ఆ పని కోసం అతని సన్నాహాలు.

పునాదులైనవి ఏవంటే, మరియు ఆ ప్రాథమిక కార్యాల పర్యవసానాలు ఏవంటే. నేను పునాదులు అని పిలిచేవి, ఆయన మంచితనానికి సంబంధించిన మిగతా అన్ని ఆవిష్కరణలు ఆధారపడి ఉండేవి, మరియు అవి రెండు. 1. మన కోసం ఆయన మరణించడం. 2. దేవుని కుడిచేతి వైపున మన కోసం ఆయన తన మరణాన్ని సద్వినియోగం చేసుకోవడం.

క్రీస్తు ప్రేమ అంటే ఏమిటి

మూడవదిగా, ఇది నన్ను మూడవ ప్రత్యేక విషయానికి నడిపిస్తుంది, అదేమిటంటే, క్రీస్తు ప్రేమ అంటే ఏమిటో మీకు చూపించడం; అనగా, దానిని కనుగొనడంలో. మరియు క్రీస్తు ప్రేమను తెలుసుకోవడంలో.

నేను చెప్పినట్లుగా, క్రీస్తు ప్రేమ మనకు ఈ విధంగా తెలియజేయబడింది: మొదటిది, ఆయన మనకోసం మరణించడం ద్వారా. రెండవది, మనకోసం మరణించడాన్ని ఆయన మెరుగుపరచడం ద్వారా.

1. మనకోసం ఆయన మరణించడం, (1.) స్వతహాగా అద్భుతంగా కనిపిస్తుంది. (2.) ఆ పని కోసం ఆయన చేసిన సన్నాహాలలో.

(1.) అది స్వతహాగా అద్భుతంగా కనిపిస్తుంది, మరియు అది ఆ మరణం యొక్క స్వభావానికి సంబంధించి, అలాగే, అతను ఎవరి కోసం అలా మరణించాడో ఆ వ్యక్తులకు సంబంధించి కూడా.

క్రీస్తు ప్రేమ ఆయన పొందిన మరణం ద్వారా అద్భుతంగా కనబడుతుంది: ఆయన మరణించడంలో, ఆయన అటువంటి మరణం పొందడంలో. మనకోసం మరణించేలా క్రీస్తును ప్రేరేపించినది ఆయనలోని ఒక విచిత్రమైన ప్రేమ: విచిత్రమైనది, ఎందుకంటే అది లోక ఆచారానికి అనుగుణంగా లేదు. మనుషులు ఇతరుల కోసం తమ ప్రాణాలను అర్పించడానికి, చల్లని రక్తంతో, ఉద్దేశపూర్వకంగా రంగస్థలం మీదికి లేదా నిచ్చెన మీదికి రారు; కానీ యేసు క్రీస్తు అలా చేశారు, అది కూడా ఎవరికోసం అంటే, వారి అర్హతను సరిగ్గా పరిశీలిస్తే, ఆయన చేసిన ఈ కార్యం మరింత అద్భుతంగా అనిపిస్తుంది. ఆయన తన శత్రువుల కోసం (రోమా 5), మరియు తనను సహించలేని వారి కోసం తన ప్రాణాన్ని అర్పించారు; అవును, తనను సిలువ వద్దకు తీసుకువచ్చిన వారి కోసం కూడా: అది యాదృచ్ఛికంగానో, లేదా అలా జరిగిందనో కాదు, కానీ తెలిసి, ఉద్దేశపూర్వకంగా, (Zech 12:10), తాను ఎవరికోసమైతే మరణిస్తున్నాడో ఆయనకు తెలుసు, అయినప్పటికీ వారికోసం తన ప్రాణాన్ని అర్పించేలా ఆయన ప్రేమ ఆయనను నడిపించింది. నేను ఇంకో విషయం కూడా చెబుతాను, ఆయన ఎవరి కోసం తన ప్రాణాన్ని అర్పించాడో, వారే అన్ని రకాల ఉపాయాలతో ఆయనను రెచ్చగొట్టి, ఆయన తన తండ్రియైన దేవునికి ప్రార్థన చేసేలా చేయడానికి తమ శాయశక్తులా ప్రయత్నించారు, ఆ ప్రార్థనలో ఆయన జ్వాలలచేత వారిని సంహరించాలని కోరారు.

దేవదూతల ఖడ్గమైన ఆయన, రెచ్చగొట్టబడకుండా వారి కోసం తన ప్రాణాన్ని అర్పించాడు. నేను ఇక్కడితో ఆపకూడదు: యేసుక్రీస్తు తన భూలోక జీవితమంతటిలో, వారి కోసం తన ప్రాణాన్ని అర్పించబోతున్నప్పుడు కంటే ఎక్కువ సంతోషంగా ఉన్నట్లు మనం ఎప్పుడూ చదవలేదు, అప్పుడు ఆయన దేవునికి కృతజ్ఞతలు తెలిపాడు, పాడాడు.

కానీ ఇది మాత్రమే కాదు. ఆయన కేవలం మరణించడమే కాదు, నిజానికి వర్ణనాతీతమైన మరణం పొందాడు. పాపిగా పరిగణించబడటానికి ఆయన సంతోషించాడు: అవును, పాపి యొక్క పాపంగా పరిగణించబడటానికి కూడా. ఆయన వంటి అంతటి పరిశుద్ధుడైన గొర్రెపిల్లకు ఇది అసహ్యంగా అనిపించక మానదు, అయినప్పటికీ మనుష్యుల పట్ల ఆయనకున్న ప్రేమ కొరకు అలా ఉండటానికి ఇష్టపడ్డాడు.

ఈ విధంగా ఉన్నందున, ఆయన బాధలు ఊహకు అందనివిగా ఉండాలి; ఎందుకంటే, పాపానికి మరియు పాపులకు న్యాయబద్ధంగా రావలసిన ప్రతిఫలాన్ని ఆయన అనుభవించవలసి వచ్చింది; మరియు అది ఏమిటో ఆయనకు మరియు శాపగ్రస్తులైన ఆత్మలకు తప్ప మరెవరికీ అంత బాగా తెలియదు; ఎందుకంటే పాపానికి, మరియు పాపులు తమ పాపానికి పొందే తగిన ప్రతిఫలం, బాధలను కలిగించే మరణమే, అలా మరణించే వ్యక్తికి తగిన బాధలను కలిగిస్తుంది: కానీ క్రీస్తు అలా మరణించాడు, తత్ఫలితంగా ఆ బాధలు ఆయన శరీరంలోనే కాక ఆత్మలో కూడా ఆయనను పట్టి పీడించాయి. ఆయన కన్నీళ్లు, ఆయన కేకలు, ఆయన రక్తపు చెమట, ఆయన తండ్రి ముఖం కప్పబడటం; అవును, ఆయన అత్యంత క్లిష్ట పరిస్థితిలో ఉన్నప్పుడు దేవుడు ఆయనను విడిచిపెట్టడం, ఆయన పొందిన మరణ స్వభావాన్ని స్పష్టంగా ప్రకటిస్తుంది. యేసు క్రీస్తు మరణం వాస్తవానికి అంత భయంకరమైనదని ప్రపంచం నమ్మకూడదని కోరుకునే వారిని చూసి నాకైతే ఆశ్చర్యం కలుగుతుంది.

శాపగ్రస్తుల ఆత్మలు ఉండే నరకం అనే స్థలం గురించి మాట్లాడటానికి నేను ఇక్కడ నిలబడను; మనం క్రీస్తు యొక్క బాధల స్వభావం గురించి మాట్లాడుకుంటున్నాము. మరియు నేను చెప్పేదేమిటంటే, పాపానికి న్యాయంగా విధించవలసిన శిక్షను అనుభవించవలసిన స్థితిలోనే క్రీస్తును ఉంచినప్పుడు, కొందరు చేస్తున్నట్లుగా, ఆయన ప్రేమ యొక్క గొప్పతనాన్ని తక్కువ చేయకుండా, ఆయన బాధల గొప్పతనాన్ని మనం ఎలా తగ్గించగలమో నాకు తెలియదు; మరియు దానికి వారు ఎలా సమాధానమిస్తారో కూడా నాకు తెలియదు. దీనికి విరుద్ధంగా, క్రీస్తు శరీరం సమాధిలో ఉన్నంత కాలం ఆయన ఆత్మ బాధపడిందని, మరియు క్రీస్తు పునరుత్థానంలో దేవుడు మరణ వేదనల నుండి విడిపించడాన్ని అంతగా ప్రస్తావించకూడదని నేను చెబితే ఏమవుతుంది?

అతని శరీరానికి, అతని ఆత్మకు, అసలు అతని శరీరానికి అయితేనే కదా. ఎందుకంటే అతని ఆత్మ శరీరం నుండి వేరుగా ఉన్నప్పుడు, అతని శరీరం ఎలాంటి మరణ వేదనను అనుభవించగలదు? (Acts 2:24) అయినప్పటికీ, దేవుడు మరణ వేదనల నుండి విడిపించడం అనేది, ఆయన మృతులలో నుండి లేవడానికి కేవలం ఒక తక్షణ పూర్వగామిగా కనిపిస్తుంది. మరియు పేతురు కూడా ఈ భావాన్నే అనుసరిస్తున్నట్లు కనిపిస్తుంది, ఇలా చెబుతూ, "దావీదు ఆయనను గూర్చి చెప్పుచున్నాడు; నేను ప్రభువును ఎల్లప్పుడు నా యెదుట చూచితిని; ఆయన నా కుడిచేతి వైపున ఉన్నాడు గనుక నేను కదలకుండా ఉందును. అందువలన నా హృదయము సంతోషించెను, నా నాలుక ఆనందించెను; అంతేకాక, నా శరీరము కూడా నిరీక్షణతో విశ్రమించును, ఎందుకంటే నీవు నా ఆత్మను పాతాళములో విడిచిపెట్టవు, నీ పరిశుద్ధుని క్షయము చూడనివ్వవు" (Acts 2:25–27). పేతురు చెప్పినదేమనగా, ఈ మాటలు దావీదు చెప్పినవి కావు గాని అతడు ప్రవక్తయై, శరీర సంబంధంగా తన గర్భఫలములో నుండి క్రీస్తును తన సింహాసనము మీద కూర్చుండుటకు లేపుతానని దేవుడు ప్రమాణము చేసియున్నాడని ఎరిగి చెప్పెను (వచనం 29, 30): అతడు దీనిని ముందుగా చూచి, క్రీస్తు పునరుత్థానమును గూర్చి పలికెను; ఆయన ఆత్మ పాతాళములో విడువబడలేదనియు, ఆయన శరీరము క్షయము చూడలేదనియు చెప్పెను (వచనం 31). "నీవు నా ఆత్మను పాతాళములో విడువవు"; ఆయన ఆత్మ పాతాళములో విడువబడలేదు. క్రీస్తు ఆత్మ శ్రమపడకపోతే, అనగా శరీరము నుండి వేరు చేయబడినప్పుడు శ్రమపడకపోతే, ఈ మాటల వలన ప్రయోజనమేమిటి? ఎందుకంటే అపొస్తలుడైన పేతురు ఆ సమయం గురించే చర్చిస్తున్నట్లు కనిపిస్తుంది. అంతేకాక, ఆ ఆత్మ అక్కడ విడువబడలేదని, అది ఎన్నడూ అక్కడ లేదని చెప్పడం అనుచితం కాకపోతే, నాకు అర్థం కావడం లేదు. నీవు విడువవు, ఆయన ఆత్మ అక్కడ విడువబడలేదు; కాబట్టి, అది అక్కడ ఉండెను అనడమే సహజమైన ముగింపుగా అనిపిస్తుంది. నరకం అంటే సమాధి అని ఎవరైనా అభ్యంతరం చెబితే, క్రీస్తు శరీరం అందులో మరణించి ఉండగా, ఆయన ఆత్మ అక్కడ పడి ఉందని అనుకోవడం అవివేకం. కానీ, క్రీస్తు ఆత్మ మరియు శరీరం ఉన్న స్థలాల మధ్య అపొస్తలుడు స్పష్టంగా భేదాన్ని చూపిస్తున్నట్లు కనిపిస్తుంది; ఆయన శరీరం సమాధిలో ఉందని, మరియు ఆయన ఆత్మ తాత్కాలికంగా నరకంలో ఉందని ఆయన లెక్కించాడు. సిలువపై ఉన్న దొంగతో ఆయన చెప్పిన మాటల గురించి (Luke 23:43) ఎవరైనా అభ్యంతరం చెబితే, క్రీస్తు ఆ మాటలను తన దైవత్వానికి సంబంధించి చెప్పి ఉండవచ్చని నేను సమాధానం చెప్పగలను, అలా అయితే, సూచించబడిన దానికి అది ఎటువంటి అభ్యంతరం కాదు. మరియు ఆయన భూమి మీద ఉన్నప్పుడు, "పరలోకంలో ఉన్న మనుష్యకుమారుడు" (John 3:13) అని చెప్పినప్పుడు, అంటే తనను తాను ఉద్దేశించి, దానిని కూడా అలాగే ఎందుకు అర్థం చేసుకోకూడదు? ఎందుకంటే దేవుని కుమారుని వ్యక్తిత్వం, ఆయనను మనుష్యకుమారుడు అని గానీ లేదా మరే ఇతర పదం తగినదైనా పిలవండి, అది యేసు క్రీస్తు యొక్క మానవ స్వభావంలో కాక, దైవిక స్వభావంలో నివసిస్తుంది. అయితే, నరకం అనే పదాన్ని కొన్నిసార్లు స్థలంగా (Acts 1:25), కొన్నిసార్లు సమాధిగా, కొన్నిసార్లు స్థితిగా (Psa 116:3) తీసుకుంటారు కాబట్టి,

మరియు కొన్నిసార్లు నరకానికి పంపబడిన వారు హింసించబడే స్థలానికి ఒక రూపకంగా మాత్రమే; నరకానికి పంపబడిన ఆత్మలు ఉండే చెరసాల అయిన ఆ స్థలాన్ని నేను క్రీస్తుకు ఖచ్చితంగా ఆపాదించను, కానీ నేను ఇంతకు ముందు చెప్పినట్లుగా, ఆయన పాపుల స్థానంలో, పాపుల పాపాలలో ఉంచబడ్డాడని, మరియు నీతి ప్రకారం పాపానికి తగిన ప్రతిఫలాన్ని శరీరంలోనూ, ఆత్మలోనూ పొందాడని చెబుతాను: ఇది యెషయా 53వ అధ్యాయం (10, 11 వచనాలు) నుండి స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. ఆయన యొక్క ఈ ఆత్మ, దహనబలుల లోపలి అవయవాలు మరియు క్రొవ్వు దేనికి రూపంగా లేదా నీడగా ఉందో, అదే అని నేను భావిస్తున్నాను. "మరియు బలిపీఠం మీద క్రొవ్వును మరియు లోపలి అవయవాలను కాల్చివేశారు, అయితే శరీరం శిబిరం వెలుపల పాపం కారణంగా కాల్చివేయబడింది" (Exo 29:13, 14, Lev 8:14–17).

ఇప్పుడు ఇంత చెప్పిన తరువాత, క్రీస్తు యొక్క మహిమను మరియు పరిశుద్ధతను నేను ఏ విషయంలో కించపరిచాను? అవును, ఆయన పడిన గొప్ప దుఃఖాల గురించి, పాపం యొక్క అసహ్యత గురించి, నీతి యొక్క స్వభావం గురించి, మరియు క్రీస్తు ప్రేమ గురించి కొంత వివరించడానికి నేను ప్రయత్నించాను. మరియు నిశ్చయంగా, మన నిమిత్తం దేవుని కుమారుని శ్రమలు ఎంతగా అధికమయ్యాయో, అంతగా క్రీస్తు యొక్క ఈ అగమ్యమైన ప్రేమ వ్యక్తమైంది. ప్రజల ఎదుట మన ప్రభువు యొక్క ఈ అనంతమైన శ్రమలను తగ్గించి, వాటిని క్లుప్తం చేయాలనుకునే వారు, తమకు అందుబాటులో ఉన్న వాక్చాతుర్యాన్ని ఉపయోగించినప్పటికీ, ఆయన ప్రేమను వారు చూపించాల్సినంత గొప్పగా చూపించలేరు. ఎందుకంటే, దేవుని కుమారుని వంటి పరిశుద్ధుడు అక్కడ ఉన్నాడని చెప్పడం తగదని భావిస్తూ, నరకం యొక్క అసహ్యకరమైన పేర్లను మరియు స్థలాన్ని వారు వ్యతిరేకిస్తున్నారు. నేను సమాధానమిస్తున్నాను, నేను దానిని నొక్కి చెప్పనప్పటికీ, నన్ను అడగనివ్వండి, నరకమా లేక పాపమా, ఏది ఎక్కువ అసహ్యకరమైనది? లేదా ఒకవేళ క్రీస్తు యేసు అక్కడ ఉండి ఉంటే, ఆ స్థలం యొక్క చెడుతనం వలన ఆయన కూడా కళంకితుడయ్యేవాడని అలాంటి వారు భావిస్తున్నారా? లేదా, దేవుడు పాతాళంలో ఉన్నాడని లేఖనం చెప్పినప్పుడు, అది ఆయనను అవమానపరచుట అవుతుందా? (Psa 139:8) లేదా ఒక మనిషి అంత ధైర్యం చేసి అలా చెబితే, అలా చెప్పడం ద్వారా అతను క్రీస్తును శాశ్వతంగా ఆ స్థలానికే పరిమితం చేస్తున్నాడా? మరియు అలా ఆలోచించడం ద్వారా అతను అపొస్తలుల విశ్వాస ప్రమాణం అని పిలువబడే దానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించాడా?

(2.) ఈ విధంగా క్రీస్తు మరణం మరియు బాధల గురించి మాట్లాడిన తరువాత, మన కోసం ఆయన బాధపడటానికి చేసిన సన్నాహాల గురించి నేను తరువాత మాట్లాడతాను; అలా చేయడం ద్వారా, ఆయన ప్రేమ యొక్క గొప్పతనాన్ని మీకు ఇంకాస్త చూపిస్తాను.

నేను మీకు చెప్పినట్లుగా, క్రీస్తు తన శ్రమలకు ముందే, నిత్య దేవుని కుమారుడైన ఒక ఉన్నత వంశస్థుడు. ఆయన తండ్రికి ఆయన తప్ప ఇంక అలాంటి కుమారులు లేరు; అందువల్ల ఆయన సమస్తమునకు న్యాయముగా వారసుడయ్యాడు, మరియు సర్వలోకాలపై ఆధిపత్యం వహించడానికి అర్హుడయ్యాడు. ఎందుకంటే, "ఆయన కొరకే సమస్తము సృష్టించబడెను". అందువలన సకల సృష్టి ఆయనకు లోబడియున్నది; అవును, దేవుని దూతలు ఆయనను ఆరాధిస్తారు. కాబట్టి, ఆయన మన కొరకు దేవదూతల కన్నా తక్కువవాడై తన స్థాయిని పెంచుకోలేదు, ఎందుకంటే ఆయనకు ఏది జోడించబడగలదో, అది సహజంగానే దేవుడు. నిజానికి ఆయన మన కొరకు మానవ స్వభావాన్ని తనతో ఐక్యపరచుకొని, తన మహిమను వ్యక్తపరచడం ప్రారంభించాడు; మరియు సర్వలోకాలకు ముందు మన పట్ల ఆయనకు ఉన్న దయ ఇప్పుడు ప్రస్ఫుటంగా కనబడటం మొదలైంది. మన స్నేహితుడైన ఈ దేవుని క్రీస్తు మనలను రక్షించడానికి తనకున్నదంతా ఇచ్చివుంటే, ఆయన ప్రేమ అద్భుతమైనది కాదా? అయితే ఆయన మనకోసం తనను తాను అర్పించుకున్నప్పుడు, అది మరింత అద్భుతమైనది. కానీ ఇది మాత్రమే కాదు, దేవునికి మరియు మనుష్యులకు మధ్య పరిస్థితి ఎలా ఉందంటే, లోకం పుట్టకముందు ఉన్న ఈ దేవుని కుమారుడు, మనకోసం తనను తాను విమోచన క్రయధనంగా అర్పించుకోలేకపోయాడు; ఎందుకంటే, పాపం ద్వారా మనమే తెచ్చుకున్న మరణమనే స్థితికి లోబడలేనివాడైనందున, ఆయన అలా చేయడానికి పూర్తిగా అసమర్థుడు.

అందువలన, కొందరికి మరణంతో సమానమైనది, అనగా రాజుల రాజు తన మహిమను, హోదాను విడిచిపెట్టి, అత్యంత హీనమైన సేవకుడిగా మారడాన్ని, అతడు తన స్వంత ఇష్టంతో, మనస్ఫూర్తిగా చేయడానికి సిద్ధపడ్డాడు. అందువలన, ఒకప్పుడు దేవదూతల భయానికి పాత్రుడైన అతడు, ఇప్పుడు ఒక చిన్న ప్రాణిగా, ఒక పురుగుగా, ఒక హీనమైన జీవిగా (Psa 22:6), స్త్రీకి పుట్టి, పశువుల పాకలో కనబడి, పశువుల తొట్టిలో పడుకోబెట్టబడి (Luke 2:7), మనుష్యులచేత నిందించబడి, దయ్యాలచేత శోధింపబడి (Luke 4:2), ఆహారం కోసం, వస్త్రాల కోసం, ఆశ్రయం కోసం, మరియు చనిపోయినప్పుడు తల వాల్చడానికి ఒక చోటు కోసం తన ప్రాణుల మీద ఆధారపడి ఉన్నాడు. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, ఆయన మనకు ఈ దయను చూపగల సామర్థ్యాన్ని పొందడం కోసం, "తన కీర్తిని తగ్గించుకొని, దాసుని రూపమును ధరించి, మనుష్యుల పోలికలో పుట్టెను" (Phil 2:7). మరియు మీరు గమనించదగ్గ విషయం ఏమిటంటే, ఆయన మనకోసం బలిగా అర్పించబడటానికి ముందుగా జరగాల్సిన ఇతర సన్నాహాలు చేసుకుంటున్నంత కాలం, ఆయన సాధించిన దాని గురించి అనేకులకు చెప్పినప్పటికీ, మనం చదివినట్లుగా, ఏ ఒక్క మనిషికి కూడా ఆయన చేసిన దానికి ఒక్కసారి కూడా కృతజ్ఞతలు చెప్పే మనసు కలగలేదు (Isa 53:3). లేదు, వారు ఆయనను దూషించారు, వారు ఆయనను అవమానించారు, వారు

వారు అతనిని సైతాను అని పిలిచారు, అతడు పిచ్చివాడని, మోసగాడని, దేవుని దూషకుడని, మరియు రాజ్యానికి వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటుదారుడని అన్నారు: వారు అతని గురించి గవర్నర్‌కు ఫిర్యాదు చేశారు; అవును, అతని శిష్యులలో ఒకడు అతనిని అప్పగించాడు, మరొకడు అతనిని నిరాకరించాడు, మరియు వారందరూ అతనిని విడిచిపెట్టి, అతని భయంకరమైన శత్రువుల చేతుల్లో అతనిని తనంతట తాను బ్రతకడానికి వదిలివేశారు; వారు పిడికిళ్లతో అతనిని కొట్టారు, అతనిపై ఉమ్మివేశారు, అతనిని అపహసించారు, అతని కిరీటాన్ని ముళ్ల కిరీటంగా పెట్టారు, కొరడాలతో కొట్టారు, అతనిని అందరి ముందు నవ్వులపాత్రగా చేశారు, మరియు చివరకు, అతని చేతులు మరియు కాళ్లను సజీవంగా వేలాడదీశారు, మరియు తన వేదన వలన దాహం వేసిందని అతను ఫిర్యాదు చేసినప్పుడు, అతని బాధను పెంచడానికి అతనికి చిరక ఇచ్చారు. అయినప్పటికీ, ఇవన్నీ మన విమోచన కార్యం నుండి అతని హృదయాన్ని మరల్చలేకపోయాయి. మన పాపాల నిమిత్తం, మనం ఆయన ద్వారా జీవించేలా, తండ్రి వద్దకు తిరిగి వెళ్ళే ముందు ఆయన మరణించడానికి వచ్చాడు, మరణించాలనుకున్నాడు, మరియు మరణించాడు. ఆయన అనుభవించిన ఆ తాత్కాలిక బాధల గురించి వాక్యంలో మనం చదివేదాన్ని కూడా విస్మరించకూడదు, మరియు తీవ్రమైన పరిశీలన లేకుండా వదిలివేయకూడదు; మన పాపం మనకు తెచ్చిపెట్టిన శాపంలో అవి కూడా ఒక భాగమే! ఎందుకంటే, మనం బ్రతికి ఉన్నంత కాలం మన పాపం వలన తాత్కాలికమైన తెగుళ్ళన్నీ కలుగుతాయి, అలాగే మనం చనిపోయినప్పుడు నిత్య నాశనానికి దారితీసే దేవుని శాపం కూడా కలుగుతుంది. అందువలననే ప్రభువైన యేసు జీవితమంతా శ్రమ, దుఃఖంతో నిండినదిగా ఉంది; ఆయన అందులో మన రోగాలను భరించి, మన ప్రతిఫలాలను తన మీద వేసుకున్నాడు: కాబట్టి ఇప్పుడు తాత్కాలికమైన వాటిలో ఉన్న శాపం, అలాగే ఆత్మీయమైన వాటిలో ఉన్న శాపం, మరియు నిత్య శాపం కూడా ఆయన ద్వారా దేవుని ప్రజల నుండి తొలగించబడ్డాయి; మరియు ఆయన వాటిని జయించి, సిలువ వరకు వెళ్ళాడు కాబట్టి, అది మన శరీరంలో తన తండ్రి ధర్మశాస్త్రానికి ఆయన చూపిన వినయ విధేయత యొక్క యోగ్యత వలనే జరిగింది. ఎందుకంటే ఆయన జీవితమంతా (ఆయన మరణంతో సహా) యోగ్యత, కొనుగోలు మరియు అర్హతతో కూడిన జీవితం. అందువలననే, "ఆయన దేవుని దృష్టిలో వృద్ధి చెందాడు" అని చెప్పబడింది (Luke 2:52). ఎందుకంటే ఆయన చేసిన కార్యాలు ఆయనకు ఆయనను మరింతగా అంగీకారయోగ్యునిగా చేశాయి: ఎందుకంటే ఆయన మనుష్యుని స్థానంలో నిలిచి, దేవునితో మనలను సమాధానపరచువాడుగా అయ్యాడు; తన దివ్య మహిమ చేత ఆయన ఆ విధంగా ఎంచబడ్డాడు, మరియు తన మధ్యవర్తిత్వ కార్యముల ద్వారా తాను సంపాదించుకున్న దానిని మన కొరకు సంపాదించాడు; మరియు ఆయనే మనకు శిరస్సుగా ఉండి దానిలో పాలుపొందాడు. మరి వీటన్నిటిలో ప్రేమ, అదీ అనంతమైన ప్రేమ లేదా? ఆయన దైవిక స్వభావానికి ఆవశ్యకం కాని ప్రేమ, ఇంతటి గొప్ప కార్యంలో ఆయనను ఎన్నడూ నడిపించి ఉండేది కాదు: ఇక్కడ భావోద్వేగాలు విఫలమై, వెనుదిరిగి, వెనుదిరిగి ఉండేవి; అవును, ఆయన నిత్య ప్రేమచేత నిర్వహించబడి, పరిపాలించబడి, బలపరచబడకపోయి ఉంటే, ఆయన మానవత్వమే ఇక్కడ క్షీణించి, సొమ్మసిల్లి ఉండేది.