దేవుడు లోకంలోకి ధర్మశాస్త్రం మరియు సువార్త అనే రెండు రకాల సందేశాలను పంపాడు. ఈ రెండు సందేశాలను ఒకదాని నుండి మరొకటి సరిగ్గా వేరు చేసి, సక్రమంగా అర్థం చేసుకోవాలి. ఎందుకంటే, లేఖనాలు తప్ప, ఈ రోజు వరకు ఏ పరిశుద్ధుడు వ్రాసిన గ్రంథంలోనూ కూడా, ధర్మశాస్త్రం మరియు సువార్త అనే ఈ రెండు సందేశాలు సరిగ్గా వివరించబడి, వేరు చేయబడలేదు. అయినప్పటికీ, అటువంటి వివరణపైనే చాలా ఆధారపడి ఉంటుంది.
ధర్మశాస్త్రమునకును సువార్తకును మధ్యనున్న భేదము.
19. ధర్మశాస్త్రం అనగా, మనం ఏమి చేయాలో దేవుడు బోధించే వాక్యమే, ఉదాహరణకు పది ఆజ్ఞలు. ఇప్పుడు, మానవ స్వభావానికి దేవుని కృప సహాయం చేయకపోతే, ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించడం అసాధ్యం. ఎందుకంటే, పరలోకంలో ఆదాము పతనమైనప్పటి నుండి మానవుడు భ్రష్టుడై, పాపపు కోరికలతో నిండి ఉన్నాడు. అందువల్ల అతను తన హృదయపూర్వకంగా ధర్మశాస్త్రంలో ఆనందాన్ని పొందలేడు, ఈ వాస్తవాన్ని మనమందరం మనలో అనుభవిస్తాము. ఎందుకంటే, ధర్మశాస్త్రం లేకపోవడమే మంచిదని కోరుకోని వారు ఎవరూ జీవించరు. భక్తితో కూడిన జీవితాన్ని గడుపుతూ మంచి చేయడం కష్టమని, మరోవైపు దుష్ట జీవితాన్ని గడుపుతూ చెడు చేయడం సులభమని ప్రతి ఒక్కరూ తమలో తాము అనుభూతి చెందుతారు మరియు తెలుసుకుంటారు. కానీ మంచి చేయడానికి ఉన్న ఈ కష్టం లేదా అయిష్టమే మనం దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించకపోవడానికి కారణం. ఎందుకంటే, అయిష్టంగా మరియు విముఖతతో చేయబడిన ఏ పనైనా దేవుడు దానిని అసలు చేయనట్లే పరిగణిస్తాడు.
ఈ విధంగా దేవుని ధర్మశాస్త్రం, మన స్వంత అనుభవం ద్వారానే, మనం స్వభావరీత్యా చెడ్డవారమని, అవిధేయులమని, పాపప్రియులమని మరియు దేవుని నియమాలకు విరోధులమని మనకు తెలియజేస్తుంది.
20. వీటన్నిటి నుండి ఆత్మవిశ్వాసం గానీ నిరాశ గానీ తప్పక కలుగుతుంది. ఒక వ్యక్తి తన స్వంత సత్క్రియల ద్వారా, ధర్మశాస్త్రపు మాటలు ఆజ్ఞాపించినట్లు చేయడానికి తీవ్రంగా ప్రయత్నించడం ద్వారా ధర్మశాస్త్రాన్ని నెరవేర్చడానికి కృషి చేసినప్పుడు ఆత్మవిశ్వాసం కలుగుతుంది.
అతడు ప్రమాణం చేయడు, తండ్రిని తల్లిని గౌరవిస్తాడు, హత్య చేయడు, వ్యభిచారం చేయడు, మొదలైనవి. కానీ అదే సమయంలో అతడు తన హృదయాన్ని పరిశీలించుకోడు, ఏ ఉద్దేశ్యాలతో తాను మంచి జీవితాన్ని గడుపుతున్నాడో గ్రహించడు, మరియు పాతదాన్ని దాచిపెడతాడు.
ఆదాము తన హృదయంలో. ఎందుకంటే, అతను నిజంగా తన హృదయాన్ని పరిశీలించుకుంటే, తాను చేస్తున్నదంతా ఇష్టపూర్వకంగా కాదని, బలవంతంగా చేస్తున్నానని, గౌరవం, ఆస్తి, ఆరోగ్యం మరియు అవమానించబడతానేమో, శిక్షించబడతానేమో లేదా తెగులు సోకుతుందేమో అనే భయం వంటి తక్కువ ప్రాముఖ్యత గల విషయాలచే ప్రేరేపించబడకపోతే, అతను నరకానికి భయపడతాడని లేదా స్వర్గాన్ని కోరుకుంటాడని గ్రహిస్తాడు. సంక్షిప్తంగా, పరిణామాలకు భయపడకపోతే తాను దుష్ట జీవితాన్ని గడపడానికే ఇష్టపడతానని అతను ఒప్పుకోవలసి ఉంటుంది, ఎందుకంటే ధర్మశాస్త్రం అతన్ని కేవలం నిరోధిస్తుంది. కానీ అతను తన చెడు ఉద్దేశాలను గ్రహించనందున, అతను సురక్షితంగా జీవిస్తాడు, తన బాహ్య క్రియలను మాత్రమే చూస్తాడు కానీ తన హృదయాన్ని చూడడు, దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని పరిపూర్ణంగా పాటిస్తున్నానని గర్వపడతాడు, అందువల్ల మోషే ముఖం అతనికి కప్పబడి ఉంటుంది, అంటే, ధర్మశాస్త్రం యొక్క అర్థాన్ని అతను గ్రహించడు, అనగా, దానిని సంతోషకరమైన, స్వేచ్ఛాయుతమైన మరియు ఇష్టపూర్వకమైన మనస్సుతో పాటించాలి.
21. వ్యభిచారి అయిన వ్యక్తిని, ఎందుకు వ్యభిచారం చేస్తున్నావని అడిగితే, దానిలో తనకు కలిగే శారీరక సుఖం కోసమే చేస్తున్నానని మాత్రమే అతడు జవాబివ్వగలడు. ఎందుకంటే అతడు బహుమానం కోసమో, శిక్ష కోసమో దానిని చేయడు; దానివల్ల ఏ లాభాన్నీ ఆశించడు, దాని కీడు నుండి తప్పించుకోవాలని కూడా ఆశించడు.
ధర్మశాస్త్రం మనలో అటువంటి ఇష్టపూర్వకతను కోరుతుంది, ఏమనగా, మీరు ఒక సద్గుణవంతుని ఎందుకు పవిత్రమైన జీవితం గడుపుతున్నావని అడిగితే, అతడు ఇలా జవాబిస్తాడు: స్వర్గం లేదా నరకం, గౌరవం లేదా అవమానం కోసం కాదు, కేవలం అది గౌరవప్రదమైనదని తాను భావిస్తున్నందున, మరియు అది ఆజ్ఞాపించబడకపోయినా తనకు మిక్కిలి సంతోషాన్ని కలిగిస్తున్నందున మాత్రమే. ఇదిగో, అటువంటి హృదయం దేవుని ధర్మశాస్త్రంలో ఆనందిస్తుంది మరియు దానిని సంతోషంగా పాటిస్తుంది. అటువంటి వారు దేవుణ్ణి మరియు నీతిని ప్రేమిస్తారు, వారు దుర్నీతి తప్ప మరేదానినీ ద్వేషించరు మరియు భయపడరు. అయితే, స్వభావరీత్యా ఎవరూ అలా ఉండరు. దుర్నీతిపరులు ప్రతిఫలాన్ని మరియు లాభాన్ని ప్రేమిస్తారు, శిక్షకు మరియు బాధకు భయపడతారు మరియు ద్వేషిస్తారు; కాబట్టి వారు కూడా దేవుణ్ణి మరియు నీతిని ద్వేషిస్తారు, తమను తాము మరియు దుర్నీతిని ప్రేమిస్తారు. వారు వేషధారులు, మాయగాళ్ళు, మోసగాళ్ళు, అబద్ధికులు మరియు అహంకారులు. కృప లేని మనుషులందరూ అలాగే ఉంటారు, కానీ అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, తమ మంచి క్రియల మీద ఆధారపడే పరిశుద్ధులు కూడా. ఈ కారణంగా లేఖనాలు ఇలా ముగిస్తాయి, "మనుషులందరూ అబద్ధికులు," <19B611>Psalm 116:11. "ప్రతి మనిషి తన ఉత్తమ స్థితిలో కూడా పూర్తిగా వ్యర్థమే,"
<193905>Psalm 39:5. "మేలు చేయువాడు ఒక్కడూ లేడు, ఒక్కడూ లేడు," <191403>కీర్తన 22. మనిషి తన దుష్ట ఉద్దేశాలను గ్రహించి, తనలో ఏ మంచినీ కనుగొనలేక, కేవలం మంచిని ద్వేషించి, చెడు చేయడంలో ఆనందాన్ని పొందుతూ, దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని ప్రేమించడం అసాధ్యమని తెలుసుకున్నప్పుడు నిరాశ అతడిని ఆవహిస్తుంది. కేవలం కర్మల ద్వారా ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించలేమని ఇప్పుడు అతడు గ్రహిస్తాడు, అందువల్ల తన కర్మల పట్ల నిరాశ చెంది, వాటిపై ఆధారపడడు. అతడు ప్రేమను కలిగి ఉండాలి; కానీ అతడు దానిని కనుగొనలేడు, తన సొంత ప్రయత్నాల ద్వారా గానీ లేదా తన హృదయం నుండి గానీ దానిని పొందలేడు.
ఇప్పుడు అతడు ఒక దీనమైన, దుఃఖితుడైన మరియు అవమానించబడిన ఆత్మ అయి ఉండాలి; చెల్లించడానికి తన వద్ద కనీసం ఒక పైసా కూడా లేనప్పుడు, పూర్తి చెల్లింపును ఆజ్ఞాపించి, డిమాండ్ చేసే చట్టం కారణంగా అతని మనస్సాక్షి భారంతో మరియు వేదనతో ఉంటుంది. అటువంటి వ్యక్తులకు మాత్రమే చట్టం ప్రయోజనకరంగా ఉంటుంది, ఎందుకంటే అటువంటి జ్ఞానాన్ని మరియు అవమానాన్ని కలిగించాలనే ఉద్దేశ్యంతోనే అది ఇవ్వబడింది; అదే దాని నిజమైన లక్ష్యం. కపటవేషధారుల మరియు మోసపూరితమైన పరిశుద్ధుల కార్యాలను, అవి అబద్ధాలు మరియు మోసం తప్ప మరేమీ కాదని ఎలా నిర్ధారించాలో ఈ వ్యక్తులకు బాగా తెలుసు.
"నేను తొందరపాటులో, మనుషులందరూ అబద్ధికులే అని అన్నాను" అని చెప్పినప్పుడు దావీదు దీనినే సూచించాడు.
<19B611>Psalm 116:11.
23. ఈ కారణంగా పౌలు ధర్మశాస్త్రమును మరణకరమైన నియమమని పిలుస్తూ, "జీవమునకు కలుగజేయు ఆజ్ఞ మరణకరమైనదని నేను కనుగొన్నాను" అని అన్నాడు.
<450710>Romans 7:10; మరియు పాపపు శక్తి. <461556>1 Corinthians 15:56: "మరియు పాపపు శక్తి ధర్మశాస్త్రమే," మరియు <470306>2 Corinthians 3:6 లో ఆయన ఇలా అంటారు, "ఎందుకంటే అక్షరం చంపుతుంది, కానీ ఆత్మ జీవాన్ని ఇస్తుంది." వీటన్నిటి అర్థం ఏమిటంటే, ధర్మశాస్త్రానికి మరియు మానవ స్వభావానికి మధ్య సరైన సంబంధం ఏర్పడినప్పుడు, అప్పుడు పాపం మరియు కలత చెందిన మనస్సాక్షి మొదటగా బయటపడతాయి. అప్పుడు మనిషి, తాను పూర్వం మంచి పనులుగా మరియు పాపం కాదని భావించిన విషయాల విషయంలో కూడా, తన హృదయం ఎంత తీవ్రంగా దుష్టమైనదో, తన పాపాలు ఎంత గొప్పవో చూస్తాడు. ఇప్పుడు అతను తనంతట తానుగా నాశనపు బిడ్డనని, దేవుని ఉగ్రతకు మరియు నరకానికి బిడ్డనని ఒప్పుకోవలసి వస్తుంది. అప్పుడు భయం, వణుకు మాత్రమే మిగులుతాయి, అహంభావం అంతా నశించిపోతుంది, భయం, నిరాశ అతని హృదయాన్ని నింపుతాయి. ఈ విధంగా మనిషి నలిగిపోయి శూన్యమై, నిజంగా అణకువగా మారిపోతాడు.
ఇదంతా కేవలం ధర్మశాస్త్రం వలనే కలుగుతున్నందున, అది మరణకరమైన ధర్మశాస్త్రమనియు, ప్రాణం తీసే అక్షరమనియు, ఆజ్ఞ ద్వారా పాపం అత్యంత పాపభరితమై దేవుని ఆగ్రహాన్ని రేకెత్తిస్తుందని సెయింట్ పాల్ నిజంగా చెప్పారు.
ఎందుకంటే ధర్మశాస్త్రం మనకు ఏ విధంగానూ ఇవ్వదు, సహాయం చేయదు; అది కేవలం మన దుఃఖాన్ని, దుర్మార్గాన్ని డిమాండ్ చేస్తుంది, నడిపిస్తుంది మరియు చూపిస్తుంది.
సువార్తను గూర్చి.
24. దేవుని రెండవ వాక్యము ధర్మశాస్త్రము కాదు, ఆజ్ఞలు కాదు, మరియు అది మన నుండి ఏమీ కోరదు. అయితే, మొదటి వాక్యమైన ధర్మశాస్త్రము ద్వారా అది మన నుండి కోరబడినప్పుడు, అది మన హృదయాలలో తీవ్రమైన నిరాశను మరియు దుఃఖాన్ని కలిగించినప్పుడు, దేవుడు వచ్చి తన ధన్యమైన మరియు జీవమిచ్చే వాక్యాన్ని, వాగ్దానాలను మనకు అందిస్తాడు; మనలను దుఃఖం నుండి విడిపించడానికి, మన పాపాలన్నింటినీ క్షమించడమే కాకుండా వాటిని తుడిచివేయడానికి, మరియు దీనికి అదనంగా ఆయన ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించడంలో మనలో ప్రేమను, ఆనందాన్ని కలిగించడానికి ఆయన కృపను మరియు సహాయాన్ని అనుగ్రహిస్తానని వాగ్దానం చేసి, బాధ్యత వహిస్తాడు.
25. ఇదిగో, కృప మరియు పాపక్షమాపణకు సంబంధించిన ఈ దైవిక వాగ్దానాన్ని సువార్త అని సరిగ్గా పిలుస్తారు. మరియు నేను ఇక్కడ మళ్ళీ చెబుతున్నాను, సువార్త అనగా దేవుని కృప మరియు ఆయన పాపక్షమాపణకు సంబంధించిన దైవిక వాగ్దానం తప్ప మరేదీ మీరు ఏ మాత్రం అర్థం చేసుకోకూడదు. ఎందుకంటే, పౌలు పత్రికలు ఈ విధంగానే ఎన్నడూ అర్థం కాలేదు, మరియు పాపిస్టులకు కూడా అవి అర్థం కావు, ఎందుకంటే ధర్మశాస్త్రం మరియు సువార్త యొక్క నిజమైన అర్థం ఏమిటో వారికి తెలియదు. వారు క్రీస్తును ఒక శాసనకర్తగాను, సువార్తను ఒక కొత్త ధర్మశాస్త్ర సిద్ధాంతంగాను భావిస్తారు. అలా చేయడం అంటే సువార్తను బంధించి, దానిని పూర్తిగా దాచిపెట్టడం తప్ప మరేమీ కాదు.
26. ఇప్పుడు, సువార్త అనే పదం గ్రీకు మూలం కలది మరియు జర్మన్ భాషలో దీని అర్థం ఫ్రోహ్లిచే బోట్షాఫ్ట్, అంటే శుభవార్త, ఎందుకంటే అది దైవిక వాగ్దానం ద్వారా నిత్యజీవమనే ధన్యమైన సిద్ధాంతాన్ని ప్రకటిస్తుంది మరియు కృపను, పాప క్షమాపణను అందిస్తుంది. అందువల్ల, సువార్త ఒక ధర్మశాస్త్రం కాదు కాబట్టి, క్రియలకు దానికి సంబంధం లేదు; అది పూర్తిగా దైవిక కృప యొక్క వాగ్దానం మరియు ప్రతిపాదన కాబట్టి, విశ్వాసానికి మాత్రమే దానికి సంబంధం ఉంది. ఇప్పుడు సువార్తను విశ్వసించే ప్రతి ఒక్కరూ కృపను మరియు పరిశుద్ధాత్మను పొందుతారు.
ఆత్మ. ఇది హృదయం దేవునియందు ఆనందించి, సంతోషించేలా చేస్తుంది మరియు విశ్వాసి బహుమానం ఆశించకుండా, శిక్షకు భయపడకుండా, ప్రతిఫలం కోరకుండా సంతోషంగా ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించేలా చేస్తుంది, ఎందుకంటే ధర్మశాస్త్రం నెరవేర్చబడిన దేవుని కృపతో హృదయం సంపూర్ణంగా సంతృప్తి చెందుతుంది.
27. అయితే ఈ వాగ్దానాలన్నియు ఆదినుండి క్రీస్తు మీదే ఆధారపడియున్నవి. అందువలన, దైవిక వాగ్దానమును సర్వలోకమునకు ప్రకటించిన దూతయైన క్రీస్తు ద్వారా తప్ప, దేవుడు ఈ కృపను మరెవరికీ వాగ్దానం చేయడు. ఈ కారణంగానే ఆయన వచ్చి, సువార్త ద్వారా, అంతకుముందు ప్రవక్తలచేత ప్రకటించబడిన ఈ వాగ్దానాలను సర్వలోకమునకు తీసుకువచ్చాడు. అందువలన, యూదులవలె ఎవరైనా క్రీస్తు లేకుండా దైవిక వాగ్దానాల నెరవేర్పును ఆశిస్తే అది వ్యర్థమే. సమస్తము క్రీస్తులోనే కేంద్రీకృతమై, ఆయనలోనే నిర్ణయించబడింది.
ఎవరైతే ఆయన మాట వినరో, వారికి దేవుని వాగ్దానాలు ఏవీ లభించవు. ఎందుకంటే, దేవుడు మోషే ధర్మశాస్త్రం మరియు ప్రవక్తల లేఖనాలు తప్ప మరే నియమాన్ని అంగీకరించనట్లే, ఆయన క్రీస్తు ద్వారా తప్ప మరే వాగ్దానమూ చేయడు.
28. అయితే మీరు ఇలా బదులివ్వవచ్చు, సువార్తలోనూ, పౌలు పత్రికలలోనూ చాలా ధర్మశాస్త్రం లేదా? మరియు, మోషే మరియు ప్రవక్తల రచనలలో అనేక వాగ్దానాలు లేవా? నేను ఇలా జవాబిస్తాను: బైబిల్లో ఈ రెండూ లేని పుస్తకం ఏదీ లేదు. దేవుడు ధర్మశాస్త్రాన్ని, వాగ్దానాన్ని ఎల్లప్పుడూ పక్కపక్కనే ఉంచాడు. ఎందుకంటే మనం ఏమి చేయాలో ధర్మశాస్త్రం ద్వారా, మరియు దానిని చేయడానికి మనం ఎక్కడ నుండి శక్తిని పొందుతామో వాగ్దానాల ద్వారా ఆయన బోధిస్తాడు.
29. అయితే బైబిలులోని ఇతర పుస్తకాల కంటే క్రొత్త నిబంధనను ప్రత్యేకంగా సువార్త అని పిలుస్తారు. ఎందుకంటే, దైవిక వాగ్దానాలను నెరవేర్చి, వాటిని మన వద్దకు తీసుకువచ్చి, మౌఖిక బోధన ద్వారా బహిరంగంగా ప్రకటించిన క్రీస్తు రాక తర్వాత ఇది వ్రాయబడింది; అంతకుముందు పాత నిబంధనలో ఈ వాగ్దానాలు దాచబడి ఉన్నాయి.
పాత నిబంధన గ్రంథాలు. కాబట్టి, ఈ వ్యత్యాసాన్ని పాటించండి, మీ ముందు ఏ పుస్తకాలు ఉన్నప్పటికీ, అవి పాత నిబంధనకు చెందినవి అయినా లేదా కొత్త నిబంధనకు చెందినవి అయినా సరే.
పాత నిబంధనను విచక్షణతో చదవండి, ఒక పుస్తకంలో వాగ్దానాలు చేయబడినప్పుడు అది సువార్త గ్రంథమని, ఆజ్ఞలు ఇవ్వబడినప్పుడు అది ధర్మశాస్త్ర గ్రంథమని గమనించండి. కానీ క్రొత్త నిబంధనలో వాగ్దానాలు సమృద్ధిగాను, పాత నిబంధనలో అనేక ధర్మశాస్త్రాలును కలిగియున్నందున, మొదటి దానిని సువార్త అని, రెండవ దానిని ధర్మశాస్త్ర గ్రంథం అని పిలుస్తారు. ఇప్పుడు మనం మన పాఠ్యాంశానికి తిరిగి వద్దాం.
మరియు బీదలకు సువార్త ప్రకటించబడును.
30. ఇప్పుడే చెప్పబడిన దాని నుండి, క్రీస్తు కార్యాలలో పేదలకు సువార్త ప్రకటించడం కంటే గొప్పది మరొకటి లేదని సులభంగా అర్థమవుతుంది. దీని అర్థం మరేమీ కాదు, పేదలకు క్రీస్తు ద్వారా మరియు ఆయనయందు కృప మరియు ఓదార్పును గూర్చిన దైవిక వాగ్దానం ప్రకటించబడి, సమర్పించబడుతుంది. తద్వారా విశ్వసించిన వాని పాపములన్నియు క్షమించబడి, ధర్మశాస్త్రము నెరవేర్చబడి, మనస్సాక్షి సమాధానపరచబడి, చివరకు నిత్యజీవము అతనికి అనుగ్రహించబడును. దుఃఖితుడైన ఒక పేద హృదయం మరియు కలత చెందిన మనస్సాక్షి ఇంతకంటే ఆనందకరమైన వార్తను ఇంకేమి వినగలరు? అటువంటి ఓదార్పునిచ్చే, ఆనందకరమైన వాగ్దానపు మాటల ద్వారా తప్ప, హృదయం ఇంకెలా ధైర్యంగా మరియు సాహసంగా మారగలదు? ఒక పేద హృదయం ఈ దైవిక వాగ్దానపు ఓదార్పును పొంది, విశ్వసించినప్పుడు, పాపం, మరణం, పాతాళం, లోకం, అపవాది మరియు ప్రతి కీడు తృణీకరించబడతాయి. పేదలకు సువార్త ప్రకటించడంతో పోలిస్తే గ్రుడ్డివారికి చూపునివ్వడం మరియు మృతులను బ్రతికించడం అనేవి అల్పమైన కార్యాలు మాత్రమే. అందువల్ల క్రీస్తు ఈ కార్యాలలో దీనిని గొప్పదిగా మరియు శ్రేష్ఠమైనదిగా పేర్కొన్నాడు.
31. అయితే, క్రీస్తు ఇలా అంటున్నాడని గమనించాలి: "సువార్త పేదలకు తప్ప మరెవరికీ ప్రకటించబడదు," తద్వారా అది కేవలం పేదల కోసమే ఉద్దేశించిన సందేశం అని నిస్సందేహంగా చెప్పవచ్చు. ఎందుకంటే అది ఎల్లప్పుడూ ప్రపంచమంతటికీ ప్రకటించబడింది, క్రీస్తు చెప్పినట్లుగా, "మీరు సర్వలోకమునకు వెళ్లి, సర్వసృష్టికి సువార్తను ప్రకటించుడి," <411615>Mark 16:15. నిశ్చయంగా ఈ పేదలు యాచకులు మరియు శారీరకంగా పేదవారు కాదు, కానీ ఆత్మీయంగా పేదవారు, అనగా, భూసంబంధమైన వస్తువులను ఆశించని మరియు ప్రేమించని వారు; అవును, బదులుగా, తమ మనస్సాక్షి వేదనలో సహాయం మరియు ఓదార్పును ఎంతగానో వెదకి, ఆశించే ఆ పేద, హృదయ విదారకమైన వారు, వారు సంపదను గానీ, గౌరవాన్ని గానీ ఆశించరు. వారికి కరుణామయుడైన దేవుడు ఉంటే తప్ప, మరేదీ వారికి సహాయపడదు. ఇక్కడే నిజమైన ఆత్మీయ బలహీనత ఉంది.
అటువంటి సందేశం ఎవరికోసమైతే ఉద్దేశించబడిందో, వారు దానితో హృదయపూర్వకంగా ఆనందిస్తారు. తాము నరకం మరియు మరణం నుండి విడిపించబడ్డామని వారు భావిస్తారు.
32. కాబట్టి, సువార్తను లోకమంతటికీ వినబడినప్పటికీ, అది పేదవారికి మాత్రమే అంగీకరించబడుతోంది. అంతేకాక, అది కేవలం పేదల కొరకే ఉద్దేశించిన సందేశమని, ధనవంతులు దానిని స్వీకరించలేరని లోకమంతటికీ ప్రకటించి, చాటి చెప్పాలి. దానిని స్వీకరించగోరే ప్రతివాడు మొదట పేదవాడు కావాలి. క్రీస్తు చెప్పినట్లుగా, ఆయన లోకమంతటినీ పిలిచినప్పటికీ, నీతిమంతులను పిలవడానికి కాక కేవలం పాపులనే పిలవడానికి వచ్చానన్నాడు. కానీ ఆయన పిలుపు ఎలా ఉందంటే, ఆయన కేవలం పాపుల చేత మాత్రమే అంగీకరించబడాలని, మరియు ఆయన పిలిచిన వారందరూ పాపులుగా మారాలని కోరుకున్నాడు. దీనిని వారు వ్యతిరేకించారు. అదే విధంగా, సువార్తను విన్నవారందరూ, సువార్తకు యోగ్యులగుటకు పేదవారుగా మారాలి; కానీ దీనిని కూడా వారు వ్యతిరేకించారు. అందువల్ల సువార్త కేవలం పేదవారి కొరకే మిగిలిపోయింది. ఈ విధంగా, దీనులందరూ వినయవంతులుగా మారాలని దేవుని కృప కూడా లోకమంతటి ఎదుట దీనులకు ప్రకటించబడింది, కానీ వారు వినయవంతులుగా ఉండలేదు.
33. కాబట్టి సువార్తకు గొప్ప శత్రువులు ఎవరో మీరు చూస్తున్నారు; వారు, ఇదివరకే చెప్పినట్లుగా, గర్విష్ఠులైన, క్రియల ద్వారా నీతిమంతులుగా ఉన్న పరిశుద్ధులే. ఎందుకంటే సువార్తకు వారితో ఏమాత్రం సంబంధం లేదు. వారు క్రియల ద్వారా ధనవంతులుగా ఉండాలని కోరుకుంటారు, కానీ సువార్త వారు బీదవారుగా మారాలని కోరుకుంటుంది. వారు లొంగరు, సువార్త కూడా లొంగజాలదు, ఎందుకంటే అది మార్పులేని దేవుని వాక్యం.
ఈ విధంగా అవి మరియు సువార్త ఒకదానికొకటి ఘర్షణ పడతాయి, క్రీస్తు చెప్పినట్లుగా, "ఈ రాయి మీద పడినవాడు ముక్కలు ముక్కలుగా విరిగిపోతాడు; కానీ అది ఎవరి మీద పడుతుందో, అది వారిని ధూళిలా చెదరగొడుతుంది." <402144>Matthew 21:44.
మరలా, వారు సువార్తను దోషమని మరియు మతవిరోధమని ఖండిస్తారు; మరియు లోకారంభం నుండి ఉన్నట్లే, సువార్తకు మరియు నీతిమంతులుగా క్రియలు చేసే పరిశుద్ధులకు మధ్య ప్రతిదినం సమాధానం, సద్భావన మరియు సయోధ్య లేకపోవడం మనం గమనిస్తున్నాము. కానీ ఈలోగా క్రీస్తు మరలా సిలువ వేయబడటానికి తనను తాను అనుమతించుకోవాలి, ఎందుకంటే ఆయన మరియు ఆయనకు చెందినవారు, సువార్తకు మరియు నీతిమంతులుగా క్రియలు చేసే పరిశుద్ధులకు మధ్యన, ఒకరకంగా చెప్పాలంటే, ఈ ఉచ్చులో తమను తాము ఉంచుకోవాలి, మరియు ఆ విధంగా పై మరియు క్రింది తిరగలి రాళ్ల మధ్య గోధుమల వలె నలిపివేయబడి, చితకగొట్టబడాలి. కానీ క్రింది రాయి నిశ్చలమైన, శాంతియుతమైన మరియు కదలని సువార్త, అయితే పై రాయి క్రతువులు మరియు వాటి యజమానులు, వారు పిచ్చిగా ప్రవర్తిస్తూ, ఆవేశపడుతూ ఉంటారు.
34. వీటన్నిటితో యోహాను, క్రీస్తు రాకడను గూర్చి తన శిష్యులు కలిగియున్న శారీరక మరియు ప్రాపంచిక అభిప్రాయాన్ని గట్టిగా ఖండిస్తున్నాడు. యోహాను ఎంతగానో స్తుతించిన ఆ గొప్ప రాజు, అనగా అతని చెప్పు పట్టీని విప్పడానికి కూడా తాను యోగ్యుడను కానని చెప్పిన రాజు, అత్యంత వైభవంగా ప్రవేశిస్తాడని, అంతా బంగారంతోను, విలువైన ఆభరణాలతోను నిండిపోతుందని, మరియు వెంటనే వీధులన్నీ ముత్యాలు, పట్టు వస్త్రాలతో అలంకరించబడతాయని వారు భావించారు. వారు తమ కళ్ళను అంత ఎత్తుకు ఎత్తి, అటువంటి వైభవం కోసం ఎదురుచూస్తుండగా, క్రీస్తు వారి దృష్టిని క్రిందికి మళ్ళించి, వారి ముందు గ్రుడ్డివారిని, కుంటివారిని, చెవిటివారిని, మూగవారిని, పేదవారిని మరియు అటువంటి వైభవానికి విరుద్ధమైన ప్రతిదాన్నీ నిలబెట్టాడు. దానికి విరుద్ధంగా, యోహాను తాను విప్పడానికి కూడా అర్హుడను కానని భావించిన ఆ గొప్ప రాజు పాదరక్షల గొలుసును విప్పే స్థానంలో ఉన్న ఒక సామాన్య సేవకుని స్థితిలో కాకుండా, తనను తాను ఒక సామాన్య సేవకుని స్థితిలో ప్రదర్శించుకున్నాడు. క్రీస్తు వారితో ఇలా అంటున్నట్లుగా: "మీ ఉన్నతమైన అంచనాలను విడిచిపెట్టండి, నా వ్యక్తిత్వాన్ని, నా స్థితిని చూడకండి, నేను చేసే పనులను చూడండి." లౌకిక ప్రభువులు బలప్రయోగంతో పరిపాలిస్తారు కాబట్టి, వారి వెంట ధనవంతులు, ఉన్నతమైనవారు, ఆరోగ్యవంతులు, బలవంతులు, జ్ఞానులు మరియు సమర్థులైన పురుషులు ఉండాలి. వారితోనే వారు సహవాసం చేయాలి, మరియు వారు వారికి అవసరం, లేకపోతే వారి రాజ్యం మనుగడ సాగించలేదు; అందువల్ల వారు గ్రుడ్డివారిని, కుంటివారిని, చెవిటివారిని, మూగవారిని, చనిపోయినవారిని, కుష్ఠరోగులను మరియు పేదవారిని ఎన్నడూ పట్టించుకోలేరు.
కానీ నా రాజ్యం, తన స్వప్రయోజనాన్ని కోరక, ఇతరులకు మేలు చేస్తుంది కాబట్టి, అది స్వయంసమృద్ధి గలది మరియు దానికి ఎవరి సహాయం అవసరం లేదు; అందువల్ల, అప్పటికే స్వయంసమృద్ధిగా ఉండి, ఆరోగ్యంగా, ధనవంతులుగా, బలంగా, పవిత్రంగా, చురుకుగా, భక్తిపరులుగా, మరియు అన్ని విధాలా సమర్థులుగా ఉన్నవారి మధ్య ఉండటాన్ని నేను సహించలేను. అటువంటి వారికి నా వలన ఏ ప్రయోజనమూ లేదు; నా వలన వారికి ఏమీ లభించదు. అవును, వారు నాకు అవమానకరంగా ఉంటారు, ఎందుకంటే లౌకిక పాలకులు తమ ప్రజల వలన ప్రయోజనం పొందినట్లుగా, నాకు వారి అవసరం ఉందని మరియు వారి వలన నేను ప్రయోజనం పొందానని అనిపిస్తుంది. అందువల్ల, నేను వేరే విధంగా ప్రవర్తించాలి మరియు నాతో పాలుపంచుకోగల వారితోనే ఉండాలి, మరియు నేను అంధులు, కుంటివారు, మూగవారు మరియు అన్ని రకాల బాధిత ప్రజలతో సహవాసం చేయాలి. నా రాజ్యం యొక్క స్వభావం మరియు లక్షణం దీనిని కోరుతున్నాయి. ఈ కారణంగా, అటువంటి ప్రజలు నా సాంగత్యంలో తమకు సౌకర్యంగా ఉన్నట్లు భావించే విధంగా నేను కనిపించాలి.
35. ఇప్పుడు, "నాయందు అభ్యంతరము కనబడనివాడు ధన్యుడు" అనే మాటలు చాలా సముచితంగా అనుసరిస్తాయి. ఎందుకంటే, క్రీస్తు యొక్క వినయపూర్వకమైన స్వరూపానికి మరియు క్రీస్తును గూర్చి యోహాను ఇచ్చిన శ్రేష్ఠమైన సాక్ష్యానికి పొంతన లేనట్లు అనిపించింది. మానవ తర్కం వాటిని సమన్వయం చేయలేకపోయింది. ఇప్పుడు లేఖనాలన్నీ క్రీస్తునే సూచిస్తున్నాయి, మరియు వాటిని తప్పుగా అన్వయించుకునే ప్రమాదం ఉంది.