జాన్ వెస్లీ జీవితం

'నలభై లేదా యాభై మంది జీవశక్తితో లోపలికి వచ్చి 'హెవెన్లీ ఫ్లేమ్' పాడాలి.' వారిలో కొందరు కన్నీళ్ల వల్ల పాడలేక మౌనంగా ఉన్నప్పటికీ, ఆ గాన సామరస్యం రాజుగారి ప్రార్థనా మందిరంలో కూడా సాటిలేనిదని నేను నమ్ముతున్నాను." మళ్ళీ, 1788లో, అతను అక్కడికి వెళ్లి ఇలా అంటాడు: ^'అక్కడ నేను మా ఆదివారం పాఠశాలలకు చెందిన తొమ్మిది వందల నుండి వెయ్యి మంది పిల్లలను కలిశాను. నేను ఇంతకు ముందు అలాంటి దృశ్యాన్ని ఎప్పుడూ చూడలేదు. వారందరూ చాలా శుభ్రంగా, వారి దుస్తులలో సాదాసీదాగా ఉన్నారు. అందరూ గంభీరంగా, మంచి ప్రవర్తనతో ఉన్నారు. అబ్బాయిలు, అమ్మాయిలు ఇద్దరిలోనూ చాలా మందికి, ఇంగ్లాండ్ లేదా యూరప్‌లో చూడదగినంత అందమైన ముఖాలు ఉన్నాయని నేను నమ్ముతున్నాను. వారందరూ కలిసి పాడినప్పుడు, ఎవరూ తాళం తప్పకుండా, ఆ రాగం ఏ నాటకరంగంలోనూ లేనంత అద్భుతంగా ఉంది; అన్నింటికన్నా గొప్ప విషయం ఏమిటంటే, వారిలో చాలామంది నిజంగా దేవునికి భయపడతారు, కొందరు ఆయన రక్షణను చూసి ఆనందిస్తారు.

17» జాన్ వెడీ జీవితం.

త్లిక్సేలు ఆ పట్టణమంతటికీ ఒక ఆదర్శం. అనారోగ్యంతో ఉన్న పేదలను పరామర్శించడం (కొన్నిసార్లు ఆరుగురు, ఎనిమిది మంది లేదా పది మంది కలిసి), వారిని ప్రోత్సహించడం, ఓదార్చడం, వారితో కలిసి ప్రార్థించడం వారి సాధారణ కాలక్షేపం. తరచుగా వారిలో పది లేదా అంతకంటే ఎక్కువ మంది కలిసి తమంతట తామే పాడుతూ, ప్రార్థిస్తూ ఉంటారు. వారు ఒకరి తర్వాత ఒకరు పాడుతూ, ప్రార్థిస్తూ, ఏడుస్తూ ఎంతగా లీనమైపోతారంటే, ఎలా విడిపోవాలో కూడా వారికి తెలియదు.

మెథడిజం యొక్క కొన్ని ఫలాలు ఇవి - ఒక నిజమైన క్రైస్తవుడు ఎల్లప్పుడూ చూపించే ఫలాలు ఇవే. 1778లో ఆయన 'ఆర్మినియన్ మ్యాగజైన్' ప్రచురణ రూపంలో మరో అతి ముఖ్యమైన కార్యాన్ని ప్రారంభించారు. వెస్లీ దానికి సంపాదకుడిగా, మరియు తన జీవితాంతం ప్రధాన రచయితగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తాడు; అందులో, ఇతర విలువైన వ్యాసాలతో పాటు, తన ఉత్తమ ఉపన్యాసాలలో కొన్నింటిని ప్రచురించాడు. ఇది కాకుండా, ఆయన మతపరమైన మరియు ఇతర విషయాలపై నిరంతరం వివిధ ప్రచురణలను జారీ చేస్తూ ఉండేవాడు. అయినప్పటికీ, తనపై నిరంతరం పడుతున్న ఈ రకరకాల పనులన్నింటితో ఆయన ఎన్నడూ కలవరపడలేదు. అతను ఇలా రాశాడు: "నా జీవన విధానం మీకు అర్థం కాదు. నేను ఎప్పుడూ తొందరలో ఉన్నప్పటికీ, నేను ఎప్పుడూ ఆతురతతో ఉండను; ఎందుకంటే నేను సంపూర్ణ మనశ్శాంతితో పూర్తి చేయగలిగిన దానికంటే ఎక్కువ పనిని ఎప్పుడూ చేపట్టను. ... నేను పగటిపూట ఒంటరిగా మూడు గంటల కంటే తక్కువ సమయం గడపను—తరచుగా పది లేదా పన్నెండు గంటలు. కాబట్టి రాజ్యంలో అందరి సాంగత్యానికి దూరంగా ఏకాంతంగా ఇన్ని గంటలు గడిపే వ్యక్తులు చాలా తక్కువ మంది ఉన్నారు. అయినప్పటికీ నేను రోగులను, పేదలను పరామర్శించడానికి సమయం కేటాయిస్తాను; మరియు నేను బైబిల్‌ను విశ్వసిస్తే అది తప్పక చేయాలి." తన పనిలో ప్రతి క్షణాన్ని ఉత్తమంగా ఉపయోగించుకోవడంలో స్థిరమైన శ్రద్ధ చూపడమే అతని రహస్యం. ఆరు లేదా ఏడు గంటల కంటే ఎక్కువసేపు మంచం మీద పడుకోవడం—అంటే, పురుషులకు ఒక రోజు కంటే ఎక్కువ, మరియు స్త్రీలకు కొంచెం ఎక్కువ—గొప్ప చెడు అని అతను భావించాడు; ఎందుకంటే: "1. అది శరీరానికి హాని చేస్తుంది. మీరు నిద్రపోయినా నిద్రపోకపోయినా (నిజానికి అది సాధారణంగా నిద్రను నివారిస్తుంది), అది మాంసాన్ని మగ్గబెట్టి, సగం ఉడికిస్తుంది, మరియు బలహీనత, నీరసం, నిరుత్సాహం, నరాల సంబంధిత తలనొప్పులు, మరియు తత్ఫలితంగా దృష్టి బలహీనత వంటి అనేక రుగ్మతలకు, ముఖ్యంగా అన్ని నరాల సంబంధిత వ్యాధులకు బీజాలు నాటుతుంది. 2. అది మనసుకు హాని చేస్తుంది; అది గ్రహణశక్తిని బలహీనపరుస్తుంది; అది ఊహాశక్తిని మొద్దుబారుస్తుంది; అది జ్ఞాపకశక్తిని బలహీనపరుస్తుంది; అది అన్ని ఉన్నతమైన అనురాగాలను మందగింపజేస్తుంది; అది ఆత్మ యొక్క పదునును తీసివేస్తుంది, దాని శక్తిని మరియు స్థిరత్వాన్ని దెబ్బతీస్తుంది, మరియు యేసు క్రీస్తు యొక్క మంచి సైనికుని స్వభావానికి పూర్తిగా విరుద్ధమైన తప్పుడు మృదుత్వాన్ని నింపుతుంది; అది దేవుని పరిశుద్ధాత్మకు దుఃఖాన్ని కలిగిస్తుంది, మరియు మిమ్మల్ని దాదాపుగా కాకుండా పూర్తిగా క్రైస్తవునిగా మార్చే ఆశీర్వాదకరమైన ప్రభావాలను నిరోధిస్తుంది, లేదా కనీసం తగ్గిస్తుంది." చాలా మందికి శారీరకంగా గానీ, మానసికంగా గానీ మెరుగైన ఆరోగ్యం ఎందుకు లేదో చెప్పడానికి కారణం "నిద్రలో మితిమీరిన ప్రవర్తన" అని ఆయన అంటారు—ఈ విషయం చాలా తక్కువ మందికి మాత్రమే తెలుసు—మరియు ఇలా సలహా ఇస్తారు: "మీరు నిద్రపోయినా నిద్రపోకపోయినా, రాత్రి పది గంటలకు పడుకుని, ఐదు నుండి ఆరు గంటల మధ్య లేవండి. పగటిపూట మీ తలనొప్పిగా ఉంటే, భరించండి. ఒక వారంలో మీరు హాయిగా నిద్రపోతారు."

పోప్ మతం పెరగడం మరియు దేశం యొక్క ఆర్థిక ఇబ్బందులు కూడా అతని నుండి సుదీర్ఘ సందేశాలకు కారణమయ్యాయి, వాటిలో మొదటిది పబ్లిక్‌లో ప్రచురించబడింది.

ప్రకటనకర్త, రెండోది ప్రధానమంత్రి అయిన మిస్టర్ పిట్‌ను ఉద్దేశించి చెప్పబడింది.

బోధకుడిగా అతను తన శక్తిని ఏమాత్రం కోల్పోలేదని అనిపిస్తుంది. మేడ్లీలో "మిస్టర్ మరియు మిసెస్ ఇద్దరూ.

తాము పడిన కష్టాలన్నిటికీ ప్రజలను సమాజంలో చేరేలా ఒప్పించలేకపోతున్నామని, కనీసం తరగతిలో కలుసుకునేలా కూడా చేయలేకపోతున్నామని ఫ్లెచర్ వాపోయాడు. కానీ వెస్లీ వారిని సందర్శించినప్పుడు, "రెండు ఉత్తేజకరమైన ప్రసంగాలు" చేసి, "క్రైస్తవ సహవాసం కోసం కలిసి రావడానికి ఇష్టపడేవారిని ప్రార్థన సేవ తర్వాత తనను, మిస్టర్ ఫ్లెచర్‌ను కలవమని కోరాడు. స్త్రీల సంఖ్యకు సమానంగా తొంభై మంది పురుషులు—సుమారు నలుగురు వ్యక్తులు అలా చేశారు."

అతనికి అంకితభావం గల సమర్థులైన వ్యక్తులు అప్పటికీ సహాయం చేస్తూనే ఉన్నారు.

గ్రేట్ బ్రిటన్ మరియు ఐర్లాండ్‌లోని వారిని మినహాయించి, అమెరికాలో ఫ్రాన్సిస్ ఆస్బరీ తన కృషిలో అతన్ని మించకపోయినా, అతని అడుగుజాడల్లోనే నడిచాడు. ప్రయాణాలు, ప్రసంగాలు చేయడమే కాకుండా, అతను ప్రతిరోజూ వంద పేజీలు చదవడం, మూడు గంటలపాటు ప్రార్థనలో గడపడం ఒక నియమంగా పెట్టుకున్నాడు. అత్యంత దయనీయమైన గుడిసెలే అతని సాధారణ నివాసాలు; అతని రోజువారీ ప్రయాణాలు తరచుగా ముప్పై నుండి యాభై మైళ్ల దూరం పర్వతాలు, చిత్తడి నేలల మీదుగా, వంతెనలు లేని నదులు, దారిలేని అడవుల గుండా సాగేవి. అతని గుర్రం అలసిపోయి ఉండగా, అతను తరచుగా చలితో, తడితో, ఆకలితో ఉండేవాడు. నలభై ఐదు సంవత్సరాల పాటు అతను అమెరికాలో పర్యటించాడు, చాలావరకు గుర్రంపైనే, ఎప్పుడూ ఐదు కంటే తక్కువ ప్రయాణించలేదు.

జూయిసిస్ ఆస్బిట్రీ మరియు ఇతరులు. సంవత్సరానికి 181 వేల మైళ్ళు, మరియు తరచుగా ఆరు వేల మైళ్ళకు పైగా, తోడు లేదా మార్గదర్శి లేకుండా, జనావాసాలు లేని అడవుల గుండా ప్రయాణించేవారు. సాధారణంగా ఆయన ప్రతి వారం పనిదినాలలో కనీసం ఒక్కసారైనా మరియు ప్రతి ఆదివారం మూడుసార్లు ప్రసంగించేవారు.

తన విస్తృత సంచారాలలో తాను కలిసిన ప్రతి కుటుంబంతో కలిసి ప్రార్థించడం ఆయనకు అలవాటు. ఆయన ప్రతి సంవత్సరం దూరదూరంగా జరిగే ఏడు సమావేశాలకు అధ్యక్షత వహించేవారు, మరియు అదే సమయంలో తన బోధకులకు, స్నేహితులకు సగటున సుమారు వెయ్యి ఉత్తరాలు రాసేవారు. తన సేవలకు గాను ఆయన అరవై నాలుగు డాలర్లు మరియు తన ప్రయాణ ఖర్చులను అందుకున్నారు.

అతనికి ప్రారంభంలో ఎలాంటి విద్యా ప్రయోజనాలు లేవు; కానీ, తనకున్న అన్ని కష్టాలను, కొత్త దేశంలోని మలేరియాకు గురికావడం వల్ల కలిగే రోగాలతో తరచుగా బాధపడినప్పటికీ, అతను లాటిన్, గ్రీక్ మరియు హీబ్రూ భాషలలో ప్రావీణ్యం సంపాదించాడు; అనేక సాంఘిక సాహిత్య శాఖలతో పరిచయం పెంచుకున్నాడు, మరియు తన కాలపు చరిత్రను ఎప్పటికప్పుడు తెలుసుకుంటూ ఉండేవాడు.

అతను ఇక తొక్కలేనంత వరకు ప్రయాణించాడు, ఆ తర్వాత ఊతకర్రల సహాయంతో తిరుగుతూ, తన తేలికపాటి స్ప్రింగ్-వ్యాగన్‌లో ఎక్కడానికి, దిగడానికి ఇతరుల సహాయంతో కనపడి ఉండవచ్చు. 1816లో బాల్టిమోర్‌లో మరణించే వరకు అతను అదే బండిలో తన సంచారాలను కొనసాగించాడు. అతను చనిపోయే ముందు, తన జీవిత చరిత్రను ప్రచురించవద్దని ఆజ్ఞాపించాడు, మరియు ఇప్పటి వరకు అతని ఆజ్ఞ చాలా వరకు పాటించబడుతూనే ఉంది.

సామాన్య రంగాలలోని ఇతరులు అసాధారణమైన పనులకు పూనుకున్నారు. వారిలో ఫౌండ్రీ పాఠశాల అధిపతి అయిన సైలాస్ టోల్డ్ ఒకరు. ఆయన లండన్ జైళ్లను సందర్శించి, రుణగ్రస్తులకు మరియు నేరస్థులకు బోధించడాన్ని తన జీవిత లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నారు. ఆ మహానగరంలో ఒక్క జైలు కూడా లేకుండా పోయింది; దాని చుట్టూ పన్నెండు మైళ్ల పరిధిలో ఉన్న ఏ వర్క్‌హౌస్‌లోనైనా ఆయన తరచుగా, సాదరంగా సందర్శించేవారు. ఆయన చూసిన దృశ్యాలు భయంకరమైనవి, అయినా ముప్పై సంవత్సరాల పాటు తన పనిని కొనసాగించారు.

అన్ని రకాల ప్రొటెస్టెంట్ నేరస్థులు, పోప్ అనుచరులు తమ దుఃఖ సమయంలో సలహా, సాంత్వన కోసం ఆయనను ఆశ్రయించారు. జైలు అధికారులు, షెరీఫ్‌లు, ఉరితీసేవారు కూడా మొదట ఆయనను వ్యతిరేకించినప్పటికీ, ఆయన పట్టుదలను తట్టుకోలేకపోయారు. ఆయన ఉపదేశాలు, ప్రార్థనల వల్ల వారు కూడా ఖైదీలతో పాటు చివరికి ఏడ్చేవారు. ఆయన దాదాపు డెబ్బై ఏళ్ల వయసులో మరణించగా, వెస్లీ ఆయన అంత్యక్రియల ప్రసంగం చేశారు.

వెస్లీ యొక్క బలమైన మద్దతుదారులలో ఒకరు ఇప్పుడు చావు అంచున ఉన్నారు. జాన్ ఫ్లెచర్ కొన్ని సంవత్సరాలుగా బలహీనమైన ఆరోగ్యంతో ఉన్నారు. 1777లో జరిగిన సమావేశంలో అతను చిక్కిపోయి, బలహీనంగా, ఒక దెయ్యంలా ప్రవేశించాడు. ఒక్క క్షణంలో సభలోని వారందరూ లేచి నిలబడ్డారు, మరియు వెస్లీ తన దాదాపు దేవదూతలా ఉన్న స్నేహితుడిని కలవడానికి ముందుకు వెళ్ళాడు. చనిపోతున్నట్లు కనిపిస్తున్న ఆ వ్యక్తి వారిని ఉద్దేశించి మాట్లాడటం ప్రారంభించాడు, మరియు త్వరలోనే అందరూ కన్నీటిలో మునిగిపోయారు. వెస్లీ, తాను ఎక్కువగా మాట్లాడుతున్నానేమోనని భయపడి, హఠాత్తుగా అతని పక్కన మోకరిల్లి ప్రార్థించడం ప్రారంభించాడు. వారందరూ సాష్టాంగ నమస్కారం చేసి అతని ప్రార్థనలో గొంతు కలిపారు. వారి ప్రార్థన యొక్క సారాంశం ఏమిటంటే, తమ స్నేహితుడు చివరికి మరణించే వరకు మరికొంత కాలం జీవించాలని.

ప్రతి హృదయాన్ని పులకింపజేసే విశ్వాసంతో వెస్లీ ఇలా ఉద్ఘటించాడు: "నేను చావను, కానీ డచ్ వారి మధ్య జీవించి ప్రభువు కార్యాలను నెరవేరుస్తాను!" ఆ తర్వాత ఎనిమిదేళ్ల వరకు అతను చనిపోలేదు.

వెస్లీ తన ఎనభైవ పుట్టినరోజును హాలండ్‌లో జరుపుకున్నారు. అతని స్థానిక బోధకులలో ఒకరైన విలియం ఫెర్గూసన్ అక్కడికి తరలివెళ్లి, తన నిష్కపటమైన భక్తి మరియు కృషి ద్వారా, అక్కడి ముఖ్య నివాసులతో సహా అనేకమంది దృష్టిని బాగా ఆకర్షించారు. ఆయన వెస్లీ గురించి ఎక్కువగా మాట్లాడారు మరియు అతని ఉపన్యాసాలను పంపిణీ చేశారు. ఆయనను చూడాలని అందరూ ఏకగ్రీవంగా కోరుకున్నారు; నలభై సంవత్సరాలుగా తన అవిశ్రాంత శ్రమ నుండి విరామం తీసుకోని వెస్లీ, పదిహేడు రోజుల పాటు హాలండ్‌కు వెళ్లారు, "కొంత విశ్రాంతి కోసం మరియు కొంతవరకు విదేశాలలో ఉన్న నిజమైన భక్తిపరులతో పరిచయం ఏర్పరచుకోవడం ద్వారా తన విశ్వజనీన స్ఫూర్తిని పెంపొందించుకోవడానికి" వెళ్లారు. ఆయన పర్యటన అత్యంత ఆహ్లాదకరంగా సాగింది. చర్చిల మంత్రులు ఆయనకు స్వాగతం పలికారు మరియు ఉన్నత హోదాలకు చెందిన వ్యక్తులు ఆయనను గౌరవించారు. రోటర్‌డామ్‌లోని ఎపిస్కోపల్ చర్చిలో ఆయన పెద్ద సభలకు ప్రసంగించారు. హేగ్‌లో అతను ఒక ఉన్నత శ్రేణి మహిళ ఇంట్లో కొంతమందిని కలుసుకుని, వారికి మొదటి కొరింథీయులకు రాసిన పత్రికలోని పదమూడవ అధ్యాయాన్ని వివరించాడు, కెప్టెన్ ఎం దానిని వ్యాఖ్యానించాడు.

అతను హార్లెమ్ మరియు ఆమ్స్టర్డాంజ్ మధ్య ప్రయాణీకుల పడవలో ప్రజలతో పాడుతూ, మాట్లాడుతూ ఒక ప్రార్థన సేవను నిర్వహించాడు, ఫెర్గూసన్ అనువాదకుడిగా వ్యవహరించాడు; "మరియు మా హృదయాలన్నీ విచిత్రంగా ముడిపడిపోయాయి, మేము ఆమ్స్టర్డామ్ చేరుకున్నప్పుడు వారు మమ్మల్ని అపారమైన ఆశీర్వాదాలతో సాగనంపారు" అని వెస్లీ రాశాడు. అలా అతను కాలం గడిపాడు. అతను మళ్ళీ ఇంగ్లాండ్‌కు బయలుదేరినప్పుడు, "అది

జాన్ వెస్లీ యొక్క 184వ లాన్స్. మేము అత్యంత కష్టంతో వారి నుండి బయటపడగలిగాము. మేము హేగ్ నుండి బయలుదేరినప్పుడు, మా సోదరీమణులలో ఇద్దరు మాతో పాటు పన్నెండు మైళ్ళు దారిలో వచ్చారు; మరియు ఆమ్‌స్టర్‌డామ్‌కు చెందిన మా సోదరులలో ఒకరు ముప్పై మైళ్ళకు పైగా దూరంలో ఉన్న ఉట్రెక్ట్‌కు మాకు వీడ్కోలు చెప్పడానికి వచ్చారు. నా ఆయుష్షు కొనసాగితే, నేను కనీసం ప్రతి రెండేళ్లకు ఒకసారి వారిని సందర్శిస్తానని నమ్ముతున్నాను.

అతని ఉల్లాసభరితమైన స్వభావంలో నిరోధకమేమీ లేదు.

ఆయన భక్తిలో నిరాశ గానీ, విసుగ్దనం గానీ లేవు. ఆయన మతోన్మాది కాదు, కానీ ఒక నిజాయితీగల, సంతోషకరమైన క్రైస్తవుడు. ఆయనకు హాస్య చతురత కూడా ఉంది, మరియు సందర్భానుసారంగా చిన్న చిన్న సరదా మాటలు మాట్లాడే స్థోమత ఆయనకు ఉండేది. దీనికి ఒక ఉదాహరణను ఉటంకించడం అనుచితం కాదు. 1780లో ఆయన 'ది ఫూల్ ఆఫ్ క్వాలిటీ' అనే పేరుతో ఒక నవలకు సవరించిన, సంక్షిప్త రూపాన్ని ప్రచురించారన్నది అందరికీ తెలిసిన విషయమే.

ఇది అతని అభిమానులలో ఒక వర్గానికి గొప్ప గందరగోళానికి కారణమైంది. అతని సంచార కళాకారులలో ఒకడైన జాన్ ఈస్టన్ ఈ వర్గానికి చెందినవాడు. జాన్ అతని ప్రవర్తనను ముఖాముఖిగా నిర్మొహమాటంగా ఖండించిన తరువాత, వెస్లీ ఇలా బదులిచ్చాడు

"జాన్, నువ్వు 'విండెక్స్' చదివావా?" "అవును, అయ్యా." "జాన్, నువ్వు నవ్వావా?" "లేదు, అయ్యా." "జాన్, నువ్వు 'డేమన్ అండ్ పైథియాస్' చదివావా?" "అవును, అయ్యా." "జాన్, నువ్వు ఏడ్చావా?" "లేదు, అయ్యా." వెస్లీ కళ్ళు పైకెత్తి, చేతులు జోడించి ఇలా అన్నాడు: "ఓ భూమా, భూమా, భూమా!"

హాలండ్ పర్యటన వల్ల వెస్లీ చాలా సేదతీరాడు; కానీ ఆ తర్వాత కొద్దికాలానికే జరిగిన సమావేశంలో, కార్యక్రమ కార్యకలాపాల మధ్యలో, అతను ఆందోళన కలిగించే అనారోగ్యానికి గురయ్యాడు.

అతని స్నేహితులు అతని అంతం సమీపించిందని భావించారు, అతను కూడా అలాగే అనుకున్నాడు; చనిపోతున్నా, సోమరిగా ఉండటానికి ఇష్టపడలేదు. 185 పద్దెనిమిది రోజుల పాటు అతను చావు బతుకుల మధ్య కొట్టుమిట్టాడాడు, ఆ తర్వాత అతను కొంత కోలుకున్నాడు. అదే రోజు, "సోమరిగా ఉండటానికి ఇష్టపడక," అతను బ్రిస్టల్ పశ్చాత్తాపపరులతో ఒక గంట గడిపాడు, మరుసటి రోజు రెండుసార్లు ప్రసంగించాడు, ఆ తర్వాత రోజు మళ్ళీ తన సువార్త సంచార యాత్రకు బయలుదేరాడు.

ప్రకటన పత్రం—అమెరికాలో చర్చిల సంస్థ—దీక్ష—వాస్తవ వేర్పాటు—కోక్ ప్రతిష్ఠ—అలుపులేని శ్రమలు—నృత్యం మరియు నవల పఠనం

సరైన ప్రసంగ శైలి—ఒక అందమైన వృద్ధాప్యం. 1784వ సంవత్సరాన్ని మెథడిజం యొక్క గొప్ప పరివర్తన సంవత్సరం అని పిలుస్తారు. ఈ సంవత్సరం జరిగిన సమావేశంలో, ఇంగ్లాండ్ మరియు అమెరికా రెండింటిలోనూ మెథడిజంను ఒక ప్రత్యేకమైన మరియు స్వతంత్ర చర్చి సంస్థగా స్థాపించడానికి దారితీసిన రెండు ఉద్యమాలు జరిగాయి. మొదటిది వెస్లీ తన ప్రసిద్ధ "ప్రకటన పత్రం"ను అమలు చేయడం. దీని ద్వారా అతను తన ప్రార్థనా మందిరాలన్నింటి యాజమాన్యాన్ని మరియు వినియోగాన్ని, పేరు పేరునా పేర్కొన్న తన వందమంది ప్రసంగీకులకు, సువార్త ప్రచారం కోసం వాటిని నిర్వహించే బాధ్యతతో అప్పగించాడు. అంతేకాకుండా, తన మరియు తన సోదరుడు చార్లెస్ మరణం తర్వాత, ప్రతి సంవత్సరం వాటిలో ప్రసంగించవలసిన ప్రసంగీకులను నియమించే అధికారాన్ని కూడా వారికి ఇచ్చాడు. దీనికి ముందు, ప్రార్థనా మందిరాలన్నీ అతని మరియు చార్లెస్ పేరిట ఉండేవి; కానీ వారి మరణం తర్వాత వారి అధికారాన్ని ఎక్కడ ఉంచాలి లేదా దానిని ఎలా వినియోగించాలి అనే దానిపై ఎటువంటి నిబంధన లేదు. ఈ విషయాన్ని పరిష్కరించడానికి, వెస్లీ ఈ దస్తావేజును వ్రాశాడు-అయితే, తనకూ మరియు తన సోదరుడు చార్లెస్‌కూ, వారిలో ఇద్దరి జీవితకాలంలో లేదా వారిలో ఎవరి జీవితకాలంలోనైనా అపాయింట్‌మెంట్లు మొదలైనవి చేసే అధికారాన్ని, జీవితకాలపు హక్కుగా అందులో ఉంచుకున్నాడు. (18fi) చర్చ్ ఇల్ అమెరికా ఆర్గనైజ్డ్. 187

ఆ చర్య గొప్ప సంచలనాన్ని సృష్టించింది. కాన్ఫరెన్స్‌లో నూట తొంభై రెండు మంది సభ్యులు ఉండేవారు, మరియు వెస్లీ చట్టబద్ధమైన ఆ వంద మందిని ఎంపిక చేయడం వలన, మిగిలిన తొంభై రెండు మంది కాన్ఫరెన్స్ కార్యకలాపాలన్నింటి నుండి వైదొలగడం అనివార్యమైంది. దానికి వ్యతిరేకంగా వెంటనే తీవ్రమైన వ్యతిరేకత రేకెత్తింది, మరియు అత్యంత తీవ్రమైన పరిణామాలు కొంతకాలం పాటు మెథడిజంను బెదిరించాయి. ఆ చర్యను వ్యతిరేకించిన ప్రధాన వ్యక్తులలో ఐదుగురు చివరికి వైదొలిగారు, మరియు ఆ తొంభై రెండు మందిలో మరో ఇరవై ఐదు మంది చివరికి వారిని అనుసరించారు. కానీ ఆ సంక్షోభం గడిచిపోయింది, మరియు ఇంగ్లాండ్‌లో మెథడిజం ఒక శాశ్వతమైన, వ్యవస్థీకృతమైన, మరియు ప్రత్యేకమైన మతసంస్థగా మారింది. సంచార మతసంఘం కూడా పరిరక్షించబడింది, మరియు మెథడిజం కాంగ్రెగేషనలిజంలో విలీనం కాకుండా నివారించబడింది.

అమెరికాలోని మెథడిస్ట్ సంఘాలను బిషప్‌లుగా వ్యవస్థీకరించడం అనేది తీసుకున్న మరో కీలకమైన చర్య. ఇప్పటివరకు వెస్లీ "అనేక కారణాల" వల్ల, స్వయంగా బోధకులకు పట్టాభిషేకం చేయకుండా దూరంగా ఉన్నారు. అమెరికాలోని మెథడిస్టులు వేగంగా వృద్ధి చెందారు; ఇప్పటికి వారు పన్నెండు వేల తొమ్మిది వందల పదిహేను మంది సభ్యులతో ఒక పెద్ద సమూహంగా ఏర్పడ్డారు; వీరికి నలభై ఆరు సర్క్యూట్‌లు, ఎనభై మూడు సంచార బోధకులు, మరియు వందలాది మంది స్థానిక బోధకులు ఉన్నారు. యుద్ధం ముగింపులో కాలనీల విజయం తరువాత చర్చ్ ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్ మతగురువులలో చాలా తక్కువ మంది మాత్రమే మిగిలి ఉన్నారు, వారిలో దాదాపు అందరూ చిన్నవారే.

188 జాన్ వెస్లీ జీవితం. దైవవాదుల కంటే మేలైనవారు, మరియు మెథడిస్టులను తీవ్రంగా హింసించేవారు. ఫలితంగా, తరువాతి వారు తమ సొంత బోధకుల నుండి మతకర్మల నిర్వహణను డిమాండ్ చేశారు. చాలా మంది సంవత్సరాలుగా ఈ పవిత్ర ఆజ్ఞలు లేకుండా ఉన్నారు. 1780లో మిస్టర్ వెస్లీ అమెరికాలోని తన బోధకులలో కొందరికి దీక్ష ఇవ్వమని బిషప్ లోత్‌కు దరఖాస్తు చేసుకున్నారు, కానీ బిషప్ తిరస్కరిస్తూ, "ఆ దేశంలో ఇప్పటికే ముగ్గురు మంత్రులు ఉన్నారు" అని అన్నారు. వెస్లీ అతనికి ఇలా సమాధానమిచ్చారు: "ఒకవేళ ఆ దేశంలో డెబ్బై మంది మిషనరీలు ఉన్నారనుకోండి, నేను మనస్సాక్షిగా ఈ ఆత్మలను వారి సంరక్షణకు సిఫార్సు చేయగలనా? వారు తమ సొంత ఆత్మల గురించి శ్రద్ధ వహిస్తారా? ... వీరిలో ఎక్కువ మంది ఎలాంటి మనుషులో నాకు తెలుసు. వారు మతశక్తి గానీ, ఆచారాలు గానీ లేని మనుషులు; భక్తికి గానీ, కనీసం మర్యాదకు గానీ అర్హత లేని మనుషులు."

చివరకు వర్జీనియాలోని బోధకులు తమను తాము అభిషిక్తులుగా ప్రకటించుకుని, మతకర్మలను నిర్వహించడం ప్రారంభించారు.

ఒక సంవత్సరం తరువాత, ఆస్బరీ ఎంతో కష్టపడి వెస్లీ నుండి తదుపరి సలహా లభించే వరకు దీనిని నిలిపివేయమని వారిని ఒప్పించాడు. మరియు ఆ పని యొక్క గొప్పతనం గురించి, జరుగుతున్న విభజన గురించి, మరియు బాప్తిస్మం పొందని తమ శిశువుల పట్ల మరియు ప్రభువు యొక్క భాగ్యంలో పాలుపంచుకోలేకపోవడం పట్ల ప్రజలలో ఉన్న సాధారణ అశాంతి గురించి వెస్లీకి లేఖ రాశాడు.

ప్రభువు విందు. దీని ఫలితంగా, 1784 సమావేశంలో వెస్లీ స్వయంగా, తన ప్రత్యేక సంప్రదింపుల కమిటీలో, ఆ తర్వాత అమలు చేయబడిన ప్రణాళికను మొదట ప్రతిపాదించారు. "ఈ విషయం ప్రస్తావించినప్పుడు ప్రసంగీకులు దిగ్భ్రాంతికి గురయ్యారు, మరియు ఏకగ్రీవంగా దానిని వ్యతిరేకించారు; కానీ మిస్టర్ వెస్లీ మనసు పూర్తిగా నిశ్చయించుకున్నట్లు కనిపించడంతో, అది ఖచ్చితంగా జరుగుతుందని నేను స్పష్టంగా చూశాను," అని అక్కడ హాజరైన జాన్ పాసన్ రాశారు. మనం ఇప్పటికే చూసినట్లుగా, ఇతరులను నియమించే తన అధికారంపై వెస్లీకి ఎటువంటి సందేహం లేదు. 1780లో, "ప్రభువు విందును నిర్వహించడానికి నాకు ఎంత హక్కు ఉందో, నియమించడానికి కూడా అంతే హక్కు ఉందని నేను గట్టిగా నమ్ముతున్నాను" అని చెప్పి ఆయన చార్లెస్‌ను ఆశ్చర్యపరిచారు; మరియు బిషప్ నియమకం తప్ప మరేదీ చెల్లదని నమ్మడం "పూర్తిగా పొరపాటు" అని ఆయన ఒకటి కంటే ఎక్కువసార్లు ప్రకటించారు. కోక్, వాట్‌కోట్ మరియు వాసే అమెరికాకు నియమించబడ్డారు; ఆ తర్వాత కొద్ది కాలంలోనే అతను వాట్‌కోట్ మరియు వాసేలను పెద్దలుగా నియమించి, కోక్‌ను ప్రతిష్ఠించాడు. అప్పటికే అతను చర్చ్ ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్‌కు చెందిన ఒక పూజారి, అమెరికాలోని పనికి "సూపరింటెండెంట్", మరియు "క్రీస్తు మందకు అధ్యక్షత వహించడానికి తగిన వ్యక్తి"గా పరిగణించబడ్డాడు. అతను అమెరికాలోని మెథడిస్టులకు తాను ఏమి చేశాడో వివరిస్తూ లేఖ రాశాడు. అంతేకాకుండా, "నేను చర్చ్ ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్ (ప్రపంచంలోనే అత్యుత్తమంగా వ్యవస్థీకరించబడిన జాతీయ చర్చి అని నేను భావిస్తున్నాను) ప్రార్థనా విధానానికి పెద్దగా భిన్నం కాని ఒక ప్రార్థనా క్రమాన్ని సిద్ధం చేశాను. దీనిని ప్రయాణించే బోధకులందరూ ఆదివారం నాడు అన్ని సంఘాలలో ఉపయోగించాలని నేను సలహా ఇస్తున్నాను. బుధ, శుక్రవారాల్లో మాత్రమే ప్రార్థనలను పఠిస్తూ, మిగిలిన అన్ని రోజులలో ఆశు ప్రార్థనలు చేయాలి" అని కూడా తెలిపాడు. అందరికీ తెలిసినట్లుగా, అతను చర్చ్ ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్ యొక్క ముప్పై తొమ్మిది మత ప్రకరణాల నుండి సవరించిన ఇరవై ఐదు ప్రకరణాలను కూడా వారికి పంపాడు. తన ఈ చర్యకు కారణంగా, కాలనీలు ఇప్పుడు స్వతంత్రంగా ఉన్నాయని అతను పేర్కొన్నాడు.

190 జాన్ వెస్లీ జీవితం.

"వారిపై ఇంగ్లీష్ ప్రభుత్వానికి పౌర లేదా మతపరమైన అధికారం ఏదీ లేదు;" మరియు కాంగ్రెస్ మరియు వివిధ రాష్ట్ర శాసనసభలు వారిపై పౌర అధికారాన్ని చెలాయించినప్పటికీ, "ఎవరూ ఏ మతపరమైన అధికారాన్ని చెలాయించరు లేదా క్లెయిమ్ చేయరు;" మరియు "నేను ఏ ఆజ్ఞను ఉల్లంఘించను మరియు పంటకోతకు కూలీలను నియమించి పంపడం ద్వారా ఏ మనిషి హక్కులను అతిక్రమించను కాబట్టి, నేను పూర్తి స్వేచ్ఛతో ఉన్నానని" భావించానని ఆయన అన్నారు. ఇంగ్లీష్ బిషప్‌లచే అభిషేకం పొందడం కంటే దీనికే తాను ప్రాధాన్యత ఇస్తానని ఆయన జోడించారు. నిజానికి, అమెరికా కోసం మన బోధకులలో కొందరిని నియమించమని ఇంగ్లీష్ బిషప్‌లను కోరాలని ప్రతిపాదించబడింది; కానీ దీనిని నేను వ్యతిరేకిస్తున్నాను. (1) ఒకరిని నియమించమని నేను లండన్ బిషప్‌ను కోరాను, కానీ ఒప్పించలేకపోయాను. (2) ఒకవేళ వారు అంగీకరిస్తే, వారి చర్యలు ఎంత నెమ్మదిగా ఉంటాయో మనకు తెలుసు; కానీ ఈ విషయంలో ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయడానికి వీల్లేదు. (3) ఒకవేళ వారు ఇప్పుడు వారిని నియమిస్తే, వారిని తామే పరిపాలించాలని ఆశిస్తారు, మరియు ఇది మనల్ని ఎంత తీవ్రంగా చిక్కుల్లో పడేస్తుంది! (4) మన అమెరికన్ సోదరులు ఇప్పుడు రాజ్యం మరియు ఇంగ్లీష్ మతాధికారుల వ్యవస్థ రెండింటి నుండి పూర్తిగా విముక్తి పొందారు కాబట్టి, వారిని మళ్ళీ ఈ రెండింటిలో దేనితోనూ చిక్కుల్లో పెట్టే సాహసం మనం చేయలేము. వారు ఇప్పుడు కేవలం లేఖనాలను మరియు ఆదిమ బోధనలను అనుసరించడానికి పూర్తి స్వేచ్ఛతో ఉన్నారు.

సంఘం; మరియు దేవుడు వారికి ఎంత అద్భుతంగా విడిపించాడో ఆ స్వేచ్ఛలో వారు స్థిరంగా నిలబడటమే ఉత్తమమని మేము భావిస్తున్నాము."

అమెరికాలో వెస్లీ ఒక ప్రత్యేకమైన మరియు పూర్తిగా స్వతంత్రమైన చర్చిని స్థాపించాలని ఉద్దేశించాడని ఈ ఫిక్ట్‌లు నిశ్చయంగా చూపిస్తున్నాయి. వేర్పాటువాదం ప్రశ్నపై నిజానికి, 191

హై-చర్చ్ సిద్ధాంతం ప్రకారం, అమెరికాలో ఎపిస్కోపల్ చర్చ్ లేదు. మాతృదేశంలో పెరిగినవారు, లేదా అమెరికా నుండి వలస వచ్చి గ్రేట్ బ్రిటన్‌లో ధృవీకరణ పొందినవారు మాత్రమే కమ్యూనికెంట్లుగా ఉండేవారు; ఎందుకంటే అప్పటి వరకు చర్చ్ ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్‌కు చెందిన ఏ బిషప్ కూడా అమెరికాకు రాలేదు. అంతేకాకుండా, చర్చ్ ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్‌కు ఇప్పుడు అధికార పరిధి లేదు, ఎందుకంటే అమెరికాలో దాని ఉనికి లేదు. దానిని స్థాపించిన ఏకైక చట్టాలైన ఇంగ్లాండ్ చట్టాలకు ఇప్పుడు అక్కడ అధికారం లేదు. మరోవైపు, ఏ అమెరికన్ ఎపిస్కోపల్ చర్చ్ కూడా ఇంకా వ్యవస్థీకరించబడలేదు. అందువల్ల, "బిషప్ లేకపోతే, చర్చ్ లేదు" అనే మతాధికారుల సిద్ధాంతంతో పాటు, వాస్తవానికి అప్పుడు అమెరికాలో ఎపిస్కోపల్ చర్చ్ లేదు.

ఇంగ్లాండ్‌లో వెస్లీ దీక్ష తీసుకోవడం అనేది, స్థాపిత చర్చి నుండి తనను తాను వేరు చేసుకోవడమే. అయినప్పటికీ, అది అలా కాదని అతను నిరంతరం, కానీ చాలా అస్థిరంగా నిరసించాడు. కానీ చాలా మంది ఇతరులు దానిని అలాగే భావించారు, మరియు గొప్ప కలకలం రేగింది. చార్లెస్ వెస్లీ దిగ్భ్రాంతి చెందాడు. అతను వెస్లీకి ఇలా వ్రాశాడు: "గత సంవత్సరం లార్డ్ మాన్స్‌ఫీల్డ్ నాతో దీక్ష అనేది వేరుపడటమే అని చెప్పారు. నా సోదరుడు దీనిని అంగీకరించడు మరియు అంగీకరించబోడు." ఇంగ్లాండ్‌లో తన గురువులలో ఎవరికీ దీక్ష ఇవ్వడానికి నిరంతరం నిరాకరించినందున, తాను అస్థిరంగా ఉన్నానన్న చార్లెస్ వాదనకు సమాధానంగా వెస్లీ ఇలా వ్రాశాడు: "గత నలభై సంవత్సరాలుగా నేను ఆ 'అన్యమత గురువుల ప్రశ్న' గురించి సందేహంలో ఉన్నాను. అవిశ్వాసులకు ఎలాంటి విధేయత చూపాలి మరియు వారిని పూజించాలి?' నేను ఎప్పటికప్పుడు...

192 జాన్ వెస్లీ జీవితం. నాకు తెలిసిన అత్యంత భక్తిపరులైన, వివేకవంతులైన మతగురువుల వద్ద నా సందేహాన్ని వ్యక్తం చేశాను, కానీ వారు నాకు సంతృప్తిని ఇవ్వలేదు; పైగా, వారు కూడా నాలాగే అయోమయంలో ఉన్నట్లు కనిపించారు. దేశ చట్టాలకు విధేయత చూపి, నేను ఎల్లప్పుడూ బిషప్‌లకు విధేయత చూపాను; కానీ ఆ చట్టాలు కోరిన దానికంటే ఎక్కువగా నేను వారికి విధేయత చూపవలసిన బాధ్యత నాపై ఉందని నాకు అనిపించడం లేదు. ఆ చట్టాలకు విధేయత చూపే, దేవుడు నాకు ఇచ్చాడని నేను నమ్మే అధికారాన్ని ఇంగ్లాండ్‌లో నేను ఎన్నడూ ఉపయోగించలేదు. ఇంగ్లాండ్‌లో గానీ, ఐరోపాలో గానీ ఏ వ్యక్తితో సమానంగా నేను కూడా లేఖనాధారిత బిషప్‌నని నేను గట్టిగా నమ్ముతున్నాను; ఎందుకంటే అవిచ్ఛిన్నమైన వారసత్వం అనేది ఏ మనిషి ఎన్నడూ నిరూపించని, నిరూపించలేని ఒక కట్టుకథ అని నాకు తెలుసు.

అయినప్పటికీ, ఇది చర్చ్ ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్ నుండి వేరుపడటం కాదని, తాను ఇప్పటికీ ఆ చర్చిలో సభ్యుడిగానే ఉన్నానని, దాని నుండి వేరుపడాలనే కోరిక తనకు లేదని అతను వాదించాడు. కానీ అతను తన దీక్షా కార్యక్రమాలను కొనసాగించాడు, మరియు ఒక సంవత్సరం తరువాత స్కాట్లాండ్‌లో ముగ్గురు బోధకులను నియమించాడు, అక్కడ మెథడిస్టులు అమెరికాలో ఉన్నట్లే దాదాపుగా ఉన్నారు. 1786లో అతను స్కాట్లాండ్ కోసం మరో ఇద్దరిని, ఆంటిగ్వా కోసం ఒకరిని, మరియు న్యూఫౌండ్‌ల్యాండ్ కోసం ఒకరిని నియమించాడు; 1787లో, మరో ఐదుగురిని; 1788లో, స్కాట్లాండ్‌లో మరో ఇద్దరిని, మరియు 1789లో మరో ఇద్దరిని నియమించాడు. "కానీ," అతను అంటాడు, "ఇది చర్చి నుండి వేరుపడటం అస్సలు కాదు."

స్కాట్లాండ్ చర్చి నుండి కాదు, ఎందుకంటే మేము ఇప్పుడు ఉన్నదానికంటే ఎక్కువగా దానితో ఎప్పుడూ సంబంధం కలిగి లేము; ఇంగ్లాండ్ చర్చి నుండి కూడా కాదు, ఎందుకంటే స్కాట్లాండ్‌లో తీసుకునే చర్యలతో దీనికి సంబంధం లేదు. కాబట్టి, అమెరికా లేదా స్కాట్లాండ్‌లో ఏమి చేసినా, అది ఇంగ్లాండ్ చర్చి నుండి వేరుపడటం కాదు.

నాకు దీని గురించి ఏ ఆలోచనా లేదు; దీనికి నాకెంతో అభ్యంతరాలు ఉన్నాయి. అది పూర్తిగా వేరే విషయం. 'అయినప్పటికీ, మీరు మరణించిన తర్వాత అటువంటి ఎడబాటు ఉండటం సాధ్యం కాదా?' నిస్సందేహంగా సాధ్యమే; కానీ నలభై ఏళ్ల క్రితం మన మొదటి సమావేశంలో నేను చెప్పిన మాటను ఇప్పటికీ చెబుతున్నాను: నేను మరణించిన తర్వాత సంభవించే కీడులకు భయపడి, బ్రతికి ఉండగా నేను చేయగలిగిన మంచిని చేయకుండా ఉండటానికి సాహసించలేను.

ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, అప్పటికే జాతీయ చర్చిలో సభ్యులు కానివారు దాని వెలుపలే ఉండాలని వెస్లీ కోరుకున్నాడు, మరియు వ్యక్తిగతంగా తన జీవితాంతం చర్చ్ ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్‌లోనే జీవించాలని ఆకాంక్షించినప్పటికీ, అప్పటికే అందులో ఉన్నవారి వేర్పాటును కూడా భవిష్యత్తులో జరగగల ఒక సంఘటనగా పరిగణించాడు. నిస్సందేహంగా అతను అస్థిరంగా ఉన్నాడు, మరియు దీక్ష ఇవ్వడం ద్వారా అతను వాస్తవానికి ఆ చర్చి నుండి తనను తాను వేరు చేసుకున్నాడనే లార్డ్ మాన్స్‌ఫీల్డ్ వాదన నిజమే; కానీ వెస్లీకి తన మాతృ చర్చి పట్ల జీవితాంతం ఉన్న అనుబంధాలు మరియు సానుభూతుల దృష్ట్యా, అతను ఆ నిజాన్ని అంగీకరించలేకపోవడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. అయినప్పటికీ, కర్తవ్యం పట్ల, మానవత్వం మరియు క్రీస్తు యొక్క ఆశయం పట్ల అతనికున్న అచంచలమైన భక్తి, విదేశాలలో చెదిరిపోయిన ప్రజల కోసం ఇప్పటికీ ఏర్పాట్లు చేసేలా అతన్ని నడిపించింది.

చివరికి అతను ఇతర అనేక విషయాలలో కూడా సడలింపులు ఇవ్వడం ద్వారా ఈ పని చేశాడు. చర్చిలలో ప్రార్థనలు జరుగుతున్న సమయాల్లోనే ప్రార్థనా మందిరాలలో కూడా ప్రార్థనలు జరపాలని డిమాండ్ కూడా బలంగా పెరిగింది, చివరకు అతను, "దైవ ప్రార్థన ఎప్పటికీ జరగకూడదు" అనే షరతుపై దానికి అనుమతి ఇచ్చాడు.

194 జాన్ వెస్లీ జీవిత చరిత్ర. "ప్రసంగ మందిరం ఉన్న ప్రైవేట్ చర్చిలో మతకర్మను నిర్వహించినప్పుడు చర్చి వేళల్లో ప్రార్థన చేస్తారు." 1788లో అతను నాలుగు వందల ముప్పై పేజీల ఇనియో సంపుటాన్ని ప్రచురించాడు—నిజానికి "ది సండే సర్వీస్ ఆఫ్ ది మెథడిస్ట్స్"—ఇది ప్రార్థన పుస్తకం యొక్క సవరించిన సంచిక, దీనిలో పదజాలంలో, రూపాలలో, ఆచారాలలో మరియు మత సూత్రాలలో కూడా ముఖ్యమైన మార్పులు చేయబడ్డాయి. ప్రతిచోటా "పూజారి" అనే పదాన్ని వదిలివేసి, దానికి బదులుగా "పెద్ద" అని చేర్చారు. ధృవీకరణ క్రమం, అలాగే పాపవిమోచన రూపం మరియు మరికొన్ని వదిలివేయబడ్డాయి; మరియు డీకన్లు, పూజారులు మరియు బిషప్‌లను నియమించడానికి ప్రార్థన పుస్తకంలో ఉన్న మూడు రూపాలకు బదులుగా, వెస్లీ "సూపరింటెండెంట్లు, పెద్దలు మరియు డీకన్లను నియమించడానికి" మూడు రూపాలను ఇచ్చాడు.

అతని అంతం ఇప్పుడు వేగంగా సమీపిస్తోంది; కానీ రాజుగారి పనిలో అతను ఏమాత్రం వెనుకాడలేదు. ఎనభై నాలుగేళ్ల వయసులో, తన లండన్ సొసైటీలోని పేద సభ్యుల సహాయార్థం విరాళాలు సేకరించడానికి అతను ఐదు రోజుల పాటు లండన్ వీధుల్లో పర్యటించడం మనం చూస్తాము. అతని ఆర్మినియన్

పత్రికలు మరియు ఇతర ప్రచురణలు క్రమం తప్పకుండా వెలువడుతున్నాయి, మరియు అవి ఎప్పటిలాగే ఆసక్తికరంగా, ప్రభావవంతంగా ఉన్నాయి. అతని ప్రయాణాలు, సందర్శనలు మరియు ప్రసంగాలు నలభై సంవత్సరాల క్రితంలాగే శ్రమతో కూడుకున్నవి. బర్మింగ్‌హామ్‌లో, పంతొమ్మిది గంటల పాటు స్టేజ్‌కోచ్‌లో ప్రయాణించిన తర్వాత, అతను వెంటనే ప్రార్థనా మందిరంలోకి ప్రవేశించి ప్రసంగించడం మనం చూస్తాము; మరుసటి రోజు ఉదయం ఐదు గంటల లోపే మళ్ళీ బయలుదేరి, దాదాపు పదకొండు గంటలు ప్రయాణించి, రాత్రి గ్లౌసెస్టర్‌లో తిరిగి ప్రసంగించారు.

ఎనభై నాలుగేళ్ల వయసులోనూ యవ్వనంగా. 195 మరుసటి రోజు ఉదయం అతను రెండు గంటలకు మళ్ళీ బయలుదేరి, మధ్యాహ్నం నాలుగున్నర వరకు ప్రయాణించి, సాయంత్రం సాలిస్‌బరీలో ప్రసంగించాడు. ఆ మరుసటి రోజు ఉదయం నాలుగు గంటలకు అతను సౌతాంప్టన్‌కు గుర్రపు బండి ఎక్కాడు, అక్కడ అతను అదే రోజు మరియు మరుసటి రోజు ప్రసంగించాడు. ఒకసారి అతను ఏడు నెలల పర్యటన చేస్తాడు; మరోసారి, ఐదు నెలలు. ఇంకోసారి అతను పూర్తి చేయాలని ఆత్రుతగా ఉన్న ఒక పుస్తకాన్ని రాయడానికి తనను తాను అంకితం చేసుకున్నాడు. అతను సెప్టెంబర్ 26న ఇలా అంటాడు.

నవంబర్ వరకు, ఉదయం ఐదు గంటల నుండి రాత్రి ఎనిమిది గంటల వరకు, నాకు దొరికిన తీరిక సమయమంతా దీనికే కేటాయించాను. ఇవే నా చదువుకునే సమయాలు. పగటిపూట ఇంతకంటే ఎక్కువ సేపు రాస్తే నా కళ్ళకు ఇబ్బంది కలుగుతుంది.

అతను ఇప్పటికీ ఒక బలమైన యువకుడిలాగే తుఫానులను, మంచును ఎదుర్కొన్నాడు. అతని మనసు, హృదయం కూడా, అతని యవ్వనపు చురుకుదనాన్ని ఇంకా నిలుపుకున్నట్లుగా అనిపించాయి, మరియు అతని చుట్టూ ఉన్న ప్రతి విషయంపై అతని ఆసక్తి ఎప్పటిలాగే తాజాగా ఉంది. అతను నృత్యం మరియు నవలా పఠనం అనే విషయంపై తన అభిప్రాయాన్ని వ్యక్తం చేస్తూ, మొదటిదాన్ని "యువతులను లెక్కలేనన్ని చెడులకు నడిపిస్తుందని" మరియు "యువకులు మరిన్ని నవలలను కోరుకుంటారనే భయంతో వారికి చాలా తక్కువ నవలలను సిఫార్సు చేస్తుందని" ఖండించాడు. ఇంకా, "చక్కగా ఎంచుకున్న చరిత్రతో నవలల కొరతను పూర్తిగా తీర్చవచ్చు" అని అన్నాడు. అతను చక్కటి వస్త్రధారణను అహంకారం, వృధాభిమానం, కోపం మరియు కామం అని ఖండించాడు.

"మరింత శ్రేష్ఠమైన మార్గం" పై మరొక ఉపన్యాసం, ఉదయాన్నే లేవడం, వ్యాపారం, ఆహారం, సంభాషణ, వినోదాలు మరియు డబ్బుపై అతని అభిప్రాయాలను బలపరుస్తుంది. చివరిదానిపై అతను ప్రత్యేక ప్రాధాన్యతతో దృష్టి పెడతాడు, మరియు భూమిపై నిధులను కూడబెట్టడాన్ని తీవ్రంగా ఖండిస్తాడు. 1787లో ప్రచురించబడిన ఇతర ఉపన్యాసాలు నా వద్ద ఉన్నాయి—వాటిలో ఒకటి "క్రైస్తవ" పై ఉంది.

"కౌర్టసీ," మరొకటి "పూర్వ కాలాలు వీటికంటే మేలు"—ఇవి అద్భుతమైన రచనలు. ఆయన తన ప్రసంగ శైలి గురించి ఇలా అంటారు: "నా శైలిలోని సరళతకు వివేకవంతులైన వ్యక్తులకు క్షమాపణ చెప్పాల్సిన అవసరం ఉందా?"

... నేను ఇష్టపూర్వకంగా వాడేది, అవసరం కొద్దీ కాదు? నేను, ఇప్పటికీ, ఎంతో అభిమానించే డాక్టర్ బి గారి వలె అలంకారభరితంగా మరియు వాక్చాతుర్యంతో వ్రాయగలను; కానీ నాకు ఆ ధైర్యం లేదు, ఎందుకంటే నేను కేవలం దేవుని నుండి మాత్రమే లభించే గౌరవాన్ని కోరుకుంటున్నాను.

సమాధిలో ఒక పాదం ఉండి, తిరిగి రాని భూమిలో అడుగుపెడుతున్న నాకు, మనుషుల ప్రశంసలతో ఏమి ప్రయోజనం? అందువల్ల, ఒక మంచి కోటు వేసుకోవడం ఎంత అసంభవమో, ఒక మంచి శైలిలో రాయడం కూడా అంతే అసాధ్యం. కానీ, ఒకవేళ అలా కాకపోయి ఉంటే, నాకు తీరిక సమయం ఉన్నప్పటికీ, నేను ఇప్పుడు రాస్తున్నట్లే రాస్తూ ఉండేవాడిని; చాలామంది ప్రదర్శించే శైలిని నేను ఉద్దేశపూర్వకంగా తిరస్కరించేవాడిని. అత్యంత అలంకారభరితమైన ఫ్రెంచ్ వాక్చాతుర్యాన్ని నేను మెచ్చుకోలేను; దాన్ని నేను మనస్ఫూర్తిగా అసహ్యించుకుంటాను.

... విషయం మరియు పద్ధతి రెండింటి విషయంలోనూ ఎలా మాట్లాడాలో దేవుడే మనకు చెప్పాడు. 'ఎవరైనా దేవుని నామమున మాట్లాడితే, అతను దేవుని వాక్యాల వలె మాట్లాడాలి;' మరియు అతను మిగిలిన వాటి కంటే వీటిలో ఏదైనా ఒక భాగాన్ని అనుకరించాలనుకుంటే, అది సెయింట్ జాన్ యొక్క మొదటి పత్రిక అయి ఉండాలి. ఇది అత్యుత్తమ శైలి. ఇది అత్యంత శ్రేష్ఠమైన శైలి—సువార్త ప్రచారకునికి ఉత్తమమైనది."—ప్రతి ఒక్కరికీ అతను తరగతులకు హాజరవుతాడు, అయినప్పటికీ అది అప్పటికి కూడా ఒక విసుగు పుట్టించే పని. అతను ఇలా వ్రాస్తాడు: "1787, నవంబర్ 19.—నేను తరగతులు ప్రారంభించాను. నేను ఇప్పటికీ లండన్‌లో దీన్ని కొనసాగిస్తున్నాను మరియు వృద్ధాప్యపు అత్యంత లోతైన శీతాకాలంలో. 197

బ్రిస్టల్‌లో, అలాగే కార్క్ మరియు డబ్లిన్‌లో కూడా." ఆయన మెథడిజం యొక్క సంచార వ్యవస్థ గురించి ఇలా అంటారు: "నేను తొలగించబడే వరకు దానిని మార్చకూడదు, మరియు మన ప్రభువు భూమిపై పరిపాలన చేయడానికి వచ్చేవరకు అది నిలిచి ఉంటుందని నేను ఆశిస్తున్నాను."

అతను గొప్ప దాత అయిన హోవార్డ్‌ను కలుస్తాడు, అతను ఇలా వ్రాస్తాడు: "నా సొంత ప్రణాళికలను ఉత్సాహంగా కొనసాగించడానికి అతను నన్ను ప్రోత్సహించాడు. ఉత్సాహం మరియు పట్టుదలతో ఒకే వ్యక్తి ఎంత సాధించగలడో నేను అతనిలో చూశాను, . . . మరియు నేను నా పనిని మునుపెన్నడూ లేనంత ఉత్సాహంతో కొనసాగించాలని నిశ్చయించుకున్నాను." అతను తన అనుభవాన్ని ఇలా తెలియజేస్తాడు: "ఫిబ్రవరి 24, 1786.—నా సొంత అనుభవం వంటి విషయాన్ని నేను విన్నట్లు గానీ, చదివినట్లు గానీ నాకు గుర్తులేదు. నాకు గుర్తున్నప్పటి నుండి దాదాపు ఎల్లప్పుడూ నేను ఒక ప్రత్యేకమైన మార్గంలో నడిపించబడుతున్నాను. నేను ఒకే సరళరేఖలో ముందుకు సాగుతాను, ఒక సమయంలో కొద్దిగా పైకి లేస్తాను లేదా మరొక సమయంలో నిరుత్సాహపడతాను. ... నేను చాలా అరుదుగా భావోద్వేగాల ద్వారా నడిపించబడతాను, కానీ సాధారణంగా తర్కం మరియు లేఖనాల ద్వారా నడిపించబడతాను. నేను అనుభూతి చెందే దానికంటే ఎక్కువగా చూస్తాను. నేను దేవుని పట్ల మరింత ప్రేమను మరియు ఉత్సాహాన్ని అనుభూతి చెందాలనుకుంటున్నాను."

మూడు సంవత్సరాల తరువాత, వెస్లీకి ఎనభై ఆరు సంవత్సరాల వయస్సు ఉన్నప్పుడు, మిస్టర్ అలెగ్జాండర్ నాక్స్ అతన్ని సందర్శించి ఇలా వ్రాశారు: "అతని ఉల్లాసం ఏమాత్రం తగ్గకపోవడం చూసి నేను చాలా సంతోషించాను. అతని శరీరం క్షీణిస్తోందని స్పష్టంగా తెలుస్తున్నప్పటికీ; అతని స్ఫూర్తి మాత్రం ఎప్పటిలాగే చురుకుగా ఉంది. ఇరవై మూడు సంవత్సరాల క్రితం, నేను అతన్ని మొదటిసారి కలిసినప్పుడు ఎలాగైతే అతను ఉన్న సమూహంలోనైనా అందరినీ ఉత్సాహపరిచేవాడో, ఇప్పుడు కూడా అలాగే ఉన్నాడు."

"వయసు అనే గాఢమైన శీతాకాలంలో, శాశ్వతత్వం అంచున ఉన్నట్లు అనిపించినప్పుడు కూడా, హృదయం నుండి వెలువడిన అటువంటి నిర్మలమైన సూర్యరశ్మి, అతని జ్ఞాపకాలు ఎంత నిర్మలంగా ఉన్నాయో, అతని ప్రస్తుత అనుభూతులు అంత ప్రశాంతంగా ఉన్నాయని తెలియజేసింది." దాదాపు అదే సమయంలో జరిగిన ఒక సంఘటన అతని ఉజ్వలమైన మనస్థితిని వివరిస్తుంది. విందు కోసం అతన్ని కలవడానికి సమావేశమైన స్నేహితుల పెద్ద విందులో, భోజనం జరుగుతుండగా అతను అకస్మాత్తుగా తన కత్తి, ఫోర్క్‌లను కింద పెట్టి, చేతులు జోడించి, ప్రార్థన మరియు స్తుతి భంగిమలో కళ్ళు పైకెత్తాడు. ఒక్క క్షణంలో అందరూ నిశ్శబ్దమయ్యారు, మరియు వెస్లీ గొప్ప ఉత్సాహంతో "మనం మన మాంసాన్ని రుచి చూస్తున్నప్పుడు, మనం మరచిపోగలమా?" అని పాడాడు.