జాన్ వెస్లీ జీవితం

త్వరలో మనం తినబోయే దేవదూతల ఆహారం, ధన్యులతో చేరి మహిమలో విశ్రమించినప్పుడు.

మరియు ఎప్పటికీ స్వర్గపు విందులో కూర్చుంటారా?

స్వర్గ ద్వారాలకు అంత దగ్గరగా ఉన్న ఆ సంతోషకరమైన వృద్ధుడు, నిశ్శబ్దంగా తన కత్తి, ఫోర్క్‌లను తిరిగి తీసుకున్నాడు.

XI. అధ్యాయం మెరుగైన భూమి కనబడుతోంది—ఫ్లెచర్ మరణం—క్లియర్క్, వెస్లీ మరణం—అంతానికి ఆరంభం—ప్రమాదాలు మరియు ప్రబోధం.- ధనికుల కర్తవ్యం—వెస్లీ ఆదర్శం—చివరి

—చివరి అనారోగ్యం— "మేఘాలు కొవ్వును కురిపిస్తాయి"—వెస్లీ తన శ్రమల నుండి విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు. వెస్లీ యొక్క ప్రస్తుత పరిస్థితి ఆశ్చర్యకరమేమీ కాదనే ఆలోచనలు. అది మంచిదైంది. అక్కడ అతను తరచుగా వెళ్ళేవాడు, త్వరలోనే చివరకు విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు. అక్కడ అతని అత్యంత పాత మరియు ప్రియమైన స్నేహితులందరూ దాదాపు అతని కంటే ముందే వెళ్ళిపోయారు. విన్సెంట్

పెరోనెట్ మరియు జాన్ ఫ్లెచర్ ఇద్దరూ 1785లో బయలుదేరారు.

ఆయన తొంభై రెండవ ఏట ఉన్నారు. ఆ సమయంలో వెస్లీ ఐర్లాండ్‌లో ఉన్నారు, మరియు చార్లెస్ వెస్లీ ఆయనకు అంత్యక్రియలు జరిపారు. గత ఇరవై సంవత్సరాలుగా ఆయన దేవునితో అటువంటి సహవాసాన్ని అనుభవించారు, అది ఈ ప్రపంచంలో మానవుడు అరుదుగా అనుభవిస్తాడు. ఆయన ప్రధానంగా తన గ్రంథాలయంలోనే గడిపారు, కానీ తన స్నేహితులతో కలిసినప్పుడు ఎల్లప్పుడూ ఉల్లాసంగా ఉండేవారు.

ప్రవచన నెరవేర్పు, క్రీస్తు రెండవ రాకడ మరియు భూమిపై ఆయన ప్రత్యక్ష పరిపాలన అనేవి ఆయనకు అత్యంత ఇష్టమైన అధ్యయనాలు.

ఫ్లెచర్ విజయానందంతో మరణించాడు. అతను అంతకు ముందు ఆదివారం తన పారిష్ చర్చిలో ప్రసంగించి, ప్రభువు విందును జరిపించాడు. అతను తన ప్రియమైన భార్యను ఉద్దేశించి పలికిన చివరి మాటలలో ఇవి ఉన్నాయి: "పాలి, నా ప్రియమైన పాలి, దేవుడు ప్రేమ స్వరూపి! కేక వేయు."

(190) 200 జాన్ వెస్లీ జీవితం. గట్టిగా అరవండి! ఈ ప్రశంసల గాలులు భూమండలపు అంచుల వరకు వీయాలని నేను కోరుకుంటున్నాను!" వెస్లీ మళ్ళీ పశ్చిమ ఇంగ్లాండ్‌లో లేకపోవడంతో, అతన్ని చూడటానికి గానీ, అతని అంత్యక్రియలకు గానీ హాజరు కాలేకపోయాడు; కానీ వీలైనంత త్వరగా అతని జ్ఞాపకార్థం ఒక ఉపన్యాసాన్ని ప్రచురించాడు, పెరోనెట్ మరణంపై చార్లెస్ తీసుకున్న అదే వాక్యాన్ని తీసుకున్నాడు: "పరిపూర్ణుడైన మనిషిని గమనించండి, మరియు అతని నీతిని చూడండి; ఎందుకంటే ఆ మనిషి యొక్క అంతం శాంతి." అతను ఇలా అంటాడు: "నేను ముప్పై సంవత్సరాలకు పైగా అతనితో చాలా సన్నిహితంగా ఉన్నాను. వందలాది మైళ్ళ ప్రయాణంలో నేను అతనితో ఉదయం, మధ్యాహ్నం, రాత్రి ఏమాత్రం సంకోచం లేకుండా మాట్లాడాను, మరియు ఆ సమయంలో అతను ఒక్క అనుచితమైన మాట కూడా మాట్లాడటం నేను ఎప్పుడూ వినలేదు, లేదా అతను అనుచితమైన పని చేయడం చూడలేదు. ఎనభై సంవత్సరాలలో నేను హృదయంలో మరియు జీవితంలో పవిత్రమైన ఎందరో ఆదర్శప్రాయమైన వ్యక్తులను చూశాను, కానీ అంతర్గతంగా మరియు బాహ్యంగా అతనికి సమానమైన వ్యక్తిని నేను చూడలేదు—దేవునికి అంకితమైన వ్యక్తిని." ఇంతటి నిష్కళంకమైన వ్యక్తిత్వాన్ని నేను ఐరోపాలో గానీ, అమెరికాలో గానీ చూడలేదు; ఇక ఈ లోకంలో అలాంటి మరొకరిని కనుగొంటానని కూడా నేను ఆశించలేను.

చార్లెస్ వెస్లీ ఇంకా మిగిలి ఉన్నాడు. ఆ ఇద్దరు సోదరులు తమ అభిప్రాయాలలో తరచుగా విభేదించినప్పటికీ, ఆప్యాయతలో, పనులలో మరియు జీవన విధానంలో ఎల్లప్పుడూ ఒకే మనిషిగా ఐక్యంగా ఉన్నారు. కానీ ఇప్పుడు అతను కూడా క్షీణించడం ప్రారంభించాడు, మరియు 1788 ప్రారంభంలో అతను త్వరలో మరణించడం ఖాయమని స్పష్టమైంది. అయినప్పటికీ, వెస్లీ అతను ఇంకా బ్రతకవచ్చనే ఆశను వదులుకోలేదు, మరియు అతనికి సలహా ఇవ్వదగిన చర్యలు తీసుకోవాలని కోరుతూ పదేపదే లేఖలు రాశాడు.

అతని సోదరుడు చార్లెస్ మరణించాడు. 20i అతను కోలుకుంటున్నాడని, మరియు అతని పట్ల తన ప్రగాఢమైన ఆందోళనను వ్యక్తం చేశాడు. అతను ముఖ్యంగా అతన్ని "రోజుకు కనీసం ఒక గంటైనా బయటకు వెళ్ళమని" కోరాడు. "రెండు లేదా మూడు గంటలు వెళ్ళినా నేను నిన్ను నిందించను. ఖర్చు గురించి చింతించకు; నేను దాన్ని భరించగలను. ఖర్చులను ఆదా చేయడానికి నువ్వు చనిపోకూడదు."

ఆ తర్వాత అతను చార్లెస్ కుమార్తె శాలీకి, మరియు అప్పుడు లండన్‌లో ఉన్న శామ్యూల్ బ్రాడ్‌బర్న్‌కు లేఖ రాశాడు. అందులో ఉపయోగపడగల వివిధ నివారణలను సూచిస్తూ, ముఖ్యంగా తన సోదరుడి పక్షాన అందరూ తీవ్రమైన ప్రార్థనలలో పాలుపంచుకోవాలని కోరాడు. అదంతా వృధా అయింది, మరియు తరువాత నిర్ధారించబడినట్లుగా, మార్చి 29, 1788న, అతని సోదరుడు జాన్ మరియు సంఘం ష్రాప్‌షైర్‌లో "రండి, బహుమతిని పొందిన మన పైనున్న స్నేహితులతో మనం చేరదాం" అని పాడుతున్న సరిగ్గా అదే క్షణంలో చార్లెస్ వెస్లీ మరణించాడు.

ఆ విషయం తెలియజేయడానికి పంపిన లేఖ తప్పుగా చేరడం వల్ల, ఖననానికి ఒక రోజు ముందు, ఏప్రిల్ 4వ తేదీ వరకు వెస్లీకి అతని మరణం గురించి తెలియలేదు, దాంతో అతను అంత్యక్రియలకు హాజరు కాలేకపోయాడు.

అతను దాని గురించి పెద్దగా చెప్పకపోయినా, అతని దుఃఖం మాత్రం గాఢమైనది.

రెండు వారాల తరువాత, బోల్టన్‌లో ఉన్నప్పుడు, అతను తన రెండవ కీర్తనగా, "రమ్ము, ఓ అజ్ఞాత యాత్రికుడా" అని ప్రారంభమయ్యే దానిని పాడటానికి ప్రయత్నించాడు; కానీ అతను "నా ముందున్న నా బృందం వెళ్ళిపోయింది, నేను నీతో ఒంటరిగా మిగిలిపోయాను" అనే పదాల వద్దకు వచ్చినప్పుడు, 13=^'

202 జాన్ వెస్లీ జీవితం. ప్రియజనులను కోల్పోయిన ఆ వృద్ధుడు అనియంత్రితమైన భావోద్వేగానికి లోనై, కన్నీటి వరదలా విరుచుకుపడి, ప్రసంగ పీఠంపై కూర్చొని తన చేతులతో ముఖాన్ని కప్పుకున్నాడు. కిక్కిరిసి ఉన్న సభికులు ఆ దృశ్యాన్ని చూసి తీవ్రంగా చలించిపోయారు, పాటలు ఆగిపోయాయి, అందరి కళ్ళలోనూ కన్నీళ్లు నిండిపోయాయి. చివరకు వెస్లీ తేరుకుని, తిరిగి లేచి, అక్కడ హాజరైన వారెవరూ మరచిపోలేని ఒక ప్రార్థన సేవను నిర్వహించాడు.

సమావేశ నిమిషాలలో ప్రచురించబడిన సంతాప ప్రకటన ఈ క్రింది విధంగా ఉంది:

•'శ్రీ చార్లెస్ వెస్లీ, ఎనభై సంవత్సరాలు ఎంతో దుఃఖంతో, బాధతో గడిపిన తర్వాత, నిశ్శబ్దంగా అబ్రహాము ఒడిలోకి వెళ్ళిపోయారు. ఆయనకు ఏ జబ్బు లేదు, కానీ కొన్ని నెలల క్రమమైన క్షీణత తర్వాత ఆయన ఆరోగ్యం క్షీణించింది.

అలసిపోయిన జీవిత చక్రాలు చివరకు నిశ్చలమయ్యాయి.

ఆయనకు లభించిన అతి తక్కువ ప్రశంస ఆయన కవిత్వ ప్రతిభకు; అయినప్పటికీ, 'రెజ్లింగ్ జాకబ్' అనే ఆ ఒక్క కవిత, ఆయన స్వయంగా రాసిన పద్యాలన్నింటినీ మించి విలువైనదని చెప్పడానికి డాక్టర్ వాట్స్ ఏమాత్రం సంకోచించలేదు.

వెస్లీ మరో మూడు సంవత్సరాలు జీవించవలసి వచ్చింది. ఇప్పుడు అతనే స్వయంగా కొన్ని క్షీణత సంకేతాలను అనుభవించడం ప్రారంభించాడు. చార్లెస్ మరణానికి కొద్ది రోజుల ముందు అతను ఇలా రాశాడు: "వయసు నెమ్మదిగా గడుస్తున్న కొద్దీ, (1) నాలో చురుకుదనం తగ్గింది—ముఖ్యంగా కొండపైకి నడిచినప్పుడు; (2) నా జ్ఞాపకశక్తి అంత చురుకుగా లేదు"

(3) నేను కొవ్వొత్తి వెలుగులో అంత బాగా చదవలేను; కానీ నా శరీర, మానసిక శక్తులన్నీ మునుపటిలాగే ఉన్నందుకు దేవుడికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటున్నాను." అయినప్పటికీ అతని శ్రమ చివరి వరకు ఆగలేదు. మనం ఇప్పటికే చూశాం :

అయినప్పటికీ అతని శ్రమలు అపారంగా ఉన్నాయి. 1789 వరకు అతని పని యొక్క 203 గణన. అదే స్ఫూర్తి మరియు శక్తి అతని స్వంత కార్యకలాపాలలో వ్యక్తమవుతూనే ఉన్నాయి, మరియు అతని ప్రియమైన జియో యొక్క సంక్షేమం పట్ల అదే శ్రద్ధ మరియు జాగరూకత కొనసాగాయి. అతను హాజరైన చివరి సమావేశమైన 1790 సమావేశంలో, అతను ఆ పనికి సంబంధించి మరిన్ని నిబంధనలను రూపొందించాడు. ఈ సమయంలో చార్లెస్ అట్మోర్ అతనిని ఈ క్రింది విధంగా వర్ణించాడు: "మిస్టర్.

వెస్లీ చాలా బలహీనంగా కనిపించాడు; అతని కంటిచూపు ఎంతగా క్షీణించిందంటే, అతను తన కీర్తనలను పాడలేకపోయాడు, అయినప్పటికీ అతని స్వరం బలంగా ఉంది, అతని ఆత్మ గమనించదగ్గ రీతిలో చురుకుగా ఉంది, మరియు అతని మేధస్సు, తోటి మానవుల పట్ల అతని ప్రేమ ఎప్పటిలాగే ప్రకాశవంతంగా, తీవ్రంగా ఉన్నాయి. సమావేశం ముగిసిన వెంటనే అతను తన సువార్త ప్రచార కార్యాలను మళ్ళీ ప్రారంభించి, తరువాతి మూడు వారాలు వేల్స్‌లో గడిపాడు; అక్కడి నుండి తిరిగి బ్రిస్టల్‌కు వచ్చి, అక్కడ ఒక నెల గడిపాడు; అక్కడి నుండి లండన్‌కు, అక్కడి నుండి రై, కోల్చెస్టర్, యార్మౌత్ మరియు ఇతర అనేక ప్రదేశాలకు వెళుతూ, ఎప్పటిలాగే నిరంతరం బోధిస్తూనే ఉన్నాడు. ఈలోగా అతను తన ప్రభువు రాజ్యంలోని ప్రతి అంశంపై నిరంతర సంరక్షకుడిగా కొనసాగుతున్నాడు. ప్రార్థనా కూడికల విషయంలో, ముఖ్యంగా ఆదివారం నాడు, ఏ కూడిక కూడా రాత్రి తొమ్మిది గంటల తర్వాత జరగకూడదని అతను ఆదేశాలు ఇస్తాడు. అతనికి "సర్క్యూట్‌లను విభజించడం ఇష్టం లేదు."

ఆయన ప్రజలను చదవడానికి శ్రద్ధ చూపమని ప్రోత్సహిస్తున్నాడు: "ప్రజలు చదవడానికి తమను తాము అంకితం చేసుకోకపోతే, వారు దైవకృపలో వృద్ధి చెందలేరు. చదివే ప్రజలు ఎల్లప్పుడూ జ్ఞానవంతులుగా ఉంటారు. ఎక్కువగా మాట్లాడే ప్రజలకు తక్కువ తెలుస్తుంది. ఈ విషయాన్ని మీ పూర్తి శక్తితో మీపై ఒత్తిడి తేండి, త్వరలోనే మీ శ్రమ ఫలాన్ని మీరు చూస్తారు." బోధకులలోని ఉదాసీనత వలన ప్రమాదం పొంచి ఉందని అతను భయపడుతూ, అలెగ్జాండర్ మాథర్‌కు ఇలా రాశాడు: "లేదు, అలెక్, లేదు; మెథడిజం నాశనమయ్యే ప్రమాదం ఇక్కడ లేదు. అది పూర్తిగా వేరే మూలం నుండి వస్తుంది. మన బోధకులలో చాలామంది పతితులు. వారు ఆధ్యాత్మికంగా లేరు; వారు దేవుని యందు జీవించరు. వారు మృదువుగా, శక్తిహీనంగా, అవమానానికి, శ్రమకు, కష్టానికి భయపడతారు. పేట్లీ బ్రిడ్జ్ వద్ద థామస్ లీకి గానీ, బోస్టన్‌లో మీకు గానీ దేవుడు ఇచ్చిన స్ఫూర్తి వారిలో లేదు. పాపం తప్ప మరేదానికీ భయపడని, దేవుడు తప్ప మరేమీ కోరుకోని వందమంది బోధకులను నాకు ఇవ్వండి, వారు మతగురువులైనా, సామాన్యులైనా నాకు ఏమాత్రం పట్టింపు లేదు, అలాంటి వారు మాత్రమే నరక ద్వారాలను కదిలించి, భూమిపై పరలోక రాజ్యాన్ని స్థాపిస్తారు."

పరిపూర్ణత బోధనను ఆయన ఇప్పటికీ అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనదిగా భావించారు. ఆయన ఇలా అంటారు: "ఈ సిద్ధాంతమే మెథడిస్టులు అని పిలువబడే ప్రజలలో దేవుడు నిక్షిప్తం చేసిన గొప్ప అప్పగింత; మరియు ప్రధానంగా దీనిని వ్యాప్తి చేయడం కోసమే ఆయన ఉన్నట్లు కనిపించారు."

"వారిని ఉత్తేజపరిచాను." ఈ సందర్భంలో మరొక సూక్తిని ఉటంకించడం సముచితం: "దేవుని కృపను సంపాదించుకోవడం కంటే దానిని నిలుపుకోవడం చాలా గొప్ప విషయం. ముగ్గురిలో ఒకరు కూడా దీనిని చేయరు; మరియు పరిపూర్ణ ప్రేమను రుచి చూసిన వారందరికీ ఈ విషయాన్ని బలంగా మరియు స్పష్టంగా నొక్కి చెప్పాలి."

తన చివరి రోజుల్లో ఆయన అత్యంత తరచుగా, బలంగా నొక్కిచెప్పిన విషయాలలో ఒకటి ధనవంతుల వల్ల కలిగే ప్రమాదం, మరియు వారు ఉదారంగా ఉండవలసిన వారి కర్తవ్యం. 1789లో,

ఉదారత యొక్క అనుగ్రహం. 205 అదే అంశంపై ఆయన ఇప్పటికే ప్రపంచానికి అందించిన ప్రసంగాలకు అదనంగా, ఆయన తన లేఖను ప్రచురించారు, అందులో ఆయన ధనిక మెథడిస్టులను ఉద్దేశించి ఇలా అన్నారు: "ఓ మీ పరిస్థితి ఎంత దయనీయమైనది! మరియు మీకు సహాయం చేయగలవారు ఎవరు? ప్రపంచంలోని ఏ మనుషులకన్నా మీకే ఎక్కువ నిష్కపటమైన వ్యవహారం అవసరం, కానీ మీకు లభించేది తక్కువే. ఎందుకంటే, మీ సేవకులలో ఒకరితో మాట్లాడినంత నిష్కపటంగా మీతో మాట్లాడటానికి ఎంత కొద్దిమంది మాత్రమే ధైర్యం చేస్తారు! ... దేవుడు నాకు ఆమోదయోగ్యమైన మాటలను అనుగ్రహించి, అవి మీ హృదయాలలో లోతుగా నాటుకుపోయేలా చేయుగాక! మీలో చాలామందికి నేను మీ చిన్నతనం నుండి తెలుసు. నేను అవసరంలో ఉన్నప్పుడు మీరు చాలాకాలంగా—దాదాపు తరచుగా నాకు సహాయం చేశారు.

నువ్వు నన్ను ప్రేమించావని నేను అనడం లేదా? కానీ ఇప్పుడు మనం విడిపోయే సమయం ఆసన్నమైంది; నా పాదాలు చీకటి పర్వతాలపై తడబడుతున్నాయి. నేను వెళ్ళే ముందు నీతో ఒక మాట చెప్పి వెళ్తాను, నేను ఇక కనిపించనప్పుడు నువ్వు దాన్ని గుర్తుంచుకోవచ్చు. ఓ, నీ హృదయం దేవునితో సంపూర్ణంగా ఉండనివ్వు! నీ సంతోషాన్ని ఆయనలో, కేవలం ఆయనలోనే వెతుకు. నువ్వు ధూళికి అంటుకోకుండా జాగ్రత్తపడు.

ఈ భూమి నీ నివాసస్థలం కాదు. ఈ లోకాన్ని దుర్వినియోగం చేయకుండా ఉపయోగించుకో; లోకాన్ని ఉపయోగించుకుంటూ దేవుణ్ణి ఆనందించు. ఈ లోకంలో ఒక పేద బిచ్చగాడిలా అన్ని విషయాల పట్ల స్వేచ్ఛగా ఉండు. దేవుడు అనుగ్రహించిన అసంఖ్యాకమైన వరాలకు మంచి గృహనిర్వాహకుడిగా ఉండు.

మళ్ళీ, 1790 ఫిబ్రవరిలో, ఆయన "ధనవంతుడైన అవివేకి" అనే అంశంపై ఒక ఉపన్యాసం రాశారు; ఆ తర్వాత జూలైలో, యిర్మీయా 8:22 వచనంపై, "ప్రపంచంలో క్రైస్తవ్యం ఎందుకు ఇంత తక్కువ మేలు చేసింది?" అనే అంశంపై మరొక ఉపన్యాసం రాశారు, దీనిలో ఆయన, క్రైస్తవులమని చెప్పుకునేవారు ఇవ్వవలసిన విధంగా ఇవ్వడానికి నిరాకరించడమే ఒక గొప్ప అడ్డంకి అని పేర్కొన్నారు. మరియు మళ్ళీ, సెప్టెంబర్ 21న, "ధనము పెరిగిన యెడల, దానిమీద మీ హృదయమును నిలుపవద్దు" అనే వాక్యభాగంపై ఆయన ఇంకొక ఉపన్యాసం రాశారు. ఈ చివరి ఉపన్యాసాలలో ఆయన, ఇవ్వవలసిన విధిని అత్యంత గంభీరమైన మరియు తీవ్రమైన ఆత్రుతతో కూడిన రీతిలో పదేపదే నొక్కి చెప్పారు. "నేను ఇక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయి, ఇక కనబడకుండా పోకముందే, తమకు చేతనైనంత సంపాదించుకొని, దాచుకొని, తమకు చేతనైనంత ఇవ్వని వారికి బూర వలె నా స్వరాన్ని వినిపించడానికి దేవుడు నాకు మరొకసారి శక్తినివ్వాలి," అని అతడు అంటున్నాడు. "మీరు దేవుని పరిశుద్ధాత్మను నిరంతరం దుఃఖపెట్టే వారిలో కొందరు ముఖ్యులు. మన సంఘాల మీదకు ఆయన కృపా ప్రభావము దిగిరాకుండా మీరు చాలా వరకు అడ్డుకుంటున్నారు. దేవునికి ప్రియులైన మీ సహోదరులలో అనేకులకు తినడానికి ఆహారం లేదు; కట్టుకోవడానికి వస్త్రాలు లేవు; తలదాచుకోవడానికి చోటు లేదు. వారు ఎందుకిలా బాధపడుతున్నారు? ఎందుకంటే మీరు భక్తిహీనంగా, అన్యాయంగా, క్రూరంగా మీ వారికి చెందవలసిన దానిని నిరాకరిస్తున్నారు."

యజమానులను మరియు వారి నివాసాలను వారి అవసరాలు తీర్చడానికి మీ చేతుల్లో ఉంచారు. దేవుని పేరట, మీరేం చేస్తున్నారు? మీకు దేవుని పట్ల భయం లేదా మనుష్యులను లక్ష్యపెట్టడం లేదా? ఆకలితో ఉన్నవారికి మీ ఆహారాన్ని పంచిపెట్టి, వస్త్రాలు లేనివారికి బట్టలు ఎందుకు కప్పడం లేదు?

ఈ రెండు ఉద్దేశ్యాలనూ నెరవేర్చే దానిని మీరు మీ స్వంత ఖరీదైన దుస్తులతో సమకూర్చుకున్నారా? . . .

ఈ పనికిమాలిన ఖర్చుకు దేవుని నుండీ గానీ, మీ అంతరాత్మ నుండీ గానీ ఆమోదం లేదు. కానీ మీరు దాన్ని భరించగలనని అంటున్నారు. అయ్యో, ఇంత పిసినారితనాన్ని భరించడానికి సిగ్గుపడాలి.

సంపాదించు, కూడబెట్టు, నీకు చేతనైనదంతా ఇవ్వు. 207 మీ నోళ్లలోకి పనికిమాలిన మాటలు! ఇంతటి మూర్ఖపు మాటలను, ఇంతటి స్పష్టమైన అసంబద్ధతను మరెన్నడూ పలకవద్దు! ఏ గృహనిర్వాహకుడైనా తన యజమాని ఆస్తిని వృధా చేస్తూ, ఒక నీచమైన దుర్మార్గుడిగా ఉండగలడా? ఏ సేవకుడైనా తన యజమాని నియమించిన విధంగా కాకుండా అతని డబ్బును ఖర్చు చేయగలడా? అంతకన్నా కాదు, ఇలా చేసేవారిని క్రైస్తవ సమాజం నుండి బహిష్కరించాలి. నేను కలత చెందుతున్నాను. ఏమి చేయాలో నాకు తెలియడం లేదు. . . . ధనవంతుల మతాన్ని నాశనం చేసే సంపదను అడ్డుకోవడానికి ఏ మార్గమూ లేదా? నాకు ఒకే ఒక మార్గం కనిపిస్తోంది; అలా చేయగల మరొకరిని కనుక్కోండి. మీరు మీకు చేతనైనదంతా సంపాదించి, మీకు చేతనైనదంతా కూడబెడుతున్నారా? అయితే, సహజంగానే మీరు ధనవంతులు కావాలి. అప్పుడు, నరక యాతన నుండి తప్పించుకోవాలనే కోరిక మీకు ఉంటే, మీకు చేతనైనదంతా ఇవ్వండి; లేకపోతే యూదా ఇస్కరియోతు రక్షణపై నాకు ఎంత ఆశ ఉంటుందో, మీ రక్షణపై కూడా అంతే ఆశ ఉంటుంది. నేను పిలుస్తున్నాను

నేను ఆచరించేదానికంటే ఎక్కువగా సలహా ఇవ్వనని దేవుడు నా ఆత్మపై నమోదు చేయును గాక. దేవునికి స్తోత్రము కలుగును గాక, నేను నా శక్తికొలది సంపాదించి, కూడబెట్టి, ఇస్తాను; మరియు దేవుని శ్వాస నా ముక్కులో ఉన్నంత వరకు నేను అలాగే చేస్తానని దేవునిపై నమ్మకంతో ఉన్నాను. కానీ ఆ తర్వాత ఏమిటి? నా ప్రభువైన యేసును గూర్చిన జ్ఞాన శ్రేష్ఠత కొరకు నేను సమస్తమును నష్టంగానే ఎంచుచున్నాను. అయినప్పటికీ,

ప్రభూ, నేను శపించబడ్డాను, కానీ నీవు చచ్చిపోయావు, తప్ప మిగతా అన్ని విన్నపాలను నేను వదులుకుంటున్నాను.

మరియు మరోసారి, 1789 సెప్టెంబర్ 25న వ్రాసిన ఒక ఉపన్యాసంలో, డబ్బుపై ప్రేమతో ముడిపడి ఉన్న ఒక ప్రత్యేక ప్రమాదాన్ని ఆయన ఈ విధంగా ప్రస్తావించారు: "ఆ హేయమైన దుర్మార్గుని అంధకారం ఎంత గొప్పది (అతను ధనవంతుడైనా, పేదవాడైనా, నేను అతనికి ఇంతకంటే మంచి పేరు పెట్టలేను) ఎవరైతే...

208 జాన్ వెస్లీ యొక్క లిజే.

ఏ మాత్రం బంగారం లేదా వెండి కోసమైనా తన శాశ్వత సుఖం కోసం తన సొంత బిడ్డను సైతానుకు అమ్ముకునేవాడు ఎవడు! తన సొంత బిడ్డ మాంసాన్ని భక్షించిన వాడు ఎంతటి రాక్షసుడో కదా! మరి తన చేతలతో, క్రియలతో ఆమెను ఆ గర్జించే సింహానికి భక్షించడానికి అప్పగించేవాడు కూడా అంతే మహా రాక్షసుడు కాదా? (తన శక్తి మేరకు) ఆమెకు ఒక భక్తిహీనునికి ఇచ్చి వివాహం చేసేవాడు కూడా అంతే రాక్షసుడు కాదా?

కానీ అతను ధనవంతుడు; అతని దగ్గర పదివేల పౌండ్లు ఉన్నాయి.' ఒకవేళ అవి లక్ష పౌండ్లు అయితే? ఎంత ఎక్కువ ఉంటే అంత చెడ్డది; ఆమె నరకాగ్ని నుండి తప్పించుకునే అవకాశం అంత తక్కువగా ఉంటుంది. పాతాళ లోకాలలో ఆమె నీతో, ‘నన్ను ఈ బాధాకరమైన ప్రదేశంలోకి నెట్టావు. ఎంత పేదవాడైనా సరే, ఒక మంచివానికి నన్ను ఇచ్చి ఉంటే, నేను... ఇప్పుడు అబ్రహాము ఒడిలో ఉండేదాన్ని’ అని చెప్పినప్పుడు, నీవు ఆమెను ఏ ముఖంతో చూస్తావు?

ఓ పురుషా, స్త్రీ, మీరెందుకు ఇలా చేస్తున్నారో ఆలోచించండి. మీ బిడ్డను సైతానుకు అమ్మే ధైర్యం మీకు కూడా ఉందా? బంగారం, వెండిలో మునిగి తేలేవాడైనా సరే, మీ కొడుకునైనా, కూతురునైనా సైతాను సంతానానికి ఇచ్చి పెళ్లి చేసినప్పుడు, మీరు నిస్సందేహంగా (మీ శక్తి మేరకు) ఈ పని చేసినట్లే.

ఓ సమయములో హెచ్చరిక పొందుము! బంగారు ఎర గూర్చి జాగ్రత్తపడుము! దాని క్రింద మరణము, పాతాళము దాగియున్నవి. బంగారము, రత్నాల కన్నా కృపను, భూలోక ఐశ్వర్యముల కన్నా పరలోక మహిమను కోరుకొనుము. మీరు అలా చేయనియెడల, మీరు కనానీయులకంటె హీనమైనవారు. వారు తమ పిల్లలను మోలోకునకు అగ్నిలోనుండి పంపింపజేశారు; మీరు మీ పిల్లలను ఎన్నటికీ ఆరని అగ్నిలోనికి పంపింపజేసి, దానిలో ఎల్లకాలము నిలిచియుండునట్లు చేస్తున్నారు.

; ఒక కోటిస్టెంట్ గివర్. 209

ఈ విషయంలో తాను ఇచ్చిన సలహాలను ఆచరించానని వెస్లీ గొప్పగా చెప్పుకోవడం ఏమాత్రం అతిశయోక్తి కాదు. తన పుస్తకాల అమ్మకం ద్వారా అతను పెద్ద మొత్తంలో డబ్బు సంపాదించినప్పటికీ, మరణించే సమయానికి తన వద్ద ఉన్న డబ్బు లేదా లౌడన్‌లోని తన బ్యూరో-డయర్‌లో ఉన్న డబ్బు తప్ప మరేమీ వదిలి వెళ్ళలేదు. అతని జీవితచరిత్రకారుడు, మిస్టర్ మూర్ ఇలా వ్రాశారు: "మిస్టర్ వెస్లీ యొక్క ఖాతాలు నా ముందు ఉన్నాయి, మరియు అతని ఖర్చులు అత్యంత కచ్చితత్వంతో నమోదు చేయబడ్డాయి. ప్రతి పైసా నమోదు చేయబడింది, మరియు చెప్పబడిన £30,000

[మరొకరు అంచనా వేసిన ప్రకారం అతను తన జీవితకాలంలో దానం చేసిన మొత్తం] మరికొన్ని వేల వరకు పెరిగి ఉండవచ్చు." అదీ కూడా తన కోసం దాదాపు ఏమీ ఖర్చు చేయకుండానే. ఉదాహరణకు, అతని ఖాతా పుస్తకం నుండి, 1782లో అతను £361 19s. తన చేతికి అందుకున్నట్లు మనకు తెలుస్తుంది. ఇందులో అతను £5 19s. బట్టల కోసం ఖర్చు చేసి, మిగిలినదంతా స్వయంగా దానం చేసాడు; అంతేకాకుండా తన పుస్తక ఏజెంట్ అయిన జాన్‌కు ఆదేశాలు ఇచ్చాడు.

అట్లే, అదనంగా £237 13s. మొత్తాన్ని దానం చేశారు, దీంతో ఆ సంవత్సరానికి మొత్తం £593 13s. అయ్యింది. 1783లో అతను అదే విధంగా £832 1s. 6d. దానం చేశారు; 1784లో, £534

17 షిల్లింగ్స్ 6 పెన్నీలు; 1785లో, £851 12 షిల్లింగ్స్; 1786లో, £738 5 షిల్లింగ్స్; 1787లో, అతని ప్రయాణ ఖర్చులతో సహా, £961 4 షిల్లింగ్స్; 1788లో, £738 4 షిల్లింగ్స్. 1789 సంవత్సరపు తన ఖాతాల చివర అతను ఇలా రాశాడు: "ఈ సంవత్సరం నేను నా సొంతంగా ఇచ్చాను"

£206; జార్జ్ వైట్‌ఫీల్డ్ రచన, £560; ప్రయాణానికి, £60.

కానీ నేను ఖచ్చితంగా ఉండగలను [వాక్యం అసంపూర్తిగా ఉంది]. 'నా ఇష్టప్రకారం కాదు, నీ ఇష్టప్రకారమే.'

ఆ నమ్మకమైన గృహనిర్వాహకుడు ఇప్పుడు తన లెక్కను సమర్పించడానికి దగ్గరకు వచ్చాడు. అక్టోబర్ 6, 1790న, రై పట్టణంలో, చర్చి ఆవరణలోని ఒక బూడిద చెట్టు క్రింద, అతను "దేవుని రాజ్యం సమీపించింది," మొదలైన మాటలతో బహిరంగ ప్రదేశంలో చివరిసారిగా ప్రసంగించాడు. ఒక ప్రత్యక్ష సాక్షి ఇలా వ్రాశాడు: "ఆ ప్రసంగం అద్భుతమైన శక్తితో సాగింది, మరియు ప్రజల కన్నీళ్లు వరదలా ప్రవహించాయి." అదే రోజు సాయంత్రం అతను రై పట్టణంలో మళ్ళీ ప్రసంగించాడు.

ఆ తర్వాత కొద్దికాలానికే కోల్చెస్టర్‌లో, అక్కడి మెథడిస్ట్ సమాజాన్ని విచ్ఛిన్నం చేయడానికి తన శాయశక్తులా ప్రయత్నించి, బహుమతులు, లంచాలు కూడా ఉపయోగించిన ఒక రెవరెండ్ జెంటిల్మన్ జోక్యం వల్ల, ఆ సమాజం "క్షీణించి, చాలా నిర్జీవంగా" మారిందని అతను కనుగొన్నాడు. వెస్లీకి చికాకు కలిగింది, మరియు తన ఉపన్యాసంలో ఇలా అన్నాడు: "కోల్చెస్టర్‌లో ఒక గొర్రెల దొంగ ఉన్నాడని నేను విన్నాను, అతను తన పొరుగువారి మంద నుండి గొర్రెలను, వాటి పిల్లలను ఇష్టానుసారంగా తీసుకుపోతాడు."

ఇప్పుడు, ఆ వ్యక్తి తన తప్పును మానుకోవాలని, లేదా తీర్పు దినాన దేవుని న్యాయస్థానం ఎదుట నన్ను ఎదుర్కొని తన కర్మలకు జవాబు చెప్పాలని నేను ఆజ్ఞాపిస్తున్నాను." దోషి అక్కడ హాజరయ్యాడు; మరియు అతని తదుపరి ప్రవర్తన అతను విన్నది మరచిపోయే వ్యక్తి కాదని చూపించింది. అతని శ్రోతలలో ఒకరు అతని రూపాన్ని ఈ విధంగా వర్ణించారు: "అతను ఒక విశాలమైన ప్రసంగ వేదికపై నిలబడి ఉన్నాడు, మరియు అతని ఇరువైపులా ఇద్దరు మంత్రులు నిలబడి, ఇద్దరూ తమ చేతులను అతని చంకల కింద ఉంచి అతన్ని పట్టుకున్నారు. అతని బలహీనమైన స్వరం వినపడనంత తక్కువగా ఉంది, కానీ అతని గౌరవప్రదమైన ముఖం, ముఖ్యంగా అతని పొడవైన, తెల్లని జుట్టు, ఎప్పటికీ మరచిపోలేని చిత్రాన్ని ఏర్పరిచింది.

అక్కడ ప్రేమికులు, అభిమానులతో కూడిన భారీ జనసమూహం ఉంది.

అది చాలా వరకు మూకాభినయమే, కానీ ఆ మూకాభినయం హృదయాన్ని తాకింది. ఆ తర్వాతి జీవితంలో అలాంటిది నేను మరెప్పుడూ చూడలేదు." అయినా

ఆయన తన ప్రియమైన పనిని చివరి వరకు కొనసాగించాడు. 21? అతను ప్రతిరోజూ ప్రయాణిస్తూ బోధించేవాడు. యార్మౌత్‌లో కవి క్రాబ్ అతని మాటలు విని, ఆ వృద్ధ బోధకుని గౌరవప్రదమైన రూపానికి, అతని ఉల్లాసభరితమైన వైఖరికి, మరియు అతను ఉటంకించిన కొన్ని పంక్తులకు ఇచ్చిన అందమైన లయకు ఎంతగానో ముగ్ధుడయ్యాడు; మరియు ఉపన్యాసం తరువాత అతనికి పరిచయం చేయబడగా, అతను దయతో కూడిన మర్యాదతో దానిని స్వీకరించాడు.

అతను ప్రచురించిన డైరీలో అతని చివరి వ్యాఖ్య ఈ క్రింది విధంగా ఉంది: "అక్టోబర్ 24, ఆదివారం.—స్పిటల్‌ఫీల్డ్ చర్చిలో ఒక పెద్ద సమూహానికి నేను 'దేవుని సర్వాంగ కవచాన్ని' వివరించాను. మధ్యాహ్నం నేను 'ఒకే ఒకటి అవసరం;' అనే ముఖ్యమైన సత్యాన్ని నొక్కి చెబుతున్నప్పుడు షాడ్‌వెల్స్‌లోని సెయింట్ పాల్ చర్చి ఇంకా రద్దీగా ఉంది; అప్పుడే చాలామంది ఉత్తమమైన దానిని ఎంచుకోవాలని నిశ్చయించుకున్నారని నేను ఆశిస్తున్నాను."

అలా అతను 1790వ సంవత్సరాన్ని ముగించాడు. "అత్యంత వయసు పైబడి, బలహీనంగా" ఉన్నప్పటికీ, కొత్త సంవత్సరం ప్రారంభంలో అతను తాను ప్రేమించిన వృత్తిలోనే శ్రమిస్తూ కనిపించాడు. ప్రసంగాలు చేయడమే కాకుండా, అతను ప్రియజనులను కోల్పోయిన వారికి ఓదార్పు లేఖలు; తన ప్రసంగీకులకు పని విషయంలో మార్గనిర్దేశం చేస్తూ; మరియు తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తి ఉన్న క్రైస్తవులకు ఉపదేశాలు ఇస్తూ వివిధ లేఖలు రాశాడు. వాటిలో ఒకటి అమెరికాలోని తన ప్రసంగీకులలో ఒకరైన ఎజెకియల్ కూపర్‌కు రాశాడు. అందులో, "ప్రపంచమంతటా మెథడిస్టులు ఒకే ప్రజలని అందరికీ ప్రకటించే అవకాశాన్ని ఏమాత్రం వదులుకోవద్దు" అని అతన్ని ఉద్బోధించాడు. అతను రాసిన చివరి ఉపన్యాసం, "కనిపించని వాటికి విశ్వాసమే సాక్ష్యం" అనే అంశంపై అతని మరణానికి సుమారు ఆరు వారాల ముందు రాశాడు. అయితే, అతని మృతదేహం సిటీ కోడ్‌లో ఉన్న రోజే, "కల వంటి జీవితం" అనే మరో ఉపన్యాసం ముద్రించబడింది.

2J2 జాన్ వెడీ జీవితం.

చాపెల్. ఈ రెండింటిలోనూ, తాను త్వరలో ప్రవేశించవలసి ఉంటుందని భావించిన అదృశ్య మరియు ఆధ్యాత్మిక ప్రపంచం గురించి అతను లోతుగా ఆలోచిస్తాడు. తాను అప్పటికే దేహం లేని ఆత్మగా ఉన్నట్లు ఊహించుకుంటూ, అతను ఈ విధంగా తనలో తాను మాట్లాడుకుంటాడు: "ఇప్పుడు నీ కళ్ళు తెరుచుకున్నాయి కదా, నీ చుట్టూ ఉన్న వస్తువులన్నీ ఇప్పుడు ఎంత వర్ణనాతీతంగా భిన్నంగా ఉన్నాయో చూడు! నీలో ఎంత తేడాను గమనిస్తున్నావు! నీ శరీరం ఎక్కడ? నీ మట్టి ఇల్లు ఎక్కడ? నీ అవయవాలు ఎక్కడ? నీ చేతులు? నీ పాదాలు? నీ తల? అవి అక్కడ ఉన్నాయి, చైతన్యం లేనివి! ఈ అపవిత్రమైన—చల్లని, నశ్వరమైన ఆత్మలో ఎంత మార్పు!" మరియు మళ్ళీ: "దేహం లేని ఆత్మకు ఈ భౌతిక విశ్వం ఎలా కనిపిస్తుంది? ఇప్పుడు మన చుట్టూ ఉన్న ఈ వస్తువులలో ఏవైనా ఇప్పుడు కనిపిస్తున్నట్లే కనిపిస్తాయో లేదో ఎవరు చెప్పగలరు?"

అప్పుడు, కొత్తగా తెరుచుకుంటున్న మన ఇంద్రియాలకు ఎంతటి అద్భుతమైన దృశ్యాలు ఆవిష్కృతమవుతాయి! ... అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, మనం నిత్యత్వంలోకి అడుగుపెట్టిన ఆ క్షణంలో, ఈ లోకంలోను, ప్రతిచోటను ఉండి, ఆకాశమును భూమిని నింపిన ఆయనలో మనం లీనమైపోయినట్లుగా భావించమా?

అతనికి త్వరలోనే విషయం తెలియబోతోంది. 1791, ఫిబ్రవరి 17, గురువారం నాడు, అతను లాంబెత్‌లో ప్రసంగించాడు. ఇంటికి తిరిగి వచ్చాక, అతను అనారోగ్యంగా కనిపించాడు, తనకు జలుబు చేసిందని చెప్పాడు; కానీ శుక్రవారం యధావిధిగా చదివి, వ్రాసి, సాయంత్రం చెల్సియాలో ఆ వాక్యభాగంపై ప్రసంగించాడు.

రాజుగారి పని త్వరపడాలి; కానీ ఒకటి రెండు సార్లు ఆగి విశ్రాంతి తీసుకోవలసి వచ్చింది. శనివారం ఆయన ప్రధానంగా చదవడం, రాయడంలో గడిపాడు. ఆదివారం ఆయన మామూలు సమయానికే నిద్రలేచాడు, కానీ ఏడు గంటలకే మళ్ళీ పడుకోవలసి వచ్చింది, మరియు మూడు గంటలకు పైగా నిద్రపోయాడు.

అవతలి ఒడ్డుకు చేరువలో. 213 గంటలు; మరియు మధ్యాహ్నం అతను మళ్ళీ పడుకుని నిద్రపోవాల్సి వచ్చింది. సోమవారం అతను మెరుగ్గా కనిపించాడు, మరియు ఒప్పందం ప్రకారం భోజనానికి బయటకు వెళ్ళాడు;

మంగళవారం నాడు టిండ్ తన మామూలు పనిని తిరిగి ప్రారంభించి, సిటీ రోడ్ చాపెల్‌లో, "ఆత్మ ద్వారా విశ్వాసము వలన కలుగు నీతి నిరీక్షణ కొరకు మనము కనిపెట్టుచున్నాము" అనే వాక్యభాగం నుండి ప్రసంగించారు; ఆ తర్వాత ఆయన నాయకులను కలిశారు. బుధవారం నాడు ఆయన నాలుగు గంటలకు లేచి, లెదర్‌హెడ్‌కు పద్దెనిమిది మైళ్ళు ప్రయాణించారు, అక్కడ ఒక న్యాయాధికారి యొక్క భోజనశాలలో, "యెహోవా దొరకునప్పుడే ఆయనను వెదకుడి; ఆయన సమీపముగా ఉన్నప్పుడే ఆయనను పిలువుడి" అనే మాటల నుండి ఆయన చివరిసారిగా ప్రసంగించారు. మరుసటి రోజు ఆయన మళ్ళీ నాలుగు గంటలకు లేచి, బల్హామ్‌లో తన పాత స్నేహితుడైన మిస్టర్ వోల్ఫ్‌తో కలిసి ఆ రోజంతా గడిపారు, అక్కడ ఆయన ఉల్లాసంగా ఉన్నారు మరియు దాదాపు ఎప్పటిలాగే ఆరోగ్యంగా కనిపించారు. మిస్టర్ వోల్ఫ్‌కు సంబోధించి తన చివరి లేఖను రాశారు—ఒకటి

బానిసత్వానికి వ్యతిరేకంగా తన పనిని కొనసాగించమని విల్బర్‌ఫోర్స్ అతన్ని ప్రోత్సహించాడు. మరుసటి రోజు అతను ఇంటికి వచ్చి, ఆరోగ్యం బాగా క్షీణించడంతో వైద్యుడిని పిలిపించారు. ఫిబ్రవరి 26, 27, మరియు 28 తేదీలలో, అతని బలం క్రమంగా క్షీణించింది. చాలా సమయం అతను నిద్రపోయాడు; మధ్యమధ్యలో మేల్కొని, మెల్లగా, స్పష్టమైన స్వరంతో ఇలా అనడం వినిపించేది: "క్రీస్తే సర్వస్వం! ఆయనే సర్వస్వం!" "యేసు రక్తము ద్వారా తప్ప అతి పరిశుద్ధ స్థలములోనికి వేరొక మార్గము లేదు;" "మీరు మా కృపను ఎరుగుదురు."

ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు, ఆయన ధనవంతుడైయుండియు, మీ నిమిత్తము బీదవాడాయెను, ఆయన బీదరికమువలన మీరు ధనవంతులగునట్లు," మొదలైనవి; "అదే పునాది, ఏకైక పునాది; వేరొకటి లేదు"

214 జాన్ వెస్లీ జీవితం. మరియు అలాంటి వ్యక్తీకరణలు. మార్చి 1న, నిద్రలేని రాత్రి గడిపిన తరువాత, నొప్పిగా ఉందా అని అడగ్గా, అతను "లేదు" అని చెప్పి, పాడటం మొదలుపెట్టాడు:

ఆకాశమందు దేవునికి సర్వ మహిమ కలుగుగాక, భూలోకమందు శాంతి పునఃస్థాపించబడుగాక!

కానీ రెండు చరణాలు పాడిన తర్వాత అతని శక్తి క్షీణించింది. "నేను రాయాలనుకుంటున్నాను," అన్నాడు అతను. అతని చేతికి ఒక కలం అందించారు, కానీ అతను దాన్ని ఉపయోగించలేకపోయాడు. "నేను నీకోసం రాస్తాను," అంది మిస్ రిచీ; "నువ్వు ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నావో నాకు చెప్పు." "ఏమీ లేదు," బదులిచ్చాడు, "కానీ దేవుడు మనతో ఉన్నాడు." "నేను లేస్తాను," అన్నాడు అతను; అతని స్నేహితులు అతని బట్టలు సర్దుతుండగా, అతను మళ్ళీ పాడాడు.

"నాకు శ్వాస ఉన్నంత వరకు నా సృష్టికర్తను స్తుతిస్తాను," మొదలైనవి, రెండు చరణాల పాటు. తిరిగి తన కుర్చీలో కూర్చుని, అతను బలహీనమైన స్వరంతో ఇలా అన్నాడు: "ప్రభూ, మాట్లాడగలిగిన వారికి, మాట్లాడలేని వారికి నీవు బలాన్ని ఇస్తావు. ప్రభూ, మా హృదయాలన్నిటితో మాట్లాడు, నీవు నాలుకలను విప్పుతావని వారికి తెలియజేయి;" మరియు భూమిపై తన చివరి పాటను మళ్ళీ పాడటం ప్రారంభించాడు, "తండ్రి, కుమారుడు మరియు పరిశుద్ధాత్మకు, మీరందరూ మధురంగా ​​ఏకీభవిస్తారు."

కానీ ఇక్కడ అతని గొంతు మూగబోయింది, మరియు ఊపిరి పీల్చుకున్న తర్వాత, అతను ఇలా అన్నాడు: "ఇక మన పని అయిపోయింది; మనమందరం వెళ్దాం." ఆనందంతో నిండిపోయినా, పూర్తిగా అలసిపోయిన అతన్ని మంచం మీద పడుకోబెట్టారు; అప్పుడు, ఒక చిన్న కానీ మధురమైన నిద్ర తర్వాత, అతను కళ్ళు తెరిచి, చుట్టూ ఏడుస్తున్న స్నేహితులతో, "ప్రార్థించండి మరియు స్తుతించండి" అని అన్నాడు; మరియు సహజంగానే వారు అలాగే చేశారు. అప్పుడు అతను తన పూర్తి మరణం గురించి ఆదేశాలు ఇచ్చాడు, మరియు మళ్ళీ, "ప్రార్థించండి మరియు స్తుతించండి!" అని పిలిచాడు, మరియు వారు మళ్ళీ ప్రార్థించి దేవునికి స్తుతి గీతాలు పాడారు. అప్పుడు వారు మళ్ళీ అతని మంచం దగ్గరకు వచ్చారు, ఆ సమయంలో అతను అత్యంత ప్రశాంతంగా, "వీడ్కోలు, వీడ్కోలు!" అని అన్నాడు.

అతను మాట్లాడటానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ అతను చెప్పినది వారికి అర్థం కాలేదు. అయితే, "పతనమైన మానవుని పట్ల దేవుని ప్రేమ" అనే అంశంపై తాను చేసిన ప్రసంగాన్ని "విస్తృతం చేసి, ప్రతి ఒక్కరికీ అందించాలి" అని అతను కోరుకున్నాడు. వారికి తన మాటలు అర్థం కావడం లేదని చూసి, అతను ఒక్క క్షణం ఆగి, ఆపై తన సర్వశక్తిని కూడగట్టుకుని, దాదాపు అతీంద్రియ స్వరంతో, "అన్నిటికన్నా ఉత్తమమైనది ఏమిటంటే, దేవుడు మనతో ఉన్నాడు!" అని ఉద్ఘటించాడు. ఆ తర్వాత మరో విరామం తీసుకుని, కృతజ్ఞతా విజయ సూచకంగా తన చేయి పైకెత్తి, "అన్నిటికన్నా ఉత్తమమైనది ఏమిటంటే, దేవుడు మనతో ఉన్నాడు!" అని పునరుద్ఘాటించాడు.

మరోసారి ప్రకృతి నీరసించిపోయింది. అతని కంటి చూపు దాదాపుగా మాయమైపోవడంతో, మంచం పక్కన ఉన్నవారి ముఖ కవళికలను కూడా అతను గుర్తించలేకపోయాడు. "వీరెవరు?" అని అతను అడిగాడు. "అయ్యా," అన్నారు మిస్టర్ రోజర్స్, "మేము మీతో కలిసి ఆనందించడానికి వచ్చాము; మీరు మీ కిరీటాన్ని అందుకోబోతున్నారు." "ఇది దేవుని కార్యం, మా కళ్ళకు ఇది అద్భుతంగా కనిపిస్తోంది," అని వెస్లీ బదులిచ్చాడు.

(మియాయిలెస్ వితంతువు అతన్ని చూడటానికి రాగా, అతను ఆప్యాయంగా ఆమెను ముద్దుపెట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించి, "ఆయన తన సేవకులకు విశ్రాంతినిస్తాడు" అని అన్నాడు. భోజనం తర్వాత అతను ఎప్పటిలాగే కృతజ్ఞతలు చెప్పినప్పుడు, ఆమె అతని పెదాలను తడిపింది:)

''ఓ ప్రభూ, వీటికి మరియు నీ సమస్త కృపలకు మేము నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాము. సంఘమును, రాజును ఆశీర్వదించుము, మరియు మా ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు ద్వారా మాకు సత్యమును, సమాధానమును ఎల్లకాలము అనుగ్రహించుము!'' అప్పుడు కొద్దిసేపు ఆగి, అతడు కేక వేశాడు.

216 జాన్ వెస్లీ జీవితం.

''మేఘాలు సమృద్ధిని కురిపిస్తాయి!'' మరికొంత విరామం తర్వాత: ''సైన్యముల అధిపతియైన యెహోవా మనతో ఉన్నాడు! యాకోబు దేవుడు మన ఆశ్రయము! ప్రార్థించి స్తుతించండి!'' మరియు మరలా అతని స్నేహితులు మోకరిల్లారు.

ఆ రాత్రి అతను అనేకసార్లు, "నేను స్తుతిస్తాను! నేను స్తుతిస్తాను!" అనే మాటలను పునరావృతం చేశాడు, కానీ అంతకు మించి ఏమీ చెప్పలేకపోయాడు. మరుసటి రోజు ఉదయం పది గంటలకు కొన్ని నిమిషాల ముందు, ఎంతోకాలంగా అతని నమ్మకమైన స్నేహితుడు మరియు ప్రయాణ సహచరుడైన జోసెఫ్ బ్రాడ్‌ఫోర్డ్ అతనితో కలిసి ప్రార్థించాడు. "అతను పలికిన చివరి మాటలు ఎంత బాగున్నాయో!" అని వెస్లీ కేక వేశాడు—ఆ తర్వాత, బ్రాడ్‌ఫోర్డ్ ఇలా చెబుతుండగా, "ఓ ద్వారములారా, మీ తలలను పైకెత్తండి; ఓ నిత్య ద్వారములారా, మీరు పైకెత్తబడుడి; ఈ మహిమగల వారసుడు లోపలికి వచ్చును!"

వెస్లీ తన సోదరుల సమక్షంలో కాళ్ళు ముడుచుకుని, మూలుగు గానీ నిట్టూర్పు గానీ లేకుండా వెళ్ళిపోయాడు.

అతను 1791 మార్చి 2, బుధవారం ఉదయం సుమారు పది గంటలకు మరణించాడు. అతను చనిపోయిన వెంటనే, అతని స్నేహితులు అతని సోదరీమణుల చుట్టూ, అతని శవం చుట్టూ నిలబడ్డారు—వెస్లీ, అతని సోదరులు మరియు అతను తమ తల్లి శరీరం చుట్టూ నిలబడినట్లే—మరియు బంగ్:

వారి ఆత్మను స్వీకరించడానికి ఎదురుచూస్తుండగా, ఇదిగో! రక్షకుడు పైన నిలిచియున్నాడు; తన యోగ్యత ద్వారా పొందిన లాభాన్ని చూపిస్తూ, ప్రేమ కిరీటాన్ని చాపుతున్నాడు.

ఆ తర్వాత వారు మోకరిల్లి, ఆయన స్ఫూర్తి ఆయన అనుచరులకు చేరాలని ప్రార్థించారు. ఆయన పార్థివ దేహాన్ని మార్చి 9వ తేదీన ఉదయం 5 గంటలకు సిటీ రోడ్‌లోని ప్రార్థనా మందిరం వెనుక ఖననం చేశారు.

ఈ పుస్తకాన్ని క్రింద ముద్రించిన చివరి తేదీ నాటికి తిరిగి ఇవ్వాలి.

^£G'0 ^0'^*^^ f"rr^>'