ఈ తెలుగు ఎడిషన్ యంత్ర సహాయంతో అనువదించబడింది; సమీక్ష కొనసాగుతోంది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.
ఏడు పశ్చాత్తాప కీర్తనలు మొదటి పశ్చాత్తాప కీర్తన 1. ప్రభువా, నీ కోపముతో నన్ను గద్దించకుము, నీ ఉగ్రతతో నన్ను శిక్షించకుము.
2. ఓ ప్రభువా, నేను కృంగిపోవుచున్నాను గనుక నాయందు దయచూపుము; ఓ ప్రభువా, నా ఎముకలు కలత చెందుచున్నవి గనుక నన్ను స్వస్థపరచుము.
3. నా ఆత్మ కూడా మిక్కిలి కలత చెందుచున్నది. అయినను ఓ ప్రభూ—ఇంకెంతకాలము?
4. ఓ ప్రభూ, తిరుగుము, నా ప్రాణమును రక్షించుము; నీ స్థిరమైన ప్రేమ నిమిత్తము నన్ను విడిపించుము.
5. మరణములో నీ జ్ఞాపకము ఉండదు; పాతాళములో నీకు ఎవరు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతారు?
6. నా ఆర్తనాదముతో నేను అలసిపోయాను; ప్రతి రాత్రి నా పడకను కన్నీళ్లతో తడిపివేస్తాను; నా ఏడుపుతో నా పరుపును తడిపేస్తాను.
7. నా దుఃఖం వలన నా శరీరం క్షీణించిపోతుంది, నా శత్రువులందరి వలన అది ముసలిదైపోతుంది.
8. దుష్కార్యములు చేయువారలారా, నా యొద్ద నుండి తొలగిపోండి; ఎందుకంటే యెహోవా నా ఏడుపు స్వరమును విన్నాడు.
9. యెహోవా నా విన్నపమును ఆలకించెను; యెహోవా నా ప్రార్థనను అంగీకరించును.
10. నా శత్రువులందరు సిగ్గుపడి మిక్కిలి కలవరపడతారు; వారు వెనుదిరిగి, ఒక్క క్షణంలో అవమానానికి గురవుతారు.
నా తొలి పుస్తకాలలో భాగంగా, ఆ సమయంలో నేను ఏడు పశ్చాత్తాప కీర్తనలను ఒక వివరణతో ప్రచురించాను. అందులో నాకు ఇప్పటికీ ఎలాంటి తప్పు కనిపించనప్పటికీ, నేను తరచుగా ఆ పాఠం యొక్క అర్థాన్ని గ్రహించలేకపోయాను. ఇది సాధారణంగా ఉపాధ్యాయులందరికీ వారి మొదటి ప్రయత్నంలో జరుగుతుంది. పూజ్యులైన, పవిత్రమైన పితరుల విషయంలో కూడా అలాగే జరిగింది; సెయింట్ అగస్టిన్ తన గురించి తాను ఒప్పుకున్నట్లుగా, వారు రచనలోనూ, బోధనలోనూ రోజురోజుకూ మెరుగుపడ్డారు. అలాగే, ఆ సమయంలో ఇంతకంటే మెరుగైనది ఏదీ అందుబాటులో లేనందున, ఈ చిన్న పుస్తకం కూడా ఆమోదయోగ్యంగా, సరిపోతుందనిపించింది. అయితే ఇప్పుడు, సువార్త ఉన్నత శిఖరానికి చేరుకొని ప్రకాశవంతంగా వెలుగుతున్నందున, మరియు ఈలోగా నేను కూడా కొంత పురోగతి సాధించినందున, ఈ గ్రంథాన్ని మళ్ళీ ప్రచురించడం మంచిదని భావించాను, కానీ ఈసారి మెరుగుపరిచి, సరైన పాఠం ఆధారంగా మరింత కచ్చితంగా రూపొందించాను. నా పాఠకులందరినీ దేవుని కృపకు అప్పగిస్తున్నాను. ఆమేన్.
1. ఓ ప్రభూ, నీ కోపముతో నన్ను గద్దించకుము, నీ ఉగ్రతతో నన్ను శిక్షించకుము.
ఈ కీర్తనను వివరించడానికి అనేక విషయాలను గమనించాలి:
మొదటగా, అన్ని శోధనలలోను మరియు శ్రమలలోను మనిషి మొట్టమొదట దేవుని వద్దకు పరుగెత్తాలి; అది సైతాను నుండి వచ్చినా లేక మనిషి నుండి వచ్చినా, ప్రతిదీ దేవునిచేతనే పంపబడిందనే నిజాన్ని అతడు గ్రహించి అంగీకరించాలి. ఇక్కడ ప్రవక్త చేసేది ఇదే. ఈ కీర్తనలో అతడు తన శోధనలను ప్రస్తావించాడు, కానీ మొదట దేవుని వద్దకు పరుగెత్తి ఆయన నుండి ఆ శోధనలను అంగీకరించాడు; ఎందుకంటే సహనాన్ని మరియు దైవభీతిని నేర్చుకోవడానికి ఇదే మార్గం. కానీ మనిషి వైపు చూస్తూ, దేవుని నుండి ఈ విషయాలను అంగీకరించనివాడు సహనం లేనివాడై, దేవునిని తృణీకరించేవాడు అవుతాడు.
రెండవది. దేవుడు రెండు విధాలుగా శిక్షిస్తాడు. కొన్నిసార్లు ఆయన దయగల తండ్రిగా తన కృపతో తాత్కాలికంగా శిక్షిస్తాడు; మరికొన్నిసార్లు కఠినమైన న్యాయాధిపతిగా తన ఉగ్రతతో శాశ్వతంగా శిక్షిస్తాడు. ఇప్పుడు దేవుడు మనిషిని పట్టుకున్నప్పుడు, మనిషి స్వభావరీత్యా బలహీనుడుగా మరియు నిరుత్సాహపడతాడు, ఎందుకంటే దేవుడు తనను కోపంతో పట్టుకుంటున్నాడో లేక కృపతో పట్టుకుంటున్నాడో అతనికి తెలియదు.
ఆయన కోపానికి భయపడి అతడు ఇలా మొరపెట్టడం మొదలుపెట్టాడు: "ఓ ప్రభూ, నీ కోపంలో నన్ను గద్దించకు; అది కృపతో మరియు తాత్కాలికంగా ఉండనివ్వు; న్యాయాధిపతిగా కాక, తండ్రిగా ఉండు." ఇదే విధంగా సెయింట్ అగస్టిన్ కూడా ఇలా అంటాడు: "ఓ దేవా, ఇక్కడ శిక్షించు, ఇక్కడ కొట్టు, ఇక్కడ బాదు; కానీ పరలోక జీవితంలో మమ్మల్ని కాపాడు."4 ఈ విధంగా అతడు ఇక్కడ వేడుకుంటున్నది, తనకు ఏమాత్రం శిక్ష పడకూడదని కాదు, ఎందుకంటే అది మంచి సూచన కాదు, కానీ ఒక తండ్రి చేత శిక్షించబడిన బిడ్డలా తాను శిక్షించబడాలని కోరుకుంటున్నాడు. అయితే, అతడు శిక్షను ప్రస్తావించాడు కాబట్టి, ఈ మాటలు ఒక పాపి చేత లేదా ఒక పాపి ప్రతినిధిగా పలకబడ్డాయని స్పష్టమవుతుంది. ఎందుకంటే దేవుని శిక్ష నీతి కొరకు పంపబడదు. అందువల్ల, సకల పరిశుద్ధులు మరియు క్రైస్తవులు తమను తాము పాపులుగా గుర్తించి, దేవుని ఆగ్రహానికి భయపడాలి, ఎందుకంటే ఈ కీర్తన సార్వత్రికమైనది మరియు ఎవరినీ మినహాయించదు. అందువల్ల, భయపడని, తమ పాపాలను గ్రహించని, మరియు ఏ మంచి పని కూడా ఫలించని దేవుని భయంకరమైన తీర్పును చూసి గర్వంగా తిరిగే వారందరికీ శ్రమ కలుగును!
2. ప్రభూ, నా యెడల దయచూపుము.
అంటే, నాపై దయ చూపించు, అప్పుడు నేను భయాందోళనలతో కుంగిపోయి నిరాశపడను.
అంటే, నన్ను బలపరచు; ఈ దుస్థితిలో నాకు సహాయం చేయు.
63 నా ఎముకలు కలత చెందుతున్నాయి.
అంటే: "నీ శిక్షాభయం వలన నా బలం, శక్తి అంతా క్షీణించిపోతుంది. కాబట్టి, నా బలం నన్ను విడిచి వెళ్ళిపోతోంది గనుక, నీ బలాన్ని నాకు దయచేయుము." ఇక్కడ గమనించవలసిన విషయం ఏమిటంటే, మరణంలో మరియు అంతిమ నిష్క్రమణలో వలె విపత్తు మనిషిని నేరుగా చూసినప్పుడు తప్ప, ఈ కీర్తన మరియు దీనిలాంటి ఇతర కీర్తనలు ఎప్పటికీ పూర్తిగా అర్థం చేసుకోబడవు లేదా ప్రార్థించబడవు. జీవితంలో దీనిని అనుభవించేవారు ధన్యులు, ఎందుకంటే ప్రతి మనిషి చివరికి తన అంతాన్ని ఎదుర్కోవలసిందే. మనిషి ఈ విధంగా క్షీణించి, తన శక్తి, పనులు మరియు అస్తిత్వం అన్నింటిలో శూన్యమైపోయి, చివరికి నశించిపోయిన, శిక్షించబడిన మరియు విడిచిపెట్టబడిన పాపి తప్ప మరేమీ మిగలనప్పుడు, యోబు విషయంలో వలె దైవిక సహాయం మరియు బలం ప్రత్యక్షమవుతాయి.
11:11–17: "మీరు నాశనమైపోయారని తలంచినప్పుడు, ఉదయ నక్షత్రమువలె ప్రకాశింతురు."
3. నా ఆత్మ కూడా మిక్కిలి కలత చెందుచున్నది.
ఎవరైనా తమ హృదయపూర్వకంగా అడిగితే తప్ప, దేవుని బలం మరియు ఓదార్పు వారికి ఇవ్వబడవు.
కానీ, తీవ్రంగా భయపడి, విడిచిపెట్టబడనివాడు హృదయపూర్వకంగా ప్రార్థించడు. తనను ఏది బాధిస్తుందో అతనికి తెలియదు, మరియు అతను ఇతరుల నుండి, అది తనదైనా లేదా సృష్టి నుండి అయినా, లభించే బలం మరియు ఓదార్పుపై ఆధారపడి సురక్షితంగా ఉంటాడు. కాబట్టి, దేవుడు తన బలాన్ని, ఓదార్పును మనకు అనుగ్రహించడం కోసం, ఆయన ఇతర ఓదార్పులన్నింటినీ ఉపసంహరించుకుని, ఆత్మను తీవ్ర దుఃఖంలో ముంచి, ఆయన సాంత్వన కోసం ఏడుస్తూ, ఆరాటపడేలా చేస్తాడు. ఈ విధంగా, దేవుని శిక్షలన్నీ ఒక ఆశీర్వాదకరమైన సాంత్వనగా ఉండటానికే దయతో రూపొందించబడ్డాయి. అయినప్పటికీ, బలహీనమైన మరియు నిరాశాపూరితమైన హృదయాల ద్వారా అవివేకులు తమను ఉద్దేశించిన ఆ ప్రణాళికను అడ్డుకుని, వక్రీకరిస్తారు. ఎందుకంటే, దేవుడు తన ఉగ్రత మరియు శిక్షల క్రింద తన మంచితనాన్ని, కరుణను దాచి, అనుగ్రహిస్తాడని వారికి తెలియదు.
కానీ ఓ ప్రభూ—ఇంకెంతకాలం?
బాధపడేవారందరికీ కాలం దీర్ఘంగా అనిపిస్తుంది; మరోవైపు, సంతోషంగా ఉన్నవారికి అది తక్కువగా అనిపిస్తుంది. కానీ, దేవునిచే విడిచిపెట్టబడ్డామనే మరియు తిరస్కరించబడ్డామనే ఆత్మ అంతర్గత గాయం ఉన్నవారికి అది ప్రత్యేకంగా మరియు కొలవలేనంత దీర్ఘంగా అనిపిస్తుంది. వెయ్యి సంవత్సరాల తాత్కాలిక, శారీరక బాధ కంటే శుద్ధీకరణ స్థలంలో గడిపే ఒక గంట ఘోరమైనదని కొన్నిసార్లు అంటారు. అలాగే, దేవుడు సత్యం, నీతి, జ్ఞానం మొదలైనవాటిని నిలిపివేసినప్పుడు, పాపం, చీకటి, బాధ మరియు దుఃఖం తప్ప మరేమీ మిగలనప్పుడు కలిగే మనస్సాక్షి పీడించే వేదన కంటే గొప్ప బాధ మరొకటి లేదు. ఇది నరకయాతనలకు మరియు శాశ్వత శిక్షకు ఒక నమూనా లేదా ముందస్తు రుచి; అందువల్ల అది మనిషిలోని ఎముకలను, బలాన్ని, రక్తాన్ని, మజ్జను మరియు ఉన్న ప్రతిదాన్నీ చీల్చివేస్తుంది.
4. ప్రభూ, తిరుగుము, నా ప్రాణమును రక్షించుము.
దేవుడు ముఖం తిప్పుకోవడం అనేది అంతర్గతంగా తిరస్కరించడాన్ని మరియు పరిత్యజించడాన్ని సూచిస్తుంది. అప్పుడు ఒక భయంకరమైన భీభత్సం మరియు, ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, శాపానికి నాంది పలకడం అనుభూతి చెందుతుంది, Ps. 30:7లో వ్రాయబడినట్లుగా: "నీవు నీ ముఖమును దాచుకొంటివి, నేను కలవరపడితిని."
అయితే, తిరిగి రావడం అనేది అంతర్గత సాంత్వనను మరియు ఆనందకరమైన నిరీక్షణలో నిలబడటాన్ని సూచిస్తుంది. అందువల్ల ఆయన ఇలా అంటాడు:
"నా ప్రాణాన్ని కాపాడు," అన్నట్టుగా, "అది పడద్రోయబడి, ఖండించబడింది; దాన్ని మళ్ళీ పైకి లాగు లేదా చీల్చు."
ఎందుకంటే ఇది ఆత్మకు కలిగే అత్యంత తీవ్రమైన మరియు గొప్ప వ్యాధి, ఈ స్థితిలో ఉండిపోతే అది శాశ్వతంగా నశించిపోవాలి.
నీ స్థిరమైన ప్రేమ నిమిత్తం.
నాలోని ఏ యోగ్యతను బట్టి గానీ, అర్హతను బట్టి గానీ కాదు, కానీ నీ కరుణను బట్టి, అది ఘనపరచబడి, ప్రేమించబడి, స్తుతించబడాలి; ఎందుకంటే యోగ్యత లేనివారికి సహాయం చేయడానికి నీవు దానిని పంపావు. ఎందుకంటే, తన యోగ్యతను బట్టి దేవుడు ఎవరికి సహాయం చేస్తాడో, వారు దేవుని మంచితనం కన్నా ఎక్కువగా గౌరవించబడి, స్తుతించబడతారు. అలా కాకపోవడం గొప్ప అవమానం అవుతుంది; అందువల్ల దేవుని కృప స్తుతించబడాలి, మరియు సమస్త యోగ్యతలు, అర్హతలు వ్యర్థం చేయబడాలి. ఈ శోధన చేసేది అదే.
5. ఎందుకంటే మరణంలో నీ జ్ఞాపకం ఉండదు.
అంటే, మృతులు నిన్ను స్తుతించరు, నీ కరుణను ఘనపరచరు; జీవించి ఉన్నవారు మాత్రమే అలా చేస్తారు, 18:5 వచనాలలో మనం చదివినట్లుగా, "మృతులు యెహోవాను స్తుతించరు, మౌనములోనికి దిగిపోయినవారును స్తుతించరు; అయినను మనము ఈ సమయము మొదలుకొని నిరంతరము యెహోవాను స్తుతించెదము." కాబట్టి ఇక్కడ కీర్తనకారుడు తాత్కాలిక మరణం గురించి మాత్రమే కాకుండా, ఆత్మ మరణించినప్పుడు కలిగే ఆత్మీయ మరణం గురించి కూడా మాట్లాడుతున్నాడు. ఎందుకంటే పాపమే ఆత్మకు మరణం, బాధే దానికి నరకం. పాపంలోనూ, పాపానికి శిక్షలోనూ ఉన్న వ్యక్తి ఈ రెండింటినీ అనుభవిస్తాడు.
అందుకే ఆయన ఇలా అంటున్నాడు: "మరణంలోనూ, పాతాళంలోనూ నన్ను ఉండనివ్వకు; కానీ నీ కరుణనుబట్టి నన్ను దయతో లేపి, పాతాళం నుండి విడిపించి, ఓదార్చు." ఈ విధంగా, ఈ శ్రమ నిత్య పాపంలోకి మరియు శిక్షలోకి, అంటే మరణం మరియు పాతాళంలోకి ఒక ద్వారం మరియు ప్రవేశ ద్వారం అని ఈ వచనం మనకు అర్థమయ్యేలా చేస్తుంది, రాజైన హిజ్కియా చెప్పినట్లుగా: "నా జీవితపు ఉత్తమ సంవత్సరాలలో ఉన్నానని నేను అనుకుంటున్న సమయంలోనే, అంటే నా జీవితపు మధ్యకాలంలోనే నేను పాతాళ ద్వారాలలోకి ప్రవేశించవలసి ఉంటుందని నేను మిక్కిలి భయంతో అనుకున్నాను" (యెషయా 38:10).
నరకంలో నీకు ఎవరు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతారు?
64 కాబట్టి నేను, "నీ కరుణ నిమిత్తమే!" అని చెప్పియున్నాను. నీ కరుణ నివసించని పాతాళం నిన్ను స్తుతించదు; అది నిజానికి నీ న్యాయమును, సత్యమును అపవిత్రపరచి దూషిస్తుంది. పరిశుద్ధులు తమ సిలువలను మోస్తున్నప్పుడు కలిగియుండి, దానివలననే వారు బలపరచబడుచుండగా, ఇది నిస్సందేహంగా అత్యంత శ్రేష్ఠమైన ఆలోచన. లేకపోతే, వారు అన్ని విధాలా శాపగ్రస్తుల వలె ఉంటారు, ఈ కీర్తనలలో చివరిదానిలో మనం తరువాత చదివినట్లుగా: "పాతాళమునకు దిగిపోవువారివలె నేనును కాకుండా నీ ముఖమును నా యొద్ద నుండి మరుగుపరచకుము" (Ps. 143:7). తేడా ఏమిటంటే, పరిశుద్ధులు దేవుని పట్ల సద్భావాన్ని కలిగి ఉంటారు, మరియు శాపగ్రస్తులవడం కంటే దేవుని కృపాపూర్వకమైన చిత్తాన్ని, స్తుతిని, మరియు ఘనతను కోల్పోవడం గురించి వారు ఎక్కువగా చింతిస్తారు. ఎందుకంటే ఆయన: "పాతాళంలో సంతోషమును ఆనందమును లేదు" అని చెప్పలేదు, కానీ: "అక్కడ స్తుతిని ఘనతను లేదు" అని చెప్పాడు. అందువల్ల, నరకంలో ఉన్న ఏ ఒక్కరి పట్ల కూడా దేవునికి మంచి మనసు ఉండదని, ఒకవేళ తాను నరకానికి వెళితే, శిక్షకు గురైన వారిలాగే తాను కూడా దేవుని ఆగ్రహానికి గురవుతానని అతను ఇక్కడ ఒక ఆలోచనను జతచేస్తున్నాడు. ఆ బాధ కన్నా ఇది అతనికి మరింత అవాంఛనీయంగా మరియు బాధాకరంగా ఉంటుంది. అందువల్ల, సొలోమోను గీతంలో మనం చదివేదేమిటంటే, దేవుని ప్రేమ మరణమంత బలమైనది మరియు నరకమంత స్థిరమైనది, ఎందుకంటే అది మరణకరమైన మరియు నరకప్రాయమైన బాధలో కూడా నిలిచి ఉంటుంది.
(8:6). ఈ విధంగా యెషయా ద్వారా దేవుడు ఇలా అంటున్నాడు: "నీవు నశించిపోకుండా నా ప్రేమతో నిన్ను అదుపులో ఉంచుతాను" (48:9).
అంటే: "నీవు శ్రమలో ఉన్నప్పుడు నా యెడల యథార్థమైన అనుకూల వైఖరిని నీకు అనుగ్రహిస్తాను, మరియు ఇది నిన్ను నిగ్రహించి కాపాడుతుంది. ఇది లేకుండా మిగిలిన వారందరూ తమ శోధనలలో నశించిపోతారు."
మరలా, Ps. 18:3 లో: "స్తుతింపదగిన ప్రభువును నేను ప్రార్థిస్తున్నాను, మరియు నా శత్రువుల నుండి నేను రక్షించబడ్డాను." మనం శ్రమలను, మరణాన్ని, మరియు నరకాన్ని జయించాలి. అయితే, పారిపోవడం వల్ల గానీ లేదా అసహనం వల్ల గానీ వాటిని జయించలేము, కానీ అవి ఉన్నప్పుడు దేవుని పట్ల అనుగ్రహం, సద్భావన, మరియు ప్రేమ కొనసాగడం ద్వారానే వాటిని జయించగలం. ఇవి పాత ఆదాముకు, ప్రత్యేకించి అతను ఇంకా పచ్చిగా, అనుభవం లేనివాడిగా ఉంటే, చాలా కఠినమైన మాటలు; కానీ అది పట్టింపు లేదు.
6. నా మూలుగులతో నేను అలసిపోయాను.
అంటే: "నేను ఎంతగానో, ఎంత తీవ్రంగా మూలుగుతున్నానంటే, ఆ మూలుగు కూడా ఒక ప్రయాసగా మారింది. నా జీవితం బాధాకరంగా, అలసటగా తయారైంది, ఎందుకంటే అది మూలుగు తప్ప మరేమీ కాదు." ఒక సామెత ఉంది: "నేను పరుగెత్తుతూ, కొడుతూ, మొదలైనవాటితో పనిచేశాను, ప్రయాసపడ్డాను." అలాగే ఇక్కడ కూడా: "నేను మూలుగుతూ నన్ను నేను ప్రయాసపరుచుకున్నాను; నేను మూలుగుతూ అశాంతితో ఉన్నాను."
ప్రతి రాత్రి కన్నీళ్లతో నా పడకను తడిపేసుకుంటాను.
అంటే, నేను ఎంతగా ఏడుస్తానంటే నా కన్నీళ్లు నా మంచాన్ని ముంచెత్తుతాయి, ఈ క్రింది భాగంలో మనం చదివినట్లుగా:
నా ఏడుపుతో నా సోఫాను తడిపేస్తాను.
ఇది నిజంగా సాధ్యం కాదు, అలాగే ఒక సాధువుకు ఇలా జరిగిందని ఎవరూ ఎప్పుడూ వినలేదు లేదా చదవలేదు. అందువల్ల ఆ మాటలు అలంకారికంగా చెప్పబడ్డాయి మరియు వాటిని అలంకారిక అర్థంలోనే అర్థం చేసుకోవాలి, అంటే, అతని ఆత్మ బాధతో ఎంత తీవ్రంగా భారంగా ఉందంటే, శరీరానికి సాధ్యమైతే, అతను అంతగా ఏడుస్తాడు.
అందువల్ల, అతని విషయంలో అది జరిగిపోయినట్టే. ఒకవేళ దేవుని శిక్షను పూర్తిగా అనుభవించే ఆత్మలా అతని శరీరం ప్రవర్తిస్తే, అతను గంటలోపే మంచులా కరిగిపోతాడు.
7. నా దుఃఖం వల్ల నా శరీరం క్షీణించిపోతుంది.
అంటే, నా స్వరూపం మరియు నా శరీరం యొక్క జీవన విధానం మొత్తం మారిపోయి, వికృతంగా తయారయ్యాయి; ఇదంతా నేను అనుభవించిన దేవుని ఉగ్రత వలనే జరిగింది. సువార్తలోని ధనవంతుని వలె, ఈ లోకం శరీరాన్ని పట్టు, బంగారం మరియు విలాసవంతమైన భోజనాలతో సంరక్షిస్తుంది; కానీ దేవుని ఉగ్రత వలన నేను దీనుడనై, వికృతమైన లాజరుగా మారాను.
నా శత్రువులందరి వల్ల అది ముసలిదైపోతుంది.
అంటే, నేను ఒక ముసలివానిలా నిస్సహాయుడనవుతాను. ఎందుకంటే, దేవుని శిక్షకు గురవుతున్నాననే అటువంటి భావన వలన శక్తి అంతా క్షీణించిపోతుంది. ఆకాశమంత భూమి తన మీదే మోపబడినట్లుగాను, ప్రతిఒక్కరూ తన శత్రువులుగాను అతనికి అనిపిస్తుంది. అతనికి ఎక్కడా ఓదార్పు లభించదు; కేవలం భయం, దేవుని ఉగ్రత మాత్రమే ఎదురవుతాయి.6
8. దుష్కార్యములు చేయు సమస్త జనులారా, నా యొద్ద నుండి తొలగిపోండి.
దీని అర్థం అన్ని రకాల అన్యాయస్తులు కాదు, కానీ అత్యుత్తమ సద్గుణం మరియు జ్ఞానం గలవారే అని మత్తయి 7:22 నుండి స్పష్టమవుతుంది, అక్కడ ప్రభువైన యేసు చివరి రోజున అన్యాయం చేసేవారికి వ్యతిరేకంగా ఈ వచనంలోని సగభాగాన్ని ఉటంకించారు.
డే ఇలా అంటాడు: "అవును, ప్రభూ, మేము నీ నామమున ప్రవచించలేదా మరియు అనేక అద్భుత కార్యములు చేయలేదా?" ఈ జ్ఞానులు మరియు పరిశుద్ధులు మంచిని సరైన మార్గంలో చేయరు కాబట్టి క్రీస్తు వారిని దుష్కార్యాలు చేసేవారు అని పిలుస్తాడు. మరియు ఇప్పుడు ఆయన, దేవుని ఉగ్రతను ఎన్నడూ అనుభవించని లేదా తమ పాపాలను తెలుసుకోని గర్విష్ఠులైన పరిశుద్ధులను ఖండిస్తున్నాడు. అందువల్ల వారు దేవుని మంచితనాన్ని నమ్మరు, విశ్వసించరు, ప్రార్థించరు, తెలుసుకోరు లేదా బోధించరు; కానీ వారు తమ క్రియల ద్వారా మరియు దేవుని ముందు తమకు యోగ్యత ఉందనే అహంకారంతో తమను తాము మరియు ఇతరులను తప్పుదారి పట్టిస్తారు. వీరు కూడా దేవుని ఉగ్రతను అనుభవించాలని ఆయన కోరుకుంటున్నాడు, తద్వారా వారు చివరకు తమ అహంకారం నుండి కోలుకొని తమ బుద్ధిని తిరిగి పొందుతారు.
ప్రభువు నా ఏడుపు స్వరాన్ని విన్నాడు.