ఆరవ అధ్యాయంలోని సారాంశం: మనం తప్పక పాటించవలసిన వాటిని అపోస్తలుడు చూపిస్తున్నాడు

ఆరవ అధ్యాయంలోని విషయం: మనం పాపంలో కొనసాగకూడదని, పరిశుద్ధతలో జీవించాలని అపొస్తలుడు తెలియజేస్తున్నాడు.

క్రీస్తునందు విశ్వాసులు పాపమునకు మృతులై యున్నారు. అనుగ్రహము అధికమగునట్లు మనము పాపములో నిలిచియుండవలెనా? అట్లు జరగకూడదు. పాపమునకు మృతులైన మనము ఇక దానిలో ఎలా జీవించగలము? యేసునందు బాప్తిస్మము పొందిన మనలో అనేకులు... అని మీకు తెలియదా?

క్రీస్తు మరణములోనికి మనము బాప్తిస్మము పొందితిమామా? అందువలన మనము బాప్తిస్మము ద్వారా ఆయన మరణములోనికి ఆయనతోపాటు పాతిపెట్టబడితిమి; తండ్రి మహిమచేత క్రీస్తు మృతులలో నుండి లేపబడినట్లు, మనము కూడా నూతన జీవములో నడువవలెను. మనము ఆయన మరణము యొక్క పోలికలో ఏకమై నాటబడిన యెడల, ఆయన పునరుత్థానము యొక్క పోలికలో కూడ ఉందుము. మన పాత స్వభావము ఆయనతోపాటు సిలువ వేయబడినదని, పాప శరీరము నాశనము చేయబడునని, ఇకమీదట మనము పాపమునకు దాసులుగా ఉండకూడదని తెలుసుకొని. ఎందుకనగా, మృతుడు పాపము నుండి విడిపించబడినవాడు.

ఇప్పుడు మనము క్రీస్తుతోపాటు మరణించిన యెడల, ఆయనతోపాటు జీవిస్తామని నమ్ముతాము. ఎందుకంటే, మృతులలో నుండి లేపబడిన క్రీస్తు ఇక చనిపోడని, మరణానికి ఆయనపై ఇక అధికారం లేదని మనకు తెలుసు. ఆయన చనిపోయినప్పుడు, పాపము నిమిత్తము ఒక్కసారే మరణించాడు; కానీ ఆయన జీవిస్తున్నప్పుడు, దేవుని నిమిత్తము జీవిస్తున్నాడు. అదే విధంగా, మీరు కూడా పాపము విషయమై నిజముగా చనిపోయినవారమని, యేసు ద్వారా దేవుని నిమిత్తము జీవిస్తున్నవారమని భావించుకోండి.

మన ప్రభువైన క్రీస్తు (6:1-11).

కృప అధికమగునట్లు మనము పాపములో నిలిచియుందుమా? (6:1) అపోస్తలుని మాటలను కొందరు తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నారు: "పాపము అధికమైనచోట కృప మరింత అధికమగును" (5:20), ఆయన చెప్పిన దానికి వారు మనస్తాపం చెందారు, మనం ఇదివరకే నేర్చుకున్నట్లుగా in 3:8: "మేలు కలుగునట్లు మనము కీడు చేద్దాం." అపోస్తలుడు ఈ మాటను పాపాన్ని సమర్థించడానికి చెప్పలేదు, కానీ దైవ కృపను మహిమపరచడానికి చెప్పాడు. అందువల్ల సెయింట్ అగస్టిన్ తన ‘ఆఫ్ ది స్పిరిట్ అండ్ ది లెటర్’ అనే పుస్తకంలోని ఏడవ అధ్యాయంలో సరిగ్గా ఇలా అంటాడు: "అపోస్తలుడైన పౌలు శిక్షకు బదులుగా క్షమాపణను, దండనకు బదులుగా కృపను పొందాడు. కాబట్టి అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా, అతను

రోమా పత్రికపై 100వ వ్యాఖ్యానం ప్రకారం, ఆయన కృపను సమర్థించడానికి మరియు దాని కోసం పోరాడటానికి తన స్వరాన్ని పెంచాలి. అంతేకాక, ఆయన బోధను గ్రహించలేని వారు మరియు ఆయన అత్యంత హేతుబద్ధమైన మాటలను తప్పుడు అర్థంలో వక్రీకరించిన వారి తప్పుడు వ్యాఖ్యానాలకు సంబంధించిన లోతైన మరియు అత్యంత కష్టమైన సమస్య గురించి కూడా ఆయన పట్టించుకోలేదు." అయితే, ఈ అధ్యాయంలో అపొస్తలుడు యేసు క్రీస్తు మరణం మరియు పునరుత్థానం యొక్క మర్మాన్ని వివరిస్తాడు.

పాపానికి చనిపోయిన మనము ఇక దానిలో ఎలా జీవించగలం?

(6:2) సెయింట్ అగస్టిన్ ఇలా అంటారు: "మనం పాపానికి మరణించడం దైవిక కృప యొక్క కార్యమే"; మరియు ఈ వాక్యభాగంపై వ్యాఖ్యానిస్తూ ఆయన ఇలా వ్రాస్తారు: "ఈ వాక్యభాగం నుండి అపొస్తలుడు కృప క్రింద ఉంచబడిన వారిని మాత్రమే వర్ణిస్తున్నాడు, అక్కడ, వారి నూతన స్వభావం ప్రకారం, వారు తమ శరీరంలో పాపపు ధర్మశాస్త్రాన్ని ఎంతగానో సేవించినప్పటికీ, అప్పటికే దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని సేవిస్తున్నారు." ఆ తరువాత, ధర్మశాస్త్రం మరియు పాపం యొక్క ఈ రెండు విధాలైన బానిసత్వాన్ని వివరిస్తూ, ఆయన ఇలా కొనసాగిస్తారు: "అతడు, (నూతన స్వభావం ప్రకారం విశ్వాసి), పాపం యొక్క ఆకర్షణలకు లోబడడు; అతని కోరికలు అతన్ని ఎంతగా రెచ్చగొట్టి, ప్రేరేపించినా, అతడు వాటికి లొంగడు." అందువల్ల మనం మన వక్రమైన కోరికలకు లొంగనప్పుడు, మనం కృప క్రింద ఉంటాము, మరియు పాపం ఇకపై మన శరీరంలో పరిపాలించదు. అయితే, పాపం తన శక్తిలో ఉంచుకున్నవాడు, పాపాన్ని ఎంతగా ఎదిరించినప్పటికీ, ఇంకా ధర్మశాస్త్రం క్రిందనే ఉంటాడు కానీ కృప క్రింద ఉండడు.

దీని నుండి అపొస్తలుని మాటల అర్థం ఏమిటో మనకు స్పష్టంగా తెలుస్తుంది.

1. "మేము పాపమునకు చనిపోయాము," 2. "మేము దేవుని కొరకు జీవిస్తున్నాము," మొదలైన ప్రకటనలన్నీ, మనలో పాపం కొనసాగుతున్నప్పటికీ, మన పాపపు కోరికలకు మరియు పాపానికి మనం లొంగిపోమని సూచిస్తాయి. అయినప్పటికీ, మన జీవితాంతం పాపం మనలో ఉంటుంది, మనం Galatians 5:17లో చదివినట్లుగా: "శరీరము ఆత్మకు విరోధముగా కోరుచున్నది, ఆత్మ శరీరమునకు విరోధముగా కోరుచున్నది; ఈ రెండూ ఒకదానికొకటి విరోధమైనవి." అందువల్ల, శరీరం బూడిదగా మార్చబడి, కోరికలు మరియు పాపం లేని ఒక కొత్త (మహిమగల) శరీరం లేపబడే వరకు పాపం మరియు పాపపు కోరికలు మనలో ఉంటాయని అపొస్తలులు మరియు పరిశుద్ధులు అందరూ ఒప్పుకుంటారు. కాబట్టి మనం II Peter 3:13లో ఇలా చదువుతాము: "ఆయన వాగ్దానము చొప్పున, నీతి నివసించు క్రొత్త ఆకాశములను, క్రొత్త భూమిని మనము ఎదురుచూచుచున్నాము." అయితే పాప స్వరూపాన్ని ద్వేషించి, దాన్ని ఎదిరించడం సులువైన పని కాదు, అత్యంత కష్టమైన పని.

మనలో యేసు క్రీస్తునందు బాప్తిస్మము పొందినవారందరు ఆయన మరణము కొరకే బాప్తిస్మము పొందియున్నారని మీకు తెలియదా? (6:3) రెండు విధములైన మరణము కలదు, అదేమనగా, ప్రాకృతికమైన, లేదా తాత్కాలికమైన మరణము, మరియు నిత్య మరణము.

రోమా 101వ అధ్యాయంపై వ్యాఖ్యానం: తాత్కాలిక మరణం అంటే శరీరం మరియు ఆత్మ వేరుపడటం, మరియు అది నిత్య మరణానికి కేవలం ఒక సూచన మాత్రమే. ఈ నిత్య మరణం కూడా రెండు రకాలుగా ఉంటుంది. ఒకటి మంచిది మరియు మహిమగలది; అది పాపానికి మరణం, లేదా మరణానికి మరణం. దీని ద్వారా ఆత్మ రక్షించబడి పాపం నుండి వేరు చేయబడుతుంది, అలాగే శరీరం కూడా క్షయం నుండి విడిపించబడుతుంది. ఈ మరణం ద్వారా మనం కృప మరియు మహిమ చేత జీవించే దేవునికి బంధించబడతాము. లేఖనం మొట్టమొదటగా దృష్టిలో ఉంచుకున్న మరణం ఇదే; ఎందుకంటే ఆదాము ద్వారా సాతాను లోకంలోకి తీసుకువచ్చిన పాపాన్ని మరియు మరణాన్ని క్రీస్తు ద్వారా నాశనం చేయాలని దేవుడు నిర్ణయించాడు. ఈ విధంగా దేవుడు మరణానికి మరణాన్ని కలుగజేస్తాడు, మనం Hosea 13:14లో చదివినట్లుగా: "నేను వారిని మరణం నుండి విమోచిస్తాను: మరణమా, నేను నీకు తెగుళ్లుగా ఉంటాను." రెండవ మరణం కూడా నిత్యమైనదే, కానీ పూర్తిగా వినాశకరమైనది, ఎందుకంటే అది శాపగ్రస్తుల మరణం. ఇక్కడ మనిషి నశిస్తాడు, అయితే పాపం నిత్యం జీవిస్తూ శాశ్వతంగా నిలిచి ఉంటుంది. పాపికి కలిగే అత్యంత ఘోరమైన మరణం అది.

మనం యేసు క్రీస్తులోను, ఆయన మరణంలోను బాప్తిస్మం పొందిన వెంటనే పరిపూర్ణ స్థితిలో ఉండము. ఆయన మరణంలో బాప్తిస్మం పొందిన తరువాత, మనం కేవలం ఈ మరణం యొక్క (ఆశీర్వాదాలను) పొందడానికి మరియు మహిమ అనే మన లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాము. అలాగే, మనం నిత్యజీవంలోను, పరలోక రాజ్యంలోను బాప్తిస్మం పొందినప్పుడు, దాని సంపూర్ణ సంపదను (ఆశీర్వాదాలను) మనం వెంటనే పూర్తిగా సొంతం చేసుకోము. మనం నిత్యజీవాన్ని వెదకడానికి కేవలం మొదటి అడుగులు మాత్రమే వేసి ఉంటాము. బాప్తిస్మం మనలను (ఈ మరణం యొక్క) ఆశీర్వాదాల వద్దకు, మరియు ఆ మరణం ద్వారా నిత్యజీవంలోకి నడిపించడానికి స్థాపించబడింది. అందువల్ల మనం యేసు క్రీస్తులోను, ఆయన మరణంలోను బాప్తిస్మం పొందడం అవసరం.

మనం బాప్తిస్మము ద్వారా ఆయనతోపాటు మరణంలో పాతిపెట్టబడ్డాము (6:4). చనిపోయి, పాతిపెట్టబడిన క్రీస్తు యూదుల కళ్ళకు ఎలా కనబడ్డాడో, అలాగే ఆత్మీయ వ్యక్తి (అనగా, బాప్తిస్మము ద్వారా క్రీస్తుతోపాటు మరణంలో పాతిపెట్టబడినవాడు) తన సొంత కళ్ళకు మరియు ఇతరుల కళ్ళకు కనబడాలి. క్రీస్తు తన మరణం తర్వాత బయట (సమాధిలో) జరిగిన వాటిని ఇక పట్టించుకోనట్లే, ఆత్మీయ వ్యక్తి కూడా, తన ఇంద్రియాలతో సమస్త (భూసంబంధమైన) విషయాలలో ఉన్నప్పటికీ, సమస్త (తాత్కాలిక) విషయాల నుండి పూర్తిగా వేరు చేయబడి, తన హృదయంలో వాటికి మరణించినవాడై ఉండాలి. తన ఆత్మీయ బలమంతటితో ఈ భూసంబంధమైన జీవితానికి చెందినవాటిని తృణీకరించినప్పుడు అతను ఇలా చేస్తాడు; నిజానికి, ఈ జీవితంలో ప్రాముఖ్యత ఉన్న ప్రతిదానినీ అసహ్యించుకుంటూ, సంతోషంగా (విశ్వాసంలో) కొనసాగుతూ, తాను ఒక శవమై ఉన్నాననే దానిలో గర్విస్తాడు, లేదా, అపొస్తలుడు 1 Corinthians 4:13లో చెప్పినట్లుగా: "సమస్తమును శుభ్రపరచుట."

102 రోమా పత్రికపై వ్యాఖ్యానం: మనం ఆయన మరణపు పోలికలో ఏకముగా నాటబడిన యెడల, ఆయన పునరుత్థానపు పోలికలో కూడ ఏకముగా నాటబడుదుము (6:5). ఇక్కడ అపొస్తలుడైన ఆయన, John 12:24లో బోధించబడిన అదే సత్యాన్ని పేర్కొన్నాడు: "గోధుమ గింజ నేలలో పడి చావకుంటే గాని అది ఒంటరిగా ఉంటుంది; అది చనిపోతే బహు ఫలములను ఇస్తుంది." ఆయన తన మరణపు మరియు పునరుత్థానపు పోలిక గురించి మాట్లాడటం ద్వారా, ఇక్కడ ఆయన శారీరక మరణం మరియు పునరుత్థానం గురించి కాకుండా, ఆత్మీయ మరణం మరియు పునరుత్థానం గురించి (ఇది బాప్తిస్మములో మరియు దాని ద్వారా జరుగుతుంది) ఆలోచిస్తున్నాడని చూపిస్తున్నాడు.

మన పాత స్వభావం అతనితోపాటు సిలువ వేయబడింది (6:6). "పాత స్వభావం" గురించి మనం మాట్లాడుతాము, ఎందుకంటే అది (మన స్వభావం) ఆదాము నుండి పుట్టింది.

సరిగ్గా చెప్పాలంటే, ఈ పదం మన స్వభావాన్ని సూచించదు, కానీ దాని భ్రష్టత్వాన్ని సూచిస్తుంది. స్వభావం (దానంతట అదే) మంచిది, కానీ దాని భ్రష్టత్వం చెడ్డది. ఒక వ్యక్తి కేవలం శరీర క్రియలు చేసినంత మాత్రాననే కాదు, అంతకంటే గొప్ప హక్కుతో, (బాహ్యంగా) నీతిగా ప్రవర్తిస్తూ, జ్ఞానాన్ని వెతుకుతూ, అన్ని రకాల ఆత్మీయ వరాలను అభ్యసించుకుంటూ, దేవుణ్ణి ప్రేమించి, ఘనపరుస్తున్నందున కూడా అతన్ని "వృద్ధుడు" అని అంటారు. దీనికి కారణం ఏమిటంటే, అతను (వృద్ధుడు, లేదా భ్రష్టుడైన సహజ మానవుడు), ఈ పనులన్నిటిలో దేవుని వరాలను అనుభవిస్తూ, కేవలం దేవుణ్ణి వాడుకుంటున్నాడు. అటువంటి దుర్వినియోగమనే పాపం నుండి అతను దేవుని కృప ద్వారా మాత్రమే లేపబడగలడు. (ఇక్కడ లూథర్ ఉద్దేశం, క్రీస్తు లేకుండా, అందువల్ల దేవుని పట్ల నిజమైన ప్రేమ లేకుండా ఉండే ధర్మశాస్త్రాన్ని శాశ్వతంగా పాటించడం; దీని గురించి అపొస్తలుడు రోదీయులకు 2:14, 15లో మాట్లాడాడు.)

పాప శరీరము నాశనము చేయబడును గాక (6:6). నూతన (ఆధ్యాత్మిక) జీవితము యొక్క నిరంతర పురోగతి ద్వారా అది జరుగుతుంది. అందువల్ల ఈ నాశనమును ఆధ్యాత్మిక అర్థంలో అర్థం చేసుకోవాలి. అక్షరార్థంగా చెప్పాలంటే, ఎవరి పాత స్వభావం సిలువ వేయబడలేదో, వారు దానిని కోరుకున్నా కోరుకోకపోయినా, వారిలో కూడా ఆ శరీరము నాశనమవుతోంది. అపొస్తలుడు ఈ (ఆధ్యాత్మిక) నాశనమును ఈ విధంగా వివరిస్తూ చెప్పాడు: "ఇక మీదట మనము పాపమునకు దాసులుగా ఉండకూడదు." Colossians 3:5 లో ఆయన దానిని ఈ మాటలతో వివరిస్తాడు:

"భూమి మీద ఉన్న మీ అవయవాలను చంపండి; వ్యభిచారం, అపవిత్రత, మితిమీరిన ప్రేమ మొదలైనవి." శారీరక స్వభావంలో సైతాను బీజం ఉంది మరియు అది పాపాన్ని పుట్టించి, పాపపు ఫలాలను ఫలించడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. ఆత్మీయ స్వభావం (నూతన పురుషుడు)లో దేవుని బీజం ఉంది మరియు అది నీతిని, నీతి ఫలాలను ఫలించడానికి ప్రయత్నిస్తుంది.

మృతులలో నుండి లేపబడిన క్రీస్తు ఇక చనిపోడని తెలుసుకొని (6:9). ఆయన: "ఆయన జీవిస్తాడు" అని చెప్పలేదు, కానీ: ఆయన "ఇక చనిపోడు" అని చెప్పాడు.

రోమా 103పై వ్యాఖ్యానం: ఈ ప్రతికూల సూత్రీకరణ మరింత నొక్కిచెప్పేదిగా మరియు అర్థవంతంగా ఉంది. ఇది క్రీస్తు జీవితం యొక్క నిత్యత్వాన్ని నొక్కి చెబుతుంది.

ఆయన మరణించినందున, పాపము నిమిత్తము ఒక్కసారే మరణించెను; ఆయన జీవించుచున్నందున, దేవుని నిమిత్తము జీవించుచున్నాడు (6:10). క్రీస్తు నిత్యుడు గనుక, మన ఆత్మీయ జీవితము కూడా నిత్యమైనదే; ఎందుకనగా క్రీస్తే మన జీవము మరియు విశ్వాసము ద్వారా ఆయన మన హృదయములలో నిరంతరం నిలిచియుండు కృపాకిరణములను ప్రకాశింపజేస్తాడు. 8వ వచనంలో ఆయన ఈ భావమును ఈ విధంగా వ్యక్తపరుస్తున్నాడు: "మనము క్రీస్తుతో కూడ మరణించిన యెడల, ఆయనతో కూడ జీవింతుమని నమ్ముచున్నాము." మన ఆత్మీయ జీవితం అనుభవానికి సంబంధించిన విషయం కాదు, అది విశ్వాసానికి సంబంధించినది. తాను ఆత్మీయంగా జీవిస్తున్నాడని గాని లేదా నీతిమంతుడని గాని ఎవరూ ఎరుగరు లేదా అనుభవించరు, కానీ వారు దీనిని నమ్మి నిరీక్షిస్తారు.

మనం దేవుని కొరకు జీవిస్తాము, అనగా మన ఆత్మీయ మరియు నూతన జీవితంలో నిత్యత్వం కొరకు జీవిస్తాము.

మీరును పాపము విషయమై మృతులై యున్నవారమనియు, మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు ద్వారా దేవుని విషయమై బ్రతికియున్నవారమనియు తలంచుకొనుడి (6:11). పాపము విషయమై మృతుడైనవాడు ఇక చావని క్రీస్తును తన సొంత ప్రభువుగా కలిగియున్నాడు; కాబట్టి అతడు కూడా ఇక చావడు, నిత్యము క్రీస్తుతో జీవించును. నిత్యుడును ఆత్మీయుడును అయిన దేవుని విషయమై అతడు మాత్రమే జీవించుచున్నాడు; ఎందుకనగా దేవుడు నిత్యమైన ఆత్మై యున్నాడు. కాబట్టి ఆత్మీయుడును నిత్యుడును అయిన ఆయనకు అతడు మాత్రమే అంగీకారయోగ్యుడు.

క్రీస్తు సేవకులుగా విశ్వాసులు పరిశుద్ధతలో జీవించాలి. కాబట్టి పాపము మీ మర్త్య శరీరమునందు ఏలుబడి చేయనివ్వకండి, దాని దురాశలకు మీరు లోబడకూడదు. మీ అవయవములను పాపమునకు దుర్నీతి సాధనములుగా అప్పగించకండి; మృతులలో నుండి సజీవులైనవారివలె మిమ్మును మీరు దేవునికి అప్పగించుడి, మరియు మీ అవయవములను ఆయనకు నీతి సాధనములుగా అప్పగించుడి.

దేవుడు. పాపము మీ మీద అధికారము చేయదు; ఎందుకనగా మీరు ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడియుండక కృపకు లోబడియున్నారు. అయినను మనము ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడియుండక కృపకు లోబడియున్నాము గనుక పాపము చేయుదుమా? అట్లు జరగకూడదు. మీరు ఎవరికి దాసులుగా మిమ్మల్ని మీరు అప్పగించుకుంటారో, మీరు ఎవరికి లోబడతారో వారికే దాసులవుతారని మీకు తెలియదా? అది మరణకరమైన పాపమునకు లోబడటమా లేక నీతికి లోబడటమా? అయినను మీరు పాపమునకు దాసులుగా ఉండి, మీకు అనుగ్రహింపబడిన బోధకు హృదయపూర్వకంగా లోబడినందుకు దేవునికి స్తోత్రము. అందువలన పాపము నుండి విడిపించబడి, మీరు నీతికి దాసులయ్యారు. మీ శరీర బలహీనతనుబట్టి మీరు మనుష్యుల రీతిగా లోబడుడి; ఎందుకనగా మీరు మీ అవయవములను అపవిత్రతకును పాపమునకును దాసులుగా అప్పగించినట్లు, ఇప్పుడు మీ అవయవములను పరిశుద్ధతకు నీతికి దాసులుగా అప్పగించుడి. ఎందుకనగా మీరు పాపమునకు దాసులుగా ఉన్నప్పుడు నీతి నుండి విడిపించబడిరి. ఇప్పుడు మీరు సిగ్గుపడుచున్న ఆ కార్యముల వలన అప్పుడు మీకు కలిగిన ఫలమేమి? ఆ కార్యముల అంతము మరణము. అయితే ఇప్పుడు పాపము నుండి విడుదల పొంది, దేవునికి దాసులుగా మారిన మీరు, పరిశుద్ధతకు ఫలమును పొందుచున్నారు; దాని అంతము నిత్యజీవము. పాపమునకు జీతము మరణము; అయితే యేసు ద్వారా దేవుడు అనుగ్రహించు బహుమానము నిత్యజీవము.

మన ప్రభువైన క్రీస్తు (6:12-23).

104 రోమా పత్రికపై వ్యాఖ్యానం: మీ మర్త్య శరీరంలో పాపం ఏలుకొననీయకండి (6:12). క్రీస్తు సంఘమైన మన మర్మమైన శరీరానికి భిన్నంగా, ఈ (మర్త్య శరీరం) అనే పదాన్ని అపొస్తలుడు నొక్కి చెబుతున్నాడు. శిరస్సు కూడా అమరమైనట్లే, ఇది కూడా ఒక అమరమైన శరీరం.

పాపం మీపై ఆధిపత్యం చెలాయించదు (6:14). దీని అర్థం కేవలం ప్రాపంచిక వస్తువులు మరియు తాత్కాలిక ఆస్తుల పట్ల ఆశ మాత్రమే కాదు, తాత్కాలిక బాధ మరియు ప్రతికూలత పట్ల విముఖత కూడా. ఎవరికైతే ఉందో

క్రీస్తు విశ్వాసం ద్వారా, ఈ లోకసంబంధమైన విషయాలు తనను ఎంతగా ఆకర్షించినా వాటిని కోరుకోడు. ఆయన ఈ భూలోక జీవితాన్ని కూడా పాపభరితంగా కోరుకోడు. ఆయన ఏ శ్రమకు, మరణానికి కూడా భయపడడు, అది ఆయనకు ఎంత భయాన్ని కలిగించినా సరే. ఆయన స్థిరమైన బండ మీద నిలబడి ఉంటాడు, మరియు ఆహ్లాదకరమైన వాటిని వెదకడు, ప్రతికూలమైన వాటి నుండి పారిపోడు. దీని అర్థం, భయాన్ని ఎదుర్కొన్నప్పుడు పిరికివాడవ్వాలనే, తన కోరికలకు లొంగిపోవాలనే, మరియు హృదయాన్ని మత్తెక్కించే ఆకర్షణలచే మోసపోవాలనే శోధనలకు ఆయన ప్రభావితం కాడని కాదు.

అతను సుఖదుఃఖాలు రెండింటికీ లోనయ్యే స్వభావం కలవాడు. కానీ, అత్యంత తీవ్రమైన ప్రయత్నం మరియు వేదనతో ఎదిరించి విజయం సాధించగలిగినప్పటికీ, అతను చివరికి వాంఛలకు మరియు ఆకర్షణలకు లొంగిపోవడానికి నిరాకరిస్తాడు, I Peter 4:18లో మనం చదివినట్లుగా: "నీతిమంతులు అరుదుగా

రక్షించబడ్డాడు." ప్రభువు అనుమతితో, అగ్నిలో బంగారం పరీక్షించబడినట్లుగా, అతను తన సహనానికి పరాకాష్టగా శోధించబడవచ్చు మరియు ప్రలోభపెట్టబడవచ్చు.

క్రీస్తు కంటే మరణానికి ఎక్కువగా భయపడి, క్రీస్తు కంటే జీవాన్ని ఎక్కువగా ప్రేమించేవాడు, విశ్వాసం ద్వారా ఇంకా క్రీస్తును పొందలేదు. పాపం ఇంకా అతనిపై ఆధిపత్యం కలిగి ఉంది మరియు అతను ధర్మశాస్త్రం క్రింద ఉన్నాడు, యోహాను సువార్తలో క్రీస్తు దీనిని వివరిస్తాడు.

12:25: "తన ప్రాణమును ప్రేమించువాడు దానిని పోగొట్టుకొనును"; Matthew 10:37 లో:

"నన్ను కంటే తండ్రిని, తల్లిని ఎక్కువగా ప్రేమించేవాడు నాకు యోగ్యుడు కాడు"; మరియు Matthew 10:38: "తన సిలువను ఎత్తుకొని నన్ను వెంబడించనివాడు నాకు యోగ్యుడు కాడు." పాపాన్ని జయించడం సులభం కాదు, మరియు ప్రభువు మనతో లేకపోతే, "దేవుడు నమ్మదగినవాడు, మీరు భరించగలిగిన దానికంటే ఎక్కువగా మిమ్మల్ని శోధించనివ్వడు" (1 కొరింథీ. 10:13), ఆ వరద మనల్ని మింగివేస్తుంది. ఆయన దుష్టులను శోధించబడటానికి మరియు పడిపోవడానికి అనుమతించినప్పటికీ, విశ్వాసంలో నిలబడి ఆయనను పిలిచే వారందరి పట్ల ఆయన నమ్మకమైనవాడు.

పాపం మనలను శోధించి, మనపై అధికారం చెలాయించడంలో విఫలమైతే, అది పరిశుద్ధులకు (విశ్వాసులకు) సేవ చేయవలసి వస్తుంది, ఎందుకంటే "దేవుని ప్రేమించువారికి సమస్తమును మేలుకొరకే జరుగును" (Rom. 8:28). ఈ విధంగా, అపవిత్రత అనే శోధన దాని దాడి ద్వారా (విశ్వాసి యొక్క) ఆత్మను మరింత పవిత్రంగా చేస్తుంది. గర్వం దానిని మరింత వినయంగా చేస్తుంది. సోమరితనం దానిని మరింత దురాశపరుడిగా చేస్తుంది. దురాశ దానిని మరింత ఉదారంగా చేస్తుంది. కోపం దానిని మరింత సౌమ్యంగా చేస్తుంది. తిండిపోతుతనం దానిని మరింత విధేయంగా చేస్తుంది.

ఈ విధంగా శోధన ఒక గొప్ప ఆశీర్వాదంగా మారుతుంది. మనం పాపానికి లొంగిపోతే అది మన మర్త్య శరీరంలో నిజంగానే పరిపాలిస్తుంది; కానీ మనం దానిని ఎదిరించి, దానిని మన సేవకురాలిగా చేసుకోవాలి (ఇప్పుడే చూపినట్లుగా మేలు కొరకు).

మీరు ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడియుండక, కృపకు లోబడియున్నారు (6:14). విశ్వాసులు ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడియుండక, కృపకు లోబడియున్నారు; ఎందుకనగా, క్రీస్తునందున్న విశ్వాసము ద్వారా వారు దానిని నెరవేర్చియున్నారు. ఆయన నెరవేర్చిన ధర్మశాస్త్రమును మరియు నీతిని నెరవేర్చుటయే మనది. ఇది దేవుని కృప ద్వారా మనకు ఉచితముగా అనుగ్రహించబడినది, ఎందుకంటే

ఆయన మనపై కరుణ చూపిస్తాడు. క్రీస్తు ఇలా అంటాడు: "పాపం చేసేవాడు పాపానికి దాసుడు." కాబట్టి పాపం అతనికి యజమాని.

అయితే, ధర్మశాస్త్రం క్రింద ఉన్నవారు తప్పనిసరిగా పాపం క్రింద కూడా ఉంటారు, ఎందుకంటే దైవిక కృపకు వెలుపల ఉన్నవాడు, కనీసం తన హృదయంలోనైనా, ధర్మశాస్త్రాన్ని నెరవేర్చలేడు. ఇక్కడ అపొస్తలుడు ఈ అభ్యంతరాన్ని ఎదుర్కొంటాడు: పాపం మరియు వాంఛల దాడిని ఎవరైనా ఎలా ఎదిరించగలరు? దీనికి ఆయన ఇలా జవాబిస్తాడు: మీరు దానికి లొంగిపోనంత వరకు, పాపం మిమ్మల్ని ఎంత తీవ్రంగా శోధించి, దాడి చేసినా, అది మీపై ఆధిపత్యం చెలాయించదు లేదా మిమ్మల్ని జయించదు. కానీ క్రీస్తుపై విశ్వాసం లేనివాడు, మనుషుల ముందు మంచి చేసినప్పుడు కూడా, ఎల్లప్పుడూ పాపం చేత ఆధిపత్యం చెలాయించబడతాడు.

ధర్మశాస్త్రం మరియు పాపం యొక్క ఈ నిరంకుశ ఆధిపత్యం నుండి క్రీస్తు ద్వారా తప్ప మరెవరూ విడిపించబడలేరని అపొస్తలుడు 1 కొరింథీయులకు వ్రాసిన పత్రికలో పేర్కొన్నాడు.

15:57: "అయితే మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు ద్వారా మనకు విజయాన్ని అనుగ్రహించే దేవునికి స్తోత్రం కలుగుగాక/" ఈ విధంగానే 1 యోహాను సువార్తలో యోహాను గారు కూడా చెబుతున్నారు.

5:4: "లోకాన్ని జయించే విజయం ఇదే, అదే మన విశ్వాసం."

మీకు అప్పగించబడిన ఆ బోధ స్వరూపమునకు మీరు హృదయపూర్వకముగా లోబడితిరి (6:17). అపొస్తలుడు చెప్పదలచుకున్నది: ఆ స్వరూపము నుండి

తప్పుడు బోధన (క్రియల ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం) నుండి మీరు సువార్త స్వరూపంలోకి (విశ్వాసం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం) నడిపించబడ్డారు. శరీర జ్ఞానం (క్రియల ద్వారా నీతిని పొందుటను గూర్చి చెప్పే అహంకారపూరితమైన తర్కం) దేవుని వాక్యానికి (సువార్తకు) విరోధమైనది. కానీ దేవుని వాక్యం మార్పులేనిది మరియు అజేయమైనది. అందువల్ల శరీర జ్ఞానం — (వక్రీకరించబడిన తర్కం) — మార్చబడి, దాని రూపాన్ని విడిచిపెట్టి, మనిషి వాక్య రూపాన్ని అంగీకరించడం అవసరం. విశ్వాసం ద్వారా అది (తర్కం) బంధించబడి జయించబడినప్పుడు, మరియు విశ్వాసి వాక్యము సత్యమని, తర్కము అబద్ధమని ఒప్పుకున్నప్పుడు ఇది జరుగుతుంది. విశ్వాసిని, లేదా పరిశుద్ధుడిని గుర్తించే ప్రత్యేకమైన గుర్తు ఇదే.

106 రోమా పత్రికపై వ్యాఖ్యానం: మీ శరీర బలహీనతను బట్టి నేను మనుష్యుల రీతిగా మాట్లాడుతున్నాను (6:19). (అపొస్తలుడు చెప్పదలచుకున్నది)\ మునుపటి వచనాలలో

పాపం మీపై ఆధిపత్యం చెలాయించకూడదని నేను చాలా కఠినంగా చెప్పాను.

అయినప్పటికీ, శరీరాధిక్యతతో మీరు చేసే పోరాటంలో ఇంకా బలహీనంగా ఉన్నారు గనుక, ఏ విధమైన ఆందోళన లేదా అభద్రతతో పాపంలో జీవించకుండా జాగ్రత్తపడండి.

మీలో గొప్ప సద్గుణాలు లేకపోయినా, కనీసం విశ్వాసులందరి నుండి ఆశించే ఆ ప్రమాణాన్ని అందుకోవడానికి ప్రయత్నించండి. ఈ వాక్యభాగంలో అపొస్తలుడు, 1 కొరింథీయులలో తాను మరింత విస్తృతంగా చర్చించిన విషయాన్నే సంగ్రహంగా తెలియజేస్తున్నాడు.

7: అయితే, అనగా: మీ విశ్వాసానికి, నీతికి నాశనం కలిగించేలా పాపం మీలో పరిపాలించకుండా ఉండేందుకు, సద్గుణంగా జీవించండి.

మీరు మీ అవయవములను అపవిత్రతకును పాపమునకును దాసులుగా అప్పగించియున్నారు (6:19). మన అవయవములను పాపపు కోరికలకు అప్పగించకూడదు, అలా చేస్తే అవి పాపానికి లోబడి దుర్నీతికి సాధనాలుగా మారతాయి. ఈ విధంగా విశ్వాసులు అవిశ్వాసులుగా మారతారు, ఎందుకంటే వారు దుర్నీతి కార్యాలు చేస్తారు. మన అవయవములు నిరంతర విశ్వాస జీవితంలో నీతికి సాధనాలుగా మారాలంటే, మనం దేవునికి లోబడాలి.

పరిశుద్ధత కలుగుటకు మీ అవయవములను నీతికి దాసులుగా అప్పగించుడి (6:19). ఇక్కడ పరిశుద్ధత గురించి మాట్లాడుతున్నప్పుడు అపొస్తలుడు శరీర పవిత్రతను, ప్రత్యేకంగా విశ్వాసాత్మ నుండి వచ్చే ఆ స్వచ్ఛతను దృష్టిలో ఉంచుకున్నాడు; ఆ ఆత్మ మనలను అంతర్గతంగా మరియు బాహ్యంగా పరిశుద్ధపరుస్తుంది.

లేకపోతే అది అన్యమత పవిత్రత అవుతుంది కానీ పవిత్రమైన పవిత్రత లేదా (నిజమైన) పరిశుద్ధత కాదు, ఎందుకంటే ఆత్మ అపవిత్రంగానే మిగిలిపోతుంది. మొదట ఆత్మ విశ్వాసం ద్వారా పవిత్రం కావాలి, అప్పుడు పరిశుద్ధపరచబడిన మనస్సు దేవుని కొరకు శరీరాన్ని కూడా పవిత్రపరుస్తుంది. దీని గురించి మన ప్రభువు మత్తయి సువార్తలో మాట్లాడారు.

23:26: "ఓ గ్రుడ్డి పరిసయ్యుడా, మొదట గిన్నెలోపల మరియు పళ్ళెంలో ఉన్నవాటిని శుభ్రపరచు, అప్పుడు వాటి వెలుపల కూడా శుభ్రంగా ఉంటుంది."

ఇప్పుడు మీరు సిగ్గుపడుతున్న ఆ విషయాల వలన అప్పుడు మీకు కలిగిన ఫలం ఏమిటి? (6:21). కామం ప్రజ్వలించే అగ్నిలా మండుతున్నంత కాలం, అది మంచిదిగా కనిపిస్తూ, తృప్తి మరియు ఆనందం అనే మంచి ఫలాలను ఇస్తున్నట్లుగా ఉంటుంది. కానీ పాపం ముగిసినప్పుడు, తాను చేసిన దానిని గూర్చి స్పృహ కలిగి పశ్చాత్తాపపడేవానికి, అది అత్యంత అసహ్యకరమైనదిగా మరియు సిగ్గుతో ముఖం ఎర్రబడేలా చేసే అవమానకరమైనదిగా కనబడుతుంది.