జీవించిన వారిలో అత్యంత వినయశీలి

జీవించిన వారిలో అత్యంత వినయశీలి

జీవించిన వారిలో అత్యంత వినయశీలి

మనం చూసినట్లుగా, నిజంగా వినయంగా ఉండాలంటే మీరు దయ, సౌమ్యత కలిగి ఉండాలి, కానీ ధైర్యంగా, నిర్భయంగా కూడా ఉండాలి. ఒకటి లేకుండా మరొకటి ఉండదు. వినయంలోని ఈ లక్షణాల వైరుధ్యం యేసు జీవితంలో అత్యంత స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. మత్తయి సువార్త 11లో, యేసును సింహముగాను, గొర్రెపిల్లగాను పేర్కొన్నారు. మత్తయి సువార్త 11లో, ఆయన తనను తాను సౌమ్యుడుగాను, వినయశీలిగాను పేర్కొన్నారు. అన్నింటికీ మించి, ఆయన విశ్వానికి దేవుడు, మనలో ఒకరిగా మారడానికి తన శక్తిని నిగ్రహించుకున్నారు.

ఈ క్రింది మాటలు నెపోలియన్ తన జీవిత చరమాంకంలో, తనకు మరియు యేసుకు మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాలను వివరిస్తూ పలికినవి:

నేను నా సమయానికి ముందే మరణిస్తాను మరియు నా శరీరం భూమికి తిరిగి ఇవ్వబడి పురుగులచే తినబడుతుంది. నా తీవ్రమైన దుఃఖాలకు మరియు క్రీస్తు యొక్క శాశ్వత రాజ్యానికి మధ్య ఎంతటి అగాధం! నా, అలెగ్జాండర్ మరియు సీజర్ యొక్క ఆశయపూరితమైన కలలు గాలిలో కలిసిపోగా, ఒక యూదా రైతు అయిన యేసు శతాబ్దాల తరబడి తన చేతులను చాచి మానవుల మరియు దేశాల విధిని నియంత్రించగలగడం చూసి నేను ఆశ్చర్యపోతున్నాను.

అలెగ్జాండర్ మహారాజు, సీజర్ మరియు నెపోలియన్ అనే ముగ్గురు ప్రసిద్ధ వ్యక్తులు తమ సొంత అధికారంతో ప్రపంచాన్ని నియంత్రించాలని చూశారు. వారి జీవితాలను, యేసు అనే ఒకే ఒక్క వ్యక్తితో, వడ్రంగిగా ఆయన గడిపిన వినయపూర్వకమైన జీవితంతో పోల్చి చూసినప్పుడు, ఆయన వినయపూర్వకమైన జీవితం ద్వారా ప్రపంచం ఎంత శక్తివంతంగా మారిందంటే, ఆయన ఎంత అసాధారణమైన వ్యక్తి అయి ఉండాలో అని మనం ఆశ్చర్యపోతాము.

నెపోలియన్ ఇంకా ఇలా అంటాడు,

మహా విధ్వంసకుడైన కాలం, ఈ పవిత్ర జ్వాలను ఆర్పడానికి శక్తిహీనమైనది; కాలం దాని శక్తిని క్షీణింపజేయలేదు, దాని వ్యాప్తికి హద్దు పెట్టలేదు. నన్ను అన్నిటికన్నా ఎక్కువగా ఆశ్చర్యపరిచేది ఇదే. నేను దీని గురించి తరచుగా ఆలోచించాను. యేసు క్రీస్తు యొక్క దైవత్వాన్ని నాకు అత్యంత నిశ్చయంగా నిరూపించేది ఇదే.

స్కాటిష్ తత్వవేత్త మరియు మతబోధకుడైన జేమ్స్ స్టీవార్ట్, క్రీస్తు యొక్క వినయం గురించి ఈ విధంగా అన్నారు,

క్రీస్తులోని వ్యక్తిత్వ రహస్యం గురించి నేను మాట్లాడినప్పుడు, యేసులో కనిపించే విరుద్ధ స్వభావాల అద్భుతమైన సమ్మేళనం గురించే నేను ఆలోచిస్తున్నాను. ఆయన మానవులందరిలోకెల్లా అత్యంత సాత్వికుడు, దీనుడు, అయినప్పటికీ తాను దేవుని మహిమతో పరలోక మేఘాలపై వస్తానని చెప్పాడు. ఆయన ఎంత కఠినంగా ఉండేవాడంటే, ఆయన రాకడకు దుష్టాత్మలు, దయ్యాలు భయంతో కేకలు వేసేవి, అయినప్పటికీ ఆయన ఎంత సౌమ్యంగా, ఆకర్షణీయంగా, సులభంగా చేరుకోగలిగే వ్యక్తిగా ఉండేవాడంటే, పిల్లలు ఆయనతో ఆడుకోవడానికి ఇష్టపడేవారు, చిన్నారులు ఆయన చేతుల్లో ఒదిగిపోయేవారు. పాపుల పట్ల ఆయన అంతటి దయ, కరుణ చూపినవారు ఎవరూ లేరు, అయినప్పటికీ పాపం గురించి ఆయన అంతటి మండుటెండ మాటలు మాట్లాడినవారు ఎవరూ లేరు. ఆయన నలిగిన రెల్లు గడ్డిని కూడా విరవలేదు, ఆయన జీవితమంతా ప్రేమతో నిండి ఉంది, అయినప్పటికీ ఒక సందర్భంలో పరిసయ్యులను నరకశిక్ష నుండి ఎలా తప్పించుకోవాలని ఆశిస్తున్నారని నిలదీశాడు. ఆయన స్వప్నాలు కనేవాడు, దర్శనాలు చూసేవాడు, అయినప్పటికీ నిష్కపటమైన వాస్తవికత విషయంలో ఆయన మనలాంటి వాస్తవికవాదులందరినీ మించిపోయాడు. ఆయన అందరికీ సేవకుడిగా ఉంటూ, శిష్యుల పాదాలు కడిగేవారు. అయినప్పటికీ, ఆయన ఎంతో నైపుణ్యంతో దేవాలయంలోకి ప్రవేశించారు. ఆయన కళ్ళలో ప్రజ్వరిల్లుతున్న అగ్నిని చూసి, అక్కడి వ్యాపారులు, చిల్లర వ్యాపారులు ఆ అగ్ని నుండి తప్పించుకోవడానికి వెర్రి తొక్కిసలాటలో ఒకరిపై ఒకరు పడిపోయారు. చరిత్రలో క్రీస్తు జీవితంతో పోల్చదగినది ఏదీ లేదు.

రచయిత హెన్రీ జి. బోష్ ఈ పరిశీలనను చేశారు:

సోక్రటీస్ నలభై సంవత్సరాలు, ప్లేటో యాభై సంవత్సరాలు, అరిస్టాటిల్ నలభై సంవత్సరాలు, మరియు యేసు కేవలం మూడు సంవత్సరాలు మాత్రమే బోధించారు. అయినప్పటికీ, సమస్త ప్రాచీన కాలపు గొప్ప తత్వవేత్తలలో ఒకరైన ఈ మహనీయులందరి 130 సంవత్సరాల ఉమ్మడి బోధనల ప్రభావాన్ని, క్రీస్తు యొక్క మూడు సంవత్సరాల పరిచర్య ప్రభావం అనంతంగా అధిగమించింది. యేసు ఏ చిత్రాలనూ గీయలేదు, అయినా రాఫెల్, మైఖేలాంజెలో, మరియు లియోనార్డో డా విన్సీల కొన్ని అత్యుత్తమ చిత్రాలు ఆయన నుండి ప్రేరణ పొందాయి. యేసు ఏ కవిత్వాన్ని వ్రాయలేదు, కానీ డాంటే, మిల్టన్, మరియు ప్రపంచంలోని ఎందరో గొప్ప కవులు ఆయన నుండి ప్రేరణ పొందారు. యేసు ఏ సంగీతాన్నీ స్వరపరచలేదు, అయినప్పటికీ హేడెన్, హ్యాండెల్, బీథోవెన్, బాక్, మరియు మెండెల్సన్ ఆయనను కీర్తిస్తూ స్వరపరిచిన స్తోత్రాలు, సింఫొనీలు, మరియు ప్రసంగ గీతాలలో తమ రాగంలో అత్యున్నత పరిపూర్ణతను సాధించారు. నజరేతుకు చెందిన ఈ వినయశీలి అయిన వడ్రంగి వలన మానవ వైభవానికి సంబంధించిన ప్రతి రంగమూ సుసంపన్నమైంది.

ఒక్క నిమిషం పాటు మీ ఊహకు పదును పెట్టండి. మీ కొడుకు లేదా కూతురి కోసం, ప్రపంచంపై గొప్ప ప్రభావాన్ని చూపేలా ఒక జీవితాన్ని, ఎలాంటి జీవితాన్నైనా సృష్టించే బాధ్యతను దేవుడు మీకు అప్పగిస్తే, మీరు దేనిని ఎంచుకుంటారు? వారి ప్రతిభను, వారి విజయాలను, వారి సంపదను మీరే నిర్ణయించగలరని అనుకుందాం. మీరు దేనిని ఎంచుకుంటారు? అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల అధ్యక్షుడా? ఇంగ్లాండ్ రాజునా? సుప్రీంకోర్టు ప్రధాన న్యాయమూర్తినా? సెనెటరా? ఆపిల్ సీఈఓనా? ఒక రాక్ స్టార్, ఒక సినిమా స్టార్, ఒక అకాడమీ అవార్డు విజేత, ఒక హీస్మాన్ ట్రోఫీ విజేతనా? మీరు దేనిని ఎంచుకుంటారు? మనలో చాలామంది అధికారాన్ని, ప్రభావాన్ని, ఒకరకమైన సెలబ్రిటీ హోదాను, ప్రపంచాన్ని కదిలించే ఒక వ్యక్తిని, లేదా వాణిజ్యం మరియు రాజకీయ ప్రపంచంలోకి తన వ్యక్తిత్వం, అభిప్రాయాలు మరియు చేతలు లోతుగా విస్తరించిన ఒక సత్తా ఉన్న వ్యక్తిని ఎంచుకుంటాము.

నేను ఆ ప్రశ్న అడగడానికి కారణం ఏమంటే, దేవుడు యేసు కోసం వాటిలో దేన్నైనా సులభంగా ఏర్పాటు చేసి ఉండవచ్చు. ఆయనను ఒక సంపన్న రోమన్ కుటుంబంలోనో, లేదా పాండిత్య ప్రభావం అంతా కేంద్రీకృతమై ఉన్న ఏథెన్స్‌లోనో ఉంచి ఉండవచ్చు. జీవితంలో మీరు కోరుకునే ప్రతి ప్రయోజనాన్ని దేవుడు యేసుకు ఇచ్చి ఉండవచ్చు, కానీ దానికి బదులుగా ఆయన రోమన్ సామ్రాజ్యంలో పాలస్తీనా అని పిలువబడే అత్యంత నిర్జనమైన ప్రాంతంలో జన్మించి, జీవించారు. ఆయన ముప్పై సంవత్సరాల పాటు తన తల్లిదండ్రులతో కలిసి వడ్రంగిగా చాలా ప్రశాంతమైన జీవితాన్ని గడిపారు. ఆయన భూమిపై తన జాడలను దాదాపుగా ఏమీ వదల్లేదు, మరియు మ్యూజియంలో భద్రపరచదగిన ఏ వస్తువులనూ ఆయన ఎన్నడూ సొంతం చేసుకోలేదు. ఆయన ఎప్పుడూ ఏమీ వ్రాయలేదు. తనను తాను అదుపులోకి తీసుకోవడానికి ఆయన అనుమతించారు. ఆయనను అపహాస్యం చేశారు, కొట్టారు, ఆయనపై ఉమ్మివేశారు, మరియు ఒక భారీ జనసమూహం ముందు నగ్నంగా చేశారు. ఆయనను సిలువ వద్దకు తీసుకువెళ్లి, ప్రపంచమంతా చూస్తుండగా ఇద్దరు నేరస్థుల మధ్య శిలువ వేశారు.

జీవముగల దేవుని కుమారుడు, రాజులకధిపతి అయిన యేసు స్వయంగా సిలువపై అవమానకరమైన మరణానికి తనను తాను అప్పగించుకోవడం అనేది వినయానికి పరాకాష్ట. అపొస్తలుడైన పౌలు ఇలా అంటాడు, "ఆయన మనుష్యరూపములో కనబడి, మరణము వరకు, అవును, సిలువ మరణము వరకు విధేయత చూపించి తనను తాను తగ్గించుకొనెను." (Philippians 2:8). ఆ తర్వాత, నమ్మడానికి కష్టంగా ఉన్నప్పటికీ, తనను హతమార్చిన వారిని క్షమించమని ఆయన తండ్రియైన దేవుడిని వేడుకున్నాడు. ఆ తర్వాత ఆయనను ఎటువంటి లాంఛనాలు లేకుండా అరువు తెచ్చుకున్న సమాధిలో పాతిపెట్టారు. అయినప్పటికీ, యేసు మరియు ఆయనను అనుసరించిన కొద్దిమంది అనుచరులు పాశ్చాత్య నాగరికతలో ప్రబలమైన విశ్వాసాన్ని సృష్టించారు. దీనిని మీరు ఎలా వివరిస్తారు?

చరిత్రను శ్రద్ధగా అధ్యయనం చేసే ఏ విద్యార్థి అయినా, క్రైస్తవ విశ్వాసాన్ని నిర్మూలించాలని కంకణం కట్టుకున్న ప్రాచీన రోమన్ ప్రపంచంలో, ఒక చిన్న క్రైస్తవ సమూహం ఎలా మనుగడ సాగించి, చివరికి ఎలా అభివృద్ధి చెందగలిగిందో అని తల పట్టుకుని ఆశ్చర్యపోవాల్సి వస్తుంది.

ప్రపంచ ప్రఖ్యాత చరిత్రకారుడు విల్ డ్యూరాంట్, ఈ అంశంపై తన క్లాసిక్ పుస్తకమైన 'ది స్టోరీ ఆఫ్ ఫిలాసఫీ'లో కొన్ని చాలా ఆసక్తికరమైన విషయాలు రాశారు. ఈ పుస్తకాన్ని ఇప్పటికీ అనేక తరగతి గదులలో తత్వశాస్త్రానికి పరిచయంగా ఉపయోగిస్తున్నారు. ఆయన పులిట్జర్ ప్రైజ్ గెలుచుకున్న రచయిత అయినప్పటికీ, ఆయన మరియు ఆయన భార్య ఏరియల్ కలిసి రాసిన పదకొండు సంపుటాల సిరీస్ ద్వారా ఆయన అత్యంత ప్రసిద్ధి చెందారు. 'ది స్టోరీ ఆఫ్ సివిలైజేషన్' అనే ఈ బృహత్ గ్రంథంపై వారు ముప్పై ఐదు సంవత్సరాలకు పైగా గడిపినప్పటికీ, డ్యూరాంట్ దంపతులు క్రైస్తవ మతానికి మిత్రులు కారు. ఈ సిరీస్‌లోని ఒక సంపుటం రోమన్ సామ్రాజ్య చరిత్రను వివరిస్తుంది; దాని నుండి మనం తెలుసుకునేది ఏమిటంటే, యేసు మరణం తర్వాత, క్రైస్తవ మతం రోమ్‌కు శత్రువుగా పరిగణించబడింది మరియు ఈ శత్రుత్వం 280 సంవత్సరాలకు పైగా కొనసాగింది.

క్రీ.శ. 312లో, మిలన్ శాసనం క్రైస్తవ మతాన్ని, ప్రత్యేకంగా క్రైస్తవ ఆరాధనను చట్టబద్ధం చేస్తూ అమల్లోకి వచ్చింది. క్రీ.శ. 381లో, కాన్‌స్టాంటైన్ పాలనలో, క్రైస్తవ మతం రోమన్ సామ్రాజ్యం యొక్క అధికారిక మతంగా మారింది. ఈ కాలంలో రోమ్‌లో ఏమి జరిగిందనే దానిపై డ్యూరాంట్ చేసిన పరిశీలన చాలా ఆశ్చర్యకరంగా ఉంది.

వరుస చక్రవర్తులచే అవమానించబడి, అణచివేయబడిన కొద్దిమంది క్రైస్తవులు, తీవ్రమైన పట్టుదలతో అన్ని పరీక్షలను భరిస్తూ, నిశ్శబ్దంగా వృద్ధి చెందుతూ, వారి శత్రువులు గందరగోళాన్ని సృష్టిస్తుండగా క్రమాన్ని నిర్మిస్తూ, కత్తిని మాటతో, క్రూరత్వాన్ని ఆశతో ఎదిరించి, చివరకు చరిత్ర ఎన్నడూ చూడని అత్యంత శక్తివంతమైన రాజ్యాన్ని ఓడించిన దృశ్యం కంటే గొప్ప నాటకం మానవ చరిత్రలో మరొకటి లేదు. సీజర్ మరియు క్రీస్తు రంగస్థలంలో తలపడ్డారు, మరియు క్రీస్తు గెలిచాడు.

డురాంట్ ఇంకా ఇలా అంటాడు,

కొద్దిమంది సామాన్యులు ఒకే తరంలో ఇంత శక్తివంతమైన, ఆకర్షణీయమైన వ్యక్తిత్వాన్ని, ఇంత ఉన్నతమైన నీతిని, మానవ సౌభ్రాతృత్వం గురించిన ఇంత స్ఫూర్తిదాయకమైన దృక్పథాన్ని సృష్టించడం అనేది, సువార్తలలో నమోదు చేయబడిన ఏ అద్భుతం కన్నా కూడా మరింత నమ్మశక్యం కాని అద్భుతం అవుతుంది. రెండు శతాబ్దాల ఉన్నత విమర్శ తర్వాత కూడా, క్రీస్తు జీవితం, శీలం మరియు బోధనల రూపురేఖలు చాలావరకు స్పష్టంగానే ఉన్నాయి మరియు అవి పాశ్చాత్య మానవ చరిత్రలో అత్యంత ఆకర్షణీయమైన అంశంగా నిలుస్తున్నాయి.

అతని స్నేహితుల దిగ్భ్రాంతికి మరియు ఆందోళనకు గురిచేస్తూ

మరియు లౌకిక సహోద్యోగులు, గిరార్డ్ ప్రకటించారు

అతను దీని కారణంగా క్రైస్తవుడు అయ్యాడు

క్రీస్తు యొక్క వివరించలేని వినయపూర్వకమైన జీవితం.

తనకు తెలియకుండానే, వినయంలోనే బలం, శక్తి ఉంటాయనే జీవితంలోని గొప్ప వైరుధ్యానికి డ్యూరాంట్ మాటలు ఒక వ్యక్తీకరణ.

ఫిలిప్ యాన్సీ తన పుస్తకాలలో ఒకదానిలో, అత్యంత ప్రతిభావంతుడైన ఫ్రెంచ్ తత్వవేత్త మరియు మానవ శాస్త్రవేత్త రెనే గిరార్డ్ జీవితం గురించి రాశారు. ఆయన స్టాన్‌ఫోర్డ్‌లో ఒక విశిష్ట ప్రొఫెసర్‌గా తన వృత్తి జీవితాన్ని ముగించారు. తన అధ్యయనాలు మరియు పరిశోధనలలో ఒకానొక దశలో, సాపేక్షంగా తక్కువ కాల వ్యవధిలో అనేక విముక్తి ఉద్యమాలు జరిగాయని గిరార్డ్ గమనించడం ప్రారంభించారు—బానిసత్వ నిర్మూలన, మహిళల ఓటు హక్కు, పౌర హక్కుల ఉద్యమం, మహిళల హక్కులు, మైనారిటీల హక్కులు మరియు మానవ హక్కులు ఇరవయ్యవ శతాబ్దంలో వేగం పుంజుకున్నాయి. ఈ ధోరణి గిరార్డ్‌ను ఆశ్చర్యపరిచింది, ఎందుకంటే ఆయన చదివిన ప్రాచీన సాహిత్యంలో దీనికి పోల్చదగినది ఏదీ ఆయనకు కనిపించలేదు. తన తదుపరి పరిశోధన ద్వారా, గిరార్డ్ ఈ దృగ్విషయాన్ని చారిత్రక వ్యక్తి అయిన ఏసు వరకు గుర్తించారు.

యేసు కథ తన కాలంలోని ప్రతి వీరోచిత కథకు భిన్నంగా ఉందని గిరార్డ్‌కు అనిపించింది. నిజానికి, యేసు పేదరికాన్ని, అవమానాన్ని ఎంచుకున్నాడు. ఆయన తన బాల్యాన్ని శరణార్థిగా గడిపాడు. ఆయన కఠినమైన పాలనలో అల్పసంఖ్యాక జాతిలో జీవించి, ఖైదీగా మరణించాడు. ఆరంభం నుంచే, యేసు అణగారిన వారి, పేదల, పీడితుల, రోగుల, మరియు అట్టడుగు వర్గాల వారి పక్షాన నిలిచాడు. ఆయన శిలువ మరణం చరిత్రకు ఒక కొత్త మలుపునిచ్చిందని గిరార్డ్ నిర్ధారించాడు. బాధితుడు, బాధితుడిగా ఉండటం ద్వారానే కథానాయకుడిగా మారాడు. రెండు వేల సంవత్సరాల తర్వాత కూడా, క్రీస్తు జీవితపు ప్రతిధ్వనులు ఆగలేదని గిరార్డ్ గుర్తించాడు. విచిత్రమేమిటంటే, క్రైస్తవ విశ్వాసానికి కేంద్రబిందువుగా, ప్రపంచమంతా చూస్తుండగా, అవమానంతో మరణిస్తూ, బాధపడుతున్న క్రీస్తు శిలువపై వేలాడుతున్నాడు.

తన స్నేహితులు మరియు లౌకిక సహోద్యోగుల దిగ్భ్రాంతి మరియు ఆశ్చర్యానికి గురిచేస్తూ, క్రీస్తు యొక్క వివరించలేని వినయపూర్వకమైన జీవితం కారణంగా తాను క్రైస్తవుడిగా మారానని గిరార్డ్ ప్రకటించాడు.

వినయానికి మార్గం

భాగం I

కృతజ్ఞత అనేది అహంకారం పెరగని నేల.

సులభంగా పెరగండి.

–మైఖేల్ రామ్సే, కాంటర్‌బరీ ఆర్చ్‌బిషప్

వినయానికి మార్గం,

భాగం I

వినయంతో కూడిన జీవితాన్ని కోరుకునే క్రమంలో మనం మొదటగా చూడవలసింది, సి.ఎస్. లూయిస్ తన ‘మేర్ క్రిస్టియానిటీ’ గ్రంథంలోని మాటలను. అహంకారం గురించిన ఆ అధ్యాయానికి ఆయన "మహా పాపం" అని పేరు పెట్టారు, ఆ అధ్యాయాన్ని ఆయన ఈ మాటలతో ముగించారు:

మీరు నిజంగా వినయవంతుడైన వ్యక్తిని కలిస్తే, అతను ఈ రోజుల్లో చాలామంది "వినయం" అని పిలిచే వ్యక్తిలా ఉంటాడని ఊహించుకోవద్దు: అతను ఎప్పుడూ "అయ్యో, నేను ఎవ్వరినీ కాను" అని చెబుతూ, జిడ్డుగా, జిత్తులమారిగా ఉండే వ్యక్తిలా ఉండడు. బహుశా అతని గురించి మీరు అనుకునేదల్లా, అతను ఉల్లాసంగా, తెలివిగా ఉన్న వ్యక్తి అని, మీరు చెప్పిన విషయాలపై నిజమైన ఆసక్తి చూపించాడని మాత్రమే. ఒకవేళ మీరు అతన్ని ఇష్టపడకపోతే, దానికి కారణం జీవితాన్ని అంత తేలికగా ఆస్వాదిస్తున్నట్లు కనిపించే వారిని చూసి మీకు కలిగే కొద్దిపాటి అసూయే అయి ఉంటుంది. అతను వినయం గురించి ఆలోచించడు: అతను తన గురించి అస్సలు ఆలోచించడు (ఇది నొక్కి చెప్పబడింది).

ఎవరైనా వినయాన్ని అలవరచుకోవాలనుకుంటే, వారికి నేను మొదటి అడుగు చెప్పగలనని అనుకుంటున్నాను. ఆ మొదటి అడుగు, తాను గర్విష్ఠి అని గ్రహించడమే. అదొక పెద్ద అడుగే. కనీసం, దానికి ముందు ఏమీ చేయలేము. మీకు అహంభావం లేదని మీరు అనుకుంటే, దాని అర్థం మీకు నిజంగా చాలా అహంభావం ఉందని.

వినయవంతులు తమ వినయంతో మిమ్మల్ని ఆశ్చర్యపరచరని జాన్ డిక్సన్ అంటారు. అది మన జీవితాల్లో అంతటి శక్తివంతమైన శక్తి అయినప్పటికీ, అది చాలా నిరాడంబరమైన సద్గుణం. ఇతరుల దృష్టిలో వినయంగా కనిపించడం గురించి వారు అస్సలు పట్టించుకోరు కాబట్టి, మీరు మొదట్లో ఒక వినయశీలిని గుర్తించలేకపోవచ్చు అని నేను అనుకుంటున్నాను.

ఈ పుస్తకం చదువుతున్న మీలో చాలామంది, మీ సొంత జీవితానికి సంబంధించి గర్వం గురించి బహుశా ఎప్పుడూ పెద్దగా ఆలోచించి ఉండకపోవచ్చు. మనలో చాలామందికి దాని ఉనికి గురించి తెలియదు, కానీ అది ఇతరుల జీవితాలలో స్పష్టంగా ఉన్నప్పుడు మనం దానిని చాలా సులభంగా చూసి అసహ్యించుకుంటాము. అయినప్పటికీ, మనమందరం గర్వం అనే సమస్యతో, ముఖ్యంగా మన హృదయ ఆలోచనలలో, పోరాడుతున్నామని అంగీకరించాలి. మాగ్నిఫికాట్‌లో మేరీ చెప్పిన మాటలు నాకు గుర్తుకొస్తున్నాయి: "ఆయన గొప్ప కార్యములు చేసెను."

ఆయన తన బాహువుతో కార్యములు చేసెను, హృదయ తలంపులలో గర్వించిన వారిని ఆయన చెదరగొట్టెను … వినయవంతులను ఆయన హెచ్చించెను" (Luke 1:51, 52).

మన బాధ్యత

వినయం మనకు సహజంగా అబ్బదు. మనం పెరిగేకొద్దీ, మన జీవితాలకు విలువ ఉందని ప్రపంచానికి నిరూపించుకోవాలనే తపనతో, గర్వం మనలో అంతర్లీనంగా పాతుకుపోయిందని తెలుసుకుంటాం. మనం జనసమూహంలో ప్రత్యేకంగా నిలవాలని కోరుకుంటాం. తమ జీవితానికి ప్రాముఖ్యత లేదనే భావనతో, పూర్తిగా వెలుగులోకి రాకుండా ఉండాలని మనలో చాలా తక్కువ మంది కోరుకుంటారు.

వినయం అనేది మనం మొదట తీసుకోవలసిన ఒక నిర్ణయం.

ఆపై వెంబడించండి.

నా జీవిత ప్రయాణంలో నేను నేర్చుకున్న అత్యంత ముఖ్యమైన సత్యాలలో ఒకటి ఏమిటంటే, వినయపూర్వకమైన జీవితాన్ని కోరుకోవడానికి మరియు వినయపూర్వకమైన హృదయాన్ని పెంపొందించుకోవడానికి మనమే బాధ్యత వహించాలి. అందువల్ల, వినయం అనేది మనం మొదట చేసుకోవలసిన మరియు ఆ తర్వాత అనుసరించవలసిన ఒక ఎంపిక అని మనం గ్రహించాలి.

అయితే మనం ఏమి చేయాలి? మన జీవితాలలో నిజమైన వినయం ఎలా వాస్తవరూపం దాల్చుతుంది? స్పష్టంగా, మీరు ఒక స్విచ్ నొక్కినంత మాత్రాన వినయవంతులు కాలేరు, లేదా మీ సంకల్పం ద్వారా వినయాన్ని సృష్టించుకోలేరు. దానిని ప్రతిరోజూ పెంపొందించుకోవాలి. పాత మరియు కొత్త నిబంధనలు రెండింటిలోనూ మన బాధ్యతపై అంతర్దృష్టిని ఇచ్చే ఒక కీలకమైన పదబంధం ఉంది. అదే "మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకోండి" అనే పదబంధం. దేవుని సన్నిధిలో మనల్ని మనం తగ్గించుకోవాలని మనకు పిలుపునివ్వబడింది. బైబిలు నుండి ఈ క్రింది మాటలను పరిగణించండి.

నా నామమున పిలువబడిన నా ప్రజలు తమను తాము తగ్గించుకొని, ప్రార్థించి, నా ముఖమును వెదకి, తమ దుష్టమార్గములను విడిచిపెట్టిన యెడల, నేను ఆకాశము నుండి విని, వారి పాపములను క్షమించి, వారి దేశమును స్వస్థపరచెదను (2 Chronicles 7:14).

మోషే, అహరోనులు ఫరో యొద్దకు వెళ్లి, "హెబ్రీయుల దేవుడైన యెహోవా ఇలా సెలవిస్తున్నాడు, 'ఎంతకాలం మీరు నా యెదుట మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకోవడానికి నిరాకరిస్తారు?'" అని అన్నారు.

ఎవడైతే ఈ బిడ్డవలె తనను తాను తగ్గించుకుంటాడో, అతడే పరలోక రాజ్యంలో గొప్పవాడు (Mathew 18:4).

సువార్తలలో మూడుసార్లు ఇలా వ్రాయబడింది: "ఎవరైతే తనను తాను తగ్గించుకుంటాడో, అతను హెచ్చింపబడతాడు" (Mathew 23:12; Luke 14:11; Luke 18:14).

ప్రభువు సన్నిధిలో మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకోండి, అప్పుడు ఆయన మిమ్మల్ని హెచ్చిస్తాడు (James 4:10).

కాబట్టి, దేవుని బలమైన చేతి క్రింద మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకోండి, అప్పుడు ఆయన తగిన సమయంలో మిమ్మల్ని హెచ్చిస్తాడు (1 Peter 5:6).

డెరెక్ ప్రిన్స్ తన ‘ప్రైడ్ వర్సెస్ హ్యూమిలిటీ’ అనే పుస్తకంలో, మనం వినయంగా ఉండాలని దేవుడు చెప్పినప్పుడు, ఆయన ఆ బాధ్యతను మనపైనే ఉంచుతున్నారని అంటారు. ఆయన ఇలా అంటారు, "మన సంకల్పంతో తీసుకునే నిర్ణయం ద్వారా మనం వినయంగా ఉండగలం మరియు ఉండాలి. మన కోసం ఇది ఎవరూ చేయలేరు—మనం మనకోసమే దీన్ని చేసుకోవాలి." ఇది స్పష్టంగా దేవుని ఆజ్ఞ మరియు ఇది కేవలం మన బాధ్యత మాత్రమే. యేసుకు ప్రత్యేక ప్రాముఖ్యత కలిగిన ఒక ముఖ్యమైన సూత్రం ఇందులో ఇమిడి ఉందని, మరియు క్రీస్తు దానికి ప్రత్యేక ప్రాధాన్యత ఇచ్చారని ప్రిన్స్ నమ్ముతారు.

మన జీవితాలలో ఒక నియమం పనిచేస్తుందని, అది మొత్తం విశ్వాన్ని కూడా పరిపాలిస్తుందని యేసు తన శ్రోతలకు నిరంతరం గుర్తుచేస్తూ వచ్చారు. అది వినయం మరియు గర్వానికి సంబంధించిన నియమం. యేసు ఈ శాసనాన్ని ఈ విధంగా వివరిస్తారు: గర్వాన్ని ప్రదర్శించేవాడు తగ్గింపబడతాడు; వినయాన్ని ప్రదర్శించేవాడు హెచ్చింపబడతాడు.

మరొక్కసారి, యేసు చెప్పిన ఈ ఉపదేశం సార్వత్రికమైనది. అది ఎక్కడైనా, ఏ వ్యక్తికైనా, ఏ సమయంలోనైనా, ఏ పరిస్థితిలోనైనా వర్తిస్తుంది. తరచుగా, నేను ఈ అంశంపై బోధిస్తున్నప్పుడు, "పైకి వెళ్ళే మార్గం కిందికి వెళ్ళడమే; కిందికి వెళ్ళే మార్గం పైకి వెళ్ళడమే" అని చెప్పి ఈ ఉపదేశాన్ని సంగ్రహంగా చెప్పాను. మనం పైకి వెళ్లాలనుకుంటే, కిందికి వెళ్ళడంతోనే ప్రారంభించాలి; కానీ మనం పైకి వెళ్లడంతో ప్రారంభిస్తే, కిందికి వెళ్ళడంతోనే ముగుస్తాము. "తన్నుతాను హెచ్చించుకొనువాడు తగ్గింపబడును, తన్నుతాను తగ్గించుకొనువాడు హెచ్చింపబడును."

మనల్ని మనం తగ్గించుకోవడం

మనం ఇప్పుడు ఒక దశకు చేరుకున్నాము, ఇక్కడ మీరు బహుశా ఇలా ఆలోచిస్తూ ఉండవచ్చు, "మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకోవడం అంటే ఏమిటి? ఇది ఎలా చేయబడుతుంది?" ఒక వ్యక్తి దేవుని ముందు తనను తాను తగ్గించుకోవడానికి అనేక మార్గాలు ఉన్నాయని బైబిల్ సూచిస్తున్నట్లు కనిపిస్తుంది. ఈ అధ్యాయం యొక్క మిగిలిన భాగంలో, మనం మనల్ని మనం తగ్గించుకునే అత్యంత ముఖ్యమైన మార్గం అని నేను నమ్మే దానిని వివరించబోతున్నాను. అయితే, దయచేసి గమనించండి, ఇది నా అభిప్రాయం మాత్రమే, మరియు ఇది చాలా ముఖ్యమైనదని నేను నమ్మడానికి కారణం ఏమిటంటే, ఇది నా స్వంత జీవితంలో చాలా అర్థవంతంగా ఉండి, నన్ను మార్చివేసింది.

ద్వితీయోపదేశకాండములోని ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో ఉన్న కొన్ని ప్రబోధాత్మకమైన వచనాల ద్వారా ఈ ఆలోచనను పరిచయం చేయాలనుకుంటున్నాను. ఈ వచనాలను వివరిస్తున్నప్పుడు, ఆ పాఠాన్ని మరింత స్పష్టం చేయడానికి మరియు దానికి వ్యాఖ్యానం జోడించడానికి నేను నా సొంత మాటలను ఉపయోగిస్తాను.

ప్రారంభ వచనాలలో, నలభై సంవత్సరాలుగా అరణ్యంలో సంచరిస్తున్న ఇశ్రాయేలీయులను దేవుడు సంబోధిస్తున్నాడు. ఈ నలభై సంవత్సరాల కష్టకాలంలో వారి జీవితాలలో తాను ఏమి సాధించడానికి ప్రయత్నించాడో ఆయన వివరిస్తాడు. వారిని అణకువగా ఉంచడానికే, వారి హృదయాలలో ఏముందో తెలుసుకోవడానికి వారిని పరీక్షించడానికే తాను ఇలా చేశానని 2వ వచనంలో ఆయన చెప్పాడు. 3వ వచనంలో, వారిని ఆకలితో ఉండనిచ్చి, వారికి తెలియని మన్నాతో తానే వారికి ఆహారం ఇవ్వడం ద్వారా వారిని అణకువగా ఉంచానని, తద్వారా మనుషులు కేవలం రొట్టెతోనే జీవించరని వారు అర్థం చేసుకుంటారని ఆయన చెప్పాడు. జీవితం అనేది కేవలం భౌతిక ఉనికి కంటే గొప్పదని, మనం దేవుణ్ణి వెదకాలని, ఆయన మాట వినాలని, మరియు ఆయనను అనుసరించాలని ఆయన వారికి చెబుతున్నాడు. అయితే, ఈ నలభై సంవత్సరాల కాలంలో ఇతరులను ప్రేమించడం లేదా నైతికంగా మంచిగా ఉండటం నేర్పించాలనుకున్నానని ఆయన చెప్పలేదు. "నేను మీకు అణకువగా ఉండటం మరియు నాపై ఎలా ఆధారపడాలో నేర్పిస్తున్నాను" అని ఆయన స్పష్టం చేశాడు.

అప్పుడు దేవుడు తాను వారిని వాగ్దాన భూమిలోనికి నడిపించబోతున్నానని వారికి చెబుతాడు. ఆయన దానిని ఈ మాటలలో వర్ణిస్తాడు:

ఎందుకంటే మీ దేవుడైన యెహోవా మిమ్మును ఒక మంచి దేశములోనికి తోడుకొని వచ్చుచున్నాడు; అది లోయలలోను కొండలలోను ప్రవహించు నీటి సెలయేళ్లు, ఊటలు, సెలయేళ్లు గల దేశము; గోధుమలు, యవలు, ద్రాక్షతీగలు, అత్తి చెట్లు, దానిమ్మ చెట్లు, ఒలీవ నూనె, తేనె గల దేశము; ఆ దేశములో మీకు ఏ కొరతా ఉండదు, మీరు ఆహారమును కొరత లేకుండా తినగలరు; ఆ దేశములోని రాళ్లు ఇనుముతో చేయబడినవి, దాని కొండల నుండి మీరు రాగిని తవ్వగలరు (Deuteronomy 8:7-9).

40 సంవత్సరాలు ఎడారిలో సంచరించిన తరువాత, వారికి స్వర్గంలా అనిపించే ప్రదేశంలోకి ఆయన వారిని నడిపిస్తున్నాడు. మరియు 10వ వచనంలో ఆయన ఇలా అంటున్నాడు, వారు ఒకసారి

వారు వచ్చి ఈ నూతన జీవితాన్ని అనుభవిస్తున్నప్పుడు, తమ దేవుడైన యెహోవాను స్తుతించి, ఆయన తమ పట్ల చూపిన మేలుకు కృతజ్ఞత కలిగియుండాలి.

అప్పుడు దేవుడు వారికి ఒక కఠినమైన హెచ్చరికను ఇస్తాడు. ఆయన వారిని ఈ అద్భుతమైన కొత్త దేశంలోకి నడిపించి, వారికి ఈ సమస్త శ్రేయస్సును మరియు అద్భుతమైన పరిసరాలను ఇచ్చే ముందు, "జాగ్రత్తగా ఉండండి" అని వారిని హెచ్చరిస్తాడు. దేవుడు ఈ పదాన్ని ఉపయోగించినప్పుడల్లా మనం గమనించాలి. ఆయన తమ దేవుడైన యెహోవాను మరచిపోవడం గురించి మరియు ఆయన ఆజ్ఞలను పాటించకపోవడం గురించి వారిని హెచ్చరిస్తున్నాడు. లేకపోతే, తరచుగా జరిగేది ఏమిటంటే, వారు తిని తృప్తి చెంది, అందమైన ఇళ్లను కట్టుకుని వాటిలో నివసించిన తర్వాత, వారి పశువులు, గొర్రెల మందలు వృద్ధి చెంది, వారి వెండి, బంగారం వృద్ధి చెంది, వారికి ఉన్నదంతా పెరిగి విస్తరించినప్పుడు, వారి హృదయాలు గర్వంతో నిండిపోయి, వారు తమ దేవుడైన యెహోవాను మరచిపోతారు.

16వ వచనంలో, వారిని అణచివేయడానికి నలభై సంవత్సరాలు అరణ్యంలో వారికి మన్నాను ఆహారంగా ఇచ్చానని ఆయన వారికి మరలా గుర్తుచేస్తాడు, మరియు వారి అంతిమ మేలు మరియు క్షేమం కోసమే అలా చేశానని ఆయన చెబుతాడు. ఆ తర్వాత, గర్వం మరియు వినయానికి సంబంధించి దేవుడు గొప్ప ప్రాముఖ్యత కలిగిన ఒక విషయాన్ని చెబుతాడు. ఆయన వారితో ఇలా అంటాడు, "మీరు నన్ను జ్ఞాపకం చేసుకోక, నాకు కృతజ్ఞతలు తెలిపి, నన్ను స్తుతించకపోతే, 'నా శక్తియు, నా చేతుల బలమునుబట్టియే నేను ఈ సంపదను సంపాదించాను' అని మీ హృదయంలో అనుకుంటారు." ఇదే గర్వం మరియు అహంకారంతో కూడిన హృదయం.

చివరగా, 18వ వచనంలో దేవుడు వినయపూర్వకమైన జీవితంపై ఒక కీలకమైన దృక్పథాన్ని అందిస్తూ ఇలా అంటున్నాడు, "అయితే నీ దేవుడైన యెహోవాను నీవు జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను; ఐశ్వర్యము కలుగజేయు శక్తి నీకు అనుగ్రహించుచున్నది ఆయనే..."

మనం ఏమై ఉన్నామో, మనకు ఎంత ఉందో దానికి ఘనత ఎవరికి దక్కుతుందో అర్థం చేసుకోవడంతోనే వినయం మొదలవుతుంది. అదంతా మన నుండే వచ్చిందని మనం నమ్మినప్పుడు, మనం గర్విష్ఠులమై మన జీవితంలో దేవునికి స్థానం లేకుండా పోతుంది. అయితే, మనం ఏమై ఉన్నామో, మనకు ఎంత ఉందో అదంతా ఆయన నుండి వచ్చిన బహుమానమని మనం గ్రహించినప్పుడు, అది మనల్ని వినయవంతులుగా ఉంచుతుంది; మరియు అన్నింటికన్నా ముఖ్యంగా, మన హృదయాలు ఆయనకు కృతజ్ఞతతో సహజంగానే పొంగిపోతాయి.

తన జీవితపు చివరి క్షణాలలో, దావీదు రాజు యూదుల సభను సమావేశపరిచాడు. ఆ సమయంలో ఇశ్రాయేలు దేశం ఆర్థికంగా, సైనికంగా మరియు ఆధ్యాత్మికంగా అత్యంత బలంగా ఉంది. ఆయన గర్వపడి, కనీసం కొంత ఘనతనైనా తన ఖాతాలో వేసుకోవడం సహజమే. కానీ దానికి బదులుగా, దావీదు పలికినట్లుగా నమోదు చేయబడిన చివరి మాటలలో కొన్ని అయిన ఈ కృతజ్ఞతా ప్రార్థనను మీరు చూస్తారు:

కాబట్టి, దావీదు ఆ సమాజమంతటి ఎదుట యెహోవాను స్తుతించి, ఇలా అన్నాడు: "మా తండ్రియైన ఇశ్రాయేలు దేవా, యెహోవా, నీవు ఎల్లకాలము స్తుతింపబడుదువు."

ఎల్లప్పుడూ. ఓ ప్రభూ, గొప్పతనము, శక్తి, మహిమ, విజయము, మరియు వైభవము నీవే; నిజానికి ఆకాశమందు, భూమిమీద ఉన్న సమస్తము నీదే. ఓ ప్రభూ, ఆధిపత్యము నీదే, మరియు నీవు సర్వాధికారిగా నిన్ను నీవే హెచ్చించుకొనుచున్నావు. ఐశ్వర్యము మరియు ఘనత రెండూ నీ నుండి కలుగును, మరియు నీవు సర్వముపై ఏలుచున్నావు, మరియు శక్తి మరియు బలం నీ చేతిలో ఉన్నాయి; మరియు ప్రతి ఒక్కరినీ గొప్పగా చేయడానికి, మరియు బలపరచడానికి నీ చేతిలోనే ఉంది. కాబట్టి, మా దేవా, మేము నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాము, మరియు నీ మహిమగల నామాన్ని స్తుతిస్తున్నాము.

గొప్ప ఇశ్రాయేలు జాతి స్థాపనకు ఘనత మరియు కీర్తి ఎవరికి చెందాలో దావీదు గుర్తించాడు.

ఈ భాగం, అత్యధికంగా అమ్ముడైన ‘రూట్స్’ నవలను రచించిన ప్రఖ్యాత రచయిత అలెక్స్ హేలీ మాటలను నాకు గుర్తుచేస్తుంది. హేలీ తన కార్యాలయంలో ఒక కంచె స్తంభం పైన కూర్చున్న తాబేలు చిత్రం ఉందని చెబుతారు. చాలా కాలం క్రితం తాను నేర్చుకున్న ఒక పాఠాన్ని గుర్తుచేయడానికే ఆ చిత్రం అక్కడ ఉందని ఆయన అన్నారు. ఒకవేళ మీరు కంచె స్తంభం మీద తాబేలును చూస్తే, దానికి ఎవరో సహాయం చేశారని అర్థం చేసుకోవచ్చని ఆయన వివరిస్తారు. ఆయన ఇలా అంటారు, "వావ్, నేను చేసింది ఎంత అద్భుతం, నేను ఎంత గొప్పవాడినో చూడండి అని నేను ఆలోచించడం మొదలుపెట్టినప్పుడల్లా, నేను ఆ చిత్రాన్ని చూసి, ఈ తాబేలు, అంటే నేను, ఆ స్తంభం మీదకు ఎలా ఎక్కానో గుర్తుచేసుకుంటాను."