో, అక్కడ దయ్యాల గుహ తప్ప మరేమీ ఉండదని తెలుసుకోండి. అక్కడ కేవలం ఆత్మస్తుతి, అహంకారం, అబద్ధాలు, దూషణ, దేవుణ్ణి మరియు మనుష్యులను నిందించడం వంటివి అత్యంత దురుద్దేశంతో జరుగుతూ, దేవుని దృష్టిని వారిపైకి మళ్లిస్తాయి. వారి గొప్పలు చెప్పుకోవడం, వారి అహంకారం, దేవుని దూషణ, ప్రజలందరినీ శపించడం అనేవి దేవునికి చేసే నిజమైన మరియు గొప్ప సేవ అని, ఇవన్నీ పితరుల మరియు సున్నతి పొందిన పరిశుద్ధుల యొక్క అటువంటి ఉదాత్తమైన రక్తానికి చాలా తగినవి మరియు శోభాయమానమైనవి అనే అహంకారానికి దేవుని ఉగ్రత వారిని గురిచేసింది. దయ్యాలు ఎలాగైతే మానసిక స్థితిలో స్పష్టమైన దుర్గుణాలలో కూరుకుపోయాయో వారికి తెలిసినప్పటికీ, వారు దీనిని నమ్ముతారు. మరియు ఒక యూదుడు బోధించడం మీరు చూసినా లేదా విన్నా, మీరు వింటున్నది విషం పెట్టి ప్రజలను సంతోషంగా చంపే ఒక విషపూరితమైన బాసిలిస్క్ తప్ప మరేమీ కాదని గుర్తుంచుకోండి. వీటన్నిటితో పాటు, తాము సరైనది చేస్తున్నామని వారు చెప్పుకుంటారు. వారి విషయంలో జాగ్రత్తగా ఉండండి!

నాలుగవదిగా, 34 వారు దేవుని నుండి కనాను దేశాన్ని, యెరూషలేము నగరాన్ని, మరియు దేవాలయాన్ని పొందామని మిక్కిలి గర్వపడతారు. దేవుడు అటువంటి గొప్పలు చెప్పుకోవడాన్ని, అహంకారాన్ని తరచుగా అణచివేశాడు, ముఖ్యంగా బబులోను రాజు ద్వారా, అతడు వారిని చెరలోకి తీసుకువెళ్లి ప్రతిదీ నాశనం చేశాడు (అంతకుముందు అస్సిరియా రాజు ఇశ్రాయేలు ప్రజలందరినీ తీసుకువెళ్లి ప్రతిదీ నేలమట్టం చేసినట్లే). చివరగా, పద్నాలుగు వందల సంవత్సరాల క్రితం రోమన్లచే వారు నిర్మూలించబడి, నాశనం చేయబడ్డారు, తద్వారా దేవుడు వారి దేశాన్ని, నగరాన్ని, దేవాలయాన్ని, యాజకత్వాన్ని, లేదా అధిపత్యాన్ని లక్ష్యపెట్టలేదని, ఇకపై కూడా లక్ష్యపెట్టబోడని, మరియు వీటి కారణంగా వారిని తన సొంత ప్రత్యేక ప్రజలుగా చూడడని వారు స్పష్టంగా గ్రహించారు. అయినప్పటికీ, యెషయా చెప్పినట్లుగా [యెషయా 48:4] వారి ఇనుప మెడ వంగలేదు, వారి ఇత్తడి నుదురు సిగ్గుతో ఎర్రబడలేదు. వారు రాతిలా గుడ్డిగా, మొండిగా, కదలకుండా ఉన్నారు, దేవుడు తమ మాతృభూమిని వారికి తిరిగి ఇస్తాడని మరియు ప్రతిదీ వారికి తిరిగి ఇస్తాడని ఎల్లప్పుడూ ఆశిస్తున్నారు.

మోషే వారికి అనేకసార్లు తెలియజేశాడు, మొదటిది, వారు ఆ దేశాన్ని ఆక్రమించుకోలేకపోవడానికి కారణం, వారి నీతి ఇతర అన్యజనుల కంటే అధికంగా ఉండటమేనని, ఎందుకంటే వారు మొండివారు, దుష్టులు మరియు అవిధేయులు అని; రెండవది, వారు దేవుని ఆజ్ఞలను పాటించకపోతే, త్వరలోనే ఆ దేశం నుండి వెళ్లగొట్టబడి నశించిపోతారని. మరియు దేవుడు యెరూషలేము నగరాన్ని ఎంచుకున్నప్పుడు, ప్రవక్తలందరి రచనలలో ఆయన చాలా స్పష్టంగా ఇలా చెప్పాడు: వారు ఆయన ఆజ్ఞలను పాటించకపోతే, తన సింహాసనమైన ఈ యెరూషలేము నగరాన్ని పూర్తిగా నాశనం చేస్తానని. అంతేకాకుండా,

సొలొమోను దేవాలయాన్ని నిర్మించి, బలి అర్పించి, దేవునికి ప్రార్థించాడు. అప్పుడు దేవుడు అతనితో, "నీ ప్రార్థనను, నీ విన్నపాలను నేను విన్నాను... ఈ మందిరాన్ని నేను ప్రతిష్ఠించాను," మొదలైనవి చెప్పాడు; కానీ ఆ తర్వాత కొద్దిసేపటికే ఆయన ఇలా జతపరిచాడు: "అయితే మీరు నన్ను అనుసరించడం నుండి వైదొలిగి... నా ఆజ్ఞలను పాటించకపోతే... నేను వారికి ఇచ్చిన దేశంలో నుండి ఇశ్రాయేలును నేను తుడిచివేస్తాను; నా నామం కొరకు నేను ప్రతిష్ఠించిన మందిరాన్ని నా దృష్టి నుండి నేను పారవేస్తాను; మరియు ఇశ్రాయేలు ప్రజలందరిలో ఒక సామెతగాను, నిందగాను మారుతుంది." దీనిని ఏమాత్రం లెక్కచేయకుండా, వారు ఒక బండరాయిలా లేదా కదలికలేని రాతి విగ్రహంలా స్థిరంగా నిలబడ్డారు, ఇప్పటికీ నిలబడే ఉన్నారు. దేవుడు తమకు దేశాన్ని, నగరాన్ని, మరియు దేవాలయాన్ని ఇచ్చాడని, అందువల్ల తాము దేవుని ప్రజలుగా లేదా సంఘంగా ఉండాలని వారు పట్టుబట్టారు.

వారు ఆయన ఆజ్ఞలను పాటించుటకు, అనగా ఆయనను తమ దేవునిగా ఎంచి, తద్వారా ఆయన ప్రజలుగాను, సంఘముగాను ఉండుటకు దేవుడు ఇవన్నీ వారికి ఇచ్చాడని వారు వినరు, చూడరు. వారు తమ జాతిని గూర్చి, తమ పూర్వీకుల నుండి వచ్చిన వంశాన్ని గూర్చి గొప్పలు చెప్పుకుంటారు, కానీ వారు ఆయన ఆజ్ఞలను పాటించుటకే ఆయన వారి జాతిని ఎన్నుకున్నాడనే నిజాన్ని వారు చూడరు, పట్టించుకోరు. వారు తమ సున్నతిని గూర్చి గొప్పలు చెప్పుకుంటారు; కానీ వారు దేవుని ఆజ్ఞలను పాటించుటకే సున్నతి పొందారనే విషయం ఏమాత్రం లెక్కలోకి రాదు. వారు తమ ధర్మశాస్త్రం, దేవాలయం, ఆరాధన, నగరం, దేశం మరియు పరిపాలనను గూర్చి గొప్పలు చెప్పుకోవడానికి త్వరపడతారు; కానీ ఇవన్నీ తమకు ఎందుకు ఉన్నాయో మాత్రం వారు పట్టించుకోరు.

సైతాను తన దూతలందరితో కలిసి ఈ ప్రజలను వశపరచుకున్నాడు, అందువల్ల వారు ఎల్లప్పుడూ దేవుని ముందు తమ కానుకలను, తమ క్రియలను, తమ కార్యాలను వంటి బాహ్యమైన వాటిని హెచ్చిస్తారు. ఇది, గింజలు లేని బొబ్బలను దేవునికి అర్పించడంతో సమానం. వీటిని బట్టి దేవుడు తమను తన ప్రజలుగా అంగీకరించి, అన్యజనులందరి కంటే తమను హెచ్చించి ఆశీర్వదిస్తాడని వారు ఆశిస్తారు. కానీ, ఆయన తన నియమాలను పాటించాలని, వారు తనను దేవునిగా గౌరవించాలని కోరుకుంటున్నాడనే విషయాన్ని వారు పరిగణనలోకి తీసుకోవడానికి ఇష్టపడరు. ఈ విధంగా, వారు దేవుణ్ణి తమ దేవునిగా పరిగణించనందున, దేవుడు వారిని తన ప్రజలుగా పరిగణించడని మోషే చెప్పిన మాటలు నెరవేరుతున్నాయి [ద్వితీయోపదేశకాండము 32:21]. హోషేయ 2 [పోల్చండి.

1:9] అదే ఆలోచనను వ్యక్తపరుస్తుంది.

నిజానికి, దేవుడు యెరూషలేము నగరాన్ని నాశనం కానివ్వకుండా, వారిని తమ దేశం నుండి వెళ్లగొట్టకుండా, అక్కడే ఉండటానికి అనుమతించి ఉంటే, వారు దేవుని ప్రజలు కాదని ఎవరూ వారిని ఒప్పించలేకపోయేవారు. ఎందుకంటే, వారు ఎంత నీచులుగా, అవిధేయులుగా, మొండివారిగా ఉన్నప్పటికీ, దేవాలయం, నగరం, దేశం వారి స్వాధీనంలోనే ఉండేవి. ప్రతిరోజూ ప్రవక్తలు తప్ప మరెవరూ మంచులా కురిసినా, వెయ్యిమంది మోషేలు నిలబడి, "మీరు దేవుని ప్రజలు కారు, ఎందుకంటే మీరు దేవునికి అవిధేయులు మరియు తిరుగుబాటుదారులు" అని బిగ్గరగా అరిచినా కూడా వారు దానిని నమ్మేవారు కాదు. ఎందుకంటే, దాదాపు పదిహేను వందల సంవత్సరాలుగా వారు వెళ్లగొట్టబడి, చెల్లాచెదురై, పూర్తిగా తిరస్కరించబడినప్పటికీ, ఈనాటికీ తాము దేవుని ప్రజలమని చెప్పుకునే వారి అర్థంలేని, వెర్రి గొప్పలను చెప్పుకోకుండా ఉండలేకపోతున్నారు. తమ సొంత యోగ్యతల వల్ల మళ్ళీ అక్కడికి తిరిగి వెళ్తామని వారు ఇప్పటికీ ఆశిస్తున్నారు. కానీ, వారి తప్పుడు ఊహలు లేఖనాల్లోకి రహస్యంగా చొప్పించే వాగ్దానం తప్ప, తమను తాము ఓదార్చుకోవడానికి వారికి అలాంటి వాగ్దానం ఏదీ లేదు.

మన అపోస్తలుడైన సెయింట్ పాల్ వారి గురించి "వారికి దేవుని పట్ల ఆసక్తి ఉంది, కానీ అది ప్రబుద్ధమైనది కాదు" అని చెప్పినప్పుడు సరిగ్గానే చెప్పారు. [Rom. 10:2].

వారు తమ క్రియలు, పనులు మరియు బాహ్య ప్రదర్శన కారణంగా తమను తాము దేవుని ప్రజలమని చెప్పుకుంటారు; అంతేగానీ, చెప్పబడినట్లుగా ప్రవక్తలందరూ మరియు దేవుని నిజమైన పిల్లలందరూ ఉండవలసినట్లుగా, కేవలం కృప మరియు కరుణ వలన కాదు.

అందువల్ల వారికి సలహా ఇవ్వడం గానీ, సహాయం చేయడం గానీ సాధ్యం కాదు. మన పాపిస్టులు, బిషప్‌లు, సన్యాసులు, పూజారులు మరియు వారి అనుచరులు తాము దేవుని ప్రజలమని, సంఘమని పట్టుబట్టే విధంగానే, తాము బాప్తిస్మం పొందామని, తమకు ఆ పేరు ఉందని, తామే పెత్తనం చెలాయిస్తున్నామని దేవుడు తమను గౌరవించాలని వారు నమ్ముతారు.

వారు అక్కడ బండలా నిలబడి ఉన్నారు. ఒకవేళ లక్షమంది అపొస్తలులు వచ్చి, “మీ ప్రవర్తన వలన గానీ, మీ అనేక కార్యాలు మరియు దైవారాధనల వలన గానీ, అవి మీ శాయశక్తులా చేసినవే అయినప్పటికీ, మీరు సంఘము కాదు; కాదు, మీరు వీటన్నిటినీ విడిచిపెట్టి, కేవలం క్రీస్తు యొక్క కృపకు, కరుణకు మాత్రమే కట్టుబడి ఉండాలి, మొదలైనవి. మీరు అలా చేయడంలో విఫలమైతే, మీరు సైతాను వేశ్య లేదా మోసగాళ్ల గుంపు అవుతారు, అంతేగాని సంఘము కాదు,” అని చెబితే, వారు అటువంటి అపొస్తలులను హత్య చేయాలని, మంటల్లో కాల్చివేయాలని, లేదా దేశ బహిష్కరణ చేయాలని కోరుకుంటారు. ఇక వారిని విశ్వసించి, వారి సొంత ఉపాయాలను విడిచిపెట్టే విషయానికొస్తే, దానికి నిరీక్షణ లేదు; అది జరగదు.

మతోన్మాదులందరిలాగే, టర్కులు కూడా తమ ఆరాధనలో అదే పద్ధతిని అనుసరిస్తారు. యూదులు, టర్కులు, పాపిస్టులు, తీవ్రవాదులు ప్రతిచోటా అధిక సంఖ్యలో ఉన్నారు. ప్రజలు దేవుని పిల్లలుగా మారడానికి మరియు నిలిచి ఉండటానికి ఏకైక సత్య విశ్వాసం మరియు దేవుని ఆజ్ఞలకు విధేయత చూపడం అనే వాస్తవాన్ని ఏమాత్రం పట్టించుకోకుండా, వారందరూ తమ అహంకారానికి మరియు గొప్పలకు అనుగుణంగా తామే సంఘమని, దేవుని ప్రజలమని చెప్పుకుంటారు. వారందరూ ఒకే మార్గాన్ని అనుసరించకపోయినా, ఒకరు ఈ మార్గాన్ని, మరొకరు ఆ మార్గాన్ని ఎంచుకోవడం వల్ల వివిధ రూపాలు ఏర్పడినప్పటికీ, వారందరి ఉద్దేశం మరియు అంతిమ లక్ష్యం ఒక్కటే. అదేమిటంటే, తమ సొంత క్రియల ద్వారా దేవుని ప్రజలుగా మారాలని వారు కోరుకుంటారు. అందువల్ల, దేవుడు తమను గౌరవిస్తాడని వారు గొప్పలు చెప్పుకుంటారు.

అవి సంసోను యొక్క నక్కలు, వాటి తోకలు ఒకదానికొకటి కట్టబడి ఉంటాయి కానీ వాటి తలలు వేర్వేరు దిశలలో తిరిగి ఉంటాయి [పోల్చండి న్యాయాధిపతులు].

కానీ మనం ఇంతకుముందు గమనించినట్లుగా, అది యూదులకు, అలాగే టర్కులకు మరియు పాపిస్టులకు కూడా అర్థం కాని విషయం. [I కొరింథీయులు 1]లో సెయింట్ పాల్ చెప్పినట్లుగా, "ఆత్మీయత లేనివాడు దేవుని ఆత్మ వరములను పొందడు, ఎందుకంటే అవి ఆత్మీయంగా గ్రహించబడతాయి" [I కొరింథీ.