కానీ ప్రజలు దానిని పాటించకపోగా, తెలియక కూడా దానిని ఎంతగానో అతిక్రమిస్తారు; నిజానికి, దానిని పాటించాలని కోరుకోని వారు కూడా అతిక్రమిస్తారు, వీటన్నిటికీ మూల కారణం ఏమిటంటే, వారు ఈ ప్రమాణాన్ని తమ వాస్తవ ప్రవర్తనకు అన్వయించుకోకుండా, తమ ప్రవర్తనతో సంతృప్తి చెందుతారు.
ఉదాహరణకు, పూజారులు చర్చిలు మరియు స్మారక చిహ్నాలను నిర్మించడం కోసం ధనవంతులు నిధులను పోగుచేస్తారు. వారు పేదల గురించి జాగ్రత్తగా ఆలోచించి ఉంటే, పేదలు తమ కోసం ఏమీ అడగకపోయినా, ప్రతిదీ చర్చికి ఇవ్వాలని కోరుకున్నా, ఏమి చేయాలో వారికే తెలిసి ఉండేది. అదేవిధంగా, రాజులు మరియు బిషప్లు పవిత్ర అవశేషాలను సంపాదించడానికి ఒకరితో ఒకరు పోటీ పడతారు; మరియు అందరూ తమకే ప్రాధాన్యత ఇవ్వాలని కోరుకుంటారు. అయినప్పటికీ, భక్తి ప్రదర్శనను జాగ్రత్తగా పాటిస్తూనే, ఈ రెండు వర్గాల వారు (పవిత్ర అవశేషాల అన్వేషణలో) కొనసాగుతారు మరియు ఎవరూ మరొకరికి లొంగరు. అలాగే, (సెయింట్ ఫ్రాన్సిస్ నియమాలను అత్యంత కఠినంగా పాటించే) అబ్జర్వాంటైన్లు దేవుని కోసం ఒకరితో ఒకరు పోరాడుకుంటారు; అయినప్పటికీ వారు ప్రేమ ఆజ్ఞను పాటించరు.
అయితే, ఈ ప్రేమ ఆజ్ఞను శ్రద్ధగా పరిశీలించి, దానిని తన జీవితానికి అన్వయించుకోవాలని కోరుకునేవాడు, 'తనలో తాను మేల్కొన్న క్రియల' మీద ఆధారపడకూడదు. కానీ, తన జీవితమంతటిలో చేసే ప్రతి క్రియను, మాటను, ఆలోచనను ఒక నియమంలా ఈ ఆజ్ఞ ప్రకారమే కొలవాలి. అంతేకాక, తన పొరుగువాని విషయంలో, "అతను నాకోసం ఏమి చేయాలని నేను కోరుకుంటున్నాను?" అని తనను తాను ఎల్లప్పుడూ ప్రశ్నించుకోవాలి. ఆ విషయాన్ని మనసులో ఉంచుకొని, తన పొరుగువాని విషయంలో అదే విధంగా ప్రవర్తించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. అప్పుడు వాదోపవాదాలు, దూషణలు, కలహాలు అన్నీ త్వరలోనే అంతమై, అనేక సద్గుణాలు వెల్లువెత్తుతాయి. అప్పుడు ప్రతి విధమైన కృప, ప్రతి విధమైన పవిత్రత, మరియు ఇక్కడ అపొస్తలుడు చెప్పినట్లుగా, "ధర్మశాస్త్ర నెరవేర్పు" జరుగుతుంది.
ఇలా చేయాలని కోరుకునేవాడు తన తప్పులను క్షుణ్ణంగా తెలుసుకోవడం, తనను తాను తగ్గించుకోవడం, మరియు దేవునికి భయపడటం నేర్చుకుంటాడు; లేకపోతే అతను తనను తాను పవిత్రుడిగా తప్పుగా భావించుకుంటాడు. అప్పుడు, ప్రతిఒక్కరూ తన పట్ల దయతో ఉండాలని, తనను పట్టించుకోవాలని, మరియు తనకు సేవ చేయాలని అతను ఎంతగానో కోరుకున్నప్పటికీ, తన పొరుగువారికి సహాయం చేయడంలో అతను తరచుగా సోమరిగా ఉంటాడు.
అప్పుడు అతడు తాను తన సహోదరులకు శత్రువునని, ద్రోహినని, నిందకుడని, మరియు తల నుండి పాదాల వరకు పాపాలతో నిండినవాడని తెలుసుకుంటాడు. ఈ కారణంగానే అపొస్తలుడు ఫిలిప్పీయులకు వ్రాసిన పత్రికలో కూడా ఈ (ప్రేమను) ఆజ్ఞాపించాడు.
2:4: "ప్రతివాడు తన సొంత విషయాలనే కాక, ఇతరుల విషయాలను — (లాభాన్ని) — కూడా చూడాలి"; మరియు 1 కొరింథీయులలో
13:5: "ప్రేమ తన స్వప్రయోజనమును కోరదు." అనగా, మనల్ని మనం త్యజించి పొరుగువారిని పట్టించుకునేలా, మనపై మనకున్న ప్రేమను విడిచిపెట్టి ఇతరులపై ప్రేమను పెంచుకునేలా, మనల్ని చివరి స్థానంలో, పొరుగువారిని మొదటి స్థానంలో ఉంచేలా ప్రేమ మనల్ని ప్రేరేపిస్తుంది. అంతేకాకుండా, పొరుగువారు మన కోసం ఏమి చేయాలని మనం కోరుకుంటామో, మరియు మనం గానీ ఇతరులు గానీ పొరుగువారి కోసం ఏమి చేయగలమో అప్పుడు మనం ఆలోచిస్తాము. అప్పుడు, ఈ తిరుగులేని మరియు నమ్మదగిన సూత్రం (ప్రేమ) ద్వారా నిర్దేశించబడి, ఏమి చేయాలో మనకు తెలుస్తుంది.
మనం మన నుండి కోరుకునే మరియు అడిగే భౌతిక మరియు ఆధ్యాత్మిక ఆశీర్వాదాలు ఎన్ని ఉన్నాయో, మరియు మన కోరికల నెరవేర్పును తీసుకురావడానికి మనం ఎంతగా కృషి చేస్తామో, అనగా, మనం చేసే అనేక తప్పులకు గాను, అత్యున్నతమైన దానిని పొందుతాము.
రోమా పత్రిక 187వ అధ్యాయంపై వ్యాఖ్యానం: మన కోరికల వలనే మనం అపరాధులమవుతాము. ఈ విషయాలన్నిటినీ మనం మన పొరుగువారికి ఇవ్వవలసి ఉంది, అయినప్పటికీ మన పొరుగువారి కోసం వాటిని చేయడానికి మనం ఇష్టపడటం లేదని గమనిస్తాము. లేదా, మనం మన స్వార్థాన్ని త్యజించి, మనకు మేలైన దేనినీ ఇతరుల నుండి కోరుకోకపోతే, అప్పుడు మనం ఏ మనిషికీ ఏమీ రుణపడి ఉండము. ఈ ఆజ్ఞ ఎంత లోతైనదో, ఎంత విస్తృతమైనదో కదా!
విశ్వాసులు అంధకార క్రియలన్నిటిని విడిచిపెట్టాలి. మరియు, సమయమును ఎరిగి, నిద్ర నుండి మేల్కొనుటకు ఇదే తగిన సమయమని తెలుసుకోవాలి: ఎందుకంటే మనం విశ్వసించినప్పటికంటే ఇప్పుడు మన రక్షణ సమీపంగా ఉంది. రాత్రి గడిచిపోయింది, పగలు సమీపంగా ఉంది: కాబట్టి మనం అంధకార క్రియలను విడిచిపెట్టి, వెలుగు ఆయుధాలను ధరిద్దాం. పగటిలో నడుస్తున్నట్లుగా మనం యథార్థంగా నడుద్దాం; అల్లరి, మత్తులో కాదు, వ్యభిచారం, కామవాంఛలో కాదు, కలహాలు, అసూయలో కాదు. అయితే ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును ధరించుకోండి, మరియు దాని దురాశలను నెరవేర్చడానికి శరీరానికి అవకాశం ఇవ్వకండి (13:11-14).
నిద్ర నుండి మేల్కొనడానికి ఇదే సరైన సమయం (13:11). ప్రవక్త మనకు బోధించిన తరువాత, ఇంతకుముందు బోధన మరియు ఉపదేశం మధ్య తేడాను చూపినట్లే, ఇప్పుడు ఆయన మనకు హితబోధ చేస్తున్నాడు. బోధన అజ్ఞానుల కొరకు; ఉపదేశం తెలిసిన వారి కొరకు.
ఈ కారణంగా అపొస్తలుడు కూడా, మొదట బోధించబడవలసిన వారికి తగని రూపకాలంకార మరియు అలంకారిక వ్యక్తీకరణలను ఉపయోగిస్తాడు.
మొదటి వచనంలో మనం ఇలా చదువుతాము: "నీతియందు మేల్కొనుడి, పాపము చేయకుడి"; మరియు రెండవ వచనంలో: "నిద్రపోవుచున్న ఓ నీవు మేల్కొనుము, మృతులలోనుండి లేచి నిలబడుము, అప్పుడు క్రీస్తు నీకు వెలుగునిచ్చును." ఈ మాటల ద్వారా, అలాగే ఈ వచనంలో కూడా, ఆత్మ పాపంలో జీవిస్తూ మరియు (మంచి పనులలో) నిష్క్రియగా ఉండటం వలన నిద్రిస్తున్నట్లుగా ఉండే ఆత్మీయ నిద్ర గురించి అపొస్తలుడు మాట్లాడుతున్నాడనడంలో సందేహం లేదు. అటువంటి (ఆత్మీయ) నిద్రకు వ్యతిరేకంగా క్రీస్తు సువార్తలో మనలను తరచుగా హెచ్చరిస్తూ, మెలకువగా ఉండమని ఆజ్ఞాపించాడు. మరియు నిజానికి
పాపంలోనూ, అవిశ్వాసంలోనూ పూర్తిగా చనిపోయిన వారి గురించి గానీ, ఘోర పాపాలలో జీవిస్తున్న నామమాత్రపు విశ్వాసుల గురించి గానీ ఆయన మాట్లాడలేదు. కానీ, సత్కార్యాల విషయంలో సోమరిగా ఉంటూ, భద్రతా భావంతో నిద్రలోకి జారుకుంటున్న క్రైస్తవుల గురించి ఆయన మాట్లాడారు. Micah 6:8లో మనం చదివినట్లుగా, వారు తీవ్రమైన ప్రయత్నం ద్వారా (పరిశుద్ధీకరణలో) అభివృద్ధి చెందాలని అపొస్తలుడు ఆకాంక్షిస్తున్నాడు: "ఓ మనిషీ, ఏది మంచిదో ఆయన నీకు చూపించాడు; నీతిగా ప్రవర్తించడం, కరుణను ప్రేమించడం, నీ దేవునితో వినయంగా నడవడం తప్ప ప్రభువు నీ నుండి మరేమి కోరుతున్నాడు?"
తమ క్రైస్తవ జీవితం గురించి పట్టించుకోనివారు, ప్రభువు పట్ల భయభక్తులతో మెలకువగా ఉండనివారు, ప్రారంభిస్తారు గానీ పురోగతి సాధించరు; వారు నాగలి పట్టుకుంటారు, కానీ వెనక్కి చూస్తారు. వారికి భక్తి స్వరూపం ఉంటుంది, కానీ దాని శక్తిని నిరాకరిస్తారు.
వారు తమ శరీరంతో ఐగుప్తును విడిచివెళతారు, కానీ తమ హృదయాలలో దానికి తిరిగి వెళతారు. సురక్షితంగా మరియు దైవభయం లేకుండా, వారు ఏ భావన లేకుండా, ఏ భక్తిభావం లేకుండా, కఠినహృదయులై తమ మార్గంలో వెళతారు. వారి గురించి సెయింట్ బెర్నార్డ్ ఇలా అంటారు: "ఎవరైతే నిరంతరం పశ్చాత్తాపపడటానికి తొందరపడరో, వారు వాస్తవానికి తమకు పశ్చాత్తాపం అవసరం లేదని ప్రకటిస్తారు." కానీ అతనికి పశ్చాత్తాపం అవసరం లేకపోతే, అతనికి దైవ కరుణ కూడా అవసరం లేదు; మరియు అతనికి దైవ కరుణ అవసరం లేకపోతే, అతనికి రక్షణ కూడా అవసరం లేదు.
ఈ కారణంగా, క్రైస్తవులు తమ నిద్ర నుండి మేల్కొనాలని అపొస్తలుడు ఇక్కడ చేస్తున్న హెచ్చరిక అత్యంత సముచితమైనది; నిజానికి, వారు ఇంకా నిద్రపోతూ ఉంటే క్రైస్తవులే అయి ఉండరు.
(ఆధ్యాత్మిక మరణ నిద్ర). కానీ దేవుని మార్గంలో నిలిచిపోవడం అంటే వెనక్కి వెళ్లడం; మరియు ముందుకు సాగడం అంటే ఎల్లప్పుడూ కొత్తగా ప్రారంభించడం. అందుకే సెయింట్ ఆర్సేనియస్ ఇలా ప్రార్థించేవారు: "ఓ ప్రభూ, నేను నీ కొరకు జీవించడం ప్రారంభించేలా నాకు సహాయం చేయుము." I Corinthians 8:2 లో అపోస్తలుడు జ్ఞానం గురించి ఇలా అంటాడు:
"ఎవరైనా తనకు అన్నీ తెలుసని అనుకుంటే, అతను తెలుసుకోవలసినంతగా ఇంకా ఏమీ తెలుసుకోలేదు." అదే విధంగా వ్యక్తిగత సద్గుణాల విషయంలో కూడా మనం ఈ నిర్ధారణకు రావచ్చు: ఎవరైనా తాను ఇప్పటికే గ్రహించానని గానీ, లేదా ఇప్పటికే మొదలుపెట్టానని గానీ అనుకుంటే, అతను మొదలుపెట్టవలసినంతగా ఇంకా ఏమీ తెలుసుకోలేదు.
నేడు ఈ వర్గానికి చెందిన క్రైస్తవులు అత్యధిక సంఖ్యలో, ప్రస్ఫుటంగా కనిపిస్తున్నారు. క్రీస్తు ప్రకటించిన పశ్చాత్తాపాన్ని వారు ప్రాపంచిక క్రియలుగా, బాహ్య బాధ్యతలుగా మార్చుకున్నారు; మరియు వారు ఈ క్రియలను చేసినట్లయితే, తమను తాము నీతిమంతులుగా భావించుకుంటారు.
అందువల్ల, (తాను నీతిమంతుడనని*) ఒప్పుకోలు తరచుగా శాపానికి దారితీస్తుంది, ఎందుకంటే అది తనపై తాను పెట్టుకునే వినాశకరమైన నమ్మకం మీద ఆధారపడి ఉంటుంది. (తమను తాము పవిత్రులమని భావించుకునే, కర్మల ద్వారా నీతిమంతులుగా ఉన్న వ్యక్తులు) చేసే అహంకారపూరితమైన గొప్పలు చెప్పుకున్నప్పటికీ, అటువంటి ఒప్పుకోలు (పాపం మరియు అపరాధభావం అనే) చెడును తొలగించదు.
లేఖనాల్లో "నిద్ర" అనే పదానికి వివిధ అర్థాలు ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు, "మన స్నేహితుడైన లాజరు నిద్రపోతున్నాడు" అన్న వాక్యంలో వలె, ఇది శారీరక నిద్రను సూచిస్తుంది. ప్రత్యేకంగా పాత నిబంధనలో, I; II మరియు ఇతర వాక్యభాగాలలో వలె. దాని ఆధ్యాత్మిక అర్థంలో, "ఆయన తన ప్రియులకు నిద్రను ఇస్తాడు" అన్న వాక్యంలో వలె, ఇది తరచుగా మంచి అర్థంలో ఉపయోగించబడుతుంది. ఈ అర్థంలో నిద్ర అంటే, శాశ్వతమైన ఆశీర్వాదాలను పొందడం కోసం, తాత్కాలిక బహుమతులను నిర్లక్ష్యం చేసి, వాటిని వాస్తవమైనవిగా కాకుండా ఒక ప్రదర్శనగా మరియు నీడగా చూడటం. అలా నిద్రపోయేవారు విశ్వాసం ద్వారా పూర్తిగా మేల్కొని జ్ఞానోదయం పొందారు; కాబట్టి వారు ప్రాపంచిక విషయాల విషయమై నిరాసక్తంగా ఉంటారు, అనగా వాటి పట్ల ఉదాసీనంగా ఉంటారు.
కానీ "నిద్ర" అనే పదాన్ని అలంకారికంగా చెడు అర్థంలో కూడా ఉపయోగిస్తారు, మరియు ఇది ఇప్పుడే చెప్పిన అర్థానికి విరుద్ధంగా ఉంటుంది. 1 థెస్సలొనీకయులకు
5:6, 7 అపొస్తలుడు ఈ విధంగా వ్రాశాడు: "ఇతరులవలె మనము నిద్రించవద్దు; మెలకువగా ఉండి, నిబ్బరంగా ఉందాము. ఎందుకంటే నిద్రించేవారు రాత్రివేళ నిద్రపోతారు; మరియు మత్తుగా ఉన్నవారు రాత్రివేళ మత్తుగా ఉంటారు." ఇక్కడ "రాత్రి" అనే పదం ఆత్మీయ రాత్రిని సూచిస్తుంది, అది చెడ్డది. ఈ అర్థంలో నిద్రపోవడం అంటే నిత్యమైన ఆశీర్వాదాలను నిర్లక్ష్యం చేయడం మరియు తృణీకరించడం. వీటికి విరుద్ధంగా, అలా నిద్రించేవారు చాలా ఉదాసీనంగా ఉంటారు, ఎందుకంటే వారు మెలకువగా ఉండి గొప్ప దురాశతో చూసే తాత్కాలిక బహుమతులకు బందీలుగా ఉంటారు. పూర్వపు వారికి రాత్రి అంటే ఏమిటి?
విశ్వాసికి పగటి సమయం, అవిశ్వాసికి పగటి సమయం వంటిది. మొదటివాడు మేల్కొలుపుగా భావించేదాన్ని, రెండవవాడు నిద్రగా చూస్తాడు, అటునికి మొదటివాడు మేల్కొలుపుగా భావిస్తాడు. వరాలు ఎలా భిన్నంగా ఉంటాయో, మనుషుల అభిప్రాయాలు కూడా అలాగే భిన్నంగా ఉంటాయి.
లేఖనం నిద్ర గురించి మూడు విధాలుగా మాట్లాడినట్లే, అది పగలు మరియు రాత్రి గురించి మరియు అలంకారిక అర్థంలో వర్తించే ఇతర విషయాల గురించి కూడా మాట్లాడుతుంది. ఆత్మీయ పగలు విశ్వాసం; ఆత్మీయ రాత్రి అవిశ్వాసం. కాబట్టి, ఇక్కడ అపొస్తలుడు శారీరక నిద్ర గురించి గానీ, రాత్రిపూట అత్యంత చురుకుగా ఉండే ఇంద్రియలోలత్వపు దుష్ట జీవితం గురించి గానీ మాట్లాడటం లేదని స్పష్టమవుతుంది, (కానీ సత్కార్యాల పట్ల ఉదాసీనత మరియు నిష్క్రియాత్మకత అనే ఆత్మీయ నిద్ర గురించి మాట్లాడుతున్నాడు).
అంధకార కార్యములు అనగా ఆత్మీయంగా నిద్రించిన వారి కార్యములు, అది కూడా చెడు అర్థంలో; అనగా, శరీర కామములలో నిద్రించిన వారి కార్యములు. ఈ అంధకార కార్యములు కేవలం సాధారణంగా చెడుగా పరిగణించబడేవి మాత్రమే కాదు— (వ్యభిచారం, జారత్వం, మొదలైనవి.)
— కానీ మంచివిగా పరిగణించబడేవి కూడా. తరువాతివి అంతర్గత (ఆధ్యాత్మిక) అంధకారం కారణంగా చెడ్డవి; అంటే, అవి జాగృతమైన విశ్వాసంతో చేయబడవు కాబట్టి.
మనం విశ్వసించినప్పటికంటే ఇప్పుడు మన రక్షణ సమీపంగా ఉంది (13:11).
ఈ వచనం యొక్క భావం 2 కొరింథీయులు 6వ అధ్యాయం యొక్క భావం వలెనే ఉంది:
], 2 (యెషయా 49:8): "కాబట్టి ఆయనతో కూడ పనివారమైన మేము, మీరు కూడా దేవుని కృపను వ్యర్థముగా పొందకుండునట్లు మిమ్మును వేడుకొనుచున్నాము. (ఆయన ఇట్లనెను, నేను అంగీకరించబడిన కాలమందు నీ మనవి ఆలకించితిని, రక్షణ దినమందు నీకు సహాయము చేసెను . . . ఇదిగో, ఇప్పుడు రక్షణ దినము.)" అపొస్తలుడు ఇక్కడ (Rom. 13:11లో) ప్రస్తావించి వదిలేసిన విషయాన్ని, అక్కడ (11 కొరింథీ. 6:1,2లో) మరింత వివరంగా తెలియజేస్తాడు. "చీకటి కార్యములు" మరియు "వెలుగు ఆయుధము" (వ. 12) అనగా వాటి అర్థం ఏమిటో కూడా ఆయన వివరిస్తాడు; ఎందుకంటే II Corinthians 6:3 మొదలైన వాటిలో. ఆయన ఇలా రాశారు: "పరిచర్యకు అపవాదు రాకుండా ఉండేందుకు, ఏ విషయంలోనూ ఎవరినీ నొప్పించకుండా, శ్రమలలో, అవసరాలలో, కష్టాలలో బహు సహనంతో అన్ని విషయాలలోనూ మనల్ని మనం దేవుని పరిచారకులుగా నిరూపించుకుందాం."
తరువాత II Corinthians 6:7 లో ఆయన ఇలా అంటాడు: "కుడివైపునను, ఎడమవైపునను నీతి కవచమును ధరించి." ఇక్కడ (Rom. 13:12) ఆయన "వెలుగు కవచము" గురించి మాట్లాడాడు; అక్కడ (II కొరింథీ. 6:7) నీతి కవచము గురించి మాట్లాడాడు. కాబట్టి, "వెలుగు" మరియు "నీతి" రెండూ ఒకటే.
కాబట్టి మనము అంధకార క్రియలను విడిచిపెట్టి, వెలుగు ఆయుధములను ధరించుకొందాము (13:12). అపొస్తలుడు "వెలుగు" మరియు "చీకటి," "క్రియలు" మరియు "ఆయుధాలు" అనే వాటి మధ్య వ్యత్యాసాన్ని చూపడం ఒక విచిత్రమైన విరుద్ధోక్తి. ఇందులో ఆశ్చర్యం ఏమీ లేదు! ఎందుకంటే నూతన ధర్మశాస్త్రపు జీవితం — (క్రీస్తునందు నూతన ఆత్మీయ జీవితం^) — అంటే యుద్ధం మరియు పోరాటం; దీనికోసం మనకు ఆయుధాలు అవసరం (ఎఫెసీయులకు 6:10-20 చూడండి).
పగటివేళ నడుచుకొనునట్లు మనము యథార్థముగా నడుచుకొందాము (13:13). ఈ వాక్యభాగం ద్వారానే సెయింట్ అగస్టిన్ మార్పు చెందారు.
అల్లర్లలోను, మత్తులోను కాదు (13:13). కోస్మోస్ అనే గ్రీకు పదానికి విందు అని, లేదా ఒక వైభవోపేతమైన విందు అని అర్థం. అటువంటి విందులను సిద్ధం చేసి, నిర్వహించినప్పుడు జరిగే తీవ్రమైన దుబారా కూడా ఇందులో చేరి ఉంటుంది. ఇక్కడ అపొస్తలుడు ప్రతికూల పద్ధతిలో బోధించిన దానినే, రెండవ అధ్యాయంలో ("మెలకువగా ఉండుటలోను, ఉపవాసములలోను") సానుకూలంగా విస్తరించి స్పష్టం చేశాడు.
క్రైస్తవులు ఉపవాసంలో ఉత్సాహం చూపించాలని, మితత్వం మరియు సంయమనం కోసం ఆసక్తిగా ప్రయత్నించాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు.
నిజానికి, చరిత్రను, కనీసం సెయింట్ జెరోమ్ చరిత్రను అధ్యయనం చేసే వారందరూ, (రోత్. 13:13లో పేర్కొన్న) ఆరు దుర్గుణాలు ఆ కాలంలో రోమ్లో ప్రాబల్యం పొంది, దాదాపు నిరంకుశమైన పాలనను సాగించాయని కనుగొంటారు. ఈ కారణంగా, అటువంటి భక్తిహీనమైన ఉన్మాదపు పద్ధతులను దృష్టిలో ఉంచుకుని, విశ్వాసులను నిరుత్సాహపరచాలని అపోస్తలుడు కోరుకున్నాడు.
వారు రోమ్కు లొంగిపోవడానికి ఇష్టపడకపోవచ్చు.
అలాగే సెయింట్ పీటర్ కూడా ఈ నగరం యొక్క దుర్గుణాలను విడిచిపెట్టకుండా ఇలా వ్రాశాడు: “ఎందుకంటే మన జీవితంలోని గత కాలం, మనం కామవాంఛ, దురాశలు, మితిమీరిన ద్రాక్షారసం, విచ్చలవిడితనం, విందులు మరియు హేయమైన విగ్రహారాధనలలో నడిచినప్పుడు, అన్యుల చిత్తాన్ని నెరవేర్చినందుకు మనకు సరిపోతుంది: మీరు వారితో కలిసి అదే మితిమీరిన అల్లరిలో పరుగెత్తనందుకు వారు మిమ్మల్ని వింతగా భావించి, మిమ్మల్ని దూషిస్తున్నారు” (1 పేతురు 4:
మరియు 2వ అధ్యాయం, 14వ వచనంలో ఆయన ఇలా అంటాడు: "వారు... పగటిపూట విచ్చలవిడిగా ప్రవర్తించడాన్ని ఆనందంగా భావిస్తారు. వారు మచ్చలు మరియు కళంకాలు, మీతో కలిసి విందు చేస్తూ తమ సొంత మోసాలతో వినోదిస్తారు; వారి కళ్ళు వ్యభిచారంతో నిండి ఉన్నాయి, మరియు పాపం నుండి విరమించుకోలేరు." నిజానికి, ఆయన ఈ నగరాన్ని బబులోను అని కూడా పిలుస్తాడు, ఎందుకంటే అక్కడ ప్రతిదీ అస్తవ్యస్తంగా గందరగోళంగా ఉంది. అయ్యో, ఆధునిక రోమ్ ప్రాచీన రోమ్ను మరింత భోగవిలాసాలతో అధిగమించింది, దానివల్ల అపొస్తలులు మళ్ళీ అవసరమైనట్లు అనిపిస్తుంది. నిజానికి, వారు ఆ కాలంలో కంటే ఇప్పుడు చాలా అవసరం.
అటువంటి దుర్గుణాలకు వ్యతిరేకంగా తన పోరాటంలో, బిషప్లు, డీకన్లు, పురుషులు, పెద్దలు, యువకులు మరియు స్త్రీలు సంయమనం పాటించాలని అపొస్తలుడు ఆజ్ఞాపించాడు (I తిమోతి 2:8 ff.; 3:2 ff.; Titus 1:7 ff.;
2:2 మొదలైనవి). ఆయన అందరికీ అతిగా తినడాన్ని, తాగుబోతుతనాన్ని ఒక తెగులు వలె నిషేధించాడు. కాబట్టి, మన వాక్యాన్ని (రోమాలో) పోల్చి చూస్తే.
13) వాటితో (తిమోతి మరియు తీతు పత్రికలలో) అపొస్తలుని మాటల యొక్క సరైన అవగాహనను మనం పొందుతాము. ఇక్కడ (రోమా 13లో) ఆయన తనకు ఏమి వద్దో సూచిస్తున్నాడు; అక్కడ (తిమోతి మరియు తీతు పత్రికలలో) ఆయన ఏమి కోరుతున్నాడో సూచిస్తున్నాడు.
వ్యభిచారములోను, విచ్చలవిడితనములోను కాదు (13:13). అనగా, వారు (విశ్వాసులు) మెలకువగా మరియు పవిత్రంగా ఉండాలి. పైన ఉన్న వాక్యభాగాలలో ఆయన పవిత్రతను మరియు మెలకువను, అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా బిషప్లకు, ఆ తర్వాత పెద్దలకు మరియు ఇతరులందరికీ ఆజ్ఞాపించినట్లుగా. ఇది ఒక శ్రేష్ఠమైన క్రమం; ఎందుకంటే తిండిపోతుతనం మరియు తాగుడు అనేవి అపవిత్రత లేదా దురాచారాలు వృద్ధి చెందే సారవంతమైన నేల. ఈ కారణంగానే భక్తిపరులైన పితరులు, దేవునికి సేవ చేయాలని కోరుకునేవాడు, అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా తిండిపోతుతనం అనే దుర్గుణాన్ని నిర్మూలించాలని ప్రకటించారు. అది చాలా ఇబ్బందులను కలిగించే ఒక ప్రబలమైన దుర్గుణం. ఈ దుర్గుణాన్ని పూర్తిగా నిర్మూలించకపోతే, అది వృద్ధులలో కనిపించే అపవిత్రతకు మరియు దురాచారానికి దారితీయకపోయినప్పటికీ, దైవిక విషయాల పట్ల ఆత్మను మొద్దుబారుస్తుంది.
అందువల్ల ఉపవాసం క్రైస్తవునికి అత్యంత శ్రేష్ఠమైన ఆయుధం కాగా, తిండిపోతుతనం సైతాను యొక్క ప్రముఖమైన గొయ్యి.
కలహంలో మరియు అసూయలో (13:13). క్రైస్తవుడు తన స్వంత ప్రయోజనం కోసం మితంగా, మెలకువగా మరియు పవిత్రంగా ఉండాలని బోధించిన తరువాత,
192 రోమా పత్రికపై వ్యాఖ్యానం: అపొస్తలుడు ఇప్పుడు పొరుగువాని విషయంలో అతనికి ఉపదేశిస్తున్నాడు.
క్రైస్తవులు ఒకరితో ఒకరు సామరస్యంగా, ప్రేమగా జీవించాలి. ఈ ఆజ్ఞను అపొస్తలుడు తన పత్రికలన్నింటిలోనూ బోధించాడు, ఉదాహరణకు 1:3:2 మొదలైనవి; 2.
"కలహం" అనేది మాటలతో చేసే పోరాటం, దీనిలో ప్రతి ఒక్కరూ తామే నిజమని, నిజాయితీపరులమని, సరైనవారని భావించుకుంటూ, మిగతా వారందరినీ తప్పు చేసినవారిగా పరిగణిస్తారు. అందుకే ఎవరూ మరొకరికి లొంగిపోవడానికి ఇష్టపడరు.
'అసూయ' అనే పదానికి అనేక అర్థాలు ఉన్నాయి. 'అసూయ' అంటే ప్రేమతో కూడిన ఈర్ష్య లేదా అసూయతో కూడిన ప్రేమ, ఇందులో ప్రేమ, అసూయ రెండూ కలగలిసి ఉంటాయి. ఇది ఒక చేదు ప్రేమ మరియు ప్రేమతో నిండిన చేదు భావన.
అయితే, "ప్రభువైన యేసు క్రీస్తును ధరించుకొనుడి" (13:14) అనే మాటలో ఈ పదాన్ని ఎల్లప్పుడూ ఒకే అర్థంలో ఉపయోగించరు. ఆయనను అనుసరించడం ద్వారా మరియు శ్రమ, ఉపవాసం మరియు (ఇతర) మంచి పనుల ద్వారా ఆయన స్వరూపంలో నూతనపరచబడటం ద్వారా (మనం దీన్ని చేస్తాము).
'శరీర వాంఛలను తీర్చుకొనుటకు' ఆహార సరఫరా చేయవద్దు (13:14). క్రైస్తవులు తమ శరీరాలను జాగ్రత్తగా చూసుకోవడం ద్వారా ఎలాంటి దుష్ట వాంఛలు పోషించబడకుండా చూసుకోవాలని అపోస్తలుడు ఆకాంక్షిస్తున్నాడు. సెయింట్ విక్టర్ ఇలా అంటారు: "శరీరాన్ని పోషించేవాడు శత్రువును పోషిస్తాడు"; మరియు మరలా: "శరీరాన్ని నాశనం చేసేవాడు స్నేహితుని నాశనం చేస్తాడు."