దేవుడిచ్చిన శ్రేష్ఠమైన వరాలైన వారి తెలివితేటలు, వాక్చాతుర్యం, పాండిత్యం, శారీరక బలం, సౌందర్యం మొదలైనవాటిని దేవునికి వ్యతిరేకంగా ఉపయోగించి, క్రమంగా వారి హృదయాలు కఠినమవుతాయి. వారు తమ భక్తిహీనతలో అంధులై, చివరికి మితిమీరిన గర్వంతో నిండిపోయి, తమను తాము ఇతరులందరి కన్నా గొప్ప దేవుళ్లుగా భావించుకుంటారు. వారి వరాల ఈ వక్రీకరణ స్పష్టంగా గమనించవచ్చు.
నాకూ ఇలాగే జరిగింది, నేను తరచుగా తడబడి ఎన్నో చాలా తెలివితక్కువ పనులు చేశాను.
కాబట్టి, సమస్తమును అదుపుచేయు దేవుడు నాకు విజయాన్ని అనుగ్రహించలేదు. అప్పుడు నేను సిగ్గుపడ్డాను. నన్ను నేను ద్వేషించుకోవడం, నా మీద నాకే కోపం తెచ్చుకోవడం మొదలుపెట్టాను. అంతేకాక, నేను వినయవంతుడనైనందున, శరీర సంబంధమైన ఆలోచనలచే మోసపోకుండా ఉండేందుకు మరింత తీవ్రంగా జాగ్రత్తపడ్డాను; మరియు వాక్యమును మరింత జాగ్రత్తగా హత్తుకున్నాను. కానీ నా ప్రణాళికను ఎంత అద్భుతంగా మార్చి, నేను ఉద్దేశించిన దానికంటే ఎంతో శ్రేష్ఠమైన మరో ఫలితాన్ని అనుగ్రహించినందుకు నేను దేవునికి కృతజ్ఞతలు తెలిపాను. మేము స్మాల్కాల్డ్లో ఉన్నప్పుడు ఈ విధంగానే జరిగింది. మేము పోప్ సభలో పాల్గొనడానికి నిరాకరించాము; కానీ ఆ సభ న్యాయమైన నిబంధనల ప్రకారం జరిగి ఉంటే, నిరాకరించకుండా ఉండి ఉంటే ఎంతో మేలు జరిగి ఉండేది.19
- 162 ఈ విధంగా మన జీవితమంతటా మనం అనేక విషయాలను తప్పుగా చేస్తాము, ప్రణాళికలు వేస్తాము మరియు మాటలు మాట్లాడతాము. కానీ దేవుడు తన పరిశుద్ధులను తగ్గించడానికి ఈ తప్పులను ఉపయోగిస్తాడు. ఆయన మన తప్పులను మంచిగా మలుస్తాడు. బహుశా మనకు ఈ లోపాలు లేకపోయి ఉంటే ఆయన ఇలా చేసి ఉండేవాడు కాదేమో.
ఇవి దైవశాస్త్ర సంబంధమైన విషయాలు, వీటిని మేము నియమవాదులకు మరియు సోఫిస్టులకు చెప్పము, ఎందుకంటే వారు మా అటువంటి ఆలోచనలను ఉద్దేశపూర్వకంగా వక్రీకరించి, ఎగతాళి చేస్తారు. మేము వాటిని పరిశుద్ధులకు చెబుతాము. వారు శరీరాశలకు లోబడకపోయినప్పటికీ, వారు దుష్టత్వం వలన కాక బలహీనత వలన పాపభారంతో ఉన్నారు. వారు నీరసించినప్పుడు, నిరాశ చెందకూడదు; అప్పుడు వారు దేవుని ప్రణాళికను పరిగణించాలి. కీర్తన (4:3)లో చెప్పినట్లుగా, ఆయన తన పరిశుద్ధులను హెచ్చిస్తాడు; అనగా,
ఆయన ఒక అద్భుతమైన ప్రణాళికతో వారిని నడిపిస్తాడు, అలాగే తన పరిశుద్ధులను అణకువగా ఉంచడానికి, వారి విశ్వాసాన్ని మరియు ప్రార్థనను రగిలించడానికి, మరియు అహంకారాన్ని దూరం చేయడానికి ఆయన వారిని పడిపోనివ్వడం కూడా చాలా అద్భుతమైన విషయం. ఎందుకంటే ఈ వాక్యం (Rom. 8:28) సత్యం: "ఎన్నుకోబడిన వారికి అన్నీ మేలుకే జరుగుతాయి." మరియు Ps. 18:25 ఇలా చెబుతోంది: "నిర్దోషి అయిన మనుష్యునితో
నీవు నిందారహితుడవని కనబడుచున్నావు.
ఈ విధంగా అబ్రాహాము ఇక్కడ పాపంలో పడతాడు, కానీ అది రాజును మరియు రాజ్యాన్ని మార్చడానికి ఒక అవకాశంగా మారుతుంది. ఇది నిజంగా దేవుని యొక్క అద్భుతమైన కార్యం; ఆయన తన పరిశుద్ధులను భయభక్తులలోను, విశ్వాసమనే ధైర్యంలోను నిలబెట్టడానికి అద్భుతమైన రీతిలో నడిపిస్తాడు. పరిశుద్ధులలో ఆ బలహీనత నిలవకపోతే ఈ విశ్వాసం పూర్తిగా కూలిపోతుంది, ఎందుకంటే కృపావరాల సమృద్ధి వారిని అహంకారులుగా చేస్తుంది.
భక్తిహీనుల విషయంలో మనం దీనిని చూస్తాము; వారు తమ మంచి విషయాలను చెడుగా మార్చుకొని, వాటి ద్వారా తమకు తామే కీడు కలిగించుకుంటారు; ఎందుకంటే వారు తమకు అనుగ్రహించిన వరాలనుబట్టి అతిశయిస్తారు, దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించరు, సహోదరుల కొరతను తీర్చరు, కానీ తామే దేవుళ్ళమని, ఇతరులకు అధిపతులమని తలంచుకొంటారు. కాబట్టి, పరిశుద్ధులకు అన్నీ మేలుగా పరిణమించినట్లే, భక్తిహీనులకు అన్నీ కీడుగా పరిణమిస్తాయి.
అంతేకాకుండా, దేవుడు ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించువాడు కాడని మీరు ఇక్కడ గమనించాలి;20 ఎందుకంటే ఆయన తన అవకాశాన్ని ధర్మశాస్త్రంతో ప్రారంభిస్తాడు, కానీ తరువాత, అబీమెలెకు నిర్దోషి అని అంగీకరించిన తరువాత, ఆయన అతన్ని క్షమించి ఓదారుస్తాడు, మరియు వివిధ విధాలుగా అతన్ని ఆశీర్వదిస్తాడు. ఇది దైవికమైన మరియు సరైన పద్ధతి. అబ్రాహాము మరియు సారా తమ పాపం కారణంగా ప్రమాదాలలో పడతారు, కానీ ఈ ప్రమాదాలు ఒక మంచి పరిణామానికి దారితీస్తాయి; ఎందుకంటే ఈ విధంగా రాజు అబ్రాహాము ఇంటివారితోను మరియు అతని సంఘంతోను సంబంధం ఏర్పరచుకుంటాడు.
6. అప్పుడు దేవుడు కలలో అతనితో ఇలా అన్నాడు: అవును, నీవు నీ హృదయపూర్వక యథార్థతతో ఇది చేశావని నాకు తెలుసు, మరియు నాకు విరోధంగా పాపం చేయకుండా నిన్ను కాపాడింది నేనే; అందువల్ల నేను ఆమెను ముట్టనివ్వలేదు.
7. కాబట్టి అతని భార్యను తిరిగి ఇచ్చివేయుము; ఎందుకంటే అతడు ఒక ప్రవక్త, అతడు నీ కొరకు ప్రార్థన చేస్తాడు, అప్పుడు నీవు జీవిస్తావు. కానీ నీవు ఆమెను తిరిగి ఇవ్వకపోతే, నీవు, నీకు చెందిన వారందరూ నిశ్చయంగా చనిపోతారని తెలుసుకోండి.
ఇది చాలా ఆనందకరమైన ప్రసంగం. దేవుడు తన స్వంత మాటలలో అబీమెలెకును సమస్త పాపాల నుండి విముక్తి చేస్తాడు. ఆయన ఇలా అంటాడు, “నీ హృదయం పవిత్రమైనదని నాకు తెలుసు”; అంటే, “నీవు నిజంగా నాకు భయపడతావని, మరియు దుష్టత్వం వలన నా చిత్తానికి వ్యతిరేకంగా ఏమీ చేయవని నాకు తెలుసు. ఈ కారణంగానే నేను నిన్ను పాపం చేయకుండా కాపాడాను. అంతేకాక, నేను మొదట్లో నిన్ను కాస్త కఠినంగా గద్దించినప్పుడు, ఒక ఫలితం కోసమే అలా చేశాను, అదేమిటంటే, అబ్రాహాము ఓదార్పు పొందాలి మరియు నీవు అబ్రాహాము ఇంటివారితో సహవాసం చేయడం ద్వారా దేవుని గురించి సంపూర్ణ జ్ఞానాన్ని పొందాలి. ఈ విధంగా, నీవు నాకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేయకుండా కాపాడటానికి నా హస్తం నీతో ఉంది.”
ఇవి అసాధారణమైన కృపతో కూడిన మాటలు, దేవుడు ఇలా అంటున్నట్లుగా ఉన్నాయి: "నేనే నీ సంరక్షకుడను మరియు రక్షకుడను."
మీ శరీరానికి, మీ ఆస్తికి ఏ హానీ కలగకపోవడమే కాకుండా; అంతకంటే మించి, మీ ఆత్మకు కూడా ఏ హానీ కలగదు. మొదట నేను మీ మీద కోపంగా ఉన్నానని మీకు అనిపించింది. అయితే వాస్తవానికి, నేను కోపగించుకోవలసిన అవసరం నాకు కలగకూడదనే ఉద్దేశ్యంతోనే మీ మీద ఈ విధంగా కోపంగా ఉన్నాను. ఈ విధంగా, మీరు పాపరహితంగా ఉండాలని, అబ్రాహాము ఓదార్పు పొందాలని, మరియు మీ రాజ్యమంతయు మార్పు చెందాలని నేనే నా కోపాన్ని అదుపులో ఉంచుకుంటున్నాను." దేవుని యొక్క ఇంతకంటే ప్రీతికరమైన స్వరూపాన్ని ఎవరైనా ఊహించగలరు?
కాబట్టి, ఈ సమయంలో దైవభక్తిగల రాజు తన శరీరంలో ఎంతగా బాధపడ్డాడంటే, అతను శారాను తాకలేకపోయాడు అనే కల్పనను యూదులు కల్పించినప్పుడు వారు మూర్ఖులు.21 అయితే, ఈ వాక్యభాగంలో మీరు భిన్నమైన విషయాన్ని వింటారు, అదేమిటంటే, దేవుడు శరీరాన్ని బాధించడు కానీ రాజు హృదయాన్ని పవిత్రంగా ఉంచుతున్నాడు. ఎందుకంటే శరీరం బాధపడగలదు, అయినప్పటికీ హృదయం కామంతో మండుతుంది. కాబట్టి, దేవుడు తన పరిశుద్ధులకు సంరక్షకుడని మరియు వారిని పాపం చేయకుండా కాపాడుతాడని సూచించే ఈ వాక్యభాగాన్ని గమనించాలి.
అబీమెలెకు కలలలో దేవుడు అతనితో అంతసేపు మాట్లాడటం ఆయన కరుణకు, కృపకు ఒక అసాధారణమైన సూచన. అదేవిధంగా, ఆయన మౌనంగా ఉండటం ఆయన కోపానికి కచ్చితమైన సూచన. అవును, దేవుడు కోపంతో మాట్లాడి గద్దించినప్పటికీ, ఆయన కృప మాత్రం ఉంటుంది; ఎందుకంటే వాక్యము వలన మనుష్యులు మెరుగుపడకుండా, మరింత భక్తిపరులు కాకుండా ఉండటం అసాధ్యం. దేవుడు వట్టి కబుర్లు చెప్పేవాడు కాదు.
ఆయన చెప్పేది ఏదైనా ప్రాముఖ్యమైనది మరియు ప్రయోజనకరమైనది. అబీమెలెకు అబ్రాహామును ఒక ప్రవాసిగాను, పరదేశిగాను ఎరిగెను; కానీ దేవుని సంబోధన వలన అతడు దేవుని ప్రవక్త అని, అనగా దేవుని విశిష్ట సేవకుడని తెలుసుకున్నాడు.
- 163 ఆయన కంటే ఉదాత్తమైన వారు లోకానికి ఎవరూ లేరు, ఎందుకంటే ఆయన లోకానికి దేవుని గురించి బోధించాలని, వాక్య ప్రసంగం ద్వారా లోకంలో దేవుని కొరకు ఒక సంఘాన్ని సమకూర్చాలని దేవునిచేత ఆజ్ఞాపించబడ్డాడు.
ఆ సమయంలో షేము, షేలాబు మరియు ఇతర పితృపురుషులు ఇంకా జీవించి ఉన్నారు, కానీ దేవుడు అబ్రాహాము ఇంటిని మాత్రమే సంఘంగా ఎంచుకున్నాడు మరియు అతని సంతానం ద్వారా భూమి మీద ఉన్న కుటుంబాలన్నీ ఆశీర్వదించబడతాయని అతనికి వాగ్దానం ఇచ్చాడు. అందువల్ల, అతని ఇంట్లో దేవుని వాక్యం, పాపక్షమాపణ మరియు నిత్యజీవం నిశ్చయంగా లభిస్తాయని ప్రకటించేది దేవుని స్వరమే.
అందువల్ల, ఇప్పటి నుండి ఈ రాజు దృష్టిలో అబ్రాహాముకు ఎంతటి స్థానం ఏర్పడిందో మనం ఊహించవచ్చు, ఎందుకంటే దేవుడే స్వయంగా అబ్రాహామును ప్రవక్త అని పిలవడం అబీమెలెకు విన్నాడు. కాబట్టి ఆ రాజు అతన్ని అత్యంత మర్యాదపూర్వకంగా స్వీకరించి, అతని నుండి దేవుని కుమారుని గురించిన దివ్య జ్ఞానాన్ని విన్నాడు. ఆ కుమారుడు అబ్రాహాము ఇంటి నుండి జన్మించి మానవజాతిని విమోచిస్తాడు, తద్వారా శాపాన్ని తొలగించి నిత్య ఆశీర్వాదాన్ని తీసుకువస్తాడు.
ఈ విధంగా అబ్రాహాము దేవుని స్వరము ద్వారా బిషప్గాను, బోధకునిగాను నియమించబడ్డాడు; కానీ రాజు, తన పౌరులతో పాటు, ఒక శిష్యుడు మరియు వినేవాడుగా ఉన్నాడు. అంతేకాక, ఇస్సాకు అక్కడ గర్భం ధరించి జన్మించేలా చేయడం ద్వారా దేవుడు ఆ స్థలాన్ని ఆశీర్వదించాడు; మరియు వాక్యము ద్వారా బోధించబడిన ఆ అన్యజనులు, అబ్రాహాము యొక్క సున్నతి పొందిన ప్రజల నుండి జన్మించబోయేవాడు తప్ప వేరొక దేవుడు లేడని తెలుసుకొని విశ్వసించినప్పటికీ, అన్యజనులకు పరిశుద్ధాత్మ ఇవ్వబడింది—కానీ సున్నతి ఇవ్వబడలేదు.
వాస్తవానికి, సత్య బోధ వలన కలిగే గొప్ప ప్రయోజనాలు ఇవే: దేవుని మహిమ, పది ఆజ్ఞల నెరవేర్పు, మరియు మరణం మరియు పాతాళం నుండి విమోచన. అందువల్ల, మోషే ఈ వాస్తవాలను ఎందుకు నమోదు చేశాడో దైవభక్తిగలవారు అర్థం చేసుకుంటారు; అనగా, అన్యజనులు సున్నతి చేయించుకోకపోయినప్పటికీ, వారు కూడా అబ్రాహాము సంఘానికి చెందినవారేనన్న విశ్వాస వాగ్దానాన్ని ధృవీకరించడానికే. దానికి అనుగుణంగా, ఈ మార్పులు ప్రపంచంలో కొనసాగుతూనే ఉన్నాయి: పశ్చాత్తాపపడని సొదొమ ప్రజలు నాశనానికి గురయ్యారు, కానీ గెరారు మార్పు చెందింది. ఈ విధంగా నేడు కొందరు మొండివారై పూర్తిగా గ్రుడ్డివారవుతున్నారు. మరోవైపు, కొందరు వాక్యాన్ని విశ్వసించి దాని ద్వారా జ్ఞానోదయం పొందుతున్నారు.
అబ్రాహాము రాజు కొరకు ప్రార్థిస్తాడని దేవుడు చెప్పాడు కాబట్టి, లేఖనము ప్రతిచోటా ఎంత అద్భుతంగా ఏకీభవిస్తుందో మీరు చూడవచ్చు; ఎందుకంటే అది ప్రతిచోటా కృపాత్మను మరియు విన్నపము యొక్క ఆత్మను పక్కపక్కనే ఉంచుతుంది.
ఈ విధంగా అబ్రాహాము లోకంలో దేవుని జ్ఞానాన్ని బోధించడానికి ఒక ప్రవక్తగా ఉన్నాడు. అదే సమయంలో, అతను తన కోసం మాత్రమే కాకుండా తన సంఘం కోసం, అవును, దానితో సహవాసం చేసే అన్యజనుల కోసం కూడా ప్రార్థించడానికి ఒక యాజకుడిగా ఉన్నాడు. ఎందుకంటే దేవుడు ఇలా అంటున్నాడు: "ఆయన మీ కోసం ప్రార్థిస్తాడు." ఈ మాటతో ఆయన రాజును మరియు అతని ప్రజలను అబ్రాహాము సంఘానికి పిలుస్తాడు, మరియు అన్యజనుడు, అడవి ఒలీవ చెట్టులాగా, ఒలీవ చెట్టు యొక్క సమృద్ధమైన రసాన్ని పంచుకొని దానికి అంటుకట్టబడతాడు (Rom. 11:17). ఏదేమైనా, అబ్రాహాము ఒక గొప్ప బోధకుడిగా మరియు అత్యంత శక్తితో ప్రార్థించే లేదా విన్నవించుకునే వ్యక్తిగా దేవునిచే ప్రశంసించబడ్డాడు.
అయితే మీరు ఇలా అడుగుతారు: "అబ్రాహాము లేకుండా దేవుడు అలాంటి కార్యాలు ఎందుకు చేయడు? ఇంత సుదీర్ఘమైన ప్రసంగం అవసరం ఏమిటి?" నా సమాధానం ఇది: "తనను ఘనపరిచే వానిని దేవుడు ఘనపరుస్తాడు; మరియు అబ్రాహాము ఒప్పుకున్నాడు కాబట్టి..."
దేవుడు, దేవుడు కూడా, అతనిని ఒప్పుకొని, అత్యంత శ్రేష్ఠమైన సాక్ష్యముతో అతనిని ఘనపరచి, రాజును మరియు సమస్త రాజ్యమును అతని క్రింద ఉంచును, తద్వారా వారు ఆయన శిష్యులు కాగలరు.
ప్రార్థన విషయమై మేము తరచుగా చెప్పేదేమిటంటే, దేవుడు మనకు కావలసినవన్నీ ఇవ్వడానికి సిద్ధంగా ఉన్నప్పటికీ, "అడగండి, మీకు లభిస్తుంది" అనే వాక్యానికి అనుగుణంగా మనం ప్రార్థించడం ఆయన ఆవశ్యకం చేశాడు. అయితే మనం మన స్వంత ప్రయోజనాల కోసం మాత్రమే కాకుండా, దేవునికి చెందవలసిన ఆరాధనను అర్పించడానికి కూడా ప్రార్థించాలి. ఎందుకంటే ప్రార్థించేవాడు దేవుడు కృపామయుడు, కనికరముగలవాడు, మరియు క్షమించువాడు అని ఒప్పుకుంటాడు. కాబట్టి, సంఘములో వాక్యమును ఎల్లప్పుడూ బోధించి, దానికే ప్రాధాన్యతనివ్వాలి. అలాగే ప్రార్థనను కూడా ఎల్లప్పుడూ ఆచరించాలి. అప్పుడు కృప అధికమగును, మనలో మ్రొక్కబడిన వరములు వృద్ధి చెందును, మరియు దేవుని మహిమ సర్వత్రా విస్తరించును.
అయితే దేవుడు చివర్లో ఆ హెచ్చరికను ఎందుకు పునరావృతం చేస్తాడు? స్పష్టంగా, మొండివారు పదేపదే పాపంలోకి జారిపోతారు కాబట్టి. అందువల్ల ఫరోను ఇన్నిసార్లు హెచ్చరించినప్పటికీ, అతను తన నిరంకుశత్వాన్ని ఏమాత్రం సడలించడు.
మరియు సౌలు తరచుగా దావీదును సమర్థిస్తాడు మరియు తనను తాను నిందించుకుంటాడు, అయినప్పటికీ అతను తన సహజ స్వభావానికి తిరిగి వచ్చి దావీదును నాశనం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. అదేవిధంగా, రాతి నేల విత్తనాన్ని స్వీకరిస్తుంది, కానీ అది ఫలించదు. "అలాంటి వాడిగా ఉండవద్దు, లేకపోతే నీవు నిశ్చయంగా చనిపోతావు" అని దేవుడు అబీమెలెకుతో అన్నాడు. చాలామంది బాహ్య అపరాధాల పట్ల జాగ్రత్త వహించినప్పటికీ, వారు చివరికి ఆత్మసంతృప్తి చెందుతారు. నిత్యజీవానికి ప్రేమ యొక్క ఒక్క నిప్పురవ్వ చాలు అనేది సోఫిస్టుల దుష్ట సిద్ధాంతం.22 మనం కృపలో నిలిచి ఉండాలంటే, వాక్యాన్ని ప్రతిరోజూ వినడం ద్వారా దానిని నొక్కి చెప్పాలని మరియు ప్రార్థనను నిరంతరం ప్రోత్సహించాలని వారికి తెలియదు. తత్ఫలితంగా, ఈ పునరావృత హెచ్చరిక రాజుకు అనుగ్రహించబడిన కృపలో నిలిచి ఉండేలా ప్రోత్సహిస్తుంది, ఎందుకంటే అతను పాపం చేస్తే మరణం సంభవిస్తుందని అది హెచ్చరిస్తుంది. కానీ ఆత్మసంతృప్తితో ఉన్నవారు తమను తామే నాశనం చేసుకుంటారు.
8. కాబట్టి అబీమెలెకు ఉదయాన్నే లేచి తన సేవకులందరినీ పిలిచి, ఈ విషయాలన్నిటినీ వారికి చెప్పాడు; అప్పుడు ఆ మనుష్యులు మిక్కిలి భయపడ్డారు.
164 ఈ మాటలను జాగ్రత్తగా గమనించాలి, ఎందుకంటే అవి పశ్చాత్తాపానికి ఒక చక్కటి ఉదాహరణను అందిస్తాయి. మనలాంటి వాయిదా వేసేవారి అలవాటు ప్రకారం, అబీమెలెకు తన క్రియకు ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోవడాన్ని రోజురోజుకీ వాయిదా వేయలేదు. మనకు ఏదైనా భక్తిపూర్వకమైన భావోద్వేగం కలిగినప్పుడు, భవిష్యత్తులో ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకుంటామని వాగ్దానం చేస్తాము. అబీమెలెకు తన కలలలో పాపం పట్ల జాగ్రత్త వహించమని చెప్పే ప్రసంగాన్ని వింటాడు. అందువల్ల, తెల్లవారగానే, అతను వెంటనే తన సభనంతటినీ సమావేశపరిచి, జరిగినదంతా వివరిస్తాడు. ఆ తర్వాత అతను అబ్రాహామును కూడా పిలిచి, అతని భార్యను అతనికి తిరిగి అప్పగిస్తాడు. ఈ విధంగా, ఒకప్పుడు రాజుగా ఉన్న అతను ఇప్పుడు తన రాజ్యానికి బిషప్గా మారి, తన ప్రజలు కూడా దేవునికి భయపడి, వాక్యాన్ని గౌరవించేలా వారిలో దేవుని భయాన్ని, జ్ఞానాన్ని వ్యాపింపజేస్తాడు.
ఒక రాజు బోధకుడిగా మారినప్పుడు, అనగా, దైవభక్తిగల రాజ్యాధికారి మతాన్ని తన ప్రధానమైన శ్రద్ధకు విషయంగా చేసుకున్నప్పుడు, అది దేవుడు ఇచ్చే అత్యంత శ్రేష్ఠమైన వరం. అబ్రాహాము రాకకు ముందే అబీమెలెకుకు దేవుణ్ణి తెలుసు మరియు అతను తన ప్రజలను దైవభక్తితో పరిపాలించాడు, కానీ దేవుని గురించిన ఆ జ్ఞానం మరింత సాధారణమైనది. ఇప్పుడు, అతను అబ్రాహాము మాటలు విన్నప్పుడు, అబ్రాహాము ధన్యమైన సంతానానికి తండ్రి అవుతాడని అతనికి తెలుసు కాబట్టి, అతను దేవుణ్ణి మరింత నిశితంగా చూడటం నేర్చుకున్నాడు. అబీమెలెకు దేవుని గురించిన ఈ జ్ఞానాన్ని తన ప్రజలలో వ్యాపింపజేశాడు.
ఈనాడు అనేకులు, రాజులే స్వయంగా సువార్తను ప్రకటిస్తే తాము దానిని స్వీకరిస్తామని, కానీ చాలామంది బోధకులు దీనులుగా, పేదలుగా, నిరాదరణకు గురైనవారిగా, మరియు పూర్తిగా సామాన్యులుగా ఉండటం వలన వివేకులు దానిని తిరస్కరిస్తారని అంటారు. కానీ ఇలా చెప్పేవారు అబద్ధం చెబుతున్నారు, ఎందుకంటే భక్తిహీనులు పరలోకం నుండి దేవదూతలు బోధించినా లేక లోకంలో రాజులు బోధించినా వాక్యమును ఎల్లప్పుడూ తృణీకరించి, తిరస్కరిస్తారు.
మనలో వారికి లోపించేది ఏమిటి? మన అత్యంత ప్రసిద్ధ పుణ్యపురుషుడు, సాక్సనీ ఎలెక్టర్ అయిన జాన్, 1530వ సంవత్సరంలో ఆగ్స్బర్గ్ సభలో చక్రవర్తి చార్లెస్ మరియు సమస్త రాజప్రతినిధుల సమక్షంలో తన నిష్కపటమైన ఒప్పుకోలు ద్వారా యేసు క్రీస్తు సువార్తను బోధించలేదా? అతనొక్కడే కాదు, అతనితో పాటు మరియు అతని తర్వాత మరెందరో కూడా బోధించలేదా?23
కాబట్టి ఈ మాయోపాయం వ్యర్థమైనది మరియు మోసపూరితమైనది. ఎందుకంటే, దేవుడు సొదొముకు పంపినట్లుగా పరలోకం నుండి దేవదూతలను పంపినా, భక్తిహీనులు నమ్మరు. బోధకుల దీనత్వాన్ని ఒక సాకుగా చూపి, విశిష్టమైన, ప్రజ్ఞావంతులైన, మరియు శక్తివంతమైన ప్రసంగీకుల కోసం వెతికే వారి దయ్యపు మాటలను విడిచిపెట్టండి, యూదులు చెప్పినట్లుగా John 7:48–49: "అధిపతులలోను, పరిసయ్యులలోను ఎవరైనా ఆయనను నమ్ముతారా?"
నిశ్చయంగా, ధర్మశాస్త్రమును ఎరుగని ఈ జనం శపించబడినవారు.
అయితే భక్తిహీనులు తమ మొండితనాన్ని అలంకరించుకునే ఈ దుష్ట మాయోపాయాలు కూలిపోతాయి, మరియు వాక్యమును ఇంత ఘోరంగా ధిక్కరించినందుకు దేవుడు శిక్షిస్తాడు. దేవదూతలు సొదొముకు రావడం వలన, మరియు లోతు నిష్కళంకమైన జీవితం గడపడం వలన, అతని తోటి పౌరులు అతనిలో ఏ లోపాన్నీ కనుగొనలేకపోవడం వలన ఏమి ప్రయోజనం?
అయితే, సువార్త పట్ల తమ తృణీకరణను వేరొక సాకుతో సమర్థించేవారు కొందరు ఉన్నారు. వారు ఇలా అంటారు: "దానివలన కలిగిన మేలు ఏమిటి?" ఈ విధంగా, వారు మన సిద్ధాంతమంతటినీ కూల్చివేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు. కానీ దైవభక్తిగలవారి హృదయాలు ఈ అభ్యంతరకరమైన మాటలను ఎదిరించి బలపరచబడాలి. (1 కొరింథీ. 1:26) ఉన్నత వంశస్థులు అనేకులును, జ్ఞానులును అనేకులును పిలువబడలేదు అని చెప్పిన పౌలు మాటలను వారు ఎందుకు వినరు? అయితే ఆయన "అనేకులు" అని చెప్పినప్పటికీ, వాస్తవం ఏమిటంటే, కొందరు మాత్రం ఉన్నారు. అలాగే అబ్రాహాము కాలంలో అనేక రాజులు సత్య సిద్ధాంతాన్ని స్వీకరించలేదు. అయినప్పటికీ అబీమెలెకు దానిని స్వీకరించి తన సంఘానికి బోధకుడయ్యాడు.
ఈ విధంగా ఆగ్స్బర్గ్ సభలో మన సిద్ధాంతాన్ని ద్వేషించిన రాజులు చాలామంది ఉన్నారు; అయినప్పటికీ, పవిత్ర స్మృతికి చెందిన సాక్సనీ ఎలెక్టర్ అయిన జాన్ కూడా యావత్ ప్రపంచం ముందు గొప్ప ధైర్యంతో క్రీస్తును ఒప్పుకున్నారు.
అయితే మా బోధ వలన కలిగిన మేలు ఏమిటని మీరు అడిగితే, సొదొములో లోతు చేసిన బోధ వలన కలిగిన మేలు ఏమిటో నాకు చెప్పండి. నిశ్చయంగా, వారు వాక్యమును విని నిష్ఫలముగాను, వ్యర్థముగాను పరలోకము నుండి వచ్చిన అగ్నిచేత నాశనమైరి. అటువంటి శిక్ష తగిన సమయంలో మనలను తిరస్కరించువారికి కూడా సంభవిస్తుంది, మరియు వారు రోజురోజుకూ మరింత అంధులుగాను, అహేతుకంగాను తయారవుతున్నారని మనం చూస్తున్నాము. ఇది వారి పతనానికి ఆరంభం. అయితే, సాతాను అనేకుల కన్నులను, హృదయాలను అంధులను చేసే తర్కాన్ని జయించడానికి మీరు ఈ వాస్తవాలను గమనించాలి.
యావత్ ప్రపంచపు వైఖరి ఒక సుపరిచితమైన జర్మన్ సామెతలో వ్యక్తమవుతుంది: "ఒక వ్యక్తిని రోమ్ వరకు వీపు మీద మోసుకువెళ్లి, అక్కడ కఠినంగా కింద దించితే, కృతజ్ఞత అంతా పోతుంది." మన సిద్ధాంతం సకల దేశాలను సైతాను యొక్క హింస మరియు నిరంకుశత్వం నుండి, పాపం నుండి, శాశ్వత మరణం నుండి, పోప్ యొక్క లెక్కలేనన్ని ఘోరాల నుండి, మరియు మనస్సాక్షి యొక్క అపఖ్యాతి పాలైన బరువైన భారం నుండి విముక్తి చేస్తుంది. కానీ కృతజ్ఞత లేని ఈ ప్రపంచం దేవుని యొక్క ఈ లెక్కలేనన్ని దయలను గుర్తించదు. ఏదైనా చిన్న ఇబ్బంది ఎదురైనా, కొందరు చర్చి ఆస్తిని స్వాధీనం చేసుకున్నా, లేదా కొంచెం తక్కువ ఆత్మనిగ్రహంతో మాట్లాడినా లేదా జీవించినా, వారు ఆ వాస్తవాన్ని అంతులేకుండా అతిశయోక్తి చేస్తారు. అటువంటి వారు సిద్ధాంత శిష్యులు కారు, కేవలం తమకు ఎదురయ్యే చెడు విషయాల కోసమే చూస్తుంటారు.
- 165 సువార్తను అంగీకరించేవారిలో మరియు తప్పులుగా కనిపించే వాటిలో గమనించండి. మన సిద్ధాంతాన్ని అణచివేసే ఉద్దేశ్యంతో దానిని దూషించడానికి వారు ఈ విషయాలను పట్టుకుంటారు.
అయితే, దాని తర్వాత జరిగిన సొదొము నాశనానికి అబ్రాహాము పరిచర్యను కూడా ఎందుకు నిందించడం లేదు? ఒకవేళ సొదొము ప్రజలు బ్రతికి ఉంటే, వారు నిస్సందేహంగా ఆ నిందనంతా అతని మీదే వేసి ఉండేవారు, ఎందుకంటే అతను వారికి మరీ దగ్గరి పొరుగువాడుగా ఉన్నాడు; అతని దయవల్లనే తాము విమోచించబడ్డామన్న విషయాన్ని వారు ఎప్పుడో మరచిపోయారు. లోకరీతి ఇంతే.
అయితే "ప్రపంచం" అనగా, కేవలం అత్యంత నిమ్నస్థాయిలో ఉన్నవారే కాదు, తమ జ్ఞానం మరియు సామర్థ్యం వలన విశిష్టంగా నిలిచే శ్రేష్ఠులు కూడా. వారే ప్రధానమైనవారు. ఒక చిన్న ఆపద ఎదురైనప్పుడు, తమకు అనుగ్రహించబడిన గొప్ప ఆశీర్వాదాలన్నింటినీ వారు మరచిపోయి, సువార్త సిద్ధాంతాన్ని విమర్శించి, దానిని ద్వేషించడం ప్రారంభిస్తారు.
అయ్యో, వాక్యమును కలిగియుండి, దానిని గూర్చి గొప్పలు చెప్పుకొను మనము కూడా, అల్పమైన శ్రమలచేత బాధింపబడినప్పుడు దేవుని ఇతర ఆశీర్వాదములను సులభంగా మరచిపోతాము. దేవుడు నాకు యాభై సంవత్సరముల వరకు ఆరోగ్యకరమైన దేహమును అనుగ్రహించెను;24
ఆయన నాకు భార్యను, పిల్లలను, అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా, ఆయన వాక్యం గురించిన విస్తృతమైన జ్ఞానాన్ని ఇచ్చారు. ఇప్పుడు, అప్పుడప్పుడు నాకు రక్తవిరేచనాలు గానీ, మూత్రపిండాల్లో రాళ్లు గానీ వచ్చినప్పుడు, ఈ ఒక్క సమస్య మిగతా మంచి విషయాలన్నిటి జ్ఞాపకాన్ని దూరం చేస్తుంది.
ఈ విధంగా దేవుడు ప్రపంచానికి సూర్యరశ్మిని, వర్షాన్ని మరియు ఇతర ప్రయోజనాలను ఇస్తాడు; కానీ పది లేదా పన్నెండు సంవత్సరాలలోపు ఒకసారి తెగులు లేదా కరువు సంభవిస్తే, పెద్ద ఎత్తున నిరసనలు, ఫిర్యాదులు వెల్లువెత్తుతాయి, మరియు వెంటనే గడిచిన సంవత్సరాల ఆశీర్వాదం మాయమైపోతుంది. కానీ దేవుని ఆశీర్వాదాలను తృణీకరించే ప్రజల అటువంటి మహా దుర్మార్గం మధ్య జీవించడం ఒక భారమైన శిలువ.
మనం దీనికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించాలి. దేవుడు ప్రతిదినం మనపై కురిపించే అపారమైన ఆశీర్వాదాల సముద్రంతో పోల్చినప్పుడు, తేలికైన, కొద్దిపాటి కష్టాలను ఓపికతో సహించాలి. ఎందుకంటే, మన కష్టాలన్నీ ఒకే కుప్పగా పోయబడినప్పుడు, దేవుడు తన వాక్యాన్ని మనకు బయలుపరిచాడనే ఈ ఒక్క బహుమతితో పోల్చినప్పుడు అవి ఏమాత్రం? కాబట్టి, కొన్ని అసౌకర్యాల కారణంగా ఈ సిద్ధాంతంలోని అపారమైన ఆశీర్వాదాలను తృణీకరించే వారు గొప్ప హానిని కలిగించడం లేదా?
మన శ్రమలు తాత్కాలికమైనవి మరియు తేలికైనవి, అయితే దృశ్యమానమైన వాటిని కాకుండా అదృశ్యమైన వాటిని చూసేవారికి, దేవుడు వాటికి బదులుగా ఇచ్చే మహిమ అపారమైన ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉంటుందని పౌలు చెప్పిన మాట ఎంత సరైనది (2 కొరింథీ. 4:17-18)!
కానీ పౌలు దీనిని వ్యర్థంగా బోధిస్తున్నాడు, ఎందుకంటే లోకం నమ్మదు. అది పూర్తిగా కంటికి కనిపించే వాటితోనే నిమగ్నమై ఉంది; అది కంటికి కనిపించని వాటిని ఏమాత్రం పట్టించుకోదు, వాటిని విలువలేనివిగా పరిగణిస్తుంది. కరుణామయుడైన తండ్రి అనుగ్రహించాడు
మన పాపాల కొరకు మరణించిన ఆయన కుమారుడు. ఆయన ప్రతిగా, మనం లోకం ఎదుట ఆయన నామాన్ని ఒప్పుకోవాలని, ఆయన నామం కొరకు మన ప్రాణాలను కూడా కోల్పోవాలని మనలను కోరుతున్నాడు; మరియు ఈ చిన్న సిలువ తరువాత నిత్య విశ్రాంతి మరియు అపరిమితమైన మహిమ కలుగుతాయని ఆయన వాగ్దానం చేస్తున్నాడు. నిత్య మరణం నుండి ఇంత నిశ్చయమైన విమోచనను వాగ్దానం చేసే ఈ వాగ్దానం కంటే ఆనందదాయకమైనది ఇంకేముంటుంది? అంతేకాక, చివరికి మనం మరణించాల్సిందే అనేది మన జీవిత స్వభావం. అలాంటప్పుడు, మనం క్రీస్తు నామం కొరకు ఎందుకు మరణించకూడదు?
కానీ మన స్వభావం మన ఆశీర్వాదాల గొప్పతనానికీ, మన కష్టాల అల్పత్వానికీ మధ్య సరైన పోలికను అనుమతించదు. దాని పద్ధతికి అనుగుణంగా, శరీరం ఎల్లప్పుడూ అనంతమైన ఆశీర్వాదాల గొప్పతనాన్ని, అత్యంత పరిమితమైన కష్టాలతో కప్పివేస్తుంది.
కాబట్టి, దేవుని భౌతిక మరియు ఆధ్యాత్మిక ఆశీర్వాదాల జాబితాను నిరంతరం మన దృష్టిలో ఉంచుకుందాం. అప్పుడు, ఎక్కడైతే ఒక చుక్క చెడు ఉంటుందో, అక్కడ దేవుని మేలుల సముద్రమంత మేలు ఉంటుందని మనం గ్రహిస్తాం. పౌలు అద్భుతంగా చేసినట్లుగా, ఆ మేలుల గురించి మనం దైవిక వాక్చాతుర్యంతో విపులంగా వివరించాలి; ఎందుకంటే, లోకం ఫిర్యాదు చేయగల అన్ని ప్రమాదాలను, అసౌకర్యాలను ఆయన ఒక్క మాటతోనే పూర్తిగా వివరిస్తాడు.
వాక్య పరిచర్యను దేవుడు అప్పగించిన వారి గతి అనిశ్చితమైనది: వారు తమ ఇండ్లలో నుండి వెళ్లగొట్టబడి, వధించబడి, కాల్చివేయబడతారు. మీరు ఇలా అంటారు: "ఇవి కీడులు కావా?" దానికి పౌలు జవాబు: "నిశ్చయంగా అవి కీడులే, కానీ అవి తేలికైనవి మరియు క్షణికమైనవి. అంతేకాక, అవి నిత్యమైన మరియు అపరిమితమైన ప్రయోజనానికి దారితీస్తాయి" (2 కొరింథీ. 4:17 చూడండి).
పౌలు దీనిని చూసి నమ్ముతాడు. అయితే లోకం దీనిని చూడదు, నమ్మదు, కానీ పూర్తిగా ప్రస్తుత విషయాలతోనే నిమగ్నమై ఉంటుంది. అందువల్ల, జర్మన్ సామెత చెప్పినట్లుగా: "మీరు దానిని మీ భుజాలపై ఇంటి వరకు మోసుకుని వెళ్లి, కాస్త కఠినంగా కింద పెడితే, కృతజ్ఞత అంతా వృధా అవుతుంది."25 లోకం ఏ సిలువను, ఏ చిన్న అసౌకర్యాన్ని, ఏ చెడు గడ్డిపోచను అనుభవించాలని కోరుకోదు, అయినప్పటికీ అది దూలాలతో నిండి, ముఖ్యంగా సంఘానికి బాధాకరంగా మరియు భారంగా ఉంటుంది.
కాబట్టి క్రైస్తవులమైన మనము అపవాది యొక్క ఆ భయంకరమైన కల్పనలను జయించి, వాటిని తేలికగా తీసుకుందాం, మరియు మరోవైపు, దేవుని మేలులకు గొప్ప ప్రాధాన్యత ఇద్దాం. ఎందుకంటే మన శ్రమలన్నీ నిజానికి చాలా చిన్నవి, మరియు సృష్టి, విమోచన, మరియు పవిత్రీకరణ నుండి మనకు లభించిన మేలులతో పోల్చినప్పుడు మనం మోస్తున్నది ఒక సూక్ష్మమైన చిన్న శిలువ మాత్రమే, మరియు ఆ మేలులు రాబోయే జీవితంలో మరింత స్పష్టంగా వ్యక్తమవుతాయి (Rom. 8:18).
అయితే మనం ఆ వృత్తాంతానికి తిరిగి వద్దాం. పితరుడైన అబ్రాహాము చూడవలసి వచ్చిన సొదొమ ప్రజల విపత్తు చాలా గొప్పది. అందువల్ల దేవుడు అతనికి విచారకరమైనది కాక, అత్యంత సంతోషకరమైన మరియు ఆనందదాయకమైన మరొక ఉదాహరణతో ఓదార్పునిచ్చాడు. అదేమిటంటే, అన్యరాజు అబీమెలెకు బిషప్గా మారి తన ఆస్థానంలో దేవుని వాక్యాన్ని బోధించాడు. లేఖనభాగం ఇలా చెబుతోంది: "అతడు తన సేవకులందరినీ పిలిచాడు." మరియు ఈ బోధ వ్యర్థం కాలేదు. ఎందుకంటే మోషే ఇలా జతచేస్తున్నాడు: "మరియు వారు మిక్కిలి భయపడ్డారు."
అందువల్ల, ఇది చాలా స్పష్టమైన వ్యత్యాసం. అబ్రాహాము సొదొమ మరియు దాని చుట్టుపక్కల పట్టణాల ప్రజలను విడిపించాడు; అతడు వారికి ఈ భౌతిక మేలు చేయడమే కాకుండా, దేవుని గురించిన నిజమైన జ్ఞానం మరియు ఆరాధన గురించి కూడా బోధించాడు. సొదొములోనే నివసించిన లోతు కూడా మౌనంగా లేడు; అతడు దేవుని గురించిన జ్ఞానాన్ని వ్యాపింపజేయడానికి ప్రయత్నించాడు మరియు తన విశ్వాసాన్ని స్వేచ్ఛగా ఒప్పుకున్నాడు. కానీ భక్తిహీనులైన ఆ పౌరులు ఈ ఇద్దరు బోధకులను నిర్లక్ష్యం చేశారు, వారు దేవునికి భయపడకపోవడమే కాకుండా, ఆయనను ధిక్కరించారు కూడా.