Sermon 1 of 16 · భాగం 1 / 2

మొదటి అధ్యాయంలోని విషయం: అపొస్తలుడు తన ప్రేమను వ్యక్తపరుస్తాడు

ఈ తెలుగు ఎడిషన్ యంత్ర సహాయంతో అనువదించబడింది; సమీక్ష కొనసాగుతోంది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.

మొదటి అధ్యాయంలోని విషయం: అపోస్తలుడు రోమాలోని క్రైస్తవుల పట్ల తన ప్రేమను వ్యక్తపరుస్తూ, తమ దురాశలను అనుసరించేవారి దుర్గుణాలను గద్దిస్తాడు.

యేసు క్రీస్తు సువార్త దూతయైన పరిశుద్ధ పౌలు, యేసు క్రీస్తు యొక్క దాసుడును, అపొస్తలుడుగా పిలువబడినవాడును, దేవుని సువార్త నిమిత్తము ప్రత్యేకించబడినవాడును. ఆ సువార్త, మన ప్రభువైన ఆయన కుమారుడైన యేసు క్రీస్తును గూర్చినది. ఆయన శరీరరీత్యా దావీదు వంశములో పుట్టి, మృతులలో నుండి పునరుత్థానము వలన పరిశుద్ధాత్మ శక్తితో దేవుని కుమారుడని ప్రకటించబడెను. ఆయన నామము నిమిత్తము సమస్త జనులలో విశ్వాసమునకు విధేయత చూపుటకై, ఆయన ద్వారా మనము కృపను, అపొస్తలులత్వమును పొందియున్నాము. వారిలో మీరును యేసు క్రీస్తుచే పిలువబడినవారు. రోమాలో ఉన్న మీ అందరికీ, దేవుని ప్రియులైన మీకు, పరిశుద్ధులుగా పిలువబడినవారికి: మన తండ్రియైన దేవుని నుండియు, ప్రభువు నుండియు మీకు కృపయు సమాధానమును కలుగును గాక.

యేసు క్రీస్తు. మొదటగా, మీ అందరి నిమిత్తము యేసు క్రీస్తు ద్వారా నా దేవునికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుచున్నాను, మీ విశ్వాసము ప్రపంచమంతటా ప్రసిద్ధి చెందినదయ్యి. నేను ఆయన కుమారుని సువార్తయందు నా ఆత్మతో సేవ చేయుచున్న దేవుడే నాకు సాక్షి. నేను మానక నా ప్రార్థనలలో మిమ్మును ఎల్లప్పుడు జ్ఞాపకము చేయుచున్నాను; దేవుని చిత్తానుసారముగా మీ యొద్దకు వచ్చు నా ప్రయాణము ఏలాగు సఫలమగునో అని విన్నవించుచున్నాను. మీరు స్థిరపరచబడు నిమిత్తము, మీకు కొన్ని ఆత్మీయ వరములను అనుగ్రహించుటకై మిమ్మును చూడగోరుచున్నాను; అనగా, మీ ఇద్దరి మధ్యను నాకునున్న పరస్పర విశ్వాసము వలన మీతోపాటు నేను ఓదార్చబడవలెనని కోరుచున్నాను. సహోదరులారా, ఇతర అన్యజనులలో నాకు ఫలము కలుగునట్లు, మీ మధ్యను నేను కూడ కొంత ఫలము పొందవలెనని, నేను అనేకసార్లు మీ యొద్దకు వచ్చుటకు తలపెట్టితిని గాని ఇంతవరకు ఆలస్యమైతిని. ఈ విషయమై మీరు అజ్ఞానులుగా ఉండకూడదని నేను కోరుచున్నాను.

నేను గ్రీకులకును, అన్యజనులకును; జ్ఞానులకును, అవివేకులకును రుణపడియున్నాను. కాబట్టి, నా శక్తికొలది రోమాలో ఉన్న మీకు కూడా సువార్తను ప్రకటించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను. క్రీస్తు సువార్తను గూర్చి నేను సిగ్గుపడను; ఎందుకంటే, విశ్వసించే ప్రతి ఒక్కరికీ, మొదట యూదులకు, తరువాత గ్రీకులకు కూడా, అది రక్షణ కలుగజేసే దేవుని శక్తి. ఎందుకంటే, దానిలోనే దేవుని నీతి విశ్వాసం నుండి విశ్వాసానికి బయలుపరచబడింది; వ్రాయబడినట్లుగా, నీతిమంతుడు విశ్వాసం ద్వారా జీవిస్తాడు (1:1-17).

28 రోమా పత్రికపై వ్యాఖ్యానం: మనిషి స్వంత జ్ఞానం మరియు క్రియలు రక్షించవు. ఈ పత్రిక యొక్క ఉద్దేశ్యం, మన దృష్టిలో గానీ లేదా ఇతరుల దృష్టిలో గానీ అవి ఎంత ముఖ్యమైనవిగా కనిపించినా, మరియు వాటిని ఉపయోగించడంలో మనం ఎంత చిత్తశుద్ధితో, శ్రద్ధగా ఉన్నప్పటికీ, శరీర సంబంధమైన జ్ఞానాన్ని మరియు క్రియలను నాశనం చేయడమే. దాని స్థానంలో, (మన అభిప్రాయంలో) పాపం ఎంత తక్కువగా ఉన్నా లేదా ఎంత ఎక్కువగా ఉన్నా, అది పాప భావనను నాటుతుంది, బలపరుస్తుంది మరియు పెంచుతుంది.

ఈ కారణంగానే సెయింట్ అగస్టిన్ తన ‘ఆత్మ మరియు లేఖ గురించి’ అనే పుస్తకంలో, అపోస్తలుడు "తమ కార్యాలనుబట్టి గొప్పలు చెప్పుకునే గర్విష్ఠులైన, అహంకారులైన వ్యక్తులను తీవ్రంగా ఖండిస్తాడు" అని అంటాడు.

యూదులు మరియు అన్యజనులలో చాలామంది, సద్గుణం మరియు జ్ఞానాన్ని ప్రదర్శన కోసం లేదా మనుషులను మెప్పించడం కోసం కాకుండా, కొంతమంది తత్వవేత్తల వలె అత్యంత యథార్థమైన ఏకాగ్రతతో ఆచరిస్తేనే అవి (మోక్షానికి) సరిపోతాయని నమ్మేవారు. అయినప్పటికీ, వీరు తమ నీతిని మనుషుల ముందు ప్రదర్శించుకోకపోయినా లేదా దాని గురించి గొప్పలు చెప్పుకోకపోయినా, సద్గుణం మరియు జ్ఞానం పట్ల నిజమైన ప్రేమతో దానిని అనుసరించారు.

(మరియు వీరిలోనే శ్రేష్ఠులు, అత్యంత నిష్కపటులు ఉండేవారు, అయినప్పటికీ సోక్రటీస్ మినహా అలాంటి వారు మనకు కొద్దిమందే తెలుసు), అయినప్పటికీ వారి హృదయాంతరాలలో, కనీసం తమ ఆలోచనలలోనైనా, తాము జ్ఞానులమని, నీతిమంతులమని, మంచివారమని గొప్పలు చెప్పుకోవడాన్ని, ఆత్మసంతృప్తిని వారు నిగ్రహించుకోలేకపోయారు. వారి గురించి అపోస్తలుడు ఇలా అంటున్నాడు, "తమను తాము జ్ఞానులమని చెప్పుకొంటూ, వారు అవివేకులయ్యారు" (Rom. 1:22).

కానీ ఇక్కడ మనం దానికి పూర్తి విరుద్ధమైనదే నిజమని తెలుసుకుంటాము, మరియు సంఘంలో మన నీతి, జ్ఞానం వ్యర్థమైనవని మనం ప్రకటిస్తాము, కాబట్టి మనం వాటిని అబద్ధపు నెపంతో పొగడకూడదు లేదా ఘనపరచకూడదు. మన నీతి, జ్ఞానం మన హృదయాల నుండి మరియు మన ఆత్మసంతృప్తితో కూడిన మనస్సుల నుండి నాశనం చేయబడి, పెకిలించబడాలి అనే విషయం చుట్టూనే అంతా తిరుగుతుంది. యిర్మీయా ద్వారా దేవుడు ఈ విధంగా మాట్లాడుతాడు.

(యిర్మీయా 1:10): "మన స్వంతమైన మరియు మనం అతిశయించే ప్రతిదానిని — (సమస్త నీతిని) — పెకిలించివేయుటకు, పడగొట్టుటకు, నాశనం చేయుటకు, మరియు పడద్రోయుటకు, ఈ దినమున నేను నిన్ను జనముల మీదను రాజ్యముల మీదను నియమించితిని; మరియు మనకు వెలుపల ఉన్న మరియు క్రీస్తు నుండి వచ్చిన ప్రతిదానిని — (సమస్త నీతిని) — "కట్టుటకు, మరియు నాటుటకు" నిన్ను నియమించితిని.

మనము క్రీస్తు నీతి ద్వారా రక్షింపబడ్డాము. దేవుడు మనలను మన స్వంత నీతి ద్వారా కాక, వేరొకరి నీతి మరియు జ్ఞానం ద్వారా రక్షించాలని నిశ్చయంగా కోరుకుంటున్నాడు (రోమా 29వ అధ్యాయంపై వ్యాఖ్యానం). లేదా భూమి మీద పుట్టక, ​​పరలోకం నుండి దిగివచ్చే నీతి ద్వారా రక్షించాలని కోరుకుంటున్నాడు. కాబట్టి, అన్ని విధాలుగా బయటి నుండి వచ్చి, మనకు పూర్తిగా అపరిచితమైన నీతిని మనం బోధించాలి. క్రీస్తు మన హృదయాలు అటువంటి స్వేచ్ఛతో మరియు నిర్వికారంగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాడు.

(మన స్వంత నీతి మరియు జ్ఞానం విషయంలో) మన పాపాల నిమిత్తం కృపను కోల్పోతామనే భయం మనకు ఉండకూడదు, మన సద్గుణాల నిమిత్తం కీర్తిని, వ్యర్థమైన సంతృప్తిని మనం కోరకూడదు. క్రీస్తు నుండి మనకు లభించిన నీతిని గూర్చి మనం మనుష్యుల ఎదుట అతిశయపడకూడదు; ఆయన మనకు పంపిన శ్రమల వలన, బాధల వలన మనం కృంగిపోకూడదు. ఒక నిజమైన క్రైస్తవుడు అన్నిటినీ త్యజించాలి —

(సమస్త నీతి మరియు జ్ఞానం) — ఘనతలోనూ, అగౌరవంలోనూ అతడు ఎల్లప్పుడూ ఒకేలా ఉంటాడు; తనకు కలిగే ఘనత అంతా క్రీస్తుకే చెందుతుందని, ఆయన నీతి మరియు కృపావరాలు ఆయన నుండి ప్రకాశిస్తాయని, మరియు తాను భరించే నింద అంతా క్రీస్తుకే (ఆయన తనలో ఉన్నాడు) విధించబడిందని అతడు నిశ్చయతతో ఉంటాడు.

అటువంటి పరిపూర్ణతను చేరుకోవడానికి, మనకు గొప్ప ఆధ్యాత్మిక కృప మాత్రమే కాకుండా, విస్తారమైన అనుభవం కూడా అవసరం. మన సహజ మరియు ఆధ్యాత్మిక వరాల కారణంగా, మనుష్యులు మనలను జ్ఞానులుగా, నీతిమంతులుగా మరియు మంచివారిగా పరిగణించవచ్చు.

కానీ దేవుడు మనల్ని అలా పరిగణించడు, ప్రత్యేకించి మనం మనల్ని మనం అలా గొప్పగా భావించుకుంటే అస్సలు పరిగణించడు. అందువల్ల మనం వినయంగా ఉండాలి, మన దగ్గర ఇంకా ఏమీ లేనట్లుగా (క్రీస్తులో నీతి గానీ, జ్ఞానం గానీ లేనట్లుగా), క్రీస్తు నిమిత్తం మనల్ని జ్ఞానులుగాను, నీతిమంతులుగాను పరిగణించే దేవుని కోమలమైన కరుణ కోసం ఇంకా ఎదురుచూస్తూ ఉండాలి. నిజానికి, యూదులు మరియు పాషండుల వంటి వారు చాలామంది దేవుని నిమిత్తం తాత్కాలిక ఆశీర్వాదాలను ఏమీ కాదని భావించి, వాటిని సంతోషంగా విడిచిపెడతారు. కానీ, తమ ఆత్మీయ వరాలను మరియు సత్కార్యాలను కూడా ఏమీ కాదని భావిస్తూ, కేవలం క్రీస్తు నీతిని మాత్రమే పొందాలని కోరుకునేవారు చాలా తక్కువమంది ఉన్నారు.

దీనికి యూదులు మరియు మతభ్రష్టులు అసమర్థులు, అయినప్పటికీ ఇది లేకుండా ఎవరూ రక్షించబడలేరు. వారు ఎల్లప్పుడూ తమ సొంత

(నీతి) దేవునిచేత ఘనపరచబడి ప్రతిఫలించబడుతుంది. కానీ ఆయన తీర్పు శాశ్వతంగా నిలుస్తుంది: "కాబట్టి అది కోరుకునే వాని వలన గానీ, పరుగెత్తే వాని వలన గానీ కాదు, కానీ కనికరం చూపించే దేవుని వలననే" (Rom. 9:16).

అపోస్తలుడు ఈ పత్రికను ఎందుకు వ్రాశాడు? ఈ పత్రిక విషయానికి వస్తే, "దేవుని ప్రియులు" మరియు "పరిశుద్ధులు అని పిలువబడినవారు" అని సంబోధించబడిన దాని గ్రహీతలు, వారి మధ్య ఉన్న విభేదాల కారణంగా అపోస్తలుడు జోక్యం చేసుకుని, వారందరినీ (ఘోర) పాపులుగా పరిగణించాల్సిన పరిస్థితిలో ఉన్నారని నేను నమ్మను.

వారు నిజంగా క్రైస్తవులైతే, విశ్వాసులుగా వారికి ఈ విషయం (రోమీయులకు వ్రాసిన పత్రికపై 30వ వ్యాఖ్యానం మరియు సఖ్యత) తెలిసి ఉండేది. వారు క్రైస్తవ విశ్వాసులు కాబట్టే, వారికి లేఖ రాసే అవకాశాన్ని ఆయన ఉపయోగించుకున్నాడని నేను భావిస్తున్నాను.

యూదులు మరియు అన్యజనులతో వారి వివాదాల విషయమై, గొప్ప అపొస్తలుని కలం నుండి వారి విశ్వాసము మరియు సిద్ధాంతమునకు సాక్ష్యమును వారు పొందవలసి వచ్చెను. వారి మధ్య నివసించి, వారి వ్యతిరేక అభిప్రాయాలను వినవలసి వచ్చిన విశ్వాసుల తృణీకరించబడిన జ్ఞానానికి వ్యతిరేకంగా, వీరు అవిశ్వాసములో కొనసాగి, తమ శరీర సంబంధమైన విషయాలలో అతిశయించారు. అపొస్తలుడు కొరింథీయులకు ఈ విధంగా వ్రాసెను: "మేము మరల మమ్మును మీకు అప్పగించుకొనక, మీరు మా పక్షమున అతిశయపడుటకు అవకాశము కలుగజేయుచున్నాము. అందువలన, పైపైన అతిశయపడి హృదయములో అతిశయపడని వారికి మీరు సమాధానమియ్యగలరు" (II కొరింథీ. 5:12).

నిజమైన క్రైస్తవ పరిచారకుడు: మనం 1-17 వచనాల నుండి ఈ లేఖనభాగాన్ని అధ్యయనం చేసినప్పుడు, ఇందులో విద్యాపరమైన బోధన కంటే ఉదాహరణ ద్వారా బోధించడం ఎక్కువగా ఉందని మనం చూస్తాము; ఎందుకంటే, ఇక్కడ ప్రారంభంలో, ఒక పరిచారకుడు తన సంఘసభ సభ్యుల పట్ల ఎలా ప్రవర్తించాలో అపొస్తలుడు తన స్వంత ఉదాహరణ ద్వారా బోధిస్తున్నాడు.

జ్ఞానవంతుడైన దైవ సేవకుడు తన పదవిని గౌరవప్రదంగా నిర్వహించాలి మరియు తన శ్రోతలు దానికి తగిన గౌరవం చూపించేలా చూడాలి. దేవుని విశ్వాసియైన సేవకుడిగా, అతను తన పరిచర్య హద్దులను అతిక్రమించకూడదు, గర్వంతో దానిని దుర్వినియోగం చేయకూడదు, కానీ తన సంఘసభ సభ్యుల సంక్షేమం మరియు ప్రయోజనం కోసం దానిని నిర్వహించాలి.

అందువల్ల, క్రీస్తు సేవకుడు జ్ఞానియు విశ్వాసియునైయుండవలెను.

అతను జ్ఞానంలో విఫలమైతే, అతను తన ఉన్నత పదవికి అనర్హుడైన, స్వభీతిగల సోమరి అని నిరూపించుకుంటాడు. అటువంటి వ్యక్తి, దేవుడు తనకు అప్పగించిన దైవిక పదవిని తాను హెచ్చించవలసినప్పటికీ, దానిని అవమానకరంగా చూడటానికి అనుమతిస్తాడు. అతను విశ్వాసంలో విఫలమైతే, తన అధికారంతో ప్రజలను భయపెడుతూ, దౌర్జన్యం చేయడంలో ఆనందం పొందే నిరంకుశుడు అని నిరూపించుకుంటాడు. ఈ రెండు దుర్గుణాలను వాటి పేర్లతో పిలుస్తే, వాటిని అల్పత్వం మరియు కఠినత్వం అని వర్ణించవచ్చు.

మొదటి దాని గురించి జెకర్యా ఇలా అంటున్నాడు (జెకర్యా 11:17): "మందను విడిచిపెట్టే సోమరి కాపరికి శ్రమ!" రెండవ దాని గురించి యెహెజ్కేలు ఇలా వ్రాస్తాడు

(యెహెజ్కేలు 34:4): "మీరు వారిని బలవంతముతోను క్రూరమృగముతోను ఏలిరి."

మిగతా అన్ని మతసంబంధమైన అపరాధాలకు మూలమైన రెండు ప్రధాన పాపాలు ఇవే. సమస్త కీడుకు అవే మూలాలు. అందువల్ల, ఈ రెండు రాక్షసులను సంహరించకముందు ఎవరైనా ఆ పదవిని చేపట్టడం అత్యంత ప్రమాదకరం. అవి ఎంత ఎక్కువ అధికారాన్ని చెలాయిస్తే, అంత ఎక్కువ హాని చేస్తాయి.

రోమా 31వ అధ్యాయంపై వ్యాఖ్యానం: ఈ ఇద్దరు రాక్షసులకు వ్యతిరేకంగా పౌలు తన పరిచర్యను ఎందుకు ఘనపరుస్తున్నాడు, అపొస్తలుడు తన పత్రిక యొక్క ఈ పీఠిక లేదా పరిచయ భాగం అంతటిలో, తన పరిచర్యను ఒక ఆహ్లాదకరమైన మాదిరిగా చిత్రీకరించాడు. తన శ్రోతలచే పిరికివాడుగా లేదా అల్పబుద్ధి గలవాడుగా తాను తృణీకరించబడకూడదనే ఉద్దేశ్యంతో, ఆయన తన అపొస్తలిక పదవిని దాని సంపూర్ణ గొప్పతనం మరియు మహిమతో వర్ణించాడు. అంతేకాక, వారికి తాను ఒక నిరంకుశ పాలకుడిగా లేదా నియంతగా కనబడకూడదనే ఉద్దేశ్యంతో, ఆయన తన మనోహరమైన స్నేహభావంతో వారి హృదయాలను గెలుచుకున్నాడు; ఇదంతా వారిని గౌరవంతో మరియు ప్రేమతో సువార్తకు విధేయులుగా చేయడానికి చేశాడు. అపొస్తలుని మాదిరిని అనుసరించి, సంఘంలోని ప్రతి పరిచారకుడు తన వ్యక్తికి మరియు తన పదవికి మధ్య, "దాసుని రూపానికి" మరియు "దేవుని రూపానికి" మధ్య స్పష్టంగా భేదాన్ని గుర్తించాలి మరియు తనను తాను ఎల్లప్పుడూ అందరికంటే తక్కువవాడిగా భావించుకోవాలి, తద్వారా అతను తన సంఘసభ సభ్యుల సంక్షేమాన్ని మరియు రక్షణను ప్రోత్సహించాలనే ఏకైక లక్ష్యాన్ని మనసులో పెట్టుకొని, గౌరవంతో మరియు ప్రేమతో తన పదవిని నిర్వహించగలడు. నిజానికి, తన పదవి కేవలం తన ప్రజల ప్రయోజనం కోసమే తనకు అప్పగించబడిందని తెలిసి, ఆ పరిచర్య ఇకపై లాభదాయకం కాకపోతే, దానికి ఆటంకంగా మారడం కన్నా, దానిని వదులుకోవడానికి అతడు ఇష్టపడాలి. ఈ దుర్గుణాలలో ఒకదానివల్ల గానీ, లేదా రెండింటివల్ల గానీ, ఒక పరిచారకుడు తన పదవిని నిష్ఫలం చేస్తే, అది నిశ్చయంగా అతని పక్షాన ఒక గొప్ప అపరాధం అవుతుంది. ఆ సందర్భంలో, తన పరిపాలన గురించి అతడు ఇవ్వవలసిన తుది లెక్క చాలా బాధాకరంగా ఉంటుంది.

పౌలు యేసు క్రీస్తు యొక్క సేవకుడు (1:1). ఈ పదబంధం వినయాన్ని మరియు ఔన్నత్యాన్ని రెండింటినీ వ్యక్తపరుస్తుంది. ఇది వినయాన్ని ('వినయం') వ్యక్తపరుస్తుంది, ఎందుకంటే అహంకార నిరంకుశుల వలె అపొస్తలుడు తనను తాను ప్రభువుగా లేదా యజమానిగా భావించుకోడు. ఇది ఔన్నత్యాన్ని వ్యక్తపరుస్తుంది, ఎందుకంటే అతను ప్రభువు యొక్క సేవకుడిగా ఉండటంలో గర్విస్తాడు. ఇప్పుడు, ఒక చక్రవర్తి సేవకులకు గౌరవ మర్యాదలను నిరాకరించడమే వినాశకరమైనదైతే, దేవుని సేవకులను తగిన గౌరవంతో స్వీకరించని వారి గతి ఏమిటవుతుంది! "యేసు క్రీస్తు యొక్క సేవకుడు" అనే పదం నిజంగా అత్యంత భయానకమైనది. ఇక్కడ ఇది దేవునికి పౌలు యొక్క వ్యక్తిగత భక్తిపూర్వకమైన విధేయతను వర్ణించడం కంటే, అతని పదవి యొక్క ఉన్నతమైన గౌరవాన్ని వర్ణిస్తుంది. ఇతరుల కంటే తాను దేవుని నుండి అపొస్తలుల పదవిని పొందానని ఒప్పుకోవడానికి పౌలు తనను తాను "సేవకుడు" అని పిలుచుకుంటాడు. అతను చెప్పదలచుకున్నది బహుశా ఇది: నేను సువార్తను ప్రకటిస్తాను, సంఘమునకు బోధిస్తాను, బాప్తిస్మమిస్తాను, మరియు ఇతర కాపరి కార్యాలు చేస్తాను, ఇవి నిజంగా

దేవునివి. కానీ నేను వాటిని మీపై పరిపాలన చేసే ప్రభువుగా చేయను, కానీ క్రీస్తు మీ మధ్య నేను చేయాలని కోరుకునేది తప్ప మరే పరిచర్యను ఉద్దేశించని ఒక సేవకునిగా చేస్తాను. విశ్వాసులందరూ సమానంగా దేవుని సేవకులని పిలువబడే ఆ రెండవ పరిచర్య గురించి ఇలా చెప్పలేము. ఒకటి కొందరి ప్రత్యేక పరిచర్య; రెండవది విశ్వాసులందరికీ వర్తించే సాధారణ పరిచర్య.

అపొస్తలుడుగా పిలువబడ్డాడు (1:1). ఈ మాటలు ఆయన పరిచర్యను మరింత సంపూర్ణంగా వివరిస్తాయి; ఎందుకంటే యేసు క్రీస్తుకు అనేకమంది సేవకులు లేదా పరిచారకులు ఉన్నారు, కానీ అందరూ అపొస్తలులు కారు. అయితే, అపొస్తలులందరూ కూడా సేవకులు లేదా పరిచారకులే, వారు క్రీస్తుకు బదులుగా ఆయన గృహనిర్వాహకులుగా ఇతరుల మధ్య ప్రభువు పనిని చేయాలి.

ఆయన ఈ మాటలను మూడు వర్గాల మనుషులకు వ్యతిరేకంగా చెబుతున్నారు. మొదటి వర్గంలో అబద్ధ ప్రవక్తలు ఉన్నారు, ఆ కాలంలో వారు వేల సంఖ్యలో ఉండేవారు, ఎందుకంటే అపవాది వారిని "గోధుమల మధ్య గుల్మములను" విత్తాడు (మత్తయి 13:25). రెండవ వర్గంలో స్వార్థపూరిత దురుద్దేశాలలోకి చొరబడేవారు ఉన్నారు. వారు అబద్ధ అపోస్తలులు కాకపోవచ్చు, ఎందుకంటే వారు సత్యమైన, సరైన విషయాలను బోధించి, ప్రజలను సరిగ్గా నడిపించవచ్చు. అయినప్పటికీ, "అపోస్తలుడుగా పిలువబడినవాడు" అనే మాటలు వారిని ఖండిస్తాయి; ఎందుకంటే వారు అలా కాకపోయినప్పటికీ...

"దొంగలు మరియు దోపిడీదారులు" (John 10:1) మొదటి వర్గంలో, తమ స్వలాభం కోరే కిరాయి మనుషులు ఉంటారు మరియు వారు క్రీస్తు కార్యాన్ని ప్రోత్సహించరు. మూడవ వర్గంలో, ప్రజల ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా సంఘాలలోకి బలవంతంగా ప్రవేశించేవారు లేదా వారిచే బలవంతంగా తీసుకురాబడినవారు ఉంటారు.

అవి రెండవ తరగతి వాటి కంటే అధ్వాన్నంగా ఉన్నాయి, కానీ మొదటి తరగతి వాటి అంత చెడ్డగా లేవు.

అందువలన, పవిత్రమైన పదవి అత్యంత ఉన్నతమైనది కాబట్టి, ఈ లోకంలో మరియు రాబోయే లోకంలో ఉన్న అన్ని ఇతర ప్రమాదాల కన్నా, నిజానికి ఉన్నవాటిలోకెల్లా అతిపెద్దదైన ఈ ప్రమాదం పట్ల మనం జాగ్రత్త వహించాలి; అదేమిటంటే, దైవిక పిలుపు లేకుండా పరిచర్యలో ప్రవేశించడం. దేవుడు పిలిచిన యూదా (Luke 22:3), సౌలు వంటి వారు కూడా అందులో సురక్షితంగా లేకపోతే...

(1 సమూయేలు 15:3) మరియు దావీదు (2 సమూయేలు 11:2f.) — మరియు ఆఖరి ఇద్దరినీ ఒక ప్రత్యేక పిలుపు ద్వారా పిలిచారు — ఆ దీనస్థితిలో ఉన్న వ్యక్తులకు శ్రమ కలుగును.

(దైవిక అధికారం లేకుండా పాస్టర్ పదవిని చేపట్టేవారు)

"అపొస్తలుడు" అనే పదం ద్వారా పౌలు తన పరిచర్య యొక్క గౌరవాన్ని పెంచి, తన సంఘ సభ్యులకు మరియు శ్రోతలకు తన పదవి పట్ల భక్తిభావాన్ని కలిగించాడు. మన మధ్య ప్రభువు పనిని చేసే వ్యక్తిగా మనం ప్రతి దేవుని సేవకుడిని గౌరవంతో స్వీకరించాలి, కానీ ఒక అపొస్తలుడిని మరీ ఎక్కువగా గౌరవంతో స్వీకరించాలి! అతను అత్యున్నత రాయబారి.

ప్రభువు మరియు సైన్యముల ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు యొక్క గొప్ప దూత.

మనకు సమృద్ధిగా లభించే దేవుని ఇతర ఆశీర్వాదాలతో పాటు, తన అపారమైన కరుణతో దేవుడు మనుష్యులకు (తన సేవకుల మాట వినే) ఉన్నతమైన అధికారాన్ని అనుగ్రహించాడనే ఆశీర్వాదాన్ని కూడా మనం తగిన స్తుతితో, ప్రగాఢమైన కృతజ్ఞతతో గుర్తించాలి. ఎందుకంటే, ఆయనే స్వయంగా గానీ లేదా తన దూతల ద్వారా గానీ మన మధ్య తన కార్యాన్ని చేసినట్లయితే, మన మితిమీరిన భయం వలన మన రక్షణకు మరియు ప్రభువు కార్యానికి ఆటంకం కలగవచ్చు. కానీ ఇప్పుడు, మన బలహీనతను పరిగణించే నమ్మకమైన వైద్యుని వలె, ఆయన మన రక్తమాంసాలలో నుండి, మనం ఏమాత్రం భయపడనవసరం లేని సృష్టి అయిన మనుష్యులను ఎన్నుకున్నాడు. ఈ విధంగా ఆయన కార్యం అత్యంత సమృద్ధిగా ఆశీర్వదించబడి, అత్యంత విజయవంతం అవుతుంది.

పూర్వకాలంలో ప్రవక్తలు దేవుని నుండి గానీ, దేవదూత నుండి గానీ సందేశం అందుకున్నప్పుడు అత్యంత భయాన్ని అనుభవించేవారు. మోషే కూడా ఈ గొప్ప భయాన్ని సహించలేకపోయాడు. వాక్యము ఇంకా శరీరధారి కాలేదు కాబట్టి, దాని అపారమైన మహిమ మరియు వారి గొప్ప బలహీనత కారణంగా వారు దానిని అర్థం చేసుకోలేకపోయారు. కానీ ఇప్పుడు, వాక్యము శరీరధారి అయిన తరువాత, అది చాలా ఆకర్షణీయంగా మారింది మరియు మన రక్తమాంసాలైన మనుషుల ద్వారా మనకు అందించబడుతోంది. అయినప్పటికీ, దానిని మనం తక్కువగా ప్రేమించాలని లేదా తక్కువ గౌరవంతో చూడాలని దీని అర్థం కాదు. అది భయంతో కాకుండా, గెలుచుకునే ప్రేమతో మన వద్దకు వచ్చినప్పటికీ, అది మునుపటి వాక్యమే. ఇప్పుడు దానిని ప్రేమించి, గౌరవించడానికి ఇష్టపడని వారు, చివరికి మరింత ఎక్కువ వేదనను సహించవలసి ఉంటుంది.

దేవుని సువార్త కొరకు వేరుపరచబడినవారు (1:1). ఈ మాటలను రెండు విధాలుగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. మొదటిది, అపొస్తలుల కార్యముల గ్రంథంలోని అర్థంలో.

13:2: "పరిశుద్ధాత్మ ఇలా చెప్పింది, నేను పిలిచిన పని నిమిత్తం బర్నబాను, సౌలును నా కోసం ప్రత్యేకించు." ఆ అర్థంలో ఆ మాటలకు అర్థం: పేతురు మరియు ఇతర అపొస్తలులు యూదుల మధ్య పరిచర్య కోసం ప్రత్యేకించబడినట్లే, పౌలు మాత్రమే అన్యజనుల అపొస్తలుడిగా ప్రత్యేకించబడ్డాడు. ఈ విధంగా అపొస్తలుడు తన పరిచర్యను మరింత సంపూర్ణంగా వివరిస్తాడు, ఎందుకంటే అతను కేవలం యేసు క్రీస్తు సేవకుడు మరియు దేవుని అపొస్తలుడు మాత్రమే కాదు, ఇతరుల కంటే ముందుగా ఒక ప్రత్యేకమైన రీతిలో అన్యజనులకు అపొస్తలుడిగా ప్రత్యేకించబడ్డాడు.

మళ్ళీ, ఈ మాటలను sense of Galatians 1:15,16 లో ఈ విధంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు: "నా తల్లి గర్భము నుండి నన్ను వేరుచేసి, తన కృపచేత నన్ను పిలిచిన దేవునికి ఇష్టమైనప్పుడు, నేను అన్యజనులలో ఆయనను ప్రకటించునట్లు తన కుమారుని నాలో ప్రత్యక్షపరచెను." రోమా పత్రికపై ఉన్న ఆ 34వ వ్యాఖ్యానం ప్రకారం ఈ మాటలకు అర్థం: పౌలు ఇతరుల కంటే ముందుగా, అన్యజనులకు అపొస్తలుడిగా ఉండటానికి తన తల్లి గర్భం నుండే వేరుచేయబడ్డాడు. దీనికి పాత నిబంధనలో మనకు ఒక పోలిక ఉంది, ఎందుకంటే Jeremiah 1:5

"గర్భము నుండి నీవు బయలుదేరక ముందే, నేను నిన్ను జనములకు ప్రవక్తగా నియమించితిని" అని మనం చదువుతాము. ఇది అక్షరాలా పౌలుకు వర్తిస్తుంది, ఎందుకంటే ఇతర వృత్తులు మరియు పనుల నుండి తీసుకోబడి, సువార్తను ప్రకటించే ఒకే ఒక్క పదవి కోసం అతను వేరు చేయబడి, నియమించబడి, పవిత్రపరచబడ్డాడు. నేను ఇష్టపడే అర్థం ఇదే.

యాదృచ్ఛికంగా, దైవిక పరిచర్యకు నియమించబడి, ప్రభువు యొక్క పదవి అప్పగించబడినప్పటికీ, లోకసంబంధులైన వారివలె లౌకిక కార్యకలాపాలలో మునిగిపోయేవారిని ఆయన గద్దిస్తాడు. తాను సాధారణంగా ఏ పనికీ కాక, సువార్తను ప్రకటించే ఒకే ఒక్క పని కొరకే ప్రత్యేకించబడ్డాననే వాస్తవాన్ని పౌలు నొక్కి చెబుతాడు. ఈ అర్థంలోనే ఆయన 1వ అధ్యాయంలో ఇలా వ్రాస్తాడు: "క్రీస్తు నన్ను బాప్తిస్మమిచ్చుటకు కాదు, సువార్తను ప్రకటించుటకే పంపెను."

ఆయన ముందుగా వాగ్దానం చేసినది (1:2). ఆయన ఈ మాటలను జోడించడానికి కారణం, తన సువార్త మన యోగ్యతలకు ప్రతిఫలం అని గానీ, లేదా మానవ జ్ఞానం యొక్క కల్పన అని గానీ తన పాఠకులు భావించకూడదనేది. సువార్త యొక్క (సత్యానికి) అత్యంత ఒప్పించే మరియు నిశ్చయాత్మకమైన రుజువు ఏమిటంటే, దానికి ధర్మశాస్త్రం మరియు ప్రవక్తలు సాక్ష్యమిచ్చారు. దైవిక వాగ్దానం ప్రకారం సువార్త (నేడు) మనకు ప్రకటించవలసిన దానిని మాత్రమే ప్రకటిస్తుంది. దేవుని రక్షణ సంకల్పం అమలులోకి రాకముందే వివరంగా ముందుగా నిర్ణయించబడిందని ఇది రుజువు చేస్తుంది.

కాబట్టి ఈ సిద్ధాంతానికి సంబంధించిన సమస్త మహిమ దేవునికే చెందాలి గానీ, మన యోగ్యతలకు మరియు ప్రయత్నాలకు ఏమాత్రం చెందకూడదు; ఎందుకంటే మనం ఉనికిలోకి రాకముందే, అది ముందే నియమించబడింది, Proverbs 8:23 లోని సాక్ష్యం ప్రకారం; "నేను ఆది నుండి, భూమి లేకముందే నియమించబడ్డాను." నిజానికి, సువార్త, దేవుని జ్ఞానం మరియు దేవుని శక్తి (1 కొరింథీ. 1:24)యే సంఘాన్ని పుట్టించి, ఈ వాక్యభాగంలో దైవిక జ్ఞానం తనను తాను గౌరవించుకుంటూ మరియు స్తుతిస్తూ చెప్పిన ప్రతిదాన్నీ నెరవేర్చింది. Amos 3:7 లో కూడా ఇదే విషయాన్ని మనం చదువుతాము: "ప్రభువైన దేవుడు తన సేవకులైన ప్రవక్తలకు తన రహస్యాన్ని బయలుపరచకుండా ఏమీ చేయడు."

అలాగే Isaiah 48:5 లో కూడా మనకు ఇలా చెప్పబడింది: "నేను ఆదినుండి నీకు దానిని ప్రకటించితిని; అది సంభవించక ముందే నేను దానిని నీకు చూపించితిని: నా విగ్రహము వాటిని చేసెను, మరియు నా చెక్కిన ప్రతిమ, మరియు నా పోత ప్రతిమ వాటిని ఆజ్ఞాపించెను అని నీవు అనుకొనకుండా ఉండేందుకు."

పరిశుద్ధ గ్రంథములలోని ఆయన ప్రవక్తల ద్వారా (1:2). దేవుడు ముందుగా నిర్ణయించిన వాగ్దానానికి విరుద్ధంగా అపొస్తలుడు దీనిని పేర్కొన్నాడు.

రోమా పత్రిక 35వ అధ్యాయంపై వ్యాఖ్యానం, ప్రపంచ పునాది వేయకముందే. ఈ దైవిక నిత్య వాగ్దానం గురించి ఆయన ఇలా వ్రాశారు: "అబద్ధం చెప్పలేని దేవుడు, ప్రపంచం ప్రారంభం కాకముందే వాగ్దానం చేసిన నిత్యజీవపు నిరీక్షణతో." ఈ నిత్య వాగ్దానం కాలక్రమేణా ప్రవక్తల ద్వారా మరియు మానవ భాషలో తెలియజేయబడింది. దేవుడు ఈ నిత్య వాగ్దానాన్ని కేవలం మౌఖికంగానే కాకుండా, వ్రాతపూర్వకంగా కూడా మానవ మాటలలో ప్రచురించడం నిజంగా ఆయన కృపకు ఒక అద్భుతమైన రుజువు. ఆ వాగ్దానం నెరవేరినప్పుడు, ఆయన తన రక్షణ కొరకు ముందుగా నిర్ణయించిన సంకల్పానికి అనుగుణంగానే వారితో వ్యవహరిస్తున్నాడని మనుష్యులు గ్రహించాలనే ఉద్దేశ్యంతో ఆయన ఇదంతా చేశారు. దీని నుండి, క్రైస్తవ మతం యొక్క ఉనికి గుడ్డి యాదృచ్ఛికతకు గానీ లేదా విధికి గానీ (కొంతమంది అవివేకులు అనుకున్నట్లుగా) రుణపడి లేదని, కానీ అది నెరవేరవలసిన దైవిక ముందుగా నిర్ణయించిన సంకల్పానికి మరియు ముందుగా నియమించబడిన ప్రయోజనానికి రుణపడి ఉందని మనం చూస్తాము.

అపోస్తలుడు "ఆయన ప్రవక్తలు" అనే మాటలకు "పవిత్ర లేఖనములలో" అనే పదబంధాన్ని జోడించడం కూడా చాలా ప్రాముఖ్యమైన విషయం. దీనికి కారణం స్పష్టంగా ఉంది. ఒకవేళ ఆయన కేవలం "ఆయన ప్రవక్తల ద్వారా" అని చెప్పి ఉంటే, కొందరు దీనిని అప్పటికే మరణించిన ఆ వ్యక్తులు తమ ప్రవచనాలతో పాటే గతించిపోయారని దురుద్దేశంతో అన్వయించుకునేవారు.

అయితే వాస్తవానికి, ఇప్పటికీ ఉన్న ప్రవక్తల పవిత్ర గ్రంథాల వైపు ఆయన మనల్ని నడిపిస్తున్నారు.

ఆయన కుమారుడైన మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తును గూర్చి, ఆయన శరీర సంబంధంగా దావీదు వంశంలో పుట్టి, మృతులలో నుండి లేచెనుట వలన, పరిశుద్ధాత్మనుబట్టి శక్తితో దేవుని కుమారుడని ప్రకటించబడెను (1:3, 4). నా అభిప్రాయంలో, ఈ మాటల అర్థం ఇది: సువార్త యొక్క సారాంశం, లేదా విషయం, లేదా కొందరు చెప్పినట్లుగా, దాని యొక్క ప్రధానాంశం, శరీర సంబంధంగా దావీదు వంశంలో పుట్టి, ఇప్పుడు సమస్తమునకు రాజుగాను మరియు ప్రభువుగాను శక్తితో నియమించబడెను; మరియు ఇది ఆయనను మృతులలో నుండి లేపిన పరిశుద్ధాత్మనుబట్టి జరుగుతుంది.

మనం ఈ మాటలను వివరంగా అధ్యయనం చేద్దాం. సువార్త దేవుని కుమారునిపై కేంద్రీకృతమై ఉంది, అయితే కేవలం దేవుని కుమారునిపై మాత్రమే కాదు, ఆయన దావీదు వంశంలో మానవరూపం దాల్చినందువల్ల, అనగా ఆయన తనను తాను తగ్గించుకొని బలహీనుడైన మనిషిగా మారినందువల్ల.

సమస్తమునకు ముందు ఉండి, సమస్తమును సృష్టించిన ఆయనే, ఒక ఆరంభాన్ని పొంది మానవుడయ్యాడు. అయితే, సువార్త, దేవుని కుమారుని అవమానం గురించి మాత్రమే కాకుండా, ఆయన మహిమ మరియు సార్వభౌమాధికారం గురించి కూడా వివరిస్తుంది.

36 రోమా పత్రికపై వ్యాఖ్యానం: ఆయన తన అవమానంలో మానవ స్వభావం ప్రకారం దేవుని నుండి దీనిని పొందాడు. దేవుని కుమారుడు తన అవమానం మరియు ఆత్మత్యాగం ద్వారా శరీర బలహీనతలో దావీదు కుమారుడు అయినట్లే, ఇప్పుడు దానికి విరుద్ధంగా ఆయన సర్వశక్తి మరియు మహిమతో దేవుని కుమారుడుగా ఉండటానికి నియమించబడ్డాడు. మరియు ఆయన తనను తాను ఖాళీ చేసుకున్నట్లే

ఆయన తన దైవ స్వరూపమునుండి శరీర సంబంధమైన ప్రగాఢ దీనత్వమునకు దిగివచ్చి ఈ లోకములో జన్మించెను; కాబట్టి ఇప్పుడు ఆయన తన దాసుని స్వరూపమునుండి సంపూర్ణ దైవత్వమునకు హెచ్చించి పరలోకమునకు ఆరోహణమయ్యెను. ఈ విషయములో అపొస్తలుడు అత్యంత విశిష్టముగా తనను తాను వ్యక్తపరుచుకున్న విధానాన్ని జాగ్రత్తగా పరిశీలించడం అవసరం; ఎందుకంటే ఆయన ఇలా చెప్పలేదు:

ఆయన చెప్పినట్లుగా, "ఆయన శక్తితో దేవుని కుమారునిగా చేయబడ్డాడు: ఆయన శరీరరీత్యా దావీదు సంతానముగా చేయబడ్డాడు." క్రీస్తు గర్భంలోకి ప్రవేశించిన క్షణం నుండే, (ఆయన వ్యక్తిత్వంలో) రెండు స్వభావాల సహవాసం కారణంగా, "ఈ దేవుడు దావీదు కుమారుడు;" మరియు: "ఈ మనిషి దేవుని కుమారుడు" అని చెప్పడం సరైనదే.

ఆయన దేవుని కుమారునిగా చేయబడకపోయినా మరియు మనుష్య కుమారునిగా చేయబడినప్పటికీ, ఆయన ఎల్లప్పుడూ దేవుని కుమారుడే మరియు నిరంతరం అలాగే ఉంటాడు. అయితే, ఆ విషయం మనుష్యులకు ఇంకా పూర్తిగా తెలియజేయబడలేదు మరియు బయలుపరచబడలేదు. ఆయన అప్పటికే (తన అవతారం ద్వారా) సమస్తముపై సార్వభౌమాధికారాన్ని పొంది దేవుని కుమారుడై ఉన్నాడు, అయినప్పటికీ ఆయన దానిని ఉపయోగించలేదు. అందువల్ల, ఆయన అవమాన స్థితిలో ఉన్నందున, ఆయన ఇంకా దేవుని కుమారునిగా పరిగణించబడలేదు. అది పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా నెరవేర్చబడింది, ఎందుకంటే ఆయన ఇంకా హెచ్చింపబడనంత కాలం (మహిమపరచడం కొరకు) ఆయనకు ఆత్మ ఇంకా ఇవ్వబడలేదు, ఆయనే స్వయంగా ఇలా అంటున్నాడు: "ఆయన నన్ను మహిమపరుస్తాడు" (John 16:14). యేసు క్రీస్తు దేవుని కుమారుడని, సమస్తమునకు సార్వభౌముడైన ప్రభువని, సకల సృష్టి ఆయనకు లోబడియున్నదని, మరియు తండ్రియైన దేవుడు ఆయనను ప్రభువుగాను క్రీస్తుగాను నియమించాడని పరిశుద్ధాత్మ అపొస్తలుల ద్వారా స్థిరపరచి, తెలియజేసెను (Acts 2:36). "శక్తితో దేవుని కుమారుడని ప్రకటించబడెను" అనే మాటలు వ్యక్తపరిచేది ఇదే:

శరీరరీత్యా దావీదు కుమారుడైన ఈయన, దావీదు కుమారునిగా బలహీనతలో సమస్తమునకు లోబడిన తరువాత, ఇప్పుడు శక్తిగల దేవుని కుమారునిగా, అనగా సమస్తమునకు సర్వశక్తిమంతుడైన ప్రభువుగా బహిరంగంగా ప్రకటించబడ్డాడు. మరియు ఇదంతా పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా జరిగింది; ఎందుకంటే, ఇంతకుముందు చెప్పినట్లుగా, క్రీస్తు యొక్క మహిమపరచబడటం ఆయనకే ఆపాదించబడింది. అయితే, పరిశుద్ధాత్మ దానిని పునరుత్థానం తరువాత మాత్రమే చేసింది, ఆ కారణంగా అపొస్తలుడు ఇలా జతచేస్తాడు:

మృతుల పునరుత్థానం ద్వారా.

రోమా 37వ అధ్యాయంపై వ్యాఖ్యానం: అపొస్తలుడు "పరిశుద్ధాత్మ" అనే పదానికి బదులుగా "పరిశుద్ధాత్మ" అనే పదాన్ని ఉపయోగించాడు, కానీ దానివల్ల ఏ ప్రాముఖ్యమూ లేదు, ఎందుకంటే ఆయన తన దైవిక కార్యాన్ని బట్టి ఈ క్రింది వాటిలో ఏదో ఒకటిగా పిలువబడే ఆత్మయే.

"పరిశుద్ధాత్మ" లేదా "పరిశుద్ధాత్మ." "శక్తితో" అనే పదబంధాన్ని, ప్రవక్త మాట ప్రకారం సమస్తాన్ని పరిపాలించే ఆ దైవిక సర్వశక్తిగా అర్థం చేసుకోవాలి: "ఎవనినైతే ఆయన సమస్తమునకు వారసునిగా నియమించెనో" (హెబ్రీయులకు 1:2తో పోల్చండి). కాబట్టి, సువార్త అనేది దేవుని కుమారుడైన క్రీస్తు యొక్క ఆనందకరమైన సందేశం. ఆయన మొదట తనను తాను తగ్గించుకొని, ఆ తర్వాత పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా మహిమపరచబడ్డాడు.

ఆత్మ. అందువల్ల సువార్త అంటే కేవలం మత్తయి, మార్కు, లూకా మరియు యోహాను వ్రాసినది మాత్రమే కాదు, కానీ ఈ వచనం చూపిస్తున్నట్లుగా, మనిషిగా పుట్టి, శ్రమపడి, మహిమపరచబడిన దేవుని కుమారుని గూర్చిన వాక్యము.

ఆయన నామము నిమిత్తము, సమస్త జనులలో విశ్వాసమునకు విధేయత చూపుటకై, ఆయన ద్వారానే మనము కృపను, అపొస్తలత్వమును పొందియున్నాము (1:5). ఇక్కడ పౌలు "విశ్వాసమునకు విధేయత" గురించి మాట్లాడుతున్నాడు, అంతేగానీ తర్కం మరియు అనుభవం యొక్క వాదనల ద్వారా మొదట నిరూపించబడవలసిన జ్ఞానానికి విధేయత గురించి కాదు. తాను చెప్పేదాన్ని నిరూపించడం ఆయన ఉద్దేశ్యం ఎంతమాత్రం కాదు, కానీ దైవిక అధికారం ఉన్నవానిగా తన పాఠకులు తనపై సంపూర్ణ నమ్మకాన్ని ఉంచాలని ఆయన కోరుతున్నాడు. అంతేకాక, తన శ్రోతలు విశ్వాసం గురించి గానీ, లేదా వారు దేనిని నమ్మాలో దాని గురించి గానీ వాదించుకోవాలని ఆయన కోరుకోవడం లేదు. క్రీస్తు సంఘంలో ఏ పరిచారకుడూ తన స్వంత ప్రయోజనం కోసం నియమించబడడు, కానీ ఇతరుల నిమిత్తం, అనగా వారిని సువార్తకు విధేయులుగా చేయడానికి నియమించబడతాడు.

యేసు క్రీస్తుచేత మీరు కూడా పిలువబడిన వారిలో ఒకరు: రోమాలో ఉన్న ఆయన అందరికీ, దేవునికి ప్రియులైన వారు, పరిశుద్ధులుగా పిలువబడిన వారు: మన తండ్రియైన దేవుని నుండియు, ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు నుండియు మీకు కృపయు సమాధానమును కలుగును గాక (1:6, 7).

ఈ వచనం నుండి మనం నేర్చుకునేది ఏమిటంటే, పిలుపు వారి పవిత్రీకరణకు ముందు వచ్చినట్లే, దైవిక ప్రేమ కూడా (పాపుల) పిలుపుకు ముందు వస్తుంది. పౌలు మాటలు వింటున్నవారు, తాము తమ యోగ్యత వలన కాక, దేవుని ప్రేమ మరియు పిలుపు వలనే పరిశుద్ధులయ్యామని గ్రహించాలి, అందుకే ఆయన సమస్తమును — (వారి సంపూర్ణ రక్షణను) — దేవునికి ఆపాదిస్తాడు. దేవునిచే పిలువబడితే తప్ప, ఎవరూ విశ్వాసిగా గానీ, పరిశుద్ధునిగా గానీ మారరు.

కానీ (మనం కూడా గుర్తుంచుకుందాం): "అనేకులు పిలువబడతారు, కానీ కొద్దిమందే ఎన్నుకోబడతారు" అందరూ, మొదటిగా, మీ నిమిత్తం యేసు క్రీస్తు ద్వారా నా దేవునికి నేను కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటున్నాను, మీ విశ్వాసం ప్రపంచమంతటా ప్రసిద్ధి చెందింది (1:8). యేసు

క్రీస్తు మన ఏకైక మధ్యవర్తి, మరియు దేవుణ్ణి స్తుతించే నిజమైన క్రైస్తవ మార్గం కేవలం మనుషులను స్తుతించడం కాదు, కానీ అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా వారిలో ఉన్న దేవుణ్ణి స్తుతించడం మరియు సర్వ మహిమను ఆయనకే ఆపాదించడం. మరలా,

38 రోమా పత్రికపై వ్యాఖ్యానం: మనం క్రీస్తు ద్వారా మాత్రమే దేవుణ్ణి (సరిగ్గా) స్తుతించగలము; ఎందుకంటే మనం దేవుని నుండి ఆయన ద్వారానే అన్ని ఆశీర్వాదాలను పొందుతున్నట్లే, వాటన్నిటినీ ఆయన ద్వారానే దేవునివిగా అంగీకరించాలి. ఎందుకంటే, దేవుని సింహాసనం ఎదుట ప్రత్యక్షమవడానికి మరియు మన పక్షాన విజ్ఞాపన చేసే మన యాజకునిగా ఉండటానికి క్రీస్తు ఒక్కడే యోగ్యుడు. చివరగా, మనం స్తుతించే వారు గర్వపడకుండా ఉండేందుకు, వారు (తమ క్రైస్తవ విశ్వాసంలో) ఇంకా అభివృద్ధి చెంది, స్థిరపడాలని మనం వారికి ఖచ్చితంగా తెలియజేయాలి. "నీ విశ్వాసం గురించి ప్రపంచమంతటా మాట్లాడబడుతోంది" అనే మాటల విషయానికి వస్తే, క్రైస్తవ ప్రేమ ఇతరులలో తాను చూసే ప్రతి మంచి విషయానికి, ముఖ్యంగా వారి ఆత్మీయ ఆశీర్వాదాలకు సంతోషించి, వాటి కోసం దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెప్పడంలో వ్యక్తమవుతుంది. మరోవైపు, అసూయ అనేది ఒక వ్యక్తి ఇతరులలో తాను గుర్తించిన మంచితనం వల్ల దుఃఖించి, వారికి కీడు జరగాలని కోరుకోవడంలో వ్యక్తమవుతుంది.

ఆయన కుమారుని సువార్తయందు నా ఆత్మతో నేను సేవ చేయుచున్న దేవుడే నాకు సాక్షి. నేను నా ప్రార్థనలలో మిమ్మును ఎల్లప్పుడు జ్ఞాపకము చేయుచున్నాను (1:9). మనం కేవలం మనకోసమే కాకుండా, అందరి ఉమ్మడి మేలు కొరకు విజ్ఞాపన చేసినప్పుడే క్రైస్తవ ప్రార్థన సంపూర్ణమవుతుంది; అక్కడ (సహవాస) ప్రార్థన తప్పక ఉండాలి. అపొస్తలుడు తన ప్రార్థనలలో తన శ్రోతలను ఎల్లప్పుడు మరియు ఎడతెరిపి లేకుండా జ్ఞాపకము చేస్తాడు.

మనం చిన్న పనులను కూడా దేవుని ఎదుట ప్రార్థన మరియు విజ్ఞాపనతో ప్రారంభించగలిగితే, అంతకంటే ఎక్కువగా ఆధ్యాత్మిక విషయాలను కూడా ఇదే పద్ధతిలో చేపట్టాలి.

దేవుని చిత్తానుసారంగా, నేను ఇప్పుడు మీ వద్దకు వచ్చుటకు నా ప్రయాణం సఫలమగునట్లు నన్ను విన్నవించుకొనుచున్నాను. ఎందుకనగా, మీరు స్థిరపరచబడు నిమిత్తము, అనగా మీ ఇద్దరి మధ్యనున్న పరస్పర విశ్వాసము వలన మీతోను నేనును ఓదార్చబడు నిమిత్తము, మీకు కొన్ని ఆత్మీయ వరములను అనుగ్రహించుటకై మిమ్మును చూడాలని నేను ఆశపడుచున్నాను.

(1:10-12). అపొస్తలుడు రోమాలోని విశ్వాసులను చూడాలని ఆశించాడు. గొర్రెలకు ఉన్నవాటిని ఆశించక, కేవలం గొర్రెలనే వెదకే ప్రతి నమ్మకమైన కాపరిలోనూ ఇదే ఆశ కనబడుతుంది; మరియు ఈ (ఆశ) కేవలం ప్రేమ వలనే ప్రేరేపించబడుతుంది. (అతను చెప్పినదాన్ని గమనించండి):

"నేను మిమ్మును చూడాలని ఆశపడుచున్నాను/' కేవలం కుతూహలంతో ప్రేరేపించబడిన వారి వలె రోమా పట్టణాన్ని గానీ, మరే ఇతర ప్రజలను గానీ కాదు, కానీ విశ్వసించి క్రైస్తవులైన మిమ్మును మాత్రమే. (పౌలు ఇలా వ్రాశాడు): "మీరు స్థిరపడు నిమిత్తము, నేను మీకు ఒక ఆత్మీయ వరమును అనుగ్రహించవలెను."

శారీరక జిజ్ఞాస ఇతరులను చూడటం ద్వారా తన స్వంత కోరికలను తీర్చుకోవాలని చూస్తుంది; కానీ ఆత్మీయుడు తన వృత్తిలో ఉన్నప్పుడు కూడా ఇతరుల సంతోషాన్ని కోరుకుంటాడు. ఇక్కడ అపోస్తలుడు చాలా బోధిస్తున్నాడు

రోమా 39వ అధ్యాయంపై వ్యాఖ్యానం, ఒక పాస్టర్ తన సంఘ సభ్యులను ఏ ఉద్దేశ్యంతో సందర్శించాలో, లేదా ఒక క్రైస్తవుడు మరొక క్రైస్తవుడిని ఎందుకు సందర్శించాలో తన సొంత ఉదాహరణతో సవివరంగా వివరిస్తున్నాడు. తరచుగా, సహోదరులారా, మీరు అజ్ఞానులుగా ఉండకూడదని నేను కోరుకుంటున్నాను.